W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Learn how to make art like Wassily Kandinsky, one of the most famous twentieth-century artists. From learning how to draw from your imagination to listening to music for inspiration and using shapes and stickers to make pictures, here are twelve insightful art lessons to help you create your own Kandinsky-inspired masterpiece. With over 20 drawing, sticking and colouring activities, 50 stickers and a pull-out poster, its the perfect art activity book for keeping young children occupied for hours.
For more than 30 years, Brian Dowling's studio was the birthplace of some of the most remarkable fashion photography ever created. In his Islington darkroom, using specialist analog equipment, Dowling shepherded amazing images from negative to paper captured by the likes of Anton Corbijn and Nick Knight. Dowling's BDI studio was also responsible for a number of technical innovations in color photography, paving the way for many of today's digital effects.
This tribute to Dowling includes extensive interviews, commentary, testimonials from his clients, and numerous examples of iconic haute couture photographs that passed through his hands. In addition, a series of photographs specially commissioned for this volume demonstrate Dowling's groundbreaking techniques: cross-processing, masking, filtering, layering light, and color fades. Dowling's hands-on achievements and alchemic talents are showcased in this beautiful ode to fashion photography.
Pop art is one of the most pivotal movements in modern art. It challenged the conventional idea of fine art and recognised the pervasive nature of materialism and consumerism that had taken over 20th-century society. This beautifully illustrated book explores Pop art's origins in modern European avant-garde movements such as Cubism and Dadaism, prior to its true beginnings in early 1950's London with the Independent Group and their fascination with American popular culture - leading to the name 'Pop'.
Guiding the reader through the work of some of the most well-known practitioners, such as Warhol and Lichtenstein, this compelling book also travels the world to examine how Pop art influenced artists as far afield as Italy, Spain, Finland, Japan, Australia and New Zealand. Key figures include Japan's Yayoi Kusama and Italy's Mimmo Rotella. POP! The World of Pop Art explains how - and why - this movement appealed to so many diverse artists on so many levels, including often overlooked female artists who were central to the Pop art scene.
Finally, POP! considers the influence of Pop art on other genres, in particular as the precursor to post-modernism and contemporary forms of art. With 15 faithfully reproduced documents, including items from the studios of a number of artists, POP! The World of Pop Art gives a unique insight into this celebrated movement.
Indywidualne podejście do fotograficznego rzemiosła przyniosło Wacławowi Nowakowi międzynarodowe uznanie. Potwierdzają to liczne publikacje w periodykach branżowych, a także udział w wielu ważnych wystawach po drugiej stronie żelaznej kurtyny (m.in. wystawa Vision and Expression w George Eastman House w Rochester w 1969 roku).
O wyjątkowości krakowskiego artysty świadczy również współpraca z Polaroid Corporation nawiązana już w 1974 roku. Umożliwiła mu ona stały dostęp do materiałów amerykańskiego producenta, wysyłanych w ramach Artist Support Program. Prace Wacława Nowaka znajdują się dziś w ważnych zbiorach fotografii, w tym między innymi w europejskiej części kolekcji Polaroida przechowywanej obecnie w wiedeńskiej galerii Ostlicht.
Wacław Nowak. Polaroid składa się z obszernego eseju oraz części albumowej ponad stu fotografii natychmiastowych powstałych w latach 70. Pokazują ówczesną Polskę w amerykańskich barwach, silnie kontrastując z powszechną szarością PRL-u. Niezwykle rzadkie w krajach byłego bloku wschodniego zdjęcia na materiałach firmy Polaroid stały się pretekstem do opowieści o istocie fotografii natychmiastowej, politycznym uwikłaniu technologii i zachodnich dóbr konsumpcyjnych, rodzimej fotografii kolorowej, tzw. estetyce snapshotu, a także samochodach, amerykańskim hiperrealizmie i jego relacji z kulturą komunistycznej Polski.
Ten wspaniały album fotograficzny jest wyrazem podziwu dla urody, wdzięku i siły konia oraz podziękowaniem za szczególną więź, jaka przez stulecia łączyła go - i nadal łączy - z człowiekiem.Doskonale napisany i zawierający wiele ciekawych informacji tekst będą z prawdziwą przyjemnością czytać wszyscy, którzy żywią podziw dla tych pięknych stworzeń.Piękno konia jest książką, która sprawi radość wszystkim wielbicielom koni, a ponad 250 zapierających dech kolorowych zdjęć jednego z najsłynniejszych fotografów koni na świecie z pewnością spotka się z uznaniem miłośników piękna w każdej postaci.
W książce zostały zaprezentowane dzieła sztuki polskiej, które ukazują bogactwo i różnorodność motywów Bitwy Warszawskiej od wielkoformatowych obrazów i projektów architektonicznych począwszy, na masowych, osiągających znaczne nakłady drukach, pocztówkach i kartkach żywnościowych kończąc. Ramy czasowe publikacji wyznaczają okres od pokonania wojsk bolszewickich u wrót stolicy Polski w sierpniu 1920 r. po rozpoczęcie II wojny światowej we wrześniu 1939 r. Celem książki nie jest wartościowanie poszczególnych dzieł pod względem artystycznym, np. pod kątem biegłości opanowania rzemiosła przez danego twórcę, lecz wskazanie, jakiego typu przedstawienia dominowały i co oddziaływało na ich popularność. Ponad formę ciekawsze wydaje się to, jak sztuka wpływała na masowe wyobrażenia o Bitwie Warszawskiej.
From the small references and inspirations, through to clues, hidden meanings and moments in frame that you may have simply missed, this indispensable guide is both a love letter to cinema and a jam-packed treasure trove that no film fan will want to miss!
Był 2 września 1996 roku, gdy widzowie w Polsce ujrzeli pierwsze kadry kultowego dziś serialu. Sześcioro przyjaciół rozsiadło się na pomarańczowej kanapie w ulubionej kawiarni i zaczęło dyskutować o seksie, związkach, pracy i wszystkim innym po trochu.Jest rok 2022, a nowi fani (kolejne pokolenia) wciąż pragną poznawać losy Rachel, Rossa, Joeya, Chandlera, Moniki i Phoebe. Przyjaciele stali się najbardziej wpływowym serialem swojej epoki i nigdy nie musieli zrobić sobie przerwy. A oto jak do tego doszłoNiezwykły talent twórców, znajomość problemów młodych widzów i bohaterowie - prawdziwi Przyjaciele!Zajrzyj za kulisy serialu i posłuchaj ludzi, którzy byli obecni przy jego opracowywaniu, organizacji castingu, pisaniu scenariuszy i kręceniu poszczególnych odcinków. Posłuchaj ich opowieści, przeżyj wspomnienia z bali maturalnych, wycieczek do Londynu, mistrzostw Super Bowl, lesbijskich ślubów. Przypomnij sobie modne fryzury lat 90., szalone wyścigi na lotniska i gościnne występy gwiazd.Nie sposób się oderwać. Sięgniesz po tę książkę, dlatego że jesteś fanem, nie będziesz jej chciał odłożyć, bo uświadomisz sobie, że Przyjaciele na zawsze utrwalili konkretny moment w dziejach kultury (masz za swoje, Chandlerze Bing!): świat, w którym kawiarnie dopiero stawały się trzecim domem, seriale nie były dostępne w postaci nagrać DVR czy streamingu, a stacje telewizyjne powoli przekonywały się idei sitcomów o niczym. Mam za sobą połowę ody Austerlitza do największego przeboju NBC i już nie mogę się doczekać, kiedy skończę czytać i będę mogła zacząć zamęczać znajomych ciekawostkami o Przyjaciołach.Sarah Gelman, Director of Books & Editorial, Amazon Book Review blogPrzyjaciele byli czymś więcej niż śmieszny serial było to pokoleniowe dzieło sztuki, które zmieniło oblicze telewizji. Udało im się dowieść, że telewizyjna fabuła może wykraczać poza relacje wewnątrz podstawowych komórek rodzinnych i chemię gwiazdorskiej obsady. W Pokoleniu Przyjaciół Saul Austerlitz przenosi nas do Central Perk, gdzie nasi wieczni przyjaciele wciąż próbują odnaleźć swojemiejsce w świecie. Uchyla też rąbka tajemnicy, odsłaniając przed nami kulisy powstania, emisji i rosnącej spuścizny serialu.Jonathan Abrams, autor bestsellera New York Timesa All the Pieces Matter
Tomasz Łubieński – dramatopisarz i eseista, badacz archiwów i poeta historii, erudyta i eksperymentator. W swoich dramatach rewiduje narodową przeszłość i prześwietla czas współczesny. Prezentuje przy tym postawę racjonalisty, wolną od roszczeń dydaktyzmu, niechętną „rozdzieraniu ran” i „pokrzepianiu serc”, ostrożną w konstruowaniu prostych paralel między dawnymi i młodszymi laty. Pytania, jakie pisarz zadaje światu, ludziom i literaturze, uwrażliwiają na sens pamięci historycznej. Wyrastają z przekonania, że sposób, w jaki odnosimy się do działalności minionych pokoleń, istotnie wpływa na naszą mentalność, konstruuje nas wewnętrznie.
Teatr Łubieńskiego to wyjątkowy test dla polskich mitów, stereotypów, kolektywnych i prywatnych ideologii, ślepych wiar. Sztuczność i konwencjonalność naszych zachowań zostaje tu zdemaskowana, a fałszywe gesty, zza których wyziera groźne oblicze doktryny – obnażone. Łubieński poddaje wielostronnej analizie życie zamknięte w formie, pod którą ukrywają się pozór, niemoc albo pustka.
Ewa Wąchocka
Ewa Wąchocka – profesor, kulturoznawca i teatrolog, pracuje w Instytucie Nauk o Kulturze Uniwersytetu Śląskiego, gdzie w latach 2000–2019 kierowała Zakładem Teatru i Dramatu. Zajmuje się dramatem i teatrem XX i XXI wieku, teorią dramatu, ewolucją form we współczesnej dramaturgii, związkami dramatu z muzyką oraz praktykami performatywnymi. Jest autorką monografii: Między sztuką a filozofią. O teorii krytyki artystycznej Stanisława Ignacego Witkiewicza (1992), Autor i dramat (Katowice 1999), Współczesne metody badań teatralnych (Katowice 2003), Milczenie w dwudziestowiecznym dramacie (Kraków 2005). Ostatnio opublikowała Intymne – prywatne – publiczne (z kilkoma innymi autorami, Katowice 2015) oraz wydała monografię wieloautorską Gatunki dramatyczne. Rekonfiguracje (Katowice 2020).
Pièce en deux actes pour cinq personnages écrite en français entre 1948 et 1949.
* En attendant Godot a été créé le 5 janvier 1953, à Paris, au Théâtre Babylone, dirigé par Jean-Marie Serreau, dans une mise en scène de Roger Blin, avec la distribution suivante : Estragon (Pierre Latour), Vladimir (Lucien Raimbourg), Lucky (Jean Martin), Pozzo (Roger Blin), un jeune garçon (Serge Lecointe).
« Vous me demandez mes idées sur En attendant Godot, dont vous me faites l'honneur de donner des extraits au Club d'essai, et en même temps mes idées sur le théâtre.
Je n'ai pas d'idées sur le théâtre. Je n'y connais rien. Je n'y vais pas. C'est admissible.
Ce qui l'est sans doute moins, c'est d'abord, dans ces conditions, d'écrire une pièce, et ensuite, l'ayant fait, de ne pas avoir d'idées sur elle non plus.
C'est malheureusement mon cas.
Il n'est pas donné à tous de pouvoir passer du monde qui s'ouvre sous la page à celui des profits et pertes, et retour, imperturbable, comme entre le turbin et le Café du Commerce.
Je ne sais pas plus sur cette pièce que celui qui arrive à la lire avec attention.
Je ne sais pas dans quel esprit je l'ai écrite.
Je ne sais pas plus sur les personnages que ce qu'ils disent, ce qu'ils font et ce qui leur arrive. De leur aspect j'ai dû indiquer le peu que j'ai pu entrevoir. Les chapeaux melon par exemple.
Je ne sais pas qui est Godot. Je ne sais même pas, surtout pas, s'il existe. Et je ne sais pas s'ils y croient ou non, les deux qui l'attendent.
Les deux autres qui passent vers la fin de chacun des deux actes, ça doit être pour rompre la monotonie.
Tout ce que j'ai pu savoir, je l'ai montré. Ce n'est pas beaucoup. Mais ça me suffit, et largement. Je dirai même que je me serais contenté de moins.
Quant à vouloir trouver à tout cela un sens plus large et plus élevé, à emporter après le spectacle, avec le programme et les esquimaux, je suis incapable d'en voir l'intérêt. Mais ce doit être possible.
Je n'y suis plus et je n'y serai plus jamais. Estragon, Vladimir, Pozzo, Lucky, leur temps et leur espace, je n'ai pu les connaître un peu que très loin du besoin de comprendre. Ils vous doivent des comptes peut-être. Qu'ils se débrouillent. Sans moi. Eux et moi nous sommes quittes ».
Samuel Beckett, Lettre à Michel Polac, janvier 1952
siążka jest poświęcona życiu i twórczości fotografa Abdona Korzona (1824–po 1874), zaprezentowanych na szerokim tle historycznym. Dzięki takiej konstrukcji staje się także przewodnikiem historycznym po Wilnie połowy XIX wieku, a także historią powstania styczniowego na Wileńszczyźnie. Poszerzając wiedzę historyczną o wczesnej fotografii na Litwie Dainius Junevičius ukazuje zarazem sytuację społeczną i kulturową Litwy w czasie i po powstaniu styczniowym, ale także Paryż emigrantów polistopadowych. Ważną rolę pełni w książce katalog prac Abdona Korzona.
W 2018 roku książka została uznana przez Zrzeszenie Wydawców Litwy za najlepszą książkę roku o Wilnie. Jak napisano w uzasadnieniu werdyktu, autor w swojej książce odkrywa symbole świadczące o tożsamości Wilna, a jego dzieło wykracza poza format monografii, łącząc sztukę i naukę.
Dainius Junevičius (ur. 28 lipca 1958 w Kownie), litewski fizyk, historyk fotografii, dyplomata, pierwszy ambasador Litwy w Polsce po odzyskaniu niepodległości w 1991, następnie ambasador Litwy w Grecji, Egipcie i obecnie w Republice Południowej Afryki.
Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji Lanckorońskich
Das Buch ist die erste Publikation über die Architektur und Ausstattung von mehreren hundert protestantischen Kirchen und Kapellen, die im 19. und frühen 20. Jahrhundert in Westpreussen errichtet wurden. Die Monographie befasst sich unter anderem mit der Theorie der Bauwesen evangelischer Gebäude und rekonstruiert Kircheninvestitionsprozesse in Westpreussen. Der Autor identifiziert Architekten, Bildhauer, Maler und Glasmaler, die am Bau und der Ausstattung von hunderten neuen Kirchen und Kapellen beteiligt sind. Das Kapitel über die Ausstattung von Kirchen behandelt erstmals die Geschichte vieler bestehender und nicht vorhandener Altäre, Kanzeln, Taufbecken, Glocken, Orgeln und Kirchengefässe. Das Thema der Verbindungen zwischen dem Preußischen Staat und der Unierten Kirche, die ein starkes Instrument des politischen Einflusses des Staat und Kaisers auf die Gesellschaft in Deutschland und Westpreussen wurden, schließt die Monographie ab.
"Własnymi słowami" to zbiór – w większości niepublikowanych w Polsce – autobiograficznych artykułów prasowych, esejów i opowiadań składających się, obok autobiografii, na dorobek literacki Poli Negri. Książka jest wzbogacona szczegółowym kalendarium życia aktorki i wyjątkową kolekcją zdjęć. Całość opracował i przygotował badacz życia i twórczości Poli Negri – Mariusz Kotowski. Pola Negri była prawdziwą diwą - w pełnym tego słowa znaczeniu. Jej gwiazda zaświeciła na filmowym firmamencie Hollywood, jeszcze zanim pojawiły się na nim Greta Garbo i Marlena Dietrich. Negri była pierwszą europejską aktorką sprowadzoną do fabryki snów i obsadzaną w głównych rolach w okresie wyjątkowego rozkwitu sztuki filmowej. Urodzona w Polsce i odkryta dla filmu w Niemczech, posiadała staranne wykształcenie w dziedzinie zarówno gry aktorskiej, jak i tańca, potrafiła też mówić i śpiewać w pięciu językach. Obdarzona ogromną ekspresją i nieugiętą siłą woli, która pomogła jej przetrwać chaos i ubóstwo wczesnego dzieciństwa, Pola Negri zagrała w ponad sześćdziesięciu amerykańskich i europejskich filmach. To jej przypisuje się stworzenie pierwowzoru ekranowej femme fatale. Negri była uosobieniem kobiety efektownej i wyrafinowanej, a jednocześnie niesłychanie erotycznej i zmysłowej. Żyła z rozmachem i w iście gwiazdorskim stylu, a jej codzienne życie było doskonałą pożywką dla kolumn plotkarskich na całym świecie. Do grona jej przyjaciół i kochanków zaliczały się największe legendy Hollywood: Negri była narzeczoną Charliego Chaplina, z Rudolfem Valentino zaręczyła się tuż przed jego przedwczesną śmiercią, a ostatecznie jej mężem został książę Serge Mdivani. Do grona jej wielbicieli należeli Albert Einstein i Bernard Shaw. Życie Poli było pełne dramatycznych wydarzeń i zakrętów losu; jednego dnia była najlepiej zarabiającą gwiazdą Hollywood, by kilka lat później uciekać z nazistowskich Niemiec, zabierając ze sobą tylko to, co mogła spakować do jednej walizki. Historia jej życia jest bogata i złożona, a jej losy doskonale oddają klimat okresu kina niemego. Mariusz Kotowski– choreograf i reżyser pracujący w Stanach Zjednoczonych. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie studiował w Londynie, gdzie zdobył tytuł profesora w tańcach w Królewskim Towarzystwie Tanecznym „Imperial”. Pracował w renomowanej szkole tańca Dance Sport w Nowym Jorku na Broadwayu. Ukończył studia na wydziale reżyserii w New York University. Jego debiutem reżyserskim był film o Poli Negri, „Życie jest snem w kinie”, którego premiera miała miejsce na Polskim Festiwalu Filmowym w Los Angeles w 2006 roku. Premiera nowojorska odbyła się w prestiżowym Muzeum Sztuki Nowoczesnej przy Piątej Alei. Film zdobył wiele nagród na festiwalach filmowych w Stanach Zjednoczonych. Mariusz Kotowski zrealizował dwa filmy fabularne: „Esther’s Diary” i „Deeper and Deeper”. Jest właścicielem studia filmowego Bright Shining City Production w Austin w Teksasie i w Los Angeles w Kalifornii. Biografia autorstwa Mariusza Kotowskiego pod tytułem „Pola Negri – legenda Hollywood”, która ukazała się w 2011 roku, została wybrana Książką Roku Magazynu Literackiego Książki.
Rysowanie Krok po Kroku to seria idealna dla najmłodszych i nieco starszych miłośników rysowania. Autorka w kilku prostych krokach pokazuje, jak narysować zabawne zwierzątka, postacie i przedmioty. 100 zadań dla każdego – to mieszanka różnorodnych zadań aktywnościowych na różne tematy. W środku znajdą się zadania typu: sudoku, krzyżówki, labirynty, diagramy słowne, rebusy itd. itp. Za pomocą tej książki każdy miło spędzi czas.
Pierwszy spośród trzech tomów Pism Romana Palestra – Zawsze myliłem się w polityce – zawiera szkice z lat 1932–1988. Są to: publikowane w swoim czasie w branżowych pismach muzycznych studia i szkice analityczne, polemiki, wywiady, przemowy oraz emitowane na falach Radia Wolna Europa w latach 1952–1972 – a w niniejszym tomie po raz pierwszy ogłoszone drukiem – komentarze kulturalne, w których Palester z niekwestionowanym znawstwem omawiał bieżące wydarzenia muzyczne, plastyczne i literackie. Artysta i publicysta potrafiący „grać na wielu fortepianach jednocześnie” niezwykle celnie i bez taryfy ulgowej komentował złożoną rzeczywistość kulturową Europy przedzielonej żelazną kurtyną, odnotowywał istotne dzieła i wydarzenia o randze światowej, przybliżał je polskiemu słuchaczowi „zakazanego” radia, głodnemu nowinek płynących z tak zwanego wolnego świata. Cięty język, wnikliwe erudycyjne analizy i wszechstronne zainteresowanie sprawami kultury sprawiają, że teksty Palestra to literacka uczta.
ziesięciolecie Teatru ZARRaport dla El Greca to ubrana w poetycką formę wyznania duchowa autobiografia Nikosa Kazantzakisa (18831957), autora m.in. głośnych powieści Grek Zorba, Ostatnie kuszenie Chrystusa, czy Chrystus ukrzyżowany po raz wtóry.Jest rzeczą pewną, że intencją Kazantzakisa była autobiograficzna rekapitulacja życia. Pragnął jednak nadać swemu dziełu inną rangę od tej, jaką miała autobiografia w horyzoncie oczekiwań czytelnika. []Wszystkie wielkie powieści, dzięki którym zdobył światowy rozgłos, Kazantzakis zaczął pisać około sześćdziesiątego roku życia []. Odnosił się do swojego pisarstwa powieściowego z wyraźną rezerwą. Traktował je jako swego rodzaju rozrywkę i sposób na zapomnienie o groźnej istocie rzeczy []. Raport dla El Greca miał być relacją z ukrytego sensu życiowych zmagań autora, opowieścią o czerwonej linii jak określał Kazantzakis swoją wędrówkę przez życie. []Uważnemu czytelnikowi nie umknie, że Raport dla El Greca składa się nie tyle z faktów z życia Kazanowski, ile z opowieści, które w ciągu życia wypełniały jego imaginacyjny świat.(Iljas Wrazas: Zbawca Boga. Kuszenia Nikosa Kazantzakisa)
Publikowane rozmowy pochodzą z międzynarodowej konferencji, zorganizowanej przez Instytut Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego we współpracy z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu i Komitetem Nauk o Kulturze Polskiej Akademii Nauk, która odbyła się w dniach 1415 stycznia 2010 roku.
Propozycja ta to z jednej strony swoista spłata długu człowiekowi, który ukazał przed teatrem polskim i światowym nowe drogi, inne niż dotychczas znane; z drugiej zaś odpowiedź na naglącą potrzebę stworzenia kanonicznego zbioru tekstów o jego spektaklach. Zbioru, który będzie zarówno ukazywał jego dokonania, jak też poświadczał charakter, typ i zasięg rezonansu, z jakim się spotkały; nie tylko uchwyci przekształcenia, jakim został poddany przez niego teatr, ale także ujawni to, co przyjęli widzowie tych spektakli. Dla oceny ogromnej roli Grotowskiego dla współczesnej kultury i sztuki taka propozycja jest nieoceniona.(Z recenzji wydawniczej Dobrochny Ratajczakowej)W książce najwięcej do powiedzenia ma Ludwik Flaszen, ten drugi w Teatrze Laboratorium. Blisko piętnaście komentarzy Flaszena do poszczególnych przedstawień Grotowskiego otworzy tę edycję.A potem nastąpią recenzje i omówienia, a także polemiki, pisane niejako na gorąco przez świadków zjawiska, gdzie pozycję kluczową odegrał bodaj nestor polskiej krytyki teatralnej, Tadeusz Kudliński. Dalej pójdą odpowiedzi i syntezy: od Broniewskiego do Kolankiewicza, z kluczową dla Teatru 13 Rzędów rozprawą Zbigniewa Raszewskiego. Najwięcej dowolności widać w sekwencji ostatniej tomu, która zbiera do ogniska studia i szkice badaczy najmłodszych, pisane po latach eseje i rozprawy: Majchrowskiego, Kornasia, Wójtowicz, Kanabrodzkiego.W tomie nie zabraknie również a jakże studiów Zbigniewa Osińskiego.(Z recenzji wydawniczej Jana Ciechowicza)
Dawne rezydencje ziemiańskie i szlacheckie przez stulecia były twierdzami i ośrodkami władzy, w których podejmowano ważne decyzje polityczne, militarne i gospodarcze. Stanowiły także oznakę prestiżu i pozycji społecznej. To tam koncentrowało się życie miejscowej społeczności,kwitła sztuka, literatura i życie towarzyskie. Ponadto zwyczajnie pełniły rolę domu dla rodziny właścicieli oraz często dziesiątek i setek służby.Dwory, zamki i pałace Polski to sto opisów dawnych siedzib pańskich. Najstarsze opisane obiekty, od Zamków Królewskich na Wawelu i w Warszawie począwszy, sięgają swoimi początkami głębokiego średniowiecza. Najmłodsze z nich pałace wielkiej burżuazji w Łodzi, Zagłębiu Dąbrowskim i na Górnym Śląsku powstały w okresie uprzemysłowienia na przełomie XIX i XX wieku. Reprezentują wszystkie style i kierunki w architekturze od gotyku zaczynając, a na historyzmie i secesji kończąc. Są wśród nich dawne rezydencje monarsze królów polskich (Wilanów, Łazienki), książąt pomorskich i śląskich (Darłowo, Brzeg), siedziby dostojników kościelnych (Kielce, Malbork). Przeważającą jednak grupę stanowią zamki, pałace i dwory wznoszone od XV do XX wieku przez rycerstwo (Oporów), potem szlachtę i magnaterię (Łopuszna, Baranów Sandomierski), a w końcu arystokrację i ziemiaństwo (Guzów, Śmiełów).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
