W tomie oddawanym do rąk Czytelników ukazana została aksjologia Unii Europejskiej w odniesieniu do ochrony praw człowieka. Szczególną uwagę zwrócono na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące ochrony praw człowieka. Ukazano znaczenie proklamowania Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, która na mocy Traktatu z Lizbony uzyskała moc prawnie wiążącą. Podjęto problem trudności, jakie napotka kwestia przystąpienia Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Zaprezentowano oddziaływanie standardów międzynarodowych na ustawodawstwo i praktykę ustrojową poszczególnych krajów w odniesieniu do takich kwestii, jak: ochrona praw człowieka w okresie konfliktów zbrojnych i pandemii, zagrożenia dla prywatności, ochrona praw dziecka czy ochrona środowiska. Uwzględniono do-świadczenia w tym zakresie m.in. Niemiec, Szwecji, Polski, Ukrainy i Węgier.
W prezentowanym tomie zostały ukazane aksjologia Rady Europy w odniesieniu do ochrony praw człowieka, a także jej implementacja w działalności Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Komisarza Praw Człowieka Rady Europy. W obszarze analiz szczegółowych znalazły się następujące instrumenty ochronne: Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (ETS nr 2); Europejska Karta Samorządu Lokalnego (ETS nr 122); Europejska konwencja o zapobieganiu torturom oraz nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu (ETS nr 126); Ramowa konwencja o ochronie mniejszości narodowych (ETS nr 157); Konwencja prawnokarna o korupcji (ETS nr 173) i Konwencja cywilnoprawna o korupcji (ETS nr 174); Konwencja Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi (CETS nr 197); Konwencja Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CETS nr 210); Zalecenie Komitetu Ministrów do państw członkowskich Rady Europy w sprawie roli prokuratury w wymiarze sprawiedliwości w sprawach karnych (CM/Rec(2000)14); Zalecenie Komitetu Ministrów do państw członkowskich Rady Europy w sprawie Europejskich Reguł Więziennych (CM/Rec (2006)2) oraz Poszerzone Porozumienie Częściowe Rady Europy w sprawie Sportu (CM/Res(2007)8). prof. dr hab. Jerzy Jaskiernia dr hab. Kamil Spryszak, prof. UJK redaktorzy naukowi
W niniejszym tomie zostały zaprezentowane filozoficzne i moralne przesłanki ochrony praw człowieka, które ukazano jako niepodważalny nakaz dobra wspólnego, a także w kontekście prawa do szczęścia. Przedstawione zostały geneza i ewolucja wielopłaszczyznowego systemu ochrony praw człowieka, uwzględniającego Radę Europy (RE), Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz Unię Europejską (UE). W kwestii współdziałania tych organizacji w obszarze praw człowieka postawiony został następujący problem: czy chodzi o synergię wysiłków, czy o konkurencję? Ukazano nowe wyzwania cywilizacyjne, takie jak sztuczna inteligencja, i ich wpływ na kształtowanie mechanizmów ochronnych. Zaprezentowano wpływ europejskich standardów ochrony praw człowieka na ustawodawstwo krajowe i praktykę ustrojową w odniesieniu m.in. do uchodźców, zakazu dyskryminacji, wolności sumienia i religii, ochrony prywatności i nadzoru nad służbami specjalnymi. prof. dr hab. Jerzy Jaskiernia dr hab. Kamil Spryszak, prof. UJK redaktorzy naukowi
KAZIMIERZ BRAUN (ur. 29 czerwca 1936 r.) ukończył polonistykę na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu (magisterium w 1958 r., doktorat w 1981 r.). Ukończył też Wydział Reżyserii w PWST Warszawa (magisterium sztuki w 1962 r.). Habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim (1975). Został mianowany profesorem w USA (1989) oraz w Polsce (1992 na podstawie uchwały Rady Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego z 1984 r., wówczas zablokowanej przez władze komunistyczne). Wykładał na Uniwersytecie Wrocławskim, Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (jako stypendysta Fundacji Fulbrighta), w PWST Kraków i PWST Wrocław oraz na uczelniach amerykańskich (m.in. New York University, University of California i University at Buffalo). Wyreżyserował 155 przedstawień w teatrach oraz telewizji w Polsce i USA, a także w Bułgarii, Irlandii, Jugosławii, Kanadzie, Niemczech, Rumunii. Był dyrektorem Teatru im. J. Osterwy w Lublinie oraz Teatru Współczesnego we Wrocławiu. Wydał 90 książek w językach polskim, angielskim, czeskim, hiszpańskim i innych, wśród których są utwory literackie (w tym powieści, dramaty i poezje) oraz prace naukowe, ze szczególnym uwzględnieniem historii teatru XX w., a także podręczniki do nauki reżyserii. Piętnaście razy reżyserował teksty Norwida. Opublikował o nim liczne artykuły oraz dziesięć książek.
Handel kobietami i dziećmi [...] jednoznacznie kojarzył się z przymusową prostytucją i innymi formami eksploatacji seksualnej. Dla niektórych autorów obecnych w tej publikacji prostytucja i handel ludźmi to były nawet synonimy. Gdy chodzi o społeczny kontekst opisywanych tu zjawisk, dużo tu myśli ewangelicznej, czy może szerzej religijnej, dużo dziewiętnastowiecznej filantropii, swoistego moralizatorstwa i wiary w moc słowa pisanego [...]. Ruch anty-niewolniczy w Polsce I połowy XX wieku może poszczycić się wieloma wartościowymi i inspirującymi osiągnięciami. Ja chciałbym wskazać na trzy, które moim zdaniem są znaczące i w jakimś sensie ponadczasowe. Pierwszym jest powołanie do życia (w roku 1923) ogólnopolskiego Komitetu do Walki z Handlem Kobietami i Dziećmi [...]. Jedną z kluczowych form pracy Komitetu były tzw. Misje Dworcowe, czyli akcje polegające na udzielaniu pomocy młodym kobietom potencjalnie zagrożonym rekrutacją do prostytucji czy handlem ludźmi [...]. Fragmenty Wstępu
Blisko ludzi to tytuł książki, a zarazem programu na antenie Telewizji Kraków, jaki miałam zaszczyt i przyjemność prowadzić. Dotyczył spraw społecznych, problemów i sporów mieszkańców, ale także ich sukcesów, osiągnięć i radości. Bycie blisko ludzi stanowi w moim przekonaniu kwintesencję tego, czym jest dziennikarstwo lokalne i regionalne. Jednocześnie zawód dziennikarza, uważany niegdyś za jeden z najbardziej prestiżowych, przechodzi liczne przeobrażenia i zmiany warunków funkcjonowania. Jedną z widocznych tendencji jest spadek społecznego statusu i kryzys zaufania odbiorców, zwłaszcza współcześnie. Jak kształtowała się w latach 19662020 rola dziennikarza Telewizji Kraków? Odpowiedź na to pytanie jest celem tej publikacji.
Pokusa zebrania w jednym miejscu pokaźnej cząstki swego dorobku naukowego nie jest tu bez znaczenia i ma liczne pierwowzory. Zamiarem autora jest wkład w uporządkowanie i wzbogacenie wiedzy o przemianach polskich gazet i czasopism, zjawiskach i mechanizmach ich wzrostu bądź kryzysu w pierwszym trzydziestoleciu po transformacji ustrojowej w korelacji do rozwoju innych sektorów medialnych. Niniejsze opracowanie ma na celu uzupełnienie obrazu przemian wybranej części polskiego rynku prasowego, rozpoznanego już dzięki wieloletnim wysiłkom innych badaczy. Chodzi tu, po pierwsze, o rozciągnięcie ram czasowych na pełne trzy dekady (19892019), po drugie uwzględnienie do obserwacji ponad dwudziestu segmentów rynkowych (inni badacze interesowali się co najwyżej kilkoma), po trzecie zaś próbę pomiaru zachodzących zmian przy pomocy opracowanej skali koniunktury/dekoniunktury dla okresów 10-letnich bądź krótszych (zwanych tu fazami) narzędzia zastosowanego zarówno dla całych segmentów, jak i subsegmentów rynkowych.
W czasach, gdy ludzie coraz częściej opuszczają swoje rodzinne strony, ojczyzna mała staje się odległym symbolem wspomnień, jednak jej wpływ na ludzkie życie pozostaje niezmierzony. Autor, dzięki swojej wyjątkowej spostrzegawczości i charakterystycznemu poczuciu humoru, kreśli opowieść o ludzkiej naturze i przeznaczeniu. Książka przepełniona jest czarnym humorem, filozofią codziennego życia oraz wyobraźnią przełamującą granice zwyczajnej rzeczywistości. Autor przedstawia człowieka, ziemię i los, poruszając się swobodnie między światem realnym a światem wyobraźni. Powieść jest zarazem pełna humoru i ironii, magii i realizmu.
Recenzowana praca zbiorowa zawiera udaną kompleksową i spójną analizę prawną problematyki samorządu terytorialnego w Polsce biorąc pod uwagę jej podstawowe założenia ustrojowe na szczeblu gminy, a następnie utworzenie samorządu terytorialnego na szczeblu powiatu i województwa od 1 stycznia 1999 roku. Dlatego też, prawidłowo realizacji tego założenia badawczego służy podział monografii na pięć części. Ponadto, słusznie już w części I poddano analizie i ocenie prawnej teoretyczne i praktyczne podstawy działalności jednostek samorządu terytorialnego. [...] recenzowana monografia w sposób możliwie kompleksowy analizuje i ocenia wiodące i aktualne problemy związane z funkcjonowaniem samorządu terytorialnego w Polsce od 1990 roku do 2025 roku, z jednej strony także w zakresie przyszłości cyfrowej i problematyki cyberbezpieczeństwa, a z drugiej strony roli wolontariatu jako instytucji demokracji partycypacyjnej. [...] jest to nowatorskie ujęcie tej złożonej problematyki badawczej. Nie pomija bowiem żadnego z wiodących problemów, które stoją przed organami samorządu terytorialnego, jak i prawidłowo pokazuje ustrojową rolę samorządu terytorialnego. Na podkreślenie zasługują także rozważania podjęte w monografii odnośnie znaczenia przyszłości cyfrowej czy też roli AI i smart-city dla prawidłowego funkcjonowania samorządu terytorialnego. Z recenzji prof. dr. hab. Jerzego Stelmasiaka
Jest to pierwsza monografia poświęcona relacjom polsko-portugalskim w XX w. oparta na szeroko zakrojonych badaniach podstawowych. We wstępie zaprezentowano ich zarys od średniowiecza do Wielkiej Wojny. W dalszej części przedstawiono proces ich budowy w wyniku zakończenia konfliktu światowego oraz odzyskania przez Polskę niepodległości. Stosunki dyplomatyczne przywrócono formalnie w 1922 r. i choć Portugalia otworzyła w roku następnym poselstwo w Warszawie, Rzeczpospolitą reprezentował w Lizbonie poseł RP ze stałą siedzibą w Madrycie. Budowano jednak w tym okresie normalne relacje dwustronne, poszukując ich modelu. Rozwijały się one m.in. w postaci dwustronnej współpracy politycznej, w tym na forum Ligi Narodów, czy budowy więzi kulturalnych i naukowych. Zgrzytem stał się kryzys związany z portugalską Angolą, który nieoczekiwanie wybuchł na początku lat 30. XX w. Był on wynikiem działania osób prywatnych, entuzjastów polskiej kolonizacji Afryki, oraz publikacji prasowych donoszących o rzekomych planach masowej emigracji polskiej do tej luzytańskiej posiadłości, albo wręcz o jej kupnie. Dodatkowo rewelacje te podsycali Niemcy. Nieporozumienia na tym tle przyćmiły polityczną wagę najważniejszego wydarzenia w dziejach stosunków polsko-portugalskich w okresie międzywojennym, jakim była wizyta marszałka Józefa Piłsudskiego w Lizbonie w końcu 1930 r. oraz późniejszy jego trzymiesięczny wypoczynek na Maderze, o której polski przywódca wspominał, że szczęśliwy to kraj, którego Syberią jest właśnie ten archipelag. Przez lata niekorzystny był brak traktatu handlowego zawarto go dopiero w 1929 r. i ratyfikowano dwa lata później. W wyniku realizacji tego porozumienia ważną rolę w rozwoju dwustronnej wymiany odegrali przedsiębiorcy, polscy Żydzi, obywatele RP. Relacje budowane w latach 19191933 stały się fundamentem ich dalszego rozwoju, gdy latem 1933 roku otwarto w Lizbonie samodzielne Poselstwo RP, co zapoczątkowało nowy etap tym razem już pełnych i symetrycznych stosunków bilateralnych.
[...] Badanie feminizmu z perspektywy trzech kategorii konsternacji, konstatacji i kontestacji stanowi nowatorski i bardzo inspirujący zabieg analityczny, który pozwala uchwycić nie tylko stan wiedzy, ale także emocje, postawy i mechanizmy funkcjonujące w sferze publicznej. Książka [...] nie tylko wypełnia lukę w literaturze polskiej, ale także tworzy przestrzeń do dalszego, pogłębionego dialogu naukowego i społecznego. Autorka wypełnia istotną lukę badawczą, łącząc analizę instytucjonalną z jakością debaty publicznej oraz z deklaracjami i autoidentyfikacją samych aktorek politycznych. [...], podejmuje [...] zagadnienie z wyjątkową wrażliwością, kompetencją i metodologiczną dyscypliną. Jej książka nie tylko rejestruje fakty i zmiany, ale oferuje również ich wielopoziomową interpretację teoretyczną, empiryczną i refleksyjną. [...] Monografia ta może i powinna być traktowana jako ważny punkt odniesienia w dalszych badaniach nad relacjami między ruchem feministycznym, systemem politycznym i świadomością społeczną. Bez wątpienia jest to publikacja, która zasługuje na uwagę nie tylko ze względu na aktualność tematu, ale również dzięki wysokiemu poziomowi naukowemu, rzetelności źródłowej oraz klarowności wywodu. Z recenzji prof. dr hab. Magdaleny Musiał-Karg, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Nieostrość kategorii hermeneutycznych, ich nacechowanie metaforyczne czy poetyckie sprawiają, że badacz piszący o danym dziele, używając metody hermeneutycznej, po trosze staje się poetą. Poetą-badaczem, który stara się empatycznie i duchowo wniknąć w powieściowe światy miast po sto razy na jednej stronie udowadniać, że nie jest wielbłądem i że wie, co już o autorze Pałacu napisali inni. Otóż przyznaję, że nad żmudne rekonstrukcje faktograficzne oraz historycznoliterackie (bez których skądinąd nie byłoby literaturoznawstwa) przedkładam przygodę myślenia o danym dziele myślenia filozoficznego czy też skromnego literaturoznawczego myślenia o ambicjach filozofujących. Poznawałem mojego bohatera przez wywiady, że nie wspomnę już o wielokrotnie powtarzanej lekturze prac autora Złodzieja, lekturze, w której nieustająca potencjalność niedosytu zamieniała się w swego rodzaju przesyt, wyczerpanie i bezradność, które jednak, że przytoczę swojego bohatera (a zarazem literackiego mistrza), mam nadzieję, wydadzą plon i staną się bezradnością owocującą.
Prof. Jan Maciejewski socjolog, pedagog, nauczyciel akademicki i wychowawca wielu pokoleń studentów, doktorantów, habilitantów oraz badaczy reprezentujących różne doświadczenia życiowe i zawodowe, którzy nie tylko rozwijają jego Wrocławską Szkołę Socjologii, lecz także wykorzystują jej osiągnięcia w swojej działalności praktycznej, społecznej, instytucjonalnej i osobistej. W swojej działalności naukowej i dydaktycznej konsekwentnie podejmuje problematykę socjologii ogólnej, socjologii grup dyspozycyjnych i nauk o bezpieczeństwie oraz społecznych i instytucjonalnych uwarunkowań współczesnego świata. Łącząc doświadczenie praktyczne z refleksją socjologiczną, stworzył oryginalne środowisko badawcze skupione wokół socjologii grup dyspozycyjnych, które inspiruje kolejne pokolenia uczniów, współpracowników oraz przedstawicieli różnych środowisk naukowych i instytucji w sferze bezpieczeństwa. Znany z intelektualnej rzetelności, otwartości i umiejętności budowania dialogu między nauką a praktyką społeczną Profesor Jan Maciejewski pozostaje dla wielu osób zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami nie tylko autorytetem naukowym, lecz także Mistrzem i przewodnikiem w rozumieniu społecznego wymiaru bezpieczeństwa, odpowiedzialności i relacji międzyludzkich. Od lat wielu inspiruje autorską refleksją nad współczesnymi przemianami społecznymi różnych wymiarów Służby (nie pracy) w grupach dyspozycyjnych systemu bezpieczeństwa militarnego i paramilitarnego współczesnego państwa.
Czasem mówi się, że powieść jest jak długa podróż, a opowiadanie jak błysk światła. Jednak wydaje mi się, że nie w każdym opowiadaniu ten błysk można ujrzeć. W opowiadaniach Sławka niewątpliwie pojawia się taki błysk, który sprawia, że nagle zaskakuje nas jakaś nieoczywista myśl, że jest wzruszenie i że jest obraz, który na długo pozostaje w pamięci. Te opowiadania mają w sobie głębokie emocje, nawet jeśli są całkiem zmyślone, potrafią nas zadziwić nowym spojrzeniem na rzeczywistość, często oryginalną metaforą i ciekawą pointą. Autor nie mówi wszystkiego wprost, zostawia miejsce dla naszej wyobraźni. Bo przecież nie piszemy po to, aby opisywać świat takim, jaki jest, ale po to, aby pomóc innym zobaczyć go na nowo. Dlatego zachęcam do lektury tych opowiadań, które sprawiają, że chociaż po ich przeczytaniu świat wciąż jest taki sam, to jednak potrafimy spojrzeć na niego trochę inaczej. Krystyna Woźniak-Trzosek, dziennikarka, pisarka, eseistka
Wizerunek polityka niegdyś atrybut mężów stanu, dziś produkt marketingu politycznego. Jak bardzo sposób, w jaki postrzegamy polityków, wpływa na naszą obywatelską aktywność, poziom zaufania i uczestnictwo w życiu publicznym? Czy negatywne emocje wobec klasy politycznej prowadzą do społecznej bierności, a może są tylko symptomem głębszych procesów zachodzących w zbiorowej świadomości? Autorka niniejszej publikacji podejmuje próbę analizy zjawiska wizerunku w polityce, łącząc perspektywę medioznawczą, politologiczną i socjologiczną. Bada mechanizmy percepcji oraz interpretacji obrazu polityka, odwołując się zarówno do uwarunkowań neurokognitywnych, kulturowych, jak i do kontekstów historycznych oraz etycznych. Pierwsza, autorska monografia zawiera wyniki badań ilościowych i jakościowych, przeprowadzonych w województwie zachodniopomorskim, które pozwoliły w makroskali uchwycić relacje między wizerunkiem polityki a obywatelską aktywnością. Autorka stawia pytania o źródła negatywnych skojarzeń z polityką, wpływ mediatyzacji życia publicznego na pogłębianie dystansu między władzą a społeczeństwem, a także czynniki, które decydują o atrakcyjności bądź dyskredytacji polityków w oczach wyborców. Publikacja stanowi próbę zrozumienia współczesnej polityki nie tylko jako przestrzeni rywalizacji, lecz również, a może przede wszystkim, jako zjawiska społecznego, zakorzenionego w emocjach, wartościach. To zaproszenie do refleksji nad tym, jak polityka kształtuje nasze postrzeganie świata i jak my, odbiorcy, kształtujemy politykę.
Monografia nie jest wyłącznie opracowaniem o diagnozie uczniów zdolnych. To propozycja standardu myślenia o zdolnościach jako zjawisku rozwojowym, relacyjnym i wymagającym odpowiedzialnej organizacji środowiska edukacyjnego.Jej zasadnicza teza brzmi: nie ma dobrej diagnozy bez programu wsparcia i nie ma dobrego wsparcia bez diagnozy, która uwzględnia całość funkcjonowania ucznia. Wspieranie zdolności nie powinno być nagrodą za wysokie osiągnięcia ani przywilejem dla najbardziej widocznych uczniów. Publikacja pokazuje, jak rozpoznawać różnorodne profile zasobów uczniów oraz jak wspierać ich rozwój w sposób zrównoważony, odpowiedzialny i wielowymiarowy.Inwestowanie w rozwój uczniów zdolnych jest częścią budowania kapitału społecznego i intelektualnego przyszłych pokoleń. Nie stać nas na marnowanie talentów. Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu Ministra Edukacji i Nauki pod nazwą "Nauka dla Społeczeństwa II"; nr projektu NdS-II/SN/0071/2023/01.
Monografia jest interesującym opracowaniem poświęconym tematyce składników majątku jednostek gospodarczych zaliczanych zgodnie z regulacjami polskiego prawa bilansowego do grupy rzeczowych aktywów obrotowych. Ujęcie tematu znacząco odbiega od większości publikacji książkowych dostępnych na rynku wydawniczym, które dotyczą wszystkich składników bilansu i stanowią opracowanie o walorach typowo podręcznikowych. Książkę należy uznać za wartościowe dzieło, charakteryzujące się dobrze dobranymi treściami oraz walorami naukowymi i dydaktycznymi, w tym technikami ułatwiającymi i porządkującymi przekazywane informacje. Do zalet opracowania można zaliczyć: konsekwentny sposób prezentowania treści, dzięki czemu czytelnik może poznać zarówno ujęcie historyczne, jak i aktualne danego zagadnienia; komunikatywność opracowania, przejawiającą się czytelnym i ciekawym sposobem prezentowania niełatwych zagadnień z zakresu rachunkowości; bogaty zakres tematyczny dobrze dobranych treści wpisujących się w tytuł książki; merytoryczne podejście do opisywania zagadnień wynikających z tytułów podrozdziałów, gdzie obok definicji, klasyfikacji i niezbędnych charakterystyk są przykłady z praktyki; prezentowanie informacji w układzie tabelarycznym, rysunków i schematów, co ułatwia zrozumienie danej tematyki i podwyższa jakość książki; interesujące badania własne wpisujące się w zakres monografii.
Przedmiotem rozważań jest ujęcie politologiczne polityki zdrowotnej w ostatnich latach minionych rządów, charakteryzujących się systematycznym ograniczaniem mechanizmów demokratycznej kontroli, centralizowaniem władzy oraz marginalizowaniem głosu ekspertów i organizacji pozarządowych w kształtowaniu polityk publicznych. Jak stwierdza Autor: W obszarze zdrowia szczególnie widoczna była polityzacja instytucji, ograniczenie przejrzystości procesów decyzyjnych oraz wykorzystywanie systemu ochrony zdrowia do celów partyjnych i populistycznych. Swoje rozważania odnośnie do polityki zdrowotnej w Polsce Autor umieścił w kontekście szerszych rozważań o demokracji oraz procesach i przekształceniach ustrojowych. [...] Cel swoich rozważań określił jednoznacznie, odnosząc się do analizy wybranych aspektów niedemokratycznych praktyk minionych rządów w zakresie polityki zdrowotnej. Jednocześnie wskazał możliwe kierunki demokratyzacji tego sektora zdrowotnego w przyszłości oraz możliwe rozwiązania [...]. Zaprezentowane interdyscyplinarne ujęcie problemu badawczego z punktu widzenia nauk o polityce i administracji ma charakter nietypowy, wręcz nowatorski. Z recenzji prof. dr. hab. Grzegorza Janusza
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
