Kulisy pracy w radiu i telewizji, porady dla początkujących pisarzy.
Pablo Picasso, Beatlesi i Alicja w Krainie Czarów, czyli bohaterowie mojego dzieciństwa.
Ćwiczenia z wyobraźni, pieniądze i miłość w czasach komuny.
Ptysie z bitą śmietaną, rewolucyjne pomysły, ucieczki i powroty.
A także – po raz pierwszy – cała prawda o moich dzieciach.
Moja podróż przez życie.
Prawie autobiografia.
Pasjonująca opowieść o muzycznej przyjaźni Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka. Muzycy znani z takich zespołów jak Kombi, Skawalker, O.N.A. czy Kombii udzielają wywiadu, w którym wspominają swoje muzyczne początki, wielkie sukcesy i... porażki, po których udawało im się podnieść i grać dalej. Królowie życia to zapis dziejów polskiej muzyki rozrywkowej przypadających na kilka dekad PRL-u oraz nowej Polski. Artyści ci na trwałe zapisali się w jej historii.
Michalina Grekowicz-Hausnerowa (1891-1967), córka oficera i dowódcy oddziału w powstaniu styczniowym, kuzynka znanego pisarza i publicysty Stanisława Wasylewskiego, siostra pisarki i malarki Marii Hausnerowej oraz szwagierka znanego socjalistycznego polityka, Artura Hausnera - jest dziś postacią kompletnie zapomniana, poza wąskim kręgiem badaczy prasy polskiej i miłośników Lwowa. A na pamięć zasługuje, przede wszystkim jako jedna z pierwszych lwowskich dziennikarek, samouk w tej dziedzinie, z trudnością - ale i z powodzeniem przez długie lata pracująca w tym zawodzie, także i po ekspatriacji, w powojennym Szczecinie i Krakowie, gdzie spędziła ostatnie lata życia. Obecna książka zawiera część Wspomnień Michaliny Grekowicz-Hausnerowa, obejmującą lata jej pracy dziennikarskiej we Lwowie
Wstrząsające świadectwo okrutnej praktyki małżeństwa pod przymusem
Bita, upokarzana zawsze marzyła o innym życiu. Marzyła, by wyjść za mąż z miłości
Leila urodziła się, dorastała i mieszka we Francji, w marokańskiej rodzinie przestrzegającej surowej tradycji.
Od dziecka o wszystkim, co robiła, decydował ojciec. Matka, potulna i bezwolna, była całkowicie podporządkowana mężowi. Leila miała ośmiu braci, którym musiała usługiwać. Od świtu do nocy sprzątała, gotowała, opiekowała się młodszym rodzeństwem. Za każde nieposłuszeństwo była brutalnie karana. Bita, upokarzana, zmuszana do niewolniczej pracy, nie chciała się jednak poddać. Marzyła o innym życiu, o czułości, o miłości. Jej bunt przeciwko okrucieństwu ojca i braci skończy się tragedią.
Ale najgorsze było jeszcze przed nią. Ojciec postanowił wydać ją za mąż...
Romantyczne marzenia Leili pękają jak bańka mydlana. Zostaje zmuszona do małżeństwa z mężczyzną, którego nawet nigdy nie widziała. Jej mąż, Marokańczyk starszy od niej o piętnaście lat, traktuje ją jak niewolnicę, którą bije i poniża. Dziewczyna zostaje uwięziona w zaklętym kręgu tradycji, uległości i posłuszeństwa, jakie muzułmańska kobieta winna okazywać mężowi, który jest panem jej losu…
Lecz Leila z niezwykłą odwagą walczy o swoją wolność, o prawo decydowania o sobie, o swoją godność. I płaci za to przerażającą cenę.
Jej szokująca autobiografia Zmuszona do małżeństwa to protest przeciwko wciąż żywemu barbarzyńskiemu obyczajowi małżeństw zawartych pod przymusem, który co roku skazuje tysiące dziewcząt na poniżenie i domową niewolę.
Valérie Tasso, 29-letnia wykształcona Francuzka z dobrego domu, ma przyjaciół,dobrą pracę i perspektywę kariery w dużej agencji reklamowej. Ale prawdziwym sensem jej życia jest seks.Swoją potrzebę erotycznych wrażeń zaspokaja w niezliczonych przygodach.Dlaczego uprawia ten erotyczny maraton?
Bo mężczyźni pozwalają jej czuć, że żyje. To potrzeba porozumienia z drugim człowiekiem pcha ją do szukania coraz to nowych doznań i skłania do pisania dziennika.
Aż pewnego dnia spotyka tego jedynego. Zaślepiona miłością zbyt późno spostrzega,jak toksyczny jest ten związek. Porzucona, załamana, bez środków do życia,decyduje się zostać…luksusową prostytutką.
Dziennik Nimfomanki to odważna i szczera autobiografia, opowieść o seksie i o marzeniach o prawdziwej miłości.
Jest jedną z najczęściej czytanych hiszpańskojęzycznych książek na świecie.
Zostałyśmy wywiezione do Jemenu, sprzedane przez własnego ojca, brutalnie zmuszone do małżeństwa, gwałcone, poddane wszelkim aktom przemocy, upokarzane i więzione przez osiem lat…
Betty Mahmoody, autorka światowego bestsellera Tylko razem z córką, przedstawia wstrząsającą autobiografię dwóch angielskich dziewczynek
2000 tysiące funtów. To cena, za jaką Muthana Muhsen sprzedał swoje córki…
Ojciec obiecał im rajskie wakacje. Dla piętnastoletniej Zany i czternastoletniej Nadii z Birmingham to miała być wspaniała egzotyczna przygoda Stała się ośmioma latami piekła…
Zamiast pięknych plaż - zapadła wioska w Jemenie, nędzna, brudna i zacofana, gdzie nikt nie mówi po angielsku, gdzie kobieta jest niczym. Tu Zana i Nadia usłyszą, że ojciec sprzedał je i wydał za mąż. Że nie wrócą do domu. I że są niewolnicami swoich mężów…
Dwie brytyjskie nastolatki, odcięte od rodziny, bliskich, wszystkiego, co znały i kochały, zostały nagle uwięzione w obcym świecie, prymitywnym i wrogim, oddane w ręce obcych mężczyzn, gwałcone co noc, zmuszane do niewolniczej pracy. Były zaledwie dziećmi, przerażonymi i straszliwie samotnymi. A jednak Zanie udało się wyrwać z tego koszmaru. Wróciła do Anglii, by stamtąd walczyć o siostrę, o jej dzieci i o swojego synka. Ale jej tragedia miała ciąg dalszy…
Po międzynarodowym sukcesie swojej autobiografii Tylko razem z córką Betty Mahmoody otrzymywała z całego świata relacje podobne do jej historii. Postanowiła przedstawić opowieść Zany jako jedną z najbardziej poruszających.
Wstrząsająca historia prawdziwa niewyobrażalnego sadyzmu i fizycznego i psychicznego zniewolenia
Jeden z największych bestsellerów ostatniego dziesięciolecia w kategorii wspomnień krzywdzonych dzieci
Bestseller w 9 krajach.
Została pozbawiona dzieciństwa. Przez siedemnaście lat była poddawana torturom psychicznym i fizycznym.
I nikt nie przyszedł jej z pomocą…
Jane miała cztery lata, kiedy w jej domu pojawił się Richard i zamienił jej życie w piekło…
Osiemnastoletni konkubent matki Jane od początku nienawidzi swojej pasierbicy. Z sadystyczną przyjemnością dręczy dziewczynkę: upokarza, pastwi się nad nią fizycznie i psychicznie na wszystkie możliwe sposoby, wykorzystuje seksualnie, spełniając swoje najbardziej perwersyjne fantazje. Wymyślanie coraz to nowych tortur sprawia mu wynaturzoną przyjemność. Jest mistrzem zastraszania i manipulacji.
Od pierwszego dnia Jane staje się jego niewolnicą – w każdym tego słowa znaczeniu. Jest więźniem zdanym na łaskę swojego oprawcy. Nie ma dokąd uciec, nie ma się komu poskarżyć. Matka, rodzina, sąsiedzi – wszyscy sterroryzowani przez agresywnego psychopatę, milczą. Nikt nie przychodzi katowanej dziewczynce
z pomocą. Nawet matka…
Ten horror trwał przez siedemnaście lat. Dopiero dwudziestojednoletnia Jane znalazła w sobie siłę, by wyrwać się z przerażającego kręgu psychicznego i fizycznego terroru, i emocjonalnego uzależnienia od swojego kata. Zdołała uciec, by być z mężczyzną, którego kochała. Ale dopiero po kolejnych pięciu latach życia w ukryciu zdobyła się na odwagę, by pójść na policję. Jej ojczym trafił do więzienia. Ale dla Jane koszmar się jeszcze nie skończył.…
Swoje tragiczne losy opisała w wydanej pod pseudonimem Jane Elliott autobiografii Torturowana. Rozdzierająca serce i inspirująca książka była w Wielkiej Brytanii bestsellerem numer 1 przez wiele miesięcy. Stała się jedną z najgłośniejszych książek ostatniego dziesięciolecia w kategorii wspomnień krzywdzonych dzieci. Wydana w 9 krajach, w każdym weszła na listy przebojów i odbiła się szerokim echem.
„Pisanie o sobie to zabawne zajęcie… Lecz w takim projekcie pisarz składa obietnicę, że pokaże czytelnikowi swój sposób myślenia. I to starałem się zrobić na kartach tej książki”. BRUCE SPRINGSTEEN, fragment Born to Run
W 2009 roku Bruce Springsteen i The E Street Band wystąpili w przerwie Super Bowl. Było to tak porywające przeżycie, że artysta postanowił o tym napisać. Tak właśnie zaczęła się praca nad tą niezwykłą autobiografią.
Przez ostatnie siedem lat Bruce zapełniał karty tej książki tą samą szczerością, poczuciem humoru i oryginalnością przemyśleń, które odnajdujemy w jego piosenkach.
Przedstawiał dorastanie w katolickiej rodzinie we Freehold w stanie New Jersey, kiedy sycił swoją wyobraźnię mroczną poezją. Zmierzał wówczas do momentu określanego mianem „Wielkiego Wybuchu”: zobaczył wtedy w The Ed Sullivan Show telewizyjny debiut Elvisa Presleya. Szczegółowo opisał nieustępliwe dążenie do tego, by zostać muzykiem, początki swojego panowania w roli lidera najlepszej kapeli występującej w barach Asbury Park oraz powstanie The E Street Band. Z rozbrajającą szczerością po raz pierwszy opowiedział o swoich osobistych zmaganiach, które zainspirowały jego najlepsze utwory, i pokazał nam, dlaczego piosenka Born to Run ujawnia więcej niż to, z czego zdawaliśmy sobie dotąd sprawę.
Książka będzie odkryciem dla wszystkich, którzy pokochali twórczość Bruce’a Springsteena, ale ta autobiografia jest czymś więcej niż pamiętnikiem legendarnej gwiazdy rocka. To lektura dla robotników i marzycieli, kochanków i samotników, artystów, odmieńców i każdego, kto kiedykolwiek pragnął zostać ochrzczony w świętej rzece rock’n’rolla.
W Kiedy tata powraca – również bestsellerze numer 1 - Toni Maguire opisuje swoje dalsze losy nastolatki i pokazuje, że siłą woli można pokonać zło, przezwyciężyć przeszłość i nauczyć się żyć na nowo.
Po sukcesie jej autobiografii Toni Maguire dostawała tysiące listów od ludzi krzywdzonych w dzieciństwie. Postanowiła im pomóc: od lat wykorzystuje swoje tragiczne doświadczenia i swój wyjątkowy talent literacki, spisując traumatyczne wspomnienia innych molestowanych przez rodziców i opiekunów, by mogli się z nimi uporać.
Szokujące wyznania znanej aktorki o jej arabskim małżeństwie
Jak długo można być katowaną i narażaną na śmierć przez ukochanego?
Miała osiemnaście lat, kiedy w rodzinnym Quebecu poznała pełnego
uroku i tajemniczej charyzmy arabskiego studenta. Wyjechała z nim
w jego rodzinne strony do Afryki, na najwspanialszą wycieczkę życia.
Potem był ślub. Nie zauważyła, kiedy zdobył nad nią władzę, która
zmieniła jej życie w piekło.
Jej ukochany okazał się potworem!Znęcał się nad nią ? zycznie i psychicznie.
A ona ciągle miała nadzieję...
Zmusił ją do przerwania studiów, odciął od rodziny, przyjaciół i świata,
bił i więził w piwnicy obskurnego domu. Uciekała, jednak jej prześladowca
potra? ł ją odnaleźć. W końcu mogła się już tylko modlić, by
kolejny atak skończył się jej śmiercią…
k
Ulf i Birgitta Ekman - małżeństwo znane w całym chrześcijańskim świecie, od wielu lat zaangażowanie w głoszenie Dobrej Nowiny. W 2014 roku, wówczas jeszcze jako charyzmatyczni liderzy szwedzkiego wolnego Kościoła Livets Ord, dołączyli do wspólnoty katolików. Wiadomość o tym wydarzeniu odbiła się szerokim echem, wzbudzając zdziwienie, zachwyt, konsternację.
Dlaczego zdecydowali się na taki krok? Kto skłonił ich, aby po kilkudziesięciu latach dojrzałego chrześcijańskiego życia przyjąć katolicyzm? Jak aktualnie postrzegają współpracę między katolikami i protestantami?
Ich wspólna opowieść to świadectwo pełne pokoju, ale też ewangelicznej pasji. Eckmanowie odnaleźli swoje miejsce, aby z jeszcze większą gorliwością głosić wielkie dzieła Boga.
W tej książce opowiadamy o naszej kilkuletniej wędrówce, przybliżaniu się do Kościoła katolickiego i wreszcie pełnym zjednoczeniu z nim. Opowiadamy, każde ze swojej perspektywy, o osobistych doświadczeniach i wydarzeniach, w których razem na tej drodze uczestniczyliśmy. (…) Dotyka ona jednej z najważniejszych decyzji, jaką podjęliśmy na naszej chrześcijańskiej drodze.
Ro Anaconda: Gringo i ostatni szaman plemienia Carapana to książka szczególna. Napisana z dużą dozą humoru i sporą dawką wiedzy o realiach Ameryki Południowej. Ale nie to jest jej atutem. Rzecz się dzieje gdzieś na pograniczu Kolumbii i Wenezueli. Nad Ro Anaconda, której być może wcale nie ma. Wśród indiańskich plemion, których być może też już nie ma, bo wchłonęła je cywilizacja? Zanim jednak udamy się do indiańskiej wioski, zatrzymamy się wraz z autorem w małych metyskich miasteczkach, gdzie żyje się głównie z ciemnych interesów, gdzie nie należy robić zdjęć i zadawać pytań, i gdzie wszyscy wszystkich znają. Przy okazji dowiemy się, dlaczego wiza kosztuje tam sześć dolarów, a nie dziesięć i dlaczego cukier czasami wygląda jak cement, zwłaszcza kiedy jest przewożony postradzieckim samolotem, który nie istnieje.Dalej jest już dżungla, rzeka i wreszcie ziemie Indian Carapana. Ziemie, do których nie dotarł żaden gringo. Świat zgromadzeń i obrzędów, zatrutych strzał i jadowitych mrówek, kassawy i zupki kina pira? Ale przede wszystkim jest świat szamanów, czarowników, curanderos i tych-którzy-wiedzą, ponieważ czary, duchy i siły nadprzyrodzone są nierozerwalnie związane z indiańską egzystencją. Często granica pomiędzy otaczającym światem a tym nierzeczywistym zwyczajnie się zaciera?I o tym właśnie jest ta książka. Autor opowiada to, co podczas długich rozmów usłyszał od szamana na temat indiańskiej filozofii, magii oraz Mocy. To, co dla tubylców jest zwyczajne i naturalne, przybyszowi z cywilizacji wydaje się nierealne i niewiarygodne, jak choćby to, że kiedy zbierze się kilku szamanów, to dzięki Mocy potrafią zrobić w lesie takie ścieżki, po których da się iść tylko w jedną stronę. Ale nie uprzedzajmy faktów?
Najważniejszym dziełem Ludwika de Crieva, które uwieczniło jego imię, byłyobszerne ""Pamiętniki o czasach moich"" (""Commentaria de temporibus suis""). Jestto rodzaj pamiętnika politycznego, w którym autor opisał wydarzenia sobiewspółczesne rozgrywające się w ciągu ponad trzydziestu lat (między 1490 a 1522rokiem). Tuberon przypuszczalnie wzorował się na dziele słynnegopapieża-humanisty Piusa II (Eneasza Sylwiusza Piccolominiego), a być może nawetchciał je w jakimś stopniu kontynuować. Koncentrował się na terenach sobiebliższych: Dalmacji, Węgrzech i Italii. Wiele uwagi poświęcił też wydarzeniomrozgrywającym się w Stambule i na rozległych obszarach Turcji. W narracjiTuberona znajdujemy jednak spore fragmenty dotyczące odległej Rzeczpospolitej,Mołdawii i Wołoszczyzny, Hiszpanii, Francji a nawet Moskwy.
Kulisy pracy w CBŚ. Mocna, nieocenzurowana opowieść o pracy polskiego przykrywkowca. Podziemie narkotykowe w Polsce przeżywa swoje najlepsze lata, kiedy zostaje powołane Centralne Biuro Śledcze, polskie FBI. Maciej Nowacki, policjant i agent w jednej osobie, przez rok nie jest przydzielany do żadnych spraw, aż zostaje skierowany do rozpracowania siatki handlarzy narkotyków na południu Polski. Zaczyna wchodzić w perfekcyjnie zorganizowany świat, gdzie nie ma miejsca dla słabych. Jak wygląda służba agenta CBŚ? Czy w pracy przykrywkowca można mieć rodzinę? Jaka jest cena podwójnego życia? Victor Gorsky zaraz po przejściu na emeryturę napisał tę książkę jako formę terapii po zakończeniu pracy w świecie, o którym wolałby zapomnieć… Victor Gorsky – absolwent WSPol w Szczytnie, oficer z ponaddwudziestoletnim stażem w służbie kryminalnej, zajmujący się w swojej karierze zwalczaniem patologii społecznych, prostytucji, narkomanii, poszukiwaniem osób. Od 2000 r. oficer CBŚ, odznaczony m.in. brązowym Krzyżem Zasługi oraz medalem Zasłużony Policjant. Obecnie na emeryturze, na której znalazł swoje nowe pasje.
Autentyczna historia kobiety, która odważyła się mówić „Nie”, słuchać siebie i nie zgadzać się na to, aby ktoś tworzył dla niej iluzję świata i nakazywał, jak ma żyć.
Ta książka to opowieść kilku lat mojego życia, napisana szczerze i od serca, tak aby każdy, w którego ręce trafi, znalazł w niej wartość dla siebie. Jej celem jest przypomnienie ludziom, jak wiele sił i odwagi mają w sobie. Nieważne, w jakim miejscu jesteś; nieważne, w jakiej sytuacji życiowej się znajdujesz – zawsze masz prawo walczyć o siebie, słuchać siebie i wyrażać własne zdanie.
Nawet jeśli świat nie reaguje na to, co masz do powiedzenia, od nas samych zależy, czy zrobimy krok do przodu, otworzymy oczy i zaznaczymy nasze granice!
To książka o współpracy, zaangażowaniu, pomaganiu innym i proszeniu o pomoc, szacunku dla siebie i innych. Bo liczy się człowiek.
Jestem wrakiem, to jest mój dziennikAlternatywny poradnik dla wyprutych rodzicówprzełożyła Magdalena ZielińskaBezpretensjonalny, szczery, zabawny. Nieprzewidywalny jak bycie rodzicem. Jestem wrakiem to dziennik, w którym zanotujecie najważniejsze daty, sporządzicie niezbędne listy, pocieszycie się słowami innych rodziców. Znajdziecie tu miejsce na swoje niepoukładane myśli, niespełnione oczekiwania oraz wszystkie zarówno piękne, jak i trudne momenty rodzicielstwa. Jakie? Na przykład takie: Jeśli chcesz się dowiedzieć, co było w jadłospisie dziecka w ostatnim roku, zajrzyj pod fotelik w samochodzie. Każdy z nas ma w swoim życiu chwile, które wystawiają na próbę naszą odwagę. Zabranie dziecka w gości do domu z białym dywanem jest jedną z nich. Bycie wspaniałym rodzicem mieści się gdzieś pomiędzy nie rób tego a rób jak chcesz. Nie zdajesz sobie sprawy, ilu ludzi nie lubisz, dopóki nie musisz wybrać imienia dla swojego dziecka.Shannon Cullen wymyśliła Jestem wrakiem, kiedy opiekowała się swoimi maluchami. Codziennie zapisywała przynajmniej jedno zdanie podsumowujące miniony dzień. Po roku potrafiła odtworzyć nie tylko najważniejsze daty w życiu dziecka, ale również emocje, które jej towarzyszyły. Jestem wrakiem daje taką możliwość innym rodzicom, a jednocześnie pozwala się pośmiać i spojrzeć z perspektywy na ten najpiękniejszy i najstraszniejszy czas pierwszy rok z dzieckiem.Shannon Cullen ma dwójkę dzieci, mieszka w Londynie. Jako doświadczona mama początkującym rodzicom zaleca dużo dobrego humoru, wyrzeczenie się snu, nieustającą gotowość do przytulania i sporo ginu. Kiedy nie zajmuje się zmienianiem pieluch lub sprzątaniem klocków Lego, pracuje w wydawnictwie.
Czternaście ośmiotysięczników w 20 lat. Trzeci Polak, który zdobył Koronę Himalajów i Karakorum
Najwyższe szczyty i cena, jaką trzeba za nie zapłacić
Legendarny himalaista Piotr Pustelnik po raz pierwszy opowiada swą historię
Ta książka jest jak najlepsza powieść przygodowa. Dużo w niej zwrotów akcji, przypadkowych, a jak się później okaże przełomowych wydarzeń, radości, smutku, potyczek z przeznaczeniem i balansowania na granicy życia i śmierci.
Nic nie zapowiadało, że Piotr Pustelnik zostanie jednym z najbardziej szanowanych i najlepszych górskich zdobywców. Poważna choroba serca, nadopiekuńcza matka, wesołe, czasem też trudne dzieciństwo. Pasja i miłość do gór rodziły się powoli. Pierwszego kursu skałkowego nie ukończył, mimo to coraz mocniej wierzył, że wysokie góry, te najwyższe, są jego prawdziwym przeznaczeniem.
Swój pierwszy ośmiotysięcznik, Gaszerbrum II, zdobył w 1990 roku. Miał wówczas 39 lat. Droga na szczyty wszystkich czternastu ośmiotysięczników i zdobycie Korony Himalajów i Karakorum zabrały mu 20 lat.
Ta książka jest opowieścią o tej drodze. I o cenie, jaką trzeba było za to zapłacić. Pustelnik szczerze, a w wielu momentach po prostu pięknie opowiada o swej pasji i sukcesach, ale też o tym, co w drodze na szczyt poświęcił, a poświęcił wszystko. Jest w tej opowieści miejsce na radość i świętowanie, jest także paniczny, zwierzęcy strach, są wspaniali himalaiści, z którymi się wspinał: Wanda Rutkiewicz, Krzysztof Wielicki, Ryszard Pawłowski, Piotr Morawski i plejada wielu innych wybitnych zdobywców, jest także smutek po stracie kolejnych przyjaciół i partnerów od liny.
Dlaczego góry tak pociągają? Co pchało Pustelnika na najwyższe szczyty świata?
Jak twierdzi sam bohater, wytłumaczyć, dlaczego ludzie chodzą po górach, albo się nie da, albo nie potrzeba tego robić – ta książka jest jednak próbą odszukania odpowiedzi na to pytanie.
Piotr Pustelnik – jeden z najlepszych i najbardziej utytułowanych himalaistów, zdobywca Korony Himalajów i Karakorum. Mieszka w Łodzi, jest doktorem nauk technicznych, od maja 2016 roku jest prezesem Polskiego Związku Alpinizmu. Na „himalajskiej emeryturze” rozpoczyna właśnie nowy etap w realizacji własnych pasji – pragnie zostać polarnikiem.
Opowieści himalaisty wysłuchał Piotr Trybalski, dziennikarz i fotograf, autor książek i licznych publikacji prasowych, zdobywca nagrody Travel Photographer of the Year. Od wielu lat podróżuje, organizując wyprawy ekspedycyjne, warsztaty fotografii reporterskiej i krajobrazowej. Piotra Pustelnika spotkał w czasie pracy w portalu Onet.pl, gdzie relacjonował himalajskie wyprawy bohatera.
Zuzanna Grębecka
antropolożka kultury, etnolożka, pracuje w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się antropologią komunizmu, współczesną i tradycyjną kulturą duchową, kulturą popularną, historią i kulturą państw postkomunistycznych (przede wszystkim Polski, Białorusi, Rosji, krajów nadbałtyckich). Opublikowała dwie monografie: Słowo magiczne poddane technologii. Magia ludowa w praktykach postsowieckiej kultury popularnej (2007) i Mówiono „druga Moskwa”. Wspomnienia legniczan o stacjonowaniu wojsk radzieckich w latach 1945–1993. Źródła etnograficzne (wraz z Jędrzejem Bursztą, 2015) oraz album Legnica 1945–1993. Podwójne życie miasta (2013).
Autorka zabiera nas w pasjonującą podróż antropologiczną do miasta, które stanowi szczególnie wyrazisty przykład trudnego do rozsupłania polskiego węzła pamięci. Dzięki osobistemu, intensywnemu i wieloletniemu doświadczeniu terenowemu znakomicie udaje się jej uchwycić całą złożoność i dynamikę praktyk upamiętniania w ich wymiarze świadomościowym, materialnym, sensorycznym i emocjonalnym, odsłaniając kryjącą się w nich ambiwalencję, paradoksalność i polisemantyczność. Stosując zasadę obszernego cytowania zgromadzonych przez siebie materiałów, autorka doskonale oddaje zróżnicowany koloryt narracji o przeszłości, które, jak widzimy po lekturze jej książki, często wymykają się oficjalnie funkcjonującym reżimom pamięci. Co ważne, taka dialogiczna konstrukcja pozostawia czytelnikowi podczas lektury przestrzeń także do jego własnych interpretacji i odkryć w wędrówkach po „Małej Moskwie”.
Monika Golonka-Czajkowska
Książka Zuzanny Grębeckiej jest rozprawą zarazem skończoną i otwartą na nowe dopływy – badania dotyczące sowieckiej obecności w Legnicy ukazują wielowarstwowość, swoistą, postępującą głębinowość rozpoznań antropologicznych. Istotnym komponentem tego procesu poznawczego jest obecność badaczy i relacje, jakie wiążą ich z ludźmi, których pamięć sondują. Czytelnik staje się tym samym świadkiem dynamicznie rozwijającego się w czasie, zmiennego obrazu legnickiej rzeczywistości okresu komunistycznego. Rozprawa niewątpliwie jest doniosłym wkładem w antropologię komunizmu, a także wnikliwym studium z dziedziny antropologii pamięci. Jest oczywiste, że właśnie przypadek Legnicy można tu potraktować jako zjawisko modelowe – ten wybór przedmiotu badań stanowi o wyjątkowej wartości książki.
Leszek Szaruga
Historia, która poruszyła serca milionów czytelników
Międzynarodowy fenomen wydawniczy,
42 kraje. 61 tygodni na liście bestsellerów „New York Timesa”
Paul Kalanithi był jednym z najzdolniejszych amerykańskich neurochirurgów i ogromnym miłośnikiem poezji. W wieku 36 lat, po blisko 10-letniej pracy w charakterze neurochirurga i pod koniec wyczerpującej rezydentury, w momencie gdy Paulem zaczęły interesować się najważniejsze instytuty badawcze i najbardziej prestiżowe kliniki, młody lekarz usłyszał diagnozę IV stadium raka płuc.
W jednej chwili Paul zmienia się z lekarza ratującego życie w pacjenta, który sam podejmuje walkę z chorobą. I zaczyna pisać. Wytrwale, strona po stronie, niezależnie od trudności, jakie przynosiła postępująca choroba.
„Jeszcze jeden oddech” to szczera, wzruszająca historia wybitnego lekarza, który stanął twarzą w twarz ze śmiercią. Zapis determinacji i świadectwo walki.
Paul Kalanithi zmarł w marcu 2015 roku, niemal do ostatniej chwili pracując nad tekstem. Ta niedokończona książka doskonale oddaje ulotność naszego życia.
„Jeszcze jeden oddech” nadal bije rekordy popularności na całym świecie. Książka niemal natychmiast po wydaniu znalazła się na 1 miejscu listy bestsellerów „New York Timesa” i, mimo upływu kolejnych tygodni, już ponad sześćdziesięciu od premiery, nadal je zajmuje. W sumie prawa sprzedano do ponad 40 krajów, między innymi: Danii, Norwegii, Tajwanu, Izraela, Chin, Indonezji, Portugalii, Rosji.
„Jest w tej niezwykłej książce takie piękne zdanie: Bohater podjął decyzję, by nie odwracać wzroku od śmierci. To zdanie i ta książka są drogowskazem dla wszystkich, którzy znaleźli się w ekstremalnej życiowej sytuacji, a przy tym piękną opowieścią o miłości małżeńskiej w czasie największej próby – śmiertelnej choroby” – Jerzy Stuhr
„Poruszająca i mądra prawdziwa opowieść o rodzinie, medycynie i literaturze. Wyciska łzy i ogromnie inspiruje” — „The Washington Post”
„Ta książka w piękny i mądry sposób przekonuje nas, że każdego dnia konfrontujemy się ze śmiercią... Ale prawdziwe pytanie brzmi nie JAK DŁUGO, lecz JAK będziemy żyć – odpowiedzi na to pytanie nie znajdziemy w żadnym podręczniku...” – „Guardian”
Pod koniec marca 1945 roku hrabina Margit Thyssen-Batthyany urządza w pałacu w Rechnitz w Austrii przyjęcie pożegnalne dla miejscowego kierownictwa NSDAP, SS i Gestapo. W jego trakcie niektórzy goście wychodzą z pałacu, by rozstrzelać żydowskich robotników, przetrzymywanych w pobliżu.
Ponad 60 lat później informacja o tamtej zbrodni dociera do kuzyna hrabiny, młodego dziennikarza z Zurychu, Sachy Batthyany’ego. ? A co ty masz z tym wspólnego? ? pyta go pisarz Maxim Biller. Batthyany, szukając odpowiedzi, zagłębia się w historię swego rodu: udaje się na dawne Węgry, przemierza syberyjskie gułagi, w Buenos Aires spotyka ocalałą więźniarkę Auschwitz. Odkrywa tajemnicę, która odmieni jego poglądy.Czy minione pokolenia mają wpływ na nasze życie? Czy wszyscy jesteśmy wojennymi wnukami? A przecież uważaliśmy się za ludzi nowoczesnych i niezależnych.Książka Sachy Batthyany’ego to niezwykła historia rodziny, panorama Europy Środkowej, a zarazem psychogram pewnego pokolenia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
