W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Praca doktorska Kaliny Kukiełko-Rogozińskiej Między nauką a sztuką. Teoria i praktyka artystyczna w ujęciu Marshalla McLuhana została wyróżniona II nagrodą oraz rekomendacją do wydania pracy nakładem Narodowego Centrum Kultury w IX edycji konkursu na najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze.
O globalnej wiosce słyszy się często, ale nazwisko autora tego terminu, jego poglądy i dzieła znane są tylko nielicznym. W swej pracy Kalina Kukiełko-Rogozińska nie tylko opisuje i stara się usystematyzować wiedzę na temat dorobku McLuhana, wpisując ją jednocześnie w pejzaż twórczości artystycznej lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, ale także w bardzo interesujący sposób przedstawia samego twórcę i jego życie – ciekawe, bogate, choć u schyłku naznaczone ciężką chorobą, która zachwyconego słowem uczonego skazała na milczenie.
"Autorka podjęła udaną próbę ponownej lektury McLuhana, co jest niewątpliwie – w czasach nagminnego ‘zapominania’ o źródłach inspiracji – potrzebne. Dobrze, że uwzględniła polską recepcję twórczości McLuhana. Jej budzący sympatię entuzjazm dla tej twórczości bywa czasem naiwny, nie jest jednak pozbawiona krytycyzmu (ostatnie partie pracy). Przydałoby się osadzenie koncepcji bohatera rozprawy w kontekście współczesnego medio/kulturo/znawstwa. Tematyka jest nośna, zainteresuje różne kręgi czytelników." - prof. Anna Zeidler-Janieszewska
Krzysztof Skiba w swojej autobiografii rozśmiesza, edukuje i puszcza oko do czytelnika, a przede wszystkim zabiera nas w niezwykłą podróż na backstage swojego życia. Opowiada o udanym dzieciństwie, działalności konspiracyjnej, więzieniu, do którego trafił w latach 80., kulisach działalności Big Cyca i polskiego show-biznesu czy powstawaniu legendarnego Lalamido.
Jest rozrywkowo i politycznie. Latają kamienie i ulotki. Unosi się gaz nad niespokojnymi ulicami i na scenie podczas koncertu. Tysiące ludzi skanduje hasła na demonstracji przeciwko władzy, ale też świetnie bawią się, śpiewając przeboje Big Cyca.
Autobiografię łobuza czytajcie, jak chcecie, od początku, od środka lub wspak, bo kolejne rozdziały są jak puzzle, które ktoś porozrzucał na nie zawsze miękkim dywanie rock and rolla.
Skiba to człowiek niepokorny, wyłamujący się wszelkim stereotypom. Jaki jest naprawdę?
Skiba lśni jak brylant. Jego talent jest wyczuwalny jak zapach perfum.
Hanna Bakuła
Skiba? Nawet inteligentny. Szkoda, że taki brzydki.
Andrzej Grabowski
Krzysiek, podobnie jak ja, spełnia rolę głupka wioskowego. Zawsze można liczyć, że powie coś, co jest nie do końca poprawne polityczne, ale co trzeba powiedzieć. I za to go lubię – nie pęka po prostu.
Tymon Tymański
Skiba z najbardziej dojrzałego młodzieńca, jakiego znałem, stał się najmniej dorosłym dorosłym, jakiego znam.
Michał Ogórek
Wielki szacunek dla Skiby, bo świetnie łapie te wszystkie historie, które są wokół nas. Big Cyc to nie jest skandalizująca kapela, oni tylko śpiewają o naszych wadach.
Jerzy Owsiak
Wkład Skiby w rozwój poezji punkowej był mi zawsze drogowskazem – to on pomógł mi ostatecznie porzucić mroczny nylon na rzecz progresywnego techno polo. Dziękuję Ci za to, Krzysztofie.
Piotr Bukartyk
To energetycznie radykalna fuzja Terminatora, Zorro i Antka Boryny. Skiba jest jak Krzysztof Ibisz wiecznie młody i jak Lenin wiecznie żywy.
Paweł „Konjo” Konnak
Fenomen i jednocześnie paradoks Skiby: w sprytnym przebraniu niskiego, łysiejącego grubaska funkcjonuje jedna z bardziej kolorowych postaci rodzimego show-biznesu. A zdecydowana większość rodzimego show-biznesu działa dokładnie odwrotnie.
Tomasz Jachimek
Gdybym żył, chciałbym być Skibą, ale niestety nie żyję.
Tadeusz Kościuszko
Chcesz, żeby w twoim programie było kolorowo i wyraziście, a może nawet po bandzie - zaproś Skibę. Sukces gwarantowany.
Maciej Orłoś
Nieprzeciętnie inteligentny człowiek o duszy buntownika. Ma niesamowity talent do udawania rzeczy, o których nie ma pojęcia. Od jakiegoś czasu wszyscy myślą, że jest postacią fikcyjną...
Jacek Jędrzejak
Gdyby mój syn potrafił śpiewać, byłby gwiazdą światowego formatu.
Albina Skiba (matka)
Skiba. Ciągle na wolności zaskakuje, wzrusza, ale też prowokuje, pokazując, że sztuka nie ma granic, a wolność, również artystyczna, jest jedną z najważniejszych zdobyczy naszej cywilizacji.
Nikt nie ma takiego wyczucia śpiewności języka czeskiego jak on. Jaromir Nohavica, czeski bard, poeta i kompozytor jest człowiekiem wyjątkowo utalentowanym i choć nie ma wykształcenia muzycznego, to jego koncerty stają się dla słuchaczy jedynym w swoim rodzaju przeżyciem, porównywalnym do misterium. Siła rymów, wyraziste pointy, skłanianie się ku romantyzmowi, szczerość i prostota wyróżniają jego twórczość, która zdobywa coraz większą rzeszę fanów w Polsce. Nohavica jest autorem ponad 400 tekstów, ale także tłumaczy i śpiewa piosenki m.in. Okudżawy czy Cohena. W jego repertuarze znajdują się nie tylko ballady o miłości, cierpieniu czy śmierci, lecz również rubaszne pieśni ludowe. Jego najpiękniejsze utwory na albumie z serii „Bardowie i poeci” wykonują m.in. Marian Opania, Zbigniew Zamachowski, Mirek Czyżykiewicz, Iwona Loranc, Agnieszka Matysiak czy Arek Kłusowski. Usłyszymy utwory w oryginalnych wersjach i tłumaczeniach m.in. Antoniego Murackiego i Andrzeja Poniedzielskiego. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Iwona Loranc, Marian Opania, Agnieszka Matysiak, Monika Węgiel, Krzysztof Dracz, Bartłomiej Nowosielski, Natalia Kujawa, Arek Kłusowski, Dariusz Siastacz – Wędrowni kuglarze
2. Marcin Januszkiewicz – Petersburg
3. Antoni Muracki – Czeski pies
4. Mirosław Czyżykiewicz- Myszka Miki
5. Arek Kłusowki – Piąta rano – świt
6. Piramidy – Kiedy brali mnie do wojska
7. Antoni Muracki – Anioł ze złamanym skrzydłem
8. Iwona Loranc – Darmodziej
9. Zbigniew Zamachowski – Na stacji Jerzego z Podebrad
10. Bartłomiej Nowosielski – Futbol
11. Agnieszka Matysiak – Przeszłość
12. Antoni Muracki – Jezusek
13. Czerwony Tulipan, Krystyna Święcicka – Sarejewo
14. Alicja Pyziak – Plebs blues
15. Marian Opania – Zabłądziła moja łódź
16. Tomek Wachnowski – Bohater albo tchórz
17. Antoni Muracki – Mam ledwie bliznę
18. Czerwony Tulipan – Kometa
19. Wojciech Gęsicki – Przebiśnieg
20. Jaromir Nohavica – Gdy odwalę kitę
Jeden z najbardziej cenionych polskich poetów, autor ballad i pieśni o tematyce historycznej, legenda piosenki autorskiej. Jacek Kaczmarski napisał ponad 600 wierszy. Komponował muzykę do swoich utworów i wykonywał je ponad 25 lat na scenie. Artysta wybitny i z rzadko spotykaną charyzmą. Nawet podczas swojej dziesięcioletniej emigracji elektryzował twórczością i kunsztem. Nikt nie komentował wydarzeń historycznych i otaczającej rzeczywistości tak jak on. Mimo, że jego najważniejsze utwory powstały w latach 1979-1990, to nadal zachwycają aktualnością. Twórczość Kaczmarskiego wciąż inspiruje twórców teatru, kina, telewizji i estrady. Jego piosenki są na nowo interpretowane i aranżowane przez muzyków starszego i młodszego pokolenia. „Mury”, „Obława”, „Krzyk”, „Nasza klasa”, „Czerwony autobus 56”, „Stary poeta drzemie” to tylko niektóre utwory, które usłyszmy na albumie z serii „Bardowie i poeci”. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Kameleon, Mirosław Baka, Wojciech Brzeziński, Joanna Lewandowska – Stary poeta drzemie
2. Maria Meyer – Poczekalnia
3. Jacek Bończyk – Opowieść pewnego emigranta
4. Marcin Rychcicki – Obława
5. Róża Miczko – Krzyk
6. Joanna Lewandowska – Czerwony autobus 56
7. Robert Kasprzycki – Encore
8. Maria Meyer – Pompeja
9. Elżbieta Okupska – Sen Katarzyny II
10. Małgorzata Gadecka – Nawiedzona (Wiek XX)
11. Beata Chren – Bajka o głupim Jasiu
12. Andrzej Kowalczyk, Mirosław Książek – Korespondencja klasowa cz.1
13. Andrzej Kowalczyk, Mirosław Książek – Korespondencja klasowa cz.2
14. Andrzej Kowalczyk, Mirosław Książek – Korespondencja klasowa cz.3
15. Andrzej Kowalczyk – Korespondencja klasowa cz.4
16. Robert Talarczyk – Nasza klasa
17. Marcin Rychcik - Mury
Twórczość Włodzimierza Wysockiego to klasyka na najwyższym poziomie. Polowanie na wilki” to jego najsłynniejsza ballada, której sukces natchnął go do pisania o prawdziwym obliczu radzieckiej rzeczywistości. Literacko uzdolniony, pisał prozę a nawet scenariusze, grał również w teatrze i filmach. W naszych sercach jednak pozostaje jako najsłynniejszy rosyjski bard. Włodzimierz Wysocki był dla Rosjan tak ważną postacią jak dla Polaków Jacek Kaczmarski. W swoim dość krótkim, ale bardzo intensywnym życiu zagrał wiele tysięcy koncertów. Miał niezwykły wpływ na poglądy pokoleń. Zostawił po sobie około 600 pieśni, które nadal zachwycają swoim artystycznym kunsztem i ponadczasowością. Po tych słowach chyba nikogo nie zdziwi, że jednym z bohaterów serii jest ta wybitna osobowość poetycko-muzyczna. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Projekt Volodia – Milicyjny protokół
2. Wojciech Brzeziński – Maratończyk
3. Marian Opania – Piosenka o bokserze
4. Margita Ślizowska, Artur Barciś, Magdalena Piotrowska, Anna Ozner, Beata Lerach, Mirosław Czyżykiewicz, Mariusz Kiljan, Mirosław Baka, Adam Nowak, Artur Żmijewski – Ballada o dzieciństwie
5. Adam Nowak – Gdyby wódkę pić sam człowiek mógł
6. Artur Barciś - Miszka Szyfman
7. Mariusz Kiljan – Gimnastyka
8. Marian Opania – Skocze wzwyż
9. Elżbieta Okupska – Nie lubię
10. Roman Kołakowski – Piosenka o nutach
11. Wojciech Brzeziński, Karolina Bratz-Brzezińska – Rozmowa przed telewizorem
12. Projekt Volodia – Okręty
13. Adam Nowak – Moskwa – Odessa
14. Mariusz Kiljan – Trójkąt bermudzki
15. Grzegorz Wiśniewski – Linoskoczek
16. Mirosław Baka – Piosenka o przyjacielu
17. Margita Ślizowska, Beata Lerach, Anna Ozner, Magdalena Piotrowska – Piosenka o nieboszczykach
18. Kamila Pieńkos – Nieszczęście
19. Ewa Błaszczyk – Konie
20. Wiktor Zborowski – Łaźnia
21. Paweł Kukiz, Aleksander Domagarow - Taganka
Włóczył się, podróżował po całym świecie, ale przede wszystkim pisał - książki, poezje i piosenki. Mówiono o nim James Dean, Brat-Łata, outsider albo... św. Franciszek w dżinsach. Edward Stachura był wszechstronnie utalentowanym poetą, prozaikiem, a także głosem młodzieżowej kontrkultury. Jego życie i dzieła wciąż wzbudzają zainteresowanie. Po jego ponadczasowe teksty sięgają wybitni polscy artyści i prezentują ich nowe interpretacje i aranżacje. Kolejna płyta z serii „Bardowie i poeci” to zbiór najpiękniejszych piosenek Edwarda Stachury w wykonaniu polskich muzyków i aktorów. Na albumie usłyszmy Piotra Machalicę, Mirosława Czyżykiewicza, Sławomira Zygmunta, Zbigniewa Zamachowskiego, ale i znakomite wokalistki – wśród nich m.in. Ewę Błaszczyk czy Natalię Sikorę. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Jerzy Satanowski – Narodziny świata
2. Jerzy Satanowski, Jan Janga Tomaszewski – Urodziłem się 18 sierpnia…
3. Piotr Machalica – Mgły opadły
4. Mirosław Czyżykiewicz – Życie to nie tatr
5. Sławomir Zygmunt – Kim właściwie była ta piękna pani, co dzisiejszej nocy w mojej samotni mnie odwiedziła
6. Jan Janga Tomaszewski – Piosenka dla Rafała Urbana
7. Justyna Kuśmierczyk – Piosenka dla robotnika rannej zmiany
8. Zbigniew Zamachowski – Nie brooklyński most
9. Sławomir Zygmunt – Czas płynie i zabija rany
10. Mariusz Lubomski – Nie rozdziobią nas kruki
11. Ewa Błaszczyk – Zobaczysz
12. Mirosław Czyżykiewicz – Tango Triste
13. Jan Janga Tomaszewski – Czy warto
14. Jerzy Satanowski – Biała lokomotywa
15. Chwila Nieuwagi – Błogo bardzo sławić będę ten dzień
16. Natalia Sikora – Dookoła mgła
17. Monika Boras – Jest już za późno, nie jest za późno
18. Jacek Bończyk – Minęło wiele miesięcy
19. Antoni Muracki – Ite missa est
20. Edward Stachura – Tobie albo zawieja w Michigan
Debiutancka płyta Papa Dance odniosła oszałamiający sukces! Królowała na listach przebojów, a niedługo po premierze dzięki utworowi „Kamikaze wróć” zespół zajął drugie miejsce na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Teraz ten wyjątkowy album ukazuje się na płycie winylowej. Po raz pierwszy krążek ukazał się latem 1985 roku i zebrał bardzo dobre recenzje. Niebanalne, zabawne teksty, synthpopowe brzmienie syntezatorów i oryginalne efekty elektroniczne oczarowały publiczność i krytyków muzycznych. Zachwycą i teraz, bo przeboje zespołu zostały zremasterowane, dzięki czemu krążek brzmi jeszcze lepiej. „Pocztówka z wakacji”, „Panorama tatr”, „Tatuowana róża” oraz „Kamikadze wróć!” - to tylko niektóre utwory, które przenoszą do czasów, gdy w muzyce królowały nowa fala i new romantic.
tracklista:
1. Pocztówka z wakacji
2. Tatuowana róża
3. Kamikadze wróć!
4. Bez sensacji
5. Kanał X-0-2
6. Panorama Tatr
7. Narodziny szejka
8. Lot na wyspę
9. Czy ty lubisz to co ja
10. Te głupie strachy
Po raz pierwszy na winylu ukazuje się album „Duety - Tak młodo jak teraz” Magdy Umer!
Pięknie wydana edycja specjalna została wzbogacona o nowe duety muzyczne. Irena Santor, Zbigniew Zamachowski, Grzegorz Turnau i Daniel Olbrychski to ich usłyszmy w dodatkowych utworach wykonanych wspólnie z Magdą Umer.
Projekt „Duety - Tak młodo jak teraz” to ziszczenie marzenia artystki. Utwory, jakie znajdują się na płycie to wyjątkowo ważne dla Magdy Umer kompozycje, których pierwszymi wykonawcami byli m.in.: Mieczysław Fogg, Seweryn Krajewski, zespół Mazowsze, Kalina Jędrusik czy Mieczysław Czechowicz. Na albumie pojawili się artyści, którzy od lat tworzą absolutną elitę polskiej sceny. Magda Umer zaprosiła do duetów niezwykłych gości, wśród nich aktorów – Krystynę Jandę, Piotra Fronczewskiego, Janusza Gajosa, Piotra Machalicę i Macieja Stuhra, oraz piosenkarzy i muzyków – Annę Marię Jopek, Stanisława Sojkę, Wojciecha Waglewskiego, Artura Andrusa, Janusza Strobla. Wśród wykonawców usłyszmy również Jeremiego Przyborę, Wojciecha Manna oraz Jacka Kleyffa.
Poza wspaniałymi gośćmi, uwagę zwraca także bardzo dobrze dobrany repertuar. Na „Duetach” znajdziemy m.in. kompozycje Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory, a także Seweryna Krajewskiego, Andrzeja Poniedzielskiego, Jana Wołka czy Wojciecha Waglewskiego. Warto zwrócić uwagę na przepiękne aranżacje, w których pojawiają się bossa nova, tango czy echa piosenki francuskiej. Całości dopełnia klasyczny skład, dobrego jazzowego combo w składzie perkusja, kontrabas i fortepian, wspomagany przez gitarę, skrzypce i instrumenty dęte.
A to wszystko wydane na dwóch pięknych płytach LP – białym i czarnym winylu!
Obowiązkowa pozycja dla fanów artystki i miłośników analogowych brzmień.
tracklista:
LP 1:
1. Magda Umer, Piotr Fronczewski - Ta ostatnia niedziela
2. Magda Umer, Krystyna Janda - Sama chciała
3. Magda Umer, Stanisław Soyka - W żółtych płomieniach liści
4. Magda Umer, Grzegorz Turnau - Co za tym pagórkiem
5. Magda Umer, Anna Maria Jopek - Dwa serduszka, cztery oczy
6. Magda Umer, Piotr Machalica - Tak młodo jak teraz
7. Magda Umer, Janusz Strobel - Czas rozpalić piec
8. Magda Umer, Wojciech Waglewski - Pora by się rozstać
9. Magda Umer, Janusz Gajos - Pa! - role
10. Magda Umer, Maciej Stuhr - Rzuć chuć
LP 2:
1. Magda Umer, Artur Andrus - Samokołysanka
2. Magda Umer - Czas na obłoki i las
3. Magda Umer, Jeremi Przybora - List nieortograficzny
4. Magda Umer, Wojciech Mann - Na całej połaci śnieg
5. Magda Umer, Jacek Kleyff, Jerzy Słomiński, Anna Patynek - Płachta nieba
6. Magda Umer, Irena Santor - Tych lat nie odda nikt
7. Magda Umer, Grzegorz Turnau - Stacyjka zdrój
8. Magda Umer, Zbigniew Zamachowski - Naprawdę nie dzieje się nic
9. Magda Umer, Daniel Olbryski - Pyłem księżycowym
Jego niekwestionowany talent literacki zachwycił cały świat! Buntownik, rewolucjonista, ale przede wszystkim artysta, dramaturg i poeta. Bertolt Brecht był twórcą niepokornym, idącym pod prąd. Inspirowali się nim artyści na całym świecie, wśród nich tacy muzycy jak The Doors, Tom Waits czy David Bowie. Niemiecki pisarz chciał zmuszać publiczność do aktywności intelektualnej i pobudzić społeczeństwo do postawy twórczej. Udało mu się to i mimo że jego piosenki powstały w latach 30-tych i 40-tych XX wieku, to do dziś są aktualne i każdy może się z nimi utożsamić. Krystyna Janda, Stanisława Celińska, Anna Maria Jopek, Natalia Sikora, Agata Klimczak, Wojciech Kościelniak czy Damian Łukowski to tylko niektórzy wykonawcy, których usłyszmy na albumie z serii "Bardowie i poeci". Na płycie zebrano jego najpiękniejsze utwory, wśród nich m.in. „Mała piosenka Polly” (Barbarasong), „Tango marynarzy” (Der Matrosen Song), Jenny Korsarka, Pieśń o armatach (Kanonensong), „Alabama Song – Piosenka o księżycu z Alabamy”. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Magdalena Piotrowska – Ballada sutenerska
2. Agnieszka Matysiak – Pieśń o Bilbao
3. Joanna Lewandowska – Alabama Song – Piosenka o księżycu z Alabamy
4. Natalia Sikora – Jenny Korsarka
5. Agata Klimczak – Legenda o nieszczęsnej Evelyn Roe
6. Dominika Dobrosielska – Kiedy kamień mówi
7. Wojciech Kościelniak – Ballada o ósmym słoniu
8. Krystyna Janda – Surabaya-Johnny, czyli lekcja piosenki
9. Stanisława Celińska – Tango marynarzy
10. Damian Łukowski – Pieśń kupca
11. Anna Maria Jopek – Ballada o kobiecie żołnierza
12. Zuzanna Wiśniewska – Pieśń i wdowach
13. Natalia Sikora – Pieśń o armatach
14. Wojciech Kościelniak – Ballada o smaku życia
15. Krystyna Tkacz – Ballada o seksualnej powolności
16. Klementyna Umer – Mała piosenka Polly
17. Dee Dee Bridgewater – Mack The Knife
Katalog prac plastycznych Cypriana Norwida obejmuje wszystko, co zostało przez twórcę Solo narysowane, namalowane lub wykonane jakąkolwiek techniką plastyczną, a zatem rysunki, akwarele, obrazy i studia olejne, ponadto prace graficzne, projekty rzeźbiarskie oraz prace medalierskie. Oprócz obiektów zachowanych zostały w nim uwzględnione i te, które uznano za zaginione, ale były reprodukowane za życia artysty lub po jego śmierci w wydawnictwach naukowych i albumowych, czasopismach i katalogach wystaw, oraz te, które znamy jedynie z tytułu lub choćby z drobnej wzmianki. Katalog obejmuje zarówno dzieła o niepodważalnych wartościach artystycznych, jak i pobieżnie wykonane szkice, w rodzaju rysunkowej notatki, a nawet zupełnie niepozorne „karteczki i złamki", jak swe szkicowe drobiazgi określał Norwid.
Katalog prac plastycznych Cypriana Norwida obejmuje wszystko, co zostało przez twórcę Solo narysowane, namalowane lub wykonane jakąkolwiek techniką plastyczną, a zatem rysunki, akwarele, obrazy i studia olejne, ponadto prace graficzne, projekty rzeźbiarskie oraz prace medalierskie. Oprócz obiektów zachowanych zostały w nim uwzględnione i te, które uznano za zaginione, ale były reprodukowane za życia artysty lub po jego śmierci w wydawnictwach naukowych i albumowych, czasopismach i katalogach wystaw, oraz te, które znamy jedynie z tytułu lub choćby z drobnej wzmianki. Katalog obejmuje zarówno dzieła o niepodważalnych wartościach artystycznych, jak i pobieżnie wykonane szkice, w rodzaju rysunkowej notatki, a nawet zupełnie niepozorne „karteczki i złamki", jak swe szkicowe drobiazgi określał Norwid.
Architektura krajobrazu jest dziedziną nauki związaną z kształtowaniem przestrzeni życia człowieka za pomocą roślinności, elementów wodnych i architektonicznych z uwzględnieniem wielu czynników, które składają się na charakter otaczającego krajobrazu. Kształtowanie krajobrazu wymaga plastycznego doboru wszystkich użytych elementów. Część 1. podręcznika obejmuje treści w zakresie kwalifikacji: R.21. Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu i R.22. Organizacja prac związanych z budową oraz konserwacją obiektów małej architektury, w tym zagadnienia z zakresu historii architektury i sztuki ogrodowej, ochrony, konserwacji i rewaloryzacji zabytkowych założeń ogrodowych, projektowania obiektów architektury ogrodowej oraz elementów, czynników i zasad kompozycji w architekturze krajobrazu.
Po utworzeniu w 1871 r. Cesarstwa Niemieckiego wprowadzono reformy ustroju sądowego i powołano do życia Ministerstwo Robót Publicznych, które miało decydujący wpływ na formy architektoniczne struktur administracji
państwowej. W okresie rządów Wilhelma I (1871–1888) uformował się nurt architektoniczny unifikujący rozwiązania projektowe w budownictwie sądów i więzień. Grynderski neorenesans „florencki” niósł określoną
symbolikę. Znaczenie symboliczne architektury spod znaku Temidy uległo zmianie w okresie panowania Wilhelma II (1888–1918). W czasie rządów ostatniego cesarza pojawiły się dwa główne nurty architektoniczne:
wcześniejszy, o „liberalnych” rozwiązaniach architektonicznych, nawiązujący do niemieckich, „narodowych” form i późniejszy – obejmujący formy Rétablissement – bardziej zachowawczy. W przypadku architektury więzień
i dużych zespołów penitencjarnych ewolucja – szczególnie tych dużych zespołów – rozpoczęła się w Prusach już w 1. połowie XIX w. i przebiegała od importowanych form „architektury twierdz” do swoistej hipostazy
miasta odkupienia. W pracy Architektura spod znaku Temidy w prowincji śląskiej w latach 1877–1918 omówione zostały rozwiązania z prawie 130 okręgów sądowych. Każdy z obiektów stanowił, mimo wspólnych cech, unikalne świadectwo europejskiej kultury belle époque, jej symboliki i piękna.
W okresie od XV do połowy XVI w. na Śląsku wznoszono kościoły halowe o trzech typach układów przestrzennych: z prezbiterium jednonawowym, z prezbiterium trójnawowym halowym zakończonym trzema wielobokami (występujące wcześniej), z prezbiterium halowym z obejściem (nowy układ), niekiedy z kaplicami przy prezbiterium lub korpusie. Budowle były wysokie, ale nie przesadnie wysmukłe. Wnętrza naw przekrywano nowymi typami sklepień: bogatymi sklepieniami gwiaździstymi, sieciowymi o różnych układach żeber oraz kryształowymi. Wzory sklepień przyszły z Zachodu, a w przypadku sklepień sieciowych także z Czech.
Kościoły, zwłaszcza XV-wieczne z halowymi prezbiteriami, były majestatyczne i pełne światła – to kontynuacja gotyku rozwiniętego, w którym umiejętnie wykorzystywano halową przestrzeń i dekoracje architektoniczne. Istotną rolę dekoracyjną we wnętrzach i elewacjach odgrywały okna maswerkowe. Do kompozycji maswerków wprowadzono nowe formy krzywolinijne oraz linearne. Portale były skromne i niewielkich rozmiarów.
W gotyku późnym, w 2 poł. XV w., a głównie w 1 poł. XVI, zaczęto powracać do form z XIII w. (arkadowe ściany tęczowe, dwuwieżowe fasady i układ wendyjski cegieł). Równocześnie w 2 ćw. XV w. pojawiły się pierwsze znamiona renesansu – gładkie ściany zewnętrzne i sklepienia krzyżowe o przekrojach prawie półkolistych, około połowy XVI w. formy gotyckie połączono z renesansowymi.
Ennio Morricone jest moim ulubionym kompozytorem. Kiedy mówię „kompozytorem”, chcę postawić go obok Mozarta, Beethovena, Schuberta. Quentin Tarantino
Autoportret geniusza, który zmienił oblicze muzyki filmowej
Barwna, wciągająca i pełna anegdot opowieść Ennia Morricone o jego życiu: od początków kompozytorskich przez współpracę z najważniejszymi reżyserami włoskimi i światowymi – jak Leone, Pasolini, Bertolucci, Almodóvar – aż po Oscara otrzymanego w 2016 roku za muzykę do filmu Tarantino.
Razem z Mistrzem zerkamy za kulisy show-biznesu. Dowiadujemy się, jak wielkie znaczenie w życiu artystycznym Ennia Morricone ma żona, czy wytoczono mu proces o plagiat i które gwiazdy rocka otwierają swoje koncerty jego muzyką. Maestro opowiada o przypadkach odrzucenia i o momentach, kiedy sam odmówił współpracy z gwiazdami. O tym, który wielki twórca filmowy zbył jego twórczość całkowitą obojętnością, a który pokochał go namiętnie. I o tym, dlaczego nie stworzył ścieżki dźwiękowej do Mechanicznej pomarańczy.
Bez cienia wątpliwości to najlepsza z powstałych na mój temat książek, najbardziej autentyczna i szczegółowa, najlepiej dopracowana. I najbliższa prawdzie. Ennio Morricone
Alessandro De Rosa (ur. 1985 w Mediolanie) – kompozytor, zaczął studia muzyczne zachęcony przez Morricone, ukończył konserwatorium w Hadze, współpracował z Jonem Andersonem z grupy Yes. Ostatnio pracuje dla RSI (Radiotelevisione Svizzera di lingua Italiana).
Ennio Morricone – obchodzi właśnie swoje 90. urodziny, skomponował muzykę do ponad 500 filmów i spektakli. Tworzy także, o czym niewielu melomanów wie, kompozycje z własnej inspiracji, które sam nazywa muzyką absolutną.
Książka towarzysząca wystawie „1918–2018: stulecie niepodległości. Polska – światu”
Kuratorem i twórcą wystawy jest profesor Krzysztof Pomian.
„W ciągu stu lat, jakie minęły od odzyskania niepodległości, kultura polska stała się widoczna i znana poza Polską jak nigdy przedtem. Liczni polscy uczeni, myśliciele, pisarze, artyści, działacze społeczni i politycy – mężczyźni i kobiety – osiągnęli rozgłos światowy zaświadczony wpisami na listę światowego dziedzictwa UNESCO, wysokimi stanowiskami, prestiżowymi nagrodami, odznaczeniami, wyróżnieniami, zaproszeniami, przekładami, koncertami, spektaklami, wystawami, pokazami, recenzjami i omówieniami. Każde środowisko wie zazwyczaj o sukcesach w swojej dziedzinie. Niekiedy mówią o tym media, szybko jednak przychodzi zapomnienie. Toteż polska opinia publiczna nie zdaje sobie sprawy z rozmiarów uświatowienia kultury polskiej, z tego, że dotyczy ono nie kilku sławnych jednostek, ale setek nazwisk i tytułów.
[…]
Niniejsza wystawa pokazuje Polskę w świecie. Nie opowiada historii kultury polskiej w ciągu minionego stulecia. Opowiada o recepcji tej kultury przez kultury innych krajów i pod tym kątem dobiera eksponowane materiały. Pokazuje jej twórców, ale przez pryzmat ich obecności w odmiennym od pierwotnego otoczeniu. Przy tej okazji podkreśla rolę polskiej diaspory: fal emigracyjnych, które opuściły Polskę po 1939 roku, przeniosły ze sobą kulturę polską na wszystkie kontynenty, otworzyły przed nią nowe miejsca i krajobrazy, a zarazem wprowadziły ją w innym każdorazowo zakresie do kultury krajów osiedlenia. Podkreśla też niezastąpioną rolę łączników między różnymi kulturami – w tym organizacji międzynarodowych, takich jak UNESCO”.
Fragment Manifestu wystawy
Autorzy zebranych w tomie blisko trzydziestu rozpraw badają najróżniejsze konteksty występowania wody i innych motywów akwatycznych w dawnych i współczesnych tekstach kultury, śledząc m.in. ich złożone implikacje filozoficzne czy światopoglądowe w dziełach literackich, malarskich, fotograficznych, na obszarze filmu i sztuki teatru.
Współczesna dramaturgia teatralna, filmowa, radiowa, telewizyjna. Co miesiąc nowy polski dramat. Tłumaczenia najciekawszych tekstów dramaturgicznych z zagranicy. Co jeszcze? Eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, prezentacje sylwetek dramatopisarzy oraz informacje o życiu współczesnego teatru.
W społecznej świadomości powstanie warszawskie funkcjonuje w dużej mierze jako mit heroiczno-martyrologiczny – zespół określonych symboli, sensów i znaczeń przypisywanych temu wydarzeniu. Kino o tematyce powstańczej z jednej strony sytuuje się wobec mitu powstania, stworzonego przez zbiorową wyobraźnię i utrwalanego w społecznej świadomości kolejnych pokoleń Polaków, mitu w określony, zmienny historycznie sposób podlegającego presji, modyfikacjom na skutek zewnętrznych uwarunkowań politycznych i kulturalnych. Z drugiej strony, ze względu na mitotwórczy charakter filmu jako medium, kino samo w jakimś stopniu kreuje ów mit, tworzy społeczne wyobrażenie faktu historycznego, często symbolizując i metaforyzując jego przedstawienia.
Książka koncentruje się na charakterystyce zmian zachodzących w przedstawianiu tematyki powstańczej zarówno w okresie PRL-u, jak i po przełomie ustrojowym, wpływach uwarunkowań politycznych, kulturowych, technologicznych na filmowy obraz powstania warszawskiego. Specyfika tematu sprawia bowiem, że analizowane filmy nierzadko więcej niż o samym wydarzeniu historycznym, do którego się odwołują, mówią o czasie, w którym zostały zrealizowane.
W późniejszym okresie swojej twórczości Eurypides wprowadził nowe treści i formy do greckiej tragedii, tworząc dramaty, które współcześni badacze nazywają tragikomediami, melodramatami lub tragediami intrygi i rozpoznania. Te niezwykle interesujące dzieła znalazły się właśnie w niniejszym drugim tomie mojego przekładu tragedii Eurypidesa. Prócz nich są w nim również Bachantki, jedyna wśród zachowanych tragedii sztuka oparta na micie dionizyjskim, oraz Rezos, którego autorstwo nie jest pewne.
Odchodząc od tradycyjnej poważnej tematyki i formy tragedii, Eurypides z jednej strony niewątpliwie przyczynił się do upadku tego gatunku, lecz z drugiej stał się prekursorem nowej komedii attyckiej oraz przyczynił się do narodzin greckiego romansu. Zmieniając formę tragedii, poeta zachował jednak do końca wysoki poziom twórczy, czego przykładem jest jego wspaniała Elektra oraz pełne ducha religijnego i natchnione w pieśniach chóralnych Bachantki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
