Autorka w nowatorski sposób łączy analizę dyskursów tożsamościowych z teorią narracji strategicznych i przeprowadza czytelnika przez ponad dwie dekady komunikacji Władimira Putina, badając przemówienia, dokumenty i eseje, w których otwarcie zapowiadał swoje zamiary względem Ukrainy.Putin używał narracji utylitarnie dopasowując je do zmieniających się okoliczności i potrzeb, tak by osłabiać tożsamość i podmiotowość Ukrainy w stosunkach międzynarodowych. Programowany przez Putina typ tożsamości ukraińskiej zakładał jej "małorosjanizację" - osadzenie w ramach wspólnoty "Russkiego Miru", której przewodzić miała Rosja. Próby modyfikacji tożsamości Ukrainy nie były celem samym w sobie, lecz miały być podstawą wyborów politycznych Ukraińców - integracji euroazjatyckiej kosztem euroatlantyckiej, powiększając zasięg oddziaływania Rosji.Ten konstytutywny aspekt narracji - potencjał wpływu nie tylko na zachowanie, ale przede wszystkim na redefiniowanie tożsamości podmiotu - stanowi punkt wyjścia do centralnego pytania tej monografii: dlaczego narracje Putina tak głęboko osadzone w dyskursach tożsamościowych, długotrwale i konsekwentnie projektowane, poniosły fiasko? Odpowiedź kryje się w ukraińskiej tożsamości - silniejszej od kremlowskich manipulacji. To opowieść o sile narracji, ale także o ich ograniczeniach.
Książka jest bardzo dobrym i aktualnym ukazaniem personalizacji treści współczesnych mediów, w których odbiorca pełni kluczową rolę we współtworzeniu przestrzeni medialnej. Niezwykle cennym i nowatorskim akcentem publikacji jest wskazanie przez autorów perspektyw dwóch światów kreujących media: praktyczny i teoretyczny. Poszczególni współautorzy dostarczają bardzo rzetelnej wiedzy, która poparta jest przemyśleniami i własnym doświadczeniem w pracy nad współczesnym przemysłem mediowym.Książka stanowi wieloaspektowe opracowanie jednego z kluczowych procesów transformujących współczesne media audiowizualne. Redaktorzy naukowi tomu ukazują personalizację jako zjawisko obejmujące jednocześnie sferę technologiczną, prawną, kulturową, biznesową i społeczną, podkreślając jej systemowy charakter. Publikacja akcentuje przejście telewizji od modelu masowego ku modelowi usługowemu, w którym treści są dynamicznie dopasowywane do preferencji odbiorców. Autorzy wskazują, że personalizacja nie jest wyłącznie narzędziem efektywności marketingowej, lecz nowym językiem komunikacji między nadawcą a widzem, opartym na danych, ale również na zaufaniu. Do najmocniejszych stron książki należy jej wyraźnie zaznaczony charakter interdyscyplinarny, który pozwala uchwycić zjawisko personalizacji w perspektywie medioznawczej, technologicznej, prawnej, kulturowej i ekonomicznej jednocześnie. Publikacja wyróżnia się spójną kompozycją, w której kolejne części prowadzą czytelnika od kontekstów teoretycznych, przez zagadnienia technologiczne i architektoniczne, aż po analizę treści, odbiorcy oraz problematykę bezpieczeństwa i odpowiedzialności społecznej. Istotną przewagą tomu jest połączenie refleksji akademickiej z analizą realnych procesów rynkowych, co sprawia, że książka zachowuje równowagę między poziomem teoretycznym a aplikacyjnym. Na szczególne podkreślenie zasługuje szerokie ujęcie roli sztucznej inteligencji i danych w personalizacji, nieograniczające się wyłącznie do opisu technologii, lecz obejmujące także konsekwencje społeczne, etyczne i regulacyjne. W rezultacie tom można uznać za jedną z bardziej kompleksowych i dojrzałych propozycji badawczych poświęconych personalizacji telewizji w polskim piśmiennictwie naukowym.
Systemy do monitorowania aparatury badawczej ICT w badaniach naukowych stanowią potężne i niezastąpione narzędzie pracy współczesnego naukowca, gwarantujące wysoki poziom bezpieczeństwa analizowanych i przetwarzanych danych. Prawidłowe przetwarzanie informacji w badaniach naukowych to nie tylko kwestia etyki, ale również wymóg zgodności z obowiązującymi przepisami i regulacjami takimi jak RODO (GDRP), normy ISO 27000, plan zarządzania danymi czy stosowanie bibliotek dobrych praktyk IT. Warto podkreślić, że inwestycja w rozwój i doskonalenie systemów monitorowania procesów badawczych przynosi długofalowe korzyści dla całego zespołu naukowego, zwiększając jego efektywność i pewność prowadzonych badań. W świecie nieustannie rosnącej złożoności infrastruktury ICT i algorytmów, ciągłe udoskonalanie i rozbudowa narzędzi monitorujących stają się koniecznością. Celem niniejszej monografii jest przedstawienie korzyści, jakie daje monitorowanie systemów ICT w badaniach naukowych oraz zainspirowanie czytelników do szukania nowych, własnych metod nadzorowania przebiegu procesów badawczych.
Współczesne środowisko bezpieczeństwa państwa charakteryzuje niezwykła dynamika zachodzących zmian, która swoją skalą przewyższa dotychczasowego rekonfiguracje od czasów zakończenia zimnej wojny. Swoista dekompozycja architektury bezpieczeństwa sprawia, że dotychczasowy porządek światowy już nie funkcjonuje.W monografii przedstawiono wybrane modele przeznaczone do analizy globalnych zmian. Założeniem autora jest ich kompleksowa charakterystyka wraz z egzemplifikacją zastosowania w realizacji zadań przez NATO i Unię Europejską. To stanowi uzasadnienie przeprowadzonej analizy dynamiki zmian w latach 2004-2024. Analiza ostatnich dwóch dekad została dokonana w wybranych aspektach, jednak zachowano w niej obraz pełnego spektrum zmian i wzajemnych powiązań.W publikacji przedstawiono badania nad czterema modelami analitycznymi tj.: - VUCA, megatrendy w bezpieczeństwie, trójkąt bezpieczeństwa oraz czarne łabędzie. Prezentacja powyższych modeli ma posłużyć jako wykaz narzędzi gotowych do użycia, wraz z rekomendacjami w procesie adaptacji i reagowania na zachodzące zmiany.
Celem monografii jest analiza historyczno-systemowa stanowiska Polski wobec euroatlantyckich aspiracji Ukrainy oraz próba pokazania szans i zagrożeń istniejących na jej drodze do członkostwa w Unii Europejskiej i NATO. Ponadto w pracy tej Autor próbuje ukazać skomplikowane stosunki polsko-ukraińskie w przeszłości i obecnie oraz determinanty polityki Polski wobec Ukrainy przed i po rozpoczęciu wojny rosyjsko-ukraińskiej 24 lutego 2022 roku.Podmiotem badań jest więc Polska i jej stanowisko wobec akcesji Ukrainy do Unii Europejskiej i NATO, ze szczególnym uwzględnieniem jego ewolucji po agresji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku. Natomiast przedmiotem jest analiza i opis całokształtu polityki zagranicznej Polski na rzecz członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej i NATO, którą Autor przeprowadza w ujęciu historycznym i na szerokim tle sytuacji międzynarodowej w Europie i na świecie.Monografia autorstwa prof. dr. hab. J.M. Fiszera wypełnia lukę w literaturze przedmiotu, oferując wielopłaszczyznową analizę stanowiska Polski wobec euroatlantyckich aspiracji niepodległej Ukrainy. Ponadto przedstawia szereg aspektów historycznych i systemu międzynarodowego, powiązanych z aspiracjami Ukrainy do UE i NATO. W ten sposób prezentuje ważne tło, na którym aspiracje Ukrainy i polityka Polski w tym względzie są bardziej zrozumiałe. Wykorzystanie interdyscyplinarnych teorii i metod badawczych oraz wnikliwa analiza dostępnych źródeł pozwoliły Autorowi na ukazanie polityki Polski na rzecz członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej i NATO.
Głównym problemem badawczym podjętym w publikacji jest obecność w polskim systemie prawa publicznego instytucji, jaką jest Komisja do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa.Pytaniem stawianym w niniejszej pracy jest: jakie jest miejsce Komisji w systemie organów państwa oraz jaki jest właściwie charakter tego ciała. Próbą odpowiedzi na podstawowe pytanie badawcze jest hipoteza o następującej treści: Komisja weryfikacyjna ds. reprywatyzacji pozostaje instytucją wymykającą się zasadom podziału władzy oraz rozdziału administracji (jako neutralnej politycznie) od poszczególnych władz i jest organem nadzwyczajnym umożliwiającym wzruszać decyzje administracyjne w trybie ustawowym uznane za ostateczne. Analizy prowadzące do weryfikacji ww. tezy prowadzone były od 2017do końca 2019 roku - do czasu publikacji uzasadnienia do wyroku WSA w sprawie nieruchomości przy ul. Nabielaka.
Sygnet Rakszasy czyli Mudrarakszasa Wiśakhadatty to sztuka sanskrycka w Polsce dotychczas właściwie nieznana, choć ciesząca się olbrzymim zainteresowaniem zarówno w Indiach jak i poza nimi.O autorze tego dzieła wiemy tylko tyle, ile on sam o sobie powiada w krótkim prologu do sztuki, że był synem króla Bhaskaradatty i wnukiem księcia Wateśwaradatty.Można jednak z dużą dozą prawdopodobieństwa przyjąć, że autor był raczej nadwornym dramaturgiem Ćandragupty II Wikramadiji (przełom IV i V w. n.e.)Jest to jedyny znany jak dotąd dramat doby klasycznej osnuty na tle wypadków historycznych. Chodzi mianowicie o upadek dynastii Nandów, rządzącej Magadhą ze stolicą w Pataliputrze i o intronizację Ćandragupty Maurji, (ok. 321 - ok. 297 p.n.e.) dziada słynnego cesarza Aśoki. Wypadki te były mniej więcej współczesne indyjskiej kampanii Aleksandra Wielkiego.Akt I tego obszernego siedmioaktowego dramatu dobrze wprowadza w bardzo skomplikowaną, misternie uknutą intrygę. Otóż zlekceważony przez panującego władcę z dynastii Nandów uczony bramin o imieniu Ćanakja zwany także Wisznuguptą z przydomkiem Kautilja - Krętacz poprzysięga zemstę. Posługując się więc jednym z nieprawych synów tego władcy, spłodzonym z kobietą z warny śudrów, niejaką Murą (dlatego też mówi o nim Wryszala (Chłystek), co jest określeniem właściwym wobec człowieka z tej warny), doprowadza do przewrotu, w rezultacie którego giną prawie wszyscy członkowie panującej tam do owych czasów dynastii. Wśród żywych pozostaje jeden z dalszych krewnych, książę Malajaketu oraz minister dynastii Nandów o imieniu Rakszasa - Demon. Minister Rakszasa, pozostając wierny dynastii Nandów postanawia walczyć o tron dla pozostałego przy życiu księcia z tej dynastii - Malajaketu. Bezwzględna rozgrywka taktyczna przy użyciu wszelkich, najpodlejszych chwytów walki politycznej jak zdrada, podstęp, oszustwo i szantaż, przynosi jego przeciwnikowi Ćanakji ostateczny triumf w postaci zmuszenia ministra Rakszasy do kolaboracji z nową władzą.
Ramy czasowe pracy wyznaczył początek panowania Katarzyny II w 1762 roku a zakończyła abdykacja Mikołaja II w 1917 roku. Ponieważ stosunek carskiej Rosji wobec Żydów był w zasadniczej mierze pochodną sposobu rozumienia i kształtowania absolutyzmu przez panującego monarchę oraz kierunków jego polityki, konsekwencją tych założeń stały się ramy konstrukcyjne pracy podzielonej na 7 rozdziałów, odpowiadających okresom panowania poszczególnych cesarzy.W pracy przyjęto założenie opisania stosunku caratu wobec Żydów na tle gruntownie naświetlonej specyfiki absolutyzmu w Rosji. Ponieważ procesy modyfikowania lub reformowania systemu samodzierżawia przez poszczególnych władców, a także kryzysy, którym one podlegały, często istotnie rzutowały na obchodzenie się przez władze z Żydami, również te kwestie zostały szeroko zaprezentowane jako tło pozwalające właściwie zrozumieć politykę władz wobec tej grupy.Intencją pracy bazującej na istniejącym stanie wiedzy jest próba poglądowego zarysowania zasadniczych tendencji, charakteryzujących stosunek caratu do Żydów w Rosji. Zamysłem opracowania jest także syntetyczne zrekapitulowanie i wyeksponowanie specyfiki tej polityki przez pryzmat stylu i konwencji panowania poszczególnych władców i konsekwencji z tego wynikających dla Żydów. Przyjętej koncepcji pracy towarzyszy w toku wywodu ścisłe skorelowanie omawianych procesów z kluczowymi przejawami zmian ustrojowych zachodzących w państwie rosyjskim oraz jego polityką. Autor koncentruje się na nakreśleniu zasadniczych trendów determinujących politykę władz carskich wobec Żydów na kanwie procesów politycznych i społecznych jej towarzyszących.
The volume was written in response to the wide range of challenges - political, social, economic and environmental - that Europe faces today.The volume examines the evolving significance of Europeanness in an era of profound uncertainty, marked by turbulence in global politics, social upheaval, and environmental crises such as climate change, war, migration, and economic volatility. These overlapping crises have placed unprecedented strain on Europe's institutions, values, and sense of shared belonging, while simultaneously highlighting the urgent need to reflect on what it really means to be European and on how Europe can sustain its role as a relevant, credible, and inclusive project.The contributors to this collection are young scholars affiliated with the 4EU+ Alliance, doctoral candidates and early-career researchers, who critically examine the challenges and transformations of Europeanness in their research. Their insights were first presented and debated during a workshop organised under Flagship 2 of the Alliance, held at the University of Warsaw on 10-11 June 2024, and were subsequently developed into the analyses presented here.
Monografia stanowi interesujący i spójny w swojej wymowie zbiór dociekań nad dialogiem kultur i komunikowaniem międzykulturowym prowadzonym poprzez media, rozumiane jako bardzo szeroki zbiór narzędzi wykorzystywanych w świecie rzeczywistym i wirtualnym. Publikacja dostarcza również cennych informacji na temat samych mediów, ukazując ich złożoną naturę. Media są tu przedstawione zarówno jako zjawisko społeczne, jak i jako narzędzie aktywnie wpływające na kształtowanie rzeczywistości. Szczególną uwagę przykuwa uwagę ich wielowymiarowa rola - są nośnikiem treści, czynnikami kształtującymi percepcję, oddziałują na emocje, w końcu także determinują sposób komunikacji, w tym i tej międzykulturowej.Książka może stanowić cenną lekturę zarówno dla osób badających czy obserwujących zmiany zachodzące w mediach, kulturze, sferze szeroko pojmowanej polityki, nawet pedagogiki, jak i dla osób zainteresowanych po prostu poznawaniem współczesnego świata, jednym zdaniem - zaintrygowanych tematyką dialogu kultur w mediach.
Monografia stanowi pogłębione studium przemian w zakresie bezpieczeństwa w państwie liberalno-demokratycznym. Autorka w sposób wnikliwy przedstawia, jak holenderskie instytucje, w tym Krajowy Koordynator ds. Zwalczania Terroryzmu i Bezpieczeństwa (Nationaal Cordinator Terrorismebestrijding en Veiligheid), a także Strategia Antyterrorystyczna Niderlandów na lata 2022-2026, łączą skuteczność działań z ochroną praw obywatelskich oraz budowaniem zaufania społecznego. Ukazując proces adaptacji, legitymizacji i współzależności międzynarodowej Autorka dowodzi, że Niderlandy stały się swoistym laboratorium europejskiej polityki bezpieczeństwa.Przypadek Niderlandów, łączących silne tradycje wolności obywatelskich z koniecznością podejmowania zdecydowanych działań wobec zagrożeń bezpieczeństwa, pozwala lepiej zrozumieć napięcia pomiędzy demokracją a bezpieczeństwem we współczesnych państwach liberalnych.Celem głównym monografii jest ukazanie, w jaki sposób różnorodne zagrożenia - zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne - wpływały na kształtowanie się polityki antyterrorystycznej Niderlandów od momentu pojawienia się pierwszych poważniejszych form terroryzmu aż po czasy współczesne. Monografia ma charakter interdyscyplinarny, łącząc podejście politologiczne, prawnicze i socjologiczne. Jej celem jest nie tylko rekonstrukcja procesu kształtowania się polityki antyterrorystycznej w Niderlandach, lecz także refleksja nad jej konsekwencjami dla systemu demokratycznego i społeczeństwa obywatelskiego. W ten sposób praca wpisuje się w szerszy nurt badań nad relacją między bezpieczeństwem a wolnością we współczesnych państwach europejskich.Monografia zasługuje na szczególne polecenie wszystkim badaczom problematyki bezpieczeństwa, polityki antyterrorystycznej oraz współczesnych wyzwań liberalnej demokracji.
Celem pracy jest zbadanie miejsca, które technologie cyfrowe zajmowały w polityce bezpieczeństwa USA w latach 2017-2024. Rozważania obejmują porównanie działań rządu federalnego w okresie urzędowania prezydentów Donalda Trumpa oraz Joe Bidena w przedmiotowym zakresie.Dynamika rozwoju technologicznego wywiera wpływ na coraz więcej obszarów aktywności jednostek i społeczeństw, a w konsekwencji całych systemów politycznych. Dokonujące się przemiany można odmierzać kolejnymi przełomami i innowacjami. Są one rezultatem kaskadowości współczesnych procesów technologicznych i pojawiają się tak szybko, że mogą uchodzić uwadze opinii publicznej, która ma ograniczoną zdolność do uchwycenia ich znaczenia. To, co wyróżnia obecne zmiany to nie tylko tempo ich następowania, ale także potencjał transformacyjny. Jedną z płaszczyzn, na której rola technologii wzrasta jest polityka bezpieczeństwa. Na jej parametry oddziałują procesy zachodzące w otoczeniu międzynarodowym, a docelowo także kształtujący się nowy, globalny model dystrybucji siły, którego centralną osią jest rywalizacja USA i ChRL. Jednym z jej najistotniejszych elementów jest wyścig technologiczny, przybierający formę, która jest określana jako "technologiczna zimna wojna".
Szczególną zmienność środowiska bezpieczeństwa dostrzega się w wewnętrznym wymiarze państw wysokorozwiniętych. Odnotowywane tu zmiany są wielopłaszczyznowe i jakościowo bardziej zróżnicowane. Dotyczą one wielu sfer jak chociażby ekonomicznej, społecznej czy technologicznej. Bez wątpienia na zakres tych zmian istotny wpływ mają procesy o szerokim zasięgu, jak na przykład postępująca globalizacja życia społecznego i gospodarczego oraz niezwykle dynamiczny rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych.Znaczna dynamika zmian zachodzących we wspomnianych obszarach powoduje, że sfera bezpieczeństwa publicznego poddawana jest silnym turbulencjom. Wydaje się, że system bezpieczeństwa państwa, przez wzgląd na swoją inercję, ale i brak pogłębionej wiedzy o wpływie nowych procesów społecznych na sferę bezpieczeństwa publicznego, funkcjonuje w tym wymiarze w większości w trybie reaktywnym, nie uruchamiając potencjału do działań o charakterze proaktywnym. W wyniku takich zmian kształtuje się sfera bezpieczeństwa publicznego, którą cechuje niepewność i nieprzewidywalność. Współcześnie poważnym wyzwaniem w sferze bezpieczeństwa publicznego, w zakresie zmieniających się zagrożeń, jest ich intensywność, różnorodność, zmienność i transgraniczny charakter, a zarazem trudność w ich identyfikacji.Z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, że obrany kierunek rozwoju wysokorozwiniętych społeczeństw będzie się utrzymywał, a rola zaawansowanych technologii informacyjno-komunikacyjnych będzie stale rosła, oferując coraz szerszy wachlarz możliwości. Nie przewiduje się zmniejszenia dynamiki trwających już i rozpoczynających się zmian. Trend ten jest widoczny w ujęciu globalnym jako pożądany kierunek rozwoju współczesnych społeczeństw. Znajduje także szeroką akceptację wśród państw członkowskich Unii Europejskiej. Mając na uwadze, że kształt bezpieczeństwa publicznego ma charakter zmienny, niezbędne jest stałe monitorowanie kluczowych dla społeczeństwa procesów właśnie w tym kontekście. Zdobywanie aktualnej wiedzy umożliwia racjonalne kształtowanie mechanizmów zapobiegania oraz minimalizowania pojawiających się zagrożeń, co przyczynia się do zracjonalizowanego doskonalenia systemu bezpieczeństwa państwa.
Książka to jedna z prób odpowiedzi na pytanie, dlaczego doszło do rozpadu Jugosławii w latach 90. XX wieku.Od powstania Królestwa SHS do początku rozpadu Jugosławii minęło zaledwie 71 lat - okres jednego ludzkiego życia. Przez ten czas w państwie tym cały czas tlił się jeden wielki konflikt etniczny, wieloaspektowy, ale w centrum którego znalazły się stosunki jednego narodu z innymi, ościennymi. Tym narodem byli Serbowie, choć w żadnym wypadku nie oznacza to przypisywania im winy za tę sytuację, ani też żadnych złowrogich intencji imperialnych. Można wręcz pokusić się o nieco publicystyczne stwierdzenie, że padli oni ofiarą własnego sukcesu politycznego. Na ironię losu zakrawa fakt, że upadek Jugosławii zaczął się tam, gdzie zaczęła się jej budowa. Obszar wilajetu kosowskiego był przecież jednym z pierwszych nabytków terytorialnych Serbii podczas I wojny bałkańskiej. W niespełna 70 lat po jej wybuchu, studenckie rozruchy na tle ekonomicznym przerodziły się w eskalację konfliktu albańsko-serbskiego. Matematyki nie da się oszukać. Prowincja o największym dla Serbii znaczeniu symbolicznym, jej historyczna kolebka, była w tym czasie już etnicznie całkowicie zdominowana przez Albańczyków. Konieczność wprowadzenia stanu wyjątkowego, a osiem lat później, ograniczenie autonomii Kosowa, stało się początkiem końca Jugosławii. W ten sposób historia zatoczyła koło. Doktryny, idee i polityki, które doprowadziły do powstania państwa Słowian Południowych, ostatecznie okazały się przyczyną jego upadku, tytułowym mechanizmem autodestrukcji.
Autorka tej książki, prof. dr hab. Hanna Gosk, jest pomysłodawczynią i inicjatorką jednego z najciekawszych projektów rodzimej Nowej Humanistyki, realizowanego na przestrzeni ostatnich dwóch dekad. Są nimi zainspirowane krytyką postkolonialną badania nad obecnym w polskiej kulturze XX wieku dyskursem postzależnościowym, czyli nad obecnością w nim następstw różnorodnych historycznie treści opresjonujących polską zbiorowość oraz będących wynikiem relacji między podporządkowanym a dominującym.Książka Hanny Gosk to rzadki przypadek opowieści o narodzinach metody i instytucjonalnych pożytkach przez nią przyniesionych. Krótka historia pewnego projektu daje wgląd w genezę polskich badań postależnościowych Autorka dodaje w książce omówienie relacji między postkolonializmem i polską mutacją tej metody, przedstawia możliwości badawcze oraz sporządza charakterystykę sposobu doświadczania czasu w stanie postzależnościowymKsiążka Hanny Gosk to studia nad polską prozą współczesną. Jest nie tylko wiele dającym do myślenia zbiorem rozpoznań i ustaleń poczynionych na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, ale także projektem kontynuacji badań na tym polu, szczególnie tych dotyczących problematyki posttransformacyjnej.
Podobnie jak poprzedni tom Orientalistów kognitywnie (2017), niniejsza książka jest zbiorem naukowych artykułów napisanych przez doktorantów Wydziału Kultur Azji i Afryki Uniwersytetu Warszawskiego. Autorzy są orientalistami, ale stosują wspólną metodę badawczą stosowaną w badaniach kognitywnych, a ściśle rzecz ujmując, w lingwistyce kognitywnej. Orientalista to humanista - w centrum jego zainteresowań leży człowiek jako istota tworząca kulturę. W zależności od swoich szczegółowych zainteresowań orientalista musi być również filozofem, antropologiem, religioznawcą, kulturoznawcą czy lingwistą. Ale u samego podłoża badań orientalistycznych leży pytanie, kim jest człowiek.Artykuły prezentowane w tej książce dotykają różnych aspektów człowieka i wyzyskują różne narzędzia bogatego instrumentarium lingwistyki kognitywnej. Należą do nich przede wszystkim trzy podstawowe modele, pozwalające analizować zależności pomiędzy myśleniem a znakiem. Zakłada się tutaj, iż znaki (werbalne i niewerbalne) wyrażają myślenie, przy czym, na ogół nie wprost, a dosłowna treść znaku jest znacznie uboższa niż jego pełne znaczenie, obecne w zamyśle nadawcy i aktywujące się w umyśle odbiorcy. Znajomość sposobu, w jaki nadawca kategoryzuje świat, jest pierwszym fundamentem zrozumienia nadawanego przez niego znaku zgodnie z jego intencją. Proponowane przez lingwistów kognitywnych modele pozwalają badaczowi na rekonstrukcję sposobu, w jaki nadawca tworzy znaczącą wypowiedź oraz sposobu, w jaki odbiorca może ją zrozumieć. Kolejnym założeniem lingwistyki kognitywnej jest wpływ doświadczenia, zarówno biologicznego, jak i kulturowego, na myślenie. Doświadczenie również uobecnia w myśleniu i ujawnia się w tworzonych znakach, a zatem jego znajomość jest również istotna dla powyższej rekonstrukcji.
Alcide De Gasperi (1881-1954) to bezspornie jedna z najważniejszych postaci w dziejach XX-wiecznych Włoch, niemal powszechnie czczony jako ojciec Ojczyzny, założyciel Republiki Włoskiej i wzorzec męża stanu. Kultura polityczna powojennych Włoch - liberalnej demokracji z dominującą rolą partii chadeckiej, osadzonej stabilnie we wspólnocie europejskiej i sojuszu atlantyckim - jest jego dziełem. De Gasperi zasługuje na uwagę również dlatego, że jest oficjalnie uznanym "pionierem Unii Europejskiej", obok postaci tak znanych jak Robert Schuman, Jean Monnet i Konrad Adenauer. Tymczasem autentyczna znajomość postaci i myśli De Gasperiego w Polsce jest bardzo ograniczona, nawet wśród specjalistów, gdyż bywa co najwyżej - błędnie - przywoływany jako zwolennik rzekomo łagodniejszej, innej niż współcześnie realizowana, wizji integracji europejskiej. Alcide De Gasperi - podobnie zresztą jak Schuman i Adenauer - był zaś, owszem, osobą głęboko religijną, katolikiem posiadającym dziś status kandydata na ołtarze, ale zarazem - przynajmniej na koniec życia - żarliwym zwolennikiem federacji europejskiej, który Europę nazywał "naszą Ojczyzną".Celem książki jest próba odtworzenia ewolucji myśli politycznej Alcide De Gasperiego w trzech okresach jego życia: jako przedstawiciela włoskiej mniejszości narodowej w imperium Habsburgów, jako katolika i rzecznika autonomii Trentino w ramach Włoch, przeciwstawiającego się faszystowskiemu mitowi narodu i wreszcie - jako autora nowoczesnej wizji narodu włoskiego w Europie, opartej na relatywnie pozytywnych doświadczeniach wielonarodowej monarchii austro-węgierskiej oraz traumatycznych - z czasów faszystowskiego totalitaryzmu. Cel wiąże się z odpowiedzią na kilka pytań badawczych:na ile myśl polityczna Alcide De Gasperiego w odniesieniu do idei narodu włoskiego była stała, a na ile zmienna, na różnych etapach jego biografii?;jakie konkretnie wydarzenia i doświadczenia stały się powodem ewentualnych zmian?;dlaczego i w jaki sposób Alcide De Gasperiemu udało się w swej myśli pogodzić głęboko przeżywaną wiarę katolicką z szacunkiem dla idei świeckiego państwa demokratycznego oraz liberalną wersją nacjonalizmu sprzyjającą integracji europejskiej w formie federacyjnej?;czy model ten mógłby być użyteczny we współczesnej Polsce?
Jest to V tom serii Spór o koncepcje samorządu gospodarczego w Polsce (1918-1939), dotyczący organizacji zawodowych rzemiosła. Koncepcje organizacji społeczno-zawodowych rzemiosła w okresie międzywojennym były skromne. W rozwoju zrzeszeń rzemiosła zasadnicza rola przypadła czynnikowi państwowemu. Była to kuźnia koncepcji. Czynnik społeczny miał znaczenie jedynie marginalne.Rzemiosło było dziedziną gospodarki, która w Polsce w XX wieku miała najlepiej rozwinięty samorząd gospodarczy w klasycznej postaci. Największe sukcesy w zakresie budowy struktur, aktywności na rzecz środowiska społeczno-zawodowego rzemieślników, a przede wszystkim stwarzania warunków do działalności stricte gospodarczej miał ten samorząd w okresie 1944/1945-1989. Rzemieślnicy w dobie gospodarki centralnie planowanej nie tylko utrzymali samorząd gospodarczy w klasycznej postaci, ale jeszcze go znakomicie rozwinęli w każdym aspekcie. W jaki sposób wiąże się to z okresem międzywojennym, wszak przedmiotem tej książki nie są organizacje zawodowe rzemiosła w dobie PRL, a w czasie II Rzeczypospolitej. Budowa organizacji zawodowych rzemiosła w okresie międzywojennym, ich przekształcanie wykreowało rzemieślników jako społeczność zawodową w skali ogólnopaństwowej. Zasadniczą rolę w tworzeniu ruchu zawodowego rzemieślników odegrało państwo. Czynnik państwowy nadawał kształt rozwojowi organizacji zawodowych rzemiosła, a rzemieślnicy wypełnili to konkretną działalnością. W ten sposób w okresie międzywojennym został stworzony i w pewnym zakresie rozwinięty zaczyn do samorządu tej dziedziny gospodarki w latach 1944/1945-1989.
W publikacji zaprezentowano wyniki badań własnych nad widocznością Unii Europejskiej w wybranych internetowych portalach informacyjnych (Onet, Wirtualna Polska, Interia i Niezależna) i widocznością polityki migracyjnej w wybranych tygodnikach opinii ("Gość Niedzielny", "Polityka" oraz "Do Rzeczy").Publikacja zawiera oryginalne empiryczne badania i wypełnia lukę istniejącą na polskim rynku publikacji naukowych. Dotyczy spraw istotnych i aktualnych w debacie publicznej, nie tylko w Polsce, ale także w całej UE, zwłaszcza w kontekście rosnącego znaczenia przypisywanego na poziomie organizacji dostępowi do rzetelnej informacji o działaniach UE jako warunkowi rozwoju nie tylko społeczeństwa obywatelskiego, ale także europejskiej sfery publicznej.Książka pokazuje w szerokiej panoramie wiedzę oraz argumentację polskich publicystów, nie zawsze zgadzających się ze sobą, na temat wspólnej Europy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
