W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Architekci z całego świata prześcigają się w coraz to bardziej nowatorskich pomysłach. Dzięki ich kreatywności powstają fascynujące budowle, które imponują nieszablonowymi rozwiązaniami, zachwycają nietypową konstrukcją i grą świateł. W tej publikacji zebraliśmy najciekawsze z nich. Zobaczysz tu najwyższe budynki na świecie, a także sale koncertowe, najnowocześniejsze obiekty sportowe oraz muzealne i wiele, wiele innych.
Reedycja pierwszej solowej płyty Grzegorza Ciechowskiego. Wydany oryginalnie w 1986 roku album to wydawnictwo wybitne pod względem zarówno artystycznym, jak i brzmieniowym. Znalazły się na nim utwory, które na trwałe wpisały się w kanon polskiej muzyki rozrywkowej. Takie, które nie przemijają i pozostają w pamięci. Rzecz obowiązkowa dla każdego kolekcjonera oraz wszystkich fanów twórczości Obywatela G.C.tracklista:1. Paryż-Moskwa 17.152. Tak długo czekam3. Błagam nie odmawiaj4. Kaspar Hauser5. Spoza linii świata6. Przyznaje się do winy7. Moje modły
Najpiękniejsze interpretacje tekstów piosenki rosyjskiej. Na płycie znalazło się równo osiemnaście wyjątkowych utworów, przede wszystkim te o trudnej historii: niezapomniane i nasycone emocjonalnie „Bez pożegnania”, „Krwawa Mary” i „Kołysanka z Odessy”. Piosenki wykonują m.in. Ewa Błaszczyk, Sława Przybylska, Justyna Steczkowska, Stanisława Celińska i Marian Opania. W serii ukazały się również następujące tytuły: „Archiwum polskiego jazzu”, „Archiwum piosenki poetyckiej”, „Archiwum piosenki francuskiej”.
tracklista:
1. Ewa Błaszczyk – Bez pożegnania
2. Aleksander Domagarow – Waniński port
3. Justyna Steczkowska – Rzeczka
4. Stanisława Celińska – Majster Grisza
5. Sława Przybylska – Aleksiej Sergiejewicz Puszkin
6. Marian Opania – Glany
7. Matczuk i Konstrat – Nie chciałem śpiewać ani pić
8. Jan Pietrzak – Romans „Irena”
9. Danuta Stankiewicz – Czumbalalajka
10. Kinga Preis – Bubliczki
11. Piotr Kajetan Matczuk – Wańka Morozow
12. Agnieszka Matysiak – Krwawa Mary
13. Justyna Steczkowska – Kołysanka z Odessy
14. Sława Przybylska, Stefan Brzozowski, Andrzej Czamara, Andrzej Dondalski – Ostatni trolejbus
15. Mirosław Czyżykiewicz, Witold Cisło – Konie Narowiste
16. Iwona Loranc – Pieśń gruzińska
17. Bernard Ładysz, Zespół Instrumentalny Czesława Majewskiego – Koniec dnia
18. Marian Opania – Modlitwa (Francois Villon)
Niezwykła kompilacja znanych utworów w nieznanych interpretacjach. Znalazły się na niej takie wersje i aranżacje, które zaskoczą niejednego słuchacza. Jest energetycznie i melodyjnie, a zestawienie kompozycji pozwala na nowo odkryć magię minionych dekad oraz pokochać jazz na nowo. Lista utworów:01. John Scofield - Hit the Road Jack02. Krystyna Stańko - Red Rain03. Artur Dutkiewicz - Hey Joe04. Casandra Willson - Love is Blindness05. Piotr Filipowicz Quintet - Smooth Criminal06. Wojciech Majewski - Bema pamięci żałobny rapsod07. Marta Król, Paweł Tomaszewski Group - Every little thing she does is magic08. Herbie Hancock - Mercy Street09. Piotr Baron - Moja i twoja nadzieja10. Grażyna Auguścik, Paulinho Garcia - When I'm 6411. Wojciech Gogolewski Trio - Prześliczna wiolonczelistka
Reedycja pierwszej płyty tzw. „nowego” Lady Pank. W składzie reaktywowanego w 1994 roku zespołu obok Jana Borysewicza i Janusza Panasewicza znaleźli się Krzysztof Kieliszkiewicz, Kuba Jabłoński oraz Andrzej Łabędzki. Wspólnie stworzyli jedne z największych hitów grupy, czyli „Na Na” oraz „Na co komu dziś”. Oba znalazły się właśnie na tym krążku.
tracklista:
1. Mała Lady Sara
2. Kupiłem sobie psa
3. Nie ma ochoty
4. Na co komu dziś
5. Młode orły
6. Zabić strach
7. Rozbitkowie
8. Nana
9. Wilcze stado
Dziewiętnaście ponadczasowych hitów, które gościły i goszczą w naszych domach. W „Archiwum piosenki rozrywkowej” znalazły się takie przeboje jak „Daj mi tę noc”, „Chałupy Welcome To” i „Wszystko czegoś dziś chcę” oraz tacy artyści jak Zbigniew Wodecki, Anna Jantar i Krzysztof Krawczyk. Wszystkie utwory na tej płycie to prawdziwe perły lat 80-tych. W serii ukazały się również następujące tytuły: „Archiwum polskiego jazzu”, „Archiwum piosenki poetyckiej”, „Archiwum piosenki francuskiej”.
tracklista:
1. Happy End – Jak się masz, kochanie
2. Anna Jantar, Alibabki – Radość najpiękniejszych lat
3. Irena Jarocka, Alibabki – Odpływają kawiarenki
4. Zbigniew Wodecki, Alibabki – Chałupy Welcome To
5. Alibabki – Kapitańskie tango
6. Jerzy Połomski – Cała sala śpiewa z nami
7. Bolter – Daj mi tę noc
8. Skaldowie – Prześliczna wiolonczelistka
9. Krzysztof Krawczyk – Parostatek
10. Karin Stanek – Jedziemy autostopem
11. VOX – Bananowy song
12. Andrzej Rybiński – Nie liczę godzin i lat
13. Tercet Egzotyczny – Pamelo, żegnaj
14. 2 Plus 1 – California Mon Amour
15. Halina Benedyk – Mamy po 20 lat
16. Izabela Trojanowska – Wszystko czego dziś chcę
17. Jan Wojdak, Wawele – Biały latawiec
18. Wojciech Gąssowski – Gdzie się podziały tamte prywatki
19. Violetta Villas – Całuj gorąco
OSIECKA W KABARECIE – Agnieszka Osiecka związana była z kabaretem od początku swojej twórczej drogi. Debiutowała w Studenckim Teatrze Satyryków, a następnie pisała piosenki na potrzeby Kabaretu Dudek, Kabaretu pod Egidą, a także dla artystów Piwnicy pod Baranami. Na płycie znajdują się wykonania oryginalne (śpiewane przez Elżbietę Wojnowską, Annę Seniuk, Halinę Kunicką, Teresę Lipowską, Magdę Zawadzką) oraz zupełnie nowe wykonania powstałe specjalnie na potrzeby tej płyty.
tracklista:
1. Natalia Lubrano, Krzysztof Żesławski Quartet – Piosenka o okularnikach
2. Piotr Kosewski – Piosenka o Aurelii
3. Aneta Todorczuk-Perchuć – To wszystko z nudów
4. Czerwony Tulipan – Siedzieliśmy na dachu
5. Joanna Lewandowska – Alabama song - Piosenka o księżycu z Alabamy
6. Zespół Bach – Polka kryminalna
7. Katarzyna Dąbrowska – Obejmę dozorcostwo
8. Ewa Błaszczyk – Czarne perfumy
9. Małgorzata Czajka – Czy te oczy mogą kłamać?
10. Elżbieta Wojnowska – Sztuczny miód
11. Mateusz Weber – Miłość biuralisty
12. Kamil Banasiak – Chleb z czeremchą
13. Piotr Kosewski – Cyganek
14. Ewa Jakubowicz – Kocio, kocio
15. Karolina Michalik – Żywa woda
16. Anna Seniuk – Ballada o dwóch miastach
17. Magda Zawadzka – Korespondencja z NRF
18. Teresa Lipowska – Gdybym ja była
19. Anita Dymszówna – Panowie, bądźcie dla nas dobrzy pod jesień
20. Mirosława Krajewska – Kiedy zapomnę tego kogoś
OSIECKA W TEATRZE – zawiera piosenki pisane w czasach Studenckiego Teatru Satyryków, w którym Osiecka debiutowała, a także utwory ze spektakli „Apetyt na czereśnie” (premiera w 1968 w Teatrze Ateneum w Warszawie), „Sztukmistrz z Lublina” (premiera w 1986 roku we Wrocławiu), „Biała bluzka” (monodram Krystyny Jandy, premiera w 1987), przedstawień sopockiego Teatru Atelier, z którym poetka współpracowała przez trzy ostatnie lata swojego życia (piosenki ze spektakli „Wilki”, „Do dna”, „Darcie pierza”, „Apetyt na życie”).
tracklista:
1. Joanna Lewandowska – Nie ma już
2. Sława Przybylska – Kochankowie z ulicy Kamiennej
3. Zespół Tonika – Kolory
4. Magda Umer – Ach panie, panowie
5. Beata Lerach – Kołysanka dla Jaszy
6. Iwona Loranc – Psalm
7. Magda Umer – Oczy tej małej
8. Mirosław Czyżykiewicz – Song marynarza
9. Jerzy Satanowski – Małe stacje wielkich kolei
10. Magda Umer, Krystyna Janda – Sama chciała
11. Ewa Błaszczyk – Nie żałuję
12. Zespół Q – Drzewo moje matki
13. Marek Richter – Śpij, Kostia, śpij
14. Teresa Budzisz-Krzyżanowska – Miedziane mieszkanie
15. Marek Richter – Ławeczka
16. Marek Richter – ZOO
17. Marek Richter – Do dna
18. André Ochodlo – Żegnaj mi, Krakowie
19. Jerzy Satanowski – Panie obłoczny
20. Marek Richter – Wybacz, mamasza
21. Magda Umer – Kołysanka dla babci
Charyzmatyczny wokalista znany z doskonałych płyt w repertuarze Jonasza Kofty i Marka Grechuty. Ten album to aż piętnaście starannie wyselekcjonowanych kompozycji. W interpretacji Michała Bajora każda z nich nabiera nowego znaczenia. Spośród bogatego repertuaru wybitnych tytułowych artystów na wydawnictwie znalazły się m.in. „Dnie, których jeszcze nie znamy”, „Nie dokazuj” oraz „Trzeba marzyć”.
tracklista:
1. Niepewność
2. Historia pewnej podróży
3. Serce
4. Będziesz moją panią
5. Ocalić od zapomnienia
6. Nie dokazuj
7. Dni, których jeszcze nie znamy
8. Kwiat jednej nocy
9. Samba przed rozstaniem
10. Podróżą każda miłość jest
11. Wakacje z blondynką
12. Trzeba marzyć
13. Serce mi pęka
14. Walc szczęście
15. Jej portret
Historia i totalitaryzmy, wiara i przemoc, rodzina i polityka. Sława, skromność, samotność. Mądrość mistrza i pokora ucznia. Krzysztof Zanussi, twórca m.in. Struktury kryształu, Barw ochronnych i Życia jako śmiertelnej choroby przenoszonej drogą płciową, odpowiada na wnikliwe i intymne pytania Jacka Moskwy. Polski reżyser zdradza szczegóły dotyczące życia osobistego, pracy z czołowymi polskimi aktorami i osobistościami światowej sławy. Dzieli się bezkompromisowymi opiniami o sztuce, polityce i wierze. To książka klucz do zrozumienia filmów i bogatej osobowości fascynującego reżysera. Krzysztof Zanussi – reżyser, scenarzysta, publicysta, filozof. Dyrektor studia filmowego TOR. Jego filmy były nagradzane podczas festiwali na całym świecie. Ostatnio wyreżyserował Eter (2018). Doktor honoris causa licznych uniwersytetów europejskich, uhonorowany m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Jacek Moskwa – dziennikarz, pisarz, watykanista. Przez piętnaście lat był korespondentem polskich mediów akredytowanym w Rzymie i przy Stolicy Apostolskiej. Autor m.in. wywiadu rzeki z ks. Janem Zieją Życie Ewangelią, biografii Droga Karola Wojtyły oraz historycznego reportażu o okolicznościach wyboru Jana Pawła II Tajemnice konklawe 1978 (2018).
Bez patosu. Za to z ironią, dystansem, a przede wszystkim z dużą dawką mądrości
Jerzy Stuhr, legenda polskiego kina, oraz ks. Andrzej Luter, przyjaciel artystów i krytyk filmowy, w prywatnej rozmowie odsłaniają przed czytelnikami sposoby na to, jak uodpornić się na świat.
O nieodpowiedzialnej młodości
O szalonej dojrzałości
O kultowych filmach
O walce z chorobą
O polskim społeczeństwie
„Myśmy się uodpornili” – podsumowują.
W tej książce znajdziecie:
• Poradnik dla Potencjalnego Pacjenta – zbiór myśli spisanych przez Jerzego Stuhra.
• Zestawy pigułek uodporniających: filmy, powieści, dzieła teatralne i utwory muzyczne.
Przeczytałam jednym tchem. W dwie noce. I jestem „u siebie”, bardzo za to dziękuję obu panom. Jurek – kocham.
Krystyna Janda
Osobliwa podróż przez ważne wydarzenia w kraju, w sztuce, w Kościele, w życiu... Warto się w nią wybrać! Rozmowa księdza z artystą, pełna ciekawych, dających do myślenia spostrzeżeń.
Danuta Stenka
Dialog filmu z literaturą to oryginalne pomysły na połączenie nauczania języka polskiego z przekazywaniem wiedzy na temat filmu.
Książka zawiera: gotowe scenariusze lekcji, w których porównuje się teksty literackie z wybitnymi dziełami filmowymi, propozycje tematów wypracowań oraz zagadnienia do przeprowadzenia próbnej matury. Warta podkreślenia jest staranność, z jaką autor wybrał tytuły do omówienia na lekcji, aby były one ciekawe i inspirujące dla uczniów.
Nowe wydanie książki Dialog filmu z literaturą jest znacznie obszerniejsze od poprzedniego. Uwzględnia wymagania obecnego egzaminu maturalnego i przede wszystkich proponuje więcej nowych interesujących filmów.
Najjaśniejszym"" penegiryki i utwory pochwalne poświęcone królom i królowym polskim w zbiorze starych druków Muzeum Narodowego w KrakowieUtwory pochwalne panegiryki, elogie, enkomie i inne retoryczne popisy ku czci władców i innych wybitnych osobistości mają metrykę starożytną. Grecka nazwa panegiryku wywodzi się od Panegyricos tytułu mowy wygłoszonej przez Isokratesa w 386 roku p.n.e. na igrzyskach olimpijskich, zagrzewającej Greków do zdecydowanej walki z Persami. Taka forma wypowiedzi szybko została przyswojona w Europie średniowiecznej i nowożytnej. Szczególne wydarzenia: objęcie tronu, zawarcie dynastycznego małżeństwa, urodzenie się potomka-następcy tronu, triumfy wojenne czy śmierć władcy były doskonałym pretekstem do tworzenia tych utworów okolicznościowych. Adresowano je wprost do króla, lub dedykowano jego bliskim czy następcy.W Polsce najobfitszy rozkwit twórczości panegirystów nastąpił w wieku XVII okres baroku dzięki chętnemu sięganiu do symbolicznych form apoteozy zarówno w literaturze jak i sztukach plastycznych przydał temu rodzajowi literackiemu szczególnych cech. Typowy panegiryk w tym czasie to nie tylko słowo prozatorska lub wierszowana pochwała wybranej osobistości z pieczołowitym wyliczeniem jej dostojnych i zasłużonych przodków ale i odpowiadająca mu ilustracja, przybierająca czasem formę emblematu czy też symbolicznego rebusu.Muzeum w wysegregowanym zespole ponad 2100 panegiryków posiada 262 utwory tworzone ku czci królów i królowych polskich, autorstwa najczęściej duchownych-pedagogów trudniących się wychowaniem młodzieży męskiej w licznych kolegiach jezuickich czy pijarskich oraz retorów krakowskiego uniwersytetu.
Minialbum poświęcony jest twórczości uznanego plakacisty, projektanta książek i czasopism, Władysława Pluty. Zwięzły w formie styl artysty nawiązuje do estetyki polskiej szkoły plakatu oraz zwraca uwagę energetycznością i specyficznym humorem. Prace Władysława Pluty prezentowane były na wielu polskich i zagranicznych wystawach, m.in. w Zagrzebiu, Helsinkach czy Sofii, i nagradzane na najważniejszych międzynarodowych konkursach, jak choćby Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie (1986) oraz Międzynarodowym Triennale Plakatu w Sofii (1998).
Wojciech Kossak – syn Juliusza Kossaka, malarz i ilustrator, główny przedstawiciel malarstwa historycznego. Uczył się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz akademii monachijskiej, później swój warsztat doskonalił w Paryżu. Jego prace cechuje patriotyzm wyrażany w obrazach przedstawiających walki wyzwoleńcze Polaków oraz sylwetki ważnych postaci w polskiej historii, m.in. „Kościuszko na koniu” (1893) czy „Piłsudski na kasztance” (1928). Ceniony i wielokrotnie nagradzany prezentował swoje prace na wielu wystawach w Polsce i za granicą. Album, opatrzony wstępem autorstwa Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej, stanowi przegląd najważniejszych prac artysty.
Dzięki tej książeczce z płytą CD przenosimy się do pięknego świata muzyki i malarstwa. Zamieszczono w niej wybrane fragmenty obrazów wypełniających kielecką katedrę i opatrzono je odpowiednimi cytatami z Pisma Świętego i tekstami z Kroniki Galla Anonima oraz ślubów lwowskich Jana Kazimierza.
Jest to cenna pomoc w duchowym odkrywaniu modlitewnej atmosfery bazyliki katedralnej i głębi programu ikonograficznego znajdujących się w niej dzieł. W szczególny sposób w podziwianiu geniuszu artystów i mądrości Bożego słowa pomagają utwory nagrane na dołączonej płycie. Jest to muzyka wokalna i instrumentalna: chorał gregoriański oraz utwory na cytrę i skrzypce. Wykonuje je Schola Cantorum Kielcensis, którą kierują s. Hanna Szmigielska OSB i ks. Michał Olejarczyk.
Kino końca wieku to czwarty tom wielotomowej Historii kina, przygotowanej i zredagowanej dla wydawnictwa Universitas przez zespół badaczy z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po Kinie niemym (2009), Kinie klasycznym (2011) i Kinie epoki nowofalowej (2015) przedmiotem omówienia stał się okres dwu dekad, zamykający dwudzieste stulecie. Epoka ta nie ma wprawdzie odrębnego, wyrazistego charakteru, który pozwoliłby ją określić jednym celnym terminem, stanowi jednak intrygujący tygiel przemian; zamykając «wiek kina», otwiera jednocześnie epokę «nowej widzialności», której najważniejszych parametrów nie jesteśmy na razie w stanie przewidzieć. Trzydziestu trzech autorów z czołowych polskich (i dwóch zagranicznych) ośrodków filmoznawczych stworzyło wszechstronną charakterystykę tego okresu. Otwierają ją dwa rozdziały ogólne: pierwszy przedstawia «planetę Hollywood» – zestaw nowych sposobów produkcji i rozpowszechniania filmów, dominujący w czasach globalizacji; drugi – estetykę postmodernizmu, który wydawał się wiodącym nurtem epoki, z dzisiejszej perspektywy utracił jednak większość operacyjnych walorów, jakie mu niegdyś przypisywaliśmy. Pozostałe dwadzieścia trzy rozdziały zawierają omówienie wszystkich najważniejszych zjawisk kina okresu 1981–2000: od tzw. reaganomatografii, czyli kina amerykańskiego lat 80., przez coraz potężniejsze kinematografie azjatyckie i południowoamerykańskie, po skromniejsze, omawiane tu po raz pierwszy – krajów bałtyckich czy Afryki Subsaharyjskiej. Całość układa się w opowieść o fascynującej dziedzinie, rozpoznanej, ale otwierającej się na nieznaną przyszłość.
Jan Lauwers w próbach nazwania środowiska pracy swojego zespołu wymyślił termin ,,Needlapb"" - miał on ujmować ,,potrzebę [stworzenia] laboratorium (ang. need lab), czyli chęć eksperymentowania i przekraczania granic łączącą się z potrzebą intymności i opieki (ang. lap)"" [Nie widzę piękna..., s. 23], co było uściśleniem, po latach pracy, pierwotnego zawołania, które dało nazwę teatrowi: potrzebuję towarzystwa! Wielu krytyków i obserwatorów Needcompany pisało o tym, że współpracownicy Lauwersa dobierani są przezeń starannie i emocjonalnie, co wcale się nie wyklucza, ponieważ reżyser ,,musi ich pokochać"", żeby móc razem z nimi tworzyć. Needcompany określany jest czasem jako modelowy zespół ,,kolektywny"", tymczasem jednak w przywołanych opisach widać wyraźną strukturę - lidera i resztę. ,,Kolektyw"" jednak w tym przypadku odnosi się nie tyle do struktury zespołu (skądinąd próbę uprawiania sztuki ,,bez lidera"" Lauwers przeszedł już wcześniej i uznał ten etap za podobny do gry ,,dzieciaków tworzących grupę rockową""), ile do sposobu pracy, ponieważ Lauwers po pierwsze: konsekwentnie zaprasza artystów z różnych obszarów sztuki, a po drugie: działa dzięki systemowi grantów. Te dwa aspekty - różnorodność kompetencji twórców pracujących wspólnie oraz pozainstytucjonalne usytuowanie zespołu - wydały nam się interesującymi punktami wyjścia dla dyskusji o współczesnych kolektywach twórczych.Chcielibyśmy więc zaprosić do namysłu nad kwestiami ,,kolektywności"" w teatrze, działaniach artystycznych i badawczych. Słownikowo termin ,,kolektyw"" występuje jako synonim ,,zespołu"", ale nawet intuicyjnie czujemy, że to nie są te same gremia. Kolektyw - po latach zapomnienia - wrócił jako propozycja nowej organizacji, działającej na prawach innych niż zastane zasady instytucjonalne; może nawet wyrósł ze sprzeciwu wobec nich. Polskie kolektywy teatralne, których historię i współczesność warto ponownie prześledzić, pod pewnymi względami są podobne, ale akurat wyróżnione wyżej dwa aspekty zasadniczo je od siebie różnią: stosunek do instytucjonalności jest zmienny (oczywiste dążenie do stałego finansowania, a więc - w naszych, polskich warunkach - ostateczna zgoda na instytucjonalizację), podobnie jak skład grup i tryb pracy (działanie w kolektywie jako jedyne, lub jako jedno z wielu zatrudnień). Równie ciekawa byłaby próba spojrzenia na kolektywy powstające w obrębie instytucji: czy rozsadzają je od środka proponując inny model działania, czy zdolne są przekształcić/wzbogacić dotychczasowy tryb pracy? Wreszcie niezwykle ważna wydaje się ocena efektów działań kolektywów - zarówno w teatrze, jak i innych środowiskach artystycznych bądź badawczych - co wiąże się z pytaniem o potrzebę zawiązywania takich grup: cel można bowiem lokować w ,,wytworze"" (spektaklu), którego nie sposób zrealizować w innych warunkach, ale także w stworzeniu nowego, przyjaznego, bezpiecznego (może też: niehierarchicznego, równościowego?) środowiska pracy, które - uwalniając od rozmaitych zależności - daje jednocześnie energię i twórczą wolność, a także buduje inny rodzaj jednostkowej odpowiedzialności i zaangażowania.
Olśniewający album o Matce każdego z nas!Mamy w Polsce od wieków ogromny skarb. Ta książka tego dowodzi. Tym skarbem jest wielka miłość i cześć dla Matki Bożej, którą nazywamy też Królową Polski. Nie jest to w żadnym razie - tak jak w wielu krajach Zachodu - miłość-relikt zaklęta w dawnych dziełach sztuki, na które patrzy się jak na obiekty muzealne. Jest to miłość żywa i żarliwa, której płomień stale jest podsycany przez następne pokolenia.Uciekamy się w Polsce do Bożej Rodzicielki także na początku XXI w. I wcale się tego nie wstydzimy, wręcz przeciwnie - jesteśmy z tego dumni nawet w czasach postprawdy, brutalnego promowania genderyzmu i podstępnej walki z Kościołem. Ten jedyny w swoim rodzaju album ukazuje ziemskie życie Dziewicy z Nazaretu utrwalone w obrazach i rzeźbach, które uwiecznił obiektywem swego aparatu Adam Bujak podczas licznych podróży po Polsce i świecie.Oglądamy zatem w albumie wizerunki Maryi, Matki Bożej, która wskazuje nam Drogę do Syna, Matki Czułej, Karmiącej, Miłosiernej, Łaskawej, Bolejącej, Niepokalanej, Wniebowziętej, Różańcowej, Wspomożycielki Wiernych, Apokaliptycznej itd. Nie ma przy tym znaczenia, czy są to dzieła sztuki znane z wielkich sanktuariów, czy znajdujące się gdzieś w niedużym kościółku, gdyż wiara i czucie inną kierują się miarą. Poznajemy także bliżej Świętą Rodzinę.Gdy w krajach zachodnich coraz częściej słyszy się - obiekt niegdyś uważany za cudowny, w Polsce mówi się - obraz słynący łaskami, obraz cudowny. Z tego możemy być dumni. Wizerunków maryjnych stale nam przybywa. Stale przybywa też nowych sanktuariów. Trudno wprost oprzeć się wrażeniu, że Maryja specjalizuje się u nas w wielu coraz to nowych dziedzinach, żeby wspomnieć tylko Orędowniczkę Oczekiwanego Macierzyństwa, Opiekunkę Rodzin Robotniczych czy Matkę Bożą Pomordowanych na Wschodzie. Pięknym i poruszającym jak zwykle fotografiom Adama Bujaka towarzyszy esej Jolanty Sosnowskiej o życiu Najświętszej Panienki i najważniejszych typach Jej przedstawień w sztuce, a także zawierające wiele ciekawych informacji bogate podpisy komentujące fotografie.Książka ta to niezbity dowód, że Matka Boża jest także naszą Matką, Matką każdego z nas.
W trzynastu ekskluzywnych i jednocześnie zabawnych wywiadach o francuskim stylu opowiadają sławni Polacy zakochani we Francji i Francuzi zakochani w Polsce.
Autorka tej książki została uwiedziona. Winowajca: słynny francuski styl, lecz Joanna Nojszewska znalazła innych „poszkodowanych” i razem rozpracowali, na czym on polega. O najważniejszym francuskim towarze eksportowym mówią Polacy zakochani we Francji i – dla kontrapunktu – Francuzi zakochani w Polsce. Gośćmi są między innymi: Andrzej Seweryn, Andrzej Chyra, Marek Bieńczyk, Paulina Młynarska oraz Maciej Zień. Moda, kino, wino, muzyka, kulinaria, uciechy codzienności, nigdy niepublikowane wspomnienia i anegdoty, czyli trzynaście apetycznych wywiadów, w przerwach zaś – frywolitki – mniej lub bardziej frywolne skojarzenia, które za bardzo nie odbiegają od tematu głównego (zostanie m.in. rozwiązana zagadka słynnych francuskich piżam). A dla praktycznych – praktyczne francuskie adresy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
