Spójność Unii Europejskiej i jej trwałość jako projektu politycznego i ekonomicznego wymaga konwergencji poziomu rozwoju państw członkowskich. Ponadto dla zapewnienia stabilnego rozwoju Unii Europejskiej pożądana jest synchronizacja cykli koniunkturalnych. Tymczasem teoretyczne przewidywania dotyczące zachodzenia zarówno synchronizacji cykli, jak i konwergencji realnej są niejednoznaczne i wymagają solidnej weryfikacji empirycznej. W książce zostały zaprezentowane wyniki stosownych badań, przeprowadzonych przez ekonomistów z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uczelni Łazarskiego w ramach projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki.
Autorzy odwołują się do dorobku różnych szkół ekonomii, wykorzystują w analizach bogaty zestaw narzędzi statystycznych i ekonometrycznych. We wnioskach podkreślają rolę strukturalnego wymiaru badanych zjawisk. W swojej książce przedstawiają panoramiczny obraz konwergencji i synchronizacji cykli na poziomie krajów i regionów Unii Europejskiej.
Krzysztof Beck – ekonomista, asystent w Katedrze Ekonomii Uczelni Łazarskiego w Warszawie. Do zainteresowań badawczych autora należą teoria optymalnych obszarów walutowych oraz zagadnienie synchronizacji cykli koniunkturalnych i powiązanych z nią problemów polityki gospodarczej.
Maciej Grodzicki – ekonomista, asystent w Instytucie Ekonomii, Finansów i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz doktorant w Katedrze Gospodarki i Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Prowadzi badania w nurcie ekonomii ewolucyjnej i koncentruje się na problemach wzrostu gospodarczego, zmiany strukturalnej oraz konsekwencji włączania gospodarek narodowych w globalne sieci produkcyjne.
„Zmierzch Zachodu” (1918–1922) należy do „kultowych” współczesnych traktatów z dziedziny filozofii kultury. Autor Oswald Spengler (1880–1936), niemiecki polihistor i wizjoner, przeciwnik demokracji, konserwatysta sceptyczny wobec nazizmu po 1933 roku, w księdze tej szuka diagnozy dla świata, posługując się „morfologią historyczną”. Kultury powstają, rozkwitają i zamierają, przeradzając się w pewnym momencie w cywilizacje, czyli perfekcyjne formy kultury „wyczerpanej”. „Morfologia” kultur ma pozwalać na porównywanie ich poszczególnych etapów i przewidywanie dzięki temu biegu własnej formacji. Taki historyzm i w sumie pesymizm (w porównaniu z ideą trwałego liniowego rozwoju) nie hierarchizuje, a Zachodowi przepowiada „zmierzch” wzorem każdego innego organizmu. Te koncepcje, dla jednych genialne, dla innych dyletanckie, od bez mała stu lat budzą wielkie emocje, gdyż dotykają pytania o sens ludzkich działań, o „koniec historii” i perspektywy postępu jakkolwiek pojętego. Kto jednak nie chciałby zanurzać się w taką metafizykę dziejów, znajdzie w „Zmierzchu Zachodu” kompendium wiedzy i oryginalnych interpretacji ze wszystkich dziedzin od matematyki po sztukę, zapozna się z poglądem autora na „pseudomorfozę” (nowe kulturowe wino w starych bukłakach) chrześcijaństwa czy Rosji, związek matematyki z Faustem, analogie przemian w świecie Indian, Chińczyków i Hindusów, a zainspirowany tym myśleniem, odnajdzie może Unię Europejską gdzieś u kresu cesarstwa rzymskiego. W ostatecznym rozrachunku analizy i spekulacje Spenglera, nawet jeśli dyskusyjne, zapewniają ćwiczenie ze świadomości historycznej, jakiego próżno szukać w innych dziełach.
Kamil Śmiechowski w Łódzkiej wizji postępu zajął się tematem, który już od dawna czekał na przenikliwego i skrupulatnego badacza. Podjął się więc zadania, za którym w istocie kryło się wyzwanie. Dokonał rekonstrukcji oblicza społeczno-ideowego trzech pism: ,,Gońca Łódzkiego"", ,,Kuriera Łódzkiego"" i ,,Nowego Kuriera Łódzkiego"". Dzięki swojej imponującej pracy uzupełnił lukę powstałą w badaniach naukowych dotyczących łódzkiej prasy na przełomie XIX i XX wieku. Cezurę chronologiczną prezentowanej rozprawy otwiera ukazanie się pierwszego numeru ,,Gońca Łódzkiego"" w 1898 roku, zamyka natomiast wycofanie się władz carskich z Łodzi w 1914 roku i tym samym koniec pewnej epoki - życia miasta pod zaborem rosyjskim. Autor, analizując pisma reprezentujące postępowy, liberalno-lewicowy nurt w legalnej polskiej prasie codziennej Łodzi, odnosił się do rzadko poruszanych, lecz ważnych kwestii ideowych. Pytanie o kwestie światopoglądowe pozwoliło mu ustalić: do kogo, do jakich sił społecznych gazety te były skierowane. Śmiechowski zwrócił także uwagę na znaczenie polskiej prasy w czasach zaborów, podkreślił jej doniosłą, zdawałoby się już dzisiaj zapomnianą funkcję - instytucji społecznej. Jego dociekania służyły również namysłowi nad szerszymi zagadnieniami dotyczącymi wpływu łódzkiej prasy na życie społeczne miasta i związku głoszonych przez nią ideologii z poglądami łodzian. Łódzka wizja postępu wpisuje się więc w badania poświęcone dziejom i historii Łodzi, ,,polskiego Manchesteru"" w czasie jego wielkoprzemysłowego rozkwitu. Autorowi, historykowi i bystremu obserwatorowi życia społecznego, udało się włączyć w wielogłos o metropolii, będącej niegdyś niezwykłym tyglem kultur i narodów. Pracę uzupełniają aneksy i ilustracje.
W książce najpopularniejsi polscy dziennikarze zdradzają, jak można wykorzystać media, aby osiągnąć sukces w biznesie. Porad udzielają: Jacek Żakowski, publicysta POLITYKI, Marek Tejchman, dziennikarz TVN BIZNES, Dariusz Bugalski, dziennikarz radiowej Trójki, Bogusław Chrabota, redaktor naczelny dziennika Rzeczpospolita, Anna Sekudewicz, reportażystka i zastępca redaktora naczelnego Radia Katowice, Jacek Szmidt, redaktor naczelny Twojego Stylu, Jolanta Fajkowska, dziennikarka TVP INFO, Kamil Durczok, redaktor naczelny FAKTÓW TVN, Dorota Niećko, dziennikarka Dziennika Zachodniego, Wiktor Legowicz, dziennikarz ekonomiczny radiowej Trójki, Arkadiusz Ekiert, dziennikarz ekonomiczny radiowej Trójki. Jest to pierwsza publikacja na rynku, która pokazuje warsztat z punktu widzenia dziennikarzy. Każdy rozdział oprócz wywiadu zawiera podsumowanie z konkretnymi oraz praktycznymi poradami i wskazówkami trenera medialnego, które pozwolą Czytelnikowi zaistnieć w mediach, zbudować pozytywny wizerunek wśród klientów i kontrahentów, rozwinąć biznes i osiągnąć sukces.
Wielogłowy Lewiatan i grupa społeczna, O perypetiach pojęciowych w socjologii, Koncepcje ładu społecznego i typy przewidywań, Punkty widzenia, tezy, dyrektywy, Rozważania nad typami sporów w problematyce społecznej, Stanowiska i szkoły, Wzory nauk przyrodniczych w empirycznej socjologii, Nauki społeczne w problematyce teorii kultury, Socjologia współczesna w procesach przemian społecznych.
Niniejszy zbiór jest drugim w kolejności raportem ze studiów i badań prowadzonych w ramach grantu Narodowego Centrum Nauki nt. Edukacja dzieci w polskich szkołach na obczyźnie: strategie kulturalizacyjne - poczucie tożsamości - dystans kulturowy.
Sylwester Latkowski i Michał Majewski ujawniają kulisy największego politycznego skandalu od czasu afery Rywina!
Nieustraszeni dziennikarze tygodnika „Wprost” pokazali całemu światu, jak funkcjonuje władza w Polsce. Dzięki nim powstała książka niepowtarzalna, bezkompromisowa, która obnaża kulisy afery taśmowej, czyli wstrząsających nagrań rozmów ministrów i biznesmenów w kilku polskich restauracjach. W rolach głównych: polityczne deale i układy, łamanie konstytucji, brudne sekrety politycznej kuchni oraz manipulacja i hipokryzja jako codzienne narzędzie pracy wątpliwej klasy wpływowych osobistości.
Kto obawiał się nagrań?
Dlaczego inne redakcje nie podjęły tematu?
Jak próbowano zamieść aferę „pod dywan”?
Jak przebiegał zamach na wolność prasy?
Jak doszło do największej kompromitacji służb specjalnych w historii wolnej Polski?
Czy rzeczywiście państwo polskie „istnieje tylko teoretycznie, a praktycznie nie istnieje”?
Książka pokazuje prawdę, która nie jest łatwa i przyjemna. Tym bardziej nie można jej lekceważyć i zapomnieć!
„Za kulisami musiało się coś stać i w tej chwili obserwujemy próbę zmiany w układzie. W grze najprawdopodobniej chodzi o jakieś wielkie pieniądze”.
Jarosław Kaczyński, 8 .07.2014, „Gazeta Polska”
„Afera podsłuchowa ma taki ciężar gatunkowy, że wszystkie wcześniejsze urazy przestają być istotne”.
Leszek Miller, 1.07.2014, Twitter
„Przykra sprawa. Nie lekceważę jej”.
Donald Tusk, 14.06.2014, Twitter
„Spisek kelnerów trzęsie Polską”.
„Gazeta Wyborcza”, 23.06.2014
„Tak wielkiej kompromitacji służb specjalnych jeszcze nie było”.
„Polska The Times”, 18.07.2014
Pytanie „na co komu tożsamość?” przypomina pytanie „na co komu Bóg?”. Budzi też podobny spór o swoją dorzeczność, spór rozpięty między bezwarunkową afirmacją i kategorycznym zaprzeczeniem. Dla jednych tożsamość jest palącą kwestią naszych czasów, a jej rozpoznawanie naszym głównym zajęciem. Inni gniewnie rozprawią się z zawartym w tym pojęciu złudzeniem sensu i wyzwolenia.
W rzeczywistości nie oddajemy się namiętnie rozważaniom o naszej tożsamości. I tylko czasem, wytrąceni z rutyny, wzburzeni siłą nieprzewidywalnego, na chwilę przerywamy codzienną krzątaninę, by wsłuchać się w mowę ciała i głosy naszej natury, w których raczej wyczujemy, niż usłyszymy pytania - kim jestem i jakie jest moje miejsce. Bo nie możemy cofnąć czasu, by przeżyć na nowo. Bo czujemy się przytłoczeni samowystarczalnością świata.
Chcemy zatem zrozumieć, kim jesteśmy, bo jesteśmy ciekawi, co z nami będzie. Ciekawość ta wyraża intuicyjną, nie zawsze uświadomioną ufność w ontologiczną ciągłość naszego życia, na przekór pokusie sprowadzenia go do ciągu nieskojarzonych wydarzeń i rozpraszania świadomości na bezładny zbiór stanów wiedzy i ducha.
Książka jest oparta na wykładzie Roberta Kaczmarka o socjologii tożsamości w porządku handlowym, prowadzonym w latach 2006-2012 na wydziałach Zarządzania i Humanistycznym AGH. Powstała we współpracy Roberta Kaczmarka, profesora fizyki stosowanej we francuskiej wyższej szkole elektrycznej Supélec, ze studentką socjologii AGH Bożeną Mieszkowską.
,,Praca przygotowana przez Joannę Andrychowicz imponuje dojrzałym warsztatem naukowym i dogłębnym oczytaniem w źródłach, zarówno podmiotowych, jak i przedmiotowych. A przecież analiza niedawnych wydarzeń politycznych nigdy nie jest łatwa, gdyż brak koniecznego dystansu czasowego mocno niekiedy utrudnia ocenę politologiczną. Jednak rozprawa niniejsza jest przykładem, jak bezstronny, doskonale operujący wiedzą historyczną i politologiczną badacz jest w stanie przedłożyć pełnowartościową analizę zagadnienia"". prof. Krzysztof A. Kuczyński,,Rozprawa Joanny Andrychowicz jest pod kilkoma względami bardzo interesująca. Po pierwsze dotyczy przestrzeni badawczej, która sięga naszych czasów i w stosunku do której nie ma jeszcze odpowiedniego dystansu. Po drugie nie mieści się w tradycyjnym kanonie literatury, zdecydowanie wybiega poza niego, a w każdym razie nie mieści się w tradycyjnej genologii, która nie uznaje za literaturę tekstów innych niż literackie, przy całej złożoności samego pojęcia literackości. Chodzi tu o teksty stanowiące absorbcję zachodzących przeobrażeń społeczno-polityczno-kulturowych na przełomie XX i XXI wieku w Polsce i Niemczech. Po trzecie niezwykłość pracy polega na jej nowatorstwie, jest ona bodajże pierwszą tak obszerną i dokładną monografią dotyczącą obecnych w dyskursie publicznym w Polsce i Niemczech pojęć 'polityka historyczna' (Geschichtspolitik) oraz 'polityka wobec przeszłości' (Vergangenheitspolitik)"". prof. Lech Kolago
,,Technologia i sport"" Przemysława Nosala jest pracą z zakresu humanistyki nieantropocentrycznej. W odróżnieniu jednak od klasycznej humanistyki nieantropocentrycznej, zachwyconej ,,potworami"", hybrydycznością i sprawczością rzeczy, w tej książce podejmuje się klasyczne problemy socjologii: nierówność społeczną i kontrolę/władzę. [...] Autor napisał interesującą książkę, obfitującą w niebanalne przemyślenia i ustalenia, która pozostaje na wysokim poziomie akademickim i nie stroni od rekomendacji praktycznych oraz prób zarysowania stanów przyszłych. Jest ponadto porządnie skonstruowana, posiada wywód uporządkowany i logiczny, a narrację zgrabną. [...] Zagospodarowuje pole do tej pory w polskiej socjologii pozostawione odłogiem, gdyż opowiada o splocie technologii, sportu, ekonomii i polityki.
Nieustanny i szybki rozwój środków masowego przekazu – prasy, radia, telewizji, Internetu – sprawia, iż rośnie zapotrzebowanie na dobrych dziennikarzy. Może i Ty marzysz o tym, by wykonywać ten interesujący zawód, który codziennie stawia nowe zadania, umożliwia uczestniczenie w ważnych wydarzeniach, jest znakomitym sposobem na zwiedzanie świata, poznanie ciekawych ludzi, zdobycie sławy i uznania? Sam talent to jednak nie wszystko. Trzeba jeszcze dysponować odpowiednim przygotowaniem, aby sprawnie poruszać się na rynku medialnym, sprostać oczekiwaniom redakcji, pracować szybko, a przy tym wydajnie. Dlatego polecamy doskonały poradnik Jarosława Sciślaka, w którym znajdziesz teoretyczne podstawy zawodu oraz praktyczne informacje i wskazówki przybliżające pasjonującą prace dziennikarza. Z pewnością warto z nich skorzystać! Książkę kierujemy do ambitnych i żądnych wiedzy gimnazjalistów, licealistów i studentów, wiążących z dziennikarstwem swoja przyszłość, a także wszystkich tych, którzy postawili już pierwsze kroki w tym zawodzie i chcieliby ugruntować zdobyte już wiadomości oraz wykorzystać je w praktyce.
Aktualny podręcznik przedstawiający spójny pogląd na pedagogikę społeczną jako dyscyplinę akademicką oraz orientację działania. Stanowi "pomost" między przeszłością (korzeniami) tej dyscypliny, jej teraźniejszością i przyszłością. Prezentowany tom pierwszy podręcznika to spójny wykład autorski prezentujący najważniejsze stanowiska teoretyczne i problemy praktyczne w tej dziedzinie. Wskazuje miejsce pedagogiki społecznej w rodzinie nauk społecznych i humanistycznych. Omawia kategorie pojęciowe oraz konteksty metodologiczne dyscypliny. Porusza także zagadnienia dotyczące jej wymiaru aksjologicznego. Opisując pedagogikę społeczną jako jedną z możliwych orientacji działania, wskazuje także obszary praktycznego działania pedagoga społecznego.
„Entropia” to książka o ekologii i potrzebie zmiany stylu życia społeczeństw konsumpcyjnych. Autor twierdzi, że stoimy na progu nowego światopoglądu, który będzie bardziej zgodny z naturą człowieka i samego wszechświata. W nowym paradygmacie świata dominującą rolę będzie odgrywać emocjonalny i duchowy rozwój człowieka oraz szacunek i ochrona Ziemi. Jeremy Rifkin w swojej książce twierdzi, że nowy pojawiający się światopogląd to Prawo Entropii. Z naukowego punktu widzenia Prawo Entropii to drugie prawo termodynamiki. Mówi ono, że energię można przetworzyć zawsze w jednym kierunku, z energii użytecznej w bezużyteczną lub ze stanu skoncentrowanego w rozproszony. W systemach zamkniętych – a takim syste-mem jest nasza planeta – ogólna suma energii jest zawsze stała, lecz na skutek użytkowania energii stale zmniejsza się możliwość jej wykorzystania. Co więcej, w społeczeństwach wysoce stechnicyzowanych i konsumpcyjnych przetwarzanie energii następuje bardzo szybko i intensywnie, co powoduje także szybszy i intensywniejszy przyrost entropii.
Entropia to naczelne prawo natury, które rządzi całą fizyczną rzeczywistością. Entropia mówi nam, dlaczego istniejący świat wali się w gruzy i co możemy zrobić, żeby go ocalić. Entropia jest miarą rozproszonej i bezużytecznej energii.
Społeczeństwa nastawione na konsumpcję starają się ignorować i bagatelizować Prawo Entropii. Jeremy Rifkin krok po kroku pokazuje, jakie są tego konsekwencje we wszystkich dziedzinach życia współczesnego społeczeństwa: medycynie, szkolnictwie, rolnictwie, ekonomii i zbrojeniach. Obnaża, w jaki sposób obecny światopogląd doprowadził do bezprecedensowego w historii ludzkości wzrostu entropii.
Od Autora
Współczesny świat przemysłu w szybkim tempie wyczerpuje zasoby nieodnawialnej energii, zasilającej maszyny nowoczesnego, luksusowego stylu życia. Jednocześnie intensywne spalanie tej energii spowodowało nagrzanie się atmosfery ziemi w stopniu, który zagraża dalszej egzystencji człowieka. Pojawiający się kryzys energetyczny i pokrewne mu zjawisko efektu cieplarnianego są ceną, jaką ludzkość musi zapłacić za ignorowanie Prawa Entropii.
200 prezentów, które możemy zrobić dla naszych przyjaciół i krewnych
Klarowne instrukcje krok po kroku
Kolorowe fotografie przedstawiające każdy z zamieszczonych prezentów
60 pełnowymiarowych szablonów do bezpośredniego zastosowania
50 stron prezentujących techniki pracy dla tych, którzy dopiero zaczynają
50 łatwych prezentów do przygotowania w nie więcej niż trzy godziny
Rozdział specjalny, a w nim doskonałe smakołyki
Przemiany społeczno-polityczne na Ukrainie wzbudzają zainteresowanie mediów i są komentowane przez elity intelektualne. Współczesne państwo ukraińskie znajduje się w swoistym rozdarciu między przeszłością a przyszłością. W książce poruszono wiele ważnych wątków, które z różnych perspektyw - historycznej, politologicznej, medioznawczej i socjologicznej - pozwalają patrzeć na Ukrainę i społeczeństwo ukraińskie przez pryzmat wizerunków medialnych. Inicjatywa powstania monografii poświęconej obecności Ukrainy w mediach wpisuje się w profil badawczy Pracowni Badań nad Instytutem Literackim w Paryżu. Wschodni sąsiedzi Polski, w tym Ukraina, stanowili jeden z ważniejszych obszarów zainteresowania Redaktora Jerzego Giedroycia. Jego koncepcja ULB (Ukraina-Litwa-Białoruś) jest modelową próba stworzenia płaszczyzny porozumienia między narodami.
Monografia autorstwa Włodzimierza Micha "Prolegomena do historii komunikacji społecznej, t. 1: O komunikacji" jest ważnym autorskim projektem będącym częścią wielkiego przedsięwzięcia naukowo-dydaktycznego i wydawniczego. Autor publikacji, jako historyk z wykształcenia i samouk w zakresie omawianych spraw i zagadnień, podjął się działa, które będzie stanowić - ważną na rynku wydawniczym w Polsce - całość historii komunikacji społecznej przedstawioną w szerokim kontekście teorii informacji, teorii komunikowania społecznego i teorii mediów. Publikacja jest monografią syntetyczno-źródłową opracowana według przemyślanej metodologii opartej na głównej idei i kluczu ragulatywnym pracy: pokazywania historii komunikacji społecznej w jej problemowym kontekście. Ważną i mocną z perspektywy odbiorcy stroną pracy jest jej narracyjno-wykładowy styl, w którym osobiste doświadczenia dydaktyczne i badawcze Autora, często nieukrywane osobiste odniesienia, wstawki i komentarze łączą się z przedmiotową wiedzą ilustrowaną praktycznymi przykładami.
Z recenzji ks. prof. dr. hab. Michała Drożdża
Dlaczego socjologia? To pytanie zadaje sobie wiele osób, nie tylko rozważających podjęcie studiów socjologicznych, ale również dojrzałych socjologów. W ostatnich latach nauki społeczne w ogólności, a socjologia w szczególności, nie miały najlepszej prasy. Nadmiar absolwentów nauk humanistycznych na rynku pracy, sceptycyzm wobec możliwości zastosowania socjologii jako nauki w biznesie podały w wątpliwość wartość socjologicznych rozważań. Tymczasem z pełnej pasji i zaangażowania rozmowy z Zygmuntem Baumanem, jednym z najbardziej znanych na świecie socjologów, wynika zupełnie inny obraz: socjologia jest to prostu konieczna! Przy czym nie chodzi tu o socjologię mierzoną wskaźnikami ekonomicznymi ani wiedzę sprowadzającą się do agregowania faktów. Socjologiczna praktyka to ciągły dialog z ludźmi i o ludziach oraz kwestionowanie zdroworozsądkowych założeń, jakimi przesycone jest nasze codzienne życie.
Debata publiczna to dzisiaj temat palący, budzący żywe emocje. Kontrowersje wywołuje zwłaszcza jakość debaty publicznej oraz kwestie jej dopuszczalnych reguł. Widoczny jest rozdźwięk pomiędzy społecznymi oczekiwaniami wobec debaty a jej codzienną praktyką. Z perspektywy socjologii, retoryki oraz nauk o komunikacji Agnieszka Kampka określa, czym jest debata publiczna, w jakich przestrzeniach się toczy i kim są jej uczestnicy. Autorka analizuje różne typy debat (przedwyborcze, parlamentarne, konkursowe, filozoficzne), ich funkcje i cele oraz odpowiednio odmienne reguły i zasady, podejmuje więc problematykę ważną zarówno dla funkcjonowania współczesnej demokracji, jak i społeczeństwa obywatelskiego. Analiza przemian w mediach oraz wizualności współczesnej kultury prowadzi do diagnozy obecnego stanu debaty publicznej. Powszechnie krytykowany dziś język debaty może być jedynie powierzchownym przejawem głębokich konfliktów dotyczących postaw uczestników debaty oraz cenionych przez nich wartości. Czy obserwujemy zatem upadek debaty publicznej, czy może raczej dostosowanie jej do reguł medialnej komunikacji? Czy sednem debaty może być słuchanie a argumentem obraz? Książka napisana jest klarownym językiem. Zainteresuje licznych humanistów – głównie socjologów, kulturoznawców, filozofów. Stanie się też zapewne inspirująca lekturą dla dziennikarzy i parlamentarzystów oraz szerokiego grona osób zainteresowanych publicznym dyskursem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
