Pewnego letniego wieczoru w 1969 roku dwaj mężczyźni zeszli po drabince, by stanąć na pylistej powierzchni zwanej Morzem Spokoju i tym samym zrealizować odwieczne marzenie ludzkości.Gdy Neil Armstrong i Buzz Aldrin postawili stopy na księżycowym gruncie, Srebrny Glob przestał być tajemniczym, mitycznym miejscem. Stał się naszym przeznaczeniem.Droga na Księżyc zajmująco opisuje niesamowite dzieje Księżyca i ludzi, którzy jako pierwsi dotarli na jego powierzchnie. Dzięki barwnym ilustracjom i dbałości o szczegóły Jonathan Fetter-Vorm wyczarowuje tętniąca życiem historie wizjonerów, naukowców, konstruktorów i śmiałków, którzy wysłali statek Apollo 11 w legendarna podróż.Od mędrców starożytnej Babilonii po szpiegów z okresu zimnej wojny, od niezwykłych odkryć Galileusza po przygnębiająca spuściznę hitlerowskich zbrodni, od zdumiewających wyczynów astronautów - opisanych ich słowami - po genialne rozwiązania anonimowych inżynierów, Droga na Księżyc wyjaśnia wszystkie aspekty ery kosmicznej.Ponadto wstęp do komiksu napisał sam Michael Collins - trzeci uczestnik pierwszej załogowej wyprawy na Księżyc, pilot modułu dowodzenia Apollo 11.
"Paryż to zawsze dobry pomysł" to opowieści dla tych, którzy kochają Paryż nie tylko za pocztówkowy wizerunek, ale też za jego ludzkie wnętrze. Przechadzając się ulicami, parkami i mostami tego wielkiego ślimaka, Agnieszka Łopatowska sprawdza, co zostało w nim z czasów "mistrza demolki" barona Haussmanna, ojca metra - inżyniera Bienvene, nadsekwańskich praczek i okrutnych wikingów. W niespiesznym tempie, jak prawdziwa flanerka, przeprowadza nas przez zakątki francuskiej stolicy, które nie zawsze leżą na turystycznym szlaku, ale ciągle pachną świeżą bagietką, pięknymi perfumami i przygodą do przeżycia.Autorka przenosi nas w czasie i wiedzie dzielnicami, na które podczas wizyty w Paryżu spojrzymy już z pewnością inaczej. To wspaniała podróż, okraszona wieloma anegdotami i ciekawostkami. ANNA KALCZYŃSKAPrzed Tobą twarde jak paryski bruk fakty, smakowite ciekawostki i wartka opowieść pachnąca prawdziwym uczuciem do Miasta Miłości. Paryż to zawsze dobry pomysł jest wielowymiarowym zaproszeniem, którego nie sposób odrzucić - nawet jeśli Paryż znasz na wylot! JACEK MULCZYK-SKARŻYŃSKI (PAN OD FRANCUSKIEGO)
Taka podróż byłaby dziś niemożliwa… bez paszportu.
Niezwykła wyprawa rowerowa angielskiego dżentelmena do egzotycznego kraju, który powstał niedawno, ale ma spore ambicje. Jego mieszkańcy stawiają się temu wariatowi Hitlerowi i chyba mają prawo. Ich państwo jest niemal trzy razy większe niż wyspa, z której przybył Newman!
Naszego podróżnika i jego dwukołowego towarzysza imieniem George czekają miejsca i ludzie, które wprawią go w osłupienie, zachwyt, czasem wzbudzą śmiech lub litość. Ten zaskakujący wielki kraj nazywa się Polska. Ta Polska już nie istnieje, ale po niemal 90 latach możemy ją znowu oglądać oczami angielskiego pisarza, podróżnika i… szpiega. W każdej z tych ról Bernard Newman sprawdza się znakomicie!
Newman kilka razy odwiedził Polskę. Jego unikatowy reportaż Rowerem przez II RP odsłania przed nami Polskę, jakiej nie znaliśmy i jakiej już nigdy nie będziemy mogli zobaczyć. Po raz pierwszy po niemal 90 latach możemy o niej na szczęście przeczytać.
POZNAJCIE HISTORIĘ NIESAMOWITEGO WOJOWNIKA, LEGENDY NAVY SEALs I GROM. Tomek Dzieran urodził się na początku lat 60., biedne dzieciństwo przeżył w komunistycznej Polsce. Jako nastolatek na ulicach Łodzi walczył o przetrwanie – i to dosłownie. Jak wielu młodych chłopców wolny czas spędzał na trenowaniu sztuk walki i ulicznych bijatykach. Zasmakował życia przemytnika opozycjonisty, nie miał sprecyzowanych marzeń. Kim chciał być, a kim został? Życie w kraju znajdującym się w żelaznym uścisku komunizmu nie było kolorowe. W latach 80. przyłączył się do solidarnościowego podziemia, rozpowszechniał antykomunistyczną propagandę, uczestniczył w protestach. Podczas stanu wojennego został aresztowany, skazany i osadzony w reżimowym więzieniu dla więźniów politycznych, gdzie doznał tortur i przemocy. Nigdy jednak nie stracił nadziei ani wiary w swoją sprawę. Drago w 1984 roku dostał bilet do USA – w jedną stronę. Jego życie to niewiarygodna i inspirująca historia, która pokazuje, że American Dream nie spełnia się sam, ale jego realizacja jest możliwa dzięki uporowi i ciężkiej pracy. *** Przyjacielska rozmowa dwóch weteranów, których los połączył na wojnie w Iraku i pozwolił im przetrwać najcięższą próbę. To gotowy scenariusz na film, który mógłby stać się pewniakiem do hollywoodzkich Oscarów. Łobuz, więzień polityczny w PRL, operator Navy SEAL, a dla nas chłopaków z Marsa, przyjaciel i towarzysz broni. Tomek Dzieran „Drago” to postać nieprzeciętna, wymykająca się wszelkim schematom. To dzięki zaangażowaniu i poświęceniu Drago, dzięki wspólnie wykonywanym operacjom bojowym operatorów GROM i Navy SEAL w Iraku narodziło się braterstwo broni trwające do dziś. płk rez. Piotr Gąstał były dowódca JW GROM
„Hipochondryczka, lekomanka, histeryczka i symulantka”
– słyszą kobiety chorujące na endometriozę od swojego otoczenia.
„Taka jest twoja uroda”
– mówią im lekarze.
Panuje przekonanie, że cierpienie jest wpisane w kobiecość. Bóle miesiączkowe, porodowe – ot, taka kobieca natura. Nic się z tym nie da zrobić. Tak jest stworzony świat. A ta, która się na to nie zgadza, słyszy, że histeryzuje, dramatyzuje i przesadza.
Paraliżujący ból, który uniemożliwia normalne funkcjonowanie.
Obfite miesiączki, których nie da się zastopować.
Choroba, którą trudno zdiagnozować.
Leczenie, które się szpitalom nie opłaca.
Błędy lekarskie, za które nikt nie chce wziąć odpowiedzialności.
System leczenia, który nie istnieje.
Prawie milion Polek cierpi na endometriozę. Potworny ból nie pozwala im normalnie żyć. Latami odbijają się od drzwi gabinetów lekarskich, próbując uzyskać właściwą diagnozę. Nie wierzy się w ich ból, bagatelizuje się go, a potem niewłaściwie i nieudolnie leczy. Tylko dlatego, że są kobietami.
Magda Łucyan i Katarzyna Górniak, dziennikarki TVN-u, w rozmowach z endopacjentkami i lekarzami odkrywają prawdziwy obraz choroby, która jest w Polsce tak bezwstydnie ignorowana. Dobitnie pokazują, że cierpienie nie jest czyjąkolwiek urodą.
Patricia Kazadi:
Co się napłakałam i naklęłam, czytając książkę Taka twoja uroda – wiem tylko ja. Poruszające historie kobiet, bez tabu, tak w tym swoim bólu do bólu prawdziwe, podparte mądrze podanym i jakże potrzebnym kompendium wiedzy. Żałuję, że nie miałam takiej książki na początku swojej drogi z endometriozą. Wręczyłabym ją rodzinie, przyjaciołom czy mężczyznom w moim życiu. Żeby mogli, po prostu, zrozumieć. Moim zdaniem to obowiązkowa lektura nie tylko dla kobiet zmagających się z tą straszną chorobą, ale także ich otoczenia. Pomaga, uczy, oswaja, przestrzega i przeraża, by na końcu dać wsparcie i nadzieję. Jestem przekonana, że dla wielu endopolek będzie drogowskazem i da ukojenie. Tak jak dała je mi.
Prof. Marzena Dębska:
To niezwykle ważna i odważna książka, która wstrząsa świadomością na temat endometriozy. Autorki ukazują dramatyczne przeżycia kobiet, które borykają się z tą chorobą, cierpiąc nie tylko z powodu bólu, ale także powszechnej ignorancji i lekceważenia. Ta poruszająca lektura wywołuje również dyskusję na temat szkodliwych społecznych stereotypów dotyczących kobiecego ciała. Wciągająca, naszpikowana wiedzą, a jednocześnie głęboko przejmująca, pełna empatii i prawdy.
Aga Szuścik:
Ta książka to wzorowa reprezentacja polskich kobiet z endometriozą. Bez ogródek wyjawia trudy poszukiwań diagnozy, ukazuje zróżnicowanie poziomu polskiej ginekologii oraz prezentuje aktualną wiedzę medyczną. Przede wszystkim jednak wspiera i daje nadzieję – zarówno w chorowaniu, jak i w dążeniu do zmian systemowych. Przejmująca, prawdziwa, potrzebna.
Dziękuję Bogu, że się tu urodziłam. Opowieści kobiet EgiptuMary, Amal, Halima, Samira, Donya, Zeynab, Karima, Amina, Farida, Sara, Nada, Noha, Noura, Heba, Hanen i Mona - szesnaście kobiet, szesnaście głosów i szesnaście historii, które wspólnie tworzą złożony, szczery i zaskakujący portret kobiecości we współczesnym Egipcie.Aleksandra Helail mieszka w Egipcie od 2016 roku. Na instablogu @ola_z_egiptu pokazuje życie swojej polsko-egipskiej rodziny i łamie stereotypy. Jest autorką książki Egipt. Kairskie życie polskiej muzułmanki. Przeprowadziła wywiady z kobietami z różnych środowisk - mieszkankami wielkich metropolii i małych wiosek, przedsiębiorczyniami i gospodyniami domowymi, muzułmankami, chrześcijankami i agnostyczkami. Są wśród nich matki, singielki, rozwódki - każda z nich inna, każda z nich wyjątkowa.Dlaczego nie każda Egipcjanka nosi hidżab?W jakim stopniu kobiety uczestniczą w rynku pracy?Kto przejmuje opiekę nad dziećmi po rozwodzie?Jak wygląda podział obowiązków domowych?Czy córki są traktowane lepiej niż synowie?Ile żon może mieć jeden mężczyzna?Z kart książki przemawiają głosy kobiet, które opowiadają o tym, jak wygląda ich łączenie pracy zawodowej z rolą matki w dużym mieście i na prowincji, a także o podejmowaniu decyzji dotyczących małżeństwa oraz macierzyństwa - czasem zgodnie z tradycją, a czasem wbrew niej. Mówią o wierze, edukacji, wolności i swojej tożsamości. Ich historie są głęboko osadzone w egipskiej rzeczywistości, ale jednocześnie zaskakująco bliskie historiom innych kobiet, nie tylko Egipcjanek.Jesteśmy silniejsze, niż wyglądamy; jesteśmy mądrzejsze, niż się wydajemy; jesteśmy bardziej zaangażowane politycznie, niż można by przypuszczać, nawet kobiety, które nie umieją pisać i czytać. To nieprawda, że się nami pomiata i że zostałyśmy złamane.Aleksandra HelailOd 2016 roku mieszka w Egipcie. Jest zakochana nie tylko w Kairze, ale i w Egipcjaninie, którego poślubiła. Świadoma muzułmanka oraz przedsiębiorcza matka, która z powodzeniem wspólnie z mężem prowadzi biznes i naucza dialektu egipskiego. Kobieta z otwartym umysłem i sercem, łamiąca stereotypy. Głośno opowiada o sytuacji kobiet i panujących w Egipcie zwyczajach.
Sohaila Abdulali zaczyna swoja książkę od wyznania jako nastolatka padła ofiarą zbiorowego gwałtu. Trzydzieści lat później przez Indie przetacza się fala protestów po brutalnym gwałcie i śmierci studentki Jyoti Singh, a stary, internetowy artykuł, który Abdulali opublikowała po napaści staje się wiralem. Po latach aktywizmu i pracy na infolinii dla ofiar gwałtu i zajmowania sie tematyka przemocy seksualnej zawodowo, zmuszona jest do powrotu do traumatycznych wydarzen sprzed dekad. O czym mówimy, kiedy mówimy o gwałcie to książka przejmująco szczera, momentami bolesna, ale też niosąca nadzieję. Autorka rozmawia z przetrwankami, z osobami pracującymi seksualnie, z dominami, edukatorkami, aktywistkami, prawniczkami i przygląda się tematom seksu oraz przemocy seksualnej z różnych perspektyw. Na własnym przykładzie pokazuje, że otrzymanie zrozumienia i wsparcia ze strony rodziny jest możliwe; że da się o tym rozmawiać z dziećmi; ze nie ma się czego wstydzić. I jak ważne jest to, jak mówimy o przemocy seksualnej. Stawiając odpowiednie pytania, Abdulali odsłania głęboko zakorzenioną w naszych społeczeństwach kulturę gwałtu. Kto według naszych wyobrażeń pada ofiarą gwałtu? Kto gwałci? Czy to doświadczenie niszczy na zawsze? Czy możliwe jest zbudowanie świata bez gwałtu? Jak wychować chłopców, aby jako dorośli mężczyźni nie gwałcili? I jak po takim doświadczeniu znów odczuwać radość? Opowiedzenie o doświadczeniu gwałtu nie zawsze spotyka się z nagrodą w postaci oczekiwanej ulgi, domknięcia pewnego etapu czy też zwykłej sprawiedliwości. Zdarza się, że przetrwanki mówią, a wszyscy zachowują się tak, jakby nic się nie stało.
Poznaj nowe supermocarstwo i oswój smoka! Chiny już teraz odgrywają ogromną rolę w Twoim życiu. Rozejrzyj się. W zasięgu wzroku z pewnością znajdziesz minimum kilka rzeczy, które powstały w Państwie Środka.
W przeciwieństwie do USA to kraj wciąż jednak nieoswojony. Chcesz zrozumieć lepiej świat, w którym to smok rozdaje karty?
Z książką „Oswoić smoka” zobaczysz Chiny z lokalnej perspektywy. Nic tak wiele nie mówi o danym państwie, jak spojrzenie na życie zwykłych ludzi. O nich nie słyszy się w mediach. Tu oddajemy im głos.
Dlaczego warto „Oswoić smoka"?
Chiny to supermocarstwo, które ma realny wpływ na resztę świata (a ten wpływ będzie tylko większy!),
o Chinach nie ma tylu seriali, filmów i piosenek w popkulturze jak o innym supermocarstwie – USA,
myśląc o Chinach bazujemy więc często na przeterminowanych stereotypach,
staramy się rozumieć Chiny z zachodniego punktu widzenia, który bywa przekłamany,
w Chinach niektóre miejsca, tematy i wątki są niedostępne dla przeciętnego turysty.
Z pomocą przychodzi sinolożka Weronika Truszczyńska, która od lat mieszka i uczy się w Chinach. Jej książka pozwala zgłębić temat kultury, społeczeństwa i polityki Chin.
Weronika Truszczyńska
Sinolożka, absolwentka Uniwersytetu Donghua w Szanghaju.
Twórczyni kanału na YouTubie, na którym od 2015 roku opowiada, jak wygląda prawdziwe życie w największej chińskiej metropolii.
Jej filmy wyświetlono już ponad 67 milionów razy – to prawie tak, jakby każdy mieszkaniec Szanghaju widział trzy z nich.
Reporterki to pierwsza publikacja, która opowiada o twórczyniach literatury non-fiction. Magdalena Wdowicz-Wierzbowska zagląda polskim reporterkom prosto w oczy. Odsłania kulisy ich niełatwego zawodu i życia prywatnego w intymnych portretach konwersacyjnych (jak nazwał ten typ przybliżania człowieka Truman Capote). Autorki uchylają również drzwi swoich domów i pracowni, gdzie pokazują ważne dla siebie przedmioty: łuskę naboju z więzienia w Albanii, fragment łazienkowego kafla, wełniane skarpety, krzyżyk z Wambierzyc czy stary klucz do więziennej celi. Fotografka zdążyła zapisać twarze i opowieści także tych reporterek, które już odeszły. Od 2015 roku, kiedy zaczęła projekt, zmarły: Wiesława Grochola, Irena Morawska, Lidia Ostałowska i Agnieszka Wróblewska. W książce znalazły się ich ostatnie refleksje o życiu i zawodzie. Dwadzieścia jeden kobiet: od legend polskiego reportażu Hanny Krall i Małgorzaty Szejnert po młodsze, nagradzane autorki non-fiction – Olgę Gitkiewicz i Małgorzatę Rejmer. Tym razem to nie one zadają pytania, ale same są przepytywane, a z ich opowieści wyłania się historia gatunku, który uprawiają. „Człowiek, który przede mną zrzuca maskę, przemienia się, ale ja też doznaję przemiany – mówi w rozmowie Magdalena Grochowska. – To obcowanie jest czasem trudne, męczące, destrukcyjne, a niekiedy odświeża mnie, ożywia i buduje, i przynosi olśnienie”. „Ile zaskakujących rzeczy dowiedziałem się o swoich koleżankach! Reporterki to piękna opowieść o życiach spełnionych. A zarazem album fotograficzny, podręcznik reportażu oraz instrukcja, jak przeżyć w tym zawodzie, gdy się jest kobietą” – Mariusz Szczygieł
Nigdy nie chodziło mi o kasę.Nie dążyłem do tego, by stać się najbogatszym człowiekiem na świecie.Działałem w myśl zasady: "Postawię to wszystko na głowie".Zrobię taką muzykę, jakiej nikt jeszcze nie słyszał.W brytyjskiej alternatywie nie ma drugiego takiego jak on. Jego unikalne brzmienie wstrząsnęło sceną muzyczną lat 90., na trwałe wpisało się w historię tamtego pokolenia i do dziś rezonuje w kulturze.Bristol lat 80. pulsował muzyczną energią. Hip-hop i jamajskie sound systemy nadawały ulicom nowy rytm. Tricky wszedł w ten świat na własnych zasadach. Dzięki wrażliwości twórczej wybrał inną drogę niż chłopaki z sąsiedztwa - bokserzy i drobni przestępcy z owianego złą sławą Knowle West, dzielnicy nazywanej białym gettem.Choć miał wyjątkowy talent, nie zależało mu na sławie. Popularność, która przyszła wraz z Massive Attack, a później solowym albumem Maxinquaye, okazała się trudna do udźwignięcia. Wykańczające tempo, igranie z życiem, widmo bankructwa mogły zaprowadzić go na skraj. Muzyka - jego największa pasja - pozwoliła mu przetrwać najtrudniejsze chwile.To autobiografia artysty, który wiele razy balansował na krawędzi, ale zamiast się poddać, przemienił chaos w sztukę.Niezwykła autobiografia niezwykłego artysty, którego życiorys to gotowy scenariusz na filmowy dokument, naznaczony trudnymi do wyobrażenia tragediami. Szczera do bólu, pełna dygresji narracja przypomina oryginalność przełomowych nagrań pioniera trip hopu, choć on sam nie uznaje kategoryzowania sztuki. Nie znajdziemy tu typowych wspomnień muzyka, lecz intymną, chwilami wstrząsającą opowieść o tym, co naprawdę wpłynęło na jego twórczość. Szczególne miejsce zajmują w niej cztery kobiety: matka Maxine, córka Mazy, Bjrk i pewna polska wokalistka... Lektura obowiązkowa, nie tylko dla fanów muzyki.Piotr MetzPolscy słuchacze... Nie lubię używać słowa "fani", bo pochodzi od wyrazu "fanatycy". Polscy słuchacze zawsze bardzo mnie wspierali. Jak na kraj, w którym bywa naprawdę chłodno, publiczność jest bardzo ciepła i nadzwyczaj uduchowiona. Zawsze bierze czynny udział w koncercie, nie ogranicza się jedynie do roli widzów. Moja wokalistka, Marta Złakowska, jest Polką, pochodzi z Płocka. Pracujemy razem od sześciu lat.Jej głos ma niezwykłą siłę poruszenia; rzadko słyszy się coś takiego.Tricky
Wciągająca opowieść o jednym z najbardziej niezwykłych krajów świata.Film studia Ghibli, zapach zielonej herbaty, a może urok drzeworytu Hokusaia? Nieważne, co sprawiło, że pokochałeś Japonię - jeśli chcesz dowiedzieć się, jak wiele kryje się za ulubionym anime lub kawałkiem sushi, ta książka jest właśnie dla ciebie.Christopher Harding, historyk i znawca Kraju Kwitnącej Wiśni, opowiada o jego burzliwych dziejach - od pełnych mitów i legend początków poprzez subtelne piękno arcydzieł poetów i artystów po popkulturę, która podbiła cały świat. Pokazuje, dlaczego zbudowana ze sprzeczności i paradoksów Japonia zachwyca, zaskakuje i inspiruje.W końcu tylko tu wojownik za dnia mógł przelewać krew, a w nocy napisać wiersz lub zatracić się w dźwiękach fletu niesionych przez wiatr. I tylko w Japonii o trwałości kultury świadczy zarówno klasyczne dworskie malarstwo epoki Heian, jak i szalone przygody piratów z mangi One Piece.Dla każdego, kto chce nie tylko podziwiać, ale naprawdę zrozumieć Japonię.CHRISTOPHER HARDING jest autorem książek Japan Story, The Japanese i The Light of Asia. Wykłada na Uniwersytecie Edynburskim i jest częstym gościem audycji w BBC. Jest też autorem cotygodniowego newslettera History with Chris Harding.Japonia od dekad nie schodzi z pierwszych stron gazet, a jej historia zajmuje umysły badaczy i pasjonatów. W tej przekrojowej, napisanej żywym językiem monografii Christopher Harding zabiera nas w niezwykłą podróż w czasie: od niknących w mrokach początków japońskich dziejów, przez okresy wzlotów i upadków, aż po pasjonującą współczesność i przyszłość, której wyzwania przed Japonią stoją. Z olbrzymią wiedzą, humorem i lekkością opowiada o sprawach ważnych, czasem trudnych, często zaskakujących, a na pewno wartych poznania, tak jak poznania warta jest Japonia. Polecam!PIOTR MILEWSKI, autor Dzienników japońskich, Tokio. Opowieści z Dolnego Miasta i Planeta K.
Jestem z gwiazd– WSZYSCY JESTEŚMY Z GWIAZD Jesteśmy nieśmiertelnymi istotami, które uczestniczą w boskiej grze. A to, że Ziemię odwiedzają nasi bracia i siostry w pojazdach UFO z dalekich galaktyk, jest tylko kolejnym elementem niezwykłej układanki. Wierzę, że wszyscy jesteśmy z gwiazd. Dajcie mi szansę, żebym Was do tego przekonał. Robert Bernatowicz– ekonomista i politolog z wykształcenia, dziennikarz z zamiłowania i przypadku. Przez wiele lat prowadził szkolenia dziennikarskie i z samorealizacji. Był gospodarzem popularnych audycji w takich stacjach jak Radio Zet, Polskie Radio i TOK FM. Przeprowadzał wywiady o gospodarce w TV Biznes oraz prowadził pasma informacyjne w Polsat News. Twórca legendarnej audycjiNautilus Radia Zet, a także programuNie do wiaryemitowanego przez TVN. Od 2001 roku stoi na czele Fundacji Nautilus, która zajmuje się badaniem zjawisk niewyjaśnionych. Anna Matusiak – dziennikarka i autorka wielu książek, m.in.Ze śmiercią im (nie) do twarzy i Niezniszczalny. Absolwentka filologii polskiej i teatrologii na Uniwersytecie Wrocławskim. Suicydolog, studentka psychologii, lektorka, specjalistka ds. PR, wykładowczyni dziennikarstwa, trenerka wystąpień publicznych. Pracuje z kobietami nad odwagą w dążeniu do nowego ja. Wraz z mężem prowadzi Studio Syta. Prywatnie mama wspaniałego Maksymiliana.
Migrena - jednak z najpowszechniejszych, a zarazem najsłabiej rozumianych dolegliwości. Zaburza rytm życia, niszczy relacje, utrudnia pracę, uniemożliwia czerpanie radości z najzwyklejszych rzeczy. Autorka - sama kiedyś niemal codziennie cierpiąca na paraliżujące bóle głowy - opowiada o kolejnych terapiach i odkryciach, które z czasem pozwoliły ograniczyć częstotliwość ataków.Migrena ma bogatą historię kulturową. Svedhem odnajduje jej ślady w biografiach Lewisa Carrolla, Virginii Woolf, Zygmunta Freuda i wielu innych myślicieli, pisarzy, artystek. W odległej przeszłości próbowano ją leczyć za pomocą wywiercania otworów w czaszce albo tak absurdalnych terapii, jak okłady z kretów. W XIX wieku migrenę romantyzowano, sądzono, że dotyka jedynie pracujących intelektualnie mężczyzn; później - że to choroba wrażliwych kobiet.Niegdyś była lekceważona przez lekarzy, ale nierzadko także dzisiaj osoby zgłaszające się po pomoc spotykają się z podejrzeniem, że szukają wymówki od obowiązków lub po prostu przesadzają. Współczesna nauka odnosi jednak coraz większe sukcesy w odnajdywaniu przyczyn migreny. Ciemny pokój to zapis życia w cieniu tej choroby, a zarazem opowieść o medycynie, która coraz skuteczniej pomaga chorym, a przy tym przezwycięża uprzedzenia i stereotypy."Dojmująco boleśnie o diabelskim bólu głowy. Celia Svedhem cierpi na migrenę przewlekłą. W tej relacji stara się uzupełnić obraz choroby - aż nazbyt powszechnej, a jednak niewidzialnej - o historię i kontekst." Simon Olofsson, "Sydsvenskan""To prawie niemożliwe, by wyjaśnić, czym jest migrena, komuś, kto sam jej nie doświadczył - mimo to Celii Svedhem udaje się to w mistrzowski sposób." Stefanie Jaksch, "Buchkultur""Nie ma tu szczęśliwego zakończenia, ale jest ulga, która umożliwia lepsze życie. Książka skłania także do refleksji nad tym, jak system opieki zdrowotnej może lepiej odpowiadać na potrzeby pacjentów z ciężką migreną." Anders Beckman, "Allmn Medicin"""Ciemny pokój" jest tak sugestywny jak powieść Annie Ernaux i wypełnia ogromną lukę na półce z książkami." "Svenska Dagbladet"
Porywająca, pełna humoru i absolutnie prawdziwa książka o słynnych postaciach historycznych i ich życiu „pod wpływem”. poznajcie zaskakujące fakty o Ramzesie II, Jerzym Waszyngtonie, Vincencie van Goghu, Beatlesach i wielu innych ikonach dziejów i ich używkach! „Ta książka w niezwykły sposób ożywia znane postacie i epoki. po jej lekturze już nigdy nie spojrzycie na historię tak samo” – Harlan Coben Wiedzieliście, że Aleksander Wielki był notorycznym pijakiem, Szekspir ponoć nie stronił od marihuany, a Steve Jobs uważał, że LSD pomogło mu poszerzyć wyobraźnię? A może obiło się wam o uszy, że Zygmunt Freud tak uwielbiał kokainę, że nieustannie ją zażywał i przepisywał swoim pacjentom? W swojej książce Sam Kelly opowie wam o tym, o czym raczej nie dowiedzieliście się od swoich nauczycieli historii, ujawni naprawdę dziwaczne aspekty życia znanych postaci i okrasi to wszystko błyskotliwym, humorystycznym komentarzem. Zacznie od starożytnej Grecji (Wyrocznia delficka w halucynogennych oparach), a skończy na współczesności (Carl Sagan na astronomicznym haju). Przekonacie się, że na kartach historii jest mnóstwo używek i osób, które z nich korzystały. Ta książka to pasjonująca i rozrywkowa podróż przez ich upadki i wzloty… znaczy: odloty. Zdziwicie się, jak olbrzymi wpływ na historię ludzkości miały rozmaite substancje. Sam Kelly jest absolwentem wydziału historii Uniwersytetu Stanforda i osobą w spektrum autyzmu. Jego pasja do historii graniczy z obsesją: uwielbia odkrywać zapomniane i osobliwe fakty z przeszłości. Potrafi całymi godzinami dokopywać się do najdrobniejszych szczegółów. Jest głęboko przekonany, że historia może być równie ekscytująca jak filmy Marvela, dlatego sam stara się przedstawiać ją w zajmujący i przystępny sposób. "Historia ludzkości na haju" to jego pierwsza książka.
Pierwsza w historii książka o tematyce matematycznej, która zajęła pierwsze miejsce na liście bestsellerów „Sunday Timesa”!
Przeczytajcie o zabawnych – a także tragicznych – konsekwencjach matematycznych błędów, pomyłek i niedokładności. Przekonajcie się, co może się zdarzyć, kiedy w rzeczywistym świecie z matematyką coś pójdzie nie tak. Pi razy oko to pełna humoru, ciekawostek i anegdot książka napisana przez Matta Parkera – słynnego popularyzatora nauki, znanego z youtube’owych kanałów Stand-Up Maths i Numberphile.
Co sprawia, że most zaczynia się kołysać w warunkach, kiedy właśnie nie powinien tego robić? Albo że w tajemniczy sposób rozpływają się w powietrzu miliardy dolarów? Co jest przyczyną wielu katastrof lotniczych i budowlanych? Co prowadzi do zawieszania się wyrafinowanych systemów komputerowych w najmniej odpowiednim momencie? Odpowiedź brzmi: matematyka! A raczej – mówiąc dokładniej – matematyka, z którą w rzeczywistym świecie coś poszło nie tak.
Matt Parker nie ma żadnych wątpliwości – cała nasza cywilizacja i codzienne życie opiera się na matematyce – programy komputerowe, finanse, inżynieria i wiele innych dziedzin zawdzięczają swoje istnienie i (na ogół bezproblemowe) działanie właśnie jej. I przez większość czasu matematyka pracuje sobie cichutko za kulisami, nie zwracając na siebie uwagi, aż... pojawia się błąd. Błąd człowieka, który czegoś nie przewidział, czegoś nie dopilnował lub coś nie do końca dobrze zrozumiał lub wdrożył. Wówczas matematyka staje się naprawdę bezlitosna.
W książce „Pi razy oko” Matt Parker zabiera czytelnika w niesamowitą podróż po manowcach zastosowań matematyki w naszym życiu – krainie błędów, pomyłek, wpadek i gliczy, które zdarzają się wszędzie, gdzie tylko ktoś kiedyś użył do czegoś jakichkolwiek obliczeń. Internet, big data, znaki uliczne, loterie, kalendarze, osobliwe zbiegi okoliczności, pozornie uczciwe gry losowe, niedokładności w pomiarze czasu, fałszywe slogany reklamowe, arkusze Excela, konwersje jednostek – przekonajcie się, czym grożą błędy popełniane przez ludzi korzystających z matematyki na co dzień, czyli na dobrą sprawę… przez nas wszystkich! Konsekwencje błędów matematycznych bywają zabawne, zadziwiające, ale niestety także tragiczne. O wszystkich Matt Parker pisze wyjątkowo lekkim piórem, z dystansem i charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru.
Nowa książka autora bestsellerowej Czarnej owcy medycyny. Schizofrenia. Przez wielu uważana za najbardziej tajemniczą chorobę psychiczną. Dawniej nie znano jej przyczyn, więc chorych uznawano za opętanych przez diabelskie siły. Nie dawało się jej leczyć, więc pacjentów i pacjentki trzymano w zamkniętych ośrodkach i poddawano okrutnym zabiegom. Jednak dzięki dziesiątkom badań, setkom eksperymentów, tysiącom prób i błędów dziś o schizofrenii wiemy już bardzo dużo i wkrótce być może uda się jej zapobiegać. Jeffrey A. Lieberman w przystępny sposób dzieli się swoją bogatą wiedzą psychiatryczną. Wciągające opisy badań naukowców i przypadków klinicznych przeplata z dramatycznymi przeżyciami pacjentów i swoimi doświadczeniami z praktyki medycznej. Jego książka to obowiązkowa, pełna empatii lektura dla zainteresowanych historią medycyny i psychiatrią oraz tych, których życie zostało naznaczone schizofrenią – dla bliskich i rodzin osób zmagających się z tym zaburzeniem.
Czy strach bywa zaraźliwy?W jaki sposób zmiany klimatu wpływają na emocje ptaków?Jaka jest różnica między strachem a lękiem?Czy duży mózg gwarantuje wyższy poziom inteligencji? Czego się boją ptaki? to niezwykła opowieść o emocjach, które decydują o przetrwaniu. Adam Zbyryt, ceniony przyrodnik i popularyzator nauki, zabierze cię w fascynującą podróż do świata skrzydlatych mieszkańców pól, lasów i miast. Jego książka to solidna porcja rzetelnej, popartej badaniami wiedzy i świetna motywacja do tego, by wziąć lornetkę i rozpocząć własne obserwacje.Z tej książki dowiesz się, jak poziom hormonów stresu wiąże się z sukcesami lęgowymi bielików oraz skąd samce sójki wiedzą, jakie pożywienie dostarczyć samicom. Zrozumiesz też, czym jest gen ciekawości, który sikorki dzielą z ludźmi, oraz jak duże jest pole widzenia bocianów, znacząco ułatwiające im przetrwanie. Nowe, poprawione i rozszerzone wydanie książki pt. Krajobraz strachu zilustrowane licznymi fotografiami to więcej niż lekcja ornitologii. To opowieść o delikatnej równowadze między odwagą a ostrożnością, która pozwala ptakom żyć, a nam je podziwiać.
„Nie ma być miło i przyjemnie. Ma być przejmująco, niekomfortowo, czasem zaskakująco. Jak w filmie Zanussiego czy na obrazie Beksińskiego” – pisze Stanisław Maksymowicz we wstępie do swojej najnowszej książki “Ukryta epidemia. Choroby cywilizacyjne Polaków”. Autor zaprasza czytelnika w podróż przez mroczne zakamarki codzienności – pełnej pułapek, które sami na siebie zastawiliśmy. To nie jest opowieść o chorobach w stylu podręcznika medycznego. To spojrzenie głębiej – poza schematy i sztywne ramy – w sam środek systemu społecznego, który te choroby wytwarza i podtrzymuje.
Z chirurgiczną precyzją Maksymowicz analizuje fenomen zdrowia i choroby, które – choć dobrze opisane przez akademicką medycynę – wciąż wymykają się naszej świadomości. Co niszczy i zabija współczesnego człowieka? Jak wpływają na to instytucje, mechanizmy społeczne i nasza codzienna rutyna? Autor pokazuje, że by zrozumieć chorobę, nie wystarczy traktować człowieka jak biologiczną maszynę. Trzeba zajrzeć głębiej – w kontekst, w którym żyjemy, pracujemy i umieramy.
„Medycyna jest nauką społeczną” – pisał Rudolf Virchow. To myśl, którą Maksymowicz uczynił punktem wyjścia. Wiele z tego, co nazywamy chorobą, jest w istocie produktem społeczeństwa. Zdrowie w cieniu postępu to książka błyskotliwa, prowokująca i wstrząsająca. Nie da się jej czytać bez poczucia dyskomfortu – i właśnie o to chodzi. Autor wymaga od czytelnika odwagi, by spojrzeć prawdzie w oczy i na nowo zrozumieć, czym jest zdrowie i choroba.
Poruszający reportaż o cenie sławy, toksycznych relacjach i pragnieniu miłości, która czasem przybiera najstraszniejszą z możliwych form.Sierpień 1996 roku. Agnieszka Kotlarska, Miss Polski 1991 i pierwsza Polka, która zdobyła tytuł Miss International, zostaje brutalnie zamordowana przed swoim domem we Wrocławiu. Zabójca zadaje jej śmiertelne ciosy nożem. W ataku ranny jest również jej mąż, wszystko odbywa się na oczach dwuipółrocznej córki.To jednak nie jest prosta historia zbrodni z pierwszych stron gazet. Raczej opowieść o młodej kobiecie, która - choć do kariery modelki została popchnięta przez ambicję matki - właśnie stała przed życiowym przełomem. O dziewczynie, która kilkakrotnie w swoim życiu uciekała i kilkakrotnie wracała. O kobiecie, która wreszcie odnalazła szczęście w macierzyństwie, ale nie dane jej było się nim nacieszyć.Ewa Wilczyńska dociera do nieznanych dotąd dokumentów, rozmawia z bliskimi Agnieszki oraz jej zabójcą. Odkrywa skomplikowane relacje rodzinne, kulisy świata mody lat dziewięćdziesiątych i mroczną obsesję sprawcy. Rekonstruuje ostatnie dni i godziny życia Agnieszki, przygląda się także śledztwu i procesowi sądowemu, w tle stawiając pytanie, czy tej tragedii można było uniknąć. Dociera również do córki, która opowiada o dorastaniu w cieniu lęku ojca o jej życie i zdrowie.Lata osiemdziesiąte i początek dziewięćdziesiątych - złota era konkursów piękności.To czas, gdy zwycięstwo w wyborach miss otwierało drzwi do wielkiej kariery - w modelingu, biznesie, a czasem także do bajkowego życia prywatnego. Popularność, którą zdobywały laureatki, była fenomenem, trudno ją porównać z czymkolwiek współczesnym. Może tylko triumf polskiej reprezentacji nad Brazylią w finale mistrzostw świata w piłce nożnej dorównałby tamtemu szaleństwu.Ale życie w blasku fleszy miało też swoją mroczną stronę. Oprócz zachwytu pojawiały się obsesje, fanatyzm i dramaty. Najtragiczniejszym symbolem tego czasu jest historia Agnieszki Kotlarskiej, miss, która zginęła z rąk wielbiciela.To opowieść o epoce, w której konkursy piękności rozpalały wyobraźnię całego kraju - epoce wielkich marzeń, lśnieni i cieni.Ewa Wachowicz, producentka, dziennikarka i prezenterka telewizyjna, Miss Polonia 1992Jeszcze nikt nie zabrał nas tak głęboko w świat i życie Agnieszki Kotlarskiej i jej męża. Poznajemy ich uczucie, troski, towarzyszymy w przełomowych i zwyczajnych momentach.Nikt też tak bardzo nie odsłonił nam umysłu jej zabójcy, a wcześniej wieloletniego stalkera. Czy można było wyłapać niepokojące sygnały i uniknąć tragedii? Niestety, tak. I właśnie dlatego tę książkę trzeba przeczytać.Justyna Mazur-Kudelska, Piąte: Nie zabijaj, "Newsweek Magazyn Kryminalny"Rzadki to jest miks w polskim reportażu, kiedy dziennikarska skrupulatność spotyka się z rozmachem jak z topowego serialu. W efekcie dostajemy scenerię paździerzowej epoki transformacji, wielkie miłości oplecione w żałosne ludzkie błędy, wiszące na horyzoncie poczucie nieuchronnej tragedii. Całość czyta się jak scenariusz najnowszego hitu ze stajni Netflixa lub HBO. Tyle tylko, że ani jedno słowo nie zostało zmyślone.Bartosz Józefiak, reporter, autor książek Wszyscy tak jeżdżą i Patodeweloperka
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
