'Her bravest work of performance art to date . . . Rawly intimate' ObserverThis memoir spans Marina Abramovic's five decade career, and tells a life story that is almost as exhilarating and extraordinary as her groundbreaking performance art. Taking us from her early life in communist ex-Yugoslavia, to her time as a young art student in Belgrade in the 1970s, where she first made her mark with a series of pieces that used the body as a canvas, the book also describes her relationship with the West German performance artist named Ulay who was her lover and sole collaborator for 12 years. Abramovic has collaborated with stars from Lady Gaga to Jay-Z, James Franco and Willem Dafoe. Best known for her recent pieces 'The Artist is Present' and '512 Hours', this book is a fascinating insight into the life of one of the most important artists working today, and the woman who has been described as 'the grandmother of performance art'.
Wspomnienia z dachu świata
Austriacki alpinista Heinrich Harrer w 1939 roku wyruszył z niemiecką wyprawą w Himalaje. Niestety plany zdobycia Nanga Parbat pokrzyżował wybuch II wojny światowej, która zastała podróżników w Indiach. Po internowaniu przez Anglików Harrer próbował wielu ucieczek z obozu, aż w końcu dopiął swego – w 1944 roku z Peterem Aufschnaiterem dotarli do odciętego od świata Tybetu.
Spędzili w tym niezwykłym miejscu zwanym dachem świata kilka lat, aż do komunistycznej inwazji Chin. Opisywany w autobiograficznej książce Harrera Tybet to tradycyjne, zamknięte na cywilizację zachodnią państwo, w którym czas i tradycja działają zupełnie inaczej. Autor miał okazję nie tylko poznać tę egzotyczną dla Europejczyków kulturę, ale też zaprzyjaźnić się z XIV Dalajlamą.
Siedem lat w Tybecie – zekranizowana w 1997 roku z Bradem Pittem w roli głównej – to opowieść o magicznym świecie i tradycji, które już nie istnieją. Pozwala powrócić do ich magii i zrozumieć Tybet na nowo.
Niepublikowana autobiografia oraz nieznane listy Ireny Jarockiej!
Irenę Jarocką jako gwiazdę estrady poznały i pokochały miliony, ale tylko nieliczni mogli ją poznać prywatnie.
I tylko najbliżsi wiedzieli, że miała potrzebę zapisywania swoich myśli. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych zaczęła pisać autobiografię. Skończyła ją w 2007 roku. Przez całą dekadę zapiski przeleżały w szufladzie i dopiero teraz trafiają do rąk czytelników.
Książkę dopełniają listy Ireny Jarockiej do męża, Michała Sobolewskiego. Intymna opowieść o miłości przez przyjaźń, pasję i codzienność.
Tę szczerą, wielobarwną opowieść ilustrują po raz pierwszy publikowane zdjęcia z prywatnego archiwum Ireny Jarockiej.
Ta książka wzbogaciła mnie nie tylko o wiedzę o mnie samej, ale również o ludziach, którzy szli ze mną przez życie i którzy w jakiś sposób wpływali na to, że było ono takie, a nie inne.
Irena Jarocka
Dla mnie Irena nie była szalikiem, którym można się owinąć, lecz ciepłem, które ogrzewa. Ten wzajemny nasz dar z początkowej fascynacji przerodził się w wielką miłość i radość życia. Unikałem jej imienia „Irena”, które kojarzyło się z piosenkarką, stąd czasami podpisywała się w listach jako „Bezimienna”. Gdy zdałem sobie sprawę, że Irena staje się centrum mojego świata, napisałem wiersz zatytułowany SEWN. Tytuł wiersza Irena przyjęła jako swoje imię, tak też podpisywała się później w listach do mnie. W wierszu pisałem, że gdziekolwiek nie pójdę – na południe (ang. South), wschód (East), zachód (West), północ (North) – tam jesteś Ty – Sewn – środek mojego świata.
Michał Sobolewski
Irena Jarocka (1946–2012) – piosenkarka i aktorka. Zadebiutowała w 1965 roku. W latach 1968–1972 przebywała na stypendium w Paryżu, gdzie doskonaliła swój warsztat w konserwatorium przy Olimpii. Współpracowała z największymi nazwiskami tamtego okresu, koncertując w kraju i za granicą. W 1990 roku wyjechała z córką do Stanów Zjednoczonych, aby dołączyć do pracującego tam męża. Nadal jednak nagrywała płyty i koncertowała. W 2007 roku wróciła na stałe do Polski. Zmarła 21 stycznia 2012 roku. W 2015 roku powołano do życia Fundację Ireny Jarockiej.
Mariola Pryzwan (1963) – urodziła się w Ostrowi Mazowieckiej. Nauczyciel-bibliotekarz, publicystka, biografistka. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie studia podyplomowe z bibliotekoznawstwa w Wyższej Szkole Społeczno–Ekonomicznej w Gdańsku. Od 1987 roku pracuje w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej im. Komisji Edukacji Narodowej w Warszawie. Do czerwca 2005 roku była kierowniczką Filii Mokotów tejże biblioteki. Od 1994 roku jest działaczką Towarzystwa Nauczycieli Bibliotekarzy Szkół Polskich, a od 2001 roku Stowarzyszeniu a Bibliotekarzy Polskich. Od 2001 roku należy do Związku Literatów Polskich.
Ze wspomnień złożyła biografie m.in. Ireny Jarockiej, Anny German, Zbigniewa Cybulskiego, Haliny Poświatowskiej, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Władysława Broniewskiego, Marii Dąbrowskiej, Marii Kownackiej, Anny Jantar; z wypowiedzi samych bohaterów książki: "Anna German o sobie" i "Cybulski o sobie".
Zapisany w kręgach zwycięzca Grand Prix w konkursie Górska Książka RokuPonad dwie dekady pasjonującej historii życia człowieka owładniętego obsesją zdobywania górskich ścian. Motywem przewodnim tej zaskakującej autobiografii jest kariera wspinaczkowa, ale Marek Raganowicz równie barwnie opisuje relacje osobiste i trudne życiowe wybory na tle zmieniającej się rzeczywistości społeczno-politycznej.Opowieść zaczyna się w momencie, gdy jako 22-letni student rozpoczyna swoją przygodę ze wspinaniem. Jest to początek fascynującej podróży przez różne góry i ściany (od tatrzańskich po himalajskie), wśród nietuzinkowych ludzi i niecodziennych zdarzeń, w synkopowanym rytmie jazzu oraz alternatywnego rocka. Książkę czyta się jak powieść sensacyjną z elementami baśniowo-psychodelicznymi, ale nie brakuje także wątków psychologicznych, w których bohater próbuje zrozumieć znaczenie partnerstwa we wspinaniu i życiu codziennym.
Wiek XX w Polsce, tak bogaty w wydarzenia: pełne nadziei pierwsze lata niepodległości, rozczarowania lat 30-tych, tragedia wojny i okupacji, skomplikowane powojenne czasy PRL-u – a na tym tle koleje losów Autorki i jej najbliższych. Ludzi niezwykłych, z sercami „po lewej stronie”, wnikliwie i plastycznie przez Autorkę opisanych.
Udajmy się wraz z Nią w podróż przez wiek XX. Przez rodzinne dzieje, tak mocno z dziejami kraju i ludzi w nim żyjących powiązane. W części pierwszej Czarny Sosnowiec, robotniczy Żyrardów i wreszcie sanacyjna Warszawa widziane oczami dziecka, zadziornej dziewczynki, dorastającej panienki. Opowieści przerywane wakacjami na Podhalu, na Kresach czy nad Bałtykiem.
Część druga – to przejmujący, wielobarwny obraz wojennych losów w Warszawie. Życie codzienne, konspiracja i walka podziemna. Wreszcie... tragedia Powstania i tułaczki.
Część trzecia – powojenne losy głównych postaci dramatu: Anity, jej męża, jej dzieci. Ich wyprawa „na Zachód” – poszukiwanie nowego miejsca do życia w Sudetach, a potem na Górnym, „Białym” Śląsku. Barwna opowieść o pierwszych powojennych latach tam spędzonych.
Wreszcie, po wielu latach... powrót do innej, ale wciąż jakoś tej samej, z ruin powstałej – Warszawy.
Ze wstępu
Niebieski płaszczyk! Skąd taki tytuł?...
Otóż Autorka pierwszych dwóch części, narratorka, a jednocześnie główna postać tej książki, gdy studiowała tuż przed wojną w warszawskiej Wyższej Szkole Nauk Politycznych, nosiła często swój ulubiony niebieski płaszczyk i takiż – z zawiniętym rondkiem – kapelusik. A był to rok 1938, czas, kiedy w Polsce narastała fala skrajnego nacjonalizmu, narodowo-prawicowa młodzież dominowała w studenckich korporacjach, organizowała uniwersyteckie getta ławkowe...
Znałem Anitkę „od zawsze”. Pamiętam Ją „jak przez mgłę” oczami malucha z tamtych sosnowieckich lat trzydziestych i z opowiadań mojej Mamy – Muńki, a od jesieni ’44 aż do końca Jej dni – już osobiście, spędzając z Nią, Jurkiem i chłopakami miesiące w ich leśno-górskich samotniach. Anita, moja cioteczna siostra, była człowiekiem niezwykłym. Jej talent, odwaga, przedsiębiorczość, charyzma...
Swoim optymistycznym nastawieniem do życia (mimo tak wielu tragicznych przeżyć), swoją postawą, dobrocią – była przykładem, jak należy walczyć z wszelkimi przeciwnościami, nie tracąc jednocześnie wiary w lepszą przyszłość.
To, że jestem również obecny na kartach tej księgi (choć jako mały i śmieszny szkrab), że znam przedstawione tam wydarzenia z rodzinnych opowieści, a częściowo i z własnych przeżyć, ośmieliło mnie do napisania tych kilku zdań, aby zachęcić Czytelnika do bliższego zapoznania się z tą wziętą z życia historią!
Życzę ciekawej lektury!
Iwo Indelak,
Maj 2017, Kanada
NIE WSZYSTKIE KSIĘŻNICZKI ŻYJĄ W WYSOKICH WIEŻACH. NIEKTÓRE KRĘCĄ GWIEZDNE WOJNY
Kiedy Carrie Fisher po latach odnalazła swój pamiętnik prowadzony podczas kręcenia pierwszych Gwiezdnych Wojen sama była zaskoczona tym, co tam znalazła. Wydawało się, jakby pisały go dwie osoby - wrażliwa romantyczka i młoda, energiczna dziewczyna szukająca silnych wrażeń.
Dla młodziutkiej Carrie rok 1977 okazał się przełomowy. Otrzymała rolę, która na zawsze stała się jej alter ego. Po latach sama powiedziała, że księżniczka Leia to część jej osobowości.
Zadurzona w filmowym partnerze – Harrisonie Fordzie spełniła swój sen i przeżyła płomienny romans z kapitanem Sokoła Millenium zarówno na jak i poza ekranem. W swojej ostatniej książce rozwiewa plotki i zdradza, co się wtedy wydarzyło.
Fisher z rozbrajającą szczerością pisze o swoim szalonym życiu w Hollywood, olbrzymich pieniądzach i cenie sławy. „Pamiętnik Księżniczki” to ostatnia książka Carrie Fisher i opis jej drogi przez ciemną i jasną stronę mocy.
…recepty nie powinny żadnemu lekarzowi
ani uczonemu na tyle zaprzątać głowy,
aby z niej Pan Bóg musiał się usuwać.
sł. Boży ks. bp Zygmunt Łoziński (list, 1903)
Książka zawiera opublikowane po raz pierwszy notatki duchowe pierwszej błogosławionej polskiej lekarki, doktor Bogumiły Noiszewskiej – siostry Ewy od Opatrzności, niepokalanki – oraz listy jej kierownika duchowego, sługi Bożego księdza bis-kupa Zygmunta Łozińskiego.
Doktor Ewa, córka wybitnego polskiego okulisty profesora Kazimierza Noiszewskiego, w Zeszyciku zapisała, że każda praca może być modlitwą, i znalazła sposób, by taką była.
Czy dla nas, ludzi XXI wieku, godziny pracy zawodowej są czasem modlitwy? Czy czas pracy może być przestrzenią rozmów z Bogiem, okazją spotkania z Jedynym Miłującym, i to wiele razy w ciągu dnia?
Jak doszło do tego, że kardiolog wykształcony w Yale, którego praktyka lekarska w Palm Beach objęła jednych z najbardziej wpływowych ludzi w Ameryce, włączając w to kilku milionerów, uwierzył w ponadnaturalne uzdrowienie?
Odpowiedzi na te pytania składają się na niniejszą opowieść, a jednocześnie duchową podróż, która spowodowała przemianę Chauncey’a Crandalla.
Format: mp3
Czytają: Julia Kijowska, Małgorzata Pieczyńska, Kinga Preis oraz Sylwia Chutnik
Wybór i opracowanie: Maria Buko, Katarzyna Madoń-Mitzner, Magda Szymańska
Przedstawiamy opowieści kobiet, które przeżyły niemieckie obozy koncentracyjne, pracę przymusową, sowieckie łagry, zesłanie oraz więzienia w stalinowskiej Polsce. To piętnaście pasjonujących biografii z ogromnych zbiorów Archiwum Historii Mówionej Domu Spotkań z Historią i Ośrodka KARTA.
Julia Kijowska, Małgorzata Pieczyńska, Kinga Preis oraz Sylwia Chutnik czytają teksty z książki „Przetrwałam. Doświadczenia kobiet więzionych w czasach nazizmu i stalinizmu” (Wyd. DSH, Warszawa 2017).
Najstarsze nagranie wykorzystane w książce pochodzi z 1989 roku, a ostatnie z 2012 roku. Opowieści zostały ułożone chronologicznie, według daty aresztowania bohaterek. Aktorki czytają zredagowany i skrócony zapis wielogodzinnych wywiadów
biograficznych – język mówiony został przerobiony na język pisany, a zapisane opowieści zostały następnie zinterpretowane przez osoby czytające
1. Pamięć opowiadana Sylwia Chutnik 10:17
2. Anna BURDO´WNA Małgorzata Pieczyńska 77:24
3. Genowefa OLEJNICZAK Julia Kijowska 69:57
4. Helena HEGIER-RAFALSKA Kinga Preis 68:26
5. Stanisława BAFIA Julia Kijowska 65:50
6. Genowefa NO´ŻKOWSKA Kinga Preis 43:39
7. Kazimiera KOSONOWSKA Julia Kijowska 37:01
8. Antonina TAJAK Kinga Preis 33:33
9. Danuta Krystyna DOMAŃSKA Małgorzata Pieczyńska 61:19
10. Krystyna ZAMBRZYCKA Julia Kijowska 29:07
11 Danuta KOMINIAK Małgorzata Pieczyńska 77:44
12. Janina BORZDYŃSKA Kinga Preis 108:48
13. Danuta MYRTA Małgorzata Pieczyńska 45:52
14. Maria ŻUREK Julia Kijowska 57:18
15. Genowefa ZIELIŃSKA Kinga Preis 86:35
16. Izabela Teresa DRZAL Małgorzata Pieczyńska 58:54
DOJAKO+GIELWV Doktryna jakości. Rzecz o skutecznym zarządzaniu+Giełda. Podstawy inwestowania. Wydanie kieszonkowe
Nowa filozofia zarządzania
Moja książka jest efektem doświadczeń, jakie nabywałem w latach 1990 – 2010, wdrażając zarządzanie jakością (TQM) w mojej rodzinnej firmie, a także ucząc tej metody w innych firmach i na uczelniach wyższych, co zresztą czynię do dziś. Pierwsze wykłady z TQM prowadziłem dla pracowników firmy A.Blikle, a notatki do tych wykładów stanowiły zaczątki Doktryny jakości.
Początki oczywiście nie były łatwe. Wiedza konieczna do zarządzania zgodnie z TQM nie jest technicznie trudna, ale jej zaakceptowanie bywa trudne emocjonalnie. Bywa trudne, bo zaraz na samym początku trzeba porzucić wiele przekonań, do których jesteśmy przyzwyczajani niemal od dziecka: że nagrody motywują, że współzawodnictwo jest twórcze, że struktura zarządcza firmy musi być hierarchiczna… Nie było więc łatwo, ale było nadzwyczaj ciekawie, bo czasy pionierskie z zasady charakteryzują się wysokim poziomem zaangażowania. Pamiętam, jak nasz pierwszy nauczyciel TQM, Jim Murray, wyraził zdumienie, że moi pracownicy zgodzili się poświęcić na szkolenie dni wolne od pracy. „W Anglii to by nie było możliwe” - powiedział.
Oczywiście na naukach Jima się nie skończyło. Dzięki niemu zacząłem jeździć do Anglii na coroczne konferencje Brytyjskiego Towarzystwa im. Deminga (twórcy TQM), a zdobywaną tam (również za pośrednictwem wielu znakomitych książek) wiedzę niezwłocznie przekazywałem moim pracownikom prowadząc dla nich wykłady. Materiały do książki rosły, a na wykłady zaczęli przychodzić słuchacze spoza firmy. I tak narodziło się moje konwersatorium z TQM, które prowadzę od roku 1997 raz w miesiącu od października do czerwca. Wstęp wolny, a informacje o programie można znaleźć na mojej witrynie www.moznainaczej.com.pl. To taka moja prywatna misja, gdyż uważam, że TQM może być wielką szansą dla polskiej gospodarki.
W Archiwum Prowincji Franciszkanów-Reformatów w Krakowie zachowało się kilka relacji podróżniczych zakonników z czasów staropolskich. Są one ważnymi źródłami historycznymi. W niniejszym tomie przedstawiamy relację kustosza prowincji małopolskiej reformatów, Symforiana Arakiełowicza (1678-1742), który w 1723 r. udał się na kapitułę generalną Braci Mniejszych Franciszkanów do Rzym. Arakiełowicz pochodził ze znanej rodziny Ormian polskich. Opisywana w diariuszu podróż do Rzymu twała prawie pół roku (od 18 listopada 1722 r. do początku czerwca 1723 r.), a powrotna dwa miesiące (od początku czerwca do początku sierpnia 1723 r.). Ciekawa relacja napisana została w języku łacińskim jako skutek konfrontacji wykształconego zakonnika z poznawaną przestrzenią geograficzną. Autor przedstawił swoje wrażenia o kolejno oglądanych miastach, przede wszystkim o Rzymie. W jego zapiskach znajdujemy też wiele ciekawych wątków odnoszących się do realiów staropolskich podróży i przebiegu kapituły. Publikowany dokument daje nam wyobrażenie o mentalności ówczesnych zakonników. Ważne informacje zawarte w diariuszu nie były dotąd szerzej wykorzystywane, koniecznością staje się więc wprowadzenie ich pełnego tekstu do obiegu naukowego. Publikacja służyć będzie zarówno historykom kultury, jak i historykom literatury.
Jedenastolatka z Jemenu zbuntowała się przeciwko okrutnej tradycji.
„Zniszczyliście moje marzenia. Jeśli zmusicie mnie do małżeństwa, zabiję się!”
Rodzice chcieli wydać ją za mąż. Uciekła. Nagrała film z apelem o pomoc i wstawiła na YouTube. Obejrzały go miliony ludzi na całym świecie…
Nada ma jedenaście lat. Mieszka w małej wiosce w Jemenie. Jak inne dzieci chodzi do szkoły, bawi się, pomaga w domu. Pewnego dnia rodzice postanawiają wydać ją za mąż… Dla dziewczynki to koniec wszystkiego. Dobrze pamięta, jak jej zmuszona do małżeństwa siostra podpaliła się, usiłując popełnić samobójstwo. Jak jej młoda ciotka omal nie umarła, katowana przez męża. Nada nie zamierza dać się skazać na życie w niewoli, przemoc i gwałt. Ucieka z domu. Wuj pomaga jej nagrać apel – oskarżenie okrutnej
plemiennej tradycji. Film umieszczony na YouTube przyciąga uwagę międzynarodowych mediów i organizacji broniących praw człowieka.
Nasza MIŁOŚĆ, moja ZDRADA, twoja ŚMIERĆ to fabularyzowana autobiografii a autora z okresu, kiedy jego żona zachorowała na raka – dwa lata życia małżeńskiego, od momentu diagnozy do śmierci żony.
Stijn i Carmen są młodzi, piękni, bogaci i zakochani. Mają świetnie prosperujące firmy, dom w Amsterdamie, mnóstwo przyjaciół i cudowną córeczkę. Czerpią z życia pełnymi garściami. Aż do chwili, kiedy u radosnej, beztroskiej Carmen zostaje zdiagnozowana niezwykle rzadka i agresywna odmiana raka piersi...
Stijn jest z Carmen podczas zabiegów, pobytów w szpitalach. Wspiera ją swoją miłością. Wieczorami jednak rzuca się w nocne życie i… w ramiona innych kobiet. A wreszcie wiąże się z jedną z nich. Dręczy go poczucie winy, lecz jest rozdarty między uczuciem, jakie połączyło go z kochanką, a miłością do coraz bardziej cierpiącej żony. A kiedy ból staje się nie do zniesienia, pomaga Carmen odejść z godnością na własnych warunkach…
Wciągające wspomnienia Kate Betts o Francji – paryskich klubach nocnych lat 80., polach lawendy w Prowansji, wielkich pokazach na dziedzińcu Cour Carrée w Luwrze – magicznie przywołują ten moment w życiu, gdy młoda kobieta odkrywa, co jest jej przeznaczeniem.
Jedyny taki przewodnik po modzie, Paryżu i tym, co Francuzi lubią najbardziej
Ryszard Kapuściński wysoko cenił dzieło Herodota i to właśnie on zauważył, że "[...]zawsze mówi się o nim jako o historyku, o tym, czy było dokładnie tak, jak on pisał, czy może inaczej. Nikt nie zwrócił jednak uwagi, że Herodot był przede wszystkim pierwszym, wspaniałym reporterem....". Podróże z Herodotem są pochwałą Ryszarda Kapuścińskiego dla zasług starożytnego historyka i podróżnika, ale też autoportretem samego autora Szachinszacha, ogarniętego pasją podróżowania i poznawania świata.
Kulisy wielkiego biznesu F1
Przyłożył rękę do 20 mistrzowskich tytułów – zarówno kierowców, jak i konstruktorów. Szybko piął się po szczeblach kariery w Williamsie, w Benettonie udanie współpracował z Schumacherem, razem z Niemcem budując potęgę Ferrari w latach 1996–2006, by wreszcie niespodziewanie triumfować z własnym zespołem Brawn GP w 2009 roku.
Teraz – już jako dyrektor zarządzający F1 – Ross Brawn dzieli się z czytelnikami swoją ogromną wiedzą i doświadczeniem. Opowiada, w jaki sposób Michael Schumacher zyskiwał przewagę nad rywalami i jakie były kulisy jego odejścia z Benettona. Wyjaśnia, dlaczego Fernando Alonso jest lepszy od Sebastiana Vettela, który miliarder próbował przejąć Hondę i dlaczego Red Bull nie zdołał powtórzyć wyczynu Ferrari.
Dzięki Rywalizacji totalnej dowiesz się, jak wiele detali decyduje o końcowym sukcesie w Formule 1. To pouczająca opowieść o najważniejszych ludziach tego sportu, zakulisowych gierkach, sztuce wywiadowczej i interpretowaniu regulaminu na swoją korzyść. To także praktyczny poradnik dla menadżerów i właścicieli firm, którzy chcą osiągnąć sukces w swojej branży.
Formuła 1, jakiej nie znałeś. Historia prawdziwa, choć nie zawsze piękna. Koniecznie musisz to przeczytać!
***
Kulisy Formuły 1 przypominają prawdziwy teatr wojenny, w którym bój o dominację toczy się na wielu płaszczyznach. Za sukcesami odnoszonymi na właściwym polu bitwy, czyli na torze wyścigowym, stoi biegłość polityczna, uprzedzanie ruchów przeciwnika, budowa odpowiedniego zaplecza, nawet działania wywiadowcze. Ross Brawn, weteran i zwycięzca wielu zakulisowych rozgrywek, intryg i batalii, przybliża drapieżny świat, w którym walka kierowców i zespołów jest tylko wierzchołkiem skomplikowanej rywalizacji na różnych frontach. To nie jest książka tylko dla fanów wyścigów: lekcje strategii z Formuły 1 mogą przydać się w każdej dziedzinie życia.
- Mikołaj Sokół, dziennikarz i komentator F1 w ELEVEN SPORTS
To nazwisko zna każdy prawdziwy fan Formuły 1, ale mało kto zdaje sobie sprawę, jak potężne zakulisowe wpływy miał w tym sporcie Ross Brawn jeszcze jako dyrektor techniczny Ferrari czy – później – jako twórca obecnej potęgi Mercedesa. Potrafił się oprzeć nawet władzy Berniego Ecclestone’a, aż w końcu przejął część jego obowiązków. Przed czytelnikami tej książki stoi niepowtarzalna okazja, by poznać królową sportów motorowych oczami faceta, który nie tyle wyśmienicie zna Formułę 1, co – w kwestiach politycznych i biznesowych – od dekad ją współtworzy.
- Cezary Gutowski, dziennikarz motoryzacyjny
Ross Brawn jest jak haker, który przeszedł na stronę rządową. Całe życie szukał luk w przepisach, by teraz samemu je tworzyć. Lewis Hamilton do dziś powtarza, że nie zdobyłby tylu tytułów, gdyby nie Ross. To samo mogą powiedzieć Michael Schumacher i Jenson Button.
- Michał Gąsiorowski, dziennikarz radiowej Trójki, komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Prędkość i technika to za mało, by być pierwszym na mecie wyścigu Formuły 1. Brawn i Parr odsłaniają kulisy sportowej rywalizacji, w której nie mniej ważna jest ekonomia, polityka i przede wszystkim – mądre zarządzanie.
- Marcin Walków, dziennikarz Business Insider Polska
Fragment książki - Rywalizacja totalna. Wojny za kulisami F1 issuu.com/wydawnictwosqn/docs/rywalizacja_totalna_issuu
NIE ODKŁADAJ ŻYCIA NA PÓŹNIEJ NOTUJ Z OSIECKĄ!Wpada wam coś jednym uchem, a drugim wypada? Mylicie terminy spotkań albo okazuje się, że jesteście co prawda pod dobrym adresem, lecz tydzień za wcześnie? Warto mieć dobry notes. Warto zapisywać przelotne myśli, ważne wydarzenia, mieć coś pięknego na biurku podczas spotkania służbowego lub pod ręką kartki do szkicowania. Wspaniała pisarka i poetka piosenki, Agnieszka Osiecka, prowadziła zapiski w agendach całe życie. Warto inspirować się jej stylem zapisywania, dlatego na podstawie jej archiwaliów z dawnych agend wyciągniętych z szuflady stworzyliśmy dla Państwa notes.Agata Passent,prezeska Fundacji Okularnicy im. Agnieszki OsieckiejAgnieszka Osiecka jeszcze jako nastolatka pokochała całym sercem agendy, w których prowadziła codzienne zapiski, czasem organizacyjne, czasem dziennikowe. Wiele notesów kolekcjonowanych całe życie zachowało się i dziś tworzy archiwum jej codzienności.Ich charakter był różny. Osiecka nie trzymała się jednej formy zapisu, nie trzymała się także dat. W jednym kalendarzu znajdujemy zapiski z 1994 i 1997 r.Notuje wiersze, wkleja fotografię bliskiej osoby, tworzy pierwsze szkice powieści, reportażu, zapisuje: pamiętaj o spotkaniu z Marylą Rodowicz w Europejskim! Kalendarz dla Osieckiej był sposobem na ocalanie od zapomnienia.Na podstawie osobistych kalendarzy poetki powstał wyjątkowy notes artystyczny stwarzający niecodzienną szansę notowania w duchu Agnieszki Osieckiej. Nasze myśli nieuczesane, notatki i terminy, które chcemy zapisać znajdą się w sąsiedztwie dwunastu wierszy Agnieszki Osieckiej, wybranych na każdy miesiąc roku przez przyjaciół Osieckiej oraz artystów związanych z jej twórczością, m.in. Magdę Umer, Krystynę Jandę, Katarzynę Groniec, Natalię Przybysz i Czesława Mozila. Będą przewijały się wśród wyimków z kalendarzy i fragmentów różnych zapisków Agnieszki Osieckiej, będą towarzyszyły fotografiom drobnych przedmiotów skarbów z osobistej kolekcji należącej do Agnieszki Osieckiej oraz unikatowym i do tej pory niepublikowanym fotografiom autorstwa Daniela Passenta przedstawiającym poetkę w podróży doNowego Jorku lat 70.
"We wszystkich kieszeniach powtykane mam kartki z zaczętymi listami. Zatarte i pisane ołówkiem, i nieczytelne nawet dla mnie. Nie wiem, jak siebie zobowiązać, jak siebie zakląć, że zaczęty, pisany z tak wielkiej wewnętrznej potrzeby – wyślę."
Ludwik Hering, 1952
"Patrzę na świat, przedmioty i na ludzi i maluję nie to, na co patrzę, bo patrzę na wszystko, ale co nagle w i d z ę jakby zupełnie bezrozumnie innym spojrzeniem."
Józef Czapski, Noc Noworoczna 1979
Kiedy na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych zaczynał swoją przygodę, amerykańska scena muzyczna była dosyć monotonna. Popularne stacje radiowe nadawały piosenki łatwe i przyjemne. Słuchacze dopiero czekali na rewolucję, nową energię i nowe życie. Dylan nie chciał być rewolucjonistą, ale i nie wpisywał się w promowany przez radio nurt muzyki popularnej. Robił swoje, nie przejmując się, że – jak mu się zdawało – nie ma szans na komercyjny sukces. Muzykę folkową uważano wtedy za coś gorszego: trochę prostacka, trochę wstydliwa. Ale Dylan chciał ją grać – i żeby grać, porzucił dom, rodzinę i wyruszył do Nowego Jorku – miasta legendy i mekki artystów.
Kroniki to zapis pierwszych muzycznych doświadczeń i niezwykłych spotkań, które zapoczątkowały karierę jednego z najważniejszych artystów XX wieku.
BIZNES / COACHING
Czy szkoleniowcy są potrzebni?
To pytanie autorka wiele razy słyszała od koleżanek i kolegów w pracy. Sama też zadawała je sobie wielokrotnie a odpowiedzi były bardzo różne.
W niezwykle, jak na literaturę tego typu, bezpośredni sposób, Łada Drozda pisze o pracy szkoleniowca i coacha w polskich warunkach. Szczodrze dzieli się przykładami ze swojej pracy.
To nie jest podręcznik jak zostać szkoleniowcem lub coachem.
Dowiesz się:
- czym jest szkolenie i coaching,
- kim jest szkoleniowiec i coach,
- kim są klienci i jak budować z nimi relacje,
- na czym polega specyfika coachingu biznesowego,
Poznasz:
- zmiany od „wszechstronności” do specjalizacji,
- zasady pracy w polskich realiach,
- sens i radość pracy w zawodzie
- trudności codziennej pracy,
Nauczysz się:
- stawiać na autentyczność,
- efektywnie współpracować,
- wyznaczać granice współpracy,
- przewidywać i radzić sobie z porażkami.
***
Łada Drozda – szkoleniowiec z 20-letnim stażem i coach od 14 lat. Praca szkoleniowca daje jej poczucie bycia „na scenie” (kiedyś marzyła o byciu aktorką). Przekonuje innych tylko do tego w co sama wierzy. Miewa stany flow i wtedy bywa charyzmatyczna.
Pracuje z menedżerami i przekonuję, by iść za własnym głosem – jeśli tylko nie krzywdzi on nikogo. Uczy, jak chwalić i jak mówić rzeczy trudne nie niszcząc relacji z ludźmi. Pomaga prawdziwie rozmawiać w miejscu pracy. Zachęca do odkrywania własnych emocji i odwagi bycia w kontakcie z emocjami innych ludzi.
Najcenniejsze co ma, to czas i poświęca go tym, którzy zapraszają ją do współpracy.
W pisaniu łączy fascynacje pracą szkoleniowca i coacha, operowanie słowem i gotowanie. Właśnie dlatego napisała książkę - żeby doświadczyć tego połączenia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
