Socjologia to nauka systematycznie zajmująca się badaniem całego życia społecznego człowieka. Badane są chociażby społeczne reguły, procesy i kultury, które łączą lub dzielą ludzi. W tym dziale zatem proponujemy wszelkie fachowe podręczniki, poradniki i publikacje właśnie z dziedziny socjologii. Czytając nasze lektury zapoznasz się z podstawami psychologii, dzięki którym zrozumiesz istotę kształtowania konkretnych postaw, emocji i cech osobowości ludzkich, zgłębisz podstawy takich nauk jak: filozofia czy logika. Poza tym bedziesz mógł udoskonalić posiadane kompetencje interpersonalne, które przydadzą ci się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
om, który oddajemy do rąk czytelników, jest rezultatem badań, zaplanowanych w ramach szerszego projektu - grantu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, realizowanego od 2014 r. w Instytucie Historii PAN pod kierownictwem prof. Włodzimierza Mędrzeckiego: Pierwsza wojna światowa na ziemiach polskich. Oczekiwania - doświadczenia - konsekwencje. Pierwszy, wstępny niejako etap tych badań relacjonował tom poświęcony analizie stanu wyobrażeń społecznych, planów politycznych, tożsamości kulturowych i ich przemian w Europie Środkowo-Wschodniej - u progu Wielkiej Wojny1.
W niniejszym tomie grupa autorów - jedenaścioro współpracowników grantu w serii mikrografii próbuje spojrzeć w nowy sposób na doświadczenia i przemiany związane z I wojną światową „na ziemiach polskich”. Nie jest to historia walki o niepodległość, dyplomacji, działań frontowych ani też tradycyjnie uprawiana historia społeczna (grup społecznych).
(Ze wstępu)
Czterolecie między śmiercią Stalina a potwierdzeniem hegemonii socjalistycznego realizmu to okres intensywnej walki o utrzymanie tej pozycji. Ważną rolę odegrała tu zasadnicza ideologiczna dychotomia SWOI – OBCY, MY – ONI, WROGOWIE, tym bardziej że wobec spodziewanego odprężenia po śmierci wodza druga z tych kategorii stała się jak najbardziej aktualna, zagrożenie ze sfery rytualnej nagle przeniosło się do sfery realnej. Ta dychotomia znalazła swoje realizacje również w subdyskursie o kulturze. Formalizm, dekadentyzm, naturalizm – tak określano kierunki w sztuce, przed którymi za wszelką cenę należało postawić tamę. Jednak jak je definiować, by nie straciły swojej specyficznej, złowrogiej magii? Czy w ogóle je definiować? Jak objaśniać je ludziom, czytelnikom gazet tak, aby kwalifikowali je zgodnie z oczekiwaniami władz, zachowując przy tym ich istotną cechę – semantyczną niedookreśloność pozwalającą na swobodne posługiwanie się nimi jako stygmatyzującymi etykietami. Odpowiedź na te pytania znaleziono m.in. w metaforze – doskonałym środku oddziaływania na odbiorcę. Zbudowanie wielu paraleli między abstrakcyjnymi pojęciami z zakresu teorii sztuki i literatury a najbardziej oczywistymi, powszednimi, archetypowymi metaforami pozwoliło propagandzie kulturalnej rozwiązać ten problem. O metaforyczności badanych tekstów świadczą liczby. Wśród około trzech tysięcy odnotowanych podczas kwerendy (materiały gazety „Prawda” z lat 1953–1957) użyć w ten czy inny sposób wartościujących jednostek leksykalnych znacznie ponad tysiąc to użycia metaforyczne. Spośród nich wybrano te, które bezpośrednio wchodzą w relacje opozycyjne, budując klarowny dla odbiorcy, oczywisty pod względem interpretacyjnym obraz podstawowej ideologicznej dychotomii SWOI – OBCY. Proponowana praca ma pokazać, jak ten mechanizm działał na łamach najważniejszej gazety w ZSRR – „Prawdy”.
Postrzegamy świat przez pryzmat przynależności grupowej, która nadaje orientację naszym poczynaniom, ale też sądom o nas. Grupy w sensie ontologicznym wydają się, a w sensie badawczym stają się trwałym elementem przestrzeni społecznej i naszej egzystencji. Grupy społeczne wpływają na kształtowanie się relacji społecznych, na życie jednostek. Związek z grupą, choć ma charakter subiektywny, opiera się zwykle na racjonalnych przesłankach i prowadzi do wytworzenia poczucia bezpieczeństwa. Oprócz zasad definiowania grupy społecznej i różnych sposobów jej wyróżniania należy zwrócić uwagę na mechanizmy wywoływania zjawiska grup. Ich efektem są grupy odrzucenia. Termin ten odnosi się do takiego rodzaju zbiorów jednostek, które stają się swoistym bytem społecznym, ponieważ środowisko społeczne tego oczekuje.
Jednym z podstawowych mechanizmów w relacjach społecznych jest definiowanie przez negację, a grupy odrzucenia to zbiory ludzi wydzielonych ze społeczeństwa w oparciu o wyobrażenie o grupie przeciwstawnej i jej konstytutywnych cechach.
Uniwersytet to my!
Akademia jako pociągająca forma wspólnego życia odchodzi w przeszłość. Czy warto bronić dziś tradycyjnej wizji uniwersytetu i humanistyki? Co zmienia Ustawa 2.0? Dlaczego na uczelniach wybuchły protesty?
W Temacie Miesiąca:
Nowa idea uniwersytetu
Tomasz Majewski
Krytyczny przewodnik po zmianach na uniwersytecie
Przemysław Czechanowski, Piotr Drygas
Krajobraz po nowej ustawie
Dyskusja z udziałem: Aleksandra Bobko, Macieja Gduli, Cezarego Kościelniaka, Małgorzaty Kowalskiej
Ponadto w numerze:
W lipcu 2018 r. Meksyk wybrał pierwszego lewicowego prezydenta w historii. Do urn poszła rekordowo duża liczba Meksykanów Ola Synowiec
40 lat po wyborze Jana Pawła II: Ani lewica, ani prawica nie interesują się Wojtyłą Michał Łuczewski w rozmowie z Michałem Jędrzejkiem
Kłopoty polskiej filozofii. W jakiej kondycji jest tradycja kontynentalna? Piotr Augustyniak, Joanna Bednarek, Agata Bielik-Robson, Piotr Graczyk, Karol Tarnowski i Jan Woleński
„Rock, mój drogi, to AIDS powietrza!” Poetkę i tłumaczkę Janinę Katz wspomina Bartłomiej
Dobroczyński
Stacja: Literatura – Opowiadanie Grzegorza Strumyka „Z monotonii”
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelnikom ma dwa cele: poznawczy i praktyczny. Zaletą tej publikacji są zarówno szeroko zakrojone syntezy wyników badań autorów polskich i zagranicznych podejmujących tę problematykę, ale także analiza rezultatów własnych badań empirycznych prowadzonych w Polsce w 2016 roku. Celem badań była przede wszystkim diagnoza, aczkolwiek mają one także wymiar praktyczny. Podjęto w nich zagadnienia związane z przyczynami decyzji podjęcia edukacji domowej, organizacją czasu pracy dziecka w domu, problemami, jakie edukacja domowa wnosi oraz realizowanym i oczekiwanym wsparciem szkoły, w których dzieci składają coroczne egzaminy przedmiotowe.
Próba określenia, jak uczucia i ich ekspresja wykorzystywane są przez członków współczesnego społeczeństwa polskiego do kształtowania wzajemnych relacji i uzgadniania przebiegu interakcji. Z perspektywy socjologii emocji Autorka opowiada, jaki użytek robią ludzie z przyrodzonej zdolności do odczuwania i wyrażania emocji wtedy, gdy poruszają się w przestrzeni wielkiego miasta, kontaktują się ze współpracownikami, czy dyskutują o wartościach.
Książka opowiada o emocjach, dla socjologa jest to temat bardzo trudny, jak i fascynujący zarazem. Z jednej strony wierzymy, że ludzkie uczucia są tym, co najbardziej wewnętrzne, że stanowią autonomiczne i niepoznawalne treści życia psychicznego człowieka, z drugiej zaś strony dostrzegamy, że przeżycie, które nazywamy emocjonalnym, ma istotny komponent o charakterze społecznym: emocje wyrastają na gruncie konkretnych sytuacji społecznych, a ich ekspresja, a nawet samo doświadczenie, pociąga za sobą określone społeczne następstwa. To czyni z emocji przedmiot zainteresowania socjologii: ludzie nie tylko doświadczają pewnych uczuć w wyniku kontaktu z innymi, lecz także dają im wyraz, usiłują wzbudzić określone emocje u partnerów interakcji, komunikują się za pomocą ekspresji emocjonalnej. W ten sposób emocje są wprowadzane – celowo lub nie, świadomie bądź nieświadomie – do przestrzeni społecznej i na tę przestrzeń zwrotnie wpływają.
******
Emotions in Interactions of Contemporary Polish Society
The book is an attempt to define how emotions and their expression are used by contemporary Polish society to shape mutual relations and determine the course of interaction. The theory of social practices offers an insight into affective mechanisms operating at the level of real, everyday interactions allowing individuals to tune mutual actions in society whose main feature is disintegration of existing interactional patterns.
Prekursorska publikacja o kreowaniu wizerunku firm w social media. Specyficzny sposób komunikacji prowadzony przy użyciu portali społecznościowych odchodzi od identyfikowania marki jako znaku graficznego, produktu lub usługi, wskazując na znacznie szersze rozumienie tego pojęcia. Jednocześnie w przypadku mediów społecznościowych wciąż niewiele wiadomo, na ile rzeczywiście skuteczne jest ich wykorzystanie w kontekście budowania rozpoznawalności i pożądanego postrzegania marki. Autorka książki kieruje zatem uwagę na stopień trwałości informacji marketingowych przekazywanych poprzez poszczególne portale oraz analizę skuteczności technik stosowanych w ramach obsługi profili marek.
„Książka podejmuje niezwykle aktualny temat, a jej oryginalność wynika z objęcia rozpoznaniem i analizą zarówno zachowań konsumentów, jak i przedsiębiorstw prowadzących działania marketingowe w portalach społecznościowych. Atutem jest także interdyscyplinarne podejście do przedstawionej problematyki - główny nurt rozważań przynależy do nauk o zarządzaniu, ale jednocześnie Autorka uwzględnia dorobek psychologii, socjologii, medioznawstwa oraz informatyki.”
Dr hab. Magdalena Sobocińska, prof. Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
„Autorka prezentuje niezbędną wiedzę teoretyczną dotyczącą mediów społecznościowych, wykorzystuje bogatą literaturę przedmiotu, a także w jasny i logiczny sposób przedstawia zaprojektowaną przez siebie procedurę badań empirycznych oraz interpretację wyników.”
Dr hab. Ewa Frąckiewicz, prof. Uniwersytetu Szczecińskiego
O autorze:
Katarzyna Sanak-Kosmowska - doktor nauk ekonomicznych w zakresie nauk o zarządzaniu, adiunkt w Katedrze Marketingu na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Absolwentka psychologii oraz zarządzania i marketingu na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jej badania koncentrują się wokół problematyki komunikacji marketingowej, psychologii zachowań konsumenckich oraz e-marketingu. Autorka kilkunastu artykułów naukowych opublikowanych w czasopismach polskich i zagranicznych. Członkini Polskiego Naukowego Towarzystwa Marketingu, American Marketing Association oraz stowarzyszenia Rzecznicy Nauki.
Sapiens showed us where we came from. Homo Deus looked to the future. 21 Lessons for the 21st Century explores the present.
How can we protect ourselves from nuclear war, ecological cataclysms and technological disruptions? What can we do about the epidemic of fake news or the threat of terrorism? What should we teach our children?
Yuval Noah Harari takes us on a thrilling journey through today’s most urgent issues. The golden thread running through his exhilarating new book is the challenge of maintaining our collective and individual focus in the face of constant and disorienting change. Are we still capable of understanding the world we have created?
Niniejsze studium jest próbą kompleksowego podejścia do krytykowania, które potraktowano jako punkt wyjścia do analiz mikro i makro, a ściślej mówiąc, do analiz dyskursu na płaszczyźnie intra- i transtekstualnej. Krytykowaniu autorka przygląda się z perspektywy komunikacyjnej na tle działań wartościujących i uznając je za kompleksowe działanie językowe stara się wychwycić i wyodrębnić, a także opisać charakterystyczne jego typy i warianty.
Rozważania teoretyczne i analizy empiryczne opierają się głównie na opracowaniach z zakresu językoznawstwa germanistycznego w celu ukazania polskiemu czytelnikowi dróg, koncepcji badawczych i podejść metodologicznych innej kultury naukowej.
Społeczno-ekonomiczne przemiany regionów są drugą monografią z cyklu opracowań dotyczących szeroko rozumianej gospodarki przestrzennej.
Tom zawiera społeczne oraz ekonomiczne uwarunkowania rozwoju miast i regionów miejskich, kraju, jak i kontynentu. Odrębne rozdziały poświęcono również problematyce rozwoju obszarów wiejskich oraz wykorzystaniu programu Natura 2000 w rozwoju regionalnym.
Seria może służyć jako pomoc dydaktyczna dla wykładowców i studentów gospodarki przestrzennej oraz osób zajmujących się problemami rozwoju regionalnego, planowania przestrzennego i urbanistyki.
Rozśmieszyć człowieka to znaczy przywrócić go do życia - uważa Alosza Awdiejew, naukowiec i artysta estradowy. "Życie po śmiechu" to wybór felietonów opublikowanych na łamach „Charakterów” w latach 2001-2006. Autor - baczny obserwator różnych sfer rzeczywistości - ukazuje w nich świat odbity w ironicznym, krzywym zwierciadle.
Jakie wyzwania stawia przed ludzkością teraźniejszość?Nowa książka autora światowych bestsellerów Sapiens i Homo deus. Krótka historia jutra.Yuval Noah Harari, słynny izraelski historyk i wizjoner, w swej najnowszej książce skupia się nie na przeszłości ani na możliwej przyszłości gatunku ludzkiego, lecz na problemach, w obliczu których stoimy obecnie.21 lekcji na XXI wiek to zaproszenie czytelnika do wzięcia udziału w debacie na temat naszych czasów. Harari z właściwą sobie lekkością, w krótkich rozdziałach, omawia i analizuje zjawiska, które dziś definiują cywilizację homo sapiens i wpływają na jej losy.Donald Trump, Brexit, fake newsy, biotechnologia, sztuczna inteligencja, rozszerzona rzeczywistość, dewastacja środowiska naturalnego, kryzys uchodźczy, terroryzm, schyłek liberalizmu. Co te zjawiska naszej codzienności mówią o człowieku i współczesnym świecie?Harari, jak zwykle, stawia prowokacyjne pytania, ale i udziela błyskotliwych odpowiedzi, dzięki którym nasz coraz bardziej rozpędzony XXI wiek wydaje się choć trochę pojmowalny przez ludzki rozum.Książka 21 lekcji na XXI wiek zamyka hat trick Harariego... Jak zawsze jego tekst jest niezwykle elegancki, ludzki, ujmujący, a często też ironiczny.Caroline Sanderson, The BooksellerAUDIOBOOK W INTERPRETACJI ROCHA SIEMIANOWSKIEGO
Koncepcja monografii została dobrze przemyślana pod względem toku rozważań: od prezentacji idei najogólniejszych o charakterze filozoficznym, światopoglądowym, z odniesieniami do wydarzeń historycznych, poprzez analizy prowadzone na gruncie psychologii społecznej, psychologii komunikacji i psychologii polityki oraz socjologii, aż do prezentacji specjalistycznych badań ilustrujących kwestie integracji społecznej wybranych grup i jednostek, w tym przypadku osób z niepełnosprawnościami.
Tekst niejako „płynnie rozwija się” przed Czytelnikiem, dostarczając mu wiedzy naukowej na temat integracji, pozwalając pełniej zrozumieć mechanizmy integracji, czynniki jej sprzyjające i utrudniające – jednak nie narzucając jednoznacznej ich oceny, a raczej dając szerokie ujęcie fenomenu uznanego za ważny dla jakości życia jednostek i społeczności.
Jest to bez wątpienia lektura warta przeczytania.
Z recenzji prof. dr hab. Hanny Liberskiej
Recenzowany tom podejmuje ważny i aktualny temat, jakim jest crowdfunding finansowanie społecznościowe. Od kilku lat crowdfunding jest przedmiotem intensywnych badań prowadzonych z różnych perspektyw, przede wszystkim ekonomicznych, prawnych i medioznawczych. Patrząc na analizy tego zjawiska z perspektywy światowej, można stwierdzić, że wyniki badań publikowane są przede wszystkim w czasopismach naukowych i raportach branżowych, mniej jest natomiast publikacji książkowych o charakterze naukowym. Książki poświęcone crowdfundingowi ukazują się, ale mają przede wszystkim charakter poradnikowy. W tym kontekście propozycję przygotowaną pod redakcją Anny Pluszyńskiej i Anny Szopy należy oceniać jako publikację, która podejmując temat dyskutowanyna całym świecie wypełnia lukę na polskim rynku.Włączenie do tomu zarówno ogólnych artykułów przeglądowych, jak i tekstów empirycznych lub/i dogłębnie analizujących badane zjawisko jest atutem recenzowanego materiału. Książka powinna zainteresować z jednej strony badaczy i studentów, z drugiej zaś praktyków chcących poszerzyć wiedzę o finansowaniu społecznościowym. Dla tych pierwszych publikacja stanowić będzie dobre wprowadzenie do tematu crowdfundingu, pokazując kierunki badań i odsyłając do bogatej literatury przedmiotu. Dla tych drugich może stanowić kompendium wiedzy oraz dzięki zamieszczeniu studiów przypadku inspirację do rozwoju nowych kampanii crowdfundingowych.Z recenzji dra hab. Patryka Gałuszki
Książka Mai Biernackiej jest zwięzłą, dobrze skonstruowaną i napisaną rozprawą, poświęconą współczesnej Katalonii, targanej potężnymi konfliktami (...). Omawia problemy bardzo ważne i nad wyraz aktualne (...). Dostarcza informacji o kształcie współczesnego państwa hiszpańskiego oraz sporach o prawne umocowanie pojęcia narodu i narodowości. Są tu m.in. odwołania do historii Hiszpanii, prawna i porównawczo-językowa analiza dokumentów wyznaczających ustrój państwa, a wreszcie przedstawienie własnych badań empirycznych. (...).
Maja Biernacka dobrze i bez uproszczeń pokazuje w swych badaniach rzeczywistość. Są one źródłem informacji o poglądach mieszkańców Katalonii pokazując dowodnie olbrzymie zróżnicowanie wiedzy, stopnia znajomości języka katalońskiego i zakresu dyglosji, postaw, deklarowanych oczekiwań, możliwych zachowań i wyborów politycznych (...). Wyniki badań dobrze tłumaczą przebieg niedawnych wydarzeń politycznych i społecznych i pomagają Czytelnikowi zrozumieć skomplikowaną sytuację Katalonii (...). Badania mają także walor ogólniejszy, dostarczając argumentów w tak ostatnio żywej, zarówno w literaturze polskiej jak i światowej, teoretycznej debacie na temat narodu i grup etnicznych (...).
Na szczególne podkreślenie zasługują kompetencje językowe Autorki, rzadko który badacz byłby w stanie przeprowadzić w języku obcym tak rozbudowane wywiady, wymagające specyficznego słownictwa (...).
z recenzji prof. dr. hab. Marka Ziółkowskiego
Książka Mai Biernackiej jest bardzo ciekawa i wartościowa (...). Wypełnia lukę w istniejącym stanie wiedzy na gruncie dyscypliny naukowej, jaką jest socjologia. Wybór tematu badawczego uważam za interesujący, trafny i nowatorski (...). Ogromną wartością pracy jest odniesienie się do badań własnych, które Autorka przeprowadziła w Katalonii, stanowią one bardzo istotny materiał źródłowy.
Ze względu na aktualność poruszanej tematyki książka ma szansę stać się publikacją, po którą chętnie będą sięgać Czytelnicy. Może być polecana studentom takich kierunków jak socjologia, politologia czy bezpieczeństwo.
z recenzji dr hab. Małgorzaty Myśliwiec, Uniwersytet Śląski w Katowicach
Maja Biernacka – socjolog (doktorat – Instytut Studiów Politycznych PAN), tłumacz (studia translatorskie – Instytut Lingwistyki Stosowanej UW), lektor i licencjonowany egzaminator języka angielskiego (Pearson 2006), a także licencjonowany pilot wycieczek zagranicznych (UKFiT 3/1992). Autorka licznych artykułów publikowanych m.in. w czasopismach: Kultura i Społeczeństwo (2016), Kultura Popularna (2016), Polityka i Społeczeństwo (2016), Czas Kultury (2016, 2017), Przegląd Socjologii Jakościowej (2017), Studia Migracyjne – Przegląd Polonijny (2017), Przegląd Humanistyczny (2017), Sensus Historiae (2017), Studia Historica Gedanensia (2017), Kultura i Edukacja (2017), Journal of Urban Ethnology (2017), Politeja (2018).
Autorka książek: Człowiek korporacji. Od normatywizmu do afirmacji własnego Ja (2009) oraz Hiszpania wielokulturowa. Problemy z odmiennością (2012), redaktor naukowa i współautorka tomu Od Ameryki Łacińskiej do Gwinei Równikowej. Tożsamość, granice, naród (2017). Adiunkt w Instytucie Socjologii i Kognitywistyki Uniwersytetu w Białymstoku, wykłada również w Collegium Civitas, mieszka w Warszawie.
Rozważania prowadzone przez reprezentantów różnych dyscyplin naukowych, zgromadzone w tej książce, związane są z jakością życia, zaś kanwą spajającą te rozważania jest miasto w ogromnym bogactwie toczących się w nim procesów i zjawisk. Autorzy nie pisząc z myślą wyłącznie o specjalistach, wychodzą poza hermetyczny krąg języka swoich dziedzin nauki starając się przybliżyć czytelnikowi zainteresowanemu miastem to, co opierając się na zdobytej wiedzy mogą mu o nim powiedzieć. To powoduje również, że każdy rozdział wychodzi poza utarte szlaki i stanowi pewne novum nawet dla samych autorów.Książka może okazać się cenną lekturą dla naukowców i studentów, architektów, psychologów, socjologów, urbanistów, jak też wielkiej rzeszy czytelników zainteresowanych miejskością oraz miejscami, w których żyją.Prof. Katarzyna Popiołek w recenzji tej książki napisała: Czytając ją ma się wrażenie chodzenia po mieście z przewodnikiem, który otwiera nam oczy na rzeczy dotychczas niedostrzegane. Patrzymy tu na miasto jak na pasmo światła, które pryzmat ku naszemu zdziwieniu rozbił na wiązkę wielu kolorów, jakich nie spodziewaliśmy się zobaczyć. Wiemy, że gdy po jej przeczytaniu wyjdziemy na znane nam ulice, będziemy starać się wnikliwie je czytać, poznawać trudny język przestrzeni, by dzięki temu ogarnął nas świat doznań, których nie mieliśmy okazji w niej doświadczyć"".
Po ponad 25 latach dziennikarskich zmagań z polską polityką i jej bohaterami, po tysiącach godzin spędzonych w sejmowych i rządowych gabinetach, korytarzach i zaułkach, po dziesiątkach tysięcy rozmów i wywiadów z najważniejszymi postaciami rodzimej polityki Konrad Piasecki opisuje, co przeżył, co widział, czego doświadczył i co myśli o tym, co wydarzyło się przez te lata wokół nas.
To pełna zakulisowych historii i anegdot opowieść o przełomowych momentach ostatniego ćwierćwiecza z perspektywy kogoś, kto przyglądał im się naprawdę z bliska.
Brakowało takiego dojrzałego i wyważonego głosu w świecie mediów! Wyczucie, takt, przenikliwość, precyzja, szczerość – to główne cechy stylu Piaseckiego.
Niezwykle przydatne, gdy pisze o trudnej dziennikarskiej pracy, polskim piekiełku, narodzie rzekomo bez skazy, sejmie niemym, Europie kuszącej dla jednych i znienawidzonej przez innych oraz gdy zastanawia się nad przyszłością Kościoła i demokracji czy pogmatwanymi polsko-żydowskimi losami.
Wierzę w dziennikarstwo. Wierzę w dziennikarstwo w starym, konserwatywnym stylu. Wierzę, że news, informacja, reportaż, wywiad, materiał śledczy nieprzesiąknięte prostym, topornym ideologicznym czy politycznym przekazem wciąż jeszcze dają przyjemność zarówno tym, którzy je tworzą, jak i tym, którzy są ich odbiorcami.
fragment książki
Książka jest popularnonaukową analizą przypadków ludobójstw. Autor w bardzo czytelny sposób definiuje samo pojęcie poprzez ukazanie różnych typów ludobójstwa i masowych zbrodni, ich przyczyn i wpływów na społeczeństwa, odwołując się do różnych teorii nauk społecznych.
To powieść o ojcach, o których się nie mówi. O niby rodzinach, których oficjalnie być nie może. O krzywdzie dzieci, która przez hipokryzję i system praktyk Kościoła katolickiego, jest zamiatana pod dywan.A przede wszystkim to autentyczne historie ludzi uwikłanych w relacje, które zmieniły ich życie: kobiet i mężczyzn, którzy coś zyskali i coś stracili w związkach z księżmi, ludzi, którzy są owocami związków, niekiedy zapoczątkowanych gwałtem, z duchownymi. Wychowywani na plebanii, w wynajmowanych przez lata mieszkaniach, zmuszeni wyjechać zagranicę, niekiedy zaakceptowani, częściej odrzuceni i napiętnowani. Żyją wśród nas, choć nie chcemy tego dostrzec.Poruszający reportaż otwierający bolesny temat, o którym do tej pory nie mówiło się na głos.
O jej poprzedniej książce Krystyna Janda mówiła, że to specjalna, mocna i poruszająca lektura.Marta Abramowicz, autorka bestsellera Zakonnice odchodzą po cichu, powraca z nowym reportażem! Książka Dzieci księży. Nasza wspólna tajemnica porusza, bo przełamuje kolejne tabu. Ten, kto ją przeczyta, inaczej spojrzy na nasz kraj.Ludzie znają dzieci księży. Znają ich matki i ojców. Ale o tym się głośno nie rozmawia. Niektórzy mówią - tabu. Inni - hańba. Wszyscy wiedzą, że księża nie przestrzegają celibatu. Jest to wiedza tak powszechna, że u wielu nie budzi ani zgorszenia, ani zdziwienia. A więc skąd ta tajemnica? Dlaczego matki są odsądzane od czci i wiary, a księży-ojców oczyszcza się ze wszystkich grzechów?Co jest ważniejsze: dobro dziecka czy dobro Kościoła? Co usłyszymy, gdy dzieci księży zaczną głośno mówić o swoich rodzinach?W reportażu Marty Abramowicz znajdziecie odpowiedzi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
