Analizując współczesne konflikty badacze przywiązali się do podejścia zakładającego, że zapobieganie konfliktom polega na poszukiwaniu czynników, które stymulują konflikt, po to, by je usunąć. W takim rozumieniu zapobieganie konfliktowi oznacza zminimalizowanie jego gwałtownych przejawów i dotyczy często późnych etapów jego rozwoju. Tymczasem postępowi badań i pogłębieniu naszego poznania służy spojrzenie na problem zapobiegania od drugiej strony, to jest próba identyfikacji głównych czynników, które sprzyjają pokojowym relacjom między rozmaitymi uczestnikami stosunków społecznych oraz dążenie do sporządzenia jak najpełniejszej listy dostępnych środków ułatwiających ich upowszechnianie. Stosowanie zaawansowanego zapobiegania konfliktom oznacza w tym kontekście maksymalizowanie pokojowych rozwiązań, które wykluczają wybuch przemocy i odnoszą się przede wszystkim do wczesnych etapów rozwoju konfliktu. W tym właśnie kierunku podążają autorzy prezentujący swoje rozważania w niniejszym tomie.
Tematyka zbioru obejmuje zagadnienia istotne nie tylko z punktu widzenia polskiego interesu narodowego, ale także wspólnoty międzynarodowej, której Polska pozostaje ważnym i szanowanym podmiotem. Książka ma służyć jako podstawowe źródło wiedzy i informacji dla uczniów i studentów, ale również wspomagać ich w budzeniu refleksji poznawczej, formułowaniu samodzielnych sądów wartościujących i dochodzeniu do indywidualnego zrozumienia złożonej sfery rzeczywistości międzynarodowej.
Podręcznik został opracowany przez wybitnych specjalistów z Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego.
Nowoczesne, obywatelskie społeczeństwa chcą partycypować w zarządzaniu swoimi sprawami. W XX wieku warunkiem demokracji i nowoczesnego państwa stał się udział czynnika społecznego w sprawach publicznych. Formy samoorganizacji obywatelskiej są różne, od uproszczonych stowarzyszeń, przez fundacje i spółdzielnie, po samorządy specjalne (społeczne). Niniejsze opracowanie stanowi kompleksową charakterystykę sektora społecznego w Polsce.
Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
Pobudzić do myślenia o polityce społecznej w końcu pierwszej dekady XXI wieku – taki właśnie cel stawialiśmy przed sobą, przystępując do pisania tej książki. Bezpośrednią inspiracją do jej powstania jest kryzys gospodarczy, który pojawił się w 2008 r. w USA i stopniowo stał zjawiskiem ogólnoświatowym. Jednocześnie tytuł opracowania sugeruje, że również sama polityka społeczna znajduje się w kryzysie. Świadczy o tym – z jednej strony niemożność uporania się poszczególnych krajów z wieloma kwestiami społecznymi, takimi jak np. bezrobocie, ubóstwo, głębokie nierówności społeczne. Z drugiej strony, systemy świadczeń i usług socjalnych coraz częściej nie są w stanie zagwarantować odpowiednio wysokiego poziomu zaspokojenia ważnych potrzeb ludności. Co więcej, niski jest również status polityki społecznej wśród innych rodzajów działalności władz publicznych, czemu towarzyszy szeroko rozpowszechniona opinia, że to właśnie niezmierna rozbudowa działalności socjalnej państwa jest jedną z ważniejszych przyczyn obecnych trudności gospodarczych rozwiniętego świata.
Publikacja składa się z dwóch bloków. W pierwszym z nich zatytułowanym Perspektywy rozwoju polityki społecznej w Polsce i świecie współczesnym, znalazły się opracowania o charakterze ogólnym, zawierające analizy kryzysu, w jakim znalazły się obecnie kraje rozwinięte. W części tej zaprezentowano również możliwe scenariusze rozwoju polityki społecznej w najbliższych kilkunastu latach.
W drugim bloku, zatytułowanym Projekcje i remedia zawarliśmy teksty, których autorzy próbują przewidzieć – na podstawie już widocznych zjawisk i koncepcji teoretycznych – konsekwencje obecnego kryzysu zarówno dla jednostek, rodzin i grup społecznych, jak i dla wybranych dziedzin polityki społecznej. W tej części znalazły się również opracowania charakteryzujące programy działań antykryzysowych, podejmowanych przez wybrane kraje rozwinięte.
Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego.
Przeprowadzona w niniejszej pracy analiza polityki językowej UE wskazuje na kilka zasadniczych tez, jakie można postawić. Po pierwsze, ze względu na brak gotowego aparatu metodologicznego, który mógłby zostać wykorzystany do usystematyzowania celów polityki językowej, musiał on zostać przy tej okazji stworzony. Owocem tego jest typologia ideologiczna tej dziedziny, oparta na pięciu podstawowych kategoriach - demos, ethnos, glossa, simposia i nomisma, wynikających głównie z dwóch sposobów postrzegania języka - jako narzędzie komunikacji oraz jako podstawa tożsamości. Po wtóre, stwierdzić należy niewątpliwy rozdźwięk między deklarowanym a faktycznym stanem rzeczy w polityce językowej UE: następuje w niej bowiem jednoczesny przyrost liczby języków urzędowych, a zarazem sprzeczne z założeniami traktatowymi Wspólnot zawężenie praktycznego statusu języków roboczych do angielskiego, francuskiego i w niewielkim stopniu niemieckiego. Na tej podstawie, a także biorąc pod uwagę powszechny krytycyzm wobec status quo, mówić można o niewątpliwym kryzysie, jaki od dłuższego czasu przeżywa ta sfera aktywności Unii. Aby jednak podjąć trudne wyzwanie, jakie stanowi złożona problematyka polityczno-językowa, unijni decydenci powinni wykazać wolę rozwiązania problemu, a także oprzeć sie na rzetelnej, naukowej analizie sytuacji oraz analizie potencjalnych reform. Oba te warunki nie są jednak spełnione.
Publikacja powstała we współpracy z Katedrą Europeistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Publikacja zawiera zbiór artykułów i esejów dotyczących definicji i roli kultury oraz znaczenia i postrzegania samego pojęcia „kultura”. Książka pomaga w zrozumieniu różnych jej form oraz przejawów we współczesnym świecie.
Publikacja powstała we współpracy z Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Zakładem Krajów Pozaeuropejskich Polskiej Akademii Nauk.
Dziennik wyprawy dwóch okrętów dowodzonych przez kapitana F. G. T. von Bellinghausena jest książka fascynującą dla żeglarzy, polarników i przyrodników. Jest to dokument blisko 3-letnich działań w obszarze Południowego Atlantyku, Oceanu Indyjskiego i wysp Pacyfiku z epoki "drewnianych statków i żelaznych ludzi". Wyprawa szukała kontynentu Antarktydy, której nie znalazł Anglik James Cook. Początek XIX wieku to okres intensywnego poznawania świata, anektowania odkrywanych ziem, nadawania im nazw i tworzenia narodowych tradycji. Mieli w tym swój udział również przedstawiciele polskiego narodu. Zapis w dzienniku znakomitego żeglarza i nawigatora nie tylko dokumentuje ten rejs, lecz także podaje różnorodne fakty z życia mieszkańców spotykanych w różnych częściach świata, przekazuje wiele informacji z takich dziedzin, jak nauka o ziemi, biologia, etnografia. Te suche opisy są przemawiające. Jest w nich zarówno piękno bezkresnej przestrzeni oceanu, jak i groza niszczycielskiej siły, której przeciwstawić można jedynie słowa: "Boże ratuj". Dokument ten, przetłumaczony na języki niemiecki i angielski, jest już znany na Zachodzie. Wart udostępnienia jest również Polakom zainteresowanym odkryciami geograficznymi, a zwłaszcza licznym naszym rodakom pracującym na polskiej stacji polarnej im. Henryka Arctowskiego położonej na wyspie, którą Bellingshausen nazywał Waterloo (King George). Wydanie książki zbiega się z trwającym Międzynarodowym Rokiem Polarnym, któremu przyświeca podstawowy cel - chęć poznania i zrozumienia świata.
Tłumaczył: Stanisław Rakusa-Suszczewski
Publikacja powstała we współpracy z Polską Akademią Nauk.
Obecna sytuacja na rynku pracy oraz przebieg procesów demograficznych: obniżenie się dzietności i starzenie się społeczeństw, rodzą określone problemy na dziś oraz stanowią jednocześnie poważne wyzwania dla przyszłości. Cechą współczesnego polskiego rynku pracy jest bardzo niski (na tle innych krajów UE) wskaźnik zatrudnienia kobiet, przy jednoczesnym wyższym poziomie ich wykształcenia.
Jagoda Bloch podjęła próbę klasyfikacji zachowań językowych, bazując na materiale wywiadów z polskimi politykami ostatnich lat. Próbę tę należy uznać za udaną. Materiał jest bogaty i dobrze wyodrębniony, cała praca dostarcza satysfakcji poznawczej zarówno w warstwie teoretycznej, jak egzemplifikacyjnej, a żywy i atrakcyjny język sprawia, że lektura książki jest ciekawa i ze wszech miar satysfakcjonująca. Można ją też potraktować jako instruktaż dla dziennikarzy kontaktujących się z opornymi rozmówcami - albo też jako poradnik dla tych, co pragną się wykręcić od odpowiedzi niewygodnych dla siebie, a stawianych najczęściej przez niekoniecznie pełnych dobrej woli dziennikarzy.
prof. dr hab. Jerzy Bralczyk
Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.
W SERII POLSKA MNIEJ ZNANA UKAZAŁY SIĘ:
Tom 1. Narady i telekonferencje kierownictwa PZPR w latach 19801981
Tom 2. Protokoły z odpraw, zjazdów i narad kierownictwa Departamentu Więziennictwa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego z naczelnikami więzień i obozów pracy (19441954)
Tom 3. Protokoły VI i VII Plenum Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej z 1956 r.
Tom 4. Polski rok 1989. Sukcesy, zaniechania, porażki (cz. 1 i cz. 2)
Tom 5. Dokumenty centralnych władz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej marzeclistopad 56
Tom 6. Proces Romana Romkowskiego, Józefa Różańskiego i Anatola Fejgina w 1957 roku
Tom 7. Komisja Tadeusza Grabskiego (1981 r.)
Tom 8. Zwrot polityczny 48. Między polską drogą a projektem uniwersalnym (cz. 1)
Tom 9. XI Zjazd Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1990)
Tom 10. Zwrot polityczny 48. Między polską drogą a projektem uniwersalnym (cz. 2)
Tom 11. Z materiałów zespołu ds. oceny działalności PZPR 89
Tom 12. Kongres założycielski Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej
Tom 13. Układ polsko-niemiecki z 7 grudnia 1970 roku. Dokumenty i materiały
Tom 14. Stan wojenny w Polsce z perspektywy Urzędu Rady Ministrów
Tom 15. X Plenum KC (grudzień 1988styczeń 1989). Dokumenty i materiały
Tom 16. Kryzys grudniowy 1970 r. w świetle dokumentów i materiałów Komisji Władysława Kruczka i relacji ludzi obozu władzy
Tom 17. Przygotowania do wprowadzenia stanu wojennego (1981) w opiniach polityków i wojskowych
Tom 18. XI Plenum KC PZPR (910 czerwca 1981). Dokumenty i materiały
Tom 19. Mieczysław F. Rakowski wobec kryzysu PRL i PZPR. Teksty zebrane 19851990
Pełne wydanie Fausta, obu części tragedii w nowym przekładzie Andrzeja Lama, umożliwia poznanie tego arcydzieła w całym jego obrazowym i myślowym bogactwie. Przełożył, posłowiem opatrzył i ryciny dobrał Andrzej Lam. Wydanie szóste.
Postać Józefa Zajączka z Wrzący herbu Świnka jest mało znana Polakom, chociaż należał do tych generałów XVIII-XIX w., którego nazwisko znajduje wśród 660 osób upamiętnionych na paryskim Łuku Triumfalnym, a w Warszawie jest patronem żoliborskiej ulicy. Józef Zajączek - zawodowy żołnierz wywodzący się z drobnej szlachty - był, po dobnie jak wielu mu współczesnych, postacią o skomplikowanym życiorysie. Jego losy pokazują zmienność historii ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów przełomu XVIII/XIX w.
Praca merytorycznie i metodologicznie jest bowiem bardzo dobra, a nawet fascynująca. Aprobując całość przemyśleń Autorki, należy zwrócić uwagę na fundamentalną wartość recenzowanej pracy, jaką jest jej wkład w dyskusję naukową nad komunikacją interpersonalną w rodzinie z podkreśleniem milczenia jako jednej z jej form. I to jest istotny wkład w rozwój nauk o rodzinie, a także socjologii rodziny.
Ks. prof. dr hab. Henryk Skorowski
Powstała praca wybitna. Podjęty w recenzowanej pracy problem badawczy wydaje się niezwykle doniosły. Jest tak z kilku powiązanych ze sobą powodów. Przedstawiona mi do oceny praca to ważna – przynajmniej w obszarze języka polskiego – próba ukazania w syntetyczny sposób roli milczenia w procesach komunikacyjnych widzianych w rodzinie. Autorka poprzez wybór swego problemu badawczego sprzeciwia się też częstemu redukowaniu interesującej Ją problematyki zwykle do jakiegoś jednego aspektu. Autorce udało się ukazać świat człowieka jako rzeczywistość ze swej istoty komunikacyjną.
Prof. dr hab. Marek Melnyk
Profesor Rafał Stobiecki w rozmowie z Tomaszem Siewierskim udowadnia, że cieszy się świetną pamięcią, znakomitym poczuciem humoru i niemalejącym entuzjazmem do badania przeszłości. Trudno żeby było inaczej. [] Stobiecki wielokrotnie podkreśla, że uprawianie historii jest nie tylko jego zawodem, ale też hobby i prawdziwą pasją, za które w dodatku mu płacą. [] Lektura Zamiast pamiętnika była dla mnie nie tylko ciekawa, ale nieraz wzruszająca []. Sądzę, że kilka pokoleń nie tylko historyków, ale humanistów i społeczników przeczyta tę książkę nie tylko z zainteresowaniem, ale osobistym zaangażowaniem, znajdując w niej bliskie sobie myśli i odczucia.Z recenzji prof. Joanny Schiller-Walickiej Kiedy otrzymałem do zrecenzowania popularny w ostatnich dziesięcioleciach wywiad-rzekę przeprowadzony przez doktora Tomasza Siewierskiego z profesorem Rafałem Stobieckim, będący zarazem czymś w rodzaju pamiętnika bez pamiętnika, pierwsza myśl, jaka przemknęła mi przez głowę za wcześnie! []. Czytając kolejne stronice omawianej książki, zdanie stopniowo zmieniałem, skądinąd nie mogąc się oderwać od tekstu pasjonującego i coraz bardziej pochłaniającego myśli. [] To interesująca lektura, ale i ważny punkt odniesienia, bynajmniej nie tylko dla reprezentantów naszej profesji czy w ogóle akademików, ale i dla szerszego grona czytelniczego, chcącego towarzyszyć profesorowi Stobieckiemu w podróży przez meandry jego życia.Z recenzji prof. Mariusza Wołosa
Książka Jadwigi Romanowskiej "Transkulturujący, transkulturowani. Obcokrajowcy w sewilskiej społeczności flamenco" ma szansę wypełnić poważną lukę w badaniach choreologicznych w Polsce, gdzie do tej pory stan badań nad tańcem flamenco prezentuje się nader szczupło. (...) Romanowska pisze z perspektywy praktyczki - tancerki flamenco, od lat uczestniczącej i współtworzącej tę kulturę, kompetentnie referuje historię flamenco i badań flamencologicznych, pozwalając czytelnikowi wejść w specyficzny świat tego tańca, by skupić się na analizie zmieniającego się języka, kinesis, stylu życia i celów życiowych, w końcu - tożsamości kulturowej zagranicznych adeptów flamenco. W tej analizie - po części autoetnograficznej - badaczka wykorzystuje interesujący zestaw narzędzi teoretycznych, zaczerpniętych z socjologii sztuki, brytyjskich studiów kulturowych, estetyki, antropologii kultury i szeroko pojętych badań nad tańcem. Fragment recenzji wydawniczej dr hab. Agaty Chałupnik
Adam Jerzy Czartoryski w opublikowanej w 1860 roku obszernej biografii Juliana Ursyna Niemcewicza napisał o nim, że () widział i przebył najważniejsze naszego wieku zdarzenia, niesłychane przewroty, olbrzymie szczęścia, nagłe klęski, wzniesienia i upadki, odbudowania i znowu ruiny, i był za każdą zmianą ciągle wypadkami miotany. Najczarniejszy okres w jego długim i bujnym życiu stanowiły z pewnością dwa lata spędzone w niewoli rosyjskiej. Zwłaszcza, że trafił do niej po okresie rozbudzonych nadziei na wydźwignięcie Rzeczypospolitej najpierw za sprawą głębokich reform ustrojowych, a kiedy te zastopowano, drogą powstania zbrojnego. Swojego doświadczenia z niewoli nie pogrzebał w mrokach niepamięci, nie wyparł, choć byłoby to najzupełniej zrozumiałe. Zrelacjonował ją na piśmie, przejmująco i wielostronnie: jako próbę charakteru, ekstremalne wyzwanie dla sił fizycznych i moralnych, jako czas szczególnego rodzaju kontaktów ze współwięźniami i nadzorcami, wreszcie jako wtajemniczenie w przepastne i niepojęte dla ludzi Zachodu imperium rosyjskie.
Prezentowana publikacja () to przedsięwzięcie, które znakomicie wpisuje się w obecną dyskusję prowadzoną przez naukowców i polityków na temat przyszłości integracji europejskiej. Została ona wzbogacona przez kwestie dotyczące koncepcji i właściwości struktury organizacyjnej UE, procesów kreowania jej polityk publicznych, kontroli stosowania prawa UE przez państwa członkowskie oraz jej wymiaru ustrojowego związanego z Brexitem. Publikacja łączy w sobie refleksje politologiczne i prawne. () Zagadnienia naukowe będące przedmiotem dociekań badaczy tworzą płaszczyznę do dalszych rozważań i dyskusji na temat wyzwań, jakie stoją przed Unią Europejską.Z recenzji prof. dr. hab. Ireneusza Krasia (Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach) () w celu zapewnienia wysokiej efektywności unijnych procedur i instytucji konieczne jest możliwie wczesne dostrzeganie wyzwań stojących przed UE i procesem integracji na Starym kontynencie. Wyprzedzająca ich identyfikacja umożliwia bowiem opracowanie i wdrożenie mechanizmów pozwalających zapobiec kryzysom, a w przypadku gdy jednak one wystąpią, zminimalizowanie negatywnych ich skutków. Dlatego też z uznaniem odnoszę się do wyników pracy zespołu autorów ocenianej książki. () Stwierdzam, że oceniana praca stanowi oryginalne rozwiązanie problemu naukowego, a jej opublikowanie przyczyni się do poszerzenia wiedzy o wyzwaniach stojących przed UE i integracją europejską.Z recenzji prof. dr. hab. Tadeusza Wallasa (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
Monografia "Filozoficzne i polityczno-prawne problemy współczesnych społeczeństw" jest efektem współpracy naukowej uczonych z różnych środowisk akademickich z Polski, Słowacji, Ukrainy i Rosji.Autorzy poszczególnych prac poruszają istotne i aktualne problemy współczesności. Zamieszczone artykuły to dorobek autorskich badań i przemyśleń związanych z szeroko pojmowanym rozwojem społecznym. Duża dynamika wydarzeń politycznych, gospodarczych i społecznych, częste zmiany zarówno w środowisku międzynarodowym jak i wewnętrznym, wymagają bowiem, aktualnych interpretacji.Celem niniejszej publikacji jest zatem, interpretacja zachodzących współcześnie zjawisk i procesów społecznych, w szczególności w takich dziedzinach jak: filozofia, politologia, prawo, socjologia, bezpieczeństwo, czy management.
Kazimierz Ajdukiewicz, obok Tadeusza Kotarbińskiego, należy do najwybitniejszych filozofów analitycznych wśród przedstawicieli filozoficznej szkoły lwowsko-warszawskiej. W swoim czasie Ajdukiewicz był jednym z wielu filozofów polskich, których urzekły możliwości analizy logicznej do rozwiązywania problemów filozoficznych. Więc chociaż zajmował się głównie szeroko rozumianą logiką, to można go uważać nie tylko za logika, ale też i za filozofa. I właśnie jako filozof odegrał Ajdukiewicz w historii filozofii niebagatelną rolę. Jego zainteresowania badawcze dotyczyły bardzo szerokiego zakresu zagadnień. Wśród najważniejszych dokonań Ajdukiewicza wymienić należy: pierwsze w Polsce (1920) sformułowanie strukturalnych definicji dowodu, wynikania i twierdzenia, wszechstronne opracowanie problematyki definicji, przeprowadzenie głębokich analiz zdań pytajnych, dokonanie klasyfikacji rozumowań oraz sformułowanie kryterium poprawności składniowej wyrażeń (spójność syntaktyczna). Jednak głównym osiągnięciem naukowym Kazimierza Ajdukiewicza jest dyrektywalna teoria znaczenia przedstawiana w wielu artykułach z lat 30. XX wieku. Właśnie ta teoria stanowiła podstawę do sformułowania koncepcji konwencjonalizmu radykalnego, którego przez jakiś czas Ajdukiewicz był zwolennikiem. Kiedy jego teoria znaczenia spotkała się z poważną krytyką, którą uczciwie uznał za słuszną, odstąpił również od zajmowanego stanowiska epistemologicznego i jego poglądy stopniowo ewoluowały ku skrajnemu empirycyzmowi. Trudne do przecenienia są owoce pracy nauczycielskiej Ajdukiewicza i jego zasługi w organizacji i inspiracji życia filozoficznego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
