Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Jakie wyzwania stają przed dzieckiem i jego rodziną, gdy miesiącami oglądają się jedynie przez ścianę inkubatora, a każde krótkie wzięcie na ręce jest odnotowane i wyliczone? W jaki sposób wykonuje się skomplikowane operacje na maleńkich sercach, zabiegi w łonie matki? Czy jesteśmy gotowi na pokolenie dzieci, które kilka dekad temu jeszcze nie istniało?
Pierwszy oddech to książka o nadziei, odwadze i cudzie miłości. To przewodnik po świecie, gdzie o małego człowieka walczy się od samego początku.
Olivia Gordon przedstawia wciągający zarys historii: od niełatwych początków perinatologii do chirurgii noworodkowej i genetyki prenatalnej po najnowsze osiągnięcia dokonane w tych prekursorskich dziedzinach. Autorka zabiera czytelnika za zamknięte drzwi oddziałów intensywnej opieki, do pomieszczeń do resuscytacji i sal operacyjnych. Pokazuje, w jaki sposób lekarze ratują dzieci, które bez ich wiedzy i poświęcenia nie miałyby najmniejszych szans. Jednocześnie dzieli się wstrząsającą i poruszającą opowieścią o chorobie swojego syna, walce o jego życie, własnym strachu i miłości, której uczyła się w ekstremalnych warunkach.
Oto fascynująca opowieść o pionierskich dziedzinach medycyny: perinatologii i neonatalogii. Dzięki nim na świecie pojawiło się nowe bezprecedensowe pokolenie – dzieci uratowanych jeszcze w łonie matki lub po przedwczesnym porodzie.
Wyjątkowa wrażliwość. Dar czy przekleństwo? Czujesz się przytłoczona własnymi emocjami? Bardzo łatwo cię zranić? Fatalnie radzisz sobie w tłumie ludzi? Masz wrażenie, że nie pasujesz do współczesnej rzeczywistości? Nadmiernie przejmujesz się krytyką i zdaniem innych? Czasami chciałabyś po prostu schować się przed całym światem? Jeśli odpowiedziałaś na choćby jedno z powyższych pytań twierdząco, Kobiety, które czują za bardzo to książka dla ciebie. Dowiesz się z niej m.in.: czym jest wysoka wrażliwość, skąd się bierze i jak się przejawia w życiu codziennym dlaczego niektóre kobiety czują za bardzo jak zaakceptować swoją wrażliwą naturę i odetchnąć pełną piersią czy wrażliwość może być twoim sprzymierzeńcem w jaki sposób pokierować swoją karierą, będąc kobietą wysoko wrażliwą jak znaleźć miłość, czując za bardzo. Psycholożka i psychoterapeutka Katarzyna Kucewicz zagadnienie wysokiej wrażliwości zna od podszewki. Od lat pracuje z osobami czującymi za bardzo. W swojej książce doradza wysoko wrażliwym kobietom, jak mogą o siebie zadbać, i uczy, jak czerpać siłę z posiadania tej wyjątkowej cechy osobowości. Pokazuje, co zrobić, by odnaleźć się w ekstrawertycznym, pełnym bodźców świecie.
Tęsknota za młodością i ówczesnymi marzeniami, nieporozumienia małżeńskie, błędy życiowe w swoim literackim debiucie, dziewięciu krótkich, ale treściwych opowiadaniach, Marie Aubert tworzy małe światy, w których możemy przeglądać się jak w lustrze.Autorka świetnie przyjętej w Polsce powieści Dorośli doskonale radzi sobie z krótkimi formami. Zbiór opowiadań Zabierz mnie do domu, podobnie jak powieść, pokazuje, jak dużo się dzieje pod powierzchnią zwykłej codzienności, jak bardzo buzują emocje i ile pozornie bliskie sobie osoby mają do ukrycia.Książka Marie Aubert to migawki z życia zwykłych ludzi, którzy gubią się w swoich oczekiwaniach, nie umieją odczytywać własnych i cudzych pragnień. Jest to proza gorzka i dotkliwa, bo autorka operuje w dobrze znanych nam wszystkim rejestrach ciągłego rozczarowania i wielkich nadziei. Na przemian. Jak to w życiu.Anna Dziewit-Meller, BUKBUKBohaterowie Marie Aubert szukają stabilności, spokoju, chcą spełniać swoje ukryte, niewypowiedziane pragnienia i są gotowi na wiele podłości, by zyskać to, na czym im zależy. Ta autorka ubiera w słowa uczucia, których się wstydzimy, dlatego raczej nie mówimy o nich publicznie. Robi to doskonale.Agnieszka Kalus, Czytam, bo lubię
Ta książka jest zaproszeniem do wędrówki. Autor wprowadza Czytelnika w koncepcję narracyjnej terapii więzi i możliwości jej zastosowania w pracy z parą. Opis kolejnych etapów psychoterapii dr Szymon Chrząstowski wspiera zwięzłym studium pracy z parą. Obficie korzysta przy tym z tekstów kultury i dzieł sztuki, czyniąc lekturę fascynującą przygodą. Niech jednak nie zwiedzie Czytelnika lekkość tekstu. W tej przystępnej formie Autor mówi bowiem o rzeczach poważnych - o tym, jak można pomóc parom, które przeżywają kryzys w swoim związku.Terapia oparta na narracyjnej teorii więzi łączy istotne nurty myślenia psychoterapeutycznego: współczesną teorię przywiązania, teorię narracyjną, teorię traumy oraz teorię systemów. Pozwala zastosować je w systemowej pracy z pacjentami, parami, rodzinami oraz zespołami i organizacjami.U podstaw tej integracji leżą odkrycia neuronauki, które pokazują kluczową rolę zaufania i intymności w naszych bliskich relacjach oraz to, w jaki sposób brak obecności bliskiej osoby - chroniącej, wspierającej i przywracającej wiarę w siebie - sprawia, że doświadczane zagrożenie nie może zostać w pełni zintegrowane przez system nerwowy. Język narracyjnej teorii więzi pozwala na pełniejszy opis cierpienia, jakie przeżywamy w bliskich związkach w ciągu całego życia, wraz z jego międzypokoleniowym rozumieniem. Jednocześnie daje konkretne wskazówki do pracy terapeutycznej.Ze Słowa wstępnego prof. Arlene Vetere i prof. Rudiego Dallosa
Należy docenić trud opracowania zagadnienia związanego z miejscem, rozwojem osobistym i zawodowym, warsztatem i posłannictwem dziennikarek. Za bardzo istotne dla poszerzenia dotychczasowej wiedzy o prasie dla kobiet należy uznać części wstępne pracy, w których Autorka dogłębnie i wyczerpująco przedstawiła cechy charakterystyczne periodyków dla kobiet wychodzących w dwudziestoleciu międzywojennym. Zaufanie budzą fragmenty monografii odnoszące się do oceny profesjonalizmu pracy dziennikarek, które jak ustaliła Autorka integrowały odbiorczynie, wychodziły naprzeciw ich potrzebom społecznym, życia codziennego, wyzwaniom intelektualnym, problemom i troskom, dotyczących ich samych oraz otoczenia społecznego, w którym funkcjonowały. Dziennikarki, wydawczynie, redaktorki i współpracowniczki tych pism budowały zaufanie wśród kobiet, kształtowały trwałe więzi z czytelniczkami, wywierając wpływ na ich poglądy, zachowania, przyjmowane wzorce. Uświadamiały również politycznie i społecznie czytelniczki, przyczyniały się do zmian obyczajowych w społeczeństwie. Kobiety piszące w periodykach dla kobiet posiadały specjalne predyspozycje, talenty, fachowe przygotowanie i wrażliwość, umiejętność obserwacji zjawisk społecznych i ich prezentacji wśród czytelniczek (w części także i czytelników). Z niezwykłą skrupulatnością przedstawione zostały sylwetki dziennikarek z wyszczególnieniem cech, jak przygotowanie zawodowe czy doświadczenia formacyjne.- fragment recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Dajnowicz
Wskazówki, jak zaspokoić wrodzoną ciekawość dziecka Zasiewaj w dzieciach dobre idee, nawet jeśli ich nie rozumieją. Upływające lata zatroszczą się o to, by pojęły ich znaczenie i rozkwitły w ich sercach. - Maria Montessori Zabawy, które kształtują samodzielność i kreatywność dziecka „Montessori. 80 zabaw z dziećmi” to praktyczny przewodnik z pomysłami na montessoriańskie zabawy i ćwiczenia, które można przeprowadzić z przedszkolakami w domu. Ich celem jest odkrywanie świata w sposób, który sprawi dzieciom i rodzicom przyjemność i który wzmocni dobre relacje w rodzinie. Zgodnie z filozofią Marii Montessori wszystkie zabawy przedstawione w tej książce są związane z podstawowymi potrzebami i zainteresowaniami dzieci oraz wykorzystują fazy wrażliwe w ich rozwoju, gdy uczą się one nowych umiejętności wyjątkowo łatwo i szybko. Autorki prezentują m.in.: aktywności rozwijające praktyczne umiejętności życiowe, takie jak ubieranie się, sprzątanie, gotowanie, nawiązywanie kontaktu z innymi; ćwiczenia z materiałami sensorycznymi, które porządkują wiedzę dotyczącą właściwości przedmiotów, ich wymiarów, kształtów, barw i faktur, przygotowując intelekt do myślenia abstrakcyjnego; trening przygotowujący do nauki czytania i pisania; działania matematyczne, które wymagają m.in. liczenia, dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia oraz klasyfikowania i porządkowania; aktywności, które pomogą zrozumieć abstrakcyjny upływ czasu w konkretny i doświadczalny sposób; zabawy badawcze i eksperymentalne umożliwiające odkrywanie praw świata przyrody; aktywności plenerowe umożliwiające rozwój bliskich relacji ze środowiskiem naturalnym. Zabawy są narzędziami, które pomogą rozbudzić wrodzoną ciekawość dziecka i ułatwić mu samodzielną naukę. Nie trzeba wykonywać ich wszystkich ani przestrzegać kolejności. Dziecko może po prostu przejrzeć strony tej książki i zdecydować, co je interesuje. Książka zawiera materiały do wycięcia oraz zestaw wielu pomocy do pobrania i wydrukowania! O autorkach: Beatriz M. Munoz – nauczycielka Montessori, edukatorka pozytywnej dyscypliny. Prowadzi blog Tigriteando, na którym prezentuje zabawy edukacyjne realizowane w domu ze swoimi dziećmi. Propaguje nie tylko montessoriańskie aktywności, lecz także własną wizję metody, łącząc ją z pozytywną dyscypliną i wychowaniem pełnym szacunku dla dzieci i dorosłych, którzy się nimi opiekują. Nitdia Aznárez – biolożka, nauczycielka w Forest Schools w Szkocji. Mieszka z dwiema córkami, dwoma synami, partnerem, kilkoma zwierzętami i wieloma (zbyt wieloma) roślinami. Miłośniczka natury i wełny. Prowadzi blog 3 Macarrons, na którym promuje ideę świadomego rodzicielstwa.
Książka znanej psycholożki i felietonistki magazynu „Wysokie obcasy”
Natalia de Barbaro pracuje z kobietami, które poszukują odpowiedzi na pytania: „Kim tak naprawdę jestem? Czego chcę? O czym marzę? Na co sobie pozwalam?”. Jej książka to rzetelna z punktu widzenia psychologii, ale także poetycka, czasem brutalnie szczera i poruszająca opowieść o kobiecej drodze do poznania samej siebie. Dlaczego kobiety grają role, które wcale im nie odpowiadają? Czemu pracują ponad siły i surowo oceniają się za najmniejsze uchybienia? Jak sprawić, by wewnętrzny głos, mówiący kobiecie o jej potrzebach i marzeniach, był słyszany wyraźniej niż nakazy i wymogi kultury? Autorka zaprasza w podróż pod opieką Czułej Przewodniczki – kobiecej intuicji i mądrości. Idealna lektura dla kobiet, które czują, że w ich życiu za dużo jest powinności, a za mało radości.
„Czuła przewodniczka” jest zilustrowana kolażami wybitnej artystki młodego pokolenia Anety Klejnowskiej.
Ciasta, tarty, keksy, kremy mrożone i napoje Utalentowany szef kuchni Valentin Nraudeau podaje przepisy na desery KLASYCZNE I LIGHT. Obie wersje słodkości łatwo przygotować, są niezwykle smaczne izachwycają wyglądem! Wszystkie desery są przygotowywane na bazie owoców. Według Valentina Nraudeau WSZYSCY MAMY PRAWO DO PRZYJEMNOŚCI, ataką przyjemnością jest pyszny deser na przykład z kremem chantilly iz pięknymi owocami. Desery klasyczne na pewno zadowolą najwybredniejszych smakoszy. Desery light są przeznaczone dla tych, którzy nie chcą zrezygnować z częstego sięgania po desery. Zawierają więcej owoców i są mniej kaloryczne, ale są piękne, bardzo smaczne imożemy jeść je bez poczucia winy. Podane przepisy są zilustrowane zdjęciami, żeby maksymalnie ułatwić przygotowanie deserów.Teraz wystarczy już tylko wybrać przepis i przygotować deser!Valentin Nraudeau otworzył pierwszą restaurację w wieku dwudziestu lat iszybko otwierał kolejne. Był uczestnikiem Top Chef, dzięki czemu poznała go szeroka publiczność. Jest bardzo zaangażowany w opracowywanie przepisów kulinarnych dla sportowców i dla osób, które chcą utrzymać dobrą kondycję fizyczną.
Wychowywanie kilkulatka nie musi przypominać przejażdżki rollercoasterem!W sklepie i komunikacji miejskiej. Zaraz przed wyjściem z domu lub wtedy, gdy najbardziej się śpieszymy. W kąpieli i przed snem. Dla malucha każda okoliczność jest dobra, by wpaść w spektakularny atak histerii i wykorzystać cały arsenał dziecięcych środków perswazji. Każdy rodzic wie, o czym mowa, ale chyba żaden nie ma pojęcia, jak skutecznie poradzić sobie z histerią własnego dziecka. Jednak czas bezradności właśnie się kończy. Z pomocą przychodzi dr Rebecca Hershberg, ekspertka, która dziecięce wybuchy złości przeanalizowała naukowo i... przeżyła na własnej skórze, wychowując dwójkę żywiołowych kilkulatków.Weźcie głęboki oddech i skorzystajcie ze skarbnicy jej fachowych wskazówek, co zrobić, by uniknąć stresujących sytuacji podczas zakupów, móc bez strachu odwiedzać członków rodziny, nie toczyć wojen o kąpiele i posiłki, a przede wszystkim, by pozwolić sobie na spokojną chwilę tylko dla siebie. W ostatnich czasach spotykam się w gabinecie terapeutycznym często z bezradnością rodziców wobec wybuchów złości i frustracji ich małych dzieci. Ta książka daje nie tylko dobre rozwiązania, jak sobie z nimi radzić, ale wyjaśnia także mechanizmy, które doprowadziły dziecko do takiego zachowania. Myślę, że uzupełnia ona lukę na rynku wydawniczym w tym zakresie i będzie stanowić cenne źródło wiedzy w biblioteczce każdego rodzica małego dziecka. dr Sabina Zalewska, psycholog rodziny, pedagog, terapeuta Dr Rebecca Schrag Hershberg w swojej książce w przystępny sposób tłumaczy, czym jest i skąd się bierze histeria dziecięca, jakie zachowania rodziców ją podtrzymują oraz - co najważniejsze - jak można ją skutecznie okiełznać. Pokazuje, że właściwe rozumienie sytuacji, w jakiej znalazła się cała rodzina, a nie tylko dziecko, stanowi klucz do poradzenia sobie z problemem histerii. Polecam ją zarówno jako praktyczny poradnik dla rodziców, jak i przydatne narzędzie dla specjalistów - psychologów, pedagogów i nauczycieli.Karolina Ligęza, psycholog dziecięcy, terapeutaRebecca Schrag Hershberg - psycholog kliniczny i założycielka organizacji Little House Calls Psychological Services, która pomaga dzieciom i rodzicom mierzyć się z szeregiem wyzwań wczesnego dzieciństwa. Wykładała na Wydziale Pediatrii w Albert Einstein College of Medicine.
To lektura dla dorosłych. Kobiety, które odważyły się odnaleźćswoją seksualność i przede wszystkim tożsamość, w rozmowach z dwójkądoświadczonych seksuologów opowiadają o własnych doświadczeniach iposzukiwaniach.Od tysięcy lat pozycja społeczna kobiet, a co za tymidzie, ich seksualność były kształtowane przez dominujący w większościspołeczeństw i kultur patriarchat. Dopiero w XXI wieku rewolucja seksualna dałakobietom prawo do eksplorowania własnej seksualności. Bohaterki tej książkiskorzystały z tej możliwości.W poszukiwaniu spełnienia psychicznego ifizycznego, kobiecości czy przyjemności przekraczały kolejne stawiane przezspołeczeństwo granice. Niektóre z nich odnalazły rozkosz w bólu, inne wbezwzględnej dominacji. Otwarte związki, kluby dla swingersów czy praktyki BDSMkażda odnalazła to, czego szukała.Doktor Sylwia Jędrzejewska i doktorAndrzej Depko podczas szczerych, poruszających spotkań wydobywają z rozmówczyńnajbardziej intymne, prywatne zwierzenia. Bohaterki opowiadają o powolnymprocesie zrozumienia swoich pragnień, o trudnościach związanych z ichrealizacją, o towarzyszących im na pewnych etapach rozterkach idylematach.Kobiety, które pragną więcej to nie tylko książka o seksie pełnapikantnych szczegółów. To przede wszystkim adresowane do wszystkich kobietzaproszenie do własnych poszukiwań.
Każda choroba nosi znamiona sytuacji trudnej. Pozbawia osobę możliwości naturalnego zaspokajania swoich potrzeb. Niejednokrotnie zmusza do reorganizacji dotychczasowego sposobu postrzegania siebie, życia, planów, celów, jakie sobie stawia. Stwardnienie rozsiane jest jednak chorobą szczególną. Jej specyfika wiąże się przede wszystkim z postępującym, nieodwracalnym charakterem, nieprzewidywalnym dla dotkniętej nią osoby przebiegiem oraz często nieswoistymi objawami. Rozpowszechnione są przekonania, że diagnoza stwardnienia rozsianego brzmi jak wyrok skazujący na niepełnosprawność, całkowitą zależność od innych osób, uwięzienie we własnym mieszkaniu (często na górnych piętrach bloków bez windy). Te i inne czynniki kreują trudną sytuację osób chorych na stwardnienie rozsiane. Jak sobie z nią radzą? Czy potrafią przystosować się do życia ze stwardnieniem rozsianym? Jak funkcjonują w małżeństwie, rodzinie, życiu towarzyskim i zawodowym? Celem niniejszej publikacji jest udzielenie odpowiedzi na te pytania.
Z bardzo ciekawych konkluzji Autora wynika, że młodzi Ukraińcy oceniają się pozytywnie, twierdzą, że mają potencjał. Łączy ich wiele spraw, wartości mimo heterogeniczności grupowej. Tym, co może przeszkodzić w tworzeniu poczucia przynależności, są różnice polityczne, regionalne i historyczne. Tym zaś, co wyróżnia młodych Polaków, jest przede wszystkim rzadsze niż u Ukraińców jednoznacznie pozytywne postrzeganie siebie i poczucie łączności grupowej (). Ukraińcy wiążą możliwość zmiany politycznej ze wzrostem swojej aktywności, podczas gdy Polacy nie myślą w ten sposób i uważają, że nie są słyszalni przez elity polityczne. Młodzi Ukraińcy częściej niż Polacy zauważają, że ich problemy są podejmowane w życiu publicznym. Z recenzji wydawniczej dr. hab. Sebastiana Kubasa, profesora Uniwersytetu Śląskiego Autor, wykazując zróżnicowanie wewnętrzne w pokoleniu wolności, wyodrębnił trzy grupy młodych obywateli Polski i Ukrainy: lojalnych, krytycznych oraz ambiwalentnych obywateli. Zwraca uwagę, że największa moc różnicującą poszczególne segmenty w obu krajach ma z pewnością stosunek do elit politycznych, poczucie kompetencji politycznych oraz deklarowane zasoby poznawcze składające się na polityczne wyrafinowanie (zainteresowanie, rozumienie polityki, rozmowy o polityce). Powstała w ten sposób mozaika niezwykle bogata, będąca inspiracją do dalszych badań, również dla innych autorów, którzy nie będą mogli pominąć ustaleń Radosława Marzęckiego. () To jedna z najlepszych publikacji politologicznych ostatnich lat. Analiza w niej pomieszczona łączy walory badań ilościowych i jakościowych, dowodząc konieczności balansu między nimi oraz wzajemnego uzupełnienia. Z recenzji wydawniczej dr. hab. Tomasza Słomki (Uniwersytet Warszawski) Radosław Marzęcki dr hab., prof. Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie, politolog i socjolog. Jego główne zainteresowania naukowe dotyczą roli młodzieży w procesach politycznych, kultury politycznej, społeczeństwa obywatelskiego oraz dyskursu politycznego. Jest autorem trzech monografii: Młody obywatel we współczesnej demokracji europejskiej (2013); Styl uprawiania polityki: kształtowanie i utrwalanie podziałów politycznych we współczesnej Polsce (2013); Pokolenie 89. Aksjologia i aktywność młodych Polaków (2015, wspólnie z Aldoną Guzik i Łukaszem Stachem) oraz kilkudziesięciu artykułów w polskich i zagranicznych czasopismach naukowych.
W jakim wieku posłać dziecko do przedszkola i na co zwrócić uwagę przy jego wyborze? Czy warto inwestować w zajęcia dodatkowe? O co pytać wychowawców w przedszkolu? Jak znaleźć dla dziecka równowagę między nauką a zabawą? To tylko niektóre z pytań, które zadają sobie rodzice każdego z maluchów.A może najważniejsze jest to, aby najpierw uświadomić sobie, że życie to nie wyścig. Że tak naprawdę nie ma w nim żadnego startu, ani tym bardziej żadnej mety. Dopiero zbudowanie bliskiej relacji ze swoim dzieckiem pozwala skutecznie wspierać je w procesie uczenia się, zgodnie z jego naturalnymi potrzebami.Rewolucyjna książka psycholog dziecięcej Anity Janeczek-Romanowskiej i eksperta od metod nauczania Mikołaja Marceli to najlepsza inwestycja w rozwój twojego dziecka. Oprócz szeregu praktycznych przedszkolnych porad i podsumowania najnowszych badań naukowych, nie pozwala nam zapomnieć kluczowej prawdy: najważniejsze, z czym może wystartować w życiu dziecko to szczęśliwe dzieciństwo!
Książka stanowi pomoc w doborze trafnych narzędzi do diagnozowania rozwoju i może być wykorzystana przez różnych specjalistów pracujących z dzieckiem od urodzenia do 5. roku życia. Opisane w tej publikacji metody zostały przedstawione z perspektywy doświadczonego praktyka, czyli osoby, która posługuje lub posługiwała się nimi w ramach prowadzonych badań normalizacyjnych lub walidacyjnych, udziału w projektach badawczych, a także w ramach działalności diagnostycznej i terapeutycznej prowadzonej w różnych ośrodkach pomocy dziecku i rodzinie. Oznacza to, że większość z tych metod autorka poznała szczegółowo podczas specjalistycznych szkoleń i zdobyła wymagane uprawnienia diagnostyczne (jeśli do stosowania danej metody były takowe wymagane) lub też zdobywała doświadczenie w posługiwaniu się nimi pod opieką innych specjalistów wyszkolonych w stosowaniu określonej metody. W serii polecamy: Diagnozowanie rozwoju małego dziecka. Część 1
Publikacja stanowi obszerny zbiór wzorów pism stosowanych w sprawach rozwodowych i separacyjnych. Każdy wzór uwzględnia podyktowane praktyką zagadnienia (np. alimenty na rzecz małżonka, piecza naprzemienna, uregulowanie kontaktów z dzieckiem, przymusowa egzekucja kontaktów z dzieckiem, zabezpieczenie roszczeń, ustalenie sposobu korzystania ze wspólnego mieszkania czy domu) oraz jest opatrzony szczegółowym, napisanym przystępnym językiem komentarzem. Wzory są ułożone zgodnie z dynamiką procesu rozwodowego albo separacyjnego poczynając od etapu ugodowego, poprzez złożenie pozwu i cały tok postępowania, po środki zaskarżenia oraz postępowanie egzekucyjne.
Nowa książka dla tych, którzy odnaleźli wsparcie w Dogadać się z dzieckiem albo szukają sposobów na bardziej harmonijne porozumienie ze swoim nastolatkiem lub nastolatką.
Kolejne pokolenie młodych ludzi przechodzi ze świata dzieci do świata dorosłych. To trudna droga zarówno dla nich, jak i dla nas, rodziców, którzy im towarzyszymy. Chcemy cię zaprosić do podróży, która jest towarzyszeniem młodemu człowiekowi w jego odkrywaniu swojej wolności, godności i wartości.
Świat młodych osób wyłania się z różnorodności pragnień, oczekiwań oraz samodzielnego budowania Ja, które możliwe jest wtedy, gdy dziecko ma wsparcie w silnym, rozumiejącym, akceptującym i towarzyszącym mu w tej drodze dorosłym. Nastolatek jak mało kto potrzebuje empatycznego i cierpliwego towarzysza. Dlatego w każdym rozdziale wskazujemy, jak rodzic może zadbać o siebie, by znajdować w sobie siłę, empatię i wyrozumiałość w tej kilkuletniej, pełnej wyzwań przygodzie.
W oczywisty sposób rodzice chcą dać swoim dzieciom wszystko, co najlepsze, zadbać o ich przyszłość, wyposażyć w niezbędne kompetencje, wiedzę, zapewnić bezpieczeństwo i dobre życie. Obecnie, w dobie szybkich przemian społecznych i technologicznych oraz w konsekwencji różnych czynników, na przykład zmian klimatycznych, nie jesteśmy w stanie przewidzieć, do jakiej przyszłości wychowujemy swoje dzieci. Powstają nowe zawody, a inne odchodzą w zapomnienie. Coraz trudniej jest określić, co tak naprawdę będzie potrzebne i pomocne nastolatkom w dorosłości. Dlatego dobrym pomysłem jest położenie nacisku na pewne uniwersalne kompetencje. Przyszli dorośli wychowani w przestrzeni wzajemnego szacunku i otwartości na rozmowy o tym, co czują i czego potrzebują, doświadczający jak najczęściej bezpiecznego stylu budowania więzi, mający poczucie, że są ważni, że ich głos i potrzeby mają znaczenie, wejdą w dorosłość ze stabilnymi fundamentami – pewnością siebie, znajomością siebie, umiejętnością rozwijania świadomości innych, zarządzania sobą i zarządzania relacjami.
Okres dorastania to czas eksperymentów życiowych, sprawdzania, przyglądania się, kształtowania się nowego człowieka. Darem, który możemy dać na ten czas naszym nastolatkom, jest przejrzystość naszych wartości, mówienie o tym, co dla nas i dla nich jest ważne, dialog i szukanie rozwiązań dbających o obie strony. Dlatego podkreślamy wagę komunikacji, która daje szansę na porozumienie z nastolatkiem. W każdym rozdziale pokazujemy możliwe do wdrożenia sposoby reagowania i rozmawiania, być może inne niż te, które znałeś/aś do tej pory. Jest to komunikacja oparta na Porozumieniu bez Przemocy i to właśnie porozumienie jest w niej kluczem.
Chcemy zaprosić cię do tego, by w towarzyszeniu nastolatkowi każdego dnia zwracać uwagę na siebie w relacji z nim i na niego w jego trudzie relacji z samym sobą. Wierzymy, a doświadczenie wielu lat pracy to potwierdza, że to rozumienie siebie nawzajem pozwala dojrzewać obu stronom do budowania satysfakcjonującej więzi opartej na szacunku, bliskości i akceptacji.
Zależy nam na dialogu, w którym młody człowiek jest uwzględniany w swojej indywidualności i wyłaniającej się z dzieciństwa tożsamości. Jesteśmy przekonane, że obecnie nastolatki wyjątkowo potrzebują bezpiecznej przestrzeni, gdzie mogą odetchnąć, doświadczać bezpieczeństwa i akceptacji, by w tych warunkach móc wzrastać.
Przez wieki niewiele kobiet dożywało menopauzy. Średnia długość życia w 1900 roku wynosiła zaledwie 40 lat. Te, którym się udało, postrzegały menopauzę jako granicę, za którą czekała je tylko niedołężność i starość. Dziś jednak średnio dożywamy osiemdziesiątki. Możemy się spodziewać, że jeszcze przez kilkadziesiąt lat po menopauzie będziemy sprawne fizycznie i psychicznie – oraz aktywne.
Najwyższy czas zerwać z tabu otaczającym menopauzalną przemianę. Przerwać milczenie narzucone nam przez kulturę i wejść w ten nowy etap życia z wiedzą i szeroko otwartymi oczami. Dla wielu kobiet – co potwierdzają badania – okres między 50 a 65 rokiem życia jest najszczęśliwszy i kojarzy się ze spełnieniem: w rodzinie, relacjach, przyjaźniach, zainteresowaniach i pracy. Menopauza jako początek końca? To nie mogłoby być dalsze od prawdy.
Zmiany okresu menopauzy
Badania nad fizjologicznymi zmianami, które zachodzą u kobiet w czasie perimenopauzy – okresie kilku lat poprzedzających menopauzę – wykazały, że obok zachwiań hormonalnych, które niosą za sobą utratę płodności, nasze ciała, a szczególnie układ nerwowy, niemalże dosłownie zyskują nowe okablowanie. Wpływa ono na myśli kobiety, jej zdolność koncentracji i ilość paliwa kierowanego do płata czołowego mózgu. Dr Christiane Northrup, po latach pracy z tysiącami kobiet, które przeszły przez perimenopauzę i menopauzę, oraz po doświadczeniu tych procesów na własnej skórze, przychodzi do nas z wiedzą i słowami otuchy. Menopauza może być ekscytującą przygodą; nowym etapem rozwoju. Jeśli powitamy ją z pełną świadomością i otwartością, obdarzy nas przemianą i uzdrowieniem ciała, umysłu i ducha.
Moc kobiet w średnim wieku
Kobiety w średnim wieku nie są już niewidzialne i nie siedzą cicho. Są wykształcone, wiedzą, czego chcą, angażują się we własne zdrowie i są zdeterminowane, by nad nim zapanować. Mają też coraz większe wpływy społeczne i ekonomiczne. Są potężną i potencjalnie niebezpieczną grupą dla każdej instytucji, która zbudowana jest na status quo. Budzimy się, by nieść światu tak potrzebną dobrą nowinę o zdrowiu, nadziei i uzdrowieniu.
Menopauza to zmiana perspektywy
Większości kobiet, nawet te na wysokich stanowiskach i singielki, buduje swoją tożsamość i samoocenę w oparciu o relacje. Dla kontrastu mężczyźni obraz samych siebie opierają na pracy, dochodach i sukcesach w świecie poza domem. Dla obu płci wzorzec ten zmienia się w wieku średnim: kobiety zaczynają kierować więcej energii na zewnątrz, odkrywając w świecie źródła kreatywnej ekspresji i samooceny. Mężczyźni tymczasem przechodzą kryzys wieku średniego w inny sposób – zmęczeni światem, kierują się do wnętrza, zmieniając się w stróżów domowego ogniska. Marzą o emeryturze spędzonej przy kominku, w otoczeniu rodziny, z dala od pracy i jej pól bitew. Kobieta w okresie menopauzy, królowa swojego życia, staje na rozdrożu, rozrywana przez przyzwyczajenie i świat, który dobrze zna i marzenia o nowych drogach, które się przed nią otwierają. Wołają do niej, by odkrywała siebie, wszystkie uśpione dotychczas aspekty swojej osobowości, skupiła się wreszcie, po latach stawiania siebie na drugim miejscu, na swoim potencjale. Oto wyzwanie wieku średniego.
Jak mówi dr Christiane Northrup:
W moim osobistym doświadczeniu, którym teraz dzielę się z milionami innych kobiet, uniesienie hormonalnej zasłony – cyklu miesięcznego, który zmuszał nas do skupiania się na potrzebach i uczuciach innych osób – może być wyzwalające, ale również przynosić niepokój i niepewność. W wieku średnim gwałtownie wzrasta liczba separacji i rozwodów, wiele kobiet wybiera też nowe ścieżki kariery i rozwoju. Zawsze wyobrażałam sobie, że spędzę całe życie z mężczyzną, którego poślubiłam; że razem się zestarzejemy. To było jednym z moich najdroższych marzeń.
W wieku średnim, podobnie jak tysiące innych, musiałam pożegnać się ze złudzeniami na temat tego, jak będzie wyglądać moje życie. Musiałam się zmierzyć z rozterką starą jak świat: jak poradzić sobie ze stratą czegoś, czego nigdy nie miałam. To bardzo trudne. Nie chodziło jednak tylko o to, z kim spędzę emeryturę. To było ostrzeżenie płynące z głębi mojego ducha: „rośnij albo giń”. Takie miałam opcje. Postanowiłam wzrastać.
Decades’ worth of images have been distilled down to 512 pages of photographs in this ultimate retrospective collection of Nobuyoshi Araki's work, selected by the artist himself.
First published as a Limited Edition and now back in a new format to celebrate TASCHEN’s 40th anniversary, the curation delves deep into Araki’s best-known imagery: Tokyo street scenes; faces and foods; colorful, sensual flowers; female genitalia; and the Japanese art of kinbaku, or bondage. As girls lay bound but defiant and glistening petals assume suggestive shapes, Araki plays constantly with patterns of subjugation and emancipation, death and desire and with the slippage between serene image and shock.
Describing his bondage photographs as “a collaboration between the subject and the photographer”, Araki seeks to come closer to his female subjects through photography, emphasizing the role of spoken conversation between himself and the model. In his native Japan, he has attained cult status for many women who feel liberated by his readiness to photograph the expression of their desire.
Książka przedstawia działalność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (TPD) w PRL-u. Dotychczasowe współczesne publikacje koncentrują się przede wszystkim na funcjonwaniu organizacji w okresie stalinowskim, za koniczne uznałam więc przeprowadzenie analizy pracy TPD po 1956 r. Niniejsza książka stanowi skróconą i na nowo zredagowaną wersję mojego doktoratu napisanego w języku niemieckim. Ponieważ dotyczy ona działalności polskiej organizacji, jak i zarysu funkcjonowania opieki nad dzieckiem w Polsce Ludowej, rzeczą oczywistą było dła nie przetłumacznie jej na język polski. Działalność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci wzubudziła zainteresowanie nie tylko naukowców z mojego macierzystego Uniwersyteu w Ratyzbonie. Miałam przyjemność przedstwić wyniki swoich badań m.in. na Uniwersytecie w Kolonii, w Instytucie Pamięci Narodowej w Warszawie oraz w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie.
Dieses Buch befasst sich mit der Tätigkeit der Gesellschaft der Kinderfreude (Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, kurz TPD). Die bisherigen, gegenwärtigen Publikationen umfassen vor allem das Handeln der Organisation in der stalinistischen Periode, sodass ich die Durchführung einer Analyse der Arbeit der TPD nach dem Jahre 1956 für notwendig hielt. Die vorliegende Veröffentlichung ist eine gekürzte und überarbeitete Doktorarbeit, die in deutscher Sprache verfasst wurde. Da es sich bei der TPD um eine polnische Organisation handelt und diese Analyse gleichsam einen Überblick über das gesamte Fürsorgesystem in der Volksrepublik Polen gibt, war es für mich sehr wichtig die Arbeit auch in der polnischen Sprache zu veröffentlichen. Die Forschung über die Tätigkeiten der Gesellschaft der Kinderfreude erweckte nicht nur bei den Wissenschaftlern meiner Heimatuniversität in Regensburg reges Interesse, sondern ermöglichte es mir die Ergebnisse meiner Untersuchungen u.a. an der Universität zu Köln, am Institut des Nationalen Gedenkens in Warschau und am Deutschen Historischen Institut Warschau vorzustellen.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
