Uczeń Heweliusza to zwycięski komiks w konkursie na album komiksowy o życiu i twórczości gdańskiego astronoma, ogłoszony z okazji obchodów Roku Jana Heweliusza. Akcja komiksu rozpoczyna się w 1677 roku, gdy pracownię Heweliusza odwiedza Jan III Sobieski. Heweliuszowi towarzyszy piętnastoletni uczeń Staszek, który zostaje nagrodzony przez króla za odczytanie przyszłości zapisanej w gwiazdach. Przedstawiona w komiksie historia koncentruje się na relacjach Heweliusza i jego ucznia. Staszek w trakcie nauki u astronoma wraz z czytelnikami poznaje tajniki pracy Heweliusza, obserwuje z nim niebo, towarzyszy w podróżach i pomaga w codziennych obowiązkach. Czy Staszek wyrośnie na kontynuatora dzieła wielkiego mistrza?
Książka zawiera bibliografię publikacji Róży Ostrowskiej i materiałów o niej, a także kalendarium życia i twórczości Róży Ostrowskiej i tytułowe trzy teksty: Józef Bachórz - "O pisarstwie Róży Ostrowskiej";Miłosława Bukowska-Schielmann - "Świat teatru Róży Ostrowskiej";Andrzej Fac - "Notatki do portretu Róży Ostrowskiej"? (krótki szkic biograficzny, będący próbą uchwycenia fenomenu tej artystki).
Wiek XXI, Wrocław. W czasach licealnych tworzyli grupę znajomych, obecnie komunikują się ze sobą sporadycznie, przywiązani do swoich życiowych ról: archaicznie bezwzględnych przedsiębiorców, hipisów dziedziców, konformistycznych pracowników korporacji, rodziców. W obliczu przemijającej młodości ich losy przetną się jeszcze raz, doprowadzając do konfrontacji sił, o których istnieniu nie mieli pojęcia. W tym samym czasie w Iwano-Frankiwsku Wiera Wiaczesławiwna, pracownica sklepu mięsnego, podejmuje decyzję o rozpoczęciu poszukiwania lepszego życia w sąsiednim kraju. A że jeden z naszych szkolnych znajomych prowadzi akurat agencję zatrudnienia... Nie barwy, które niesie wiatr to opowieść o pokoleniu bez przepisu na życie, sformatowanym i wychowanym przez polski raczkujący kapitalizm lat 90. XX wieku. Opowieść sarkastyczna, empatyzująca, ale również gorzka i wulgarna. Idiosynkratyczna jak ludzie, których opisuje.
Jest to bibliografia osobowa, prezentująca całościowy dorobek Lucyny Legut obejmujący jej twórczość literacką, sceniczną, malarską, radiową i telewizyjną. W bibliografii uwzględnione zostały również utwory pisane pod pseudonimem Karol, recenzje, felietony oraz twórczość estradowa, kabaretowa i scenariusze
Ta praca stanowi domknięcie trzyczęściowej księgi pisarzy gdańskich. Część pierwsza (z 1997 roku) traktowała o literackiej spuściźnie Gdańska do końca XVIII wieku (jej autorem był Edmund Kotarski). W części drugiej Peter Oliver Loew przybliżał życie literackie miasta w XIX i pierwszej połowie XX wieku. W tomie trzecim, Anna Flisikowska pisze o powojennej historii gdańskiej literatury, doprowadzając ją do czasów współczesnych. W słowie wstępnym do tego tomu Kazimierz Radowicz, prezes oddziału Związku Literatów Polskich, pisze: Pierwsze karty III tomu księgi pisarzy gdańskich zawierają opis tego [powojennego] pionierskiego okresu, a kolejne ujawniają szczególne warunki, w jakich musiało się toczyć życie. Początkowo we względnej swobodzie, ale rychło, bo już pod koniec lat czterdziestych, wolność ta zaczynała być, krok po kroku, ograniczana, aż do jej ścisłego skrępowania i objęcia kontrolą cenzury każdego słowa: drukowanego, wypowiadanego ze sceny teatralnej, ekranu filmowego czy radiowego głośnika. Ten kaganiec, nałożony na twórców i twórczość, został zrzucony dopiero w 1989 roku, gdy nastąpił kolejny przełom: PRL zakończyła swój żywot, a III Rzeczpospolita przywróciła wolność słowa. Życie literackie nad Motławą po raz kolejny miało toczyć się w nowych warunkach. Ale w nowych czasach pojawiły się inne problemy. Urynkowienie procesu wydawania książki, komercjalizacja literatury, a także ponad wszelką miarę rozrośnięta liczba konkursów i nagród literackich spowodowały pisze autorka że obecnie, w porównaniu z okresem przed 1989 rokiem, stać się autorem książki jest dużo łatwiej. Ale pisarzem trudniej. A przez to paradoksalnie, trudniej jest dziś wyłuskać z tej licznej grupy tekstów twórczość ważną i wartościową. Brakuje bowiem jednolitego systemu wartości wspólnego wszystkim odbiorcom, który umożliwiałby wskazanie arcydzieł. Bez arcydzieł zaś literatura nie ma punktów odniesienia i pogrąża się w swoistym chaosie widocznym na współczesnym rynku książki gołym okiem.
Album powstał, aby przybliżyć wydarzenia historyczne, które są związane z powrotem Polski na Pomorze Nadwiślańskie. Jest to swego rodzaju monografia poświęcona temu zagadnieniu. Główny nacisk położony jest tutaj na ukazanie powrotu Polski na Pomorze, a nie Pomorza do Polski. Tak bowiem należy rozumieć ten proces. Równie ważny jest kontekst tego, co działo się na Pomorzu w XIX wieku i dlaczego tak, a nie inaczej przebiegał proces powrotu Polski na Pomorze. Dlatego w albumie ukazane są procesy modernizacyjne na Pomorzu w XIX wieku, podkreślone jest znaczenie polskiego ruchu narodowego wraz ze specyfiką kulturową Pomorza Nadwiślańskiego przed I wojną światową. Śledzimy również to, co działo się w latach 1918- 1919, proces przejmowania Pomorza przez Polskę, plebiscyt, kształtowanie granic oraz powstawanie struktur władzy w 1920 roku. W swej formie książka ta nawiązuje do wystawy o tym samym tytule. Wydaje się przez to niezwykle atrakcyjna graficznie dla czytelnika. Można ją więc nie tylko czytać, ale i z równą ciekawością oglądać. Za merytoryczną stronę tego albumu odpowiadają prof. Cezary Obracht-Prondzyński i dr Krzysztof Korda.?
Myśl polityczna Lecha Bądkowskiego (red. Sławina Bądkowska-Kosmulska; wyd. Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku, Gdańsk 2023) to pierwsze tego rodzaju kompendium publicystyki politycznej Bądkowskiego, od pierwszych jego pism po wypowiedzi z ostatnich dni życia. Teksty te wspólnie pokazują konsekwencję głoszonych przez Lecha Bądkowskiego przekonań, a także ich niekiedy zaskakującą aktualność. Książka została podzielona na sześć części zatytułowanych: Pomorska myśl polityczna, Twarzą do przyszłości. Kaszubsko-pomorskie drogi, Myśleć samemu, Samorządność, Ostatni zapis głosu, Wywiady, a autorami wprowadzeń są: Cezary Obracht-Prondzyński, Aleksander Hall, Grzegorz Grzelak, Maria Mrozińska, Sławina Bądkowska-Kosmulska, Daniel Kalinowski i Henryka Dobosz-Kinaszewska. Ostatnia z części zawiera wywiady przeprowadzone z Lechem Bądkowskim na przestrzeni różnych lat. Polityczne i historyczne pisma Lecha Bądkowskiego, mojego ojca, nie są powszechnie znane. Śmiem twierdzić, że często nie są doceniane przez tych, którzy je przeczytali. () Dawno myślałam o tym, żeby przypomnieć współczesnemu czytelnikowi te teksty, a przynajmniej ich część. Trzeba bowiem wiedzieć, że w czasie, kiedy były pisane, nie można było ich opublikować w oficjalnej prasie czy wydać w formie książki. () Pytanie o rolę polityki w życiu Lecha Bądkowskiego staje się zasadne zwłaszcza przy lekturze przedostatniego rozdziału książki, artykułu () podyktowanego przez ojca i nagranego przeze mnie () w grudniu 1983 roku (). Ten ostatni tekst jest przesłaniem i przestrogą polityczną dla nas i następnego pokolenia. Ze wstępu Sławiny Bądkowskiej-Kosmulskiej
Książka Slawiny Kosmulskiej pt. (Nie)znane życie figuranta Lecha Bądkowskiego. Lech Bądkowski, wybitny Pomorzanin, pisarz, działacz niepodległościowy i regionalny, którego setna rocznica urodzin przypada w styczniu 2020 r., pozostaje dla wielu postacią wciąż mało znaną stąd próby dotarcia z tą wiedzą pod strzechy. Książka ta stanowi cenny, jakże osobisty, acz nie hagiograficzny, wkład Sławiny Kosmulskiej w dzieło odpamiętywania historii życia i dokonań jej Ojca: doskonale wpisuje się w gdańskie obchody Roku Lecha Bądkowskiego.
Książka Slawiny Kosmulskiej pt. (Nie)znane życie figuranta Lecha Bądkowskiego. Lech Bądkowski, wybitny Pomorzanin, pisarz, działacz niepodległościowy i regionalny, którego setna rocznica urodzin przypada w styczniu 2020 r., pozostaje dla wielu postacią wciąż mało znaną stąd próby dotarcia z tą wiedzą pod strzechy. Książka ta stanowi cenny, jakże osobisty, acz nie hagiograficzny, wkład Sławiny Kosmulskiej w dzieło odpamiętywania historii życia i dokonań jej Ojca: doskonale wpisuje się w gdańskie obchody Roku Lecha Bądkowskiego.
Album komiksowy Fala Wolności. Opowieść o Lechu Bądkowskim, wydany przez Wojewódzką i Miejską Bibliotekę Publiczną w Gdańsku w ramach obchodów Roku Lecha Bądkowskiego. Twórcami komiksu są Witold Tkaczyk (scenariusz) oraz Krzysztof Budziejewski (rysunek). Publikacja powstała przy wsparciu finansowym Miasta Gdańska. Lech Bądkowski (1920-1984) to postać niezwykła. Ten urodzony w Toruniu dziennikarz, pisarz, działacz społeczny i żołnierz, związał swoje losy z Pomorzem, któremu poświęcił większość swego życia i talentów. Choć nie był z pochodzenia Kaszubą, czuł się nim w głębi serca. Po zakończeniu wojny powrócił z emigracji do Polski, zamieszkał początkowo w Gdyni, a później, od 1951 roku do końca życia, w Gdańsku i starał się wpisać w nową rzeczywistość, którą tu zastał. Nie było to łatwe, bo jako żołnierz walczący w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie był pod baczną obserwacją komunistycznej władzy, inwigilowany, podsłuchiwany. Wykorzystywał każdy czas przynoszący w PRL nadzieję zmian na lepsze. W okresach przełomów włączał się aktywnie w działalność społeczną, stawał w obronie osób szykanowanych przez władze, wyrażał jasno swoje zdanie, nierzadko narażając się na różne represje rządzących. Stał się znany ze swoich opozycyjnych poglądów, wyrobił sobie markę osoby zaufania publicznego, autorytet. Nie mogąc być dłużej dziennikarzem, został pisarzem. Dorobek twórczy Lecha Bądkowskiego obejmuje prawie trzydzieści książek, w większości poświęconych tematyce Pomorza. Współtworzył i czynnie działał w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim, Związku Literatów Polskich i polskim PEN Clubie. W sierpniu 1980 roku, jako pierwszy z intelektualistów i ludzi kultury, poparł żądania strajkujących robotników. Dołączył do nich i został pierwszym rzecznikiem prasowym ,,Solidarności. Krótko potem spełniło się jego wielkie marzenie został redaktorem naczelnym solidarnościowego tygodnika ,,Samorządność. Komiks Fala wolności rozgrywa się na dwóch planach czasowych. Osią przewodnią jest obecność i działania Lecha Bądkowskiego podczas sierpniowego strajku w Stoczni Gdańskiej w 1980 roku. W chwilach wolnych Bądkowski opowiada o swoim życiu młodemu stoczniowcowi, przekazując mu zdobyte doświadczenie i zwracając uwagę na potrzebę niezależności.
Andrzej Krzysztof Waśkiewicz (ur. 22.06.1941 Warszawa, zm. 11.07.2011 Gdańsk) poeta, krytyk literacki, edytor, dziennikarz. W 1960 roku ukończył Państwowe Technikum Rolnicze w Szprotawie (Ziemia Lubuska), w 1961 Studium Bibliotekarskie w Jarocinie, w 1970 ukończył polonistykę na UAM w Poznaniu. Debiutował jako poeta wierszem w Zarzewiu w 1961 r., jako krytyk w Współczesności w 1962 r. Pierwszy zbiór poetycki wydał w 1963 r. (Wstępowanie), pierwszą książkę krytyczną w 1973 r. (Rygor i marzenie. Szkice o poetach trzech awangard). Autor ponad 30 książek: zbiorów wierszy (wybory: Horyzont zdarzeń. Cztery poematy 1999, Widmowe światło wspólnoty 2001, Sekwencje i inne doświadczenia dawne i nowe 2005), prac krytycznych (m.in. Formy obecności nieobecnego pokolenia 1978, Modele i formuła. Szkice o młodej poezji lat sześćdziesiątych 1978, Ósma dekada. O świadomości poetyckiej nowych roczników 1982, W kręgu Zwrotnicy. Studia i szkice z dziejów krakowskiej Awangardy 1983; W kręgu futuryzmu i awangardy. Studia i szkice, 2003; Historia, poezja, los. O nowej poezji polskiej 2005), prac bibliograficznych, publicystycznych, popularnych szkiców literackich. Edytor utworów Tadeusza Peipera, Anatola Sterna, Tytusa Czyżewskiego, Jana Brzękowskiego, Lecha Piwowara, Jerzego Jankowskiego, Mili Elin, autor licznych wyborów i antologii, a także prac zbiorowych (m.in. poświęconych prasie studenckiej). Wraz z Jerzym Leszinem-Koperskim był redaktorem serii poetyckich (m.in. Generacje, Pokolenie, które wstępuje), antologii (m.in. serii Debiuty poetyckie) i wydawnictw dokumentacyjnych. Związany z Orientacją Poetycką Hybrydy, jest autorem koncepcji poezji formulistycznej. Pojedyncze wiersze były tłumaczone na język arabski, białoruski, bułgarski, niemiecki, rosyjski, ukraiński, włoski i publikowane w czasopismach i antologiach. Pracował w redakcjach Gazety Chłopskiej, Nadodrza i w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. Członek kolegium redakcyjnego Orientacji i Młodej Sztuki, Punktu, zastępca red. naczelnego Integracji, red. naczelny Gdańskiego Rocznika Kulturalnego i Autografu, który redagował do końca życia. Przez wiele lat (w GTPS) organizował Konkurs Poetycki o laur Czerwonej Róży. Laureat nagród Faktów, Pióra, nagrody artystycznej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury i Sztuki, Międzynarodowego Festiwalu Poetyckiego w Poznaniu, im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno, im. Klemensa Janickiego, Międzynarodowego Dnia Poezji 2006. W 2007 roku otrzymał nagrodę im. Jarosława Iwaszkiewicza za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie poezji i krytyki literackiej. W 2009 roku został odznaczony Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Dziś, w dniach święta Niepodległości, warto Wiatr od morza przypomnieć. Warto spojrzeć na opowieści Stefana Żeromskiego z dzisiejszej perspektywy, stąd pomysł zaproszenia do współpracy grona wybitnych pomorskich malarzy, którzy swoimi dziełami zgodzili się na nowo zilustrować dawne historie. Wydawcami książki są Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego oraz Muzeum Narodowe w Gdańsku. Dzięki pracy zespołów tych dwóch instytucji otrzymujemy nie tylko nowe, staranne i bogato ilustrowane wydanie Wiatru od morza, ale także wystawę obrazów, która jest fascynującą interpretacją dzieła Żeromskiego po blisko stuleciu od jego napisania. Mieczysław StrukMarszałek Województwa Pomorskiego Muzeum Narodowe w Gdańsku Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publicznaim. Josepha Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku
Stworzenie Solidarności było największym dokonaniem Polaków w drugiej połowie XX wieku. Ale jakich Polaków? I czym była Solidarność? Dlaczego była tak wielką sprawą? Na powyższe pytania odpowiada ta książka. Beata Gołembiowska oddaje głos tym, którzy tworzyli Solidarność, począwszy od strajku gdańskiego w sierpniu 1980 roku, a nawet wcześniej, w małych grupach budowali ośrodki oporu i aktywności, z których wyrosła Solidarność. Ci ludzie, wraz z robotnikami Stoczni Gdańskiej i innych zakładów, tworzyli związek, nadali mu kształt, charakter, system wartości, idee, styl działania i prowadzili przez 16 miesięcy. A potem przez noc stanu wojennego, kiedy za niezłomność i aktywność przyszło płacić więzieniem, brakiem pracy, znoszeniem represji SB, często ruiną życia prywatnego. Wytrwali, choć nikt nie wiedział, że za parę lat wszystko się zmieni. [] W przyjętej przez Beatę Gołembiowską konwencji rozmów zostały pominięte konflikty wewnętrzne, tarcia, awantury i rozłamy z lat po stanie wojennym. [] W ostatnich latach wiele o tym napisano, często niesprawiedliwie, padły ciężkie zarzuty, w wielkim stopniu nieprawdziwe. Zostały rozpowszechnione podejrzenia, często bardzo raniące. Ich odpieranie, dowodzenie nieprawdziwości, wyjaśnianie kulis konfliktów wymagałoby innej książki, o innej wymowie. Autorka i jej rozmówcy zdecydowali się skoncentrować na najważniejszym przekazie, doświadczeniu, sensie Solidarności. Na tym, co spowodowało, że zmieniła bieg historii Polski. Prof. dr hab. Andrzej Friszke
życie wietrzne mówi o tym, co najbardziej aktualne o relacji człowieka z naturą, kryzysie klimatycznym i świecie zmieniającym się szybciej niż język, którym można go opisać. Publikacja inauguruje serię poetycką WiMBP. Nowy tom Urszuli Morgi wyrasta z refleksji nad przemijaniem to, co żywe, rozpada się i odradza, stając się częścią szerszego ekosystemu. Tytułowe życie wietrzne staje się przeciwieństwem życia wiecznego oznacza zgodę na nietrwałość, poddanie obiegowi materii i współistnienie różnych form życia. Autorka przesuwa uwagę z perspektywy antropocentrycznej ku relacjom międzygatunkowym, podejmuje próbę opowiedzenia rzeczywistości pozostającej w nieustannym ruchu, stawia pytania o granice języka i komunikacji. Na napisanie książki Urszula Morga otrzymała stypendium artystyczne Marszałka Województwa Pomorskiego. Od prawie 70 lat eksplorujemy kosmos do dziś nie nauczyliśmy się języka zwierząt () Moim lękiem stał się destrukcyjny wpływ człowieka na rzeczywistość, dlatego rozpoczęłam pracę nad książką poetycką skoncentrowaną na zaborczej i niszczącej obecności człowieka mówi autorka. O książceWiersze Urszuli Morgi bowiem, choć zapewne warto je włączyć w mocno już zadomowione w polskiej poezji zjawisko ekopoetyki, to dysponują wystarczającą odrębnością, by mówić o nich w kategoriach już dojrzałej, przekonującej dykcji poetyckiej o wyraźnym nachyleniu w stronę wizualności, plastyczności opisu, inspirującej metaforyki i nietypowych obrazowań co oczywiście nie powinno nas w ogóle dziwić, biorąc pod uwagę wykształcenie poetki i jej artystyczne dokonania w dziedzinie filmu, w pierwszej kolejności animacji. A jednocześnie jest to głos szczególnie donośny dzisiaj, gdy świat wokół unicestwia wszystkie bezpieczniki, na których opieraliśmy przez dziesięciolecia swój dobrostan. Niemniej zawieszenie antropocentrycznych reguł i przyzwyczajeń może jak pokazuje autorka życia wietrznego przynieść także nadzieję, w tym także nadzieję dla nas samych. Tego przekonania warto się trzymać. Jakub Kornhauser Patronat:Gdańsk Miasto Literatury UNESCO, Radio Gdańsk Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Badylara Justyna Wicenty portretuje współczesną kobietę. Nowa książka w serii prozatorskiej WiMBP!Po świetnie przyjętym i wielokrotnie nagradzanym debiucie literackim Kołysanka z huraganem, Justyna Wicenty powraca z odważną i poruszającą opowieścią-portretem współczesnej kobiety. Ta wyjątkowa pozycja, ukazująca się w serii prozatorskiej wydawnictwa gdańskiej biblioteki, to soczysty, dygresyjny i głęboko intymny reportaż z ciała i ogrodu. Główna bohaterka opowieści to czterdziestoletnia pisarka z dotkliwym kryzysem twórczym na koncie, która postanawia postawić wszystko na jedną kartę. W poszukiwaniu życiowego ratunku podejmuje decyzję, która całkowicie wywraca jej dotychczasowe, mieszczańskie życie do góry nogami kupuje ogródek działkowy w samym centrum Gdańska. Soczysta mozaika gatunkówAutorka w swojej najnowszej książce zaprasza w dygresyjną podróż po zakamarkach kobiecej codzienności. Badylara to opowieść o kobiecie opętanej ogrodem. Justyna Wicenty z ironiczną czułością miesza tu mikroeseje o seksie dżdżownic i gdańskim borsuku Banksym z intymnym pamiętnikiem z żałoby po stracie syna. Książka staje się jednocześnie hołdem dla chłopskich przodkiń, erudycyjną podróżą przez historię sztuki oraz bezkompromisowym reportażem z własnego ciała. To przewrotna opowieść o powrocie do korzeni i odzyskiwaniu życiowej energii w rytmie natury. To ogród jest moją ostoją doświadczania i praktykowania sprawczości. Może w XXI wieku tylko w ogrodzie mogę być w pełni producentką. Na własną rękę mogę stworzyć cokolwiek niezbędnego do życia pisze w książce Justyna Wicenty. Sałata, rzodkiewka, cukinia i pomidor to jedyne produkty, jakie jestem w stanie wyprodukować samodzielnie, poza globalnym rynkiem. Wicenty z niezwykłą plastycznością redefiniuje kobiecą codzienność i cielesność. Odrzuca kulturowe ramy i tresowane na matach brzuchy, oddając rację i czułość naturalnym krągłościom, niczym z rzeźb Aliny Szapocznikow. Poprzez fizyczną pracę z ziemią bohaterka odnajduje pełną autonomię: Wrosłam i się ukorzeniam. () Jestem kompletna. Reszta to didaskalia i przypisy. Justyna Wicenty pisarka, historyczka sztuki, menedżerka kultury i ogrodniczka. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasta Gdańska. Za swój debiut literacki pt. Kołysanka z huraganem (Wydawnictwo Dowody, 2020) została wyróżniona prestiżową Nagrodą Galion Gdyński oraz Pomorskim Sztormem Gazety Wyborczej. Obrastam ogrodem miarowo, jasnym słojemna wiosnę, ciemnym pod koniec lata.Raz szeroko, raz wąsko. Pierścienie i przyrosty,miesiące, sezony i lata, wszystko to zrasta sięwe mnie w jedną twardą tkankę.Wrosłam i się ukorzeniam. Badylara, Justyna Wicenty
Wolność pisana po Jałcie Stefana Chwina to trzecia książka z serii Prozatorskiej Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego. Eseje profesora, a zarazem cenionego powieściopisarza, krytyka literackiego, historyka literatury związanego z Gdańskiem, wydajemy we współpracy z Wydawnictwem Uniwersytetu Gdańskiego. Polska kultura nadawała słowu wolność znaczenia tak dalece sprzeczne, że trudno chyba znaleźć w ludzkim języku słowo o sensach bardziej rozciągliwych, z którymi jak dowodzi historia można zrobić wszystko. Ileż to razy oświadczano z oburzeniem: To, co wy nazywacie wolnością, żadną wolnością nie jest!. Ileż to razy spierano się o to, która wolność jest prawdziwa, a która fałszywa! Wypowiadając słowo wolność, co innego miał na myśli Jan Paweł II, co innego Bolesław Bierut, co innego Rafał Wojaczek. Otrzymujemy opowieść w znacznej mierze autobiograficzną, mocno eksponowaną podmiotowością nie tylko w wymiarze gramatycznym, lecz również nasyconą subiektywizmem diagnoz i ocen zjawisk politycznych, społecznych i literackich zachodzących po 1945 roku. Książkę o historii polskiej mentalności po Jałcie, odbitej w dyskursach i tekstach. Z pewnością nie spotka się ona z powszechnym aplauzem, może nawet zrodzić efekt kija włożonego w mrowisko, lecz tylko takie książki mają dziś szansę skupić na sobie uwagę i, co najważniejsze, sprowokować spory, dyskusje.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
