Marzenia o nieśmiertelności i bogactwie,
przypadkowe ofiary, trucizny i podrabiane złoto –
Epokę (al)chemii czyta się jak najlepszy thriller!
Czy da się wyprodukować złoto z dziecięcego moczu?
W jaki sposób fascynacja chemiluminescencją doprowadziła do wynalezienia zapałki?
Co łączy chiński eliksir mający gwarantować nieśmiertelność z prochem strzelniczym?
Czy skok do kadzi z winem może uratować przed śmiercią w płomieniach?
Kit Chapman przywraca do życia zapomnianych innowatorów – odważne alchemiczki, rzemieślników-eksperymentatorów i łasych bogactwa oszustów. Obalając eurocentryczny mit dotyczący rozwoju chemii i ukazując wkład wielu kultur w odkrycia tej dziedziny, opowiada historię o ludzkiej ciekawości, ambicji i pomysłowości.
Dowiedz się, jak alchemicy inspirowali rozwój współczesnej medycyny, dlaczego eksperymentowanie z eliksirami doprowadziło do stworzenia leków przeciw malarii, jak pigmenty zmieniały losy imperiów, a odwieczne marzenie o przemianie jednych metali w inne urzeczywistniło się dzięki fizyce jądrowej.
Alchemia to magia,
która dzięki pracy wielu pokoleń ewoluowała w naukę,
bez której osiągnięć nie wyobrażamy sobie współczesnego życia.
Książka, na podstawie której powstał kultowy serial „Love Story”. Ikona stylu. Obiekt obsesji paparazzich. Kobieta, której świat nigdy naprawdę nie poznał. Przez lata Carolyn Bessette-Kennedy funkcjonowała przede wszystkim jako żona Johna F. Kennedy’ego Jr. i bohaterka jednej z najgłośniejszych tragedii końca XX wieku. Media stworzyły z niej zimną, niedostępną księżniczkę, a tabloidy bezlitośnie śledziły każdy jej krok. Kim była naprawdę? Elizabeth Beller oddziela fakty od mitów i po raz pierwszy pokazuje Carolyn jako ambitną, inteligentną i niezależną kobietę, która jeszcze przed poznaniem Johna zrobiła błyskotliwą karierę w domu mody Calvin Klein. Opierając się na niepublikowanych wcześniej relacjach rodziny, przyjaciół i współpracowników, autorka rekonstruuje życie kobiety uwielbianej za styl, a jednocześnie bezlitośnie prześladowanej przez media. To nie tylko opowieść o miłości i tragedii rodziny Kennedych, ale także poruszająca historia o cenie sławy, seksizmie, sile medialnych narracji i kobiecie, która przez całe życie próbowała zachować własną tożsamość. Fascynująca biografia, która przywraca Carolyn Bessette-Kennedy należne jej miejsce w historii. Za ikoną stylu kryła się kobieta. Za legendą – prawda.
„Czasem najbardziej buntowniczą rzeczą, jaką można zrobić, jest przeczytanie książki”. Los Angeles Times „Tę książkę czyta się jak powieść szpiegowską”. Financial Times „Żywa, doskonale udokumentowana i pasjonująca…”. The Guardian „Opowieść Charliego Englisha sprawia wrażenie wyjętej wprost z kart powieści Iana Fleminga…”. The Washington Post Przez niemal pięć dekad po drugiej wojnie światowej żelazna kurtyna dzieliła Europę, tworząc najdłuższą i najpilniej strzeżoną granicę pomiędzy dwoma wrogimi obozami. Wojna nie toczyła się na polach bitew – było to mordercze starcie psychologiczne, walka o serca i umysły. Niewielu rozumiało to lepiej niż George Minden, szef tajnej operacji znanej jako „program książkowy CIA”, której celem było inspirowanie sprzeciwu w bloku sowieckim za pomocą literatury pokazującej prawdziwy obraz świata. Ze swojej siedziby na Manhattanie „klub książki” Mindena potajemnie wysłał na Wschód dziesięć milionów egzemplarzy zakazanych tytułów. Książki przemycano ciężarówkami i jachtami, zrzucano z balonów, ukrywano w pociągach i chowano w bagażach podróżnych. Nigdzie nie przyjmowano ich z takim entuzjazmem jak w Polsce, gdzie krążyły po cichu wśród zaufanych czytelników. Zapotrzebowanie na te książki było tak wielkie, że powielano je w niezliczonych kopiach, dzięki czemu powstał niekontrolowany przez państwo rynek nielegalnych publikacji. Pod koniec lat osiemdziesiątych nielegalna literatura była w Polsce tak powszechna, że cenzura zaczęła się załamywać. Wkrótce potem runęła sama żelazna kurtyna. Charlie English po raz pierwszy opowiada historię zimnowojennego przemytu i tajnych drukarni, wydobywając na światło dzienne działalność niezwykłych ludzi, którzy walczyli o wolność intelektualną, takich jak Mirosław Chojecki – bity, więziony i wygnany za wypełnianie swojej konspiracyjnej misji. „Klub książki CIA” to opowieść o sile drukowanego słowa jako narzędzia oporu. Pokazuje, że książki naprawdę mogą dać wolność. Charlie English jest byłym dziennikarzem brytyjskiej gazety „The Guardian”. Pełnił między innymi funkcję redaktora działu kultury oraz szefa działu wiadomości zagranicznych. Jest członkiem Royal Geographical Society i autorem kilku książek reportażowych. Mieszka z rodziną w Londynie.
To jedno z najgłośniejszych zabójstw III RP. 25 czerwca 1998 roku na parkingu przed własnym blokiem został zastrzelony były komendant główny policji generał Marek Papała. Organy ścigania natychmiast postawiły sobie za punkt honoru znalezienie sprawcy. Tymczasem śledztwo prowadzone przez specjalną grupę zadaniową postępowało wyjątkowo powoli, zataczając coraz szersze kręgi. Dlaczego do dziś nie skazano winnego tej zbrodni? Dlaczego morderstwo Marka Papały stało się narzędziem politycznym? Odpowiedzi na te pytania zna tylko jeden człowiek. Marek Siewert – policjant, który na polecenie najwyższych władz trzykrotnie badał tę sprawę – doskonale wie, kto zabił. Dziś, już na emeryturze, podejmuje rękawicę rzuconą przez Grzegorza Głuszaka i rozprawia się z teorią o wielkim polityczno-biznesowym spisku. Obnaża nieudolność grupy śledczej i prokuratury, która nie dość, że nie rozwiązała sprawy, to jeszcze postawiła przed sądem przypadkowe osoby. Książka przeprowadza czytelnika przez kolejne tropy i hipotezy, obalając nagromadzone przez lata mity. Pokazuje szokującą skalę zaniedbań i manipulacji, ukrywania dowodów, sterowania świadkami i okłamywania opinii publicznej. Co najważniejsze: wskazuje sprawcę. Bez cienia wątpliwości, na podstawie dowodów i zeznań. Marek Siewert – emerytowany policjant Komendy Stołecznej Policji i Komendy Głównej Policji. Odznaczony brązowym i srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Złotą Odznaką Zasłużonego Policjanta. Wielokrotnie nagradzany przez MSWiA. Uczestniczył w zespołach operacyjno-dochodzeniowych badających głośne sprawy zabójstw: Edyty Wieczorek z Ząbek, Jacka Dębskiego oraz w warszawskim oddziale Kredyt Banku. W latach 2002–2010 trzykrotnie przeprowadzał audyt śledztwa w sprawie zabójstwa Marka Papały. Grzegorz Głuszak – dziennikarz specjalizujący się w tematyce przestępczości zorganizowanej i meandrach polskiego wymiaru sprawiedliwości. Od dwudziestu pięciu lat reporter programów telewizyjnych „Superwizjer” i „Uwaga!” w telewizji TVN. Wielokrotnie nagradzany za swoją twórczość, w tym najbardziej prestiżową nagrodą dziennikarską w Polsce – Grand Press – za cykl reportaży „25 lat za niewinność” i „Utracona młodość Tomasza Komendy”. Laureat międzynarodowych festiwali filmów dokumentalnych, m.in. za film dotyczący niesłusznego skazania Beaty Pasik. Autor bestsellerowych książek o błędach wymiaru sprawiedliwości, m.in. zekranizowanej „25 lat niewinności. Historia Tomasza Komendy”. Pomysłodawca i współzałożyciel Fundacji Dowód Niewinności, pomagającej osobom poszkodowanym przez polskie organy ścigania i wymiar sprawiedliwości.
Wielowątkowa opowieść o narkotyku, który opanował świat Koka, śnieg, biała dama – narkotyk o wielu nazwach i wielu rynkach zbytu, płynący wartkim nurtem z Kolumbii i Meksyku do portów na wszystkich kontynentach. Tytułowe „zero zero zero” to oznaczenie najszlachetniejszej mąki, które handlarze zaadaptowali dla najczystszej kokainy. Roberto Saviano z charakterystyczną wnikliwością i zaangażowaniem opisuje ciemną stronę globalnej gospodarki od południowoamerykańskich karteli, przez włoskich i rosyjskich mafiozów kontrolujących handel kokainą, po banki i polityków pomagających w praniu brudnych pieniędzy. To nie jest tylko opowieść o narkobiznesie – to reportaż o światowym systemie, olbrzymich zyskach i niezliczonych ofiarach walki o pieniądze i wpływy. NaZero zero zeroskładają się historie i wywiady z pierwszej ręki połączone z literacką narracją, dziennikarstwem śledczym i analizą geopolityczną. Światowa sprzedaż i konsumpcja kokainy radykalnie zmieniły zarówno czarny rynek, jak i legalne gospodarki, a także całe społeczeństwa. Dzięki książce Roberta Saviana ciemne sprawy wychodzą na światło dzienne.
Ma trzy oblicza: Aleksander Głowacki, Jan w Oleju, Bolesław Prus. Rozproszone ślady jego biografii odnaleźć można nie tylko w archiwach i źródłach z epoki, ale przede wszystkim przemycone w jego twórczości. To z niej dowiedzieć się można o nim rzeczy najważniejszych, jakby grał z czytelnikiem w kotka i myszkę. Monika Piątkowska, łącząc temperament detektywa z wnikliwością psychologa, przeprowadza drobiazgowe śledztwo i tworzy pełnowymiarowy portret pisarza genialnego i nie docenianego przez współczesnych, prześladowanego przez liczne manie, otoczonego kobietami i owładniętego szaleńczą zazdrością o sławę Sienkiewicza. Prus, którego dzięki niej poznajemy, nie jest spiżową figurą na postumencie, lecz prowadzącym podwójne życie, targanym namiętnościami człowiekiem z krwi i kości.
Monika Piątkowska – dziennikarka, pisarka. Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim dziennikarstwo i politologię, pracowała w dziale reportażu „Gazety Wyborczej”. Autorka Życia przestępczego w przedwojennej Polsce, powieści Krakowska żałoba, zbioru opowiadań Nikczemne historie oraz zbiorów felietonów Talki w wielkim mieście, Talki z resztą (wraz z mężem Leszkiem Talko)
Od Wielkiego wybuchu do Spotify
165 milionów lat temu narodził się rytm.
50 milionów lat temu pojawiła się muzyczna kultura śpiewających wielorybów.
40 tysięcy lat temu Homo sapiens stworzył pierwszy instrument.
Każdy jest muzykalny. Nasze serce bije w rytmie, a kroki wystukują takt. Muzyka jest zapisana w naszych palcach, krtani, a ponoć nawet w genach. Towarzyszy nam od początków naszego gatunku. A może dłużej?
Światowej sławy muzykolog Michael Spitzer zabiera czytelnika w wielką podróż przez dzieje muzyki – od kosmicznej muzyki sfer po sztuczną inteligencję, od pieśni Pigmejów po Bacha i Taylor Swift, od neum po platformy streamingowe.
W tej opowieści spotykają się wszyscy: tańczące papugi i Król Dawid z lirą. Bollywood i Beethoven. Adele, Gustav Mahler i Michael Jackson. Miles Davis i Eminem.
Dlaczego neandertalczycy byli ideałem muzykalności?
Czy to prawda, że gwiazdy drgają w takt muzyki?
Czy gust muzyczny jest zapisany w naszych genach?
I dlaczego to właśnie muzyka czyni nas ludźmi?
OD DAWNYCH WIERZEŃ PO WSPÓŁCZESNE ZBRODNIE
POZNAJ MROCZNĄ TWARZ ALBIONU
Jakie macie tu potwory?
To jedno z najlepszych pytań, jeśli chcesz poznać daną kulturę.
A Brytyjczycy mają bogatą tradycję strachu.
***
Wielka Brytania to nie tylko Windsorowie, five o’clock, Beatlesi i David Beckham.
To kraina elfów, wiedźm, kelpie, Kuby Rozpruwacza i Frankensteina.
Słowem – kraj fascynujących mitów, potworów, zjaw i zbrodni.
W „Mrokach Albionu” spotykają się dawne legendy i współczesne historie.
Od syren i magów, przez Nessie i króla Artura,
po literackich antybohaterów, którzy do dziś budzą niepokój.
Wyrusz szlakiem mrocznych wrzosowisk, nawiedzonych zamków, szeptów tajemniczych duchów i mglistych londyńskich ulic. Poznaj miejskie legendy z pogranicza folkloru, literatury i rzeczywistości.
Secret Service, od 1865 roku odpowiedzialna za ochronę prezydentów USA, przechodziła drogę od wzoru profesjonalizmu po instytucję uwikłaną w skandale i polityczne naciski. Trzykrotna laureatka Nagrody Pulitzera, dziennikarka Washington Post, odsłania kulisy jej wzlotów i upadków: od reform po zamachu na Kennedyego, przez udaremnioną próbę zabójstwa Reagana, aż po dramatyczne wydarzenia na Kapitolu 6 stycznia 2021 roku. To wstrząsająca opowieść o władzy, lojalności i granicach odpowiedzialności służb specjalnych.
Która trafi w pierwszej kolejności na wydawnictwznak.pl i platformę b2b
Odkryj piękno, którego nie dostrzegają inni
Modernizm w Polsce to nie tylko monumentalne gmachy i ikony architektoniczne. Wszyscy znamy katowicki Spodek czy obserwatorium kosmiczne na Śnieżce. Mało kto zachwyca się jednak kunsztownymi wnętrzami Domu Technika w Gdańsku, kolorowymi freskami na dworcu autobusowym w Oleśnicy czy barwną mozaiką na fasadzie dawnej fabryki nici w Nowej Soli.
Jeszcze rzadziej dostrzegamy modernizm na osiedlach, placach i ulicach, które każdego dnia przemierzamy bez większego namysłu. Przez dziesięciolecia stał się tak powszechny i oczywisty, że niemal przestał być zauważany. A przecież współtworzy on krajobraz naszej codzienności.
Maciej Czarnecki, ceniony fotograf i miłośnik architektury, zabiera czytelnika w podróż mało znanym szlakiem polskiego modernizmu. Pokazuje go jednak nie jako zamknięty rozdział historii sztuki, lecz jako żywą opowieść o ambicjach, marzeniach i codzienności kolejnych pokoleń Polaków. Udowadnia, że to, co do tej pory wydawało się nam szare i nijakie, to świadectwo kreatywności w czasach niedoboru.
Turysta futurysta jest jednocześnie przewodnikiem, reportażem i lekcją czułej obserwacji. To książka, która nauczy cię patrzeć uważniej i dostrzegać ukryte znaczenia w modernistycznych osiedlach mieszkaniowych, kameralnych ośrodkach wypoczynkowych i sanatoriach czy niepozornych domach handlowych – wszystkich budynkach, które wydają się jedynie tłem naszego codziennego życia.
Prawie 300 klimatycznych fotografii
Ponad 200 miejsc wartych odwiedzenia
Jedyny przewodnik, którego potrzebujesz
Ameryka jest najlepszym krajem na świecie. I najgorszym.
To miejsce, w którym wszystko – od jedzenia po rzeczywistość – pokrywa warstwa cukru. Tylko tutaj matka ma mniej praw niż pies, ketchup uznaje się za warzywo, a rachunek ze szpitala potrafi zrujnować życie szybciej niż sama choroba. Tu dzieci uczą się przetrwać atak uzbrojonego napastnika, zanim opanują tabliczkę mnożenia, a morderca, jeśli tylko jest przystojny, może zostać bohaterem narodowym.
Ameryka obiecuje nieograniczone możliwości, ale za wszystko wystawia rachunek.
Alek Korab mieszka w Stanach od dwunastu lat. Ma tam rodzinę, przyjaciół, firmę… i ataki paniki. Kocha ten kraj, ale widzi jego upadający mit. Zagląda więc tam, gdzie nie sięgają hollywoodzkie kamery ani turystyczne zachwyty, i pokazuje prawdziwą Amerykę, która jednocześnie fascynuje, szokuje, uzależnia i przeraża.
Bo jak żyć spokojnie, gdy każdego dnia zastanawiasz się:
– czy czarny dym pożaru nie przysłoni słońca na długie tygodnie?
– czy praca na trzech etatach wystarczy, żeby opłacić rachunki?
– czy nie zostaniesz zastrzelony, kiedy przez pomyłkę zapukasz do cudzych drzwi?
- i kiedy ten kraj przestał być rajem?
Jedna z najbardziej wstrząsających książek historycznych ostatnich lat.
Po wojnie golono im głowy i skazywano na milczenie.
Pracownice domów publicznych w obozach koncentracyjnych, zmuszane do pracy seksualnej kobiety z ulic Krakowa czy Warszawy - zepchnięte na margines historii stały się niewidzialnymi i „niegodnymi” ofiarami wojny.
Oskarżano je o kolaborację, zawstydzano, napiętnowano. Ich historii nie było w podręcznikach, wspomnieniach ani oficjalnej pamięci.
Nowe, poszerzone wydanie przełomowej książki Joanny Ostrowskiej przynosi m.in. niepublikowane wcześniej świadectwa więźniarek i rozbudowaną część poświęconą Majdankowi. To efekt kolejnych lat pracy, nowych relacji i historii, które zaczęły docierać do autorki po pierwszym wydaniu.
Joanna Ostrowska, jedna z najbardziej wyrazistych i bezkompromisowych historyczek, pokazuje nie tylko skalę przemocy, lecz także sposób, w jaki po wojnie odbierano ofiarom godność, podmiotowość i prawo do własnego głosu.
Przemilczane to poruszająca opowieść o tym, jak łatwo historia pomija „niewygodne biografie”. I jak wielką siłę ma przywracanie głosu tym, których nie mogliśmy albo nie chcieliśmy słuchać.
Joanna Ostrowska (ur. 1983) – laureatka Nagrody Literackiej NIKE Czytelników i Czytelniczek 2022, doktorka nauk humanistycznych w zakresie historii, studiowała również w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ, Katedrze Judaistyki UJ, Gender Studies UW, Zakładzie Hebraistyki UW
i PWSFTviT w Łodzi. Wykładowczyni akademicka i dramaturżka teatralna. Członkini Rady Programowej Queer Muzeum Warszawa. Autorka książek: Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w czasie II wojny światowej (2018), „Mój Führerze!”. Ofiary przymusowej sterylizacji
na Dolnym Śląsku w latach 1934–44 (2019), Oni. Homoseksualiści w czasie II wojny światowej (2021) oraz Ślady. Historia pewnego archiwum (2025).
RECENZJE:
Choć opowieść Ostrowskiej ma fundament naukowy, dla miłośników takich autorów jak Svetlana Aleksijewicz czy Marcin Zaremba, stanowić będzie poruszające doświadczenie. Przemilczane to pozycja dla osób, które stawiają trudne pytania i są gotowe na rewizję własnych poglądów.
To lektura wymagająca odporności – napisana chłodnym, precyzyjnym językiem, który potęguje tragizm opisywanych realiów.
Prof. dr hab. Jolanta Kolbuszewska
Rozprawa naukowa, „dotykająca” bardzo skomplikowanej części i tak przecież niełatwego procesu historycznego (wojna, okupacja, konspiracja), a także jego następstw już po zakończeniu wojny.
To klucz w zrozumieniu „przemilczenia” i „przemilczanych”. Ich zdwojonego dramatu – czasu gwałtu, czasu ofiary i czasu powojennego – strachu, wstydu, odpowiedzialności, rodzinnej tajemnicy, często kłamstwa. Ale i odwagi – zgoda na dokumentację, zgoda na publikację – to nie tylko postawa, ale
i odpowiedzialność – zło wojenne pozostaje, również w formacie: gwałt, częścią całego procesu:
II wojna światowa, okupant – okupowani, konspiracja, ale i ofiara. Kobieta – ofiara.
Prof. dr hab. Jacek Chrobaczyński
Błędne koło przemocy mającej swe źródło w patriarchalno-mizoginiczno-bogoojczyźnianej moralności toczyło się nadal i w końcu przestało, spychając niewygodne ofiary na margines zapomnienia. I oto teraz, ponad siedemdziesiąt lat po wojnie, Joanna Ostrowska przywraca je naszej pamięci. Odmilcza przemilczane. Bardzo jestem z niej dumny.
Mike Urbaniak, Vogue
Wymazano je z historii, bo są niewygodne, bo rozbijają sztywny podział na oprawcę i ofiarę. Bo jak nazwać więźniów, którzy w puffach katowali bezbronne kobiety, odreagowując w ten sposób własne poniżenie? Ostrowska pierwsza w Polsce sięga po historie przymusowych pracownic seksualnych w czasie II wojny światowej. Dlaczego tak późno?
Polska pamięć była i jest martyrologiczna, heroiczna, męska.
Teraz te zapomniane ofiary nazizmu są już trochę mniej zapomniane.
Justyna Szklarczyk, Polityka
Ostrowska dowodzi, że cierpienia związane z przemocą seksualną wyparto z polskiej pamięci zbiorowej, bo były „moralną kontrowersją", nie pasowały do narracji
o bohaterskiej walce z okupantem. Obecna polityka historyczna też nie sprzyja takim opowieściom, więc ta praca jest tym bardziej cenna.
Piotr Gajdowski, Newsweek
Ogromna praca wobec porażającej historii i wobec dojmującego paradoksu, że łatwiej bywało – jak czytamy we Wstępie – ustalić umeblowanie w pokojach domu publicznego niż to, kto tam pracował. Joanna Ostrowska wykonała gigantyczną pracę, by podjąć próbę przywrócenia głosu tym, których doświadczenia zostały przemilczane, a osobiste historie zakodowane wyłącznie niemal w drobnych szczegółach: w punktach na mapie, w inicjałach, w datach pośpiesznie zapisanych na marginesach dokumentów.
Weronika Murek
Naginanie historii do własnych potrzeb, jej upiększanie, a nawet jej fałszowanie ma w Polsce bardzo długą tradycję. Naszych królów i ich czyny idealizowali nadworni kronikarze, łącznie z Gallem Anonimem, Wincentym Kadłubkiem czy Janem Długoszem, a w czasach, gdy traciliśmy niepodległość, ku pokrzepieniu serc i dusz, nieodmiennie przywoływano dawnych władców z całą długą listą ich wspaniałych zalet i bohaterskich czynów. Nawet w podręcznikach historii nader często poprawiono wizerunki królów, wstydliwie kryjąc za zasłoną milczenia wszystko, co zdaniem autorów nie zasługiwało na pamięć, bo nie pasowało do budującej wizji naszych dziejów. W swojej książce „Skandaliści w koronach” Andrzej Zieliński zrywa kilka właśnie takich zasłon, pokazując, że obok czynów, którymi nasi władcy słusznie mogli się szczycić, było i wiele takich, których nie można nazwać inaczej jak skandalem, głupotą czy zbrodnią. Wydobywając je z zapomnienia, autor stara się skłonić czytelników do refleksji, a niekiedy do zupełnego przewartościowania poglądów na nasze dzieje i kształtujących je monarchów. Andrzej Zieliński – dziennikarz i historyk, autor licznych książek, poświęconych zagadkowym epizodom historii Polski, m.in. „Tajemnice polskich Templariuszy”, „Początki Polski. Zagadki i tajemnice”, „Przekleństwo tronu Piastów”, „Władysław Łokietek. Niezłomny czy nikczemny”, „Oskarżony Jan Długosz”, „Król apostata. Największa tajemnica polskiego średniowiecza”.
Nieustraszona, nienasycona, bezkompromisowa. Jedyna taka fotografka w XX wieku.
Jak to się stało, że zjawiskowa modelka Vogue’a fotografowała wyzwalanie Dachau, a potem wykonała słynne zdjęcie w mieszkaniu Hitlera?
W dzieciństwie pada ofiarą gwałtu. Jako osiemnastolatka ucieka z Nowego Jorku do Paryża, by zostać uczennicą Mana Raya. Maluje ją Picasso, przyjaźni się z Leonorą Carrington. Ale zamiast być modelką i muzą sama zostaje artystką.
Gdy wybucha II wojna światowa, fotografuje modę w ruinach londyńskich domów. Trafia na front, gdzie dokumentuje pierwsze użycie napalmu przez Amerykanów. Z Dachau i Buchenwaldu wysyła budzące grozę zdjęcia ofiar i katów. A potem w mieszkaniu Hitlera wchodzi do wanny i tak powstaje jedno z najsłynniejszych zdjęć w historii fotografii.
Carolyn Burke miała dostęp do odkrytego dopiero po śmierci bohaterki ogromnego archiwum. Chciała zrozumieć kobietę, która mimo przeżytej w dzieciństwie traumy, nigdy się nie poddawała, robiła wszystko na własnych warunkach i którą nienasycony apetyt na życie pchał do kolejnych odkryć. Na podstawie urywków jej historii powstał film „Lee. Na własne oczy” z Kate Winslet w roli głównej. W książce znajdziecie dużo więcej.
„Była muzą, która swoją energię twórczą zachowywała dla siebie, nie poświęcała jej dla partnerów artystycznych, życiowych, seksualnych. W ten sposób przełamała, jako jedna z nielicznych, konwencję kobiety obracającej się w artystycznych kręgach. Jak udało jej się uciec z tylu stereotypów, na które niejako skazywały ją praca, pochodzenie, uroda? Miller często opisywała siebie jako istotę podwójną: anielski wygląd, szatański charakter”.
Olga Wróbel, Kurzojady
„Porywająca biografia. Miller to zapomniana i wizjonerska fotografka, która była muzą oraz kochanką najbardziej wpływowych artystów początku XX wieku, a jednocześnie jedną z niewielu kobiet, które potrafiły wyjść poza tę rolę i pokazać własną wizję sztuki. (…) Fotografka znajdująca się między horrorem a pięknem, między byciem oglądaną a byciem obserwatorką.”
– New York Times Book Review
Omówienie geografii Ukrainy - jej położenia w Europie, obszaru, granic lądowych i morskich - oraz opisy przyrody, w których zawarta jest charakterystyka geologii i tektoniki, zasobów bogactw mineralnych, klimatu i jego cech, zasobów wodnych, gleb i ich właściwości, roślinności i świata zwierzęcego. Autorzy zwracają również uwagę na walory turystyczne i zasoby rekreacyjne oraz na problemy ochrony przyrody. Obok charakterystyki środowiska przyrodniczego w ujęciu całościowym, zaprezentowane zostało również omówienie pięciu podstawowych regionów fizyczno-geograficznych. Pracę zamyka omówienie najważniejszych aktualnych problemów geograficznych Ukrainy.
Nowe, poszerzone wydanie głośnego reportażu o najważniejszych wydarzeniach w Europie w ubiegłym stuleciu
Jaka była Europa XX wieku? Jak//a jest na początku wieku XXI?
Czy da się ją opisać, wybierając jedno miasto na dekadę?
Każde z przedstawianych przez Konstantego Geberta wydarzeń ilustruje ważne procesy politycznej, kulturalnej i społecznej historii Europy: od cesarskiej parady w Wiedniu w 1908 roku, przez artystyczne debaty w Warszawie w latach 80., aż po wojenne spalenie Biblioteki Narodowej w Sarajewie w roku 1992. Początek wieku XXI widzimy w świetle wydarzeń w Kijowie, Mediolanie i Urk. Dokąd zaprowadziła nas burzliwa epoka wielkich wojen, wzlotów i upadków systemów totalitarnych, prób jednoczenia się i tworzenia wspólnot?
Jak mówi autor, w jego XX wieku „więcej jest lewicy niż prawicy, więcej feministek niż Kościoła, więcej artystów niż polityków i więcej paradoksów niż rzeczy pewnych”. Gebert uważnie obserwuje, jak wątki różnych opowieści splatają się ze sobą – choćby losy pewnego bezrobotnego malarza z Wiednia szlifującego bruki, który później walczył pod Ypres i głodem mordował Leningrad.
Do czego doprowadził nas wiek XX?
Jak radzimy sobie z etycznym wyzwaniem przyjmowania uchodźców i co będzie z Ukrainą?
Czy możemy patrzeć w przyszłość z optymizmem i – jak sugeruje autor – „pesymisty ten jeden raz nie dopuścić do głosu”?
Konstanty Gebert zdobył sobie uznanie kompetentną publicystyką polityczną oraz reportażem. Jedno i drugie odnajdujemy teraz w książce o niedawnych losach Europy i Europejczyków, w której barwność opisu reporterskiego idzie w parze z wnikliwością historyka. Ten obraz dziesięciu wydarzeń z życia Europy w XX w. skłania do refleksji i nad współczesnością, i nad miejscem pamięci w świadomości europejskiej. Przekonuje, że jedność Europy takiej wspólnej pamięci wymaga.
Bronisław Geremek w 2004 roku o pierwszym wydaniu Dziesięciu dni Europy
Konstanty Gebert – psycholog, tłumacz, dziennikarz, nauczyciel akademicki. W stanie wojennym, pod pseudonimem Dawid Warszawski, publikował w prasie podziemnej. Współzałożyciel między innymi Żydowskiego Uniwersytetu Latającego i Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. Twórca i pierwszy redaktor naczelny miesięcznika „Midrasz”.
Autor tysięcy artykułów prasowych i kilkunastu książek, między innymi o obradach Okrągłego Stołu, wojnie w Bośni, historii Izraela i polskich Żydach.
Laureat Nagrody Klio oraz nagród im. Marcina Króla, Beaty Pawlak, Józefa Tischnera, Marka Edelmana i Jerzego Giedroycia za książkę Ostateczne rozwiązania. Ludobójcy i ich dzieło (2022).
Dziennikarz „Gazety Wyborczej” od jej powstania do 2022 roku, obecnie stały współpracownik „Kultury Liberalnej”. Od 2023 roku tworzy autorski podcast Ziemia zbyt obiecana.
Książka, która zmieni sposób, w jaki patrzysz na góry. Co sprawia, że ludzie ryzykują życie, by stanąć na szczycie? Skąd bierze się magnetyczna siła gór jednocześnie hipnotyzujących i bezwzględnych? Robert Macfarlane zabiera czytelnika w porywającą podróż przez historię ludzkiej wyobraźni, pasji i obsesji. To nie jest zwykła książka o górach to opowieść o przemianie naszego myślenia, o momencie, w którym strach ustąpił miejsca fascynacji, a niedostępne szczyty stały się symbolem wolności, odwagi i przekraczania własnych granic. Autor łączy fascynujące fakty z osobistymi doświadczeniami, tworząc opowieść pełną napięcia, refleksji i autentycznych emocji. Próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego miejsca niegdyś postrzegane jako chaotyczne i niebezpieczne stały się celem marzeń milionów ludzi na całym świecie.
Jak wygląda prywatne życie świadka koronnego?
Życie świadka koronnego okryte jest tajemnicą – tylko nieliczni wiedzą, gdzie przebywa i jak jest chroniony. Czy wygląda jak w czasach gangsterskich i czy została zmieniona jego tożsamość? Czy żyje w jednym miejscu, czy też wciąż zmienia swój adres zamieszkania w obawie przed szukającymi go zabójcami? Co grozi osobie, która podejdzie zbyt blisko świadka i będzie sprawiała wrażenie niebezpiecznej dla niego? Czy świadek znajduje się pod ochroną przez cała dobę i na czym ta ochrona polega? Życie byłego gangstera w „koronie” przypomina film sensacyjny, w którym główne role – obok skruszonego przestępcy – grają służby specjalne, komandosi i organy ścigania. W książce „Masa o życiu świadka koronnego” znajdą się odpowiedzi na powyższe pytania, ale niech nikt nie spodziewa się całej prawdy. Zresztą, czy ktoś ją zna w stu procentach? Z tej książki wynika, że… nie.
Nie znałem Jarosława Sokołowskiego jako gangstera. Poznałem go już jako świadka koronnego i – jak sam mówi – człowieka odmienionego. Może dlatego trudno mi go sobie wyobrazić jako kogoś, kto siał postrach i krzywdził innych. Jak wspominał mi pewien stołeczny policjant: „Gdy dostawaliśmy cynk, że do miasta zbliża się Masa wraz ze swoją grupą, wszyscy byliśmy w najwyższej gotowości. Takie »odwiedziny« zawsze zwiastowały coś niedobrego. Musieliśmy być przygotowani na każdy scenariusz”. Dzisiaj nie ma już tamtego Masy, nie ma grupy pruszkowskiej i paraliżującego strachu na ulicach. Jest za to świadek koronny, który postanowił wziąć udział
w niebezpiecznej wojnie ze swoim dawnym środowiskiem i przyczynił się do zwycięstwa. Moje pierwsze spotkanie z nim miało miejsce sześć lat temu – zanim do niego doszło, przeszedłem wszelkie procedury, związane z dotarciem do tzw. osoby chronionej. W ciągu kolejnych miesięcy i lat coraz lepiej poznawałem tajniki funkcjonowania świadka koronnego oraz instytucji odpowiedzialnych za jego bezpieczeństwo. Byłem na jego weselu, na jego uroczystościach rodzinnych, wybraliśmy się nawet razem na wakacje do Afryki. Ale choć wiem wiele, to na pewno nie wszystko: są sprawy, do których nie zostanę dopuszczony, o których wiedza jest mi najzupełniej zbędna. I niech tak zostanie – pewna strefa życia świadka koronnego powinna pozostać tajemnicą jego i ludzi, którzy go chronią. Wystarczy, że ciągle mam możliwość nagrywania jego wspomnień, a potem dzielenia się nimi z Czytelnikami.
Artur Górski
Artur Górski – dziennikarz, pisarz, autor bestsellerowej rozmowy z Jarosławem Sokołowskim „Masa o kobietach polskiej mafii”, nagrodzonej Bestsellerem Empiku 2014 w kategorii literatura faktu, kolejne tomy – „Masa o pieniądzach polskiej mafii”, „Masa o porachunkach polskiej mafii”, „Masa o bossach polskiej mafii”, „Masa o kilerach polskiej mafii” i „Masa o żołnierzach polskiej mafii” – przez wiele miesięcy podbijały listy bestsellerów. Poza nimi napisał wiele powieści sensacyjnych, m.in. „Gucci Boys”, „Al Capone w Warszawie”, „Zdrada Kopernika”, oraz pozycji z gatunku non-fiction: „Świat tajnych służb”, „Gang” i „Pięść Dawida”. Specjalizuje się w problematyce międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. Twórca magazynu „Focus Śledczy”.
Jarosław Sokołowski – pseudonim Masa, były przestępca, jeden z najbardziej wpływowych gangsterów tzw. grupy pruszkowskiej, od 2000 r. świadek koronny. W latach 90. blisko związany z jednym z pruszkowskich bossów Andrzejem K. „Pershingiem”. Skłócony z większością szefów mafii. Dzięki jego zeznaniom udało się pogrążyć „Pruszków”.
Poznaj kulisy procesu, który zatrząsł światem biznesu, polityki i mafii.
We wrześniu 2002 roku rozpoczął się jeden z najważniejszych procesów ostatnich dekad. Procesem mafii pruszkowskiej żyła przez wiele miesięcy cała Polska. Wszystko za sprawą organów ścigania i jednego człowieka – Jarosława Sokołowskiego, który miał stanąć na sali sądowej oko w oko ze swoimi byłymi kompanami i pomóc wymiarowi sprawiedliwości udowodnić im winę.
W tej opowieści nie ma stenogramów zeznań ani akt sprawy. Jest przemilczana opowieść o najbardziej spektakularnym procesie i nieznane fakty, które po dziś dzień wracają w życiu publicznym. Bo kto myśli, że to już przeszłość, myli się.
Tak jak większość Polaków bardzo interesowałem się procesem grupy pruszkowskiej, choć – jak prawie wszyscy – miałem o nim bardzo mgliste pojęcie. Do mediów przeciekało niewiele z tego, co wydarzyło się na sali sądowej, a i tak nie można było mieć pewności, że te informacyjne okruchy mają coś wspólnego z prawdą. Dlatego głównie musieliśmy zadowalać się relacjami spod budynku sądu, gdzie reporterzy wypatrywali podejrzanie wyglądających mężczyzn w drogich samochodach i przypisywali im przynależność do mafijnych struktur.
Tak jak większość Polaków byłem pewien, że pruszkowscy bossowie zostaną skazani za najcięższe przestępstwa, przypisywane im nie tylko przez organy ściągania, ale także, a może przede wszystkim, przez media i społeczeństwo. Wydawało się niemożliwe, aby mafijny zarząd uniknął odpowiedzialności za krew, która do końca dekady lat 90. lała się po Polsce szerokim strumieniem. Okazało się jednak, że między wiedzieć a udowodnić jest olbrzymia przepaść – prokuratorzy pozbawieni twardych dowodów nie byli w stanie przekonać sądu do wymierzenia bossom kar za zlecanie zabójstw. A jednak stosunkowo niskie wyroki nie wywołały społecznego oburzenia. Dla Polaków ważniejsze było to, że potężna struktura mafijna przestała istnieć i przynajmniej na jakiś czas została odizolowana od społeczeństwa. A co będzie potem, co się uda udowodnić w kolejnych postępowaniach, to się zobaczy. No, właśnie – to się zobaczy.
Artur Górski
Artur Górski – dziennikarz, pisarz, autor bestsellerowej rozmowy z Jarosławem Sokołowskim "Masa o kobietach polskiej mafii", nagrodzonej Bestsellerem Empiku 2014 w kategorii literatura faktu, kolejne tomy – "Masa o pieniądzach polskiej mafii", "Masa o porachunkach polskiej mafii", "Masa o bossach polskiej mafii", "Masa o kilerach polskiej mafii", "Masa o żołnierzach polskiej mafii" i "Masa o życiu świadka koronnego" – przez wiele miesięcy podbijały listy bestsellerów. W 2017 roku udało mu się w formie książki doprowadzić do spotkania nieprzejednanych wrogów – Moniki Banasiak i Jarosława Sokołowskiego, i tak powstała bestsellerowa rozmowa "Słowikowa i Masa. Twarzą w twarz". Poza tym napisał wiele powieści sensacyjnych, m.in. "Gucci Boys", "Al Capone w Warszawie", "Zdrada Kopernika", oraz pozycji z gatunku non-fiction: "Świat tajnych służb", "Gang" i "Pięść Dawida". Specjalizuje się w problematyce międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. Twórca magazynu „Focus Śledczy”.
Jarosław Sokołowski – pseudonim Masa, były przestępca, jeden z najbardziej wpływowych gangsterów tzw. grupy pruszkowskiej, od 2000 r. świadek koronny. W latach 90. blisko związany z jednym z pruszkowskich bossów Andrzejem K. „Pershingiem”. Skłócony z większością szefów mafii. Dzięki jego zeznaniom udało się pogrążyć „Pruszków”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
