Przerażająca, inspirująca i głęboko niepokojąca książka Sarah Helm jest wynikiem przełomowych badań historycznych. Przez dziesięciolecia historia Ravensbrck ukryta była za żelazną kurtyną i pozostawała mało znana. Wykorzystując świadectwa ujawnione po zakończeniu zimnej wojny i wywiady z ocalałymi, które nigdy wcześniej nie mówiły, Helm zagłębiła się w świat obozu i pokazała niewyobrażalny horror.W Ravensbrck przez sześć lat więźniarki bito, torturowano, zmuszano do niewolniczej pracy, głodzono i rozstrzeliwano. Dokonywano również w szczególności na Polkach zbrodniczych eksperymentów medycznych.Kobiety z Ravensbrck to nie katalog popełnianych w Ravensbrck okrucieństw. To przede wszystkim porywający opis heroizmu, nadludzkiej nieustępliwości i wyjątkowej siły ducha, która pozwoliła ofiarom bestialstwa przetrwać, a także dać świadectwo.Wykorzystując materiał niegdyś ukryty za żelazną kurtyną, Sarah Helm dokonała niezwykłego aktu ocaliła historię. Ta książka po raz pierwszy oddaje w pełni głos kobietom z Ravensbrck, jedynego nazistowskiego obozu koncentracyjnego dla kobiet.Anne Applebaum, laureatka nagrody PulitzeraSarah Helm, brytyjska dziennikarka i autorka książek. Pracowała w redakcji Sunday Times i była korespondentką zagraniczną The Independent; obecnie współpracuje z kilkoma pismami.
Krzysztof Skok, z wykształcenia politolog i ekonomista, z zamiłowania podróżnik i obieżyświat. W trakcie licznych podróży odwiedził ponad sześćdziesiąt państw Europy, Azji i Afryki, z czego trzy czwarte na rowerze.
Plonem jego podróży są książki. Po dwóch poprzednich publikacjach: „Rowerem na Igrzyska. 10.255 km samotnej wyprawy z Sopotu do Pekinu” oraz „Rowerem przez świat”, przyszła pora na kolejną.
„Rowerem po Europie” to dziennik trzech wypraw z lat 2014 i 2015: do Skandynawii, przez Europę Zachodnią i Południową, a także w Alpy. Podejmując ryzyko związane z wyprawami jednośladem, autor nie tylko spełnia własne marzenia i realizuje plany, ale przede wszystkim poznaje Europę. Tę prawdziwą, bo odkrywaną poprzez poznawanie ludzi, kultur i samego siebie. Jak w pamiętniku – dzień po dniu – dzieli się swoimi obserwacjami, odczuciami, opowiada o niesamowitych przygodach, jakie przeżył na trasie.
O życiu w drodze, które staje się pasją, o ludzkiej dobroci i życzliwości, o umiejętności zdania się na los i umacnianiu się w trudzie przeczytacie sięgając po tę książkę.
To nie jest przewodnik po Bułgarii. I na pewno nie jest to też książka o odkrywaniu uroków życia w nowym dla siebie miejscu. Jeśli jednak chcecie poznać nieznany region Europy, który potrafi zaczarować, to na pewno książka dla Was.
Ałbena Grabowska, pisarka, lekarka, znana z magicznych powieści autorka spisała swoje wspomnienia i wiedzę o Rodopach, skąd pochodzi jej rodzina. Tu, w wiosce Czepełare, u babci, wśród wspaniałej, dzikiej przyrody spędzała wakacje.
W książce splata się nieco burzliwa historia rodziny z opowieściami o codzienności, kulturze, tradycjach, geografii, historii i bułgarskiej kuchni. Rodopskie korzenie, a jednocześnie polskie pochodzenie pozwalają jej spojrzeć z sympatią, ale i dystansem na różnice kulturowe, językowe i mentalne.
Książka jest podróżą. Dla autorki - w krainę wspomnień, dla nas – do kraju otwartych ludzi, magicznych miejsc, fig i wina. I Orfeusza, który tu wyszedł z wody i tu znalazł przejście do Hadesu, dokąd zszedł, aby odzyskać ukochaną Eurydykę.
Ałbena Grabowska – pisarka, matka trójki dzieci, która nie wyobraża sobie życia bez pisania. Zawodowo: lekarz neurolog-epileptolog.
Imię Ałbena, oznaczające kwitnącą jabłoń, zawdzięcza swoim bułgarskim korzeniom.
Wydała między innymi powieści „Lot nisko nad ziemią”, „Lady M.”, „Coraz mniej olśnień” oraz sagę „Stulecie Winnych”.
Nagrodzona przez czytelniczki nagrodą „Pióra” podczas Festiwalu Literatury Kobiet w roku 2015, nominowana do tej nagrody także w roku kolejnym.
Nadia Sawczenko, jak sama przyznaje we wstępie do swoich wspomnień, nigdy nie chciała być pisarką czy napisać książkę. Na szczęście zmieniła zdanie na prośbę adwokatów, których spotkała na swojej drodze w rosyjskim więzieniu. Jak tam trafiła Jaka jest jej prawdziwa historia Odpowiedzi na te pytania znajdują się w książce. Pracę nad nią Nadia zaczęła w trakcie pierwszej głodówki. Ale jej wspomnienia traktują też o czymś więcej - to niezwykle szczera opowieść o Ukrainie, dorastaniu, służbie wojskowej W nagraniach wzięli udział Agnieszka Dygant, Nadia Sawczenko oraz jej siostra Wira, a także Tomasz Sekielski i Stefan Kalapun. Zrealizowalizowano 10 odcinków (niemal 5 godzin) z efektami dźwiękowymi i muzyką. Audiobook jest adaptacją książki.
Czwarta książka w serii PRAWDZIWE ZBRODNIE – wstrząsające historie bez fikcji
„Nazywam się Amanda Berry. Zostałam porwana 10 lat temu. Pomóżcie mi!” – z takim dramatycznym apelem zadzwoniła na policję jedna z ofiar Ariela Castro, po tym jak udało jej się uciec z rąk porywacza. Jej prowadzony w niewoli dziennik stał się podstawą wstrząsającej, ale również budzącej wiarę w siłę ludzkiego ducha książki, która okazała się światowym bestsellerem.
W chwili porwania Amanda miała siedemnaście lat, Michelle dwadzieścia jeden lat, a Gina zaledwie czternaście… Castro, na co dzień kierowca autobusu dowożącego dzieci do szkoły, więził i gwałcił je osobno, a potem razem, próbując poza seksualnymi orgiami zbudować z nimi perwersyjną rodzinę. Jednak żadnej z nich nie zapadła, jak Natasza Kampusch, na „syndrom sztokholmski”. Miały jeden, wspólny cel: uciec.
Nagrodzeni Pulitzerem reporterzy The Washington Post, Mary Jordan i Kevin Sullivan, wzbogacają relację ofiar o rekonstrukcję śledztw prowadzonych coraz bardziej wymyślnymi metodami najpierw przez policję, a potem FBI oraz o losy ich rodzin, na jakich zniknięcie dziewczynek wywarło niezatarte, niszczące piętno. Poznajemy też historię samego Ariela, Portorykańczyka, sadystycznie znęcającego się wcześniej nad żoną, rozwiedzionego ojca córek – koleżanek swych ofiar, socjopaty i psychopaty, żyjącego we własnym, wyimaginowanym świecie. Sam twierdził, że zrobił się potworem, bo w dzieciństwie został napastowany i cierpi przez za duże potrzeby seksualne…
Drastyczny portret człowieka, który z nienawiści do kobiet stworzył piekło na ziemi. Castro przez lata miał władzę na ludzkim życiem. Teraz to jego ofiary mają głos. Używają go, by dać nadzieję wszystkim skrzywdzonym.
Justyna Kopińska
Gay Talese, dziennikarz i autor książek o życiu seksualnym Amerykanów, dostaje tajemniczy list. Właściciel motelu w Kolorado wyjawia w nim, że od lat podgląda życie intymne swoich gości i zapisuje wnioski z obserwacji. Podglądacz namawia Talese’a, żeby skorzystał z jego dzienników przy pisaniu kolejnej książki. Zaintrygowany dziennikarz leci do Kolorado, by potwierdzić prawdziwość tej niesłychanej historii. Po lekturze obszernych zapisków podglądacza stwierdza, że doskonale dokumentują one, jak zmieniały się seksualne zachowania Amerykanów. Jednak Talese nie upublicznia dzienników, ponieważ ich autor chce pozostać anonimowy. Dzisiaj, 35 lat później, Gerald Foos zdecydował się ujawnić swoją tożsamość, a Gay Talese napisał o nim fascynującą książkę, która pozwala czytelnikowi zajrzeć tam, gdzie nigdy nie miałby szans dotrzeć.
Co zostaje po śmierci bliskiej osoby? Przedmioty, wspomnienia, urywki zdań? Narrator porządkuje książki i rzeczy pozostawione przez zmarłą matkę. Jednocześnie rekonstruuje jej obraz – mocnej kobiety, która w peerelowskiej, a potem kapitalistycznej rzeczywistości umiała żyć wedle własnych zasad. Wyczulona na słowa, nie pozwalała sobą manipulować, w codziennej walce o szacunek – nie poddawała się. Była trudna. Była odważna.
W tej książce nie ma sentymentalizmu – matka go nie znosiła – są za to czułość, uśmiech i próba zrozumienia losu najbliższej osoby. Jest też opowieść o tym, jak zaczyna odchodzić pierwsze powojenne pokolenie, któremu obiecywano piękne życie.
Właśnie tak gorszyła zacne panie. Warczała na nauczycielki. Pacyfikowała sprzedawców. Kazała milczeć antysemickim taksówkarzom. Nie reagowała na nasze: „Po co to robisz?”.
Mając czternaście lat, Laura Dekker wyruszyła na ocean zrealizować marzenie swojego życia - stać się najmłodszą w historii żeglarką, która samotnie opłynęła Ziemię. By wypłynąć w rejs, musiała najpierw na sali sądowej pokonać opór nieprzychylnych jej pomysłowi holenderskich władz , a później zmierzyć się ze społeczną krytyką.
Przez długie tygodnie przemierzała wzburzone morza, zmagała się ze sztormami i dzielnie znosiła samotność, by po 518 dniach szczęśliwie ukończyć żeglugę na karaibskiej wyspie Sint Maarten.
Marzenie pewnej dziewczyny to autobiograficzna opowieść Laury o jej podróży, o radościach i niebezpieczeństwach samotnej żeglugi i o poznawaniu świata z pokładu małego jachtu. To również świadectwo niezwykłej determinacji i młodzieńczej odwagi. Wciągająca i inspirująca książka o prawdziwej przygodzie, która oczaruje czytelnika niezależnie od wieku.
Etat czy własna działalność gospodarcza? Co robić, by odnieść sukces jako wolny strzelec? Na te i inne pytania musisz sobie odpowiedzieć, zanim zaczniesz własną działalność:
• Jaka forma prowadzenia działalności?
• Praca w domu czy w wynajętym biurze? Czy muszę mieć księgową?
• Organizacja dnia pracy. Jak zwiększyć wydajność, kiedy jestem sam?
• Komputer, laptop, komórka, nowoczesne oprogramowanie i jak je dobierać do swoich potrzeb? Bazy danych, kopie zapasowe – co mają zawierać?
• Metody negocjowania wynagrodzenia. Od czego zależą stawki, jak określać wartość swojej pracy?
• Ilu powinienem mieć klientów? Praca pośrednia czy bezpośrednia?
• Z czego składa się zysk freelancera? Aktywne i pasywne elementy zysku i jak można na nie wpływać?
• Jak zwiększać zysk przy wykonywaniu ciągle tego samego rodzaju pracy?
• Jak mogę sprawić, żeby mi płacili szybciej za wykonaną pracę?
***
Marek Kądzielski przekonuje, że „bycie na swoim” oznacza liczne korzyści: wyższe zarobki, więcej czasu wolnego, satysfakcję płynącą z kontroli swego losu. Druga strona tego wyboru to ogromna samodyscyplina, wyrobienie w sobie „mentalności biznesmena”, umiejętne zarządzanie sobą. W książce Wolny strzelec Kądzielski w barwny i ciekawy sposób przedstawia zakręty i rozdroża drogi wiodącej od etatowca do freelancera – drogi, którą sam przebył. Dokładnie omawia specyfikę sytuacji wolnego strzelca na polskim rynku biznesowym, podaje wiele praktycznych i niebanalnych rad i przykładów, a także wskazuje najczęściej popełniane błędy i zdradza, jak ich unikać.
Życie jest wielką podróżą, pełną lepszych i gorszych chwil oraz niespodziewanych „zwrotów akcji”. Historia mojego życia wygląda jak spełnienie marzeń o sukcesie większości współczesnych kobiet. Zostałam top modelką, pracowałam na całym świecie, podróżowałam. Nagrałam płytę, prowadziłam programy telewizyjne, zagrałam w filmie, byłam dyrektorem kreatywnym i artystycznym znanych odzieżowych marek.
Ludzie mnie podziwiali, odnosiłam sukcesy, miałam fajną rodzinę i udany związek. Jednak mimo tego zewnętrznego szczęścia ciągle czegoś mi brakowało. Czułam wewnętrzny ból, który z biegiem czasu narastał. Zna go większość kobiet…
W tej książce opisuję, jak to się stało, że odnalazłam szczęście i pokochałam swoją duszę. Teraz doświadczam trwałego dobra, radości, spokoju – są we mnie i promieniują na innych.
Szczęście na dobre się u mnie zadomowiło. Doświadczam pełni życia.
Mam nadzieję, że moja historia zainspiruje Ciebie.
Z miłością
Agnieszka
Świat młodzieżowego buntu, muzyki, narkotyków, New Age i drogi w przepaść, a w końcu wielkiego nawrócenia.
W pierwszej części książki – pasjonująca historia przyjaźni z wokalistą zespołu Dżem.
„Ta opowieść nadaje się na serial. A i tak trzeba byłoby podzielić go na sezony. Nieprawdopodobna jest droga, którą przeszedł Maciek. Pełna zawirowań, pęknięć, lokalnych trzęsień ziemi, rozczarowań, stąpania po terytorium wroga. Sprawdzania nowych przestrzeni, białych plam na duchowej mapie. Stąpał po grząskim gruncie. Bóg znalazł go na złowrogim terytorium”.
ze wstępu Marcina Jakimowicza
Moja książka jest dla wszystkich, którzy chcą dowiedzieć się tego, czego nigdy nie powiedzą wprost świadkowie Jehowy. Kto trzyma w rękach całą organizację, jakie mają zwyczaje, a przede wszystkim, jakie mają zasady, prawa i obowiązki, za które gotowi są oddać życie własne i najbliższych. Byłem świadkiem ponad 20 lat, opisuję, jak zbudowana jest organizacja, skąd czerpie fundusze, a także obnażam to, o czym zakazane jest tam mówić.
Autorka przedstawia Malczewskiego jako człowieka i artystę. Ukazuje proces dojrzewania jego osobowości i sztuki w połączeniu z wieloma przełomami, przygodami i problemami bliskimi każdemu człowiekowi. Powieść, oprócz Malczewskiego, opisuje także jego rodzinę, rodaków, czasy, w których żył, kobiety, które kochał i słabości, którym ulegał.
Kamień węgielny kładzie się jako pierwszy - to na nim opiera się cała konstrukcja budynku. Coming out Krzysztofa Charamsy, do którego doszło w październiku 2015 roku, jest kamieniem węgielnym w jego życiu. W pełnym rozkwicie kariery teologicznej na najwyższych szczeblach w Watykanie Charamsa zdecydował się zdemaskować hipokryzję Kościoła katolickiego, instytucji, która od wieków używa seksu, aby zapewnić sobie władzę nad ludźmi. Przez nakazy, doktrynę i spowiedź Kościół reglamentuje radosne przeżywanie tego podstawowego wymiaru egzystencji. Wymusza na kobietach podporządkowanie się mężczyznom, a osoby homoseksualne dyskryminuje, traktuje jak trędowatych, wyniszcza. Unieszczęśliwia ludzi. Wszystko to skrywane jest pod płaszczykiem utkanym z hipokryzji, ponieważ, według Charamsy, głęboko homofobiczne katolickie duchowieństwo samo w dużej mierze składa się z homoseksualistów. Ludzie Kościoła, których seksualność jest stłumiona lub zepchnięta do podziemi, zmuszeni do respektowania nienaturalnego nakazu celibatu, nierzadko realizują swoje potrzeby dokonując czynów pedofilskich i innych nadużyć. Charamsa w Kamieniu węgielnym pragnie wstrząsnąć sumieniami i położyć podwaliny pod niezbędną odnowę Kościoła katolickiego, w który wciąż jeszcze chce wierzyć. Kościół, aby mógł dalej istnieć, musi wreszcie uwzględnić wyniki badań naukowych i zacząć szanować wszystkich ludzi niezależnie od ich orientacji seksualnej.
Książka oryginalnie wydana w języku włoskim została już przetłumaczona na francuski, hiszpański i portugalski - i oprócz Włoch ukazała się w Hiszpanii, Brazylii i Francji.
Część II
Rufin Piotrowski, zesłany na Syberię za zorganizowanie antycarskiej konspiracji w Kamieńcu Podolskim, szesnaście miesięcy zbierał żywność, suszył chleb na suchary, rysował mapy i oszczędzał pieniądze.
Wreszcie, w lutym 1846 roku, uciekł z niewoli i ruszył w najdłuższą podróż swojego życia.
Pamiętniki… ukazują tę niezwykłą drogę, ale także codzienność życia na zesłaniu, ponadto prezentują funkcjonowanie carskiego aparatu represji. Są świadectwem niezwykłej determinacji i hartu ducha człowieka o szlachetnym sercu i prawym umyśle.
Cześć I
Rufin Piotrowski, przebywający na emigracji w Paryżu powstaniec listopadowy, wciąż nie porzucił myśli o wolnej Polsce. Z angielskim paszportem wraca potajemnie do kraju, żeby po raz kolejny podjąć próbę uwolnienia Ojczyzny z niewoli.
Z niewielką gotówką, ale za to z ogromnym zapałem wyrusza w pełną trudów i niebezpieczeństw wędrówkę z Paryża – między innymi przez Wiedeń, Peszt i Kołomyję - do Kamieńca Podolskiego. Tu organizuje antycarską konspirację, za co zostaje skazany i osadzony w więzieniu w Kijowie, a następnie zesłany na dożywotnią katorgę pod syberyjski Omsk.
Pamiętniki… są przejmującym świadectwem niezwykłego poświęcenia, oddania życia walce o Polskę i ogromnej tęsknoty za wolną Ojczyzną.
Depresja sprawia, że ogarnia cię przygnębienie, tracisz apetyt, dopadają cię lęki i fobie, zaniedbujesz codzienne obowiązki, wreszcie – nie masz siły wstać z łóżka. Zazwyczaj przechodzisz kurację i po pewnym czasie wszystko wraca do normy, choroba mija, zdrowiejesz… Okazuje się jednak, że nie zawsze tak bywa.
Gillian Marchenko od wczesnego dzieciństwa zmaga się z dystymią – rodzajem przewlekłej depresji, którą postronni postrzegali przez lata jako skłonność do melancholii, wieczne niezadowolenie, wręcz ponuractwo. Zdarzają się jej także epizody ciężkiej depresji. Mimo tych trudności autorka znajduje siłę do walki o własne życie. Robi to nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim dla rodziny – męża i czterech córek.
Żyję! Depresja mnie nie pokona to źródło wielu cennych wskazówek, jak sobie radzić z chorobą, i zastrzyk energii do walki o pełnię życia.
„Przez Syberię na gapę” to opowieść o samotnym spływie gumowym pontonem największą syberyjską rzeką Leną. Romuald Koperski zmierzył się z Syberią, nie posiadając odpowiedniego sprzętu, zapasu żywności i pieniędzy. Autor był w miejscach, które przez większość dziejów ludzkości pozostawały poza zasięgiem człowieczej wyobraźni. Książka opisuje piękno syberyjskiej ziemi oraz zamieszkałych Syberię narodów, plemion i grup etnicznych. Autor przepłynął pontonem 4500 km! Za tę niezwykłą podróż otrzymał prestiżową nagrodę „Kolosa” oraz tytuł Podróżnika Roku 1999.
Najnowsze wydanie jest uzupełnione o niepublikowane wcześniej zdjęcia z Syberii oraz nowy rozdział poświęcony wydarzeniom, o których jeszcze kilkanaście lat temu nie można było pisać!
Nie możesz zabronić ptakom smutku, by latały nad twoją głową, ale możesz zabronić im, by uwiły gniazdo w twoich włosach.
Sophie Daull, napisała przejmującą książkę, która jest pożegnaniem z jedynym dzieckiem. Camille odeszła nagle w wigilię Bożego Narodzenia po czterech dniach niespodziewanej gorączki. Pisała, żeby nie zapomnieć Camille, jej „szczerego, prostego, jasnego” spojrzenia, chwil bliskości, wspólnego śmiechu, kłótni. Pisała, żeby utrzymać się na powierzchni, żeby każdego dnia przeżyć jeszcze kilka godzin w towarzystwie dziecka, które odeszło. Wspomnienia Sophie nie są jednak lamentem matki pogrążonej w żałobie. Humor przeplata się w tu ze smutkiem i bardziej niż grobowiec przypomina „rozległy taras, z którego ja i Camille możemy jeszcze, razem, radosne, przyglądać się światu”.
Sophie Daull, francuska aktorka teatralna. Camille, moja ptaszyna to jej debiut. Kolejną książkę La suture (Szew, 2016) – napisała o swojej matce, zmarłej w tragicznych okolicznościach w 1985 roku.
„Przygoda z Panem G.”, czyli relacja o zmaganiach z nowotworem pnia mózgu, który od kilkunastu lat towarzyszy autorce, to opowieść bardzo odważna. Pozbawiona upiększeń i niepozostawiająca złudzeń co do charakteru choroby. Nie każdy potrafiłby w tak otwarty sposób mówić o najbardziej intymnych sprawach. Autorka nie tylko opowiada szczegółowo o przebiegu choroby, o jej leczeniu, ale także o codziennym funkcjonowaniu, które bardzo odbiega od normalnego życia z powodu spustoszenia, jakie nowotwór poczynił w organizmie. Nie należy się jednak bać lektury – wszystko podane jest ze smakiem, czasem dowcipnie, za każdym razem jednak bez woalu. Podziwiać należy ogromny dystans autorki do siebie i do choroby. Dorota Bieńkowska nie występuje w roli ofiary ani nie robi z choroby przedmiotu sensacji. To opowieść bardzo rzeczowa, przemyślana i celowa. Z jej lektury jasno wynika, że rak to nie wyrok i warto o siebie walczyć, nawet jeśli inni nie dają nadziei. Autorka stworzyła połączenie bardzo osobistej relacji, spowiedzi niemal, z poradnikiem profilaktyki chorób mózgu. Część poradnikowa to naprawdę przydatna lektura. Dowiadujemy się z niej nie tylko o tym, jak zbudowany jest mózg, jaką pełni rolę i jak funkcjonuje, ale także o tym, co nam grozi, jeśli nie będziemy o niego dbać należycie.
Żeby było jeszcze ciekawiej, jeden z rozdziałów to fantastyczne pole do zabawy. Autorka zamieszcza w nim cały zestaw zadań logicznych, które mogą rozruszać nawet najbardziej leniwy mózg.
„Przygoda z Panem G.” to książka mądra, przypominająca, co jest w życiu najważniejsze i że nic nie jest nam dane na zawsze.
To przede wszystkim książka potrzebna!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
