Autorka opisuje i bada „maleńką drogę miłości” nie tylko jako przejaw osobistego doświadczenia duchowego sługi Bożej Konsolaty Betrone (1903-1946), włoskiej klaryski kapucynki, ale przede wszystkim jako w miarę całościowy program dążenia do chrześcijańskiej doskonałości. Jak bardzo interesujący jest ten nowy styl życia duchowego, świadczy fakt, że także w Polsce (w okolicach Olsztyna) powstało stowarzyszenie czcicieli i naśladowców s. Betrone, zaś sam jej kult zatacza coraz szersze kręgi.
SIOSTRA JADWIGA DANIELA CHWAŁEK urodziła się 31 maja 1962 roku w Częstochowie. Do Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego wstąpiła w 1982 roku. Teologię studiowała na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, na którym w 1997 roku napisała pracę magisterską, a w 2016 roku niniejszy doktorat. Obydwie dysertacje powstały pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Marka Chmielewskiego. W latach 2000-2002 studiowała teologię duchowości na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie i otrzymała tam tytuł licencjata teologii duchowości. 8 czerwca 2012 roku została przyjęta do Polskiego Stowarzyszenia Teologów Duchowości. Jest autorką książki Charyzmat i duchowość Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego, Lublin 2001.
Ksiądz Wiesław Pietrzak SCJ w swoich homiliach w łatwy i przystępny sposób odkrywa zasadnicze elementy duchowości Bożego Serca ukryte w wezwaniach litanijnych ku Jego czci. Homilie te to wspaniała pomoc dla księży głoszących pierwszopiątkowe kazania lub prowadzący tradycyjne nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego w miesiącu czerwcu. Z rozważań tych mogą skorzystać wszyscy czciciele Bożego Serca, którzy przez medytację poszczególnych wezwań Litanii do Najświętszego Serca Jezusowego pragną czynić swoje życie na Jego wzór.
Ksiądz Wiesław Pietrzak SCJ – kapłan ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, urodzony w 1955 roku, święcenia kapłańskie otrzymał w 1981 roku. Pracował jako wikariusz, potem jako misjonarz krajowy. Po studiach homiletycznych na KUL-u został ojcem duchownym i wykładowcą homiletyki w Wyższym Seminarium Misyjnym Księży Sercanów w Stadnikach. Obecnie mieszka w Krakowie, w Domus Mater, który jest domem macierzystym Księży Sercanów i nadal głosi misje i rekolekcje w całym kraju, jest także rekolekcjonistą sióstr zakonnych i kapłanów.
Obraz Czarnej Madonny i jasnogórskie sanktuarium dla Polaków są niezwykle ważne. To tutaj pielgrzymują i szukają wsparcia ludzie młodzi i starzy, chorzy i zdrowi, ludzie pracy i nauki. Tutaj Maryja jest orędowniczką narodu polskiego.
W broszurce znajdziemy najważniejsze modlitwy do NMP Częstochowskiej: śluby narodu, akty oddania, litanie, modlitwy o różne łaski.
Biblia to największa księga mądrości, pełna praktycznych rad na temat sposobu życia i jego wszystkich aspektów. Ukazuje codzienne życie człowieka, jego początki i śmierć, zdrowie i chorobę. Zawiera również, napisane precyzyjnym językiem, informacje medyczne oraz zalecenia dotyczące zdrowia, diety, odpoczynku i higieny. Pomimo ogromnego postępu w rozwoju medycyny od czasów biblijnych nie straciły one nic ze swej aktualności.Ze Wstępu
„Kardynał Poletti wziął kartkę i zaczął pisać. A ja zaprotestowałem: «Eminencja wie, że jestem dobry tylko w opowiadaniu kawałów». Tak właśnie zostałem egzorcystą”.
Surowa twarz o. Gabriele Amortha kontrastowała z jego dużym poczuciem humoru oraz pogodnym i radosnym usposobieniem.
Ostatnie rozmowy, jakie ks. Marcello Lanza, egzorcysta diecezji Acerra, przeprowadził z nim tuż przed jego śmiercią, zawierają duchowy testament kapłana uznawanego przez cały świat katolicki za głównego przeciwnika szatana.
Gabriele Amorth (1925-2016), kapłan Towarzystwa Świętego Pawła, kaznodzieja, nauczyciel, pisarz, dziennikarz (przez wiele lat był redaktorem naczelnym miesięcznika „Madre di Dio”). W 1986 roku otrzymał nominację na egzorcystę diecezji rzymskiej. Założył Międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, którego był honorowym przewodniczącym. Autor bestsellerowych książek: Ojciec Pio. Wiara, cierpienie, miłość; Wyznania egzorcysty; Nowe wyznania egzorcysty; Egzorcyści i psychiatrzy; Wspomnienia egzorcysty; Ostatni egzorcysta; Znak egzorcysty; Diabeł – współczesne dochodzenie; Aniołowie i diabły. Pięćdziesiąt pytań do egzorcysty.
Marcello Lanza, egzorcysta diecezji Acerra (Neapol), uzyskał licencjat z teologii duchowości na Papieskim Wydziale Teologicznym w południowych Włoszech. Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów.
Papież Franciszek ustanowił rok 2018 Nadzwyczajnym Rokiem Świętego Józefa w narodowym sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Boroszurka z modlitwami do św. Józefa została wydana z tej okazji. Znalazły się w niej modlitwy, które pozwolą nawiązać jeszcze głębszą relację ze św. Józefem i wyprosić za jego wstawiennictwem wiele łask u Jezusa Chrystusa.
Książka zawiera modlitwy adresowane do Najświętszego Serca Jezusowego. Zostały one podzielone na siedem części:
1. Modlitwy litanijne
2. Nowenny i godzinki
3. Koronki
4. Akty poświęcenie
5. Akty wynagrodzenia
6. Modlitwy świętych
7. Inne modlitwy
Modlitwy te mogą być pomocne w osobistym i wspólnotowym praktykowaniu nabożeństwa do Bożego Serca. Książka posiada imprimatur Kurii Metropolitalnej w Krakowie.
Modlitewnik wydany z okazji Roku Duszpasterskiego 2017/2018 "Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym". Zawiera piękne modlitwy do Ducha Świętego, o przyjście do naszego życia, by je umocnić i zachować od wszelkich przeciwności.
Gietrzwałd to jedyne w Polsce uznane przez Kościół miejsce objawień Maryi. Nazywany jest Polską Fatimą. Znajduje się w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim. W Sanktuarium w Gietrzwałdzie znajduje się cudowny obraz Matki Bożej czczony już od XVI wieku. I właśnie w tej małej wioseczce na przykościelnym klonie w 1877 roku objawiła się Matka Boża dwóm dziewczynkom: Justynie Szafryńskiej i Barbarze Samulowskiej. Matka Boża prosiła, aby odmawiać codziennie Różaniec: Życzę sobie, abyście codziennie odmawiali różaniec; Odmawiajcie gorliwie różaniec. Zachęcała: ""Uzbrójcie się w Różaniec jak w broń i niech w waszych domach rozbrzmiewa ta wspaniała modlitwa jak wdzięczna pieśń, pieśń miłości potężna w mocy, w sile i łasce. Nikt z czczących mój Różaniec nie zginie.Broszurka zawiera opis objawień Matki Bożej oraz modlitwy do Matki Bożej Gietrzwałdzkiej.
Autorka książki wydobywa z pism ks. Karola Antoniewicza, niczym ewangeliczną perłę, jego miłość do Boga poruszoną do głębi duszy cierpieniem i śmiercią na krzyżu Syna – Chrystusa i odsłania stopniową krystalizację życia wewnętrznego kapłana – poety […], który cierpiąc i ponosząc osobiste straty, z miłości do Boga i z Jego pomocą, wydobywa człowieka z otchłani rozpaczy, jednając go ze Stwórcą, samym sobą i innymi ludźmi. On pojął istotę i doniosłość prośby Jezusa za uczniów: „Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno” (J 17,11). […] Publikacja ta jest znakiem i kotwicą opatrzności dla wszystkich, którzy tracą wiarę i nadzieję, skarżąc się, że nie potrafią kochać, albo nie dość kochają, bo zbyt dużo cierpienia jest w życiu ludzkim, którego nie potrafią sami przezwyciężyć.
Z recenzji ks. dr. hab. L. Szczepaniaka SCJ
Siostra dr n. hum. Bożena Leszczyńska OCV pracuje w duszpasterstwie Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie jako asystentka pastoralna. Z wykształcenia jest polonistką. Filologię polską ukończyła w 1991 roku na UMCS-ie w Lublinie obroną pracy magisterskiej pt. Symbol krzyża w liryce i dramacie romantycznym. Bezpośrednio po studiach podjęła drogę życia konsekrowanego. Swoje życie oddała Jezusowi w służbie chorym dzieciom. W szpitalu jest m.in. nadzwyczajnym szafarzem Komunii Świętej, a także redaktorem językowym „Bioetycznych Zeszytów Pediatrii” i współorganizatorem sesji etycznych z cyklu „Etyka w medycynie”. W 2015 r. na KUL-u obroniła rozprawę doktorską pt. Znak Krzyża. Motywy pasyjne w pismach ks. Karola Antoniewicza SJ (1807-1852). Wybór tematu stanowi kontynuację zainteresowań s. Bożeny znakiem krzyża i jest próbą ukazania, że w Krzyżu Jezusa można odnaleźć i przezwyciężyć każde ludzkie cierpienie.
Czym jest przyjaźń?
Jakie ma oblicza?
W czym się przejawia?
Co o niej mówi Pismo Święte?
Przyjaźń to doświadczenie przeżywane we wszystkich epokach i kulturach, łączące młodych i dorosłych, bogatych i ubogich, dotyka także naszej wirtualnej rzeczywistości, rozciągając się na kontakty na Facebooku, gdzie dodawanie znajomych odbywa się na podstawie „prośby o zaprzyjaźnienie się”. Jest to doświadczenie trwałe, ponieważ właściwe człowiekowi, ale zarazem trudne do zdefiniowania i wręcz niejednoznaczne. Ksiądz Stefano Zamboni SCJ wnikliwie analizuje to zagadnienie i ukazuje, czym w istocie jest przyjaźń dla ludzi wierzących.
Stefano Zamboni urodził się w Trydencie (Włochy) w 1974 roku, jest kapłanem ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Obecnie profesor teologii moralnej na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie i wykładowca na Papieskim Wydziale Teologicznym Marianum. W latach 2012-2014 był redaktorem naczelnym czasopisma „Rivista di teologia morale”. Autor publikacji: „Chiamati a seguire l’Agnello”. Il martirio, compimento della vita morale (Bologna 2007); Liberta. Provocazioni bibliche (Milano 2009); Teologia dell’amicizia (Bologna 2015). Razem z R. Tremblayem napisał Ritrovarsi donandosi. Alcune idee chiave della teologia di Joseph Ratzinger-Benedetto XVI (Citta del Vaticano 2012); jest też redaktorem pracy Figli nel Figlio. Una teologia morale fondamentale (Bologna 2016).
Czym jest miłość?
Jakie ma oblicza?
W czym się przejawia?
Co o niej mówi Pismo Święte?
Święty Augustyn, wybitna postać w historii chrześcijaństwa, może dać pewien początek naszemu poszukiwaniu. W swoim Traktacie o Pierwszym Liście św. Jana twierdził on: „Jakie oblicze ma miłość, jaką postać, jaki wzrost, jakie nogi, jakie ręce? Nikt nie może tego powiedzieć. Jednak miłość ma nogi, które ją prowadzą do Kościoła, ma ręce, które dają ubogim, ma oczy, dzięki którym odkrywamy, kto znajduje się w potrzebie, ma uszy, o których Pan mówi: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha»”. Słowa Augustyna pokazują miłość jako ciało o wielu wymiarach, oblicze o różnych profilach. Wszystkie ludzkie doświadczenia ostatecznie są związane z miłością, a w takim razie kwestia staje się skomplikowana i zarazem nieco płynna, nie tylko na poziomie teologicznym, ale również ze względu na ludzki wymiar tej cnoty (Fragment książki).
Wybitny biblista, kard. Gianfranco Ravasi, wnikliwie analizuje zagadnienie miłości i ukazuje, czym w istocie jest ona dla ludzi wierzących. Jego myśl jest syntezę teologiczną, która nie opiera się wyłącznie na tekstach Pisma Świętego, ale również na wypowiedziach na temat miłości z literatury, np. Dantego i Epikura, Kierkegaarda, św. Teresy z Ávili, Emily Dickinson czy św. Augustyna.
Gianfranco Ravasi (ur. 18 października 1942 roku w Merate) – biblista. Po studiach bibljnych w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim i Papieskim Instytucie Biblijnym prowadził wykłady z egzegezy Starego Testamentu. W 1989 roku został prefektem Biblioteki Pinakoteki Ambrozjańskiej w Mediolanie. 3 września 2007 roku Benedykt XVI powołał go na przewodniczącego Papieskiej Rady Kultury oraz Papieskiej Komisji ds. Kościelnych Dóbr Kultury i Komisji ds. Archeologii. Sakrę biskupią przyjął 29 września 2007 roku. 20 listopada 2010 roku został podniesiony do godności kardynalskiej.
Statystyki separacji i rozwodów podkreślają słabość rodziny i jej elementów. Ale choć życie razem jest trudne, ludzie nadal zawierają związki małżeńskie, stawiają czoła rozczarowaniom i rozwiązują skomplikowane problemy. Życie domowe może się zamienić w konflikt, dialog przełożyć na nieporozumienie, różnice emocjonalne mogą przejść w kłótnie, a w najbardziej uderzających przypadkach w ludzkie dramaty o tragicznych skutkach, o czym, niestety, ciągle donoszą gazety. Przynależność do grupy, wyznania religijnego czy szkoły psychoterapeutycznej przed niczym nie chroni. Ta książka jest skierowana do osób, które zastanawiają się, dlaczego relacje mogą się stać trudne, jak można poprawić życie małżeńskie i rodzinne; które nie poddają się w obliczu konfliktów a nieporozumienia chcą przekształcić w możliwości przemiany. Tę publikację można wykorzystywać podczas kursów przedmałżeńskich.
W broszurce znajdziemy wiele cennych modlitwy za zmarłych, m.in.: modlitwę poranną i wieczorną, akty ofiarowania w intencji zmarłych, modlitwę Ojcze nasz za zmarłych według św. Mechtyldy, modlitwę do Serca Jezusowego i pięciu ran Chrystusa za zmarłych.
Związek małżeński jest niczym ogród. Musi być podlewany i nawożony. Juan i María del Mar chcą być naszymi przewodnikami przy „pielęgnacji ogrodu”. Dlatego też książki tej nie powinno się przeczytać jednym tchem i odłożyć na półkę – to raczej podręcznik pracy nad sobą, do którego oboje małżonkowie powinni często zaglądać.
Z Prologu
Juan Varela
Tytuł licencjata w dziedzinie teologii zdobył w Instytucie Biblijnym IBSTE w Hiszpanii, a magistra w seminarium teologicznym SETEHO w Hondurasie. Odbył studia podyplomowe z zakresu Systemowej Terapii Rodzinnej w KINE, Korekcji Zaburzeń Seksualnych w Centro Carpe Diem oraz Terapii Rodzinnej na Uniwersytecie w Sevilli. Założyciel i dyrektor Instytutu Edukacji Rodzinnej i kierownik Ośrodka Orientacji i Mediacji Rodzinnej COMEFA w Sevilli. W latach 2007-2011 koordynator program De Familia a Familia prowadzonego przez stowarzyszenie AGAPE. Autor kilku książek i prelegent na konferencjach o tematyce rodzinnej w Hiszpanii, Ameryce Łacińskiej i Stanach Zjednoczonych.
Maria del Mar Molina
Absolwentka wydziału pedagogicznego Uniwersytetu w Kordobie i wydziału teologicznego Instytutu Biblijnego IBSTE. Ukończyła kurs Mediacji Rodzinnej na Uniwersytecie w Sevilli i Doradztwa Rodzinnego w Niche College w Anglii. Koordynatorka programu De Familia a Familia i współautorka wielu książek o tematyce rodzinnej pisanych wraz z mężem Juanem Varelą.
Modlitwy zebrane w tej książce nie są jak „gotowe kanapki do spożycia”, które wystarczy rozpakować i zjeść, a głód minie! Nie, tak nie jest!
Modlitwy te są jakby sygnalizatorami, które pozwalają pójść drogą wiary, prowadzącą do spotkania i uścisku z Bogiem.
Przed ich odmawianiem konieczne jest wewnętrzne wyciszenie. Jest ono potrzebne, jeśli chcemy nawiązać dialog z Bogiem, otwierając przed Nim serce z pokorą i bezgraniczną ufnością. Tylko wówczas modlitwa będzie skuteczna.
kard. Angelo Comastri
Wydanie albumowe w kolorze.
Kardynał Angelo Comastri urodził się w Sorano (diecezja Sovana-Pitigliano-Orbetello, Włochy) 17 września 1943 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 11 marca 1967 roku. W 1990 roku został wybrany na biskupa Massa Marittima-Piombino, zaś w 1996 roku na arcybiskupa Loreto. W Wielkim Poście 2003 roku Jan Paweł II poprosił go o wygłoszenie rekolekcji dla Kurii Rzymskiej, a 5 lutego 2005 roku mianował go swoim wikariuszem dla Watykanu i przewodniczącym Fabryki Świętego Piotra. Benedykt XVI poprosił go o przygotowanie rozważań do drogi krzyżowej w Koloseum w Wielki Piątek 2006 roku. 31 października tego samego roku został mianowany archiprezbiterem bazyliki św. Piotra, a 24 listopada 2007 roku otrzymał nominację kardynalską. Jest powszechnie uważany za wielkiego czciciela Matki Bożej.
„[Jezus] chce zaprowadzić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Tym, którzy przyjmą to nabożeństwo, obiecuję zbawienie. Dusze te będą przez Boga kochane, jak kwiaty postawione przeze mnie dla ozdoby Jego tronu” – słowa Matki Bożej skierowane do s. Łucji.
Książka w pierwszej części w sposób praktyczny i przystępny omawia cztery warunki nabożeństwa pięciu pierwszych sobót miesiąca. W następnych częściach proponuje rozważania, które mogą być pomocne w osobistym praktykowaniu tego nabożeństwa. Ostatnią część stanowią modlitwy do Niepokalanego Serca Maryi.
Od maja do października, każdego trzynastego dnia, w wielu kościołach w Polsce odprawiane są tzw. Czuwania fatimskie. W broszurce został podany schemat tego nabożeństwa: modlitwy odmawiane przed figurą Matki Boskiej Fatimskiej oraz pieśni śpiewane ku Jej czci w czasie procesji. Broszurka została wydana z okazji 100. rocznicy objawień Matki Bożej w Fatimie.
Siostra Łucja dos Santos jest ostatnią wizjonerką z Fatimy. Jej oczy, które widziały Matkę Bożą, zamknęły się na zawsze dla spraw tej ziemi 13 lutego 2005 roku w klasztorze karmelitańskim w Coimbrze, gdzie spędziła większość swego życia jako skromna zakonnica. Ta kobieta była także wiernym stróżem trzech tajemnic, jakie Matka Boża jej powierzyła, ukazując się jej oraz Hiacyncie i Franciszkowi, jej małym kuzynom. Ostatnia tajemnica, wywołująca ogromny lęk, ujawniona 26 czerwca 2000 roku przez kardynała Josepha Ratzingera, dotyczyła zamachu, którego ofiarą 13 maja 1981 roku padł Jan Paweł II. W niniejszej książce przypomina się najważniejsze wydarzenia z bardzo intensywnej historii siostry Łucji, przeżywanej przez nią w prostocie i ze świadomością, że świat, jeśli chce przetrwać, musi wrócić do Boga i do wartości Ewangelii.
Piero Lazzarin, dziennikarz, przez lata redaktor naczelny czasopisma „Il Messaggero di sant’Antonio”, jest autorem wielu dzieł biograficznych, także związanych z historią i sztuką, między innymi bestselerowej Libro dei santi (Księga świętych), sprzedanej już prawie w dziesięciu tysiącach egzemplarzy.
Akcentem wieńczącym Jubileuszowy Rok 1050-lecia Chrztu Polski był Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana, co miało miejsce w Krakowie-Łagiewnikach 19 listopada 2016 roku. W dniu następnym, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, ten uroczysty akt został powtórzony we wszystkich świątyniach naszej ojczyzny. W ten sposób potwierdziliśmy ponownie, że uznajemy panowanie Jezusa Chrystusa w naszym życiu osobistym, rodzinnym, społecznym i narodowym. Wydarzenie to kończyło również w Kościele polskim Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia. Ksiądz Józef Gaweł SCJ w swoich rozważaniach przybliża nam treść tego wyjątkowego aktu. Mogą one być wykorzystywane jako czytanki w czasie nabożeństw czerwcowych oraz jako pomoc w osobistej refleksji dla kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych świeckich, a zwłaszcza czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
