Zbrodnie? Tragiczny, nieszczęśliwy wypadek? Czy ktoś znowu będzie musiał zginąć? Kto mówi prawdę, a kto kłamie?
„Ratunku” to brawurowa, poruszająca, zaskakująca licznymi zwrotami akcji i nieoczekiwanym rozwiązaniem trzecia odsłona wielorodzinnej sagi „Grabarz” – najmroczniejsza z dotychczasowych części!
Autorka raz po raz igra z czytelnikiem, pozbawiając go tchu i serwując niemożliwe do przewidzenia zakończenie. Zdradzając skrzętnie skrywane sekrety, ukazując przy tym wstrząsający obraz destrukcyjnej siły miłości głównych bohaterów. Dawne tajemnice i dobrze ukryta zazdrość wychodzą na światło dzienne. Całe ich życie zaczyna się walić jak domek z kart. Zaczyna się wyścig z czasem, a rosnące między Kingą a Januszem napięcie sprawi, że przyjdzie im się zmierzyć z decyzjami, gorszymi niż najstraszliwszy koszmar.
Czy ich miłość przetrwa? Jak poradzą sobie z problemami, które na nich spadną? Do czego zmuszeni będą się posunąć, aby historia się nie powtórzyła? Komu mogą zaufać?
Sprawdźcie to sami!
Wisielec z ulicy motyli to książka o ucieczkach, banicjach i powrotach składających się na subiektywny ogląd XX w. Łączy historię z teraźniejszością, rzeczywistość z mitem, Polskę ze światem. Pasją autora jest rekonstrukcja czyjegoś życia ze strzępków ocalałych po nim zapisków i korespondencji. Być może bezczelnie liczy, że ktoś, komu w przyszłości z niezrozumiałych powodów zechce się rekonstruować jego własne życie, będzie dla niego wyrozumiały.Jonasz miał jednak to szczęście, że połknął go wieloryb, któremu zebrało się na wymioty akurat w chwili, gdy przepływał w bliskiej odległości od żyznej wyspy. Tylko ludzie niestrawni, odporni na soki trawienne żarłocznych bestii, mogą dostąpić łaski takiego ocalenia. W aranżowaniu szczęśliwych zbiegów okoliczności Pan Bóg okazał poczucie humoru.
Zbiór wierszy o radości życia, którą czasami tracimy z powodu codziennych trosk i problemów. Na moment lub na zawsze.A przecież nie ma nic ważniejszego niż szczęście, które budujemy z chwili na chwilę, z dnia na dzień, myśląc nie tylko o swoich potrzebach i marzeniach, ale i o drugim człowieku, bez którego nic nie miałoby sensu. Wojciech Sobalak skupia się więc na tych wyjątkowych momentach pełnych emocji, kiedy jesteśmy szczęśliwi lub gdy ogarnia nas smutek. Pokazuje, że nie pozostaje nam nic innego, niż chwytać dzień, ciesząc się wszystkim, co przynosi życie.
Opowieści naszych dni to złożona z dziesięciu opowiadań antologia literacka napisana przez ludzi, dla których słowo ma uniwersalne, niezmienne, fundamentalne znaczenie.W książce znajdziemy między innymi oryginalną historię kryminalną, opowieść o fascynacji nowoczesnymi technologiami, bajkę do wspólnej lektury dla dzieci i dorosłych, wspomnienia z dzieciństwa, zapis strumienia świadomości i krótką tragiczną historię przyjaźni młodych ludzi. Wspólnym mianownikiem tej antologii jest człowiek ze wszystkimi lękami, słabościami i pragnieniami. Bo pisanie to nie tylko dzielenie się refleksjami o świecie, wyrażanie siebie, swoich marzeń, emocji, uczuć. To także troska o innych.Autorzy Opowieści naszych dni analizują otaczającą ich rzeczywistość, skupiając się na tym, co jest dla nas ważne, bez czego nie wyobrażamy sobie życia: to konieczność ocalenia nadziei, gdy na świecie szaleje wirus, dbałość o relacje międzyludzkie, w których najważniejsze są miłość i zrozumienie, pielęgnacja codziennych rytuałów nadających życiu sens i poszukiwanie osobistego spełnienia.
Jako obywatele danego kraju posiadamy wiele praw oraz obowiązków. Ale czy na pewno wiemy, co to znaczy być obywatelem? Czy potrafimy odpowiedzieć na pytanie: co to jest państwo? Czy żyjemy w takim kraju, w jakim naprawdę chcielibyśmy żyć, a jeżeli nie, to jakie jest państwo naszych marzeń? I czy w ogóle jesteśmy zadowoleni z naszego świata? Urojony idealizm zachęca Czytelnika do powyższych rozważań.Od czego zacząć budowę idealnego państwa? Od naprawy siebie!Książka Tomasza Comby wciąga odbiorców w politologiczne rozważania na temat istniejących systemów politycznych i tego, jak idealne państwo powinno wyglądać. Refleksje te przedstawione są w dwojaki sposób jako płynne rozmyślania autora oraz jako opowiadanie, którego bohaterami są trzy osoby reprezentujące trzy różne państwa oraz światopoglądy i usiłujące dojść do konsensusu w przedmiocie idealnego systemu politycznego. Najważniejszym jej przesłaniem jest jednak to, że każdy z nas może przyczynić się do naprawy świata, m.in. przez wyzbycie się złych emocji zaostrzających konflikty, rozwinięcie w sobie umiejętności słuchania innych oraz spokojnego przekazywania swoich argumentów, również w zakresie istotnych spraw dotyczących własnego kraju.
Mały tomik wierszy po brzegi wypełniony wielką miłością.Miłość do natury, miłość do świata i miłość do drugiego człowieka. Taką właśnie miłością przepełniony jest ten niezwykły zbiór wierszy Ireny Ukraińskiej-Małolepszej. Niezwykły, bowiem znajdują się w nim utwory zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, wspólnie wzywające do uszanowania tego, co najcenniejsze, a zarazem najkruchsze we współczesnych czasach: przyrody i ludzi.Wiersze dla dzieci niemal pachną stokrotkami i brzmią śpiewem ptaków, zaś utwory dla dorosłych wręcz kipią od zmysłowości i namiętności.Zagłębiając się w poezję Ireny Ukraińskiej-Małolepszej, wracamy do beztroski dzieciństwa i przypominamy sobie żar prawdziwej miłości. Wiersze te wołają do nas, abyśmy nie zapomnieli, iż w otaczającym nas świecie są wartości wymagające naszej szczególnej uwagi i troskliwej ochrony - natura i miłość do drugiego człowieka.Warto wkroczyć w ten tętniący miłością świat wierszy, namawiających nas do życia w zgodzie z naszym sercem i otaczającą nas przyrodą.
Marikowo to kraina, w której wszyscy mieszkańcy są szczęśliwi. Nagle do tego niezwykłego, stworzonego przez dziecięcą wyobraźnię miejsca wkrada się smutek. Czy przyjaciołom uda się rozwikłać zagadkę czarnej wody?Pierwszą ofiarą smutku jest ropuch Pit. Ta sympatyczna gaduła, której nigdy nie zamyka się buzia, nagle traci dobry nastrój. Zaniepokojona tym faktem grupa przyjaciół wilk Linuk, pegazojednorożec Celesi oraz rycerz Shin-ji postanawia rozwikłać zagadkę złego humoru Pita. Odważni detektywi muszą działać szybko, bo okazuje się, że kolejne bajkowe istoty dopada smutek, a nad krainą rządzoną przez piękną królową Marikę zbierają się czarne chmury...
To powieść, która eksploruje ludzką podświadomość, zanurzając się w mroczne, skryte, nie do końca świadome przestrzenie naszej psychiki, a więc tam, gdzie rodzi się potrzeba tworzenia i niszczenia, Eros i Thanatos, miłość i śmierć. Bohaterem „Pana Zło” Michała Długi jest wrażliwy, subtelny, inteligentny introwertyk, który odkrywa w sobie miejsce przerażające, odpychające, pełne zła, bólu i nienawiści. Jego władcą jest Pan Zło – upiorne alter ego, uosobienie destrukcyjnej energii, której Tomasz boi się i jednocześnie bardzo jej pragnie. Co narodzi się z symbiotycznego połączenia człowieka z jego Cieniem? Potwór, a może bohater?
Wyśmienity romans okraszony solą morską.Wyśmienity, bo serwuje nam jak na tacy bogaty wybór ludzkich uczuć.Okraszony solą morską, bo rozbicie statku, od którego cała historia się rozpoczyna, pozostawia swój posmak w losach niemal wszystkich bohaterów.Rebeka, młodziutka córka kapitana, marząca o poznaniu świata i spotkaniu wielkiej miłości, niespodziewanie poznaje ten świat od najgorszej strony: statek jej ojca rozbija się na morzu, jej rodzina musi porzucić dotychczasowe życie, a wymarzona przez nią wielka miłość w osobie młodego bosmana, Rudolfa, z dnia na dzień ją opuszcza. Rudolf, który ratuje życie ojca Rebeki i w najtrudniejszych chwilach wspiera rodzinę kapitana, zakochuje się w dziewczynie. Widząc jednak, że kobieta zamiast na związek z nim decyduje się na małżeństwo z rozsądku, zrywa kontakt z familią de Bour. Po wielu latach rodzina Rebeki zwraca się do Rudolfa o pomocCzy przegapiona wcześniej miłość nie zostanie utracona po raz drugi? Czy dryfujące na falach życia uczucie Rebeki i Rudolfa nie roztrzaska się o napotkane skały?
Rozstania przychodzą niespodziewanie, a życie potrafi zmieniać swoje wyroki z minuty na minutę.Wszystkie szczęśliwe kobiety są do siebie podobne Lepiej późno to przeplatające się ze sobą historie trzech nieszczęśliwych kobiet, a każda z nich nieszczęśliwa jest na własny, niepodobny do pozostałych, sposób.W końcu zmartwienia codziennego życia zdają się kumulować i znajdują swoje rozwiązania w ciągu kilku krótkich, ale jakże ważnych tygodni. Alkoholizm, uzależnienie od hazardu, seksoholizm oraz współuzależnienia to tylko kilka tematów kluczowych dla tej krótkiej powieści.Ktoś powiedział, że życie to zbiór traumatycznych wydarzeń, pomiędzy którymi powinniśmy cieszyć się z podarowanej nam przez los nudy i świętego spokoju. Nie ma co liczyć na szczęście. Czy na pewno?
Ta książka przełamuje tabu związane z seksualnością osób niepełnosprawnych. Jej bohaterem jest Kuba – młody mężczyzna, który na skutek tragicznego wypadku zostaje całkowicie sparaliżowany. Diagnoza, jaką słyszy od lekarzy, jest jednoznaczna: do końca życia będzie jeździł na wózku. Czy jedna chwila nieuwagi przekreśli wszystkie marzenia Kuby, także te związane z prawdziwą miłością i seksualnym spełnieniem? A może los wreszcie uśmiechnie się do niego? Kiedy w życiu Kuby pojawia się sympatyczna rehabilitantka Ewelina, chłopak wie, że musi rozpocząć walkę o szczęście.
Rafał Waliszewski to autor, który w 1998 roku uległ wypadkowi motocyklowemu, doznając poważnego urazu rdzenia kręgowego. Po zakończeniu rehabilitacji napisał pierwszą książkę, „Historię prawdziwą patykiem pisaną”, wciskając klawisze na klawiaturze patykiem trzymanym w ustach. Dziś aktywnie wspiera osoby niepełnosprawne, udzielając im m. in. porad na videoblogu.
Czas pokaże, jak dalej potoczą się ich losy. Czy ponownie się spotkają? Czy może ona odnajdzie szczęście ze swoim chłopakiem? Na pewno decyzja o życiu z Kubą nie będzie dla niej łatwa. (…) A co on może jej dać w zamian? Dach nad głową, poczucie bezpieczeństwa? Czy wystarczy zwykłe przytulenie, rozmowa, proste „kocham cię”, „ładnie dzisiaj wyglądasz, kochanie”? Czy to nie za mało dla takiej kobiety? Do szczęścia przecież nie trzeba wiele, wystarczy zrozumieć drugiego człowieka, nadawać z nim na tych samych falach, czasami pokłócić się, rozpłakać i powiedzieć „przepraszam”, zatroszczyć się, pomartwić, kiedy telefon milczy, lub w chorobie powiedzieć: „nie martw się, kochanie, jutro będzie lepiej”.
To jest równie ważne jak pieniądze, bez których niestety nie da się żyć, o czym Kuba już zdążył się przekonać. Ale forsa tylko ułatwia nam życie, jest środkiem do celu, nie celem samym w sobie, nie daje prawdziwego szczęścia tak jak wzajemna prawdziwa miłość.
Wystarczyła jedna sekunda, by życie Rafała Waliszewskiego zmieniło się nie do poznania. Nadmierna prędkość, nieuwaga i – w konsekwencji – wypadek motocyklowy, którego nie dało się uniknąć. A później diagnoza, brzmiąca jak wyrok: porażenie czterokończynowe i wózek do końca życia. Oto, z czym przez ostatnie dwadzieścia dwa lata zmagać się musiał Rafał Waliszewski – dziś osoba aktywna, mimo niepełnosprawności zaangażowana w niesienie wsparcia osobom potrzebującym. Efektem tej wyczerpującej walki, w trakcie której autor popadł w depresję, jest książka napisana przez Rafała Waliszewskiego za pomocą patyka, którym autor naciskał klawisze komputera. To opowieść o sile człowieka, który odnalazł w sobie energię, by zacząć żyć i swoją wiarą w przyszłość dzielić się z innymi.
Znowu zostaję sam. Nie wiem, ile to trwa, chyba całe wieki. Najpierw z pobliskiej wioski zbiega się tłum gapiów, jest wśród nich mój kuzyn Robert. Potem przyjeżdża policja; policjant pyta, co się stało. Mówię mu, że chyba podczas jazdy linka gazu się zacięła. Dopiero na końcu pojawia się karetka, ściągają mi plecak z truskawkami i kładą niezabezpieczonego szyjnym kołnierzem na nosze. Gdy mnie łapią za nogi i ręce, wydaje mi się, że to nie jest moje ciało; wcale nie mam czucia, gdy mnie przekładają, dotykają, chwytają rękami. Czuję tylko głowę i miejscami ramiona, które okropnie bolą. (…) Słońce już dziś zachodzi, świeci na czerwono i przez szybę do wnętrza sanitarki przebijają się promienie. Razi mnie w oczy, a ja nie mogę obrócić głowy na drugą stronę, bo okropnie boli mnie szyja. Nie potrafię też zakryć oczu własną dłonią, więc zamykam je, ale nie zasypiam, czuwam. Co dalej ze mną będzie? (…) Od chwili, kiedy uderzyłem motorem w drzewo, trzymałem się dzielnie, byłem twardy i nie płakałem, ale teraz, kiedy położyli mnie tutaj – na tej sali, w tym łóżku – i widzę, że już nic nie będą mi robić, bo nie chcą albo nie potrafią mi pomóc, rozpłakałem się jak dziecko; łzy płynęły mi strumieniem wprost na kołdrę.
Pawełek za kilka miesięcy skończy 10 lat. Tak samo jego brat Bartek. W końcu są bliźniakami, więc przydarza im się to samo. Przydarza im się też królewski wirus, który przyszedł z daleka. Przydarza im się jednak z perspektywy dziecka jako zagadkowy stwór czyhający w szafie, aż zgaśnie światło w pokoju dziecięcym, aby zaatakować w ciemnościach.Oddajemy Wam książkę, która przejmie Was do głębi, bo chociaż główny bohater, jego pomysły i sposób postrzegania do złudzenia przypominają sławnego na cały świat Mikołajka, to jednak w jego życie wkracza niespodziewanie brutalny świat dorosłych, którego zasady spowodują, że nie tylko najmłodsi, ale również i najstarsi będą buntować się przeciwko niesprawiedliwości dorosłego świata i uronią co najmniej kilka szczerych łez.
Tajemnica mrocznego jeźdźca to doskonała propozycja dla miłośników Carrie oraz Instytutu Stephena Kinga.Layla wydaje się typową nastolatką. Ma typową rodzinę, typowe marzenia i problemy w szkole. Niestety od urodzenia musi brać leki, dzięki którym jest w stanie zapanować nad swoją wrażliwą psychiką.Kiedy pewnego dnia Layla nie zażywa pigułek, jej życie wywraca się do góry nogami. Silny atak budzi upiorne moce drzemiące w jej podświadomości. Okazuje się, że dziewczyna potrafi czytaćw myślach i zabijać aktem woli. Ta moc zaprowadzi Laylę na skraj szaleństwa. Jedynym ratunkiem okaże się pobyt w tajnym ośrodku, w którym leczy się odmieńców obdarzonych parapsychicznymi umiejętnościami. Czy terapia, której Layla zostanie poddana bez swojej zgody, ocali jej duszę i umysł? Czy uda się jej zapanować nad potrzebą destrukcji siebie i wszystkiego wokół?
„Niezbadane wyroki” to powieść fantasy, której akcja toczy się w kilku równoległych światach – ludzi, aniołów, demonów, nieumarłych, krasnoludów, elfów, orków. Mroczna, pełna zwrotów akcji historia niesie ze sobą również wiele ponadczasowych prawd.
Toczący swe boje bohaterowie przekonują się bowiem, że dobro zawsze zwycięża, prawdziwa przyjaźń i miłość są w stanie pokonać wszystko, a nawet największy złoczyńca może się zmienić i zasługuje, by dać mu szansę na poprawę. Dwie gwiazdy, które spadły z nieba w tym samym czasie, oznaczać mogą tylko jedno – nadchodzącą zagładę. Jej początki widać już zarówno w królestwie ludzi, jak i w światach należących do innych stworzeń. Ludzie giną w tajemniczych okolicznościach, nieumarli wstają z grobów, mityczne plemiona toczą ze sobą walki. Odważny rycerz sir Kondrat Sprawiedliwy wraz ze swym giermkiem Edwardem wyrusza w podróż mającą wyjaśnić przyczynę tych dziwnych zdarzeń. Napotyka na swej drodze parę aniołów – Sariela i Aduratę, oraz demona Ythrena i elfa Eldisa, którzy dołączają do jego wyprawy. Zanim rozwiążą zagadkę tragicznych wydarzeń, czeka ich wiele niesamowitych przygód. Tego, czego ta podróż nas nauczyła, nie da się ubrać w słowa. Nie można opisać, jak ktoś, kogo ledwo co znasz, przyjmuje za ciebie śmiertelny cios, a później ktoś inny postanawia zaryzykować swym życiem, byś znowu kroczył wśród nas.
(...) Nie da się opisać zaufania, którym można darzyć przyjaciół podczas chwil próby. (...) Widzieliśmy, co mogą sprawić lojalność, oddanie, przyjaźń i miłość.
Maciej Wągiel, urodzony 3 kwietnia 1998 roku we Wrocławiu, z wykształcenia analityk chemiczny. Interesuje się chemią i historią. Fantastyką zainteresował się głównie za sprawą kina i japońskich gier komputerowych. Zainspirowany filmami i grami zdecydował się przelać na papier własną wizję fantastycznego świata i w ten sposób narodziły się „Niezbadane wyroki”. Powieść – debiut literacki – jest pierwszą częścią planowanej trylogii zatytułowanej „Gwiazdy”.
„Wspomnienie dusz” to powieść, która zabiera sen. I nie chce go oddać.
Nazywają ich tępicielami, jumperami i ekspozerami. Poruszają się na granicy światła i mroku. Widzą to, co jest ukryte przed wzrokiem. Elita okultystycznych zabójców tropiących demony i wampiry. Specjaliści od magii ze stalowymi nerwami i niepojętą wrażliwością. Lyn – dziewczyna po przejściach, wyrzutek – otrzymuje szansę jedną na milion. Razem ze swoim aniołem stróżem, duchem zamordowanego mężczyzny, ma walczyć z czyhającymi na skraju rzeczywistości kreaturami, upiornymi inkarnacjami powracających na ziemię grzeszników. Jakie wyzwania na nią czekają? Czy wykona zadanie, które jej powierzono?
„Wspomnienie dusz” to powieść dla wielbicieli „Draculi” Brama Stokera i sagi „Zmierzch” Stephenie Meyer. Znajdziemy w niej nieśmiertelną miłość, namiętność, szaleństwo i mrok – przerażający i fascynujący.
Karolina Wilchowska – żona, matka dwójki dzieci, właścicielka kota. Wolne chwile lubi spędzać na działce i słuchając muzyki. Zaczęła pisać za namową koleżanki i polonistki, która zawsze powtarzała jej, że kiedyś napisze coś dobrego.
Poezja naszych dni to zbiór wierszy opublikowanych przez Wydawnictwo Borgis w ramach projektu, którego celem było stworzenie antologii poezji współczesnej podejmującej tematy bliskie człowiekowi XXI wieku.W książce znalazło się 221 utworów 45 poetów są to teksty zarówno debiutantów, jak i pisarzy mogących pochwalić się sporym dorobkiem literackim. Autorzy reprezentują różne pokolenia, wykonują różne zawody, pochodzą z różnychzakątków Polski, więc spojrzenie każdego z nich na otaczającą nas rzeczywistość jest inne i niepowtarzalne. Różnorodna jest również tematyka wierszy mówią one o miłości i rozmaitych jej obliczach, opiewają piękno natury, ale też pokazują kruchość naszej egzystencji. Wiele z nich nawiązuje do chyba największego utrapienialudzkości w roku 2020 pandemii i związanych z nią ograniczeń wymuszających zmiany w zachowaniu i relacjach międzyludzkich.Pomimo swej odmienności wszystkie teksty opublikowane w antologii Poezja naszych dni (t. 1) składają się na portret świata, w którym żyjemy, gdzie problemy codzienności są równie ważne jak ponadczasowe uczucia i wartości.
Jak być reporterem lokalnej rozgłośni, wypożyczanym niekiedy przez warszawską centralę do zadań specjalnych, twórcą krakowskiej szkoły reportażu radiowego, redaktorem Przekroju i Życia Literackiego, krytykiem sztuki radiowej, eseistą, kontynuatorem tradycji kabaretu Jama Michalika, aktorem, autorem tekstów i piosenek kabaretowych, sztuk teatralnych, książek, urzędnikiem, redaktorem naczelnym gazety samorządowej, zwykłym obywatelem i nie stać się celebrytą?O swojej młodości, o tym kto i co go kształtowało, o swoich zawodowych spotkaniach z wielkimi ludźmi tego świata, z osobami, które historia wpisała na stałe do swoich annałów: z papieżem, prezydentami, premierami, naukowcami i artystami, a z drugiej strony ze zwykłymi ludźmi, z którymi zetknął go los, a których wybrał on potem na bohaterów swoich reportaży, opowiada jak sam mówi: zanim zapomni. Ani jednego słowa konfabulacji. Nie pisały o tym gazety, nie podało radio, nie pokazała telewizja ani do tej pory o tym nie plotkowano Ale wszystko zdarzyło się naprawdę.Witold Ślusarski absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, współzałożyciel i wiceprezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Absolwentów UJ, reportażysta, wieloletni współpracownik radiowej Redakcji Reportaży Literackich, Sygnałów dnia i Lata z radiem. Związany z Przekrojem, Życiem Literackim oraz krakowską prasą regionalną. Autor kilkunastu reportaży i słuchowisk, kilku książek, programów kabaretowych, piosenek oraz kilkudziesięciu artykułów dotyczących Polskiego Radia drukowanych na łamach wielu polskich i zagranicznych gazet.
W poradniku znajdziemy programy alternatywnej pielęgnacji cery opracowane przez specjalistów, z wykorzystaniem właściwości składników naturalnych, . sproszkowanych ziół, glinek i wód aromatycznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
