Zatrzymaj się i spójrz w górę – odkryjesz bezkresny świat bogów, bohaterów i stworzeń, których historie świecą jaśniej niż niejedna gwiazda.
Od wieków ludzie z zachwytem i tęsknotą spoglądali w rozgwieżdżone niebo. Dla starożytnych Greków i Rzymian Słońce, Księżyc i Ziemia były bóstwami. Helios przemierzał niebiosa swym ognistym rydwanem: wynurzał się rankiem spośród morskich fal, by następnie skryć się w nich wieczorem. Selene (przez Rzymian zwana Luną) przebywała tę samą drogę – tyle że nocą. Gwiazdom spoza naszego układu słonecznego nadawano imiona herosów, heroin, zwierząt i potworów, których na niebie bogowie umieścili w ramach nagrody lub wiecznej kary. Stąd Kallisto zamieniona w niedźwiedzicę, Hydra zgładzona przez Herkulesa i ulubieniec muz – Pegaz.
W tej pięknie zaprojektowanej i wspaniale zilustrowanej książce Annette Giesecke snuje opowieść o gwiazdozbiorach – od tych skatalogowanych po raz pierwszy przez astronoma Ptolemeusza w II wieku n.e. po konstelacje opisywane przez uczonych w XVI–XVIII wieku. Znajdziesz tu także mapy, które pomogą ci odnaleźć położenie każdej konstelacji.
Przewodnik po nocnym niebie to nowe odczytania klasycznych mitów i ponadczasowych historii – dla wszystkich, którzy lubią patrzeć w gwiazdy.
Miejsce, w którym mieszkamy, w jakiś sposób kształtuje nas i definiuje. Nie tylko my urządzamy swój dom. On także urządza i mebluje nas po swojemu.
Czy niezgoda może budować? Jak żyć obok ludzi, z którymi się nie zgadzamy, bez poczucia przymusu przekonywania ich do swojej racji?
Czemu w naszym kraju uśmiechanie się do obcych postrzegane jest jako objaw głupoty? Ile prawdy jest w powiedzeniu „Ponury jak Polak”?
Czy jesteśmy skazani na wojnę pokoleń, czy jednak da się wyjść z generacyjnych okopów?
Marcin Napiórkowski – specjalista od antropologii codzienności – rozkłada polską duszę na czynniki pierwsze. Demontuje stereotypy na nasz temat, do jakich przywykliśmy. Analizuje Polskę, która leży nie między Bugiem a Odrą, ale między ściereczką schnącą na piekarniku a flagą łopoczącą przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Przekonując przekornie, że wojna polsko-polska nie jest koniecznością, proponuje swoistą filozofię domu – miejsca pielęgnowania wspólnotowych rytuałów, gdzie różnorodność i tożsamość wzajemnie się nie wykluczają.
*
Książka stanowi wybór najciekawszych tekstów Marcina Napiórkowskiego z ostatnich lat, publikowanych głównie na łamach „Tygodnika Powszechnego”.
Żadna z tych zbrodni nie była doskonała, ale każda wzbudzała ogromne emocje. Brutalne, wstrząsające zabójstwa zostawiły na Podhalu głębokie ślady i rany. Poćwiartowana siostra chciwych braci. Zakopany z rowerem okrutny kochanek. Puszczony z dymem tyran. Zakatowany na śmierć niechciany mążW książce opisanych jest sześć najgłośniejszych zabójstw dokonanych pod Tatrami. Niewykluczone, że o wielu z nich wielu z nas gdzieś słyszało. Mało kto jednak poznał te sprawy od środka. Od strony tych, którzy odkrywali prawdę, tropili sprawców i w końcu wymierzali im kary.Przez wszystkie historie prowadzą nas policjanci biorący udział w śledztwach, biegli kryminalistyki, psychiatrzy i psychologowie oraz prawnicy. Dzięki nim poznajemy nie tylko proces odkrywania prawdy, ale też żmudną i trudną drogę udowadniania winy oraz karania za nią. Jest więc zbrodnia i kara. I wszystko, co się z tym wiąże. Są zatem niuanse prawne, ślepe uliczki śledztwa, czasami obezwładniająca bezradność - zarówno ścigających, jak i ściganych.Sprawy opisane zostały na podstawie akt. Autorka przeanalizowała tysiące stron dokumentów, przejrzała blisko setkę tomów akt, dzięki temu w tej książce nie ma domysłów czy zniekształconych zawodną ludzką pamięcią bajań. Są wyłącznie fakty. Fakty, które tworzą opowieść o odwiecznej walce dobra ze złem. O tym, że czasami dużo łatwiej jest znaleźć sprawcę, niż mądrze go ukarać - tak, by zwyciężyła sprawiedliwość. To również opowieść o wybaczaniu, bo przecież nie ma innej drogi niż ta, by zło dobrem zwyciężać.Beata Sabała-Zielińska - rodowita góralka, publicystka i dziennikarka radiowa, przez lata związana z Radiem ZET. Autorka i współautorka książek o Zakopanem. Zajmuje się głównie tematyką górską. Jej publikacje: "TOPR. Żeby inni mogli przeżyć", "Pięć Stawów. Dom bez adresu", "TOPR 2. Nie każdy wróci", książka dla młodzieży "TOPR. Tatrzańska przygoda Zosi i Franka" oraz książka dla dzieci "TOPR. O psie, który został ratownikiem" przez wiele tygodni nie schodziły z list bestsellerów.
William Guy Carr (1895-1959) był angielskim oficerem, dowódcą Królewskiej KanadyjskiejMarynarki Wojennej i pracownikiem wywiadu. W czasie I wojny światowej pływał na łodzipodwodnej, w czasie drugiej wojny służył w 22 Dywizji Kanadyjskiej. Opublikował wiele ksią-żek poświęconych wojnie na morzu, historii oraz globalnej polityce. Doświadczenia wojenne,praca w armii i wiedza wyniesiona z wywiadu przekonały go, że dzieje świata ostatnich dwóch stuleci, w tym rewolucje i wojny światowe, nie stanowią zbioru przypadkowych wydarzeń, lecz są częścią szczegółowo opracowanego planu, którego źródeł należy szukać w drugiej połowie XVIII wieku.W latach międzywojennych Carr rozpoczął szeroko zakrojone badania, których celembyło odkrycie ludzi stojących za tym planem oraz zbadanie mechanizmów, dzięki którym sąoni w stanie wpływać na losy świata. Książka Pionki w grze, która po raz pierwszy ukazała sięw 1955 roku, stanowi owoc dwóch dekad pracy Carra i uważana jest dziś za klasyczne dziełodotyczące sposobów, w jaki elita finansowa świata kreuje rządy narodowe, a następnie wywołuje militarne i polityczne konflikty.Według Carra celem planu elit jest stworzenie jednej globalnej dyktatury, która kontrolo-wać będzie całą ludzką populację, sprowadzoną do roli niczego nieświadomych niewolników,pionków w grze. Służyły temu między innymi dwie wojny światowe oraz stworzenie pań-stwa Izrael, źródła zarzewia konfliktu prowadzącego do III wojny światowej, która wybuch-nąć ma na Bliskim Wschodzie. Dziś, po siedemdziesięciu latach od wydania Pionków w grzeprognozy Carra wydają się bardziej aktualne niż kiedykolwiek.
MOCNA KAWA I CUDOWNE WIDOKI…
… CZYLI TOSKAŃSKIE DOLCE FAR NIENTE PO POLSKU!
Leszek Talko rzuca wszystko i przeprowadza się z rodziną na włoską prowincję.
Kupuje kilkusetletni dom i układa nowe życie pod włoską flagą.
Dolcze wita to zabawna relacja z przeprowadzki.
Włoskie absurdy, kręte drogi, urzędy otwarte nie wtedy, kiedy powinny.
W końcu tutaj WSZYSCY WIEDZĄ, że w trakcie sjesty się nie pracuje!
Temperamentni sąsiedzi, wyludniające się miasteczka i nieokiełznany chaos. Poznaj autentyczną, choć pełną sprzeczności Italię, w której nie kupuje się nowego auta (bo po co?), ale nie szkoda dziesiątek tysięcy euro na wypożyczenie namiotu na plaży.
ZDERZENIE KULTUR OPISANE Z LEKKOŚCIĄ, IRONIĄ I HUMOREM.
Zaloguj się i zniknij to książka, która przystępnie wyjaśnia procesy związane z funkcjonowaniem gospodarki cyfrowej i ukazuje ich znaczenie dla przeciętnego użytkownika platform społecznościowych. Autorka analizuje mechanizmy monetyzacji danych, paradoks prywatności oraz rolę algorytmów w kształtowaniu zachowań online. Omawiając wpływ kapitalizmu nadzoru na codzienne życie, zastanawia się nad tym, jak dane stały się walutą, a zaufanie głównym zasobem w relacjach cyfrowych. Monografia łączy teorię z badaniami empirycznymi, oferując czytelnikowi zarówno rzetelną analizę, jak i praktyczne wnioski, które pomogą świadomie poruszać się w świecie mediów społecznościowych. Monika Hapek podejmuje ważny temat rozdźwięku między funkcjonowaniem prywatności a jej postrzeganiem w mediach społecznościowych oraz roli zaufania, które kształtuje postawy użytkowników serwisów społecznościowych. Opisuje praktyki organizacji mediów społecznościowych, które mają zwiększyć zaufanie użytkowników do platform i przekonać ich do tego, że kontrolują powierzone im dane. Badanie ilościowe zostało uzupełnione badaniem jakościowym. W rezultacie otrzymaliśmy nie tylko zestawienie deklaracji użytkowników dotyczące ich wiedzy na temat prywatności i funkcjonowania serwisów społecznościowych, lecz także wgląd w motywacje i rzeczywisty sposób działania. Z recenzji dr hab. Doroty Marquardt Monika Hapek – doktor nauk o komunikacji społecznej i mediach, badaczka mediów cyfrowych, związana z Instytutem Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwentka zarządzania reklamą oraz kulturoznawstwa. Przez 15 lat pracowała w branży reklamowej, gdzie zdobywała doświadczenie w zakresie strategii komunikacyjnych i marketingu. Autorka licznych publikacji naukowych dotyczących prywatności, zaufania, sztucznej inteligencji i nowych technologii w mediach. Współautorka prac poświęconych dostępności kultury, marketingowi immersyjnemu i analizie fake newsów. Zaangażowana w międzynarodowe projekty finansowane z programów Horyzont Europa i Erasmus+.
Decyzja, która zmieniła historię. Historia, która powinna być dziś przestrogą. 6 sierpnia 1945 roku nad Hiroszimą rozbłysło światło, które zakończyło wojnę i zapoczątkowało nową epokę. Epokę, w której ludzkość po raz pierwszy musiała zmierzyć się z konsekwencjami własnej technologicznej potęgi. Iain MacGregor opowiada historię pierwszego ataku atomowego poprzez losy ludzi, którzy znaleźli się najbliżej tej decyzji – naukowców pracujących w ramach tajnego Projektu Manhattan, wojskowych przygotowujących kolejną misję, polityków próbujących ważyć życie tysięcy w imię szybszego zakończenia wojny, a także mieszkańców Hiroszimy, dla których ten poranek był zwykłym początkiem dnia. Autor łączy precyzję historyczną z reporterską wrażliwością, oddając głos zarówno sprawcom, jak i ofiarom. Pokazuje świat przed wybuchem, dojmującą ciszę po eksplozji oraz długie lata milczenia i prób kontrolowania prawdy o skutkach nie tylko promieniowania, ale też konsekwencjach tej dramatycznej decyzji militarnej. Dzięki temu Hiroszima przestaje być tylko symbolem, a staje się miejscem, gdzie skrzyżowały się ludzkie historie. Przejmująca opowieść o odpowiedzialności, pamięci i granicach, które zostały przekroczone. Książka, która nie pozwala zapomnieć, że za każdą decyzją historyczną stoją ludzie i ich życie. Atomowe zniszczenie Hiroszimy i Nagasaki było jednym z najbardziej ikonicznych momentów XX wieku. A jednak niewiele napisano o ludziach, których działania doprowadziły do bezwarunkowej kapitulacji Japonii… Książka I zdarzyła się Hiroszima jest epicka swoim rozmachem, a zarazem intymna w szczegółach; jej strony wypełniają outsiderzy i geniusze, którzy na zawsze zmienili nasz świat. Skrupulatnie udokumentowana i znakomicie napisana. Giles Milton Znakomita, imponująco udokumentowana opowieść o geniuszu i przerażającym zniszczeniu. Alex Kershaw MacGregor wykorzystuje szeroki wachlarz źródeł, tworząc porywającą, poruszającą i często zaskakującą narrację – tym razem o tym, jak II wojna światowa zakończyła się wywołaną przez człowieka apokalipsą, a nowa era rozpoczęła się mieszanką nadziei i grozy, która osiem dekad później wciąż definiuje nasze życie. Frederick Taylor To coś więcej niż książka historyczna – to także trzeźwiąca refleksja nad wojną, nauką i moralnością. Znakomita. James Holland Nienagannie udokumentowana relacja Iaina MacGregora o pierwszym użyciu broni nuklearnej w wojnie stanowi ważne przypomnienie o grozie, jaką niesie ona dla świata. „The Spectator”
Publikacja pt. Krakowskie media w czasie przełomu lat 80. i 90. XX wieku to owoc realizacji projektu badawczego Katedry Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie. Wydarzenia roku 1980 w Polsce, a w konsekwencji przemiany ustrojowe po 1989 roku, dotknęły także przestrzeni medialnej. Nadszedł czas zerwania z monopolistycznym systemem przekazu informacji stworzonym przez socjalistyczne władze państwowe po II wojnie światowej. Nowe podmioty medialne powstawały m.in. w Krakowie, gdzie korzystano z bogatej bazy intelektualnej, kulturowej i historycznej, inspiracji środowisk studenckich i ludzi mediów spragnionych nowego otwarcia. Zespół Katedry Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie postawił sobie za cel zbadanie tego zjawiska zarówno od strony naukowej, jak i popularnej. W Krakowie bowiem zrodziły się pomysły, które dały początek trwałym podmiotom obecnym na rynku mediów do dnia dzisiejszego.
Książka odsłania kulisy pracy sędziego w Międzynarodowym Trybunale Karnym, który każdego dnia mierzy się z odpowiedzialnością wykraczającą poza granice jednego państwa. Autor - doświadczony prawnik, były sędzia i prezes MTK - z wyjątkową wrażliwością przedstawia realia instytucji orzekającej w sprawach najpoważniejszych zbrodni, w atmosferze międzynarodowych oczekiwań, politycznych napięć i ludzkich dramatów.Publikacja otwiera przed czytelnikiem świat, do którego dostęp mają nieliczni. Wprowadza w codzienność sędziów stojących na straży sprawiedliwości w sprawach, które poruszają opinię międzynarodową. Wyjaśnia specyfikę działania Trybunału, opisuje dylematy prawne i etyczne, ukazuje napięcia między niezawisłością a politycznymi okolicznościami, które nieodłącznie towarzyszą orzekaniu w sprawach o zbrodnie o charakterze globalnym. Lekkość narracji idzie tu w parze z prawniczą precyzją: czytelnik otrzymuje zarówno wgląd w realia funkcjonowania Trybunału, jak i w dylematy, z którymi mierzą się jego sędziowie - od konfrontacji z druzgocącymi dowodami, przez subtelne napięcia między prawem a polityką, po osobiste koszty tej misji. To książka o odpowiedzialności, etyce i kruchości zasad, które trzeba chronić nawet wtedy, gdy wszystko wokół próbuje je podważać.Nie jest to podręcznik ani autobiografia. To dojrzała, szczera i wyważona refleksja nad służbą, która wymaga nie tylko najwyższych kompetencji, lecz także odporności, uważności i gotowości do mierzenia się zarówno z ludzkim cierpieniem, jak i presją międzynarodowych oczekiwań. Autor z dystansem i elegancją, charakterystyczną dla osób, które naprawdę znają ciężar pełnionej funkcji, pokazuje, jak w praktyce wygląda służba, w której niezawisłość jest codziennym wyborem, a każda decyzja może wywołać konsekwencje daleko poza salą rozpraw.Lektura przeznaczona jest dla prawników, akademików, studentów oraz wszystkich zainteresowanych współczesnym wymiarem sprawiedliwości międzynarodowej - dla tych, którzy chcą nie tylko poznać mechanizmy działania Trybunału, lecz także zrozumieć, jaką cenę płacą ci, którzy go współtworzą i w jego imieniu orzekają.
KRĘŻNICA JARA, PARYŻ, MARIANKA, BRUKSELA, CZĘSTOCHOWA, VANCOUVER, LGOTA MAŁA, NOWY JORK, STRĘGOBORZYCE, KRAKÓW, ANTWERPIA.
Potomkowie Żydów, którzy w czasie drugiej wojny światowej za pieniądze szukali schronienia u Polaków. W domu, w stodole, w dziurze w ziemi, za wychodkiem.
I potomkowie Polaków odpowiedzialnych za zbrodnie, które przemilczano. Czy na gospodarzach, którzy zachęcili rodzinę lubelskiego krawca, żeby się u nich ukrywała, po czym – za pomocą wideł i siekiery – zabili ojca i dwóch synów, ciąży klątwa? A czy ciąży też na tych, którzy kupili po nich dom, nieświadomi zbrodni, jaka się tam dokonała? Czy pomoże tu interwencja proboszcza, który „ma magistra z egzorcyzmów i strasznie silne pole”?
Paweł Piotr Reszka jest obdarzony słuchem absolutnym. Wyłapuje nim w potoku maskujących słów, co ludzie naprawdę mówią. A gdy wsłucha się już uważnie w bohaterów i przedstawi nam ich głos, konfrontuje nas z inną wersją tej samej historii, wersją, za którą stoją tysiące przeczytanych stron dokumentów. „W tym domu już nie straszy” to kolejna książka, w której łączy wrażliwość reportera i warsztat historyka. Przeczytajcie koniecznie!
Anna Bikont
To jest książka o genetyce winy. Czy zło można odziedziczyć? Co z duchami przeszłości nawiedzającymi nasze myśli, sny i domy? Czy mogą się na tyle zmaterializować, by po latach pozbawić nas życia? Same pytania w tej książce. Nie potrafią albo nie chcą na nie odpowiedzieć nawet najmądrzejsi rabini. Reszka też nie próbuje. Bo jest zbyt mądrym reporterem? Pisarzem? Sam nie wiem. Ale pisze czysto, prosto i szlachetnie.
Andrzej Stasiuk
Andrzej Samson był jednym z najbardziej znanych polskich psychologów. Występował w telewizji, pisał książki, cieszył się dużym zaufaniem. Gdy w 2004 roku w śmietniku nieopodal jego mieszkania znaleziono dziecięcą pornografię, wybuchła jedna z najgłośniejszych pedofilskich afer w historii Polski.
Na zdjęciach byli Kuba, Natalia, Beata, Olaf, Klara, Franek i inne dzieci, którym Samson miał pomóc. To do nich niemal codziennie wraca tamten koszmar.
Proces był wielowątkowy i trwał latami. Sprawę chciano zamieść pod dywan. Środowisko psychologów do dziś nie zrobiło rachunku sumienia. Są jednak ludzie, którzy kiedyś nie mogli mówić, a dziś chcą przerwać zmowę milczenia.
Edyta Krześniak – jedyna dziennikarka, która rozmawiała z przebywającym w areszcie Andrzejem Samsonem, z jego ofiarami i ich bliskimi – po latach wraca do tej sprawy, rozkłada ją na czynniki pierwsze i relacjonuje swoje śledztwo. Wszystko po to, by dotrzeć do prawdy i zrozumieć, jak to możliwe, że guru polskiej psychologii skrzywdził tak wiele dzieci, i dlaczego nie wyciągnięto z tego żadnych wniosków.
Mały samochód. Wielki świat. Niezwykła podróż Polaków dookoła globu.W sierpniu 1976 roku trzech śmiałków – Andrzej Mokrzycki, Janusz Chmiel i Włodzimierz Wolak – wyruszyło z krakowskiego Rynku w podróż życia. Ich celem było okrążenie świata... dwoma Fiatami 126p. Bez internetu, GPS-u, z ograniczonym budżetem i ogromną odwagą, przemierzyli Europę, Azję, Amerykę Środkową i Północną, zmagając się z pustyniami, górami, awariami i biurokracją.Ich trasa wiodła przez górskie przełęcze Turcji, afgańskie pustkowia, indyjskie metropolie, amerykańskie autostrady i środkowoamerykańskie dżungle. Zmagali się z awariami, trudnymi warunkami drogowymi, granicznymi formalnościami i nieznanym językiem. A jednak – przejechali maluchami tysiące kilometrów, poznali ludzi, których nigdy nie zapomną, i wrócili do Polski bogatsi o jedyne w swoim rodzaju doświadczenie.Ta książka, wydana w pięćdziesiątą rocznicę wyprawy, trzy lata po śmierci autora, to pasjonujący reportaż z czasów, gdy świat był większy, a podróż była prawdziwą wyprawą. To zapis determinacji, przyjaźni i ducha odkrywcy. Przede wszystkim jednak – to historia, która pokazuje, że nawet w najmniejszym samochodzie można pomieścić największe marzenia.
Oskar Singer (1893-1945) to jeden z najważniejszych autorów tekstów dokumentujących życie w getcie w Litzmannstadt, jak nazywała się oficjalnie łódź w okresie okupacji hitlerowskiej. Singer, piszący po niemiecku czeski Żyd, dziennikarz i dramaturg, był w łódzkim getcie pracownikiem, a z czasem kierownikiem Wydziału Archiwum. Ten instytucjonalny kontekst tłumaczy specyficzny charakter jego tekstów i narzuca szczególny tryb ich lektury. Autor nie miał możliwości nazywania wprost grozy życia dziesiątków tysięcy ludzi stłoczonych na niewielkim obszarze, głodujących, poddanych eksterminacyjnemu terrorowi władz niemieckich. Jego teksty miały w jakiejś mierze oficjalny, a niekiedy wręcz propagandowy charakter. W pozytywnym tonie Singer relacjonuje pracę i osiągnięcia działających w getcie różnych resortów" produkcyjnych, wspierając opisy danymi liczbowymi i tabelami. Zarówno te dane, jak i same relacje mają potwierdzać zaradność i pracowitość mieszkańców getta, a tym samym ich dającą nadzieję na przetrwanie przydatność dla Niemców, zgodnie z zasadniczą ideą żydowskich władz łódzkiego getta: Naszą jedyną drogą jest praca". Prawda o życiu w getcie ujawnia się między wierszami reporterskich relacji, w rozdźwięku między optymizmem tonu a przedmiotem opisu, gdy jest nim na przykład proces powstawania z resztek żywności, z podgniłych ziemniaków i warzyw, sałatki jarzynowej" dla wygłodzonych mieszkańców getta. Niekiedy zresztą groza wydarzeń ujawnia się wprost, gdy Singer rzeczowo relacjonuje deportację z getta, w tym tak zwaną wielką szperę we wrześniu 1942 roku, kiedy wszystkie dzieci do dziesiątego roku życia i osoby starsze, niezdolne do pracy, wywieziono do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. Publikację sfinansowano ze środków Funduszu na rzecz Nauki Polskiej w ramach nagrody Copernicus 2022 dla Krystyny Radziszewskiej.
Nikt nie zna ich twarzy, nazwisk ani życia prywatnego.
Dla zwykłych obywateli są niewidzialni, wśród przestępców budzą strach.
Od początku swojego istnienia Łowcy Cieni są jedną z najbardziej tajemniczych jednostek polskiej policji. Rozwiązują sprawy uprowadzeń dla okupu i ścigają najgroźniejszych przestępców. To oni złapali nazywanego polskim Hannibalem Lecterem Kajetana P. i takich gangsterów jak Belmondziak, Smok, Twardy czy Wielki Bu.
Wszelkie informacje na temat działalności Łowców Cieni są owiane tajemnicą. O swojej pracy policjanci nie rozmawiają nawet z najbliższymi – a tym bardziej z dziennikarzami.
Dla Piotra Halickiego zrobili wyjątek.
Jak tropią przestępców, którzy przyjmują fałszywą tożsamość i ukrywają się latami, często na drugim końcu świata? Co robią, by wpaść na ich ślad?
W jakim stopniu nowe technologie ułatwiają polowanie na najgroźniejszych przestępców?
Jak działają, gdy dochodzi do uprowadzenia dla okupu?
Dotychczas odpowiedzi na te pytania znali tylko nieliczni. W tej książce oddajemy głos samym „łowcom”. To oni opowiadają o zawodowych wyzwaniach i rozterkach.
Poznaj kulisy działania elitarnej jednostki i odkryj nieznane dotąd szczegóły najbardziej spektakularnych akcji, o których mówiła cała Polska.
PIOTR HALICKI – historyk z wykształcenia, dziennikarz z powołania. W mediach pracuje od ponad dwudziestu lat, obecnie związany jest z redakcją Onetu. Specjalizuje się w pisaniu o sprawach dotyczących służb mundurowych, a także kwestiach społecznych i politycznych. Był dwukrotnie nominowany do nagrody Grand Press.
Pustkę rzadko ktoś odwiedza; Pustkę trzeba przebyć, żeby dotrzeć gdzieś indziej.
Fragment książki
Miały być odzyskane, są opuszczone. Nie chcieli ich Niemcy, uciekają z nich Polacy. Północno-zachodnie tereny Polski to miejsce, w którym czas się nie zatrzymał – on nieubłaganie płynął. Aż nastała Pustka.
Jak wyglądają ziemie, na których tyle się zmieniło? Na których życie wrzało, a dzisiaj ledwo się już tli. Które zmieniły narodowość, ale nie zapomniały swojej przeszłości – i nadal marzą o przyszłości.
Miłosz Szymański wyrusza do serca Pustki – jak się okaże, wcale nie tak pustej. Bo są w niej ludzie, którzy przywracają życie tej pomijanej w opowieściach krainie. Krainie, o której chyba zapomnieliśmy, ale która nie zapomniała o nas.
Ciało, które wieO mądrości i sile kobiecego organizmuJak naprawdę działa kobiece ciało - bez mitów, uproszczeń i przemilczeń.Jak dobrze znasz swoje ciało?Czy hormony naprawdę Tobą rządzą, czy raczej próbują Ci pomóc?Dlaczego przed okresem czujesz się fatalnie, a kilka dni później masz wrażenie, że możesz wszystko?Czy menopauza to koniec, czy początek nowego etapu siły?Dlaczego kobiety dwa razy częściej chorują na depresję i Alzheimera?Czy antykoncepcja nas wyzwoliła, czy nam szkodzi?Polly Vernon - ceniona dziennikarka i mistrzyni trafnych pytań - zabiera Czytelniczki w fascynującą podróż przez kobiece ciało i jego zmiany na przestrzeni całego życia. Od dojrzewania, przez cykl menstruacyjny, płodność, ciążę i poród, aż po menopauzę i starzenie się.Opierając się na rozmowach z lekarzami, naukowcami i ekspertami, autorka odsłania to, czego przez lata nie mówiono - albo mówiono nieprecyzyjnie. Z lekkością, humorem i przenikliwością porządkuje wiedzę, obala mity i przywraca kobiecemu ciału należne mu miejsce - źródła siły, inteligencji i niezwykłej zdolności adaptacji.Ciało, które wie to nie tylko popularnonaukowy przewodnik, ale też ważna i potrzebna opowieść o zrozumieniu, uważności i odzyskiwaniu zaufania do własnego ciała.
W Polsce po drugiej wojnie światowej jest milion siedemset tysięcy sierot. W Bartoszycach, niewielkim poniemieckim miasteczku w dawnych Prusach Wschodnich, powstaje projekt, jakiego wcześniej nigdy nie było – Centralny Ośrodek Wychowawczo-Szkoleniowy im. Janusza Korczaka. Ma to być eksperyment, którego celem jest stworzenie nowego człowieka. W jego ramach na początku 1947 roku rozpoczyna działalność największy w Polsce dom dziecka, który docelowo ma przyjąć trzy tysiące podopiecznych. Trafią tu autochtoni, młodzi powstańcy warszawscy, wychowankowie z Monetnej na Uralu. Pracownicy to repatrianci z Wilna i zza Buga, nauczyciele oddelegowani do pracy z centrum, ale i reemigranci z Francji. Wyludniona i zniszczona miejscowość stanie się miastem dzieci. Gigantyczny Ośrodek powstaje w dawnych koszarach Ludendorffa, które zadziwiają bielą ścian, rozmachem zabudowy, bliskością lasu i rzeki Łyny. To przestrzeń niemalże sielankowa, oddzielona od reszty miejscowości torami, a z dwóch pozostałych stron wodą. Dzisiaj mało kto o tym niezwykłym projekcie pamięta. Najwyższy czas to zmienić.
Widzenia nad Zatoką San Francisco to wyprawa w głąb siebie, wewnętrzny portret kogoś, komu wypadło żyć w epoce globalizacji i pierwszego lądowania człowieka na Księżycu. Miłosz próbuje uchwycić, co dzieje się z człowiekiem, gdy świat gwałtownie przyspiesza. Wnikliwie obserwuje kapitalizm oraz działanie mediów i pyta: „Jak to oswoić? I nie tyle chodzi
o Amerykę, co o cywilizację dwudziestego wieku […].”
A świat znów znajduje się na progu zmiany, być może bardziej gwałtownej niż ta, którą obserwował Miłosz.
Od ponad dwudziestu lat pracuję jako lekarz intensywnej opieki medycznej i zajmuję się pacjentami błądzącymi w gęstej mgle pomiędzy życiem a śmiercią. W swojej karierze spotkałem już setki osób, których serce przestało pracować i umarły, potem jednak, dzięki resuscytacji, odzyskały życie. Od dawna uważam, że to właśnie tych ludzi powinniśmy słuchać, a nie liderów biznesu czy influencerów. Bo to oni wiedzą, co liczy się naprawdę. Dr Matt Morgan poznał setki ludzi, którzy dosłownie wrócili z martwych. Ich serca przestały bić, ciała na nic nie reagowały jednak dzięki nowoczesnym technikom intensywnej terapii odzyskali życie. Jedną z takich osób jest Ed. Szedł przez łąki, gdy zobaczył błysk i usłyszał huk. Uderzył w niego piorun, a prąd o napięciu trzystu milionów woltów zatrzymał jego serce. Reanimacja przywróciła mu życie. Dziś jest innym człowiekiem każdego dnia pamięta, jak cienka jest granica między życiem a śmiercią. W książce Akt drugi dr Matt Morgan opisuje historie pacjentów, którzy przeszli hipotermię, zawał, przeszczep lub przedawkowali i szczęśliwie wrócili do świata żywych, by odkryć, jak mogą wykorzystać tę drugą szansę, którą zesłał im los. Dr Morgan dzieli się ich doświadczeniami oraz własnymi refleksjami na temat tego, jak najlepiej spożytkować dany nam czas. Czego możemy nauczyć się od tych, którzy już raz umarli? Morgan ma talent do pisania w prosty i szczery sposób o sprawach, które martwią większość z nas. Przejmująca i pokrzepiająca książka. The Times Akt drugi łączy barwną narrację z głęboką refleksją. Apeluje, byśmy nie pozwolili, by umknął nam cud bycia żywym. Inspiruje i pociesza. dr Kathryn Mannix, autorka i lekarka
Bezkompromisowe spojrzenie na Izrael i jego politykę oczami jednego z największych światowych autorytetów w dziedzinie badań nad Holokaustem. Atak Hamasu na południowy Izrael 7 października 2023 roku rozpoczął najkrwawszy i najtragiczniejszy rozdział trwającej od ponad wieku bliskowschodniej wojny stuletniej. Profesor Omer Bartov urodził się w kibucu, dorastał w Tel Awiwie i służył w Siłach Obronnych Izraela podczas wojny Jom Kipur. Następnie został historykiem, ekspertem od armii niemieckiej i Zagłady, by po latach spojrzeć krytycznym okiem na własną ojczyznę. Jaką drogę przeszło państwo zbudowane na haśle „nigdy więcej” do ludobójstwa w Strefie Gazy? Od sprzeciwu wobec dyskryminacji etnicznej do dyskryminowania Palestyńczyków. Od narodowej traumy do traumatyzowania innego narodu, a nawet odmawiania mu prawa do istnienia. Od piętnowania i karania faszystów po faszystów we własnym rządzie. Omer Bartov szuka źródeł tych paradoksów. Przenikliwie analizuje ich ewolucję, demaskuje mechanizmy funkcjonowania i pyta o przyszłość. Bo w Izraelu taka krytyczna debata jest możliwa. Jeszcze. Obowiązkowa lektura dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak było, jak jest i jak być może. Marcin Gutowski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
