I found this collection to be very rich, and I think it will be a valuable addition to HIV/AIDS scholarship. The selection of interviews seems excellent in terms of number, length, depth, and variety. As the introduction points out, the interviewees cover a breadth of identities, ages, experiences, locations, and types of engagements, making the collection as a whole very useful for a variety of researchers, and a good ‘advertisement’ for the larger European HIV/AIDS Archive. [...] I can imagine that the volume will have particular value for teaching as well as for research: students within many disciplines including history, public and global health, public policy, even international development, could be assigned extracts or a selection of contrasting interviews for close study and analysis. Dr. Janet Weston, London School of Hygiene & Tropical Medicine
Książka jest efektem pracy zespołu badawczego realizującego w latach 2015-2018
projekt pod nazwą „Historia pojęcia woli od V do XIII wieku". Odpowiada zatem
założeniom, kierunkom i wynikom badań prowadzonych w ramach tego projektu,
koncentrującego się na badaniu myśli średniowiecznej dotyczącej różnych aspektów fenomenu wolicjonalności, ale uwzględniającego również starożytną
refleksję na różne sposoby wprowadzającą w tę problematykę. Autorzy starają się
w miarę precyzyjnie opisać i w sposób uporządkowany wyjaśnić kolejne fazy,
przełomowe momenty i kluczowe problemy w ewolucji ludzkiego myślenia
o woli. W swoich analizach odnoszą się do dynamiki ludzkiego działania, jego dobro-
wolności bądź niedobrowolności, usytuowania woli tak względem zróżnicowanej
dziedziny specyficznych i niespecyficznych pragnień człowieka, jak również
względem innych aspektów jego życia umysłowego (zwłaszcza poznawczej aktywności intelektu), czy wreszcie względem, stanowiącej przedmiot wiary, determinującej
mocy Boga. Specjalną uwagę poświęcają generującej liczne kontrowersje problematyce wolnego wyboru i wolności człowieka: jej warunkom możliwości, alternatywnym definicjom i charakterystykom czy jej związkom z teoretycznymi i praktycznymi rozstrzygnięciami w dziedzinie moralności. W tym zwłaszcza zakresie studium poświęcone średniowiecznej antropologii może się okazać szczególnie interesujące dla współczesnych czytelników, w tej historycznej opowieści rozpoznających niejeden własny problem.
Jan Kiełbasa
Książka daje wgląd w zagadnienie centralne średniowiecznej antropologii scholastycznej, a nie błąka się po opłotkach, ciekawych dla bardzo już wąskiej grupy
specjalistów od danych autorów bądź problemów. (...) Temat relacji rozumu i woli
jest swoistym evergreenem filozoficznym, który powinien zainteresować tak historyków myśli innych epok, jak filozofów całkiem współczesnych, którzy będą mogli
dzięki książce skonfrontować się z korzeniami antropologii filozoficznej.
Z recenzji prof. dr. hab. Mikołaja Olszewskiego
Pandemie, epidemie, choroby w życiu ludzi strefy Morza Bałtyckiego. Mare Integrans. Studia nad dziejami wybrzeży Morza Bałtyckiego - Maciej Franz, Zbigniew Pilarczyk
Galvinowie mogliby być ucieleśnieniem amerykańskiego snu. Dan i Mimi wzięli ślub zaraz po II wojnie światowej, rodzinę zakładali w czasach rosnącego dobrobytu, awansowali do klasy średniej, kupili piękny dom. Marzyli o dużej rodzinie i ich marzenie się spełniło, doczekali się aż dwanaściorga dzieci. Ale za zamkniętymi drzwiami rozgrywał się dramat. Jeden po drugim ich sześciu synów traciło kontakt ze światem. Diagnoza – schizofrenia – w tamtych czasach była jak wyrok dla całej rodziny. Tragedia Galvinów okazała się szansą dla psychiatrii. Przebadanie tak wielu blisko spokrewnionych osób pozwoliło naukowcom i lekarzom lepiej zrozumieć tajemnicę tej niezwykle złożonej choroby, której leczenie bywało nieraz bardziej wyniszczające niż same objawy. Kolker zręcznie łączy przejmującą historię rodziny Galvinów, którą opisuje szczegółowo i z ogromną empatią, z fascynującymi dziejami psychiatrii. Ale W ciemnej dolinie ma również trzeci wymiar – to socjologiczny portret Ameryki drugiej połowy XX wieku, jej pragnień, ambicji i wypieranych problemów. Książka dotarła na pierwsze miejsce list bestsellerów „New York Times’a”, a także znalazła się pośród najlepszych książek 2020 roku w rankingach m.in. „New York Times’a”, „Forbes’a”, „The Washington Post”, „The Wall Streed Journal”, „Time”, „Slate”, „The Boston Globe”, „The New York Post”, Amazon.com, Smithsonian Institution, National Public Radio oraz „People”. „Schizofrenia jest jak śnienie na jawie. Każdy śni ją inaczej. Niektórzy raz w życiu, inni latami. Otoczenie skupia się na tym, żeby obudzić śpiącego i przywrócić go do życia. Często się udaje, czasem sen okazuje się głęboki. Ta książka jest próbą zrozumienia schizofrenii. Poznania jej przyczyn, uporządkowania objawów, opisania drogi do poszukiwania leków i terapii. Jest mocna, wstrząsająca i bardzo rzetelna. Choć wydawało mi się, że jako osoba ze zdiagnozowaną schizofrenią i działająca na rzecz osób doświadczających tej choroby wiem już o niej wszystko, dowiedziałam się rzeczy, o których nie miałam pojęcia. Niesamowita opowieść o oswajaniu nieznanego.” Katarzyna Szczerbowska „Klątwa ciążąca nad rodziną Galvinów przywodzi na myśl grecką tragedię. Kolker przedstawia ich historię z ogromną empatią, zgłębia chorobliwe urojenia, dokumentuje nie tylko kolejne pobyty braci w szpitalach, ale też podejmowane przez rodzinę coraz bardziej desperackie próby znalezienia pomocy. Jednak „W ciemnej dolinie” nie sprowadza się do smutnej opowieści o cierpieniu. Mamy tu również fascynujące rozdziały poświęcone medycznej zagadce.” Sam Dolnick, „The New York Times Book Review” „„W ciemnej dolinie” zapewni wam naukową zagadkę, staranny warsztat reporterski, zaskakujące zwroty akcji i – co najważniejsze – prawdę na temat kondycji ludzkiej. To jedna z tych rzadko spotykanych książek, które warto przeczytać wiele razy.” David Grann „Ambitna, porywająca i zarazem niepokojąca książka o rodzinie dręczonej przez schizofrenię, poruszający opis spustoszeń, jakich może dokonać. A zarazem opowieść o tym, że ukrywanie prawdy na temat choroby psychicznej prowadzi do jeszcze większych cierpień, o odwadze potrzebnej chorym oraz ludziom, którzy decydują się ich wspierać.” Andrew Solomon „Fenomenalny reportaż, fenomenalny styl, fenomenalna praca dokumentacyjna. „W ciemnej dolinie” wysoko podnosi poprzeczkę literaturze faktu. Robert Kolker zagłębia się w niezwykłą historię rodziny nękanej przez jedną z najbardziej tajemniczych chorób, jakie zna ludzkość. Przenikliwie opisuje życie Galvinów, równocześnie przedstawiając dziesięciolecia prac, które miały na celu odkrycie genetycznego źródła schizofrenii. […] Książka Kolkera jest prawdziwym triumfem, niezapomnianym reportażem. Sięgnijcie po nią czym prędzej.” Susannah Calahan
Temat jest trudny i cokolwiek niebezpieczny nie tylko z tego powodu, że tajemnicę od zawsze otaczał nimb świętości, a za jej nieuprawnione odkrycie często groziła śmierć. Wydaje się ona imponderabilium tak znacznym, że skazującym na klęskę najskromniejszą nawet próbę jej zgłębienia. Jeżeli więc próbę taką podejmujemy, to nie dlatego, iż przyświeca nam Ikarowy jakiś zapał – nawet gdyby uznać, że w owym mitologicznym nieszczęśniku, może wespół z Syzyfem, winno się upatrywać właściwego patrona filozofowania. Rzecz raczej w przekonaniu, że w filozofii istnieją wprawdzie białe plamy, lecz nie czarne dziury. […] Dwojaki jest podejmowany tu wysiłek: ująć tajemnicę w doświadczeniu, przybliżyć je i ukazać jego wpływ na człowieka oraz filozofię, a przy tym dopiero spróbować zgłębić samo pojęcie. Gdyby to ostatnie zadanie miało się okazać nieosiągalne, wówczas pożytek leżałby przynajmniej w pierwszym – jakkolwiek już sam ruch myśli niekiedy bywa cenny.
(ze Wstępu)
Spis treści:
Wstęp
Część pierwsza: W obronie tajemnicy — Lew Szestow
Rozdział I. Ateny — drzewo poznania. Dwa rozumy Szestowa
Rozdział II. Jerozolima — drzewo życia. Filozofia jako walka o tajemnicę
Rozdział III. Szestow i tajemnica
Część druga: Uczestniczyć w tajemnicy — Gabriel Marcel
Rozdział IV. Filozofia konkretna. Sokratyzm chrześcijański
Rozdział V. Od cogito do uczestnictwa
Rozdział VI. Marcel i tajemnica
Część trzecia: Tajemnica — problem filozoficzny i sytuacja egzystencjalna
Rozdział VII. Sytuacja egzystencjalna. Elementy doświadczenia tajemnicy
Rozdział VIII. Wokół tajemnicy. Między sytuacją a problemem
Rozdział IX. Tajemnica jako problem
Zakończenie
Indeks osobowy
Indeks pojęć, motywów, postaci literackich
Bibliografia
Streszczenie
Summary
SzczegółyPełna fascynujących postaci i ciekawostek.W niebanalnej oprawie graficznej.Opatrzona propozycjami zadań i projektów do samodzielnej realizacji.Dwudziestolecie międzywojenne to okres pod wieloma względami wyjątkowy, choć trudny. Powiew wolności działał ożywczo na rozmaite obszary życia. Atmosfera sprzyjała rozwojowi biznesu, handlu, nauki, a także kultury i sztuki. Obok uznanych dziedzin rozwijały się także zupełnie nowe media XX wieku.Kolejny tom z serii 20 lat XX wieku pokazuje barwny świat fotografii, radia, filmu, czasopism oraz początki telewizji mediów, które w latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego stulecia zawładnęły sercami szerokiej publiczności.
Książka Potęga narracji to dzieło w kompletny i drobiazgowy sposób traktujące o wykorzystaniu narodowych narracji politycznych do kreowania pożądanych obrazów rzeczywistości. Praca uaktualnia koncepcję mitu politycznego i rozszerza ją o wymiar geopolityczny. Stanowi to niebywały walor poznawczy, który zwłaszcza w obecnych czasach przekłada się na aspekt bezpieczeństwa informacyjnego państwa. Autor szczegółowo określa główne narracje mityczne Rosji w przestrzeni dyskursu prasowego i społecznego. Zakres stosowanych metod, opisy mechanizmów i wnioski są jednak uniwersalne i stanowią nowy rozdział w badaniach społecznych, szczególnie w nurcie konstruktywistycznym. Zostały tu ukazane także mechanizmy społeczne, które obecnie odgrywają ważną rolę w wojnie informacyjnej, dezinformacji, propagandzie, manipulacji oraz stanowią podstawę fake newsów. Dzięki książce możliwe jest zrozumienie roli bezpieczeństwa informacyjnego we współczesnym świecie zwłaszcza w kontekście konstruowania i przepływu informacji. Potęga narracji to praca, która powinna stać się podręcznikiem do nauczania przedmiotów analitycznych. Dzięki wnikliwości, drobiazgowości i metodycznemu podejściu stanowi wykładnię dla badania zjawisk w bezpieczeństwie informacyjnym i jest obowiązkową pozycją nie tylko dla studentów, ale także analityków, jak również obecnych i przyszłych dziennikarzy. dr Piotr Lewandowski adiunkt na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Sztuki Wojennej. Specjalista w dziale badań naukowych Centrum Oceny Technologii Sieci Badawczej Łukasiewicz. Członek zespołów międzynarodowych ds. walki z rosyjską dezinformacją. Autor licznych prac, raportów i artykułów naukowych z zakresu nauk społecznych, nauk o polityce i historii. Kierownik projektów naukowych i prac badawczych. Laureat licznych nagród naukowych, w tym: Mazowieckiej Akademii Książki za publikację Zabić króla! Zamach Michała Piekarskiego na Zygmunta III Wazę.
Knowledge is power. Which is why the rich and powerful don't want you to have it.
The Playbook is an exposé of the extraordinary lengths that corporations will go to in order to deny the scientific facts - whether on climate change, public health risks, worker safety, or anything else - when they don't suit their agenda.
Written in the form of a corporate handbook for tobacco, oil and pharmaceutical company executives, it outlines obfuscation techniques, denial, delays and outright lies, including: how to recruit an academic 'expert' who is willing to compromise their integrity (or is wants to raise some cash), how to massage the statistics, how to use legal and even physical intimidation against reporters and activists, and how, just as in a casino, to keep the customers comfortable, unquestioning, unthinking and playing along for as long as possible.
Part satire, part social history, part guide to resistance, The Playbook is a charge sheet against the powerful. It shows us how, by understanding the methods and motives of disinformation, it may be possible to outwit them.
Słyszaki” – mówią czasem głusi o słyszących. Czy ludzi można opuścić językowo? Nie dać im prawa do języka? Albo za wszelką cenę nakłaniać do nauczenia się innego języka, którym posługuje się większość, chociaż dla wielu z nich to zadanie niewykonalne? Jedno z pierwszych pytań, które zadają słyszący: głusi nie słyszą, ale przecież chyba mogą nauczyć się czytać? Gdy dowiadują się, że nie – nie wszyscy głusi w Polsce potrafią czytać ze zrozumieniem po polsku – słyszący dziwią się jeszcze bardziej: przecież to Polacy, kończą polskie szkoły, żyją w kraju, w którym wiadomości, pisma urzędowe, diagnozy i wyroki są po polsku. Jak to możliwe, że nie znają języka ojczystego? – Jesteśmy niepełnosprawni tylko między wami, słyszącymi – mówi jeden z bohaterów Głuszy. – Gdy jesteśmy sami ze sobą, głusi z głuchymi, możemy używać naszego języka i nie czujemy się inni. Dotąd o głuchych wypowiadali się głównie ci, którzy słyszą. Teraz głusi chcą opowiedzieć o sobie sami. Wychowawca z internatu dla głuchych dzieci bił je i znęcał się nad nimi psychicznie. Głucha kobieta miga, że wychowankowie nie mogli o tym nikomu powiedzieć, bo większość z nich nie potrafiła mówić, a ich matki nie nauczyły się języka migowego. Głucha kobieta w ciąży trafiła do szpital, ale nikt nie wezwał tłumacza. Jej syn, uczeń podstawówki, który umiał migać, musiał przekazać matce, że noworodka nie udało się uratować. W czasie pandemii głucha matka zobaczyła, że nauczycielka ze szkoły dla głuchych mówi do jej syna podczas lekcji online. „Dlaczego ona to robi? – zastanawiała się. – Przecież on nic nie słyszy”. „Jeszcze Porsy nie zdęła,/ lea my żeczamy,/ Co tam obca przemoc wziąła,/ Szablą odbierzemy. Marsz, marsz, Dąbrows,/ Z ziemi fłoskie do Borsy./ Zam twog przewodem/ Złoczym się z narodem” – czyta na głos głuchy Daniel Kotowski. – Tego oczekuje ode mnie Rzeczpospolita Polska – miga. – Artykuł dwudziesty siódmy Konstytucji RP mówi, że „W Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski”. A więc ja, obywatel głuchy od urodzenia, powinienem mówić. Nawet jeśli nie potrafię, choć przez kilkanaście lat próbowałem się nauczyć. Nawet jeśli nie słyszę swojego głosu. Mam konstytucyjny obowiązek mówić po polsku. Anna Goc, dziennikarka „Tygodnika Powszechnego” i laureatka Stypendium im. Ryszarda Kapuścińskiego, w swojej książce oddaje głos głuchym.
Since 2005, YouTube has exploded, giving a platform to unique and valuable voices, but also to propaganda, misinformation and illicit videos. The algorithm which determines whether a channel lives or dies - how or when videos are seen, and how much creators earn through advertising - is notoriously secretive, remaining a mystery to consumers and broadcasters alike. At the same time, the site is massively profitable for parent company Google, helping turn it into one of the most influential powers on the planet.
In Like, Comment, Subscribe, Bloomberg tech journalist Mark Bergen delivers the definitive account on YouTube, detailing how it started, how it works and ultimately how it drives Google's success. It can be seen as the story of a technical marvel that has upended traditional media and created stars out of everyday people, or the story of the rise of a ruthless advertising conglomerate with little regard for its impact on the world beyond the bottom line - but in reality, it's the story of both.
The sea provides more than half the oxygen we breathe, food for billions of people and livelihoods for hundreds of millions. But giant corporations are plundering the world's oceans, aided by global finance and complicit states, following the neoliberal maxim of Blue Growth. The situation is dire: rampant exploitation and corruption now drive all aspects of the ocean economy, destroying communities, intensifying inequalities, and driving fish populations and other ocean life towards extinction.
The Blue Commons is an urgent call for change, from a campaigning economist responsible for some of the most innovative solutions to inequality of recent times. From large nations bullying smaller nations into giving up eco-friendly fishing policies to the profiteering by the Crown Estate in commandeering much of the British seabed, the scale of the global problem is synthesised here for the first time, as well as a toolkit for all of us to rise up and tackle it.
The oceans have been left out of calls for a Green New Deal but must be at the centre of the fight against climate change. How do we do it? By building a Blue Commons alternative: a transformative worldview and new set of proposals that prioritise the historic rights of local communities, the wellbeing of all people and, with it, the health of our oceans.
Do polskich szkół i przedszkoli uczęszcza coraz więcej dzieci z Ukrainy. Zatrudniani są też nauczyciele, pomoce nauczycieli. Najnowsze, zmienione przepisy określają szczegółowe wymagania oraz zwolnienia, które obowiązują w przypadku przyjmowania uchodźców do polskich placówek. Dlatego przekazujemy w Państwa ręce kompendium wiedzy na temat obywateli Ukrainy w polskiej oświacie. Publikacja zawiera omówienie przepisów, odpowiedzi na pytania dyrektorów, karty pracy i scenariusze pracy oraz dokumenty w języku polskim i ukraińskim.
Uważam publikację za wartościową poznawczo nie tylko dla specjalistów. Jest barwnie napisana i losy życiowe bohaterek, same w sobie, są bardzo interesującą narracyjną autobiografią. W tej książce mamy coś więcej kontekst roli otoczenia społecznego, audytorium społecznego, które ma wielką moc nadawania etykiet i równie wielką odbierania ich. Jednostka nie jest w stanie sama, jak opisano w teoriach naukowych, zrzucić stygmatu dewianta, nałożonego przez instytucje, ale nie ustaje w wysiłkach zrzucania go, podejmuje próby normalnego życia, buduje swoją rzeczywistość każdego dnia. Publikacja może spełniać funkcje ekspresyjno-terapeutyczne. Odbiorcami tej monografii [] są pedagodzy resocjalizacji, psychologowie, wychowawcy, edukatorzy, kuratorzy sądowi, pracownicy socjalni, ogółem: wszystkie grupy społeczne i zawodowe zajmujące się wychowaniem i edukacją, profilaktyką szkolną i społeczną, resocjalizacją osób i grup niedostosowanych społecznie lub zagrożonych społecznym niedostosowaniem. Ponadto adresatami publikacji mogą być psychoterapeuci, lekarze, ale przede wszystkim studenci kierunków pedagogicznych, psychologii, socjologii. Zgromadzony materiał badawczy jest imponujący, bardzo ciekawie zaprezentowany także dla czytelnika niezwiązanego zawodowo z obszarem resocjalizacji. Z recenzji dr hab. Justyny Kusztal, prof. UJ
Autor książki zabiera nas w podróż poza klasyczne pięć etapów żałoby (zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresja, akceptacja), aby odkryć szósty etap: ZNACZENIE.Gdy umiera ukochana osoba albo gdy doświadczamy innej dotkliwej straty, takiej jak koniec małżeństwa, zamknięcie firmy, w której pracujemy, czy utrata domu, potrzeba nam czegoś więcej niż tylko świadomości, że tej osoby już nie ma czy że już nigdy nie wrócimy do miejsca, w którym spędziliśmy najwspanialsze lata życia. Chcemy znaleźć w tym wszystkim jakiś sens. Strata dogłębnie rani i paraliżuje, nawet na długie lata. Odnalezienie znaczenia pozwala nam odczuć coś więcej niż tylko ból. Pozwala z miłością do tych, którzy odeszli, iść naprzód.Ta książka to pełen empatii i delikatności przewodnik po uzdrowieniu z ogromnej straty. Autor od wielu lat zajmuje się tematem żałoby, ale nawet ogromna wiedza nie uchroniła go przed szokiem, jaki przeżył, gdy zmarł jego dwudziestojednoletni syn. Kessler wiedział, że musi znaleźć sposób na to, aby przepracować ten ból i uczcić pamięć syna. W książce dzieli się swoimi spostrzeżeniami i wnioskami. Przedstawia potężne narzędzia, które mogą być pomocne osobom doświadczającym żałoby. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto chciałyby zrozumieć istotę żałoby i nadać jej znaczenie.
Publikacje Kamili Budrowskiej cechuje to, co winno wyróżniać wszelkie studia sięgające po zagadnienie cenzury ? rzetelna archiwalna kwerenda poparta równie rzetelną analizą materiału źródłowego. Książka „Cenzura i okolice” ujawnia wieloletnie doświadczenie Autorki w badaniach nad aktami Głównego Urzędu Kontroli Prasy Publikacji i Widowisk. Zarówno na tę, jak i poprzednie jej prace (myślę przede wszystkim o „Literaturze i pisarzach wobec cenzury PRL. 1948–1958”) możemy spojrzeć jak na przewodniki po tematach i archiwach cenzury. Pod tym względem stanowią one pouczającą lekturę nie tylko dla osób inicjujących swoją drogę naukową, stojących dopiero u jej początku, ale nawet dla tych, którzy są już na niej obecni od dłuższego czasu. Jedni i drudzy zaciągają u Kamili Budrowskiej dług wdzięczności.
z recenzji wydawniczej prof. Sławomira Buryły
Kogo może i powinna zainteresować ta książka? Niewątpliwie literaturoznawców i historyków oraz wszystkich zainteresowanych dziejami PRL. I choć nie jest to monografia, a jedynie zbiór artykułów, zawiera szereg nowo odkrytych materiałów, stawia ciekawe pytania i inspiruje do dalszych badań, dzięki czemu prezentuje wysokie walory naukowe. W tym miejscu warto dodać, że ma ona także wymiar aktualny. Współczesna kultura i szeroko rozumiany świat mediów boryka się z problemami manipulacji słowem mówionym i pisanym. Wprawdzie nie ma już cenzury takiej, jaka panowała w PRL i w państwach obozu socjalistycznego, mamy jednak odczucie, że problem naginania informacji do aktualnych tendencji politycznych czy ideologii nie minął. Instytucje kontrolowania myśli zniknęły, ale mechanizmy manipulacji trwają nadal. Lektura książki Kamili Budrowskiej dostarcza wiedzy o metodach stosowanych przez cenzorów, a ich znajomość może przyczynić się do lepszego rozeznania dzisiejszych, często skrywanych, intencji rozmaitych kampanii medialnych.
z recenzji wydawniczej prof. Zbigniewa Romka
Kształcenie zawodowe było najlepiej zsynchronizowane z potrzebami polskiej gospodarki narodowej w latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX w. Późniejsze reformy edukacyjne poprawiały system szkolnictwa (również wyższego) bez istotnej koordynacji ze zmieniającą się w zupełnie innym rytmie gospodarką. Takie wnioski wynikają z badań podłużnych, syntetyzujących wyniki setek opracowań naukowych sporządzonych w minionym półwieczu. Autorzy Synchronizacji proponują rozwiązanie tego problemu na podstawie własnej kilkudziesięcioletniej praktyki zawodowej, popartej licznymi publikacjami teoretycznymi i sprawozdawczymi. Obecnie kierunki kształcenia zależą od preferencji młodzieży i od bieżącej optymalizacji działania szkół wszystkich stopni. Efektem jest podążanie za modą (często pozytywną, preferującą np. informatykę) i zatrudnianie takich nauczycieli i profesorów, jacy są dostępni. Jednakże optymalizacja niezależnych składników nie prowadzi do optymalizacji systemu. Przeciwnie. Generuje za to ogromne koszty i utrzymuje kierunki nadwyżkowe bez wiedzy o zawodach przyszłości.
Książka Kazimierza Turkiewicza pt. Społeczeństwo a instynkt rozwoju zawiera oryginalną, a jednocześnie przystępnie przedstawioną, koncepcję rozwoju społeczeństwa i organizacji, opartą na teorii systemów i teorii pola w aspekcie mechanizmu wyzwalanego przez instynkt rozwoju. Za najważniejsze dla rozwoju społeczeństwa pola sił uznaje pole przywódcze i pole ekonomiczne, podkreślając wagę utrzymania związanych z nimi sił w optymalnym zakresie ich wartości. W świetle tej teorii Autor dokonał przeglądu i analizy najważniejszych problemów, jakie pojawiają się we współczesnym zglobalizowanym świecie. Podejmuje tematy takie jak rozwiązywanie problemów społecznych, powstawanie dyktatur czy perspektywy rozwoju Unii Europejskiej. Książka zainteresuje badaczy procesów społecznych, polityków i dziennikarzy, a także osoby, które chciałaby dokonać analizy i zaprojektowania własnego rozwoju, rozwoju swojej firmy lub organizacji oraz społeczeństwa, w którym żyją.
Kazimierz Turkiewicz urodził się w roku 1942 w Tyszowcach. Jest inżynierem, doktorem nauk ekonomicznych, a od roku 1980 mieszka w Brisbane w Australii. Wykładał na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Gdańskiej oraz na Wydziale Mechanicznym Akademii Morskiej w Gdyni. Był projektantem zakładów przemysłowych. W Australii, Indonezji i Papui Nowej Gwinei pracował jako inżynier konstrukcji stalowych. Ponadto był zagranicznym członkiem zespołu naukowego Rumuńskiej Akademii Nauk. Współpracował z Instytutem Matematyki Uniwersytetu w Liège (Belgia) oraz z Międzynarodowym Instytutem Zaawansowanych Badań Systemowych i Cybernetyki na Uniwersytecie Windsor w Ontario.
Bright, bold pictograms distill male and female experience
Imagine a setting in which a man wearing a dress might be as habitual as a woman in trousers. Where a woman exposing herself in public wasn’t sexy, but as creepy as a male flasher. Where professional status and success presented the same prospects for both sexes.
In this volume in her series for TASCHEN, leading graphic designer Yang Liu tackles one of the hottest, and one of the oldest, topics of all: he and she. Drawing on the experiences, challenges, and many perspectives on men and women she has encountered in her own life, Yang Liu distills the vast, swirling question of gender into bold, binary pictograms.
Dealing with a whole host of situations from the bedroom to the boardroom, Yang Liu’s designs are as simple and accessible in their presentation as they are infinite in the associations, evocations, and responses they elicit. Combining age-old stereotypes with topical discrepancies, this fresh approach to the roles and relationships of men and women is, above all, an effort to synthesize a notoriously thorny issue into a fun and refreshing graphic form, and thus to lighten and enlighten our mutual understanding and tolerance.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
