W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Sebastian Jakub Konefał w swojej książce opisuje, jak zmienił się sposób myślenia o ludzkim ciele (a co za tym idzie – także o człowieku jako takim) na obszarze fantastyki – nie tylko literackiej i filmowej, ale realizowanej także w postaci komiksów, wideoklipów, seriali telewizyjnych. Za początkowy moment owych przemian autor uznaje lata sześćdziesiąte, choć wielokrotnie wspomina też o zjawiskach utworach i tytułach powstałych nawet kilka dziesiątków lat wcześniej. Momentu końca owych przemian twórca Corpus futuri nie wyznacza wcale, sygnalizując w ten sposób, że zjawiska, o których pisze, nie dobiegły kresu, że one trwają, a nasz sposób myślenia wciąż ewoluuje, rozpatrując kolejne hipotezy i tworząc rozmaite wizje – częściej dystopijne i technofiobiczne niż utopijne.
fragment przedmowy dr hab., prof. UG Jerzego Szyłaka
Książka z szerokim oddechem, rozmachem odzwierciedla ważne zjawiska współczesnej kultury. Ów szeroki oddech jest zresztą konsekwencją jeszcze jednej ujmującej właściwości tej książki, jaką jest znakomite nawiązywanie do ważkich koncepcji filozoficznych opisujących współczesność. Na jej łamach co chwila pojawiają się nazwiska czołowych autorytetów w tej dziedzinie, takich jak Zygmunt Bauman, Jean Baudrillard, Michel Foucault, Herbert Marcuse i wiele, wiele innych. Widać, że autor zna te koncepcje znakomicie, robi z nich świetny użytek, a przy tym tekst nie jest „przeciążony”, zagadnienia filozoficzne są weń wplecione w sposób naturalny, stanowią jego integralną część.
fragment recenzji wydawniczej prof. dr hab. Mirosława Przylipiaka
Niesamowita historia gwiazdy rocka, która straciła kontrolę nad własnym życiem; o uzależnieniu od narkotyków i cudownym wybawieniu mocą Chrystusa.
W swojej, miejscami brutalnej, autobiografii Brian Welch po raz pierwszy opisuje, jak przyszedł do Boga i co działo się przez poprzednie 10 lat. Ta książka pozwala zobaczyć świat grupy Korn widziany oczami członka zespołu. Head szczerze opowiada o nieudanej walce z narkotykami, która jednak doprowadziła go do zwrócenia się ku Bogu. Z autobiografii dowiecie się, jak Head odwrócił się od wyniszczającego trybu życia i odbudował stosunki z córką oraz co się zmieniło w jego muzyce.
„W muzyce Briana czuć Bożą obecność. Kiedy wspólnie nagrywaliśmy materiał, dzięki łączącemu nas duchowi produkowaliśmy muzykę będącą źródłem inspiracji. Książka Zbaw mnie ode mnie samego jest wielkim przesłaniem nadziei.
Kiedy był członkiem Korn, podziwiałem jego charakter i poczucie humoru; teraz znów wstrząśnie światem – i z pewnością go wzbogaci”.
Ross Robinson, producent zespołów Korn, Limp Bizkit, Slipknot i the Cure
Dwutomowa antologia Dramatów wybranych, po raz pierwszy wydanych w Polsce, zawiera łącznie 22 sztuki, a wśród nich kultowy Korowód oraz nowe przekłady jednego z najwybitniejszych i najbardziej kontrowersyjnych pisarzy przełomu XIX i XX wieku. Nie tylko zgłębiał naturę afektów miłosnych i samobójstw, ale był też wnikliwym obserwatorem natury ludzkiej w szerszym kontekście (artysty, polityka, ofiary, oprawcy) i stawiał ważne diagnozy społeczne, piętnując mieszczańską hipokryzję i uprzedzenia rasowe.
Arthur Schnitzler – austriacki prozaik, dramaturg i lekarz, który żył w Wiedniu w latach 1862–1931, jest uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli wiedeńskiego modernizmu. Prapremiera jego Korowodu w reżyserii Maxa Reinharda w 1921 wywołała skandal obyczajowy: szturmowano teatr, a setki demonstrantów wdarły się na widownię, demolując jego wnętrze. Przyszedł czas, by niewygodny skandalista na nowo wstrząsnął obyczajowością i posadami teatralnych scen!
Teatralność zła ludzkiego, a zwłaszcza teatralność złego człowieka, wydają się bezdyskusyjnie udowodnione przez stulecia istnienia teatru – trudno doprawdy o bardziej energetyczne „paliwo” tej sztuki, o skuteczniejszy motor napędowy dramatu i scenicznego widowiska. Autorce książki nie chodzi jednak o oczywistą atrakcyjność zła jako tematu teatralnego. Teatralność zła (…) analizowana jest tu w zgoła innym kontekście: jako szeroko, również pozaartystycznie rozumiana właściwość zła jako takiego, nasilająca się w swych przejawach po cywilizacyjnym kataklizmie, jaki przyniosła druga połowa XX wieku. To współczesne antropologiczne zło – tyleż „człekokształtne”, co międzyludzkie – ma w istocie zaskakująco wiele wspólnego z teatrem i jego strategiami: przy ich użyciu manifestuje swą „ideologię”, z ich pomocą działa i osiąga niszczycielską skuteczność (…).
Tytułowy temat książki oglądany jest przez pryzmat dzieł teatralnych, w których znalazł swój wyraz, zarówno tekstów dramatycznych, jak i przedstawień. Dzieła te służą jednak raczej jako pretekst czy inspiracja do namysłu wychodzącego poza właściwy obszar sztuki, niż jako cel badawczy sam w sobie. Zamiast o analizie utworów spowinowaconych ze sobą przez podobny motyw problemowy, wypada tu mówić o analizie motywu problemowego, czynionej w oparciu o jego wybrane ujęcia artystyczne. Innymi słowy: namysł nad złem zilustrowanym przez teatr ma nade wszystko stać się próbą dotknięcia teatralności zawartej w samym złu.
Ze wstępu autorki.
Budowę kościoła pw. Najświętszego Serca Jezusa i św. Floriana rozpoczęto w styczniu 1897 r., a zakończono we wrześniu 1899 r.
Kościół stanął na przedmieściu Jeżyce, przy wiejskiej drodze, która później otrzymała nazwę ul. Kościelnej.
Kościół jeżycki był pierwszą świątynią polską powstałą w czasach pruskich. Jego budowa była reakcją na wybudowanie wcześniej kościoła ewangelickiego (obecnie katolickiego) pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.
Fragment Wstępu
Oddziaływanie współczesnych mass mediów – telewizji, radia, komputera i Internetu jest zauważalne na każdym kroku. Proces ten wpływa również na funkcjonowanie rodzin. Przebadaniem tych obszarów w środowisku wielopokoleniowej rodziny wiejskiej zajął się autor przedstawianej publikacji. Jego zamysłem było ustalenie korzyści, jakie płyną z używania mediów elektronicznych oraz wskazanie niedostatków na tym polu.
Poruszana problematyka jest szczególnie istotna w kontekście problemów wykluczenia cyfrowego i dystansu międzypokoleniowego terenów słabo zurbanizowanych.
Tom poświęcony jest fenomenowi Krakowa – miasta o statusie utrwalonym w polskiej kulturze narodowej, a jednocześnie przeżywającego obecnie gwałtowną transformację. Współczesna rzeczywistość Krakowa to: metropolizacja i globalizacja oraz nieuchronnie z nimi związany napływ i przepływ ludności; festiwalizacja miasta sprowadzonego do spektakularnej marki, o wartości której decydują reguły przemysłu turystycznego; próby odzyskiwania „prawdziwej”, niesymulowanej istoty miasta, za pomocą nadawania rangi marginalnym dotychczas osobom i miejscom oraz przez rezygnację z marketingowych „odczytań” miasta, a zarazem zgodę na jego nieczytelność. Inaczej niż w przypadku miasta-palimpsestu, Kraków komunikuje nie tylko w paradygmacie możliwego do odszyfrowania znaku, ale też poprzez mniej oczywiste ślady, uskoki w tektonice miasta, metaforyczne tunele, bramy i luki, za sprawą których miasto co prawda nie może być już rozumiane, ale za to może i musi być przeżywane, doświadczane, aktualizowane. Analizując z wielu różnych perspektyw mit krakowski, autorzy sytuują Kraków pomiędzy symbolem, przeszłością i teraźniejszością. Przedstawiają rozmaite sprzeczności miasta heterotopijnego, topicznego i atopicznego, ukazują ewolucję jego symboliki, by następnie zainteresować się ponowoczesnym praktykowaniem miasta i zidentyfikować aktualne problemy Krakowa i jego tekstów.
Autorka analizuje wybrane role trzech wielkich aktorek na szerokim tle społecznym, politycznym i kulturalnym, umieszczając każdą z ról w odpowiednim kontekście: utworów artystycznych, wydarzeń historycznych oraz przemian społecznych. Główny materiał badawczy stanowią receznje omawianych spektakli, które Dorota Sosnowska analizuje nie tylko pod kątem rekonstrukcji przedstawienia i wybranej roli, ale także używanych przez recenzentów skojarzeń, metafor i kontekstów.
Książka jest skierowana zarówno do środowiska teatralnego - badaczy i widzów niejednokrotnie pamiętających jeszcze trzy wybitne aktorki, jak i do szerokiej grupy czytelników zainteresowanych epoką PRL. Książka ma charakter naukowy, jednak poruszana tematyka i metodologia sprawiają, że jest przesycona także narracją biograficzną, wartką opowieścią o czasach PRL, ówczesnym teatrze i jego twórcach.
Obszerna monografia najsłynniejszego polskiego kompozytora przedstawia szczegółowy opis życia i dorobku twórczego Fryderyka Chopina. T. A. Zieliński rozwija w biografii dwa równoległe wątki. Pierwszy z nich to barwna opowieść o życiu i postaci Chopina, drugi wątek tworzą omówienia wszystkich utworów kompozytora. Autor zwraca uwagę na cechy twórczości Chopina oraz przeprowadza analizę jej ewolucji stylistycznej.
Ksiązka łączy ujęcie syntetyczne z analizami ważniejszych dzieł. Obejmuje budownictwo od początku XIII do XVII wieku (postgotyk) w zmiennych granicach historycznych, z silnym uwypukleniem poszczególnych dzielnic oraz wskazaniem oddziaływania architektury niemieckiej i czeskiej. Analityczny spis treści z podziałem na podrozdziały i paragrafy umożliwia szybkie korzystanie z ksiązki, nadając jej właściwości podręcznika (którego na rynku brak), a dopełnieniem całości są bardzo liczne fotografie i rysunki.
Autor - Andrzej Grzybkowski - jest emerytowanym profesorem Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego; mediewistą - historykiem architektury; redaktorem naczelnym Rocznika Historii Sztuki; członkiem zarządu Komitetu Nauk o Sztuce PAN.
Kształtowanie współczesnej przestrzeni miejskiej to trzeci tom cyklu poświęconego współczesnej przestrzeni miejskiej (dwa poprzednie dotyczyły percepcji i wartościowania miasta), prezentujący interdyscyplinarny przegląd badań w tej dziedzinie podejmowanych głównie w ciągu ostatnich 10 lat. Autorami zamieszczonych w nim tekstów są zarówno praktycy (planiści, architekci, urbaniści, prawnicy), jak i akademicy (geografowie, socjologowie, historycy, ekonomiści, kulturoznawcy, etnografowie), reprezentujący najważniejsze ośrodki naukowe w Polsce. Zebrane w tej książce teksty obejmują szeroką problematykę: od interpretacji śladów przeszłości miast do współczesnej rewitalizacji ich przestrzeni, od użytkowania domeny konsumpcji do miejskiego kapitału społecznego, od planowania ulicznego detalu architektonicznego do urbanistycznego planowania strategicznego, od społecznej ewaluacji środowiska zurbanizowanego do konfliktów przestrzennych w mieście, od partycypacyjnych scenariuszy współdecydowania o zamieszkiwanym środowisku do zintegrowanego zarządzania w ramach świadomej polityki miejskiej. Czytelnik znajdzie w niej opracowania zarówno syntetyczne i przeglądowe (m.in. próby rekapitulacji dorobku historycznego, poświęconego fenomenowi miasta), jak i analityczne studia przypadku – zwłaszcza miast europejskich. Publikacja jest adresowana przede wszystkim do przedstawicieli dziedzin zajmujących się badaniami terenów zurbanizowanych oraz studentów tychże dyscyplin uniwersytetów, politechnik i wyższych szkół ekonomicznych, a także wszystkich zainteresowanych miastem i współczesnymi przeobrażeniami jego przestrzeni.
W rozprawie podjęto rozważania nad obecnością filmu w badaniach socjologicznych, nie unikając odniesień do innych nauk społecznych, gdyż trudno wskazać jednoznaczne granice między poszczególnymi dziedzinami wiedzy. Autor przedstawiając własną koncepcję filmu socjologicznego jako formy wypowiedzi naukowej, próbuje odpowiedzieć na pytanie, na ile film może być narzędziem uprawiania nauki i na ile może być jednym ze sposobów wypowiedzi naukowej, co prowadzi też do pytań o kryteria naukowości i samo pojęcie nauki. Dyskusyjną kwestią jest naukowa pełnowartościowość przekazu wideo. Wydaje się jednak, iż przykład filmu etnograficznego udowodnił, że za pomocą innego medium aniżeli słowo również można uprawiać naukę i komunikować wyniki badań naukowych – dlatego też omówiono w pracy możliwości użycia filmu w antropologii kulturowej oraz, co jest ważnym zadaniem tej książki, przedstawiono w sposób uporządkowany sposoby użycia filmu i wideo w socjologii.
Wszystkie sposoby na osiągnięcie sukcesu w show-biznesie szybko, łatwo, bez umiejętności i poświęcania czasu na naukę: śpiewu, tańca i gry na instrumentach muzycznych
Max Longlauder – człowiek „miliona” zainteresowań, który podejmował wiele prób podbicia świata show-biznesu - zdradza wszystkie sposoby, dzięki którym można osiągnąć sukces w tej dziedzinie szybko, łatwo i bez poświęcania czasu.
Uwaga: Książka ma charakter żartobliwy. Jej zadaniem jest skłonienie czytelnika do refleksji nad tym, czy możliwe jest osiągnięcie sukcesu w jakiejkolwiek dziedzinie szybko, łatwo i bez zaangażowania. Autor uważa, że nie. Dlatego książka zawiera 85 pustych stron.
Kup książkę komuś na prezent i rozbaw go. Spraw, by się zastanowił i uśmiechnął.
Inne tytuły z tej serii:
1. Wszystkie sposoby na osiągnięcie spektakularnych wyników w szkole.
2. Wszystkie sposoby na osiągnięcie sukcesu finansowego.
3. Wszystkie sposoby na osiągnięcie sukcesu zawodowego.
4. Wszystkie sposoby na osiągnięcie sukcesu sportowego.
5. Wszystkie sposoby na schudnięcie.
Kamasutra, przypisywana mędrcowi Watsjajanie Mallanadze i datowana na IV w. n.e., to prawdopodobnie najstarszy i bez wątpienia najsłynniejszy indyjski traktat poświęcony erotyce. Kamasutra jest w istocie głęboko zakorzeniona w kulturowej rzeczywistości świata, w którym powstała. Książka w bardzo ciekawej szacie graficznej, fantastyczna na prezent.
Camino de Santiago wpisało się w krajobraz współczesnej Europy, stając się ważną duchową arterią starego kontynentu. Widok tysięcy osób pielgrzymujących każdego roku do Composteli jest znakiem nie tylko nadziei i radości z tego, że została odzyskana ważna, chrześcijańska tradycja pątnicza sięgająca średniowiecza, lecz także skłania do refleksji naukowej, która z roku na rok staje się bardziej pogłębiona i popularna, również w Polsce. Camino przyciąga uwagę badaczy z rożnych dziedzin nauki, od teologii przez socjologię i geografię po historię, prowokując do stawiania pytań o sens i znaczenie Camino dla konfiguracji kulturowej europy wczoraj i dziś.
[…] Publikacja, którą składamy w życzliwe ręce czytelnika, już w swym tytule Camino Polaco. Teologia – sztuka – historia – teraźniejszość zdradza najważniejsze rysy nowego projektu. To zaproszenie do multidyscyplinarnych poszukiwań, które nie zamkną Camino w prostych skojarzeniach, sprowadzając wszystko do jednego z wymiarów. Stawiamy sobie za cel rzucenie światła na fenomen Camino ze strony historii, historii sztuki, teologii, antropologii, geografii, kulturoznawstwa, muzykologii i wszelkich innych dziedzin tak, aby pokazać całą jego dynamikę i licząc na komplementarność ujęć. Podobnie jak to bywa na samym Szlaku św. Jakuba, tak w przedstawianych o nim badaniach, następuje ciekawa interakcja, odsłaniająca często pomijane przy pierwszym spojrzeniu aspekty. Camino zaskakuje rozległością tematycznych powiązań, o czym świadczy tak wiele tytułów książek, które opisują rutę jakubową w kategoriach „skrzyżowania kultur”, „korzeni humanizmu europejskiego”, „drogi wiary i „wartości”. Dostarczają w ten sposób ważnych narzędzi do interpretacji fenomenu, który wymyka się prostym opisom, pozostawiając zawsze pewien niedosyt.
[…] W tomie, który inauguruje – jak mamy nadzieję – cykl publikacji dotyczących „Camino Polaco” odnaleźć można artykuły, które wierne metodologii właściwej dla swej dyscypliny, stawiają sobie za cel przedstawienie aktualnego stanu badań oraz w kilku przypadkach również ukazania nowych kierunków refleksji nad Camino. Można je podzielić na kilka grup tematycznych: studia historyczne nad kultem św. Jakuba, teraźniejszość szlaku jakubowego, troska o odzyskanie chrześcijańskiego profilu Camino, stan dróg jakubowych w Polsce oraz w Europie, a w końcu bardzo cenne świadectwa pielgrzymów.
(Ze Wstępu)
Figura Jezusa jest rozpowszechniona w kulturze współczesnej, najczęściej jednak twórcy pozbawiają ją treści sakralnych. Książka jest prezentacją prawdopodobnych źródeł zarówno tej tendencji, jak i zasadniczych typów wyobrażeń Chrystusa. Z tego powodu zaczyna się od opisania przemian w pojmowaniu moralności, jakie proponowali filozofowie w ostatniej ćwierci XVIII wieku. Wskutek procesu zwanego przez współczesnych nam postsekularystów „śmiercią Boga”, wzrosło zainteresowanie postacią Jezusa. Została ona zredukowana do struktury złożonej z niewielu cech, których fundamentem uczyniono doskonałą moralność. Zestaw owych cech nieomylnie kojarzono z Chrystusem, niemniej jednak ich ogólność pozwała na subiektywne, niesakralne interpretacje. Zerwanie związku z religijną, instytucjonalną egzegezą i pojmowanie Jezusa jako wcielenia doskonałej moralności stało się więc fundamentem Jego kulturowego wyobrażenia, jakie zaczęło funkcjonować około 1800 roku. Ukształtowało się ono w dwa wyraźne nurty. Pierwszy polegał na funkcjonalnym wykorzystaniu tej figury przez ruchy społeczne i polityczne, dla których sztuka była sferą kreślenia utopijnych wizji lub narzędziem propagandy. Drugi nurt obejmował niemal wyłącznie sferę sztuki i stanowił zapis zmian duchowości. Oba nurty opisać można za pomocą opozycyjnych cech, w sposób przypominający charakterystykę romantyzmu zaproponowaną przez francuskich literaturoznawców: jeden dotyczył bowiem wyobrażeń społecznych, był optymistyczny i ekstrawertyczny, natomiast kolejny był wyrazem indywidualizmu i intymizmu kształtowanego przez melancholię i rozpaczliwą beznadzieję wynikającą z „niemożności uwierzenia”. Emblematyczną postacią jednego był Jezus tryumfujący, drugiego zaś – martwy.
Rokrocznie miliony osób przemierzają tysiące kilometrów na wszystkich kontynentach, aby na własne oczy zobaczyć najwspanialsze zabytki świata. W ten sposób doświadczają nie tylko piękna i harmonii zaklętych w architektonicznej formie, ale poznają również dzieje ludzkości, kręte ścieżki historii wypalające niezatarte piękno na budowlach wznoszonych niejednokrotnie w ciągu wielu stuleci. Nie ma znaczenia, czy jest to maleńki prowincjonalny kościół czy monumentalna gotycka katedra, wspaniały pałac cesarski czy ubogie drewniane domki rzemieślników, rozległe ruiny antycznego miasta czy średniowieczna warownia. Wszystkie one kryją Tajemnicę, której poznanie możliwe jest wyłącznie w bezpośredniej bliskości, stanowiącej podnietę dla podjęcia najbardziej nawet niezwykłych turystycznych wypraw. Nasz album daje Czytelnikowi rzadką okazję łatwego dotarcia do najodleglejszych miejsc. Przedstawiono w nim ponad 200 najpiękniejszych zabytków świata zilustrowanych wysokiej klasy barwnymi fotografiami i opisanych w nieszablonowy sposób. Książka ta może być zarówno doskonałym przewodnikiem umożliwiającym zaplanowanie najpiękniejszej podróży, jak również nostalgiczną pamiątką odbytych już wędrówek.
Sto lat temu, 8 kwietnia 1909 roku, zmarła jedna z największych aktorek XIX wieku: dla Polaków Helena Modrzejewska, dla reszty Europy i Amerykanów – Madame Modjeska. Dobrze znamy jej barwne życie, ale wciąż niewiele wiemy o jej sztuce aktorskiej, stylu gry, a zwłaszcza o jej najwybitniejszych rolach, które sprawiły, że podziwiano ją na całym świecie. Nie wiemy też, jak reagowała publiczność na jej występy i jak oceniali je krytycy, zwłaszcza angielscy i amerykańscy. Odpowiedzią na te pytania jest książka Andrzeja Żurowskiego, poświęcona osiemnastu rolom granym przez Modrzejewską w sztukach Szekspira, które ugruntowały jej światową sławę. Autor oddaje głos świadkom epoki – amerykańskim, polskim oraz angielskim krytykom, artystom, pamiętnikarzom, przywołuje setki recenzji i artykułów, korespondencję widzów i przyjaciół aktorki, jej autointerpretacje oraz inne świadectwa i dokumenty z epoki. W rezultacie powstała monografia umożliwiająca zrozumienie fenomenu sztuki aktorskiej Modrzejewskiej, ukazująca przemianę jej ról szekspirowskich oraz wyjaśniająca, dlaczego przeszły one do historii teatru, stając się kanonem dla następnych pokoleń aktorów.
Wieczorem wiatr to podróż do jednego z najbardziej znaczących „krajów" w życiu i dziele Czesława Miłosza, podróż na Suwalszczyznę, do Krasnogrudy. Mnemosyne mater musarum.
Pamięć poety o tym wyróżnionym, intymnie własnym miejscu na mapie Europy stanowi o sekretnym nurcie jego poezji od Trzech zim przez Hymn o perle aż po Drugą przestrzeń.
Autor bestsellerów poświęconych nauce rysowania przedstawia interesujące propozycje ćwiczeń rysunkowych, od kompozycji martwej natury po pejzaż i portret. Znakomita, prosta metoda nauki zaproponowana przez autora umożliwia szybkie opanowanie technik rysunku artystycznego, czego efektem są nie tylko interesujące i piękne prace, lecz także satysfakcja i duma z osiągniętego rezultatu. Ćwiczenia zawarte w książce nie uczą naśladownictwa, lecz wypracowania indywidualnego stylu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
