Przekazujemy Czytelnikom czternastotomową serię publikacji będących rezultatem badań zespołu historyków wychowania z kilku polskich ośrodków akademickich, prowadzonych w ramach grantu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, na temat Komisji Edukacji Narodowej model szkoły i obywatela – koncepcje, doświadczenia i inspiracje.
TOM I: Kalina Bartnicka, Katarzyna Dormus, Agnieszka Wałęga: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Cz. I O Komisji – wprowadzenie. Cz. II Wybór tekstów źródłowych
TOM II: Andrzej Meissner, Agnieszka Wałęga: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Słownik biograficzny
TOM III Cz. 1: Jan Ryś: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Akademia Krakowska. Szkoła Główna Koronna
TOM III Cz. 2: Janina Kamińska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Akademia Wileńska. Szkoła Główna Wielkiego Księstwa Litewskiego
TOM IV: Dorota Żołądź-Strzelczyk, Michał Nowicki, Krzysztof Ratajczak, Justyna Gulczyńska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Wielkopolskim
TOM V: Kalina Bartnicka, Katarzyna Dormus: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Mazowieckim
TOM VI: Andrzej Meissner, Ryszard Ślęczka, Marzena Pękowska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Małopolskim
TOM VII i VIII: Adam Massalski, Ewa Kula: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Wołyńskim i Ukraińskim
TOM IX: Mariusz Ausz, Kazimierz Puchowski: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Pijarskim
TOM X: Irena Szybiak, Katarzyna Buczek: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Żmudzkim
TOM XI: Janina Kamińska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Litewskim
TOM XII: Wiesław Jamrożek, Jolanta Szablicka-Żak: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Nowogródzkim
TOM XIII: Stefania Walasek: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Poleskim
TOM XIV: Krzysztof Ratajczak, Michał Nowicki: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Bibliografia
Przekazujemy Czytelnikom czternastotomową serię publikacji będących rezultatem badań zespołu historyków wychowania z kilku polskich ośrodków akademickich, prowadzonych w ramach grantu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, na temat Komisji Edukacji Narodowej model szkoły i obywatela – koncepcje, doświadczenia i inspiracje.
TOM I: Kalina Bartnicka, Katarzyna Dormus, Agnieszka Wałęga: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Cz. I O Komisji – wprowadzenie. Cz. II Wybór tekstów źródłowych
TOM II: Andrzej Meissner, Agnieszka Wałęga: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Słownik biograficzny
TOM III Cz. 1: Jan Ryś: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Akademia Krakowska. Szkoła Główna Koronna
TOM III Cz. 2: Janina Kamińska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Akademia Wileńska. Szkoła Główna Wielkiego Księstwa Litewskiego
TOM IV: Dorota Żołądź-Strzelczyk, Michał Nowicki, Krzysztof Ratajczak, Justyna Gulczyńska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Wielkopolskim
TOM V: Kalina Bartnicka, Katarzyna Dormus: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Mazowieckim
TOM VI: Andrzej Meissner, Ryszard Ślęczka, Marzena Pękowska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Małopolskim
TOM VII i VIII: Adam Massalski, Ewa Kula: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Wołyńskim i Ukraińskim
TOM IX: Mariusz Ausz, Kazimierz Puchowski: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Pijarskim
TOM X: Irena Szybiak, Katarzyna Buczek: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Żmudzkim
TOM XI: Janina Kamińska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Litewskim
TOM XII: Wiesław Jamrożek, Jolanta Szablicka-Żak: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Nowogródzkim
TOM XIII: Stefania Walasek: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Poleskim
TOM XIV: Krzysztof Ratajczak, Michał Nowicki: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Bibliografia
Przekazujemy Czytelnikom czternastotomową serię publikacji będących rezultatem badań zespołu historyków wychowania z kilku polskich ośrodków akademickich, prowadzonych w ramach grantu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, na temat Komisji Edukacji Narodowej model szkoły i obywatela – koncepcje, doświadczenia i inspiracje.
TOM I: Kalina Bartnicka, Katarzyna Dormus, Agnieszka Wałęga: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Cz. I O Komisji – wprowadzenie. Cz. II Wybór tekstów źródłowych
TOM II: Andrzej Meissner, Agnieszka Wałęga: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Słownik biograficzny
TOM III Cz. 1: Jan Ryś: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Akademia Krakowska. Szkoła Główna Koronna
TOM III Cz. 2: Janina Kamińska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Akademia Wileńska. Szkoła Główna Wielkiego Księstwa Litewskiego
TOM IV: Dorota Żołądź-Strzelczyk, Michał Nowicki, Krzysztof Ratajczak, Justyna Gulczyńska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Wielkopolskim
TOM V: Kalina Bartnicka, Katarzyna Dormus: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Mazowieckim
TOM VI: Andrzej Meissner, Ryszard Ślęczka, Marzena Pękowska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Małopolskim
TOM VII i VIII: Adam Massalski, Ewa Kula: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Wołyńskim i Ukraińskim
TOM IX: Mariusz Ausz, Kazimierz Puchowski: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Pijarskim
TOM X: Irena Szybiak, Katarzyna Buczek: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Żmudzkim
TOM XI: Janina Kamińska: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Litewskim
TOM XII: Wiesław Jamrożek, Jolanta Szablicka-Żak: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Nowogródzkim
TOM XIII: Stefania Walasek: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Szkoły w Wydziale Poleskim
TOM XIV: Krzysztof Ratajczak, Michał Nowicki: Komisja Edukacji Narodowej 1773–1794. Bibliografia
Niniejsza edycja Społeczeństwa i polityki ma charakter wyjątkowy. Ukazuje się w 50. rocznicę powstania Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego ? najstarszej i największej jednostki politologicznej w naszym kraju. Inna jest też struktura książki. Przyjęcie wielotomowej formuły edytorskiej wynikało przede wszystkim z istotnego poszerzenia spektrum omawianych problemów, co jest efektem postępu w badaniach, który się dokonał w ciągu ostatniej dekady. Także publikowane we wcześniejszych wydaniach rozdziały uległy gruntownej modyfikacji. Zachowano jednak dawny tytuł ? mimo kilku już zmian urzędowej nomenklatury w klasyfikacjach dyscyplin naukowych.Książka pomyślana jest jako komplementarny wykład podstaw nauk politycznych i wiedzy o społeczeństwie. Jest adresowana do:- studentów studiów I i II stopnia kierunków politologicznych i pokrewnych;- studentów studiów uzupełniających i słuchaczy studiów podyplomowych w zakresie szeroko rozumianych nauk społecznych;- nauczycieli wiedzy o społeczeństwie oraz przedmiotów pokrewnych;- uczniów szkół średnich.Szczególnie cenną pomocą może stać się dla uczestników Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym oraz Olimpiady Wiedzy o Unii Europejskiej.Tom 1, część 2 - Teoria. Instytucje. Procesy. Polityczna organizacja społeczeństwa
Monografia stanowi sprawozdanie z realizacji zadania badawczego zatytułowanego Wyzwania i zagrożenia bezpieczeństwa i obronności Rzeczypospolitej Polskiej w XXI wieku realizowanego w ramach Grantu Badawczego nr 997/2018 pt. System logistyczny determinantem zdolności obronnych Rzeczypospolitej Polskiej, przez Wydział Logistyki Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie, finansowanego przez Ministerstwo Obrony Narodowej RP. Badania ukierunkowane zostały na zapewnienie kompleksowego i interdyscyplinarnego podejścia do problematyki logistycznego zapewnienia zdolności obronnych RP w XXI stuleciu, w ramach funkcjonującego systemu bezpieczeństwa narodowego. Postępujące procesy globalne powodują częste zmiany środowiska bezpieczeństwa, w otoczeniu którego znajduje się Polska. Zmiany mają charakter nie tylko polityczno-militarny, ale także ekonomiczny (gospodarczy), społeczno-kulturowy, środowiskowy oraz technologiczny. Procesy globalizacyjne w wielu przypadkach są sprzeczne z interesami narodowymi państw, a czasy, w których żyjemy, są coraz mniej stabilne i trudne do przewidzenia, gdy cywilizacja chińska staje się ponownie hegemonem światowym, a pozycja Stanów Zjednoczonych słabnie. Z kolei Korea Północna rozbudowuje swoje programy rakietowo- jądrowe, zagrażając przede wszystkim Japonii i Korei Południowej, a więc bliskim sojusznikom Stanów Zjednoczonych. Natomiast Rosja, pomimo że słabsza gospodarczo od innych mocarstw, także dąży do wyznaczenia współczesnemu światu swej dominacji, a jej agresywna polityka sprowadza się do walki o strefy na Bliskim Wschodzie, np. w Syrii czy też zajęcie Abchazji i Osetii Południowej w 2008 r., Krymu i części Ukrainy w 2014 r., prowadzenia tzw. wojny hybrydowej na obszarach Europy Środkowo-Wschodniej i Południowej. Są to działania, które z jednej strony pokazują słabość UE i NATO w tym obszarze Europy, a z drugiej niepewność w kwestii bezpieczeństwa wśród społeczności międzynarodowej.
Autor poddał analizie fundamentalne problemy egzystencji ludzkiej. Z licznych badań wynika, iż człowiek w dalszym ciągu stanowi tajemnicę istnienia, stąd też tytuł monografii „o rozdrożach jego natury”. Profesor Zdzisław Kosyrz w sposób naukowy przedstawia złe i dobre strony człowieka, a informacje zawarte w publikacji mogą służyć udoskonalaniu natury ludzkiej. Książka wytycza nowe perspektywy badawcze człowieka i kierunki jego życiowej ekspansji. Gorąco polecam lekturę szerokiemu kręgowi Czytelników.
PROF. ZW. DR HAB. DR H.C. BRUNON HOŁYST
Książka łączy walory encyklopedii, traktatu filozoficznego, refleksji historycznej, studiów z obszaru ścisłej humanistyki: antropologii, psychologii, socjologii, religioznawstwa, pedagogiki, oraz odniesień z wielu innych dziedzin (nie wyłączając kosmologicznych, biologicznych czy genetycznych). Interdyscyplinarności podejścia towarzyszy erudycja i naukowa wnikliwość. Opisując wyżyny człowieczeństwa, choć nie unika przy tym jego najbardziej ciemnych zakamarków, Autor pozostaje niestrudzonym orędownikiem poszukiwania ścieżek „przechodzenia z ciemności do światła”, w różnych kontekstach ludzkiego losu. Pośród bogactwa zawartych w publikacji złotych myśli i mądrości ze szczególną atencją zwracam się ku następującej: „Wszystkie zagadki życia należy rozpoznawać, nie krzywdząc przy tym ludzi”. To nieodnotowane wprost motto całości rozważań. Z takiej perspektywy, abstrahując od wielu innych afiliacji, książka wnosi znakomity wkład do nowej, dopiero co konstytuującej się dyscypliny – antropologii bezpieczeństwa. Nie rozstrzygając rozpatrywanych na jej gruncie kwestii, stanowi wielobarwne i głębokie tło, sytuując podstawową, wielowątkową problematykę w sieci inspirujących kontekstów.
PROF. DR HAB. STANISŁAW JARMOSZKO
Tom 35. serii "Media początku XXI wieku".
Autorom zebranych w tomie artykułów przyświecał cel podjęcia dyskusji nad rolą, znaczeniem i współczesnym instrumentarium bibliografii – tej szczególnej formy komunikacji i zachowania dziedzictwa kulturowego. Czytelnicy znajdą tu zarówno ważne pytania dotyczące stanu obecnego i przyszłości bibliografii, jak i próby odpowiedzi na nie. Zawartość tomu powinna zainteresować nie tylko teoretyków bibliografii, ale i bibliografów-praktyków. Autorzy przedstawiają wiele dowodów na wartość bibliografii jako niezbędnego elementu systemu rejestracji i archiwizacji dorobku osób, grup, społeczeństw w wielu dziedzinach i obszarach życia. Spośród gatunków bibliografii specjalnych najliczniej w tomie reprezentowane są bibliografie regionalne, a oprócz nich między innymi Polska Bibliografia Lekarska, Polska Bibliografia Literacka, Elektroniczna Bibliografia Nauk Teologicznych. Zainteresowane osoby będą mogły przeczytać o tym, jak zapewniać aktualność w bibliografii, jak dopełnić obowiązku pełnej rejestracji dorobku pracowników, jak pasjonować się tworzeniem baz bibliograficznych i przybliżaniem ich wszystkim, którzy mogliby i powinni z nich korzystać. Życzymy dobrej, inspirującej lektury. Niech stanie się zarzewiem kolejnej wartościowej dyskusji i zmian w środowisku bibliograficznym.
Ze szczególnym zatem uznaniem należy przyjmować próby naukowej refleksji dotyczącej aspektów prawnych i ustrojowych sytuacji Kościoła Ewangelicko-Augsburgskiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Stanowi to zarówno docenienie istotnej roli tej wspólnoty religijnej w historii państwa i prawa w Polsce, jak i jej wysiłków w kształtowaniu swojej pozycji prawnej.
Dr hab. Tadeusz Stanisławski, prof. UZ
W polskiej literaturze naukowej do rzadkości należą opracowania dotyczące relacji państwo–kościół w odniesieniu do poszczególnych Kościołów mniejszościowych. Recenzowana publikacja wzięła sobie na warsztat relacje państwa polskiego z Kościołem Ewangelicko-Augsburskim. (…) Chociaż religia katolicka przez wieki wyznaczała tożsamość narodową Polaków, powstanie Kościołów protestanckich ukształtowało ich Ojczyznę jako kraj tolerancyjny religijnie, gwarantujący każdemu człowiekowi wolność sumienia i wyznania. (…) Całość recenzowanego materiału jest interesująca i ważna z perspektywy funkcjonowania Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce i jego prawa.
Ks. prof. dr hab. Zbigniew Janczewski, UKSW
Czy rosyjskie złoża ropy i gazu mogą się wkrótce wyczerpać? W jakim stopniu rosyjska gospodarka uzależniona jest od ceny surowców? W książce zbadano stan bezpieczeństwa energetycznego Rosji za pomocą autorskiego indeksu. Dowiedziono, że w ostatnich dwu dekadach stan ten uległ znacznemu pogorszeniu, a zaobserwowane momenty poprawy występowały, paradoksalnie, w czasie pogorszenia się światowej koniunktury surowcowej. To właśnie od czynników ekonomicznych i społeczno-politycznych, a nie technicznych, takich jak wielkość zasobów, zależeć będzie ewentualna poprawa stanu bezpieczeństwa energetycznego Rosji.
Autorki przedstawiły bardzo atrakcyjną i nowatorską książkę, łączącą wątek opowieści biograficznej z prezentacją rysunku i malarstwa głównego bohatera. Jest nim jeden z tysięcy polskich żołnierzy tułaczy, który po klęsce wrześniowej nie złożył broni i przez Karpaty ruszył do Libanu i dalej do Syrii, gdzie zameldował się w nowo sformowanej polskiej Brygadzie Karpackiej właśnie. Jak wiadomo, historiografia polskiego czynu zbrojnego w II wojnie światowej i dziejów emigracji powojennej jest przebogata. Jednak w tym wypadku otrzymujemy coś wyjątkowego. Oto Autorki dotarły na drugą półkulę, do Martin Coronado pod Buenos Aires w Argentynie, gdzie w Polskim Ośrodku Katolickim i Muzeum Wojska Polskiego odkryły zapomniane dokumenty i pamiątki żołnierzy gen. Władysława Andersa.
Autorka bada zupełnie nowe zagadnienie, gdyż nie ma językoznawczego opracowania filmów animowanych nadawanych cyklicznie w seriach, przedstawia ich rozwój i zachodzące zmiany w aspekcie historycznym, dzięki czemu udało się jej porównać język postaci, wskazać stylizację na polszczyznę potoczną, podkreślić zmianę pozycji narratora, wskazać typ bohatera i wyliczyć nowe środki służące indywidualizacji postaci głównej. Zaznacza również kluczowe momenty decydujące o zmianach w sposobie technik ożywiania obrazu i roli kodów audiowizualnych.Z Recenzji dr hab. Marii Krauz, prof. URNadała swemu wywodowi charakter interdyscyplinarny, jako że przez specyficzność badanego materiału była zmuszona sięgnąć do różnych dyscyplin, mianowicie komunikologii, medioznawstwa, socjo- i psychologii, językoznawstwa, kulturoznawstwa, a także antropologii i nawet logopedii. Takie potraktowanie korpusu niesie duże niebezpieczeństwo metodologicznego rozmycia przedmiotu badawczego, ale w wypadku dzieci, które są przecież na etapie rozwojowym, i w wypadku ich opiekunów [], jest to konieczne. Pani Moćko udowadnia, że potrafi się w tym zakresie trzymać w ryzach. []Z Recenzji prof. dr hab. Barbary Bonieckiej
Czarna opaska na oczach, imię i pierwsza litera nazwiska, a obok tego informacja o zajmowanym stanowisku, wykonywanym zawodzie czy innych charakterystycznych dla osoby elementach to powszechnie stosowana w mediach praktyka dla oznaczenia osoby podejrzanej lub oskarżonej o przestępstwo.Ten pozorny kamuflaż nie uniemożliwia ustalenia, o kogo chodzi, co więcej, mamy bowiem w tym wypadku do czynienia z rodzajem łamigłówki, jaką dziennikarze w pełni świadomie stosują w określonych sytuacjach. Jej rozwiązanie nie jest skomplikowanym działaniem. Zwykle techniki kamuflujące stosowane są wtedy, gdy podejrzany lub oskarżony to tzw. osoba publiczna, czyli znany polityk, osoba piastująca, w przeszłości lub obecnie, jakieś inne stanowiska publiczne. Odnosi się to także do działaczy sportowych i znanych sportowców, dziennikarzy, aktorów czy innych artystów.Media podejmują czynności kamuflujące, dążąc pozornie do ukrycia tego, czego ukryć się nie da, co skłania do refleksji nad przyczyną takich działań i nad tym, czy w takich przypadkach informacje o tym, kim jest osoba, której postawiono zarzut i jakiego rodzaju przestępstwo miałaby popełnić, nie powinny być przesłanką do ujawnienia jej tożsamości, zwłaszcza że dla należytego zrozumienia treści materiału prasowego jest to zasadnicza wiadomość. Jak się bowiem słusznie zauważa, istotą informacji jest wówczas nie fakt, że postępowanie się toczy, ale to, przeciwko komu i w związku z jakim czynem.Tego zagadnienia, na tle regulacji pomieszczonej w art. 13 prawa prasowego, dotyczy oddawana do rąk czytelników monografia. Autorka analizuje to unormowanie przez pryzmat jego zgodności z Konstytucją RP i standardami strasburskimi. Patrzy na nie także od strony racjonalności i potrzeby jego istnienia. Odnosi się do kwestii stygmatyzacji podejrzanego (oskarżonego), podnoszonej jako jeden z argumentów na rzecz utrzymywania kamuflażu. W zamierzeniu Autorki książka ma też stanowić głos w dyskusji o konieczności nowelizacji tej normy, wskazując kierunki, w jakich prace winny przebiegać ze wstępu.
Procesy charakteryzujące współczesne środowisko międzynarodowe tworzą wiele nowych wyzwań dla jego bezpieczeństwa. Nie zmieniła się w nim jednak pozycja państwa jako podstawowego podmiotu stosunków międzynarodowych. Stałej ewolucji podlegają natomiast sposoby i instrumenty ich kształtowania. Autorzy zasadnie koncentrują wysiłek badawczy na zagadnieniach wielopłaszczyznowej aktywności państw i uwarunkowaniach relacji zachodzących w stosunkach międzynarodowych. Ich dociekania obejmują zarówno szeroko rozumiany obszar bezpieczeństwa międzynarodowego, politykę bezpieczeństwa, jak i aktywność wojskową, która wpływa na pozycję państwa oraz stan globalnego, światowego bezpieczeństwa. Interesującym zabiegiem jest, że niektóre zagadnienia omówione zostały zarówno przez Autorów z kraju, którego one dotyczą, jak i Autorów zewnętrznych.
prof. dr hab. Eugeniusz Zieliński
Pod pseudonimem Anna Winner kryje się lublinianka, absolwentka wydziału etnografii lubelskiego UMCS, która po studiach imała się różnych zawodów: między innymi kierowała domem kultury, była dyrektorką biura ZG Stowarzyszenia Twórców Ludowych dziennikarką. Współtworzyła i prowadziła cykl programów folklorystycznych ""Panorama Folkloru"" w drugim programie TVP. Los sprawił, że 13 grudnia 1981 r. znalazła się w Szwecji na dwutygodniowym urlopie, który przedłużył się do dziś. Musiała przekwalifikować się i pracowała jako ekonomistka. Po przejściu na emeryturę zajęła się pisaniem książek. Jej debiut to autobiografia: Czarno-białe życie. Kolejne tytuły: ""Piętno Ślad renifera""; ""Trudne miłości""; ""Nici Szczęścia - moje furoshiki""; ""Tamara""; ""Nieprzewidziane skutki złamania nogi, czyli Stockholm's Taxi drivers""; ""Wracam z niepamięci; Jak ziarnka piasku, Patrzę na mój czas"".Dziesiąta już książka Anny Winner ""Miód mi w serce lejesz"" to nietypowa biografia jej ojca - Jana Podgórskiego. Rzecz oparta jest na wspomnieniach, spisanych dla dzieci, dokumentach archiwalnych, nagraniach i notatkach robionych w Szwecji w 1985 r., podczas wizyty ojca autorki w Sztokholmie. Akcja toczy się dwutorowo: w Szwecji, którą zwiedza Jan Podgórski, i w jego wspomnieniach, obejmujących okres od 1908 r. do współczesności. Historia nie skąpiła zwrotów w życiu bohatera. W majątku rodziców na Podolu przeżył rewolucję 1917 roku, po której z panicza stał się kołchozowym parobkiem, żyjącym w wielkiej biedzie i poniżeniu. Do Polski wrócił z rodziną w 1926 roku. Skończył podchorążówkę w Grudziądzu, odbył służbę w 21. Pułku Ułanów w Równem; po studiach w lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej skierowano go jako lekarza weterynarii do 6. Pułku Strzelców Konnych w Żółkwi. Druga wojna światowa to dla niego udział w kampanii wrześniowej, ślub z matką Anny Winner i okupacja. Spędził ją we wsi na Kresach jako weterynarz, gdzie działał również w konspiracji. Udawał Ukraińca, ukrywając się przed Rosjanami, później Niemcami, a cały czas przed ukraińskimi nacjonalistami. Okres powojenny to praca w Lublinie, studia medyczne, rozpoczęcie lekarskiej praktyki i rodzinne perturbacje.""Miód mi w serce lejesz"" - to jedno z ulubionych powiedzonek ojca autorki. Jan Podgórski nie żyje już od wielu lat, ale chyba właśnie tak powiedziałby, gdyby się dowiedział, że córka wraz rodzeństwem podjęła próbę przedstawienia jego losów w formie książkowej. Książkę bardzo dobrze się czyta, jest uporządkowana, jasna, świetnie napisana. Wielowątkowa, z głębokim uniwersalnym dnem.
„Autor podjął istotny problem badawczy o dużym znaczeniu politycznym i gospodarczym, któ- rego waga jest w Polsce nadal słabo rozumiana pomimo wieloletniego członkostwa w UE. Podejmuje próbę wypełnienia pewnej luki poznawczej w rodzimej literaturze przedmiotu przez charakterystykę koncepcji hybrydowego modelu funkcjonowania grup interesu w UE, jej analizę w ramach paradygmatów teoretycznych i zagadnień metodologicznych teorii integracji europejskiej, normatywne i instytucjonalne wymiary działania reprezentacji interesu oraz kształtowania się tego modelu hybrydowego w perspektywie wybranych zagadnień (deficytu demokracji, europeizacji, finansowania itd.). Problematyka ta wchodzi w obszar refleksji nad możliwościami zwiększania efektywności pozarządowych działań interesariuszy w UE, jak również w sferę analiz organizacyjnych wymiarów aktywności społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu krajowym, które są badane na przecięciu i w obrębie różnych, wskazywanych przez Autora, dyscyplin naukowych […]. Swoją perspektywę określa jako politologiczną, neofunkcjonalistyczną i neoinstytucjonalną, co wpisuje się w najbardziej wpływowe nurty dyskusji o tej problematyce. Atutem pracy jest także obszerna literatura licząca ponad 250 pozycji, która została dobrze wykorzystana dla scharakteryzowania podejmowanej problematyki, czego przejawem są m.in. tabele i rysunki pozwalające na syntetyczne oraz porównawcze zestawienie wyników badań”.
Z Recenzji prof. zw. dr. hab. Krzysztofa Jasieckiego
„Monografia zatytułowana Hybrydowy model funkcjonowania grup interesu w Unii Europejskiej stanowi pogłębione opracowanie monograficzne problemu funkcjonowania grup interesu nie tylko w Unii Europejskiej (jako szczególnej organizacji międzynarodowej), ale także w jej państwach członkowskich. [...] Książka zawiera bardzo dużo interesujących danych faktograficznych podanych w przystępnej formie. [...] Stanowi ona wartościowy wkład do badań naukowych, ponieważ w poszerzony i pogłębiony sposób przeanalizowany jest w niej zawarty w tytule problem. Autorskie podejście do badanych problemów, wraz z wprowadzeniem nowych indywidualnych kategoryzacji, gwarantuje jej nowatorski charakter”.
Z Recenzji dr. hab. Piotra Tośka
Prezentowany tom zawiera dziewięćdziesiąt trzy dokumenty i materiały ? wytworzone w okresie pomiędzy lipcem 1989 r. a grudniem 1990 r. ? o różnej proweniencji. Wśród nich znajdują się m.in.: dokumenty dyplomatyczne, instrukcje polityczne, opracowania, zapisy rozmów, wywiady, informacje, notatki, uwagi i propozycje resortu spraw zagranicznych, listy i telegramy, a także publikowane w wewnętrznych biuletynach sprawozdania z reakcji prasy zagranicznej. W toku kolejnych tur rokowań 2+4 Niemcy zobowiązały się do wyrzeczenia się roszczeń terytorialnych wobec innych państw, a także do niewysuwania ich w przyszłości (m.in. omawiano kwestie politycznych aspektów zjednoczenia obu państw niemieckich, przyszłego kształtu europejskich granic, przynależności Niemiec do struktur międzynarodowych czy wielkości ich armii). W kwestiach polskich uzgodniono, że zjednoczone państwo niemieckie potwierdzi istniejącą granicę w stosownej umowie ze stroną polską. Tom otwierają dokumenty dotyczące aktualnego stanu stosunków pomiędzy PRL a RFN z perspektywy polskiego MSZ w 1989 r. oraz wizyty w Bonn Michaiła Gorbaczowa, a zamykają listy premiera Tadeusza Mazowieckiego do premierów NRD Lothara de Maiziere?a oraz RFN Helmuta Kohla. W konsekwencji wydarzeń, jakie miały miejsce w okresie 1989?1990 w wymiarze stosunków Rzeczpospolitej Polskiej z Niemcami, możemy mówić o otwarciu nowego rozdziału. Jego kanwą stał się Traktat o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy podpisany 17 czerwca 1991 r. w Bonn przez premiera Jana K. Bieleckiego i kanclerza Helmuta Kohla; w tym samym roku powołano także Fundację ?Polsko-Niemieckie Pojednanie?. Stworzono solidną podstawę dla rozwoju współpracy w wielu płaszczyznach od kwestii politycznych i kulturalnych po ekonomiczne i polityczne.
Tom 33. serii „Media początku XXI wieku” wydawanej we współpracy z Wydziałem Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Pluralizm i wolność mediów to podstawowe wartości, na których opiera się demokratyczny system medialny. Większość dotychczasowych polskich badań medioznawczych koncentrowała się na wolności mediów, ich prawnych gwarancjach, praktyce dziennikarskiej, granicach i zagrożeniach. Problemy związane z koniecznością zapewnienia pluralizmu opinii w mediach i różnorodności na rynku medialnym są jednak co najmniej równie ważne jak wolność mediów, gdyż ich brak lub znaczące ograniczenia stanowią realne zagrożenie dla demokracji. Dlatego dobrze się stało, że powstała publikacja, która podejmuje problem pluralizmu mediów i w mediach w różnych jego kontekstach, zawierająca zarówno wnikliwe rozważania teoretyczne, jak i wyniki najnowszych badań empirycznych. (...) Zaletą publikacji jest aktualność podejmowanych w niej wątków, prezentacja wyników badań własnych autorów oraz zwrócenie uwagi na złożoność i wieloaspektowość problemu pluralizmu medialnego.
Prof. nadzw. dr hab. Katarzyna Pokorna-Ignatowicz Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego
Monografia dr Renaty Diaz-Szmidt to pierwsza krytyczna rozprawa o literaturze gwinejskiej, w Polsce słabo dotychczas zbadanej. Moim zdaniem, to niezwykle skrupulatne studium jest nie tylko prekursorskie w zakresie badań nad piśmiennictwem Gwinei Równikowej, ale także unikatowe na tle dotychczasowych opracowań problematyki tożsamości afrykańskiej, jakie ukazały się w Polsce. Ta fascynująca książka, oparta na imponującej bazie źródłowej (blisko 700 pozycji!), prezentuje bardzo wysoki poziom merytoryczny, między innymi dzięki wykorzystaniu narzędzi interdyscyplinarnych oraz erudycji autorki jej doskonałej znajomości teorii socjologicznych, antropologicznych, a nawet politologicznych. Piękne przekłady natomiast świadczą o jej talencie translatorskim. Dr Renata Daz-Szmidt dowiodła, że dorobek pisarzy gwinejskich jest nie tylko źródłem badawczym dla teoretyków literatury, ale także ważnym przekaźnikiem treści kultury oraz inspiratorem w procesie narodowotwórczym.Książka dr Renaty Daz-Szmidt to także rzecz o tragicznych losach Gwinejczyków, którzy spod jarzma kolonizacji trafili wprost w objęcia rodzimego autorytaryzmu. To również opowieść o dramacie tych, którzy musieli opuścić swój kraj, o poczuciu wyobcowania i braku akceptacji. Monografia pojawia się zatem w szczególnym momencie toczących się dyskusji i sporów wokół zjawiska uchodźstwa i emigracji. Nierzadko prezentuje się w nich stereotypowy i zafałszowany obraz obcych. Tym wszystkim, którzy nie mogą oprzeć się pokusie, aby wykorzystywać go do realizacji swoich doraźnych celów politycznych, gorąco polecam tę książkę. Zmusza ona bowiem do zastanowienia.dr hab. Ewa Siwierska
Podjęty temat zasługuje ze wszech miar na zainteresowanie wielu interdyscyplinarnych ekspertów, jak również osób odpowiedzialnych za kreowanie polityki społecznej w naszym kraju. Współczesna szkoła jest postrzegana przez Autorkę jako podstawowa (w grupie czynników instytucjonalnych o szczególnym znaczeniu) instytucja posiadająca sprawczą możliwość intencjonalnego oddziaływania na wychowanków (w kwestii szerzenia oczekiwanych postaw tolerancji tudzież wyrozumiałości w obliczu wielokulturowości), która od dwóch już dekad staje się coraz bardziej widoczna w rodzimym postmonocentrycznym ładzie społecznym. […] Publikacja szczególnie użyteczna o praktyczno-społecznym, bardzo pożądanym (notabene o interesującym) charakterze.
prof. dr. hab. Andrzej Radziewicz-Winnicki
Snowden nieźle znał poezję Horacego, który był jego ulubionym autorem jeszcze w latach szkolnych. Czytając zapiski rzymskiego poety, przypominał sobie teraz wiele obrazów, myśli i wyrażeń, które składały się na fakturę tych wierszy. Jedno nie ulegało wątpliwości: ogłoszenie Commentarii będzie sensacją takiej przynajmniej miary, jak odkrycie i wydanie w latach sześćdziesiątych XX wieku komedii Menandra. Widział już siebie jako wydawcę tego tekstu w słynnej serii „Bibliotheca Oxoniensis”, w której od ponad 100 lat ukazywały się najlepsze edycje dzieł autorów greckich i łacińskich. Będzie to wspaniałe zakończenie jego przeszło trzydziestoletniej pracy w Uniwersytecie Oxfordzkim.
Z Prologu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
