Nie bój się, drogi Czytelniku, druga część nie jest ściśle połączona z pierwszą. Naszym celem było zebranie twórczości internetowej ojca Leona. Blog to pierwsza cześć, najbardziej obszerna; w drugiej odsłonie przeczytasz teksty z serii Ojca Leona słów kilka oraz materiały zgromadzone ze spotkań z internautami w formie pytań i odpowiedzi.
Otwarty umysł jest potrzebny, aby cokolwiek rozpocząć. Pasja i chęci pomagają, żeby wszystko toczyło się swoim rytmem. Słomiany zapał nie wchodzi w grę. O jakże wielu spotkałem takich, którzy pragnęli góry przenosić!A ile argumentów wpłynęło na to, że to, co miało być na poniedziałek, pojawiło się dopiero dwa tygodnie później… Dyscyplina systematyczności i trud podczas przygotowania materiału, szybko zweryfikowały takich delikwentów. Szkoda, bo warto się dzielić tym, co możemy dać światu.
Ojciec Leon, z czystym sumieniem stwierdzam, to otwarty umysł, który kiedy czegoś się podejmuje, wiernie i z prawdziwą benedyktyńską cierpliwością robi to, czego się podjął. Mówiąc benedyktyńska mam na myśli coś, co jest zrobione od początku do końca, z intencją, że daję z siebie wszystko, co najlepsze. To znak, że mi zależy. Złożenie tych wszystkich elementów tworzy jakość, z czego słyną benedyktyni. Zwyczajnie dobrze zrobiona robota…
Nieraz zastanawiałem się nad fenomenem zjawiska, w którym ojciec Leon chce rozmawiać, nawet z tymi, którzy atakują, aby atakować. Byłem świadkiem takiej sceny podczas jednej z edycji Targów Wydawców Katolickich. Pewien pan podszedł, wypluł swój jad i uciekł, tyle… natomiast Ojciec wstał i chciał za nim iść, żeby podjąć dialog. Kultura i szacunek zjednały mu całą rzeszę czytelników. Kto był na spotkaniu z ojcem Leonem, ten wie, że ma dla każdego choćby minutę, żeby przytulić i zamienić dwa zdania. Oczywiście znajdą się też tacy, którzy dorzucą swoje trzy grosze w formie zarzutu: znowu obściskuje kobiety… zakonnik i takie rzeczy… I jest to tym bardziej przykre, bo mówione za plecami. Sytuacja się zmienia, kiedy staje taki jeden z drugim twarzą w twarz.
Nie ma lepszego sposobu, by zwiedzić piękną katedrę, jaką jest Suma teologiczna św. Tomasza z Akwinu, i poznać jej ducha, niż uczynienie tego w towarzystwie rozmiłowanego w niej człowieka. Taka przechadzka pozwoli nam lepiej poznać myśl wielkiego teologa kierującego się czułą miłością do Chrystusa i człowieka oraz kontemplującego to, co w człowieku odbija Boży obraz. Koncepcja życia moralnego św. Tomasza jest pełna nadziei i pozbawiona formalizmu. Jej autor wierzy głęboko, że dobro jest tak fascynujące, iż poprowadzi nas ku kontemplacji Tego, który je stworzył, i do bliskości z Nim. Gueullette jak koneser sztuki i znakomity przewodnik bierze nas pod rękę i wprowadza w gmach teologii św. Tomasza – teologii przyjaźni z Bogiem. Angażuje intelekt, jednocześnie pozwalając odetchnąć.
Wiele osób zadaje pytanie, czy przepisy liturgiczne są potrzebne? Czy trzeba tworzyć kolejne nabożeństwa? Po co błogosławić wodę, a potem kropić nią przedmioty? Po co kapłan odczytuje listę imion podczas wypominków? Dlaczego chodzimy na pielgrzymki? Czy mamy dawać jałmużnę? Czy czczenie relikwii jest nakazem wiary? Jak zniszczyć przedmiot kultu religijnego? Co daje nam odpust? Po co jest dany rytuał? Po co „formuła kanoniczna”? Czy nie wystarczy zwykłe mówienie do Boga? Czy Bóg naprawdę działa w ramach formuły kanonicznej, a poza nią już nie? Wyjaśnienie wątpliwości i rozwianie niepewności pozwoli uspokoić sumienie, a przede wszystkim umożliwi owocne i w pełni świadome korzystanie z bogatego zbioru nabożeństw, gestów, znaków, rytuałów, sakramentaliów, które trwają w naszej religii na chwałę Bogu i z pożytkiem dla ludzi.
Trwają na przeciwnych krańcach spectrum – jeden jest światowej sławy pisarzem, autorem „Imienia róży” i samozwańczym człowiekiem świeckim; drugi, hierarchą Kościoła Katolickiego, wymienianym w gronie potencjalnych następców obecnego papieża. W tej przyjacielskiej, lecz zaciętej szermierce listów i idei, Umberto Eco i Carlo Martini dyskutują nad kwestią aborcji, rolą kobiet w Kościele, etyką i Apokalipsą. Stawiają czoła najtrudniejszym dylematom nowego milenium, świadomi dzielących ich różnic, wiary i niewiary. Rezultat? Jest oszałamiający. Jakie bowiem są granice wiary? I w co wierzy ten, kto nie wierzy?
Jeśli mamy wieść dialog, to musi on obejmować także obszary, na których nie ma zgody. Ale to nie wszystko; jeśli na przykład laik nie wierzy w "rzeczywistą obecność", katolik zaś - co naturalne - i owszem, to fakt ten nie oznacza wzajemnego niezrozumienia, lecz po prostu szacunek dla przekonań partnera.
Umberto Eco: „Słusznie przywołuje Pan cel tej naszej epistolarnej rozmowy. Chodzi nam mianowicie o zakreślenie wspólnego dla laików i katolików pola dyskusji obejmującego również punkty, w których nie ma zgody. Zwłaszcza te, z których powstają głębokie nieporozumienia, znajdujące wyraz w konfliktach na płaszczyźnie politycznej i społecznej.”
Spis treści
Przedmowa Jego Świętobliwość Papieża Franciszka
Multiplikacja praw i niszczenie pojęcia prawa
Ukrzyżowany, zmarły i pogrzebany. Wielki Piątek
Odkupienie - coś więcej niż frazes?
Polityka i prawda. Proces Jezusa
Polemika Augustyna z teologią polityczną Rzymu
Wiara a polityka
Prawda, wartości, władza
Przemówienie w Parlamencie Brytyjskim
Przemówienie w Bundestagu
Błogosławieni pokój czyniący
Orędzie na Światowy Dzień Pokoju
Co jest spoiwem świata?
Przedpolityczne moralne podstawy liberalnego państwa
Czy Bóg istnieje?
List do Władz państwowych i kościelnych w Polsce
Ktoś mógłby pomyśleć, że "Straszna książka" to tania sensacja. Ludzie emocjonują się strasznymi wizjami, przepowiedniami, apokaliptyczną literaturą. Rzeczywiście, trochę jest to prawdą, ponieważ wszystkich intryguje tajemnicza rzeczywistość. W tym myśleniu są jednak dwie drogi: albo można się od tego wszystkiego odwrócić albo spróbować poszukać rdzenia prawdy. (Ze wstępu)
Autorem książki jest jeden z najpopularniejszych obecnie duszpasterzy - twórca kanału Langusta na Palmie - o. Adam Szustak OP. Dominikanin próbuje dotrzeć do Prawdy, która może zmieniać ludzkie serca, a do dialogu zaprosił znakomitego biblistę, ks. Marcina Kowalskiego. Ich polemika na temat spraw ostatecznych nie pozwoli Ci oderwać się od lektury. Codziennie będziesz chciał powracać do źródła, które pomaga przetrwać walkę o życie.
Książka powstała na podstawie internetowych Strasznych rekolekcji.
Ludzie chodzą do psychologów, psychiatrów, terapeutów i pytają: "Jak żyć?". Ale po co iść do coacha, który pomoże znaleźć odpowiedź na jedno pytanie, skoro można sięgnąć do Pisma Świętego, zawierającego odpowiedzi na wszystkie wątpliwości? W książce "Przekonanie do Ewangelii" ks. Jacek Kołak pokazuje krok po kroku, jak skutecznie czytać Słowo Boga i codziennie stawać się człowiekiem, który pragnie dobrowolnie naśladować Jezusa.
Dlaczego sztuka przeszła z sanktuariów do galerii? Jaka jest jej droga pojednania z wiarą? Czy pustka nowoczesnych kościołów przeszkadza im być ikonami Kościoła? Jakie wyzwania stają dzisiaj przed sztuką liturgiczną? Jaka więź istnieje pomiędzy życiem w Duchu, życiem liturgicznym, a językiem artystycznym. Czy jedyną drogą powrotu sztuki sakralnej na Zachodzie jest spotkanie ze Wschodem?
Na te i inne pytania odpowiada Marko I. Rupnik w rozmowie z Natašą Govekar. Przekonuje, że w czasach, kiedy chrześcijaństwo Europy zdaje się przeżywać kryzys, a Kościół poszukuje nowych form ewangelizacji, dobrze pojęta sztuka sakralna może stać się wyjątkową przestrzenią doświadczania Boga i spotkania z człowiekiem.
Sztuka Rupnika określana jest przez krytyków jako „teologia chrześcijańska w bizantyjskich formach”. Proponowana przez niego ikonografia, która wypełniła przestrzeń architektoniczną wielu świątyń, pokazuje mowę obrazów zrozumiałą nie tylko na Wschodzie, lecz również na Zachodzie. Można więc powiedzieć, że to swoista sztuka ekumeniczna, która posługuje się językiem rozumianym przez wszystkich wierzących w Chrystusa, bez względu na przynależność konfesyjną.
O autorze:
Marko I. Rupnik – słoweński jezuita, artysta, teolog, kierownik duchowy. Studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie i teologię w Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Jest dyrektorem Centrum Studiów i Badań „Ezio Aletti”– ośrodka badania relacji kulturalnych i religijnych między Wschodem i Zachodem Europy oraz Atelier Sztuki Centrum Aletti, które zajmuje się sztuką liturgiczną. Razem z artystami tworzącymi zespół Centrum Aletti wykonał mozaiki w wielu miejscach w Europie, Ameryce i na Bliskim Wschodzie. Jest też wykładowcą na papieskich uczelniach w Rzymie, konsultorem Papieskiej Rady ds. Kultury, Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów i Kongregacji ds. Duchowieństwa.
Nataša Govekar pochodzi ze Słowenii, studiowała teologię i język słoweński na Uniwersytecie w Lubljanie, uzyskała doktorat w Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Jest członkiem zespołu Centrum Aletti w Rzymie, gdzie zajmuje się teologią obrazów oraz Wydawnictwem Lipa. W 2016 roku papież Franciszek mianował ją dyrektorem departamentu teologiczno-duszpasterskiego w watykańskim Sekretariacie ds. Komunikacji.
Najsłynniejsze dzieła klasyki duchowości chrześcijańskiej poświęcone Jezusowi i Maryi będą doskonałą pomocą w modlitwie i medytacji oraz praktycznym poradnikiem codziennego życia duchowego.
Boże Narodzenie to święto, do którego przylgnęło wiele tradycji i zwyczajów. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z faktu, że nie wszystkie one mają swoje potwierdzenie w Ewangeliach. Książka „Tajemnice Bożego Narodzenia”, zabiera Czytelnika w swoistą detektywistyczną podróż w poszukiwaniu prawdziwej istoty świąt Bożego Narodzenia oraz odkrycia pierwotnej treści i sensu kryjącego się za poszczególnymi tradycjami bożonarodzeniowymi. Prezentowana książka ujawnia przed Czytelnikiem nieścisłości historyczne, narastanie ludowej tradycji i teologiczną interpretację tzw. ewangelii dzieciństwa Jezusa. Poruszone w niej zostają takie zagadnienia jak m.in.. dlaczego tak chętnie w kolędach i pastorałkach śpiewamy o zwierzętach, skoro w opisie biblijnym one nie występują, dlaczego w tradycji utrwaliło się przekonanie, że Maryja z Józefem nie mogli znaleźć lokum, wyjaśnione zostaną nieścisłości związane z datą spisu ludności i wiele innych utrwalonych w tradycji tego święta przekonań.
Zazwyczaj Bóg jest daleko od naszego życia, od naszych myśli, od naszego działania. Przychodząc, zbliżył się do nas, i my powinniśmy przyzwyczajać się do przebywania z Nim. Dlatego też przyjście Pana ma na celu nauczyć nas patrzeć oczami Boga i umiłować koleje losu, świat i wszystko, co nas otacza.Papieskie rozmyślania o oczekiwaniu i obecnościPragnienie osiągnięcia pełni jest na trwałe wpisane w ludzkie serce. Jedyną właściwą odpowiedzią na tę dojmującą tęsknotę jest Bóg. Papież Benedykt XVI przypomina, że chrześcijanie oczekują powtórnego przyjścia Pana, jednocześnie już żyjąc tym, czego się spodziewają. Ufność Bożemu Słowu pozwala uczestniczyć w rzeczywistości nadchodzącego Królestwa. Nie trzeba go zdobywać, wystarczy je przyjąć. Bóg sam objawia się człowiekowi, ukazując oblicze pełne łaski i miłosierdzia.Rozważania Benedykta XVI uświadamiają prawdę o przeznaczeniu człowieka i wskazują, że w każdym ludzkim wnętrzu mieszka Duch, który wspiera nasze nieporadne modlitwy i nieustannie woła: Przyjdź, Panie Jezu!.Przyjdź, daj moc światłu i dobru. Przyjdź tam, gdzie panuje kłamstwo, nieznajomość Boga, przemoc i niesprawiedliwość.Przyjdź, Panie Jezu, daj siłę dobru w świecie i pomóż nam nieść Twoje światło, czynić pokój, być świadkami prawdy. Przyjdź, Panie Jezu!
„Oddaję Ci się z własnej woli” – to pragnienie, które Alan Ames poczuł w swoim sercu w chwili osobistego spotkania z Bogiem. W trakcie jednej nocy ten brutalny gangster stał się apostołem Chrystusa. Ta przemiana niespodziewanie przeniosła Alana w rzeczywistość mistyki. Od tej pory jego codziennej modlitwie towarzyszyły spotkania twarzą w twarz z Panem.
Jeden z najbardziej fascynujących mistyków XXI wieku i autor wielkiego bestsellera „Oczami Jezusa” dzieli się w tej książce przejmującym doświadczeniem spotkań twarzą w twarz z Chrystusem oraz głębokiego przeżywania wiary. Uczucie obecności kochającego Boga łączy się tutaj z bólem pokonywania własnych słabości. Wszystko po to, by na końcu tej duchowej drogi zjednoczyć się w pełni z Jezusem.
Zawiera nowennę za wstawiennictwem o. Wenantego
Przeżyj rekolekcje z o. Wenantym Katarzyńcem
Znalezienie pracy, spłata wysokiego kredytu czy uzdrowienia to przykłady cudów, które potwierdzają niezwykłą moc wstawiennictwa o. Wenantego Katarzyńca. Najważniejsze jest jednak to, że polski Szarbel potrafi wyprosić prawdziwą przemianę serca, a jego nauka – poprowadzić do nawrócenia. Spisana po raz pierwszy jego „mała droga” jest duchowym drogowskazem dla wszystkich poszukujących.
Sięgnij po przygotowane przez Tomasza P. Terlikowskiego wyjątkowe rozważania o. Wenantego zaczerpnięte z jego pism, listów i nauk, inspirowane bogactwem myśli wielkich świętych: Franciszka, Ignacego Loyoli, Tomasza a Kempis, Alfonsa Marii Liguoriego czy Ludwika Marii Grigniona de Montfort.
O Słudze Bożym Wenantym Katarzyńcu usłyszałam wiele lat temu od pewnej starszej pani. Od tamtej pory towarzyszy mi w życiu. Prosiłam go o wstawiennictwo w modlitwach za córkę, przyjaciółkę, znajomych i moje sprawy finansowe. Zawsze byłam wysłuchana, nigdy się nie zawiodłam. Teraz odprawiam nowennę za wstawiennictwem o. Wenantego w pewnej ważnej dla mnie intencji i jestem pewna, że zaniesie on moją prośbę do Boga.
Jolanta Winiarska, redaktorka tygodnika „Dobry Tydzień”
Wenanty Katarzyniec był jednym z tych, którzy „stworzyli” św. Maksymiliana Kolbego. Trudno o lepszą zachętę do czytania książek o tym zapomnianym Słudze Bożym. Rekolekcje z nim to piękno pobożności maryjnej, tomistycznej logiki i duch walki o to, co katolickie. Musisz go poznać!
Krystian Kratiuk, redaktor naczelny PCh24.pl
To, co dziś wydaje się ważne, za czym gonisz i o co zabiegasz, w istocie może być bezwartościowe. I odwrotnie – to, czego w pędzie dnia codziennego nie dostrzegasz, kiedyś okaże się ważne. Ojciec Wenanty w wybranych i skomentowanych przez Tomasza Terlikowskiego zapiskach mobilizuje do zatrzymania się w wirze spraw codziennych i spojrzenia na życie z perspektywy wieczności. Warto znaleźć czas na lekturę tej książki. Otwiera ona oczy i uczy mądrych wyborów. Jest znakomitą inwestycją w… przyszłość.
Malwina Szymańska, Radio Niepokalanów
Ta książka jest przeznaczona dla każdego człowieka, zwłaszcza znużonego i zniechęconego długimi poszukiwaniami prawdy, szczęścia, wolności i w końcu Boga.
Jej lektura daje wgląd w istnienie odwiecznych praw, którym każdy podlega, niezależnie od stanu wiedzy o nich.
Przestrzeganie tych praw warunkuje pokój , harmonię i dostatek w skali ludzkości. Z kolei ich naruszanie rodzi destrukcję i cierpienie we wszystkich obszarach życia.
Bez urzeczywistnienia uniwersalnych praw wszechświata trudno jest rozbudzić uśpione w człowieku potężne siły twórcze, zmieniające jakość jego życia oraz oblicze Ziemi.
Nadszedł czas, aby człowiek wziął odpowiedzialność za swoje życie i świadomie kierował nim, mając na uwadze jego najwyższe dobro, a to zawsze uwzględnia również dobro współbraci, planety Ziemi i wszelkiego na Niej życia.
Dnia 16 października 1978 roku arcybiskup Krakowa kardynał Karol Wojtyła został niespodziewanie wybrany na Stolicę Piotrową, przybierając imię Jan Paweł II. Został on 264 papieżem i zarazem pierwszym po 455 latach następcą św. Piotra nie-Włochem, i pierwszym papieżem Słowianinem. W tym roku przypada 40. rocznica tego historycznego wydarzenia, które odbiło się szerokim echem na całym świecie. Długi i niezwykle dynamiczny pontyfikat Jana Pawła II nie tylko pozostawił trwałe ślady w życiu Kościoła, ale także miał wielki wpływ na przyszłe losy świata i Polski.
Dnia 22 czerwca 2004 roku Senat Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu jednomyślną decyzją podjął uchwałę o nadaniu Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II tytułu doktoratu honoris causa UMK. Ta decyzja Senatu UMK nawiązywała ponadto do przypadającej w dniu 7 czerwca 2004 roku piątej rocznicy historycznego spotkania Jana Pawła II ze światem polskiej nauki, które odbywało się w auli Uniwersytetu. Było to wydarzenie niezwykłej wagi nie tylko w historii UMK, lecz także w historii spotkań Papieża z polskimi uczelniami w czasie Jego pielgrzymek do Ojczyzny.
Pragnęliśmy, aby w 40. rocznicę wyboru Jana Pawła II na Stolicę Piotrową oraz w kolejną rocznicę nadania mu przez Senat Uniwersytetu Mikołaja Kopernika doktoratu honoris causa towarzyszyła publikacja, która choć w drobnej części będzie znakiem pamięci i wyrazem wdzięczności za nauczanie i dzieło pontyfikatu „polskiego Papieża”. Ponadto, która będzie również konkretnym świadectwem wypełniania testamentu Jana Pawla II, który napisał, że „najpilniejszym zadaniem jest formacja biblijna i liturgiczna ludu Bożego, pasterzy i wiernych”. Z tej racji monografię tworzą opracowania będące owocem badań nad znaczeniem i rolą liturgii w nauczaniu Jana Pawła II, które były prowadzone na semianarium doktoranckim z teologii liturgii na Wydziale Teologicznym UMK w Toruniu w roku akademickim 2016/2017.
Ze Wstępu
Świadectwa ludzi, których życie zmieniła Moc uwielbieniaCzy doświadczasz tego, że Bóg naprawdę jest twoim dobrym Ojcem? Zastanawiasz się, jak być blisko Niego? Merlin Carothers, autor wyjątkowej książki Moc uwielbienia, która zmieniła życie milionów ludzi na całym świecie, daje jedną odpowiedź: uwielbiaj Go nieustannie!Przeczytaj niezwykłe świadectwa osób, które osobiście doświadczyły Jego nieskończonej hojności i potęgi błogosławieństwa nawet w najtrudniejszych sytuacjach.Niniejsza książka składa się z prawdziwych historii ludzi, którzy poznają moc uwielbienia. Ja zaś modlę się o to, aby te świadectwa pobudziły do uwielbienia i ciebie, byś mógł doznać pełni Bożego życia w swoim sercu. (od Autora)
Szczególna więź łączyła ks. Dolindo nie tylko z Jezusem, ale również z Maryją, której był ogromnie oddany. Napisał mnóstwo komentarzy i dzieł mariologicznych, układał również modlitwy i hymny na Jej cześć. Komponował też pieśni maryjne i niemal nie rozstawał się z różańcem.
„Głęboka przemiana serca w szkole Maryi” to zbiór 31 medytacji powstałych na prośbę jednej z córek duchowych ks. Dolindo, jako inspiracje do modlitwy. Rozważania napisane pod natchnieniem Ducha Świętego, okazały się aktualne niezależnie od pory roku, upływającego czasu, czy zmieniających się okoliczności. Każde z nich ma formę swoistego dialogu pomiędzy ludzką duszą i Matką Bożą, w których Maryja pomaga modlącemu nie tylko poznać siebie, swoje słabości i piękno duszy, ale przede wszystkim rozbudza w nim coraz większą miłość do Jej Syna. Dzięki zapiskom ks. Dolindo dziś również i my możemy wsłuchać się i przyjąć do swego serca słowa Maryi: „Musisz ukryć się w Bogu. Bóg musi być prawdziwym życiem twojej duszy, głębokim pokojem twojego serca. Ukrycie się nie oznacza poniżenia. Ufaj Mu – On lituje się nad twymi winami i je odpuszcza, jeśli za nie żałujesz, ufając Jego miłosierdziu. On usuwa twoją nędzę, jeśli Ty oddajesz Mu się całkowicie. W twoich zmaganiach On cię pociesza i podtrzymuje, jeśli na Nim się wspierasz”
Książka Chwała Maryi jest wiernym tłumaczeniem dzieła św. Alfonsa Liguori, wydanego w 1750 roku, jeszcze za życia autora. Jest żywym świadectwem jego głębokiej wiary i ufności do Matki Najświętszej, którą uważał za najlepszą Orędowniczkę i Wspomożycielkę, bramę wiodącą grzeszników do Boga. W swoich rozważaniach nie wahał się cytować i korzystać z doświadczeń swoich wielkich poprzedników: św. Brygidy, św. Bernarda z Clairvaux, św. Bernardyna ze Sieny i wielu, wielu innych. Jego nauczanie trafiało prosto pod strzechy i było przeznaczone dla najbardziej potrzebujących. Dlatego też św. Jan Paweł II wspominając w Redemptoris Mater postać św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, jako wyznawcę i nauczyciela duchowości maryjnej, stawia zaraz za nim postać św. Alfonsa Marii de Liguori i jego dzieło o Maryi.
Kiedy zatem pochylamy się nad pozostawionym nam przez św. Alfonsa tekstem, dostrzegamy, że pełna chwały Maryja jest również naszą bramą do nieba, jest drogą, po której każda i każdy z nas idzie do Domu Ojca. Maryja jest z nami do końca solidarna w trudzie wiary. Jest naszą przewodniczką i towarzyszką na drogach ziemskiego pielgrzymowania. Jest Matką Pana i pierwszą, która Jego słowom uwierzyła.
Arcybiskup Wojciech Polak Prymas Polski
Jak rozpoznać złego ducha? Jak odkryć jego realną obecność w świecie i we własnym życiu? Pierwsze przykazanie nie będziesz miał bogów cudzych przede mną wciąż pozostaje aktualne. Bożki Starego Testamentu nie zniknęły z upływem lat, a złe duchy nie są wytworem ludzkiej fantazji. Nadal, w obecnym świecie, te bożki są to realnie istniejące złe duchy, które powodują zło, grzech i uwikłania w zagrożenia duchowe. Czym są zagrożenia duchowe? Czym w swej istocie są wróżby, magia, przesądy, joga, wschodnie sztuki walki, feng shui, radiestezja, metody uzdrowicielskie, spirytyzm, okultyzm, sekty, wiara w reinkarnację, uzależnienia? Dlaczego są zagrożeniami duchowymi i jak przejawia się w nich obecność złych duchów? Jak znaleźć drogę własnego uwolnienia? Co zrobić, gdy ktoś bliski wiąże się z sektą? Jak pomagać zniewolonym przez demony? Książka udzielając odpowiedzi na te i wiele innych pytań, jest propozycją dla każdego, kto jest uwikłany w jakieś zagrożenie duchowe i dla każdego, kto chciałby pomóc drugiej osobie uwikłanej w zło.
Pobożność chrześcijańska zawsze była wspomagana „świętymi wizerunkami” – od prostych ilustracji malowanych na ścianach katakumb do genialnych wyobrażeń wielkich mistrzów, pokazujących charakterystyczne cechy świętych lub zdarzenia, w których brali oni udział w historii. Jak na przykład opowiedzieć o Ojcu Pio nie pokazując stygmatów albo o św. Sebastianie bez ukazania strzał – tak wymownych znaków, w tak skondensowany sposób przedstawiających kwintesencję ich świętego życia…
W leksykonie znalazło się kilkaset sylwetek osób wyniesionych do chwały ołtarzy. Zestawienie świętych bazuje na katalogach uznanych przez Kościół. Każdej postaci towarzyszy krótka biografia, data wspomnienia liturgicznego oraz fotografie – reprodukcje dzieł sztuki wybitnych artystów, którzy na przestrzeni stuleci chrześcijaństwa utrwalali wizerunki świętych i błogosławionych. Wykaz symboli ikonograficznych i atrybutów ułatwiających identyfikację świętych. Zakres spraw, chorób i problemów (także nazwy miejscowości, regionów i państw), w których poszczególni orędownicy się „specjalizują”.
Odbiorcy
– wszyscy interesujący się sztuką
– miłośnicy hagiografii
– pragnący intensywniej uczestniczyć w tajemnicy świętych obcowania
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę
Olbrzymie dziedzictwo ikonograficznych przedstawień osób wyniesionych do chwały ołtarzy oraz klucz właściwego ich rozumienia stanowi zasadniczą składową leksykonu hagiograficznego, który właśnie spoczywa w Twoich, Czytelniku, rękach. Mistrzowskie dzieło Ino Chisesi czyni świat świętości przejrzystym, rozszyfrowuje jego symbolikę, przywraca prawdziwą tożsamość mieszkańcom chwały nieba.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
