W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Pierwszy duży katalog Ignacego Czwartosa, urodzonego w Kielcach, ale związanego z Krakowem malarza średniego pokolenia, jednego z założycieli Stowarzyszenia Otwarta Pracownia, towarzyszący wystawie pod tym samym tytułem. Jego dotąd nie w pełni doceniane malarstwo, rzucające „wyzwanie modom dominującym we współczesnym świecie sztuki” (Janusz Janowski) sięga do tradycji malarstwa europejskiego, ale też do konwencji sarmackich portretów trumiennych, i rozpięte jest między minimalistycznymi abstrakcjami a narracyjnymi przedstawieniami Żołnierzy Wyklętych.
W katalogu znalazły się teksty kuratorów wystawy, Janusza Janowskiego i Piotra Bernatowicza oraz krytyczki i kuratorki Patrycji Cembrzyńskiej, poetki i performerki Joanny Oparek, a także filozofa i historyka sztuki Sebastiana Stankiewicza. Katalog zawiera część albumową z reprodukcjami niemal 100 prac artysty oraz zdjęcia ukazujące aranżację wystawy w Zachęcie.
Pięknie i starannie wydany to z gawędami historycznymi o kilkudziesięciu pieśniach związanych z odzyskaniem niepodległości.
Autor Grzegorz Nowik, historyk, pisarz, publicysta, redaktor, profesor zwyczajny, pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN i Muzeum Józefa Piłsudskiego, wykładowca UKSW, słynie z umiejętności pięknego i fascynującego opowiadania o historii, zwłaszcza o tym okresie.
Antologia "Polscy fotografowie, krytycy i teoretycy o fotografii 1839–-1989" mieści w sobie największy i najbardziej przekrojowy zbiór polskojęzycznych tekstów źródłowych z obszaru fotografii. Tom opracowany przez trzech poznańskich historyków sztuki (Witolda Kanickiego, Dorotę Łuczak, Macieja Szymanowicza) tom obejmuje łącznie ponad 260 tekstów (lub ich fragmentów), napisanych przez kilkudziesięciu autorów i autorek. Całość została podzielona na trzy osobne części, z których pierwsza (Początki fotografii w dyskursie publicystycznym, artystycznym i naukowym 1839–-1903) skupia się na wypowiedziach z XIX wieku, druga (Podstawowe paradygmaty polskiej teorii fotografii w latach 1900–1955) śledzi rozwój refleksji o fotografii od piktorializmu do socrealizmu, natomiast trzecia (Fotografia w dyskursywnej sieci w latach 1955–1989) obejmuje czasy najnowszych dyskusji teoretycznych dotyczących tego medium. Osobną częścią liczącej 848 stron antologii jest Aneks, w którym znalazły się trzy rozdziały poświęcone problematyce awangardy (ze szczególnym uwzględnieniem fotomontażu), a także fotografii kolorowej i reklamowej. Pogrupowane w ten sposób wypowiedzi poprzedzone zostały obszernymi tekstami naukowymi, napisanymi przez zespół badaczy odpowiedzialnych za wybór i opracowanie źródeł.
Antologia stanowi doskonałe uzupełnienie publikacji historycznych poświęconych historii fotografii w Polsce, ułatwiając badaczom pracę nad różnymi epokami, zjawiskami i nurtami. Lektura skierowana jest również do popularnych odbiorców spoza środowiska akademickiego, zainteresowanych różnymi aspektami fotografii. Zamieszczone w niej artykuły dotyczą zarówno istoty medium, jak i jego relacji ze sztuką, kulturą czy polityką. Pośród wielu autorów wyselekcjonowanych tekstów znalazły się liczne wypowiedzi klasyków polskiej sztuki, nauki, publicystyki i literatury (w tym m.in. Zdzisława Beksińskiego, Jana Bułhaka, Zbigniewa Dłubaka, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Natalii LL, Bolesława Prusa, Józefa Robakowskiego, Mieczysława Szczuki czy Stanisława Witkiewicza). Oprócz wypowiedzi funkcjonujących w świadomości badaczy fotografii, w tomie opublikowane zostały rzadkie i nieznane artykuły, a nawet maszynopisy.
Książka została sfinansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2014–-2018, projekt 11H 13 0125 82 pod kierownictwem dra Witolda Kanickiego
Zastanawiałeś się kiedyś, jak uwiecznić niezapomniane chwile z podróży w profesjonalny i artystyczny sposób? Jak sprawić, by każde zdjęcie opowiadało historię, która wciągnie i zachwyci odbiorcę? Podzielę się z Tobą swoim doświadczeniem w tej książce.
Odkryj tajniki przygotowania do wyprawy, zrozum sztukę kompozycji i dowiedz się, jakie miejsca i chwile są naprawdę warte uwiecznienia. Bogato ilustrowane strony przewodnika przeniosą Cię w najbardziej egzotyczne zakątki świata, inspirując do tworzenia własnych fotograficznych opowieści.
Poznaj tajniki fotografii podróżniczej.
„Świat przez obiektyw” to fotograficzna podróż po świecie, to książka, która na ponad 100 stronach oferuje nie tylko przepiękne zdjęcia, ale także praktyczne wskazówki i inspiracje dla każdego, kto chce uwieczniać swoje przygody. Dzielę się z Tobą swoim doświadczeniem w zakresie przygotowania do wypraw, komponowania kadrów oraz wyboru miejsc, które warto uwiecznić. Moje rady i techniki będą bardzo cenne zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych fotografów.
Książka pełna praktycznej wiedzy.
„Świat przez obiektyw” to nie tylko zbiór zdjęć, ale przede wszystkim źródło wiedzy o sztuce fotografii. Dowiesz się z niego, jak wykorzystać światło i cienie, czym jest złota i niebieska godzina, jak wybierać tematy do swoich zdjęć i jak opowiadać historie za pomocą obrazów. Bogato ilustrowane strony przeniosą Cię w najbardziej egzotyczne zakątki świata, inspirując do tworzenia własnych, niepowtarzalnych fotograficznych opowieści. Niezależnie od tego, czy fotografujesz profesjonalnym sprzętem, czy zwykłym smartfonem, „Świat przez obiektyw” pomoże Ci rozwijać swoją pasję i umiejętności podczas Twoich podróży.
Książka Silvii Bruni jest lekturą znacznie przekraczającą skromne ramy zakreślone przez jej tytuł. Bardzo szeroka, rzetelna baza źródłowa tego opracowania daje nam po raz pierwszy wgląd w szczególny charakter włoskiego życia muzycznego od czasów Chopina po okres współczesny. Autorka pozwala nam śledzić fascynujący proces powolnego, ale stałego, wzrostu rangi muzyki Fryderyka Chopina w oczach krytyków i słuchaczy Italii. Przyswojenie i pogłębione zrozumienie twórczości polskiego kompozytora prowadzi włoskich artystów i krytyków kultury w realia często odlegle od naszych doświadczeń. Tym większe staje się zaskoczenie, gdy konkluzje protagonistów polskiego i włoskiego życia artystycznego stają się sobie bliskie.
Odkrywanie cech osobowości Chopina, jego związku z tradycją narodową, stosunku do świata, wreszcie sposobu wyrażenia splotu tych okoliczności w muzyce – wszystko to znajdziemy w pracy Silvii Bruni ujęte w specyficznej dla Włoch formie i stylu. W tym świetle fascynujące stają się wytrwałe, trwające od dwustu lat, poszukiwania związków sztuki Chopina z podstawowymi wartościami włoskiej tradycji artystycznej. Wydaje się, że powinniśmy je dobrze znać, a tymczasem…
Grzegorz Michalski
Ekfraza, ulotności wrażeń, sztuka i kultura - niska, wysoka, codzienna Poezja Wisławy Szymborskiej w graficznej interpretacji Grażki Lange. Artystyczne oblicze Szymborskiej to połączenie głębokiej refleksji, precyzyjnego języka i unikalnej zdolności do ukazywania piękna w prostocie. Interpretacja graficzna wybitnej polskiej graficzki i ilustratorki towarzyszy 9 wybranym wierszom poetki: "Mapa", "Vermeer", "Utopia", "Fotografia tłumu", "Radość pisania", "Miniatura średniowiecza", "Dwie małpy Bruegla", "Ludzie na moście", "Muzeum". Synkretyczny artbook poetycki wydany został z okazji 100. rocznicy urodzin Poetki.
Mały Józek Elsner nie lubił w swoim życiu trzech rzeczy: szorstkich skarpet, rozgotowanych knedli i skrzeczącego głosu ciotki Marii. Lubił natomiast godzinę trzynastą. To właśnie o tej porze zarzucał na plecy skórzaną teczkę z książkami i wybiegał ze szkoły.
Poznajcie historię Józefa Elsnera (1796–1854) – doskonałego pedagoga, kompozytora i organizatora życia muzycznego, twórcy szkolnictwa muzycznego w Polsce.
Jako uzupełnienie do publikacji jest dostępny zeszyt z zadaniami i łamigłówkami, które pomogą jeszcze lepiej poznać głównego bohatera.
Źródła pamiętnikarskie to kopalnia wiedzy o ludziach i ich czasach. Są one co prawda widzeniem subiektywnym, pokazują bowiem zazwyczaj obraz rzeczywistości widziany poprzez filtr osobowości piszącego, jednak zwykle zawierają jakąś część prawdy „obiektywnej” o opisywanych osobach i zdarzeniach.
Fryderyk Chopin trwale zapisał się w pamięci setek osób, które znały go osobiście bądź tylko zetknęły się z nim przelotnie, a których spora część pozostawiła po sobie pamiętniki, listy, dzienniki i relacje. Wspomnienia te, zestawione z innymi, pozwalają zbliżyć się do obrazu Chopina, który będzie w miarę „prawdziwy”, to jest pokaże nam, jaki naprawdę był artysta, lub – przynajmniej – jakim go postrzegano. Ze względu na ich subiektywność, wspomnienia jednych nie zawsze są zbieżne z widzeniem innych osób. Ale to właśnie zestawienie rozmaitych spojrzeń na Chopina stanowi o bogactwie i wartości tych źródeł.
Publikacja Wspomnienia o Chopinie gromadzi relacje i wspomnienia na temat Chopina i jego bliskich autorstwa osób różnego pochodzenia i statusu: od Władysława Mickiewicza do służącego Jana. Książka stanowi niezwykłe źródło kontekstowe, które pozwala potwierdzić, uszczegółowić lub obalić utrwalone, a nieprawdziwe zdarzenia z biografii polskiego mistrza
Wydawnictwo Astraia podjęło się wydania książki Kazimierza Tetmajera „Bajeczny świat Tatr” wg wydania z 1906 roku. „Bajeczny świat Tatr” to niesłusznie zapomniana księga, przyćmiona późniejszym wielkim dziełem „Na skalnym Podhalu”.
To pierwsze, wydane po latach, współczesne wydanie, które trzymają Państwo w ręku, nawiązuje w sposób twórczy do pierwszego wydania, podążając za inspiracją Stanisława Sawiczewskiego z wykorzystaniem jego rysunków w nim zawartych, ale dodając również barwne i pełne życia ilustracje, będące reprodukcjami dzieł współczesnych artystów zakopiańskich, tworzonych w technice ściśle związanej z regionem Podtatrza, czyli malarstwem na szkle. Nadają one całości świeży rys i pobudzają wyobraźnię, malując bajeczne postaci wspominane w książce, a także sceny związane z postaciami zbójników, a szczególnie Janosika.
Publikacja ta nie jest powtórzeniem, reprintem, a nowym wydaniem, ukolorowanym wspaniałymi obrazkami na szkle autorstwa artystów zakopiańskich.
W książce, którą trzymasz w ręku zaprezentowano 100 najpiękniejszych miejsc, miast, budowli, obiektów przyrodniczych, dóbr kultury i sztuki na świecie. Opisano tutaj najstarsze i najpiękniejsze miasta świata, m.in. Sanę, Jerozolimę, Pekin, Marrakesz. Znaczną część poświęcono najokazalszym warowniom, przepięknym kościołom i katedrom, np. kościołowi w Lalibeli, twierdzy Masada, czytelnicy odwiedzą też najsłynniejsze światowe muzea, parki narodowe i budowle. 100 cudów świata to ciekawe teksty wzbogacone pięknymi zdjęciami.
Ostatnia rozmowa z Emilianem Kamińskim – aktorem, reżyserem, dyrektorem teatru, ale przede wszystkim człowiekiem wrażliwym na świat, konsekwentnie realizującym swoje marzenia. Szczerze opowiedział w niej o dzieciństwie, rodzinie, mistrzach, teatrze. Jedynym tematem, którego nie poruszył, była jego choroba. Dla najbliższych Miluś, dla niektórych Diabluś. Życie nieraz pisało dla niego trudne scenariusze, mimo to reżyserował je według własnych zasad, zawsze z uśmiechem i pokorą. Ambitny, odważny, silny, lecz z wyczuwalną miękkością w sercu. Aktor Łomnickiego i Hanuszkiewicza, skromnie nazywający się „rzemieślnikiem”, piewca szacunku do pracy i widza, no i wreszcie – niedościgniony mistrz dowcipu. Kamiński miał na koncie ponad setkę ról teatralnych, filmowych i dubbingowych. W stanie wojennym współtworzył Teatr Domowy, będący formą sprzeciwu wobec reżimu. Uwielbiany przez publiczność za rolę Jerzego w ekranizacji powieści „Szaleństwa panny Ewy” Kornela Makuszyńskiego, Wojciecha Marszałka w serialu „M jak miłość” i Pumby w kultowym „Królu Lwie”. Z miłości do teatru i Warszawy w 2009 roku w zrujnowanych piwnicznych pomieszczeniach stworzył Teatr Kamienica. Scenę, która w niedługim czasie stała się ważnym punktem na kulturalnej mapie stolicy, traktował jako dom i filozofię życia. O Emilianie Kamińskim opowiadają również jego rodzina, przyjaciele i towarzysze z aktorskiego szlaku, m.in. Justyna Sieńczyłło, Dorota Kamińska, Krystyna Janda, Wiktor Zborowski, Piotr Fronczewski, Magdalena Zawadzka, Katarzyna Cichopek. Patrycja Pawlik – studiowała na Aberystwyth University w Walii, absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim oraz zarządzania kulturą i mediami na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończyła London School of Public Relations. Od blisko 15 lat związana z branżą PR i mediami. Ekspertka od komunikacji i budowania relacji, zwłaszcza tych opartych na ponadczasowych wartościach. Lubi pytać i słuchać, dlatego rozwija się również jako coach. Kocha teatr i podróże. Praktykująca miłośniczka języka włoskiego, tamtejszej kuchni i podejścia do życia. Szczęśliwa mama Marcelinki.
Jan Vermeer van Delft, właściwie Johannes Vermeer – holenderski malarz. Malował przede wszystkim sceny rodzajowe, wykorzystując mistrzowsko grę świateł. Na początku swojej kariery stworzył także dwa płótna historyczne
Książka Malarstwo i rzeczywistość (1964), tłumaczenie dzieła francuskiego historyka filozofii, Etiennea Gilsona, stanowi nie tyle filozoficzne wprowadzenie do malarstwa, co raczej obrazowe wprowadzenie do filozofii. To próba filozofowania na podstawie pewnego porządku faktów, którymi są obrazy, w celu wyciągnięcia z nich filozoficznych wniosków i ukazania swoistej ontologii malarstwa. Gilson przedstawia w niej odważną interpretację rzeczywistości przedstawionej w obrazach, opierając się na spostrzeżeniach zawartych w pismach wielkich malarzy od Leonarda da Vinci, przez Joshuę Reynoldsa, Johna Constablea i Eugenea Delacroix, po m.in. Pieta Mondriana i Paula Klee, w celu uchwycenia istoty związku kształtowania artystycznego wyrazu z procesem malarskim. Książka zawiera sześć rozdziałów dotyczących kwestii istnienia obrazu, osobliwego charakteru jego bytowania, indywidualności, istoty bytowości sztuki, ontogenezy obrazu, jego relacji wobec swego przedmiotu, wobec słowa i metafizyki.
To jest książka o codziennym projektowaniu i zwykłej architekturze. Trochę też o życiu. Autor zabiera nas na spacer po warszawskim Grochowie. Zagląda do swojej dawnej szkoły podstawowej. Włóczy się po bliższej i dalszej okolicy. Obserwuje pracę grupy projektowej Centrala. Dociera też do Dessau (gdzie przeżywa pewne rozczarowanie). Zaprasza do swojej pracowni. Opowiada o niepowodzeniach, porażkach, komicznych sytuacjach. Ale także o spotkaniach i o ludziach, dzięki którym ten fach bywa taki fajny. Przeczytamy o tym, co łączy design z literaturą. Poznamy opowieści o zgubnych skutkach nadużywania wykrzykników, ambiwalentnym uroku piktogramów i burzliwych związkach typografii z rewolucją. Przyglądając się estetyce transparentów, dowiemy się, dlaczego bunty społeczne tak bardzo potrzebują odpowiedniego designu. Gościnne występy zbierają niektóre wykłady Marcina Wichy dla studentek i studentów uczelni artystycznych oraz teksty o projektowaniu publikowane w prasie.
The Performer explores the relations between performing in art (particularly music), politics and everyday experience. It focuses on the bodily and physical dimensions of performing, rather than on words. Richard Sennett is particularly attuned to the ways in which the rituals of ordinary life are performances.
The book draws on history and sociology, and more personally on the author's early career as a professional cellist, as well as on his later work as a city planner and social thinker. It traces the evolution of performing spaces in the city; the emergence of actors, musicians, and dancers as independent artists; the inequality between performer and spectator; the uneasy relations between artistic creation and social and religious ritual; the uses and abuses of acting by politicians. The Janus-faced art of performing is both destructive and civilizing.
This is the first in a trilogy of books on the fundamental DNA of human expression: performing, narrating, and imaging.
„W moim początku jest mój kres” – Aby Warburg mógłby powtórzyć za Eliotem, który sam z kolei parafrazował motto Marii Stuart. Rzadko się zdarza, by życie uczonego humanisty splatało się tak nierozerwalnie z przedmiotem badań, a także z poszukiwanymi narzędziami interpretacji. Co więcej, biografia Warburga sama jest materiałem niezwykłym, wielobarwnym obrazem technicznych i duchowych przemian epoki. Jeśli Atlas Mnemosyne – dzieło kryjące w sobie mitologię „niedokończenia”, dzieło „późnego wieku” – uznać za spełnienie wieloletnich dążeń, to Warburg okazałby się człowiekiem odznaczającym się nieprzeciętną konsekwencją, polegającą na wypróbowaniu różnych ścieżek w dążeniu do napisania i zobrazowania dziejów ludzkiej ekspresji, uparcie powracającej do swoich pierwotnych matryc. Najważniejszymi pytaniami, które zadawał Warburg, zawsze były: Jakie treści duchowe i emocje kryją się za obrazami? Czym jest życie obrazów?
Książka ta ukazuje fenomen, jakim jest japoński film animowany, posługując się przykładem twórczości Studia Ghibli. Autorzy analizują kolejno produkcje studia, zwracając uwagę na zawarte w nich motywy, przesłanie, koncepcję, inspiracje rodzime i zachodnie oraz filozofię. Podkreślają szerokie spektrum tematyczne filmów oraz kunszt związany z samą techniką animacji. To niezwykle cenne źródło wiedzy dla badaczy współczesnej kultury popularnej, filmoznawców, ale również i dla wielbicieli japońskiej animacji.
Magda Kosińska-Król zabiera czytelników w podróż przez fascynujący świat sitcomów, ukazując ich wpływ na kulturę oraz społeczeństwo. Seriale komediowe zostały zaprezentowane jako tytułowe antidotum na rozmaite problemy czy zjawiska pojawiające się w Stanach Zjednoczonych i życiu Amerykanów. Wśród opisanych produkcji znajdują się między innymi: Flintstonowie, Rodzina Addamsów, M*A*S*H, The Cosby Show, Kroniki Seinfelda, Przyjaciele, Biuro czy Współczesna rodzina.
Jednak autorka nie ogranicza się tylko do popularnych tytułów – przybliża także seriale mniej znane polskim widzom, a równie warte uwagi ze względu na ich znaczenie w popkulturze i historii amerykańskiej telewizji. Nie brak też w książce anegdot związanych z tworzeniem kultowych serii, a spośród faktów i ciekawostek wyłaniają się fascynujące portrety niezwykłych osobowości.
"Antidotum. Historia amerykańskich seriali komediowych" jest doskonałym przewodnikiem po historii telewizyjnych komedii, które nie tylko dostarczały rozrywki, ale również miały głęboki wpływ na świadomość społeczeństwa. To niezwykle interesująca lektura dla wszystkich, którzy chcą poznać kulisy i okoliczności, w jakich rodziły się klasyczne produkcje.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
