W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Seria Leonardo obejmuje poradniki do nauki rysunku. Każdy zeszyt poświęcony jest innemu aspektowi. Trzy pierwsze tomy obejmują podstawowe zagadnienia związane z nauką rysunku takiej jak : światło, cień, forma, perspektywa, postać ludzka, poszczególne części ciała ludzkiego itp. Tom czwarty w całości poświęcony jest anatomii ciała ludzkiego. Każdy temat omówiony jest dosyć szczegółowo z zaznaczeniem elementów, na które należy zwrócić szczególną uwagę. Korzystanie z wiedzy zawartej w poradnikach opiera się na praktycznej nauce rysowania. Teoria została ograniczona do niezbędnego minimum. Leonardo Compact Series będzie pomocna dla początkujących, jak również dla średniozaawansowanych artystów.
„(…) Jest wiosenne popołudnie; przemierzam Paryż tyle lat po tobie, mijam gwarne kawiarnie i ustronne kafejki, gdy nagle widzę was, jak idziecie naprzeciwko mnie objęci wpół, roześmiani, w słońcu delikatnie muskającym wasze twarze. I chociaż wiem, że jesteście tylko złudzeniem, nie potrafię oprzeć się pokusie: podążam za wami, obserwując z ukrycia (…)”.
Historia Camille Claudel opowiedziana jej samej przez Autorkę. Dzieciństwo na prowincji Francji, pobyt w Paryżu, którego barwne opisy przenoszą czytelnika do XIX wieku, kiedy przy kawiarnianych stolikach w oparach absyntu artyści dyskutowali o sztuce oraz życiu, pełen namiętności a zarazem cierpienia związek z Auguste’em Rodinem, kariera artystyczna rzeźbiarki, wreszcie jej pobyty w szpitalach psychiatrycznych tworzą niesamowitą mozaikę zdarzeń, uzupełnioną o nietłumaczoną dotąd korespondencję rzeźbiarki. Drugoplanowymi bohaterami książki stają się Paryż XIX wieku; fascynujące miasto pełne sprzeczności oraz prace Camille Claudel. Przeanalizowane i zinterpretowane przez autorkę, osadzone w kontekście losów artystki a jednocześnie przedstawione w szerokiej perspektywie, zyskują na kartach powieści nowe życie.
W zaskakującej, wciągającej narracji Agnieszka Stabro stawia również pytania o pozycję kobiet w ówczesnym społeczeństwie, opisując ograniczenia i nakazy, którym były poddawane. Camille Claudel nieustannie zdaje się przekraczać restrykcyjne normy społeczne, płacąc za to najwyższą cenę…
Czy zakazana namiętność artystki i Auguste’a Rodina zaprowadziła ją za szpitalne mury? Czy jej postępujący obłęd był wynikiem społecznej presji, z którą nieustannie musiała walczyć? A może właśnie geniusz Camille Claudel oraz wychodzenie poza normy oraz schematy narzucane kobietom uznano za oznakę szaleństwa?
W Masz na imię Camille przeszłość spotyka się z teraźniejszością, wciągając czytelnika w pozornie niemożliwy dialog…
TANIEC to kolejna z serii cieszących się dużą popularnością teczek ZUZU TOYS. To zestaw kreatywny a zarazem książka o historii tańca.Na dużych kartach w formacie A3 umieściliśmy ilustracje obrazujące różne style taneczne, które dziecko może pokolorować i ozdobić dołączonymi do zestawu naklejkami. Na 15 kartach dziecko znajdzie wiele ciekawych informacji dotyczących historii tańca, dowie się skąd pochodzi dany taniec, jakie są charakterystyczne elementy stroju tancerzy i tancerek i wiele tanecznych ciekawostek.Dolną część każdej karty (z opisem stroju) można oderwać, a następnie związać wszystkie elementy wstążką dołączoną do teczki. W ten sposób powstanie książeczka w formie wachlarza.Każda nasza teczka inspiracji to nauka i świetna zabawa dla dzieci.Teczka zawiera:15 kart z tańcami z różnych epokKsiążeczka w formie wachlarza 15 historii i ciekawostek o tańcachPonad 90 naklejek z dodatkami do strojów, instrumentami muzycznymi
Lubomir Tomaszewski (ur. 1923) – polski rzeźbiarz, projektant ceramiki i pedagog, od 1966 roku mieszkający w Stanach Zjednoczonych. Jako pracownik warszawskiego Instytutu Wzornictwa Przemysłowego współtworzył porcelanowe przedmioty codziennego użytku, które cieszyły się dużym zainteresowaniem. Znany jest przede wszystkim dzięki zaprojektowaniu serwisów kawowych „Dorota” oraz „Ina”, a także figurek zoomorficznych, takich jak „Śpiewaczka”, Arabka”, czy „Dama z lustrem”. Po wyjeździe do USA Tomaszewski zajął się pracą dydaktyczną na Uniwersytecie w Bridgeport. Ponadto poświęcił się rzeźbiarstwu i malarstwu, poszukując nowych form artystycznego wyrazu. Inspirując się naturą, jako narzędzie malarskie, zaczął wykorzystywać ogień, co dało początek nowatorskiej technice malarskiej. Jest także współtwórcą grupy artystycznej „In tune with Nature”, która z biegiem czasu stała się formacją o zasięgu międzynarodowym.
Wprawdzie jest wiele książek mówiących o rysowaniu postaci ludzkiej, jednak żadna nie uczy, jak rysować ją od pierwszych kilku znaków szybkiego szkicu do ostatniej mistrzowskiej kreski ukończonego arcydzieła, żadna nie proponuje równie przekonującej i łatwej do zrozumienia i opanowania metody. Teraz sytuacja uległa zmianie.
W książce Rysunek postaci dla artystów autor, wielokrotnie nagradzany artysta Steve Huston, przedstawia zarówno początkującym, jak i profesjonalistom, dwie fundamentalne koncepcje stojące za największymi arcydziełami sztuki – strukturę i gest – a także pokazuje, jak korzystać z nich, budując podstawę własnego sukcesu.
Wyrusz w podróż do świata rysunku, by odkryć dwa bliźniacze filary, na których opierają się wszystkie wielkie dzieła sztuki, od Wenus z Milo po Sybillę Michała Anioła i freski Rafaela – poznaj te dwa podstawowe narzędzia niezbędne w pracy każdego artysty zajmującego się sztuką figuralną, od najsławniejszych animatorów filmowych i najlepszych rysowników komiksów po rysowników i malarzy, nawet jeśli oni sami nie uświadamiają sobie, że posługują się nimi.
Rysunek postaci dla artystów przedstawia metodę dwóch kroków, tę samą, jakiej uczą się artyści pracujący dla wielu wytwórni filmowych, takich jak DreamWorks, Warner Bros. i Disney Animation. A zatem, ołówek w rękę i rysujemy.
Zmień zwykłe rysunki w zadziwiające, perfekcyjnie realistyczne arcydzieła. Światowej sławy artysta, twórca trójwymiarowych obrazów, Stefan Pabst, krok po kroku prowadzi czytelników przez różnorodne ćwiczenia, demonstrując, jak doskonalić umiejętności rysowania i malowania. Artysta, poprzez praktyczne instrukcje, pokazuje, jak stworzyć obrazy rozmaitych obiektów, od znajomych przedmiotów do ludzi i zwierząt, przy wykorzystaniu podstawowych technik rysowania i malowania, takich jak perspektywa, cieniowanie, technika suchego pędzla i innych. Wskazówki dotyczące dodawania koloru, tak by zyskać przestrzenność i realizm, pomogą tchnąć życie w twoje trójwymiarowe arcydzieła. Dzięki tej książce twoi przyjaciele i rodzina nie uwierzą własnym oczom, podziwiając wykonane przez ciebie zachwycające, fotorealistyczne dzieła sztuki.
Podręcznik Plastyka do klasy 4 napisany prostym, gawędziarskim językiem, przystępnym dla uczniów, gwarantuje dobre zrozumienie treści. Stopniowo wprowadza zagadnienia plastyczne od kropki i kreski do tematów bardziej skomplikowanych co zapewnia wygodne i efektywne kształcenie. Nowością w klasie 4 jest duży rozdział poświęcony sztuce ludowej.Wiadomościom teoretycznym towarzyszą ćwiczenia plastyczne, których celem jest zastosowanie w praktyce poznanych wiadomości i ugruntowanie wiedzy.Przejrzystą strukturę podręcznika zapewnia podział na działy i rozdziały, z których każdy stanowi oddzielną jednostkę lekcyjną. Po każdym rozdziale znajdują się pytania i polecenia Pomyśl i odpowiedz, zawierające również trudniejsze zadania oznaczone gwiazdką.Na końcu podręcznika zamieszczono Indeks pojęć plastycznych stanowiący doskonałą pomoc w zapamiętaniu wymaganej terminologii.
Plastyka 7 przystępny dla uczniów język podręcznika gwarantuje dobre zrozumienie treści. Zagadnienia plastyczne są wprowadzane stopniowo od tematów łatwiejszych do bardziej skomplikowanych, dzięki czemu kształcenie przynosi spodziewane efekty.Nowością w klasie 7 są nawiązania do dziejów sztuki, które charakteryzują style różnych epok i opisują wybrane sylwetki twórców z danej epoki oraz pokazują ich warsztat. Duży nacisk został położony na sztukę współczesną, jej estetykę i funkcjonalność.Teorii zawartej w treści lekcji towarzyszy ćwiczenie plastyczne, które skłania ucznia do wykorzystania podanych zagadnień w praktyce, inspiruje do rozwijania wyobraźni i aktywizuje. Publikacja zachęca dzieci do samodzielnego tworzenia sztuki dzięki nieszablonowym propozycjom zadań plastycznych.Każdy rozdział, stanowiący odrębna jednostkę lekcyjną, zamykają pytania i polecenia Pomyśl i odpowiedz, pomagające w uporządkowaniu wiadomości z lekcji.Na końcu podręcznika zamieszczono Indeks pojęć plastycznych stanowiący doskonałą pomoc w zapamiętaniu wymaganej terminologii.
W podręczniku do klasy 7 znalazły się zupełnie nowe teksty, ilustracje, piosenki i utwory do grania. Omówiono w nim takie zagadnienia, jak: wpływ muzyki na człowieka, rola muzyki w reklamie, style w muzyce rozrywkowej, poezja śpiewana i współczesna wokaliza, musical, operetka oraz muzyka w filmie i teatrze. Wprowadzono informacje o instrumentach elektronicznych. Ponadto zaprezentowano kulturę muzyczną Śląska i Wielkopolski.Materiały do tej publikacji zostały starannie wyselekcjonowane i podzielone zgodnie ze strukturą wymagań nowej podstawy programowej. Treści podręcznika dostosowano do możliwości i potrzeb 1314-latków.
Walka z analfabetyzmem i powszechny dostęp do edukacji w latach międzywojennych streszczały się w słowach: Budowa szkół powszechnych to fundament niepodległości Polski. To właśnie wówczas została zainicjowana ożywiona działalność inwestycyjna w zakresie budownictwa szkolnego, służąca temu, by po latach zaborów wszystkie dzieci mogły uczyć się w godnych warunkach.Architektura szkolna II Rzeczypospolitej (19181939)ukazuje, jak rozwijało się polskie szkolnictwo, jak projektowano i realizowano budynki, będące połączeniem tradycji i nowoczesności. Budujmy szkoły! w myśl tego hasła wznoszono nie tylko reprezentacyjne gmachy w dużych miastach, ale także wiele szkół na wsiach i w miasteczkach. Rozwój szkolnictwa powszechnego był priorytetem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, a projekty szkół często powierzano znanym, w tym najwybitniejszym architektom.Celem nowej publikacji Michała Pszczółkowskiego jest popularyzacja wiedzy na temat międzywojennej architektury szkolnej, wiele uwagi poświęcono zagadnieniom opieki i ochrony istniejących budynków. W książce zostały też uwzględnione obiekty z terenu Kresów Wschodnich, znajdujące się obecnie za wschodnią granicą Polski.Architekturę szkolną II Rzeczypospolitejwzbogacają unikalne materiały archiwalne i współczesne zdjęcia, dokumentujące stan międzywojennych budynków szkolnych.
Ustawa o rewitalizacji w sposób kompleksowy normuje zasady, warunki i tryb wyprowadzania obszarów zdegradowanych ze stanu kryzysowego. W komentarzu omówiono takie zagadnienia, jak: tworzenie gminnych programów rewitalizacji oraz specjalnej strefy rewitalizacji;mechanizmy zapewniające partycypację społeczną w procesie rewitalizacji;przeciwdziałanie gentryfikacji poprzez m.in. zagwarantowanie mieszkańcom prawa do powrotu do zajmowanych lokali mieszkalnych.W pracy wykorzystano bogaty dorobek doktryny prawa oraz orzecznictwa sądowego. Zawiera ona również szereg uwag, w tym o charakterze krytycznym, odnoszących się sposobu regulacji materii zawartej w komentowanej ustawie.
Dzięki jasnym wskazówkom zawartym w tym praktycznym poradniku poznasz podstawowe techniki rysowania martwej natury i szybko nauczysz się właściwie dobierać proporcje, wykorzystywać bryły podstawowe, odpowiednią perspektywę, światło i cień. Autor w przystępny sposób krok po kroku wyjaśnia, jak stworzyć ciekawe kompozycje różnymi metodami: węglem, kredą i pastelami; daje również wiele cennych rad dotyczących m.in. przyborów do rysowania czy wykorzystywania fotografii jako pomocy.
Sposób nauczania plastyki z Lokomotywą zapewnia dziecięcym talentom dobre warunki do rozwoju, a nauczycielowi pozwala przeprowadzić uczniów przez prawdziwy kurs sztuki. Materiał w zeszycie jest podzielony na trzy działy: Tworzymy, Podziwiamy oraz Prace plastyczne na różne okazje. Wszystkie lekcje z plastyki w ciągu roku szkolnego opisano w przewodniku dla nauczyciela. Uzupełnieniem zeszytu jest zestaw wycinanek, szablonów i szkiców.
Ćwiczenia koncentrują się wokół trzech aktywności: zabawy z rytmem, zabawy z melodią i muzykowania, a cały materiał podzielono na trzy działy: Muzykujemy, Album muzyczny oraz Nasze piosenki.Wszystkie lekcje z muzyki w ciągu roku szkolnego opisano w przewodniku dla nauczyciela. Uzupełnieniem zeszytu jest zestaw wycinanek.
Rozważane tematy to między innymi: chaos urbanistyczny, odpowiedzialność za przestrzeń wspólną, degeneracja krajobrazu, ekologia w projektowaniu i urbanistyce. Rozmowy biorą początek z zagadnień ogólnych, by w trakcie dyskusji przerodzić się w diagnozę sytuacji urbanistycznej i architektonicznej Polski stawianą w oparciu o detal i konkret. Spojrzenie historyków sztuki i krytyków architektury na omawianą problematykę w wielu miejscach różni się znacząco od podejścia architektów ? rozmówców pierwszego tomu serii.
Ewa Mańkowska-Grin, nie ukrywając swych poglądów, nie stara się jednak rozstrzygać tego sporu na siłę. Punkt widzenia obu grup zawodowych na sytuację urbanistyczno-architektoniczną Polski w roku 2017 bywa bowiem bardzo odmienny, a stawiane tezy nie zawsze się wykluczają, częściej uzupełniają i dowodzą różnorodności możliwych postaw. Krytycy najczęściej przyjmują w rozważaniach perspektywę kulturową i historyczną. Dzięki temu zabierają nas w podróż nie tylko po Krakowie, Warszawie czy Wrocławiu, lecz także do małych polskich miasteczek i wielkich światowych metropolii, błyskotliwie i z łatwością poruszając się w przestrzeni różnych kultur i różnych czasów.
Monografia stanowi obszerne kompendium wiedzy o środowisku lwowskich muzykologów z prof. Chybińskim jako postacią centralną, w okresie od powołania Katedry Muzykologii na Uniwersytecie Lwowskim do ostatecznego wyjazdu profesora ze Lwowa w okresie II wojny światowej. Dzieje lwowskiej muzykologii zostały zaprezentowane w szerokim kontekście kulturowo-historycznym, z uwzględnieniem wydarzeń, które miały miejsce w innych placówkach muzykologicznych, działających w tym czasie w Polsce i w Europie, oraz społeczno-politycznej sytuacji kraju, zwłaszcza Galicji. Tak rozległe i wnikliwe potraktowanie tematu wyróżnia tę monografię spośród innych prac, dotyczących środowiska muzykologicznego w przedwojennym Lwowie.Z recenzji prof. dr hab. Bożeny MuszkalskiejAutor nie tylko przeprowadził rekonstrukcję badanych procesów związanych z powstaniem i rozwojem polskiej muzykologii, ale starał się określić czynniki, które miały bezpośredni lub pośredni wpływ na omawiane zjawiska i procesy. Zaprezentował mniej znane sylwetki związane z życiem muzycznym Lwowa oraz wzbogacił wiedzę o osobach znanych.Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Meissnera
Teatr, będąc narzędziem wytwarzania obrazu określonej kultury, uczestniczy w dyskursywnym procesie konstruowania związków artystów i odbiorców z miejscem i wspólnotą. Związek ten, jak staram się pokazać, domaga się jednak sproblematyzowania z chwilą, gdy uwzględnimy postulowany przez Stephena Greenblatta w jego Manifeście mobilności kulturowej ruchomy i niepewny status składników kultury oraz ich zmienne funkcje w różnych kontekstach i czasie. Zgodnie zatem z tytułem mojej książki patrzę na włoski teatr i jego kulturową specyfikę z dwóch wzajemnie się uzupełniających perspektyw. Traktuję go z jednej strony jako przykład sztuki lokalnej, gdyż odwołuje się on do języka, pamięci, skojarzeń, historii, wrażliwości i światopoglądu konkretnej społeczności, związanej z pewnym terytorium i miejscem. Z drugiej strony krytycznie ustosunkowuję się do tej właściwości, pokazując, że artyści teatralni – prowadząc od wieków życie podróżnicze – stanowili medium kulturowej mobilności (jak chociażby zespoły komików włoskich w XVII i XVIII wieku w Europie) i przenosili ukształtowane w ramach swoich przedstawień reprezentacje lokalnych wspólnot poza granice własnego kraju, konfrontując je z nowym odbiorcą. Pewne zaś elementy ich przedstawień, pozostające w pamięci widzów i kronikarzy, świadectwa lub ich „resztki”, podróżując i zmieniając swoich użytkowników, objawiały z czasem swoje nowe performatywności w kolejnych wcieleniach, niekoniecznie zbieżnych z aktualnie definiowanym narodowym charakterem sztuki.
Celem zebranych w niniejszym tomie artykułów jest próba odpowiedzi na pytanie, co współcześnie pozostało z historycznego pojęcia autonomii sztuki i na czym miałaby polegać nowa formuła autonomii? Czy wypracowana przez nowożytną filozofię figura sztuki, która posiada właściwy sobie język, logikę/gramatykę, narzędzia i środki wypowiedzi jest do utrzymania? Czy jest do utrzymania towarzysząca sztuce autonomicznej i legitymizująca jej wartości filozofia reprezentująca coraz bardziej spolaryzowane stanowiska wobec tradycji filozoficznej i nowych stylów pisarstwa filozoficznego, bliskiego literaturze? Czy performatywny zwrot uderza tylko w autonomię dzieła czy też dokonuje dekonstrukcji innych składników sytuacji estetycznej? Jaką rolę w kontekście praktyk sztuki bez dzieł odgrywają dawne kategorie estetyczne, takie jak twórczość, doświadczenie estetyczne, percepcja i całkiem nowe lub na nowo zinterpretowane, jak zdarzenie czy gra i wspólnota? Jak oceniać w kategoriach filozoficznych i estetycznych, ale także społeczno-politycznych, tezę o powrocie realnego? Jak rozległe jest pole teoretyczne autonomii sztuki w obrębie nowoczesnego społeczeństwa? Czy otoczenie rynkowe, wysoka instytucjonalizacja świata sztuki, subsydia państwowe i uprawiane różne polityki kulturalne (zarówno przez władze, jak i kuratorów) pozwalają sztuce na samosterowność i wolność wypowiedzi? Jeśli w tych warunkach autonomia sztuki jest możliwa, to co miałaby ona oznaczać? Odpowiedzi udzielane są przez specjalistów wielu dyscyplin: filozofów, estetyków, kulturoznawców, filologów, kognitywistów, teatrologów, znawców performatyki, a także praktyków, artystów i muzealników.
Książka, dzięki której młody czytelnik staje się choreografem i tworzy własne przedstawienie.Piękna, młoda Anna, nieakceptowana przez rodaków swojego małżonka, pochodzącego z wpływowej rodziny królewskiej, ma okazję zmienić swoją sytuację, dzięki samej królowej. Warunkiem jednak jest poprawna odpowiedź na zagadkę, zadaną przez władczynię. Pierwsza figura, potem druga, następnie ""pli"", po nim ""tendu""... Historia pięknej Anny układa się coraz płynniej. Ukochana córeczka odnajduje swoją mamę w różanym ogrodzie. Oazie spokoju oddalonej od lekceważących spojrzeń rodaków jej męża. Ukłon, oddanie,... kolejne ilustracje, przędą nić zagadki, ale czy zadanie królowej zostanie wykonane?Książka jest szansą na poznanie tańca baletowego w inny sposób, niż dotychczas proponowano. Nowy podgatunek bajki, baśni tanecznej, daje możliwość stworzenia krótkiego przedstawienia dla i przez jedno, lub kilkoro dzieci. Opowieść plus ilustracje z figurami baletowymi, na poziomie amatorskim i dla początkujących, kolorowe, pastelowe rysunki, jak kostiumy zawodowych tancerzy najsłynniejszych scen świata, to zachęta do zrozumienia języka baletu i spróbowania własnych sił w produkcji takiego przedsięwzięcia.
Bożena Fabiani sięga do tradycji mitologicznej w europejskiej sztuce nowożytnej. Przybliża dorobek kultury klasycznej na przykładach malarstwa, a niekiedy także rzeźby. Pokazuje trwałość tradycji, ciągłość wątków, które trafiły do sztuki głównie w okresie renesansu i zadomowiły się w niej na kilka następnych wieków. Wszystko po to, by ocalić choć cząstkę światowego dorobku malarstwa bez znajomości mitologii nie można bowiem zrozumieć tysięcy obrazów wchodzących w skład kanonu sztuki europejskiej. Jak pisze autorka: Wyobraźnię Greków i Rzymian zaludniały tłumy najrozmaitszych duchów dobrych i złych bóstw, bogów, półbogów, nimf, a wszystkie te istoty były w przekonaniu większości ówczesnych realne i należało żyć z nimi w zgodzie.Mitologia, przekazywana przez wieki z pokolenia na pokolenie, stała się żywą częścią religii i egzystencji tych ludzi. Kiedy dziś bierzemy do ręki mity greckie i rzymskie, traktujemy je jak każdy inny wyraz literatury pięknej, a naukowiec dodatkowo widzi w nich źródło historyczne. Ale dla starożytnych Greków i Rzymian opowieści o bogach zawarte w tych dziełach były czymś więcej niż literaturą, stanowiły w pewnym sensie wyznanie wiary. Poznawali je już jako dzieci podczas wysłuchiwania opowieści Homera i innych autorów recytowano przecież na placach a także podczas świątynnych uroczystości, które były ważną częścią ich religii.Autorka omawia te mity, którymi malarze inspirowali się chętnie i często, takie jak opowieść o Pigmalionie, królu Cypru, i jego ukochanej Galatei. Niekiedy także sięga do tych mniej znanych opowieści, do których możemy zaliczyć historię pięknej królewny Atalanty, która wzbraniała się przed zamążpójściem, a dla konkurentów do swej ręki wymyśliła okrutne zawody.Bożena Fabiani skupia się na objaśnieniu tego, co przedstawiają dzieła, jednak nie pomija także samych artystów, którzy je tworzyli. Przypomina mniej znane fakty z życia malarzy, na przykład Jusepe de Ribery, rodowitego Hiszpana i syna szewca. Artysta osiadł w Neapolu, po czym postanowił nie dopuszczać na tamten teren żadnych obcych. Niedawno jeszcze sam przybysz, razem z pewnym malarzem Grekiem o nazwisku Belisario Corenzio oraz Neapolitańczykiem Gianbattistą Carracciolem założyli groźną organizację, tak zwaną Kabałę neapolitańską, która czynnie i bardzo skutecznie torpedowała artystyczne wysiłki innych malarzy. Doprowadzili na przykład do katastrofy statku wynajętego przez zakonników dozorujących prace budowlane przy katedrze, którym płynęli malarze z Bolonii, ale nie dopłynęli.Poza śledzeniem tradycji mitologicznej w sztuce nowożytnej autorka opowiada także o zabytkach pompejańskich oraz kulturze antycznej na wyspie Capri rozdziały im poświęcone mogą posłużyć czytelnikom jako krótkie przewodniki po tych miejscach. Przewodnik po Pompejach może być przydatny zwłaszcza teraz, gdy Włosi nie pozwalają cudzoziemcom oprowadzać swoich grup po wykopaliskach. Opowieść o Capri jest zaś znakomitym przykładem zjawiska przeciwnego do dbałości o tradycję, jakie się widzi w Pompejach, mianowicie ilustruje bezpardonową zagładę antyku dokonaną przez mieszkańców Capri.Epilog autorka poświęca wspomnieniu zmarłego niedawno Igora Mitoraja, zakochanego w antyku polskiego rzeźbiarza światowej sławy, który zaszczycił Bożenę Fabiani swoją przyjaźnią i przekonał do rzeźby współczesnej, tej czerpiącej piękno z odległej przeszłości. Jego dzieło wspaniale prezentuje się na tle ruin Pompejów, gdzie wiosną 2016 roku otwarto wielką wystawę Mitoraja, o której marzył, a której nie doczekał za życia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
