W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
In Trans-Europe Express, Owen Hatherley sets out to explore the European city across the entire continent, to see what exactly makes it so different to the Anglo-Saxon norm - the unplanned, car-centred, developer-oriented spaces common to the US, Ireland, UK and Australia. Attempting to define the European city, Hatherley finds a continent divided both within the EU and outside it.
Pierwsze polskie wydanie kultowej książki poświęconej projektowaniu. Od czego zależy, czy przedmiot jest dobrze lub źle zaprojektowany? Kiedy spełnia on oczekiwania użytkowników, a kiedy zaspokaja wyłącznie ambicje projektanta? Co sprawia, że jedne przedmioty przechodzą do historii, a inne ulegają zapomnieniu? Donald Norman, amerykański psycholog kognitywny i projektant, wnikliwie i ze swadą opowiada o tym, na czym polega funkcjonalność projektowania i na czym opierają się nasze relacje z przedmiotami. Fascynująca lektura nie tylko dla adeptów wzornictwa przemysłowego i dizajnu.
Jerzy Jarocki demon i mocarz teatruW pracy był nieznośny, ale wiedział, co chce wycisnąć z ludzi, którzy tworzą spektakl. W jego reżyserowaniu było coś z tresury, miał bat i władzę, w bardzo kulturalny sposób mieszał człowieka z błotem. Wymagał całkowitego oddania.Każdy aktor marzył, by u niego zagrać.Jerzy Jarocki jeden z najwybitniejszych reżyserów w historii polskiego teatru, człowiek legenda.Podczas jego spektakli na scenę wjeżdżały samochody, latał zeppelin, Gustaw Holoubek chodził po linie. Jako pierwszy odważył się wystawić Ślub Gombrowicza.Swoimi przedstawieniami komentował rzeczywistość. Krył się za występującymi w nich postaciami. Ich pełen udręki los był jego losem. Scena stała się prywatnym światem Jarockiego.Skupiony, surowy, inteligentny, nieprawdopodobnie pracowity i dociekliwy. Bezwzględny i cyniczny, a pod kolczastą powłoką skryty wrażliwiec, mąż, ojciec.To pierwsza pełna biografia wybitnego reżysera.Elżbieta Konieczna wieloletnia dziennikarka Radia Kraków. Robiła programy o literaturze, sztuce, kulturze. Przez trzydzieści lat zrecenzowała wszystkie ważne przedstawienia teatralne w Krakowie lat 70., 80. i 90. Pisała ostro, krytycznie, ale obiektywnie. Na jej recenzje czekali słuchacze radia, a także całe środowisko teatralne Krakowa. Współpracowała z Życiem Warszawy, Echem Krakowa. Jej reportaż Dostojewski został nominowany do międzynarodowego konkursu radiowego Prix Italia. Książka o Jarockim była w niej od zawsze. Jest hołdem dla wielkiego teatru, który autorka obserwowała z bliska przez wiele lat.
Wśród pereł architektury zaprezentowanych w albumie Skarby Polski można podziwiać monumentalne gmachy, świątynie różnych wyznań – kościoły, synagogi, cerkwie, zbory i meczety – ale także kameralne uliczki, zaułki, place i inne zakątki czarujących miasteczek. Przedstawione tu obiekty naturalne to najpiękniejsze, najdziwniejsze, najbardziej magiczne i fascynujące zakątki Polski – zarówno te słynne, jak i te, które być może dopiero czekają na odkrycie.
Jedną z cech wyróżniających polski krajobraz jest obecność świątyń w każdej, mniejszej lub większej miejscowości. Są one znakiem przeszłości i teraźniejszości naszego kraju, ściśle związanego z kręgiem kultury chrześcijańskiej, ale przez długi czas wielonarodowego oraz wielowyznaniowego. Stanowią wyjątkową część dziedzictwa kulturowego i historycznego narodu polskiego. Album prezentuje ponad 90 polskich kościołów i miejsc świętych najpiękniejszych, najbardziej zabytkowych, otoczonych szczególnym kultem.
Publikacja ma charakter interdyscyplinarny, co pozwalała na wielowymiarowe ujmowanie poruszanych problemów. Jednocześnie zdajemy sobie sprawę, że stanowi jedynie przyczynek do podejmowanych tu zagadnień, zasługujących na rozwinięcie w kolejnych opracowaniach. W pierwszej części książki przedstawiamy gdańską kulturę i sztukę w ujęciu historycznym, a także w kontekście współzależności ludzi, miejsca, kultury i ekonomii. Część druga dotyczy Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki jako wspólnoty in actu. Wydaje się, że niekonwencjonalnie i być może nowatorsko potraktowaliśmy historię GTPS w rozdziale opartym na materiałach zasobów Archiwum Państwowego w Gdańsku oraz Instytutu Pamięci Narodowej, w których, jak się okazało, jego autor nie znalazł niczego strasznego. Część trzecia książki, niemająca raczej charakteru naukowego, ukazuje GTPS we wspomnieniach i jest rodzajem otwartej trybuny. To niezwykle ważne wypowiedzi, z których – z jednej strony – można o GTPS sporo się dowiedzieć; z drugiej – bardzo zbliżyć się do istoty wspomnianej wzajemności i zrozumieć głębię relacji miasto–sztuka.
„Cenny nowy Polak ze starym rosyjskim Sercem – tym sprzed rewolucji październikowej”.
Elżbieta Jaworowicz
„To zaskakujące, jaka przeszłość może kryć się za twórcą przeboju Jej czarne oczy. Ta książka dobrze ją ujmuje. Polecam”.
Radek Liszewski, zespół Weekend
„(…) mys´l o spotkaniu z dre?czycielem przyprawiała go o ge?sia? skórke?. Podczas przemierzania zasp wydarzyło sie? cos´ niespodziewanego. Chłopiec poczuł uderzenie. Zrobiło sie? ciemno. Duz˙o czasu zaje?ło dziecku us´wiadomienie sobie sytuacji, w której sie? włas´nie znalazło. Temperatura sie?gała trzydziestu szes´ciu stopni poniz˙ej zera, ale jeszcze nie zapadł zmrok. Wokół nikogo i cisza”.
Tomasz Łabanowski, urodzony 28.05.1991 roku w Sejnach, małym miasteczku w północno-wschodniej części Polski. Studiował na Uniwersytecie im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Obronione prace naukowe: „Muzyka filmowa Krzysztofa Komedy”, „Ivan Komarenko – monografia artystyczna”. Uzyskany stopień akademicki: magister. Kulturoznawca o specjalizacjach: zarządzanie kulturą i muzyka w kulturze. muzyk, gitarzysta powiązany z wieloma artystami (współpraca z Ivanem Komarenko od 2012 roku) oraz producent muzyczny. Współzałożyciel zespołu No Logo.
POZNAJ ŚWIAT MUZYKI... nowa seria poświęcona muzycznej odsłonie kultur i narodów świata. Międzynarodowy charakter projektu jest doskonałym nośnikiem emocji oraz wiedzy o innych kulturach. Zachęcamy do muzycznej podróży dookoła świata!
1. Na sopkah Manchjurii
2. Kalinka
3. Tiomnaya noch
4. Ochi chiornie
5. Katiusha
6. Gori gori moya zviezda
7. Dvie gitary
8. Oi, cvietiot kalina
9. Landishi
10. Ogoniok
11. Bieriozka
12. Dorogoi dlinnoyu
13. Kakim ti bil
14. Kalitka
15. Oi, ryabina kudriavaya
16. Troika pochtovaya
17. Brodiaga
18. Tolko raz bivayut v jizni vstrechi
19. Juravli
20. Yamshik, nie goni loshadei
21. Vecherni zvon
Jest to druga książka napisana przez Janusza Zlamala, aktora, który ukończywszy studia ekonomiczne w Szczecinie rozpoczął naukę w Studium Teatralnym przy Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, prowadzonym przez Irenę i Tadeusza Byrskich. Janusz Zlamal wspomina, że grał w wielu teatrach, między innymi tytułową rolę w sztuce Stanisława Wyspiańskiego Zygmunt August, prezydenta w Intrydze i miłości, Wacława w Zemście Aleksandra Fredry, hrabiego Almawiwę w Weselu Figara.
Przyjaźnił się z Kazimierzem Szemiothem, malarzem i poetą, autorem słów do Jaskółki uwięzionej, śpiewanej przez Stana Borysa. W książce są zamieszczone zarówno wiersza Szemiotha, jak i jego obrazy, rysunki znaczków na kopertach czy malarstwo na muszelkach.
Osobny rozdział jest poświęcony bratu Autora – Tadeuszowi Zlamalowi, tancerzowi i malarzowi, którego prace są również przedstawione w książce oraz jego siostrze, Miladzie Claesson-Färdigh, również malującej, najchętniej bukiety kwiatów. Ojciec Autora, Rudolf Marian Zlamal, był pedagogiem z powołania, który między innymi zorganizował i prowadził przez wiele lat Bibliotekę w Wolanowie, działającą prężnie do dzisiaj.
Część pierwsza, pod tym samym tytułem (której ostatnie egzemplarze są jeszcze w sprzedaży) przedstawia wspomnienia z dzieciństwa i młodości, przypadających na okres II wojny światowej. Janusz Zlamal ps. „Longinus” obecnie jest członkiem radomskiej organizacji Szarych Szeregów
i w części drugiej zamieścił także swoje dokumenty – zaświadczenie weryfikacyjne o członkostwie w Szarych Szeregach, legitymację Krzyża Walecznych, otrzymanego od rządu RP
na Uchodźstwie w Londynie (w grudniu 1949 roku), czy legitymację Odznaki Weterana Walk o Niepodległość nadanej w 1996 roku.
Para Wino i NOG po raz pierwszy razem na winylu! Mocne brzmienia gitar i perkusji, połączone z charyzmatycznym wokalem teraz dostępne w zupełnie nowej odsłonie. Na jednej płycie LP zebrano kultowe kawałki dwóch najbarwniejszych punkowych zespołów w Polsce. Strona A to zespół Para Wino i ich bezkompromisowe utwory, m.in. „Pogo dla niewinnych”, „Punk Twoja Mać” czy „CH.W.D.A.R.N.P.Z”. Na stronie B usłyszmy charakterystyczne dla NOG undergroundowe granie, m.in. piosenki „Wypijemy”, „Janek Wiśniewski” czy „Punk nie umarł”. „Para Wino/NOG” to wyjątkowa kompilacja prezentująca solidna dawkę niezależnego polskiego punkrocka.
tracklista:
strona A: PARA WINO
1. Sex i jedzenie
2. Punk Twoja mac
3. Pogo dla naiwnych
4. Barykady i kamienie
5. Ojciec Dyrektor
6. I do ucha i do tańca
7. Do murzynow
8. CH.W.D.A.R.N.P.Z.
strona B: NAUKA O GÓWNIE
1. Bieda
2. Współczesni niewolnicy
3. Wypijemy
4. Punk nie umarł
5. Totalitarny system
6. Janek Wiśniewski
Tak, tak, ziom! Sławny młody rysownik Ed Piskor chce Was trochę podszkolić w oldskulu i dlatego przygotował totalnie rozrywkową i encyklopedyczną kronikę najbardziej amerykańskiej ze sztuk, która podbiła cały świat. Genealogia Hip Hopu, która debiutowała w sieci na portalu Boing Boing, poprowadzi Was swoimi obsesyjnie szczegółowymi kadrami przez parki i domówki południowego Bronksu po kluby, studia nagraniowe i radiostacje, gdzie rodziła się nowa scena.Na planszach tego komiksu ożywają tak magnetyczne i wspaniałe osobowości jak Grandmaster Flash, Afrika Bambaataa, Kurtis Blow, DJ Kool Herc, The Sugarhill Gang i Funky 4+1. Poznajemy też obdarzone wcale nie mniejszą charyzmą szare eminencje hip hopu: Russella Simmonsa, Sylvię Robinson, Ricka Rubina oraz manhattańskich mistrzów graffiti pomagających przebić się hip hopowi do mainstreamu: Fab Five'a Freddy'ego, który ziomił się z Debbie Harry, Keithem Haringiem i Jeanem-Michaelem Basquiatem.
Ta książka jest zaproszeniem do czynnego myślenia - o tekstach Wyspiańskiego i poprzez nie. Gromadzi teksty, które powstały w trakcie projektu artystyczno-badawczego Poza kanonem, pomiędzy akademią a praktyką. Dramaty Stanisława Wyspiańskiego. Jego zasadniczym celem było stworzenie scenicznego laboratorium, w którym w intensywnym dialogu i w warunkach swobodnego eksperymentu zaproszeni badacze i artyści mogli dążyć do odkrycia nowych sposobów interpretacji twórczości teatralnej autora ""Wyzwolenia"". Laboratoryjnej pracy poddano sześć utworów Wyspiańskiego, sytuujących się na obrzeżach kanonu: ""Requiem"", ""Bolesław Śmiały"", ""Legion"", ""Klątwa"", ""Śmierć Ofelii"", ""Legenda"".Inicjując projekt, szliśmy za wskazaniem Wyspiańskiego: przewalczyć myślą. Powrót do jego tekstów wydała nam się dziś w kontekście polskiego życia zbiorowego szczególnie ważny. Zmęczenie niedoformiem i nagromadzeniem konkurencyjnych wzorców i scenariuszy zaowocowało po dwudziestu latach od odzyskania suwerenności, agresywną rekonstrukcją przeszłości, obwarowywanej sakralnymi nakazami. Naród kulturowy jako twarda oczywistość zamienia się w broń przeciwko wszelkim odmiennościom i próbom twórczego przewalczenia jego przeszłości, której - chcąc nie chcąc - jesteśmy wytworem. Takiego kultu Wyspiański nigdy nie aprobował, równie mocno protestując jednak przeciwko wymazywaniu tego kształtującego nas i wciąż aktywnego dziedzictwa.Praca podjęta przez autorów interpretacji jego tekstów pokazanych na scenie Instytutu Teatralnego i zapisanych w niniejszym tomie jest świadectwem przyjęcia takiej właśnie postawy. Nie musimy, a nawet nie powinniśmy próbować iść wprost za słowami Wyspiańskiego, traktować cytaty z niego jak maksymy i motta, ale postawa, którą żył, wydaje się dziś polityczną i kulturową koniecznością.
„Album kwiatowe Elizy Orzeszkowej”
ze wstępem Magdaleny Joncy
i komentarzem Zbigniewa Mirka
Botaniczne pasje Elizy Orzeszkowej są silnie obecne w jej twórczości literackiej. „Ze spojrzeń w przestworza i z pilnego przypatrywania się ziemi, z rozglądania się pośród krzewin i drzew, zbóż, traw i kwiatów (…) wyłania się pochwała krainy przyjaznej wszelkiemu życiu i życia pełnej” – pisał o „Nad Niemnem” Józef Bachórz.
Pisarka studiowała botanikę ludową nie tylko na potrzeby „Nad Niemnem” (1887), ale też „Tytana, fauna i nimfy. Wśród kwiatów” (1895), „Wesela Wiesiołka” (1900) czy „Niepoprawnego” (1900). Spędzała długie godziny na zbieraniu roślin, starannym ich suszeniu, a następnie układaniu w zielniki lub kompozycje kwiatowe.
Album florystyczny, którego karty prezentujemy, jest jednym z wielu opracowanych przez pisarkę. Powstał w 1890 roku jako charytatywny dar na rzecz głodujących mieszkańców Galicji. W roku 1894 został uhonorowany złotym medalem na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie. Obecnie albumem opiekuje się ossoliński Dział Rękopisów.
„Florystyczne albumy, z uwagi na ich wyjątkowe walory estetyczne, stanowiły swego rodzaju ukoronowanie rozlicznych, jak je nazwała [Orzeszkowa], «robót kwiatowych», którymi się szczyciła i w których wytwarzaniu osiągnęła biegłość. Surowcowym zapleczem tych prac były łąki i pola na przestrzeni 5–7 mil wokół wsi Miniewicze i Poniemuń, do których w latach 1878–1896 wyjeżdżała na cztery wakacyjne miesiące wraz ze swym «najbliższym sztabem» oraz pieskiem Turkiem i kotką Baśką”.
ze „Wstępu” Magdaleny Joncy
Eliza Orzeszkowa (1841–1910) – jedna z najwybitniejszych pisarek polskiego pozytywizmu, publicystka i działaczka społeczna. Autorka powieści, nowel i opowiadań, m.in. „Dziurdziowie” (1885), „Nad Niemnem” (1887), „Cham” (1888), „Gloria victis” (1910). Jej twórczość obrazuje idee epoki oraz najważniejsze problemy życia społecznego. Podejmuje też problemy konfliktów narodowych, szczególnie powstania styczniowego. Jej książki cieszyły się dużą popularnością, a sama Orzeszkowa uchodziła za autorytet. Publikowała w „Tygodniku Ilustrowanym” i „Przeglądzie Tygodniowym”. Przyjaźniła się z Marią Konopnicką. W pierwszych latach XIX wieku dwukrotnie wysuwano jej kandydaturę do Literackiej Nagrody Nobla.
Magdalena Jonca – literaturoznawca, profesor w Zakładzie Historii Literatury Romantyzmu w Instytucie Filologii Polskiej UWr. Bada literaturę XIX wieku, literackie kreacje postaci historycznych oraz twórczość Słowackiego, Norwida, Dygasińskiego i Orzeszkowej. Naukowo interesuje się także literaturą dla dzieci i młodzieży. Autorka monografii „Sierota w literaturze polskiej dla dzieci w XIX wieku” (1994), „Enfants terribles. Dzieci złe, źle wychowane w literaturze polskiej XIX wieku” (2005), „Królowa Jadwiga. Szkice do portretu literackiego” (2013).
Zbigniew Mirek – botanik, profesor, pracownik Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN, którym kierował w latach 1999-2011. Jest autorem ponad pięciuset publikacji naukowych i popularnonaukowych z zakresu botaniki, ochrony przyrody oraz ekoteologii i ekoetyki. Był prezesem Polskiego Towarzystwa Botanicznego, przewodniczącym Komitetu Botaniki PAN, Komitetu Ochrony Przyrody PAN oraz członkiem Komitetu Ekologii PAN. Obecnie pełni funkcję wiceprzewodniczącego Państwowej Rady Ochrony Przyrody.
Album prezentujący najpiękniejsze ikony w polskich kolekcjach. Arcydzieła sztuki Kościoła Wschodniego pochodzące z okresu od XV do XVIII wieku, niezwykłe przedstawienia Chrystusa Pantokratora, Matki Boskiej, wizerunki świętych. Usystematyzowany tematycznie zbiór opatrzony został wstępem przez prof. Barbarę Dąb-Kalinowską, wybitnego znawcę bizantologa. Album wydany został na najwyższym poziomie edytorskim, odpowiadającym wielkości sztuki, którą przedstawia
Znacie je doskonale. Marzyliście o tym, by wyglądać i żyć jak one. Podziwialiście ich urodę zatrzymaną na taśmie filmowej, zazdrościliście im sławy, w przekonaniu, że ich życie było wspaniałą bajką. Brigitte Bardot, Rita Hayworth, Audrey Hepburn, Ingrid Bergman, Marylin Monroe, Grace Kelly… Czy jest ktoś, kto o nich nie słyszał? Niemożliwe. Wszyscy je kochamy.
Ich prawdziwe życie niewiele jednak miało wspólnego z sielankowymi opowieściami z ich udziałem, znanymi z ekranu. Wielka uroda, sława, talent nie uchroniły ich przed nieudanymi związkami, przed cierpieniem, nie stały się przepustką do szczęścia. Przeciwnie, trwanie na szczycie bywało okupione zaniedbywaniem najbliższych, dramatycznymi wyborami, nie zawsze trafnymi. Ponadto - ciągłym byciem na cenzurowanym. Uwielbiana przez publiczność Ingrid Bergman, zwłaszcza za rolę w „Casablance”, idąc za głosem serca, stała się bohaterką jednego z największych skandali w historii Hollywoodu. Zapłaciła za to odrzuceniem przez branżę i fanów. Amerykanie życzyli śmierci jej dziecku, nazywając je „potomkiem wiedźmy”.
Brigitte Bardot okrzyknięto dziwaczką i wariatką, po tym jak u szczytu sławy, w wieku 39 lat porzuciła aktorstwo i poświęciła się opiece nad zwierzętami.
Julia Roberts, praktykująca hinduistka, przed laty nie schodziła z planu. Jej pierwsze małżeństwo rozpadło się, bo nie godziła pracy z życiem rodzinnym. Czym więc jest ta książka? Zbiorowym portretem kobiecej odwagi, talentu, poświęcenia i wyrzeczeń, ale również próby ocalenia w gigantycznej machinie przemysłu filmowego własnej tożsamości. Cena tej ostatniej okazuje się być znacznie wyższa, niż zdobycie sławy czy wielkich pieniędzy.
Przedmowa / 7
Od Redakcji / 11
Dawid Martin
Prezentacje muzyki gamelanowej i tańca jawajskiego w Europie przed Wystawą Powszechną w Paryżu / 15
Dawid Martin
Muzyczne kontakty między PRL i Republiką Indonezji w dobie rządów prezydenta Sukarno / 49
Maria Szymańska-Ilnata
Talempong – instrument muzyczny o „dwóch obliczach” jako przykład współczesnych przemian w kulturze muzycznej Sumatry Zachodniej / 79
Renata Lesner-Szwarc
Kultura taneczna regencji Buleleng w północnej Bali / 109
Marianna Lis
Sztuka i polityka w Indonezji XX wieku / 135
Marianna Lis
Goyang Penasaran. Seksualność, religia i przemoc z perspektywy indonezyjskiego teatru / 153
Aleksandra Dudzińska
Indonezyjska grupa Komunitas Berkat Yakin wobec teatru Jerzego Grotowskiego / 173
Krzysztof Morawski
Jawajski batik w niepodległej Indonezji / 195
Krzysztof Morawski
Batiki jawajskich Chińczyków Peranakan / 215
Noty o autorach / 243
Rozmowa z Pedrem Costą – portugalskim reżyserem i scenarzystą, jedną z największych osobowości europejskiego kina, twórcą prawdziwie niezależnym. W wywiadzie (przeprowadzonym przez Agnieszkę Szeffel) Costa opowiada o tym, jak powstaje jego minimalistyczne, alegoryczne, a zarazem polityczne kino, dotykające postkolonialnych traum i sytuujące się konsekwentnie po stronie ludzi wykluczonych, niewidzialnych dla systemu. Reżyser od lat pracuje z ludźmi zepchniętymi na margines, z imigrantami, tworząc w swoich filmach (Kości, W pokoju Wandy, Pochód młodości, Koń Forsa) przestrzeń dla ich „nienapisanych historii”.
Książka (wydanie dwujęzyczne: polsko-angielskie) ukazała się we współpracy ze Stowarzyszeniem Nowe Horyzonty z okazji retrospektywy Pedra Costy zorganizowanej podczas 18. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty we Wrocławiu
Publikacja zawiera naukową analizę społecznego świata współczesnego polskiego teatru dramatycznego jako przestrzeni działania i dyskursu. Autorkę interesują przede wszystkim areny teatru publicznego, czyli miejsca sporu, dyskusji, polemiki między uczestnikami tego uniwersum. Jak pisze profesor Przemysław Kisiel, „wartość monografii wynika przede wszystkim z umiejętnego zakreślenia teoretycznych ram analizy oraz z wysokich merytorycznych kompetencji autorki, pozwalających na przeprowadzenie wnikliwej socjologicznej analizy środowiska teatralnego w Polsce. O wartości książki świadczy również umiejętne powiązanie materiału empirycznego zebranego w ramach własnych badań terenowych z materiałami pochodzącymi z innych źródeł”.
Czy w Polsce jest dziś za dużo obrazów? Albo czy mnogość obrazów na naszych ekranach i ulicach świadczy o ich potędze? I jak opowiadać o obrazach w języku, który na ten temat mówił dotąd tak niewiele?
"Obrazy wychodzą na ulice" to próba rekonstrukcji dominującego porządku wizualnego dokonana w oparciu o analizę konfliktów o obrazy: usuwania pomników około 1989 roku, ataków na sztukę w galeriach około roku 2000 i sporu o „śmietnik wizualny” w jego najnowszej odsłonie. W momentach sporów o obrazy ujawnia się wielość opinii o nich – na co dzień niewypowiadanych, przeoczanych lub znaturalizowanych.
W najnowszej książce w Serii Wizualnej Fundacji Bęc Zmiana i Instytutu Kultury Polskiej UW Łukasz Zaremba wykorzystuje perspektywę studiów nad kulturą wizualną, by opowiedzieć o nieoczywistych formach zapełniających dziś polskie ulice: o bilbordach przekształcających się w krajobrazy, o świętych obrazkach zamieniających się w dzieła sztuki i ponownie w święte obrazki, o pomnikach zmieniających się w bilboardy, a także o obrazach tych pomników.
dr Łukasz Zaremba – kulturoznawca, tłumacz, asystent w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, redaktor pisma „Widok. Teorie i Praktyki Kultury Wizualnej”. Interesuje się naukami o obrazach i wizualności. Tłumaczył między innymi książki W.J.T. Mitchella, Nicholasa Mirzoeffa, Jonathana Crary’ego i Hito Steyerl. Laureat stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej i stypendium Ministra Nauki dla wybitnych młodych naukowców. Współredaktor podręcznika akademickiego Antropologia kultury wizualnej(2012). Współautor tomów Kultura wizualna w Polsce. Fragmenty i Spojrzenia(2017). Książka Obrazy wychodzą na ulice ukazuje się w Serii wizualnej Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego i Fundacji Bęc Zmiana.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
