Po zmianie granic w Polsce Ludowej zostało siedemset tysięcy Ukraińców. Nie pasowali do nowej wizji państwa, dlatego wiosną 1947 roku władze postanowiły "rozwiązać ostatecznie problem ukraiński".Rozpoczęto deportacje, które objęły wszystkich "podejrzanych o ukraińskość", włączając Łemków i mieszane rodziny polsko-ukraińskie.Zmasowana akcja trwała trzy miesiące. Niektórzy badacze przyjmują, że zakończyła się na przełomie września i października 1947 roku, ale mniej systematyczne wywózki ciągnęły się jeszcze przez wiele lat. W sumie wywieziono około 140-150 tysięcy osób.W wielu wsiach w Bieszczadach, Beskidzie Niskim, na Lubelszczyźnie i Chełmszczyźnie zapadła cisza. Wysiedleni zamieszkali kilkaset kilometrów dalej, w okolicach Olsztyna, Morąga, Giżycka, Węgorzewa, w Zielonogórskiem, na Dolnym Śląsku i Pomorzu Zachodnim. Odtąd towarzyszył im strach, przekazywany z pokolenia na pokolenie."Każdy naród ma w swojej przeszłości takie wydarzenia, o których woli nie pamiętać. W historii narodu ukraińskiego - to pamiętny dla Polaków Wołyń. W historii Polaków - to pamiętna dla narodu ukraińskiego akcja "Wisła". O tej akcji i jej przebiegu przez dziesięciolecia milczano lub opowiadano w sposób propagandowo kłamliwy. Paweł Smoleński - podążając drogą odważnych i uczciwych historyków - kreśli obraz akcji piórem delikatnym i bezkompromisowym. To przerażający obraz gehenny Ukraińców i Łemków, obywateli państwa polskiego, na których wyrok wydała totalitarna dyktatura, a wsparł tę zbrodnię ciemny polski szowinizm. I oto powstało doniosłe świadectwo polskiego pisarza, który pojmuje swój polski patriotyzm jako obowiązek mówienia prawdy w oczy własnemu narodowi. To znak, że potrafimy być uczciwi wobec siebie. Przejmująca lektura." Adam Michnik
Choć żyjemy w epoce "bycia sobą", autentyczność zniknęła nam z pola widzenia. Tymczasem to właśnie ona może być odtrutką na etykietki, które przyklejamy sobie zanurzeni w kulturze terapii.Z jednej strony pragniemy znaleźć się w szufladce diagnozy, z drugiej - rozpaczliwie chcemy zachować odrębność, jednostkowość i wyjątkowość.A może warto przyjąć, że każdy z nas jest w jakiś sposób nie taki i nie da się go wyjaśnić ani wypowiedzieć do końca - i właśnie z tego powodu nikt z nas nie jest szczególnie wyjątkowy? Może dziwność jest czymś, co ze sobą dzielimy, a zgoda na nią sprawiłaby, że świat stałby się luźniejszym i radośniejszym miejscem?Aldona Kopkiewicz odpowiada na te pytania, opisując własne doświadczenie - czterdziestolatki, poetki, Polki, córki, wnuczki, partnerki. W autobiograficznym eseju zachęca nas, byśmy sami odpowiedzieli na pytanie, gdzie kończy się "ona" - maska, konstrukt społeczny, awatar realnej osoby, a zaczyna prawdziwe "ja".
Co do mnie, widzisz, kocham wolność ponad wszystko na świecie, a zwłaszcza swobodę wybierania sobie miejsca pobytu.Thomas Mann, "Czarodziejska góra" (tłum. Józef Kramsztyk, Jan Łukowski)Letnia sielanka w Bawarii, 1918 rok. Rodzina Thomas Mann wynajmuje dom nad jeziorem Tegernsee. To miały być beztroskie miesiące - lecz świat zmienia się dramatycznie, a także sam pisarz wkrótce stanie się kimś innym.Dzieci pływają i łowią płotki, ojciec wiosłuje, spaceruje i po raz pierwszy zdobywa górę, matka opiekuje się nowo narodzonym dzieckiem, a pies Bauschan drzemie w cieniu.Sielanka - jednak pisarza dręczą troski. Niemiecka klęska w I wojnie światowej jest bliska, w powietrzu czuć rewolucję, a swoim antydemokratycznym manifestem "Rozważania człowieka niepolitycznego" Thomas Mann historycznie opowiada się po złej stronie. Z tego powodu poróżnił się z bratem Heinrichem, brakuje mu sił do pracy nad kolejnym wielkim dziełem - nad "Czarodziejską górą".Kerstin Holzer pisze z wciągająco i humorem o wyjątkowym lecie w życiu laureata Nagrody Nobla, o jego lękach i tęsknotach. To opowieść o odwadze do zmian i o tym, jak rodzi się jedna z najważniejszych książek w historii literatury światowej.
"Kryminalistyka" to kompendium wiedzy o jednej z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin nauki, które w sposób systematyczny i klarowny przybliża warsztat pracy zespołów dochodzeniowo-śledczych - od momentu zabezpieczenia miejsca zdarzenia, aż po analizy laboratoryjne stanowiące dowód w procesie sądowym. Książka opiera się na fundamentalnej zasadzie Locarda: "każdy kontakt pozostawia ślad". Autorzy pokazują, jak interdyscyplinarna współpraca ekspertów z zakresu biologii, chemii, fizyki i informatyki pozwala na precyzyjną rekonstrukcję przebiegu przestępstwa oraz identyfikację jego sprawców.Kluczowe zagadnienia poruszane w książce:Metodologia pracy na miejscu zdarzenia: Techniki zabezpieczania i rejestrowania dowodów fizycznych (ślady mechanoskopijne, odłamki szkła, lakieru).Medycyna sądowa i antropologia: Metody badania szczątków ludzkich, identyfikacja tożsamości ofiar oraz techniki określania czasu i przyczyny zgonu.Biologia i chemia kryminalistyczna: Szczegółowe omówienie analizy profilu DNA, badań toksykologicznych oraz śladów biologicznych (krew, tkanki).Informatyka śledcza: Nowoczesne metody pozyskiwania dowodów cyfrowych i ich znaczenie w ustalaniu osi czasu wydarzeń.Nowoczesny układ graficzny oraz liczne infografiki ułatwiają zrozumienie skomplikowanych teorii i procedur badawczych. Książka stanowi doskonałe uzupełnienie literatury dla osób zainteresowanych naukami ścisłymi, prawem oraz kryminologią. "Kryminalistyka" to pozycja, która demistyfikuje pracę śledczych znaną z popkultury, zastępując filmowe mity rzetelną wiedzą naukową. Idealna propozycja dla uczniów, studentów oraz pasjonatów nauk penalnych.
"Fizyka kwantowa" to kompleksowe, a zarazem przystępne wprowadzenie do najbardziej intrygującej dziedziny współczesnej nauki. Autorka, Rebecca Mileham, opisuje stulecie rewolucji naukowej, która zburzyła klasyczne postrzeganie materii, czasu i przestrzeni. Książka w sposób uporządkowany wyjaśnia przejście od fizyki newtonowskiej do modeli kwantowych, tłumaczy przy tym, dlaczego prawa rządzące makroświatem zawodzą w skali cząstek elementarnych.Publikacja demistyfikuje pojęcia często obecne w kulturze popularnej (jak kot Schrodingera czy zasada nieoznaczoności), osadza je w kontekście twardej nauki, a jednocześnie pokazuje ich bezpośredni wpływ na technologię XXI wieku.Kluczowe obszary tematyczne:Ewolucja myśli fizycznej: Analiza różnic między fizyką klasyczną a kwantową oraz historia przełomowych odkryć związanych ze światłem i materią.Struktura mikroskopowa świata: Szczegółowe omówienie cząstek elementarnych (w tym kwarków i ich rodzajów) oraz chemii kwantowej.Mechanika kwantowa w przyrodzie: Fascynujące spojrzenie na mechanizmy kwantowe leżące u podstaw procesów biologicznych, takich jak zmysł węchu czy migracje ptaków.Zastosowania technologiczne: Przegląd urządzeń codziennego użytku (smartfony, lampy LED, diagnostyka medyczna) oraz przyszłościowych rozwiązań, takich jak komputery kwantowe.Kwantowa rzeczywistość: Rozważania nad naturą czasu, przestrzeni oraz poszukiwaniem "teorii wszystkiego".Książka charakteryzuje się wysoką dbałością o przekaz wizualny. Nowoczesny układ graficzny oraz autorskie infografiki pomagają zwizualizować zjawiska, które wymykają się ludzkiej intuicji. Jest to idealna pozycja dla osób rozpoczynających przygodę z naukami ścisłymi, oferująca rzetelną wiedzę bez konieczności biegłego posługiwania się zaawansowanym aparatem matematycznym. To doskonałe wsparcie dla uczniów szkół średnich, studentów oraz wszystkich czytelników pragnących zrozumieć fundamenty współczesnego postępu technologicznego i naukowego.
W publikacji autorzy odpowiadają na fundamentalne pytania: dlaczego niektóre zbrodnie pozostają niewykryte przez lata, jak dochodzi do błędów w postępowaniach oraz w jaki sposób współczesne metody pozwalają dziś je naprawić. Pokazują, że skuteczne powroty do dawnych śledztw wymagają przede wszystkim rzetelnej analizy, interdyscyplinarnej wiedzy i krytycznego spojrzenia na przeszłe decyzje procesowe.Autorzy w przystępny sposób omawiają:nowoczesne metody wykrywcze, takie jak fenotypowanie DNA, genealogia genetyczna, analiza kryminalna, obrazowanie 3D czy wykorzystanie mediów społecznościowych,metodykę analizy akt starych spraw,prawne i procesowe uwarunkowania wznowień postępowań,rolę zespołów typu "Archiwum X", czyli specjalnych grup śledczych, zajmujących się nierozwiązanymi zbrodniami sprzed lat.Integralną część książki stanowią szczegółowe studia przypadków, ukazujące zarówno spektakularne sukcesy, jak i porażki śledczych - bez uproszczeń i mitologizacji pracy operacyjnej.To publikacja dla tych, którzy chcą zrozumieć mechanizmy stojące za najtrudniejszymi sprawami kryminalnymi oraz realne możliwości dochodzenia do prawdy mimo upływu czasu.
Zanim zaufasz AI, poznaj jej ograniczenia Rewolucja w medycynie i niezawodne strategie biznesowe – rozwojowi sztucznej inteligencji towarzyszą liczne obietnice. Coraz częściej kluczowe decyzje banków, sądów czy instytucji pomocy społecznej oparte są na algorytmach. Czy słusznie? Autorzy – uznani eksperci w dziedzinie AI – sprawdzają, kiedy sztuczna inteligencja naprawdę działa, a kiedy jest tylko marketingowym chwytem. Predykcyjna AI ma za zadanie oszacować ryzyko recydywy czy przewidzieć wybuch pandemii, ale często okazuje się nieskuteczna i prowadzi do błędnych decyzji. Generatywna AI dostarcza pozornie atrakcyjnych treści w kilka sekund, lecz równie szybko może szerzyć dezinformację. Narzędzia moderujące wykorzystywane w mediach społecznościowych nie zawsze potrafią odróżnić realne zagrożenia od niewinnych postów. Problem nie leży wyłącznie w technologii. Polega on także na projektowaniu i wdrażaniu systemów przez firmy oraz publiczne instytucje często bez odpowiedniej kontroli społecznej. Skuteczne regulacje prawne i zrozumienie słabych punktów AI pozwolą unikać tych pułapek i racjonalnie wykorzystać jej potencjał. Czy wiesz, że: aby zwiększyć swoje szanse w procesie rekrutacji, kandydaci dopisują w CV białą czcionką nazwy prestiżowych uczelni niewidoczne dla ludzi, ale czytelne dla algorytmów? holenderskie narzędzie do wykrywania wyłudzeń zasiłków przyczyniło się do niesłusznego oskarżenia około 30 tysięcy rodzin? YouTube usunął nagrania partii szachów, bo algorytm odczytywał frazy w stylu „White is better” jako rasistowskie komentarze? W przeciwieństwie do wyznawców nieskończonej mocy AI, podsycających medialny szum wokół tej technologii, Arvind Narayanan i Sayash Kapoor nie wyolbrzymiają lęków przed sztuczną inteligencją. Trzeźwo rozprawiają się z szarlatanerią AI i z tymi, którzy chcą przekonać świat, że powinniśmy paść na kolana przed potęgą innowacji. Ta publikacja pozwala zdystansować się od strachu przed AI i nadmiernego entuzjazmu wobec niej. To pierwszy krok, by wymagać od twórców technologii rozwiązań naprawdę potrzebnych i rzeczywiście działających. Sylwia Czubkowska, autorka książki Bóg techy, współautorka podcastu TOK FM Techstorie W czasach gdy o sztucznej inteligencji mówi się niemal wyłącznie w kategoriach przełomu i nieuchronnej rewolucji, ta książka działa jak zimny prysznic. Pokazuje, że granica między realną innowacją a technologicznym kuglarstwem bywa cienka, a krytyczne myślenie jest dziś równie ważne jak kompetencje techniczne. Potrzebujemy więcej takich otrzeźwiających głosów. dr hab. Aleksandra Przegalińska, prof. ALK, prorektorka ds. innowacji i AI na ALK, Senior Research Associate, Harvard University Uczciwe spojrzenie na naturalne limity AI. Pozycja napisana przystępnym językiem przez kompetentnych naukowców, oparta na konkretnych przykładach. To lektura obowiązkowa w erze powszechnej fascynacji tymi technologiami. prof. dr hab. Piotr Jerzy Durka, durka.info ; Uniwersytet Warszawski, Wydział Fizyki Zrozumiały i praktyczny poradnik, napisany z tak potrzebną dozą sceptycyzmu, pomoże czytelnikom dostrzec największe zagrożenia przesłonięte przez całe zamieszanie wywołane przez AI. Kate Crawford, autorka książki Atlas sztucznej inteligencji. Władza, pieniądze i środowisko naturalne (Bo.wiem, 2024) Arvind Narayanan jest profesorem informatyki na Uniwersytecie Princeton oraz dyrektorem tamtejszego Center for Information Technology Policy (Ośrodka Regulacji Technik Informatycznych). Nadzorował również prowadzony na tym uniwersytecie Web Transparency and Accountability Project (Program Przejrzystości i Odpowiedzialności Internetowej), badający, w jaki sposób firmy gromadzą oraz wykorzystują dane osobowe. Jako jeden z pierwszych wykazał obecność stereotypów kulturowych w uczeniu maszynowym. Narayanan jest laureatem Presidential Early Career Award for Scientists and Engineers (PECASE). Sayash Kapoor jest doktorantem Center for Information Technology Policy (Ośrodka Regulacji Technik Informatycznych) Uniwersytetu Princeton, gdzie bada wpływ AI na społeczeństwo. Wcześniej zajmował się sztuczną inteligencją zarówno komercyjnie, jak i naukowo – w Facebooku, na Uniwersytecie Columbia oraz na Politechnice Federalnej w Lozannie. Jest laureatem nagrody ACM FAccT za najlepszy artykuł naukowy i zdobywcą specjalnego wyróżnienia na konferencji ACM CSCW.
Dziesięcioletni chłopiec stoi na bałtyckiej plaży i pyta o horyzont. Czym jest? Czy można go dotknąć? Co się za nim kryje? Trzydzieści lat później jako dorosły wyprawia się za morze, by samemu odpowiedzieć na te pytania. Chce, by każde z dziewięciu państw nadbałtyckich - Litwa, Łotwa, Estonia, Rosja, Finlandia, Szwecja, Dania, Niemcy i Polska - opowiedziało mu o własnej perspektywie, z jakiej patrzy na najmłodsze morze świata. W rezultacie, wzorem poety Tomasa Transtromera, opisuje nie jeden, lecz wiele Bałtyków.Widzi mozaikę siedlisk i krajobrazów: słonawych lagun, piaszczystych plaż, wydm, klifów oraz skalistych archipelagów. Podąża wzrokiem za kluczami migrujących ptaków, a potem zagląda pod wodę, do świata morświnów, a także większych waleni, które czasem zaglądają w te strony. Wędruje po zamarzniętej zatoce, wchodzi do latarni morskich i studiuje trasy słynnych wypraw. Wreszcie dociera tam, gdzie granice morza i lądu się zacierają - czy to za sprawą niepowstrzymanych sił geologii, czy wyłącznie ludzkiej fantazji.Każdy z narodów, które geografia zaślubiła z Bałtykiem, pozostaje w związku jedynie z jego fragmentem. Choć obsiedliśmy to jezioro niczym stado kruków rozdziobujące truchło sarny, każdy z nas interesuje się wyłącznie jedną kończyną, głową, tułowiem albo zadem. Prawdę mówiąc, nie ma wśród nas zgody nawet co do jego imienia. Niemcy mówią Ostsee, Morze Wschodnie. Według Estończyków zwie się Laanemeri, Morze Zachodnie. Jeszcze więcej zamieszania wprowadzają Finowie: nazwa Itameri wskazuje na wschód, choć z perspektywy linii brzegowej Finlandii Bałtyk leży na północy, zachodzie i południu. Wszędzie, tylko nie na wschodzie. Polakom z kolei jednoznacznie kojarzy się z północą.Fragment książki
Baranie oko to wielowątkowa podróż do Kirgistanu, serca Azji Środkowej, gdzie mieszkańcy szukają tożsamości w cieniu pomników Lenina i bohatera narodowego eposu Manasa.Emilia Sułek prowadzi nas przez kraj podzielony na zrusyfikowaną północ i biedniejsze południe. Zagląda do opustoszałych ośrodków wydobycia uranu i na wysokie przełęcze, gdzie czas mierzy się rytmem życia w jurcie. W Suluktu prawosławny ksiądz chce odbudować starą cerkiew i rywalizuje o wiernych ze wspólnotą adwentystów. W Otradnoje młode dziewczyny trenują hokej na kartoflisku. A sposobem na przetrwanie w zapomnianych przez świat wioskach jest produkcja haszyszu.Autorka przygląda się także temu, co sprawia, że Kirgistan był przez długie latanajbardziej demokratycznym krajem regionu. Mimo silnego patriarchatu i zwyczaju porywania młodych kobiet, to właśnie tu w 2010 roku prezydentką została Roza Otunbajewa, pierwsza kobieta na takim stanowisku w Azji Środkowej.Z reportażu Emilii Sułek wyłania się obraz Kirgistanu jako kraju ludzi wolnych, gościnnych, wciąż wiernych swoim koczowniczym korzeniom.Moi bohaterowie wierzą, że jako nomadzi wolność mają we krwi. Tyle że tak naprawdę nomadami już nie są, Związek Radziecki siłą przywiązał ich do ziemi. Czy przejście na osiadły tryb życia jest równoznaczne z kulturową amnezją? Czy osiadły nomada od razu staje się rolnikiem? Może gdzieś głęboko zachowały się ślady nomadyzmu? A jeśli tak, to gdzie? Ta książka szuka tych śladów.Autorka
Uwielbiana przez czytelników Seria Podróżnicza Wydawnictwa Poznańskiego w nowej szacie graficznej! Ta książka to idealna towarzyszka podróży. Czy to prawda, że w Rumunii uprowadzało się panny młode? Który światowej sławy projektant mody przywłaszczył sobie narodowy skarb, czyli rumuńską bluzkę? Kto wpadł na pomysł, by błękitem ożywić nagrobki na Wesołym Cmentarzu? Rumunia kojarzy nam się głównie z Drakulą, który nie pijał wina - a szkoda, bo ten kraj słynie z wybornych trunków, i nie tylko. Urokliwe pogranicze kultur skryte pod niebem w kolorze albastru to bogactwo smaków, zapachów, dźwięków i obrazów Rumunia zaskakuje każdym kęsem jak żółta i pożywna ciorb de burt. Niejednorodna, bez uniwersalnego przepisu, ale właśnie dzięki temu warta poznania. Agnieszka Krawczyk snuje opowieści o rumuńskich tradycjach i współczesności, mierzy się ze stereotypami i zabawia anegdotą. Czy jesteście gotowi, by wyruszyć w podróż, która pozwoli rozsmakować się w tym kraju?
W książce zaprezentowano różne rodzaje zaburzeń posttraumatycznych. Ukazano je i omówiono, wykorzystując w tym celu sytuacje zaczerpnięte z filmów fabularnych i dokumentalnych oraz z książek beletrystycznych i reportaży. Prezentując te zaburzenia, autorki książki wskazały ich przyczyny, skutki oraz metody diagnozy. Przedstawiły również konkretne narzędzia diagnozy zarówno osób dorosłych, jak i dzieci. Główny problem badawczy autorki sformułowały w formie pytań: Jakie zaburzenia posttraumatyczne mają bohaterowie wybranych książek i filmów? Jakie symptomy zaburzeń posttraumatycznych można dostrzec u bohaterów filmów i książek? Jak bohaterowie filmów i książek radzą sobie ze stresem i traumą? Różne sytuacje zaczerpnięte z omawianych filmów i dzieł literackich pokazują, że doświadczenie traumy winno być traktowane jako wyzwanie, a nie jedynie jako zagrożenie. Przeprowadzone przez autorki analizy wskazują, że trauma może skutkować nie tylko negatywnie. Czasami, jeśli zostanie odpowiednio przepracowana, może prowadzić do wzrostu i rozwoju. Ponieważ doświadczenie traumy jest częścią ludzkiego życia, dlatego ważne jest, aby w odpowiedni sposób, przy pomocy innych osób oraz wypracowanych przez naukę metod, umieć sobie z nią radzić. Książka stanowi swego rodzaju praktyczny podręcznik, który pozwala przedstawić tematykę zaburzeń posttraumatycznych w sposób bardziej przystępny, na podstawie analizy treści dobranych celowo książek i filmów.
Rzucić wszystko i zamieszkać w Prowansji, na Korfu albo w Toskanii; sięgać ręką za okno, żeby zerwać pomarańczę z drzewa, codziennie kąpać się w ciepłym morzu, kupować na targu pod domem langusty i ostrygi kto nie miał takich marzeń? Większość z nas zatrzymała się jednak na przeglądaniu ofert biur nieruchomości w trakcie wakacyjnych wyjazdów. Leszek Talko nie zrezygnował z marzenia, które zrodziło się w nim jeszcze w dzieciństwie, kiedy jego rodzice rozważali wyprowadzkę do Maroka. Nigdy nie rozpakował swojej walizki, którą wtedy przygotował. Krótko mówiąc: żeby spełnić marzenie o mieszkaniu na Południu, trzeba skoczyć na główkę do nieznanej wody, która co prawda kusi, ale nie wiadomo, czy jest głęboka, czy płytka, czy może dno jest najeżone skałami, albo czy roi się od piranii Słowem: wskoczyliśmy. Dlaczego dom z ogródkiem czasem ma ogródek w innej części miasta? Co jeśli wraz z budynkiem dostaje się niewzbudzającego zaufania lokatora? Czym jest dom z potencjałem? Czy lepiej kupić nieruchomość taniej w wyludnionej wiosce czy wśród ludzi, ale w sąsiedztwie fabryki? I dlaczego należy zaglądać do piwnicy? Talko opowiada z pewną dozą naiwności, ale i wielką swadą o swoich perypetiach z właścicielami nieruchomości oraz włoskimi agentami, a także o tym, jak sprzedawał dom w Warszawie, żeby za ten włoski dom zapłacić (uwaga spoiler: po transakcjach zostało mu na koncie sto euro). To książka przygodowo-poradnicza z happy endem i morałem. W końcu: nigdy nie jest za późno, żeby spełnić swoje marzenie!
Czy codzienny stres to nasza prywatna porażka, czy może adekwatna reakcja na porządek społeczny, w którym żyjemy? Jaka jest cena pełnej niezależności i kto ją płaci?
Agata Sikora powraca z błyskotliwą analizą codzienności – obnaża iluzję, że samowystarczalność to jedyna droga do wolności. Przekonuje, że nasz lęk nie wynika z wewnętrznej kruchości, lecz z pustki po rozpadzie więzi społecznych.
Autorka odnajduje poczucie bezpieczeństwa w żywej międzyludzkiej sieci – w gestach, które wymykają się rynkowej logice transakcji i romantycznym mitom o autentycznych uczuciach.
Pokazuje, jak w świecie, który każe nam traktować samych siebie jak jednoosobowe firmy, zapewnienie sobie bezpieczeństwa stało się samotnym, prywatnym przedsięwzięciem.
Dlaczego tak bardzo kochamy Joela z „The Last of Us”, choć w imię ochrony swoich zabiłby nas wszystkich?
Czy istnieje siatka bezpieczeństwa, która złapie nas, gdy się potkniemy? Jeśli tak – kto i jak ją splata?
I co się stanie, jeśli zamiast wychodzić na swoje, spróbujemy wyjść ku sobie?
„Jak wyjść z siebie” to przenikliwa, napisana z literackim zacięciem opowieść o tym, jak wyzwalające – i przyjemne – może być uznanie własnej współzależności.
Czas przestać biegać w kołowrotku indywidualizmu. Czas zacząć tkać społeczną sieć.
„Sikora tworzy błyskotliwą, trafną i niepokojącą diagnozę świata, w którym nawet troska stała się narzędziem systemu.” – PAULINA MAŁOCHLEB
„Kiedy to się stało, że walkę o przetrwanie pomyliliśmy z życiem? Czy nie na tym polegała nowoczesna obietnica?
Ta książka to zaproszenie do wykolejenia się, pozbycia automatyzmów, które trzymają nas w kieracie. Ta książka nie daje narzędzi do bycia bardziej wydajnym – daje język, by zrozumieć, dlaczego życie w późnym kapitalizmie sprawia, że czujemy się jak w źle skrojonym ubraniu.
Lubię pisanie Agaty Sikory, czytam jej teksty zawsze, gdziekolwiek się pojawią. Imponuje mi sposób jej myślenia i intelektualna klarowność. Sikora pokazuje, że można i trzeba samodzielnie myśleć świat. Wychodzi z tego literatura, która sprawia, że czytelnikowi przestaje być wygodnie. A przecież taka jest najlepsza.” – FILIP SPRINGER
*
Agata Sikora – kulturoznawczyni, eseistka. Autorka głośnych książek „Wolność, równość, przemoc” (nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia) oraz „Szczerość”. Pisuje między innymi dla „Dwutygodnika”, „Miesięcznika Znak”, OKO.press. W swojej twórczości opisuje mechanizmy kształtujące współczesną wrażliwość, łączy analizę tekstów kultury z doświadczeniem codzienności. Jej głos wnosi spokój i empatię do gorących debat publicznych.
Śmierć kliniczna i inne studia to książka zrodzona z doświadczenia przeze mnie śmierci klinicznej Czyż może powstać dzieło przygotowane przez tego, który był zmarłym? Tak, byłem zmarłym Z Przedsłowia prof. dr. hab. Eugeniusza Sakowicza Bóg darował mi chorobę i śmierć, ale też darował mi życie! Wierzę, że obdaruje serce moje Pokojem, skoro już dał jemu Nadzieję! Z Posłowia prof. dr. hab. Eugeniusza Sakowicza
Tekst podejmuje refleksję nad dwoma kluczowymi etapami życia człowieka młodością i starością zestawiając je ze sobą w sposób porównawczy, ale jednocześnie skłaniając do głębszego zastanowienia, czy rzeczywiście powinny być traktowane jako przeciwieństwa.Autorka zauważa, że starość bywa w społeczeństwie traktowana powierzchownie, mimo że jest to niezwykle istotny i nieunikniony okres życia. Z tego powodu podejmuje próbę jego analizy i zestawienia z młodością etapem pełnym energii, możliwości i nadziei.Młodość przedstawiona jest jako czas otwartości na świat, podejmowania decyzji oraz wiary w przyszłość. To okres intensywnego rozwoju, ale także pierwszych rozczarowań. Z kolei starość ukazana jest jako czas refleksji, podsumowań i zrozumienia życia. Wiąże się ona z trudnościami, takimi jak problemy zdrowotne czy poczucie przemijania, ale niesie również mądrość i doświadczenie.Autorka stawia pytanie, czy te dwa etapy życia powinny być postrzegane w opozycji, czy raczej jako naturalne i uzupełniające się części jednego procesu. Sugeruje, że człowiek niezależnie od wieku jest częścią większej całości społecznej, a każdy etap życia ma swoją wartość i znaczenie.Całość ma charakter refleksyjny i filozoficzny, zachęcając czytelnika do przemyślenia własnego podejścia do starzenia się oraz relacji między pokoleniami.
To czyściec, do którego trafia się wprost z piekła. Patrycja Trzeszczyńska w ciężkim epizodzie depresji trafia na zamknięty oddział psychiatryczny. Zawodowy nawyk antropolożki każe jej patrzeć na szpitalną rzeczywistość okiem obserwatorki uczestniczącej. Pod jej piórem powstaje reportaż o miejscu, w którym rytm dnia wyznaczają pobudka, leki, posiłki, obchody i cisza nocna. Reszta zależy od personelu i stanu pacjentek. Drzwi są zamknięte, każde wyjście wymaga zgody, a chwile poza oddziałem są precyzyjnie odmierzane. Namiastką wolności stają się palarnia i widok z zakratowanego okna. Ten reportaż to jednak przede wszystkim opowieść o kobiecej solidarności: o pacjentkach, które, dzieląc wspólny los i wypracowując strategię przetrwania, stają się dla siebie siostrami. W szpitalu bariery pokoleniowe i majątkowe przestają mieć znaczenie. Liczy się siostrzeństwo, które okazuje się kluczowe na drodze do zdrowia. Przez czyściec – z powrotem do życia. Wyjdziesz ze szpitala, ale szpital nie wyjdzie z ciebie. Będzie częścią twojej biografii. Patrycja Trzeszczyńska – antropolożka, ukrainoznawczyni, doktorka habilitowana. Autorka książekŁemkowszczyzna zapamiętana(2013),Pamięć o nie-swojej przeszłości. Przypadek Bieszczadów(2016) orazDiaspora-pamięć-miejsca(2019), a także wielu artykułów naukowych poświęconych pamięci i migracji. Badania terenowe prowadziła w Polsce, Ukrainie i Kanadzie we współpracy ze społecznościami ukraińskimi. Kocha reportaże, zbieranie grzybów i bieganie.
Multimilioner, finansista, filantrop. Człowiek, który zarządzał majątkiem najbogatszych ludzi, który jadał kolacje z Billem Clintonem, Donaldem Trumpem, księciem Andrzejem, profesorami najznamienitszych uczelni i noblistami. A także oszukiwał, defraudował, dopuszczał się najobrzydliwszych przestępstw seksualnych.Jeffrey Epstein przez lata pozostawał bezkarny. W tym czasie zbudował imperium, w którym najcenniejszą walutą była informacja, a głównym narzędziem wpływu strach. Dopiero teraz, kilka lat po jego śmierci, odkrywamy skalę jego działań.To historia człowieka, który pojawił się znikąd i dostał się na sam szczyt, ale też historia o bezkarności, zmowie milczenia i mrocznych sekretach światowych elit. Anatomia systemu, który stworzył potwora, a następnie padł przed nim na kolana.Sprawa Epsteina rzuca na otaczający nas świat nowe światło. Zdumiewa i napawa wstrętem. A przede wszystkim rodzi pytania. Jak to w ogóle było możliwe? I kim tak naprawdę był Jeffrey Epstein?Cichy, precyzyjny obserwator. Trzymał się z boku i patrzył, kto z kim rozmawia, jak chwyta kieliszek, gdzie spogląda, kiedy kłamie.
Twoja decyzja, czy się bronić, to czasem wybór między śmiercią a więzieniem.
Wyobraź sobie, że masz sekundę na decyzję: stracić zdrowie lub życie czy przez lata gnić w celi? Wybierasz życie, a system uznaje to za zbrodnię. Zgodnie z polskim prawem przekroczenie granic obrony koniecznej może skutkować odpowiedzialnością karną. Innymi słowy, wcale nie trzeba być kryminalistą, by trafić za kratki.
Ten wstrząsający reportaż pisany za murami więzienia ukazuje, jak gwałtownie zmienia się perspektywa człowieka, który działając w obronie własnej, w świetle prawa staje się przestępcą. „Nieludzie” to burzący stereotypy zapis walki o zachowanie godności, o przetrwanie w świecie pełnym absurdów, przemocy i bezsilności, ale też o dostrzeżenie w drugim człowieku czegoś więcej niż numeru w aktach. To także poruszająca opowieść o systemie, który potrafi złamać nawet najsilniejszych, i o tych, którzy mimo wszystko próbują się w nim nie zatracić.
Autor, który dotychczas tworzył powieści i opowiadania, tym razem opisuje przerażającą rzeczywistość czekającą każdego, komu zabraknie szczęścia.
Przekonaj się, czym jeszcze mogą cię zaskoczyć seryjni mordercy z całego świata!
Który seryjny morderca wierzył, że musi wypić ślinę 70 martwych kobiet, aby zyskać moc uzdrawiania?
Który kierowca Ubera ruszył zabijać z powodu „diabła”, rzekomo przemawiającego do niego przez aplikację?
Który seryjny morderca uprowadzał kobiety i karmił je częściami ciała poprzedniczek?
Kim był żołnierz, który podarował żonie obciętą głowę jej kochanka?
Kim był owiany złą sławą grabarz, który kradł zwłoki, aby zrobić z nich kostium kobiety?
Autor Wielkiej księgi seryjnych morderców powraca ze zbiorem nieoczywistych ciekawostek ze świata true crime, które zaskoczą niejednego miłośnika makabrycznych historii.
Zatrzymaj się i spójrz w górę – odkryjesz bezkresny świat bogów, bohaterów i stworzeń, których historie świecą jaśniej niż niejedna gwiazda.
Od wieków ludzie z zachwytem i tęsknotą spoglądali w rozgwieżdżone niebo. Dla starożytnych Greków i Rzymian Słońce, Księżyc i Ziemia były bóstwami. Helios przemierzał niebiosa swym ognistym rydwanem: wynurzał się rankiem spośród morskich fal, by następnie skryć się w nich wieczorem. Selene (przez Rzymian zwana Luną) przebywała tę samą drogę – tyle że nocą. Gwiazdom spoza naszego układu słonecznego nadawano imiona herosów, heroin, zwierząt i potworów, których na niebie bogowie umieścili w ramach nagrody lub wiecznej kary. Stąd Kallisto zamieniona w niedźwiedzicę, Hydra zgładzona przez Herkulesa i ulubieniec muz – Pegaz.
W tej pięknie zaprojektowanej i wspaniale zilustrowanej książce Annette Giesecke snuje opowieść o gwiazdozbiorach – od tych skatalogowanych po raz pierwszy przez astronoma Ptolemeusza w II wieku n.e. po konstelacje opisywane przez uczonych w XVI–XVIII wieku. Znajdziesz tu także mapy, które pomogą ci odnaleźć położenie każdej konstelacji.
Przewodnik po nocnym niebie to nowe odczytania klasycznych mitów i ponadczasowych historii – dla wszystkich, którzy lubią patrzeć w gwiazdy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
