W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Książka towarzysząca wystawie „1918–2018: stulecie niepodległości. Polska – światu”
Kuratorem i twórcą wystawy jest profesor Krzysztof Pomian.
„W ciągu stu lat, jakie minęły od odzyskania niepodległości, kultura polska stała się widoczna i znana poza Polską jak nigdy przedtem. Liczni polscy uczeni, myśliciele, pisarze, artyści, działacze społeczni i politycy – mężczyźni i kobiety – osiągnęli rozgłos światowy zaświadczony wpisami na listę światowego dziedzictwa UNESCO, wysokimi stanowiskami, prestiżowymi nagrodami, odznaczeniami, wyróżnieniami, zaproszeniami, przekładami, koncertami, spektaklami, wystawami, pokazami, recenzjami i omówieniami. Każde środowisko wie zazwyczaj o sukcesach w swojej dziedzinie. Niekiedy mówią o tym media, szybko jednak przychodzi zapomnienie. Toteż polska opinia publiczna nie zdaje sobie sprawy z rozmiarów uświatowienia kultury polskiej, z tego, że dotyczy ono nie kilku sławnych jednostek, ale setek nazwisk i tytułów.
[…]
Niniejsza wystawa pokazuje Polskę w świecie. Nie opowiada historii kultury polskiej w ciągu minionego stulecia. Opowiada o recepcji tej kultury przez kultury innych krajów i pod tym kątem dobiera eksponowane materiały. Pokazuje jej twórców, ale przez pryzmat ich obecności w odmiennym od pierwotnego otoczeniu. Przy tej okazji podkreśla rolę polskiej diaspory: fal emigracyjnych, które opuściły Polskę po 1939 roku, przeniosły ze sobą kulturę polską na wszystkie kontynenty, otworzyły przed nią nowe miejsca i krajobrazy, a zarazem wprowadziły ją w innym każdorazowo zakresie do kultury krajów osiedlenia. Podkreśla też niezastąpioną rolę łączników między różnymi kulturami – w tym organizacji międzynarodowych, takich jak UNESCO”.
Fragment Manifestu wystawy
Autorzy zebranych w tomie blisko trzydziestu rozpraw badają najróżniejsze konteksty występowania wody i innych motywów akwatycznych w dawnych i współczesnych tekstach kultury, śledząc m.in. ich złożone implikacje filozoficzne czy światopoglądowe w dziełach literackich, malarskich, fotograficznych, na obszarze filmu i sztuki teatru.
Współczesna dramaturgia teatralna, filmowa, radiowa, telewizyjna. Co miesiąc nowy polski dramat. Tłumaczenia najciekawszych tekstów dramaturgicznych z zagranicy. Co jeszcze? Eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, prezentacje sylwetek dramatopisarzy oraz informacje o życiu współczesnego teatru.
W społecznej świadomości powstanie warszawskie funkcjonuje w dużej mierze jako mit heroiczno-martyrologiczny – zespół określonych symboli, sensów i znaczeń przypisywanych temu wydarzeniu. Kino o tematyce powstańczej z jednej strony sytuuje się wobec mitu powstania, stworzonego przez zbiorową wyobraźnię i utrwalanego w społecznej świadomości kolejnych pokoleń Polaków, mitu w określony, zmienny historycznie sposób podlegającego presji, modyfikacjom na skutek zewnętrznych uwarunkowań politycznych i kulturalnych. Z drugiej strony, ze względu na mitotwórczy charakter filmu jako medium, kino samo w jakimś stopniu kreuje ów mit, tworzy społeczne wyobrażenie faktu historycznego, często symbolizując i metaforyzując jego przedstawienia.
Książka koncentruje się na charakterystyce zmian zachodzących w przedstawianiu tematyki powstańczej zarówno w okresie PRL-u, jak i po przełomie ustrojowym, wpływach uwarunkowań politycznych, kulturowych, technologicznych na filmowy obraz powstania warszawskiego. Specyfika tematu sprawia bowiem, że analizowane filmy nierzadko więcej niż o samym wydarzeniu historycznym, do którego się odwołują, mówią o czasie, w którym zostały zrealizowane.
W późniejszym okresie swojej twórczości Eurypides wprowadził nowe treści i formy do greckiej tragedii, tworząc dramaty, które współcześni badacze nazywają tragikomediami, melodramatami lub tragediami intrygi i rozpoznania. Te niezwykle interesujące dzieła znalazły się właśnie w niniejszym drugim tomie mojego przekładu tragedii Eurypidesa. Prócz nich są w nim również Bachantki, jedyna wśród zachowanych tragedii sztuka oparta na micie dionizyjskim, oraz Rezos, którego autorstwo nie jest pewne.
Odchodząc od tradycyjnej poważnej tematyki i formy tragedii, Eurypides z jednej strony niewątpliwie przyczynił się do upadku tego gatunku, lecz z drugiej stał się prekursorem nowej komedii attyckiej oraz przyczynił się do narodzin greckiego romansu. Zmieniając formę tragedii, poeta zachował jednak do końca wysoki poziom twórczy, czego przykładem jest jego wspaniała Elektra oraz pełne ducha religijnego i natchnione w pieśniach chóralnych Bachantki.
Książka (...) stanowi interesujące przedstawienie tematyki tzw. inteligentnego systemu transportowego jako jednego z fundamentalnych systemów związanych z pojęciem "inteligentnych miast". Pojęcie to, jak również same inteligentne rozwiązania dla transportu zyskują bardzo mocno na znaczeniu w ostatnich latach. (...) Osoby odpowiedzialne za planowanie urbanistyczne oraz zagospodarowywanie nowych obszarów pod zabudowę powinny robić to przynajmniej częściowo mając na uwadze przyszłe formy transportu.
Książka zaproponowana przez panią dr inż. Marzenę Banach pokazuje te zagadnienia w bardzo ciekawy i zarazem kompleksowy sposób. (...) Pod tym względem praca stanowi sporą nowość na rynku i jako taka może stać się inspiracją do dalszych badań w tym obszarze.
Z recenzji dra hab. Rafała Długosza, prof. Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego
Badając wschodzący rynek tekstów literackich i filmowych o starości (zwłaszcza obarczonej demencją), powstałych w Europie po 1970 roku, przekonujemy się, że ich liczba rośnie w miarę wydłużania się naszego życia i proporcjonalnie do lęku, zwłaszcza młodych ludzi, przed utratą kontroli, niezależności, pozycji w społeczeństwie. Społeczeństwa, w których długie życie stanowi wartość, zdecydowanie starość odrzucają. Nikt nie chce być stary.
Lista paradoksów jest długa.
Zebrane teksty kultury pokazują, czego, ceniąc długowieczność, wolelibyśmy zarazem nie wi(e)dzieć. Przynajmniej dopóki sami się „tam” nie znajdziemy. Mówią wiele o nas, społeczeństwie i jego wartościach. Odsłaniają złożony mechanizm uwarunkowań i zależności, przecinających czy raczej łączących rodziny, pokolenia, a nawet społeczeństwa, które te teksty wytworzyły.
Wyniku zaprezentowanych w książce badań nie sposób łatwo streścić. Ich miarą jest to, że rodzą potrzebę refleksji nie tylko u „zawodowo zainteresowanych”. Jeśli będziemy mieli szczęście, nam także uda się zestarzeć i przekonać na własnej skórze, że starość jest bardziej kwestią stojących za nią wartości niż metryki. Ta książka może nam pomóc przygotować się do starości.
Poruszając się po kontrowersyjnych terytoriach – choroba otępienna, bankrutujący system opieki, migracja opiekunów – Co z tą starością? pokazuje, dlaczego coś tak „naturalnego” jak starzenie się z punktu widzenia moralnego może stać się nie do wytrzymania.
Wydanie audiofilskie 180 gram
A1. Singing Winds, Crying Beasts
A2. Black Magic Woman / Gypsy Queen
A3. Oye Como Va
A4. Incident At Neshabur
B1. Se A Cabo
B2. Mother's Daughter
B3. Samba Pa Ti
B4. Hope You're Feeling Better
B5. El Nicoya
Celem podręcznika było przedstawienie sposobu pracy w programie AutoCAD, a także przedstawienie podstawowych możliwości tworzenia wizualizacji w tym programie i programach pochodnych. Jego głównym celem jest nakreślenie sposobu pracy w programie AutoCAD, a także przedstawienie podstawowych możliwości tworzenia wizualizacji. Autorzy starali się w nim podać rozwiązania problemów, z jakimi spotkali się w swojej pracy zawodowej. Publikacja zawiera zbiór ćwiczeń odnoszących się do elementów praktycznych, które pozwolą w łatwy sposób zapamiętać i zrozumieć metody działania programu.
Jadwiga Mackiewicz – małym melomanom znana jako Ciocia Jadzia – od 1960 roku prowadzi w Filharmonii Narodowej koncerty dla dzieci. Uczy słuchania muzyki. Chcąc „ocalić od zapomnienia” Jej umiejętność i wiedzę, oddajemy w Państwa ręce tę płytę… Głos ma laureatka Orderu Uśmiechu – nagrody przyznawanej przez dzieci.
Ciocia Jadzia zabiera młodych słuchaczy w podróż z muzyką taneczną.
Płyta zawiera 13 utworów z różnych epok. Każdy z utworów opatrzony został interesującym komentarzem Cioci Jadzi, co pozwoli dzieciom na pełniejsze zrozumienie prezentowanej muzyki. Posłuchajmy zatem: polonezów Chopina i Czajkowskiego, menuetów Bacha i Mozarta, mazura Moniuszki, i jeszcze tańców - węgierskiego i słowiańskiego, słynnego marsza z "Aidy" i nie mniej słynnego "Marsza Radetzky'ego", no i naturalnie walców - Chopina oraz walca kwiatów z baletu Piotra Czajkowskiego.
Trubadurzy - jeden z naszych najpopularniejszych zespołów lat 60-tych.
Imieniny
Renata i lato
U Daniela
Iwona
Krystyna - mój świat
Basiu - moja miła
Zdrowie Janka
Anna o poranku
O Dorocie
Stasio
Jolka - mój kwiat
Bożena
Zróbmy Zbychu po kielichu
Imieniny
11 kwietnia 2008 zespół BANK był gościem w Wideotece Dorosłego Człowieka, niespodzianką programu było przybycie Marka Bilińskiego. Po programie muzycy podjęli decyzję o wspólnym graniu. To nie mniej sensacyjna informacja niż to, że Bank nagrał nową płytę. Po dziewięciu latach milczenia, muzycy zdecydowali się nagrać album z premierowymi piosenkami. 11 kompozycji, znajdujących się na tym krążku potwierdza, że Mirek Bielawski i jego koledzy są w doskonałej formie i mimo upływu lat nadal, drzemie w nich duch hard rocka. Jedna z piosenek z tego albumu, stała się bardzo popularna i przez wrocławskich fanów grupy uznana hymnem Wrocławia. Mowa oczywiście o „To Wrocław”.
To pierwszy tak obszerny zbiór nagrań w 35 letniej historii zespołu. Na pięciu płytach zamieszczono 100 najciekawszych i najbardziej znaczących kompozycji z całej kariery grupy. Każda z tych piosenek zapisała się w jakiś znaczący sposób w historii zespołu. Czy to jako piosenka roku w niezliczonych plebiscytach radiowych czy to jako przebój na przeróżnych listach przebojów. ?Biały latawiec?, ?Jesteś jak Gioconda?, ?Nie szkoda róż? i cała masa innych, które po mimo upływu lat nie straciły swojego uroku. Te nowsze też zresztą w niczym nie ustępują przebojom z przed lat. Są w tym zestawie dwa wyjątkowe krążki. Pierwszy to - ?Wawele & Przyjaciele? ? gdzie muzycy występują wspólnie z Haliną Frąckowiak, Krystyną Giżowską, Sławkiem Wierzcholskim, Ireną Jarocką, Jackiem Dewódzkim i wieloma innymi artystami. Drugi to płyta DVD, która zapewni państwu bliższy - wizualny kontakt z artystami. Proszę, więc przyjąć od zespołu Wawele i jego lidera Jana Wojdaka tych 100 wyjątkowych piosenek, wybranych z okazji 35. rocznicy działalności zespołu.
Po pięciu latach fonograficznego milczenia zespół Leszcze wydaje kolejną płytę. To taneczna mieszanka wybuchowa, która łączy szalone rockabilly, pop swing, funk i rock a wszystko to w niepowtarzalnej, lekko pastiszowej formie. Na płycie znalazło się w sumie 20 utworów, większość autorstwa członków zespołu. Pierwszy singiel "Weekend" został nominowany do Krajowych Eliminacji 55 Konkursu Piosenki Eurowizji OSLO 2010. Liderem Leszczy jest z wykształcenia śpiewak operowy i charyzmatyczny showman Maciej Miecznikowski, który rozchmurzy każdego słuchacza.
1. Wycelujcie (prolog)
2. Weekend
3. Numer telefonu
4. Już zapominam Ciebie Nina
5. Spadochroniarz barok
6. Kto Cie zna, lepiej niż ja
7. Znowu rzuciłaś mnie
8. Halina
9. Spadochroniarz katedra
10. Ja się z Tobą wykończę
11. Spadochroniarz funk
12. Blady strach
13. Napad na bank
14. Spadochroniarz mecz
15. Don Badylo
16. Tokio - Gdynia
17. Spadochroniarz polka
18. Demografia
19. Nie dotykaj mnie
20. Wycelujcie (repryza)
We wkładce do tej płyty napisano – „Za co lubimy i kochamy zespół Wawele? Za nieprzemijające przeboje, za konsekwentną i oryginalną od wielu lat twórczość muzyczną”. I trudno się z tym stwierdzeniem nie zgodzić. Wawele w raz ze swym liderem Janem Wojdakiem grają i tworzą od ponad 30 lat. W tym czasie wylansowali wiele przebojów i zdobyli wiele prestiżowych nagród. Na płycie „Żółte plaże” Wawele przedstawiają swoje nowe kompozycje, w których udało im się zachować klimat z przed lat. Przypominają tak, że największe przeboje w nowych aranżacjach. Płyta zwiera dodatkowo piosenkę z udziałem Marty Florek i teledysk do utworu „Gienio z Krynicy”
Muzyka, która znalazła się na tej płycie, całkowicie odbiega od tego, co reprezentuje Lady Pank czyli macierzysta formacja Jana Borysewicza. To jego muzyczne drugie ”ja”. Prawdziwy rockowy manifest. Doskonale obrazujący jego nie tuzinkowe umiejętności jako instrumentalisty i talent kompozytorski. Mimo zdecydowanie mocno rockowego kierunku, który Borysewicz obrał na tej płycie, nie zapomina o elementach przebojowości (Zabierz mnie). Nie obce mu są również łagodniejsze akustyczne brzmienia (Stavanger). Bez wątpienia jest to jedna z najciekawszych płyt, które ukazały się w latach 90-tych. Dodatkowym atutem tego krążka są muzycy wspomagający Borysewicza – rozpoczynający swoją błyskotliwą karierę – Wojciech Pilichowski na basie i weteran sceny rockowej Wojciech Morawski na perkusji. Jest to pierwsza reedycja tej płyty od 1992 roku!
Przez ostatnie lata, bo tyle minęło od wydania poprzedniej płyty, nie było głośno o Ziyo, tymczasem zespół Jerzego Durała istnieje, działa i... ma się dobrze. Przekonuje o tym album "Puzzle", dziewiąta pozycja w dyskografii wydana w 2009 r. "Puzzle" to jednak wcale nie są muzyczne puzzle. Owszem, mamy tu porozsypywane elementy ciężkiego rocka, motywy orientalne, rytm ska i nawet szczyptę elektroniki - ale to tylko urozmaicenie, bo płyta jest spójna i przypomina który zespół najbardziej zasłużył na miano "polskiego U2".
Zespół zaistniał w drugiej połowie lat 80-tych i z powodzeniem działa po dziś dzień. Ich trochę postrzelony i wyluzowany sposób tworzenia jak i wizerunek, przez lata przysporzył im sporą grupę sympatyków. ""Nasze piosenki najlepsze"" to odświeżone, najbardziej chwytliwych utworów Schabów. Dopieszczone brzmienie i charakterystyczny, głęboki głos Olka Klepacza, zapewniają wyśmienitą zabawę, a pełne humoru teksty, bez wątpienia poprawią samopoczucie każdego słuchacza.
Homo Homini należeli do najpopularniejszych polskich zespołów. Dzięki wprowadzeniu do swojego instrumentarium banjo i gitary hawajskiej, wypracowali swoje unikalne i rozpoznawalne brzmienie. Po 27 latach Aleksander Nowacki zdecydował się na reaktywację zespołu, czego efektem jest właśnie ta płyta. „Zachowaliśmy ten sam styl, ale uwspółcześniony, z sekcją rytmiczną. Nie zamierzmy składać broni. Najlepsze przed nami”. Czy trzeba lepszej rekomendacji?
„Pęc ze śmiechu” to płyta kabaretowa z autorskimi piosenkami Ryszarda Makowskiego. Artysta w latach osiemdziesiątych zdobywał nagrody na festiwalach studenckich (I nagroda OPPA1984, II nagroda na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie 1986). Był filarem kabaretu OT.TO. Od 2003 r. współpracuje z kabaretem „Pod Egidą”, prezentuje swój recital, gra rock’n’rolla z kapelą, a przede wszystkim dużo pisze – piosenki, wiersze, sztuki teatralne, powieści, scenariusze, skecze, opowiadania. Płyta zwiera 24 piosenki zagrane w studenckim stylu – „pod gitarę”. Ich siłą jest przekaz tekstowy: obok piosenek ewidentnie drwiących z naszych „celebrytów” („Ratujcie mnie czyli nie lataj Lufthansą”, „Kazio i Izabel” czy „Och, ten Lechu!”) są utwory refleksyjne („Cukierek Wolności”, „Rozczarowana Dorożka”, „Ławeczka”), a nawet liryczne („Halabarda” czy poświęcona Zbigniewowi Cybulskiemu „Bim- bom”).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
