W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Po raz pierwszy na winylu ukazuje się album „Duety - Tak młodo jak teraz” Magdy Umer!
Pięknie wydana edycja specjalna została wzbogacona o nowe duety muzyczne. Irena Santor, Zbigniew Zamachowski, Grzegorz Turnau i Daniel Olbrychski to ich usłyszmy w dodatkowych utworach wykonanych wspólnie z Magdą Umer.
Projekt „Duety - Tak młodo jak teraz” to ziszczenie marzenia artystki. Utwory, jakie znajdują się na płycie to wyjątkowo ważne dla Magdy Umer kompozycje, których pierwszymi wykonawcami byli m.in.: Mieczysław Fogg, Seweryn Krajewski, zespół Mazowsze, Kalina Jędrusik czy Mieczysław Czechowicz. Na albumie pojawili się artyści, którzy od lat tworzą absolutną elitę polskiej sceny. Magda Umer zaprosiła do duetów niezwykłych gości, wśród nich aktorów – Krystynę Jandę, Piotra Fronczewskiego, Janusza Gajosa, Piotra Machalicę i Macieja Stuhra, oraz piosenkarzy i muzyków – Annę Marię Jopek, Stanisława Sojkę, Wojciecha Waglewskiego, Artura Andrusa, Janusza Strobla. Wśród wykonawców usłyszmy również Jeremiego Przyborę, Wojciecha Manna oraz Jacka Kleyffa.
Poza wspaniałymi gośćmi, uwagę zwraca także bardzo dobrze dobrany repertuar. Na „Duetach” znajdziemy m.in. kompozycje Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory, a także Seweryna Krajewskiego, Andrzeja Poniedzielskiego, Jana Wołka czy Wojciecha Waglewskiego. Warto zwrócić uwagę na przepiękne aranżacje, w których pojawiają się bossa nova, tango czy echa piosenki francuskiej. Całości dopełnia klasyczny skład, dobrego jazzowego combo w składzie perkusja, kontrabas i fortepian, wspomagany przez gitarę, skrzypce i instrumenty dęte.
A to wszystko wydane na dwóch pięknych płytach LP – białym i czarnym winylu!
Obowiązkowa pozycja dla fanów artystki i miłośników analogowych brzmień.
tracklista:
LP 1:
1. Magda Umer, Piotr Fronczewski - Ta ostatnia niedziela
2. Magda Umer, Krystyna Janda - Sama chciała
3. Magda Umer, Stanisław Soyka - W żółtych płomieniach liści
4. Magda Umer, Grzegorz Turnau - Co za tym pagórkiem
5. Magda Umer, Anna Maria Jopek - Dwa serduszka, cztery oczy
6. Magda Umer, Piotr Machalica - Tak młodo jak teraz
7. Magda Umer, Janusz Strobel - Czas rozpalić piec
8. Magda Umer, Wojciech Waglewski - Pora by się rozstać
9. Magda Umer, Janusz Gajos - Pa! - role
10. Magda Umer, Maciej Stuhr - Rzuć chuć
LP 2:
1. Magda Umer, Artur Andrus - Samokołysanka
2. Magda Umer - Czas na obłoki i las
3. Magda Umer, Jeremi Przybora - List nieortograficzny
4. Magda Umer, Wojciech Mann - Na całej połaci śnieg
5. Magda Umer, Jacek Kleyff, Jerzy Słomiński, Anna Patynek - Płachta nieba
6. Magda Umer, Irena Santor - Tych lat nie odda nikt
7. Magda Umer, Grzegorz Turnau - Stacyjka zdrój
8. Magda Umer, Zbigniew Zamachowski - Naprawdę nie dzieje się nic
9. Magda Umer, Daniel Olbryski - Pyłem księżycowym
Jego niekwestionowany talent literacki zachwycił cały świat! Buntownik, rewolucjonista, ale przede wszystkim artysta, dramaturg i poeta. Bertolt Brecht był twórcą niepokornym, idącym pod prąd. Inspirowali się nim artyści na całym świecie, wśród nich tacy muzycy jak The Doors, Tom Waits czy David Bowie. Niemiecki pisarz chciał zmuszać publiczność do aktywności intelektualnej i pobudzić społeczeństwo do postawy twórczej. Udało mu się to i mimo że jego piosenki powstały w latach 30-tych i 40-tych XX wieku, to do dziś są aktualne i każdy może się z nimi utożsamić. Krystyna Janda, Stanisława Celińska, Anna Maria Jopek, Natalia Sikora, Agata Klimczak, Wojciech Kościelniak czy Damian Łukowski to tylko niektórzy wykonawcy, których usłyszmy na albumie z serii "Bardowie i poeci". Na płycie zebrano jego najpiękniejsze utwory, wśród nich m.in. „Mała piosenka Polly” (Barbarasong), „Tango marynarzy” (Der Matrosen Song), Jenny Korsarka, Pieśń o armatach (Kanonensong), „Alabama Song – Piosenka o księżycu z Alabamy”. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Magdalena Piotrowska – Ballada sutenerska
2. Agnieszka Matysiak – Pieśń o Bilbao
3. Joanna Lewandowska – Alabama Song – Piosenka o księżycu z Alabamy
4. Natalia Sikora – Jenny Korsarka
5. Agata Klimczak – Legenda o nieszczęsnej Evelyn Roe
6. Dominika Dobrosielska – Kiedy kamień mówi
7. Wojciech Kościelniak – Ballada o ósmym słoniu
8. Krystyna Janda – Surabaya-Johnny, czyli lekcja piosenki
9. Stanisława Celińska – Tango marynarzy
10. Damian Łukowski – Pieśń kupca
11. Anna Maria Jopek – Ballada o kobiecie żołnierza
12. Zuzanna Wiśniewska – Pieśń i wdowach
13. Natalia Sikora – Pieśń o armatach
14. Wojciech Kościelniak – Ballada o smaku życia
15. Krystyna Tkacz – Ballada o seksualnej powolności
16. Klementyna Umer – Mała piosenka Polly
17. Dee Dee Bridgewater – Mack The Knife
Katalog prac plastycznych Cypriana Norwida obejmuje wszystko, co zostało przez twórcę Solo narysowane, namalowane lub wykonane jakąkolwiek techniką plastyczną, a zatem rysunki, akwarele, obrazy i studia olejne, ponadto prace graficzne, projekty rzeźbiarskie oraz prace medalierskie. Oprócz obiektów zachowanych zostały w nim uwzględnione i te, które uznano za zaginione, ale były reprodukowane za życia artysty lub po jego śmierci w wydawnictwach naukowych i albumowych, czasopismach i katalogach wystaw, oraz te, które znamy jedynie z tytułu lub choćby z drobnej wzmianki. Katalog obejmuje zarówno dzieła o niepodważalnych wartościach artystycznych, jak i pobieżnie wykonane szkice, w rodzaju rysunkowej notatki, a nawet zupełnie niepozorne „karteczki i złamki", jak swe szkicowe drobiazgi określał Norwid.
Katalog prac plastycznych Cypriana Norwida obejmuje wszystko, co zostało przez twórcę Solo narysowane, namalowane lub wykonane jakąkolwiek techniką plastyczną, a zatem rysunki, akwarele, obrazy i studia olejne, ponadto prace graficzne, projekty rzeźbiarskie oraz prace medalierskie. Oprócz obiektów zachowanych zostały w nim uwzględnione i te, które uznano za zaginione, ale były reprodukowane za życia artysty lub po jego śmierci w wydawnictwach naukowych i albumowych, czasopismach i katalogach wystaw, oraz te, które znamy jedynie z tytułu lub choćby z drobnej wzmianki. Katalog obejmuje zarówno dzieła o niepodważalnych wartościach artystycznych, jak i pobieżnie wykonane szkice, w rodzaju rysunkowej notatki, a nawet zupełnie niepozorne „karteczki i złamki", jak swe szkicowe drobiazgi określał Norwid.
Architektura krajobrazu jest dziedziną nauki związaną z kształtowaniem przestrzeni życia człowieka za pomocą roślinności, elementów wodnych i architektonicznych z uwzględnieniem wielu czynników, które składają się na charakter otaczającego krajobrazu. Kształtowanie krajobrazu wymaga plastycznego doboru wszystkich użytych elementów. Część 1. podręcznika obejmuje treści w zakresie kwalifikacji: R.21. Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu i R.22. Organizacja prac związanych z budową oraz konserwacją obiektów małej architektury, w tym zagadnienia z zakresu historii architektury i sztuki ogrodowej, ochrony, konserwacji i rewaloryzacji zabytkowych założeń ogrodowych, projektowania obiektów architektury ogrodowej oraz elementów, czynników i zasad kompozycji w architekturze krajobrazu.
Po utworzeniu w 1871 r. Cesarstwa Niemieckiego wprowadzono reformy ustroju sądowego i powołano do życia Ministerstwo Robót Publicznych, które miało decydujący wpływ na formy architektoniczne struktur administracji
państwowej. W okresie rządów Wilhelma I (1871–1888) uformował się nurt architektoniczny unifikujący rozwiązania projektowe w budownictwie sądów i więzień. Grynderski neorenesans „florencki” niósł określoną
symbolikę. Znaczenie symboliczne architektury spod znaku Temidy uległo zmianie w okresie panowania Wilhelma II (1888–1918). W czasie rządów ostatniego cesarza pojawiły się dwa główne nurty architektoniczne:
wcześniejszy, o „liberalnych” rozwiązaniach architektonicznych, nawiązujący do niemieckich, „narodowych” form i późniejszy – obejmujący formy Rétablissement – bardziej zachowawczy. W przypadku architektury więzień
i dużych zespołów penitencjarnych ewolucja – szczególnie tych dużych zespołów – rozpoczęła się w Prusach już w 1. połowie XIX w. i przebiegała od importowanych form „architektury twierdz” do swoistej hipostazy
miasta odkupienia. W pracy Architektura spod znaku Temidy w prowincji śląskiej w latach 1877–1918 omówione zostały rozwiązania z prawie 130 okręgów sądowych. Każdy z obiektów stanowił, mimo wspólnych cech, unikalne świadectwo europejskiej kultury belle époque, jej symboliki i piękna.
W okresie od XV do połowy XVI w. na Śląsku wznoszono kościoły halowe o trzech typach układów przestrzennych: z prezbiterium jednonawowym, z prezbiterium trójnawowym halowym zakończonym trzema wielobokami (występujące wcześniej), z prezbiterium halowym z obejściem (nowy układ), niekiedy z kaplicami przy prezbiterium lub korpusie. Budowle były wysokie, ale nie przesadnie wysmukłe. Wnętrza naw przekrywano nowymi typami sklepień: bogatymi sklepieniami gwiaździstymi, sieciowymi o różnych układach żeber oraz kryształowymi. Wzory sklepień przyszły z Zachodu, a w przypadku sklepień sieciowych także z Czech.
Kościoły, zwłaszcza XV-wieczne z halowymi prezbiteriami, były majestatyczne i pełne światła – to kontynuacja gotyku rozwiniętego, w którym umiejętnie wykorzystywano halową przestrzeń i dekoracje architektoniczne. Istotną rolę dekoracyjną we wnętrzach i elewacjach odgrywały okna maswerkowe. Do kompozycji maswerków wprowadzono nowe formy krzywolinijne oraz linearne. Portale były skromne i niewielkich rozmiarów.
W gotyku późnym, w 2 poł. XV w., a głównie w 1 poł. XVI, zaczęto powracać do form z XIII w. (arkadowe ściany tęczowe, dwuwieżowe fasady i układ wendyjski cegieł). Równocześnie w 2 ćw. XV w. pojawiły się pierwsze znamiona renesansu – gładkie ściany zewnętrzne i sklepienia krzyżowe o przekrojach prawie półkolistych, około połowy XVI w. formy gotyckie połączono z renesansowymi.
Ennio Morricone jest moim ulubionym kompozytorem. Kiedy mówię „kompozytorem”, chcę postawić go obok Mozarta, Beethovena, Schuberta. Quentin Tarantino
Autoportret geniusza, który zmienił oblicze muzyki filmowej
Barwna, wciągająca i pełna anegdot opowieść Ennia Morricone o jego życiu: od początków kompozytorskich przez współpracę z najważniejszymi reżyserami włoskimi i światowymi – jak Leone, Pasolini, Bertolucci, Almodóvar – aż po Oscara otrzymanego w 2016 roku za muzykę do filmu Tarantino.
Razem z Mistrzem zerkamy za kulisy show-biznesu. Dowiadujemy się, jak wielkie znaczenie w życiu artystycznym Ennia Morricone ma żona, czy wytoczono mu proces o plagiat i które gwiazdy rocka otwierają swoje koncerty jego muzyką. Maestro opowiada o przypadkach odrzucenia i o momentach, kiedy sam odmówił współpracy z gwiazdami. O tym, który wielki twórca filmowy zbył jego twórczość całkowitą obojętnością, a który pokochał go namiętnie. I o tym, dlaczego nie stworzył ścieżki dźwiękowej do Mechanicznej pomarańczy.
Bez cienia wątpliwości to najlepsza z powstałych na mój temat książek, najbardziej autentyczna i szczegółowa, najlepiej dopracowana. I najbliższa prawdzie. Ennio Morricone
Alessandro De Rosa (ur. 1985 w Mediolanie) – kompozytor, zaczął studia muzyczne zachęcony przez Morricone, ukończył konserwatorium w Hadze, współpracował z Jonem Andersonem z grupy Yes. Ostatnio pracuje dla RSI (Radiotelevisione Svizzera di lingua Italiana).
Ennio Morricone – obchodzi właśnie swoje 90. urodziny, skomponował muzykę do ponad 500 filmów i spektakli. Tworzy także, o czym niewielu melomanów wie, kompozycje z własnej inspiracji, które sam nazywa muzyką absolutną.
Książka towarzysząca wystawie „1918–2018: stulecie niepodległości. Polska – światu”
Kuratorem i twórcą wystawy jest profesor Krzysztof Pomian.
„W ciągu stu lat, jakie minęły od odzyskania niepodległości, kultura polska stała się widoczna i znana poza Polską jak nigdy przedtem. Liczni polscy uczeni, myśliciele, pisarze, artyści, działacze społeczni i politycy – mężczyźni i kobiety – osiągnęli rozgłos światowy zaświadczony wpisami na listę światowego dziedzictwa UNESCO, wysokimi stanowiskami, prestiżowymi nagrodami, odznaczeniami, wyróżnieniami, zaproszeniami, przekładami, koncertami, spektaklami, wystawami, pokazami, recenzjami i omówieniami. Każde środowisko wie zazwyczaj o sukcesach w swojej dziedzinie. Niekiedy mówią o tym media, szybko jednak przychodzi zapomnienie. Toteż polska opinia publiczna nie zdaje sobie sprawy z rozmiarów uświatowienia kultury polskiej, z tego, że dotyczy ono nie kilku sławnych jednostek, ale setek nazwisk i tytułów.
[…]
Niniejsza wystawa pokazuje Polskę w świecie. Nie opowiada historii kultury polskiej w ciągu minionego stulecia. Opowiada o recepcji tej kultury przez kultury innych krajów i pod tym kątem dobiera eksponowane materiały. Pokazuje jej twórców, ale przez pryzmat ich obecności w odmiennym od pierwotnego otoczeniu. Przy tej okazji podkreśla rolę polskiej diaspory: fal emigracyjnych, które opuściły Polskę po 1939 roku, przeniosły ze sobą kulturę polską na wszystkie kontynenty, otworzyły przed nią nowe miejsca i krajobrazy, a zarazem wprowadziły ją w innym każdorazowo zakresie do kultury krajów osiedlenia. Podkreśla też niezastąpioną rolę łączników między różnymi kulturami – w tym organizacji międzynarodowych, takich jak UNESCO”.
Fragment Manifestu wystawy
Autorzy zebranych w tomie blisko trzydziestu rozpraw badają najróżniejsze konteksty występowania wody i innych motywów akwatycznych w dawnych i współczesnych tekstach kultury, śledząc m.in. ich złożone implikacje filozoficzne czy światopoglądowe w dziełach literackich, malarskich, fotograficznych, na obszarze filmu i sztuki teatru.
Współczesna dramaturgia teatralna, filmowa, radiowa, telewizyjna. Co miesiąc nowy polski dramat. Tłumaczenia najciekawszych tekstów dramaturgicznych z zagranicy. Co jeszcze? Eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, prezentacje sylwetek dramatopisarzy oraz informacje o życiu współczesnego teatru.
W społecznej świadomości powstanie warszawskie funkcjonuje w dużej mierze jako mit heroiczno-martyrologiczny – zespół określonych symboli, sensów i znaczeń przypisywanych temu wydarzeniu. Kino o tematyce powstańczej z jednej strony sytuuje się wobec mitu powstania, stworzonego przez zbiorową wyobraźnię i utrwalanego w społecznej świadomości kolejnych pokoleń Polaków, mitu w określony, zmienny historycznie sposób podlegającego presji, modyfikacjom na skutek zewnętrznych uwarunkowań politycznych i kulturalnych. Z drugiej strony, ze względu na mitotwórczy charakter filmu jako medium, kino samo w jakimś stopniu kreuje ów mit, tworzy społeczne wyobrażenie faktu historycznego, często symbolizując i metaforyzując jego przedstawienia.
Książka koncentruje się na charakterystyce zmian zachodzących w przedstawianiu tematyki powstańczej zarówno w okresie PRL-u, jak i po przełomie ustrojowym, wpływach uwarunkowań politycznych, kulturowych, technologicznych na filmowy obraz powstania warszawskiego. Specyfika tematu sprawia bowiem, że analizowane filmy nierzadko więcej niż o samym wydarzeniu historycznym, do którego się odwołują, mówią o czasie, w którym zostały zrealizowane.
W późniejszym okresie swojej twórczości Eurypides wprowadził nowe treści i formy do greckiej tragedii, tworząc dramaty, które współcześni badacze nazywają tragikomediami, melodramatami lub tragediami intrygi i rozpoznania. Te niezwykle interesujące dzieła znalazły się właśnie w niniejszym drugim tomie mojego przekładu tragedii Eurypidesa. Prócz nich są w nim również Bachantki, jedyna wśród zachowanych tragedii sztuka oparta na micie dionizyjskim, oraz Rezos, którego autorstwo nie jest pewne.
Odchodząc od tradycyjnej poważnej tematyki i formy tragedii, Eurypides z jednej strony niewątpliwie przyczynił się do upadku tego gatunku, lecz z drugiej stał się prekursorem nowej komedii attyckiej oraz przyczynił się do narodzin greckiego romansu. Zmieniając formę tragedii, poeta zachował jednak do końca wysoki poziom twórczy, czego przykładem jest jego wspaniała Elektra oraz pełne ducha religijnego i natchnione w pieśniach chóralnych Bachantki.
Książka (...) stanowi interesujące przedstawienie tematyki tzw. inteligentnego systemu transportowego jako jednego z fundamentalnych systemów związanych z pojęciem "inteligentnych miast". Pojęcie to, jak również same inteligentne rozwiązania dla transportu zyskują bardzo mocno na znaczeniu w ostatnich latach. (...) Osoby odpowiedzialne za planowanie urbanistyczne oraz zagospodarowywanie nowych obszarów pod zabudowę powinny robić to przynajmniej częściowo mając na uwadze przyszłe formy transportu.
Książka zaproponowana przez panią dr inż. Marzenę Banach pokazuje te zagadnienia w bardzo ciekawy i zarazem kompleksowy sposób. (...) Pod tym względem praca stanowi sporą nowość na rynku i jako taka może stać się inspiracją do dalszych badań w tym obszarze.
Z recenzji dra hab. Rafała Długosza, prof. Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego
Badając wschodzący rynek tekstów literackich i filmowych o starości (zwłaszcza obarczonej demencją), powstałych w Europie po 1970 roku, przekonujemy się, że ich liczba rośnie w miarę wydłużania się naszego życia i proporcjonalnie do lęku, zwłaszcza młodych ludzi, przed utratą kontroli, niezależności, pozycji w społeczeństwie. Społeczeństwa, w których długie życie stanowi wartość, zdecydowanie starość odrzucają. Nikt nie chce być stary.
Lista paradoksów jest długa.
Zebrane teksty kultury pokazują, czego, ceniąc długowieczność, wolelibyśmy zarazem nie wi(e)dzieć. Przynajmniej dopóki sami się „tam” nie znajdziemy. Mówią wiele o nas, społeczeństwie i jego wartościach. Odsłaniają złożony mechanizm uwarunkowań i zależności, przecinających czy raczej łączących rodziny, pokolenia, a nawet społeczeństwa, które te teksty wytworzyły.
Wyniku zaprezentowanych w książce badań nie sposób łatwo streścić. Ich miarą jest to, że rodzą potrzebę refleksji nie tylko u „zawodowo zainteresowanych”. Jeśli będziemy mieli szczęście, nam także uda się zestarzeć i przekonać na własnej skórze, że starość jest bardziej kwestią stojących za nią wartości niż metryki. Ta książka może nam pomóc przygotować się do starości.
Poruszając się po kontrowersyjnych terytoriach – choroba otępienna, bankrutujący system opieki, migracja opiekunów – Co z tą starością? pokazuje, dlaczego coś tak „naturalnego” jak starzenie się z punktu widzenia moralnego może stać się nie do wytrzymania.
Wydanie audiofilskie 180 gram
A1. Singing Winds, Crying Beasts
A2. Black Magic Woman / Gypsy Queen
A3. Oye Como Va
A4. Incident At Neshabur
B1. Se A Cabo
B2. Mother's Daughter
B3. Samba Pa Ti
B4. Hope You're Feeling Better
B5. El Nicoya
Celem podręcznika było przedstawienie sposobu pracy w programie AutoCAD, a także przedstawienie podstawowych możliwości tworzenia wizualizacji w tym programie i programach pochodnych. Jego głównym celem jest nakreślenie sposobu pracy w programie AutoCAD, a także przedstawienie podstawowych możliwości tworzenia wizualizacji. Autorzy starali się w nim podać rozwiązania problemów, z jakimi spotkali się w swojej pracy zawodowej. Publikacja zawiera zbiór ćwiczeń odnoszących się do elementów praktycznych, które pozwolą w łatwy sposób zapamiętać i zrozumieć metody działania programu.
Jadwiga Mackiewicz – małym melomanom znana jako Ciocia Jadzia – od 1960 roku prowadzi w Filharmonii Narodowej koncerty dla dzieci. Uczy słuchania muzyki. Chcąc „ocalić od zapomnienia” Jej umiejętność i wiedzę, oddajemy w Państwa ręce tę płytę… Głos ma laureatka Orderu Uśmiechu – nagrody przyznawanej przez dzieci.
Ciocia Jadzia zabiera młodych słuchaczy w podróż z muzyką taneczną.
Płyta zawiera 13 utworów z różnych epok. Każdy z utworów opatrzony został interesującym komentarzem Cioci Jadzi, co pozwoli dzieciom na pełniejsze zrozumienie prezentowanej muzyki. Posłuchajmy zatem: polonezów Chopina i Czajkowskiego, menuetów Bacha i Mozarta, mazura Moniuszki, i jeszcze tańców - węgierskiego i słowiańskiego, słynnego marsza z "Aidy" i nie mniej słynnego "Marsza Radetzky'ego", no i naturalnie walców - Chopina oraz walca kwiatów z baletu Piotra Czajkowskiego.
Trubadurzy - jeden z naszych najpopularniejszych zespołów lat 60-tych.
Imieniny
Renata i lato
U Daniela
Iwona
Krystyna - mój świat
Basiu - moja miła
Zdrowie Janka
Anna o poranku
O Dorocie
Stasio
Jolka - mój kwiat
Bożena
Zróbmy Zbychu po kielichu
Imieniny
11 kwietnia 2008 zespół BANK był gościem w Wideotece Dorosłego Człowieka, niespodzianką programu było przybycie Marka Bilińskiego. Po programie muzycy podjęli decyzję o wspólnym graniu. To nie mniej sensacyjna informacja niż to, że Bank nagrał nową płytę. Po dziewięciu latach milczenia, muzycy zdecydowali się nagrać album z premierowymi piosenkami. 11 kompozycji, znajdujących się na tym krążku potwierdza, że Mirek Bielawski i jego koledzy są w doskonałej formie i mimo upływu lat nadal, drzemie w nich duch hard rocka. Jedna z piosenek z tego albumu, stała się bardzo popularna i przez wrocławskich fanów grupy uznana hymnem Wrocławia. Mowa oczywiście o „To Wrocław”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
