Krzyż i karteleJan Paweł II w Ameryce ŁacińskiejJaką rolę może odegrać papież w świecie naznaczonym przez wojskowe junty, rewolucje, nierówności społeczne i przemoc karteli? Czy autorytet moralny jest w stanie wpływać na bieg historii równie skutecznie jak polityczna siła?Krzyż i Kartele to fascynująca opowieść o pontyfikacie Jana Pawła II widzianym z perspektywy Ameryki Łacińskiej - kontynentu kontrastów, gdzie głęboka religijność spotykała się z brutalnością dyktatur, konfliktami ideologicznymi i walką o prawa człowieka. Autor pokazuje papieża nie tylko jako przywódcę Kościoła, lecz także jako jednego z najważniejszych uczestników globalnych przemian końca XX wieku.Na kartach książki czytelnik śledzi papieskie podróże, spotkania z przywódcami państw, dialog z lokalnymi Kościołami oraz reakcje na kryzysy polityczne i społeczne rozgrywające się od Meksyku po Argentynę. W tle pojawiają się zimna wojna, upadek komunizmu, ruchy społeczne, emigracja oraz zmagania milionów ludzi z biedą, przemocą i brakiem wolności.To nie jest klasyczna biografia. To historyczno-polityczna analiza pontyfikatu, który przekraczał granice religii i stawał się istotnym elementem światowej geopolityki. Książka ukazuje, jak słowo, dyplomacja i wiara mogły oddziaływać na rzeczywistość równie mocno jak armie, partie polityczne czy ekonomiczne interesy.Poruszająca opowieść o wierze, władzy i ludzkiej godności w czasach wielkich konfliktów oraz przełomowych przemian współczesnego świata.
Autor należy do grona tych postaci, które w polskim harcerstwie odegrały rolę szczególną. Był nie tylko wybitnym historykiem i badaczem dziejów konspiracji, lecz także a może przede wszystkim instruktorem z powołania. Łączył rzetelną wiedzę naukową z głębokim wyczuciem spraw wychowawczych. Cechowała go skromność, gotowość do działania oraz umiejętność uważnego słuchania i rozumienia innych. Te przymioty odnajdujemy również w jego tekstach wnikliwych, nierzadko emocjonalnych, a zarazem stawiających w centrum uwagi podstawowe wartości harcerskie i obywatelskie.Na niniejszy tom składają się artykuły i dokumenty powstałe w latach 1989-2004, a więc w okresie szczególnym dla polskiego harcerstwa czasie przemian ustrojowych i rodzącego się pluralizmu organizacyjnego. W stosunku do poprzednich wydań zbiór został uzupełniony o ważny tekst Tomasza pt. Szare Szeregi jako organizacja wychowawcza, który w swoim czasie stanowił jedną z pierwszych prób spojrzenia na fenomenSzarych Szeregów nie przez pryzmat spektakularnych akcji czy działań zbrojnych, lecz z perspektywy celów wychowawczych i metod ich realizacji. Dla wielu instruktorów lat osiemdziesiątych tekst ten stanowił jeden z drogowskazów wskazujących właściwy sposób myślenia o pracy harcerskiej niezależnie od warunków, w jakich przyjdzie ją prowadzić. Ze wstępu hm. Tomasza Maracewicza Lektura tekstów hm. RP Tomasza Strzembosza była dla mnie doświadczeniem formacyjnym. Uważam, że ich znajomość jest niezbędna do zrozumienia fundamentów współczesnego harcerstwa jego oblicza,tożsamości i podziałów. Zarazem są to w większości teksty uniwersalne, niosące głęboki sens także poza ścisłym kontekstem historycznym czy harcerskim.hm. Michał Topolski Przekrojowe, kompleksowe spojrzenie na istotę harcerstwa. Obowiązkowa pozycja w próbach na wyższe stopnie instruktorskie, niezbędna dla zrozumienia naszej pracy i związanych z nią wyzwań.hm. Maciej Sadowski
Kultowa książka odsłaniająca kulisy największego kryzysu finansowego naszych czasów Prawdziwa historia globalnego kryzysu z 2008 roku zaczyna się rok wcześniej, na rynku instrumentów pochodnych opartych na kredytach hipotecznych wysokiego ryzyka, masowo udzielanych zadłużonym Amerykanom. Wśród nielicznych, którzy dostrzegali nadciągającą katastrofę, jeszcze mniej osób miało odwagę postawić zakład na swoją prognozę i dzięki temu zarobić miliardy. Michael Lewis snuje fascynującą opowieść o ludziach, którzy przejrzeli mechanizmy rynku,zanim system runął pod ciężarem chciwości, korupcji i bezwzględnej kalkulacji. Na podstawie książki powstał film Big Short (2015), nagrodzony Oscarem za najlepszy scenariusz adaptowany.
Wstrząsająca podróż do mrocznego serca świata wielkich finansów Odkąd jako dzieciak kopał zniszczoną piłkę na ulicach wschodniego Londynu, patrząc na wznoszące się w oddali wieżowce, Gary marzył o czymś lepszym. Po wygraniu konkursu dla traderów dostał złoty bilet do nowego życia. Trafił do świata, w którym mógł zarobić więcej pieniędzy, niż kiedykolwiek sobie wyobrażał. Świata, zdominowanego przez dysfunkcyjnych matematycznych geniuszy i przepracowanych psychopatów. Świata, w którym każdego dnia obraca się kwotami sięgającymi biliona dolarów. Gdzie śni się o liczbach, a potem w ogóle przestaje się spać… Aż wreszcie przychodzi świadomość cynizmu tej gry, w której obstawia się upadek gospodarki iubóstwo milionów ludzi. Świat coraz bardziej osuwa się w przepaść, a wraz z nim zdrowie psychiczne. Jednak wycofać się z gry jest o wiele trudniej, niż do niej wejść.
W 1892 roku w stanie Massachusetts popełniona została jedna z najsłynniejszych zbrodni w historii. Kim był jej sprawca? Oto zagadka, której jak dotąd nie udało się rozwikłać.4 sierpnia w domu rodziny Borden w Fall River dokonano dwóch niezwykle brutalnych morderstw. Małżeństwo Andrew i Abby Borden zginęło od ciosów ciężkim, ostrym narzędziem. Zabójca nie pozostawił po sobie praktycznie żadnych śladów.W centrum podejrzeń znalazła się córka jednej z ofiar, Lizzie Borden. Miała potencjalny motyw, była na miejscu zbrodni, a jej wyjaśnienia rodziły coraz więcej pytań. Brakowało jednak tego co najważniejsze: bezspornych dowodów.Czy Lizzie popełniła zbrodnię doskonałą? A może prawdziwy morderca zniknął, pozostawiając niewinną kobietę z piętnem zabójczyni?Krzysztof Drozdowski odsłania kulisy sprawy, która wciąż budzi dyskusje i rozpala wyobraźnię. Prowadzi czytelnika tam, gdzie kończą się fakty, a zaczyna legenda.Sprawa ta stała się inspiracją m.in. dla serialu "Potwór. Historia Lizzie Borden" produkcji Netflix.
Historia Jurka z Szymanowa Z właściwą sobie precyzją i dociekliwością Anna Mieszkowska prowadzi czytelnika przez meandry nierozwiązanej tajemnicy rodzinnej, próbując odtworzyć losy swego ojca tytułowego Jurka z Szymanowa. Książka ma charakter osobistego reportażu, który wciąga od pierwszej strony. Powołując się na własne wspomnienia, szczątkowe informacje, oryginalne dokumenty pozyskane od świadków oraz odnalezione w archiwach, autorka odsłania okoliczności powstania filmu Załoga, Szkoły Jungów oraz Ruchu Uniwersalistów (do którego należał także Tadeusz Rolke). Zdaniem Anny Mieszkowskiej jest to milcząca czarna karta historii powojennej marynarki handlowej i nie tylko.Piotr DziewońskiFundacja Sztafeta Pamięci imienia Anny Mieszkowskiej
Operacyjniacy widzą rzeczy, o których inni woleliby nie wiedzieć. Wchodzą do domów, w których wydarzyła się tragedia. Rozmawiają z mordercami, ofiarami i ich bliskimi. Zdobywają informatorów, przenikają do półświatka, obserwują, słuchają i czekają. Czasem tygodniami. Czasem miesiącami.Muszą podejść blisko.Ale nigdy za blisko. Bo w tej pracy zaufanie jest narzędziem, kłamstwo może prowadzić do prawdy, a człowiek, który dziś dostarcza informacji, jutro może zacząć prowadzić własną grę. Wystarczy chwila nieuwagi, jeden błąd, jedna relacja, która przestaje być wyłącznie służbowa, żeby znaleźć się po niewłaściwej stronie cienkiej niebieskiej linii.Robert Młodzian i jego koledzy z wydziału kryminalnego słupskiej policji wracają. Wraz z nimi historie brutalnych zbrodni, zaginięć i ludzkich tragedii, które wydarzyły się naprawdę. Tym razem jednak Adrian Ksycki i Michał Łańko zaglądają jeszcze głębiej za kulisy pracy operacyjnej i pokazują nie tylko, jak kryminalni zdobywają informacje i rozwiązują sprawy, lecz także jaką cenę płacą za lata spędzone zbyt blisko zła."Operacyjniak. Historie (nie)zapomniane" to druga część fabularyzowanego reportażu true crime opartego na doświadczeniach policjantów kryminalnych.
Jaki kolor ma ocean? To pytanie otwiera tę fascynującą i bogatą w znaczenia opowieść, która wymyka się prostym definicjom. Ocean, jeden z najważniejszych podmiotów współczesnego świata, nie jest tu tłem ani krajobrazem, lecz żywym bohaterem - świadkiem historii, archiwum pamięci i miejscem, w którym splatają się losy ludzi i świata pozaludzkiego.Podróż transatlantykiem pozwala autorowi wsłuchać się w głos oceanu - w jego rytm, pamięć i jego milczenie. Przemieszczając się po kolejnych piętrach statku niczym po labiryncie, przygląda się on Atlantykowi jako przestrzeni migracji i ucieczki, przez którą przemieszczają się uchodźcy, wygnańcy i ci, którzy szukają nowego początku. Jednocześnie pokazuje ocean jako kruche, zagrożone środowisko, na którym odciskają się skutki ludzkiej działalności i katastrofy klimatycznej, śledzi losy statków i podróżujących nimi pisarzy i artystek - tych wszystkich, którzy nie podążają po utartych i znanych szlakach.To książka o podróży, ale i o pisaniu, gdzie autor z rozmachem i dezynwolturą bada granice - języka, ale i swoje własne jako pisarza i obserwatora - jednocześnie zagłębiając się zarówno w inne teksty, obrazy i historie, jak i w przestrzenie własnej biografii i pamięci. W swoim eseju Tomasz Szerszeń zastanawia się nad stykami ludzkiej i nieludzkiej historii, pokazuje, jak w pewnych okolicznościach turysta może się zmienić w uchodźcę, pyta, czym był i czym jest "smutek podróży" i co to znaczy "być pomiędzy", w tranzycie.
Biografia Arka Gołasia napisana we współpracy z rodziną i bliskimiZwyczajny, skromny chłopak. Tak mówili o nim ci, którzy kiedykolwiek spotkali go na swojej drodze. I choć przyjaciele i znajomi wiedzieli, że potrafił także dobrze się zabawić, a w złości rozbić telefon o ścianę, wszyscy pozostawali zgodni co do jednego: był jednym z największych talentów w historii polskiej siatkówki.Tragiczny wypadek na autostradzie w Austrii sprawił, że marzenia 24-letniego Arkadiusza Gołasia w jednym momencie zostały brutalnie przerwane - niespełna dwa miesiące po ślubie z Agnieszką i osiem dni po zakończeniu mistrzostw Europy, w których z reprezentacją Polski zajął piąte miejscePiotr Bąk postanowił zadbać o to, by pamięć o tym wyjątkowym siatkarzu nigdy się nie zatarła. Rozmawiając z jego siostrą, rodzicami, trenerami, kolegami z internatu, klubów i reprezentacji Polski, stworzył niezwykle osobisty portret Arka Gołasia - wielkiego sportowca i człowieka.Ta książka nie jest kolejną zwykłą biografią. To piękny hołd oddany komuś, kto siatkówce poświęcił się bez reszty. I do dziś pozostał w sercach kibiców z całej Polski.***Ta książka, pomimo bólu, który nadal odczuwam po stracie bratniej duszy, przywołała mnóstwo pięknych wspomnień. Potrafiłeś roztoczyć wokół siebie niesamowitą aurę, która sprawiała, że każdy w Twoim towarzystwie czuł się wyjątkowo dobrze. Przyjacielu, bardzo mi Ciebie brakuje- Krzysztof IgnaczakSportowo był rewelacyjny. Jego konikiem był atak. Pamiętam, że gdy tylko mieliśmy problemy, wystarczyło zagrać do Arka i było po sprawie.- Michał WiniarskiGdy wyskakiwał, sprawiał wrażenie, jakby unosił się w obłokach. Nie było wiadomo, jak to w ogóle możliwe. Był wspaniałym człowiekiem, który nigdy nie stwarzał problemów wychowawczych.- Ireneusz MazurPodczas mistrzostw Europy w 2005 roku mieszkałem z Arkiem w jednym pokoju. Byliśmy umówieni, że mniej więcej w okolicy świąt Bożego Narodzenia zobaczymy się i zwiedzimy razem ciekawe miejsca we Włoszech. Niestety, nie zdążyliśmy.- Sebastian ŚwiderskiDługo wyobrażałem sobie i analizowałem, co by było, gdyby pojechał innego dnia, gdyby pewne rzeczy potoczyły się inaczej Ja już zawsze będę pamiętał o Arku. Szesnastego września odmawiam za niego zdrowaśkę. To odpowiednia chwila, żeby spędzić z nim trochę czasu.- Łukasz ŻygadłoFragment książki - Arkadiusz Gołaś. Przerwana podróż Arkadiusz GołaśArkadiusz Gołaś (1981-2005) - polski siatkarz, olimpijczyk, reprezentant kraju w latach 2001-2005. Karierę seniorską rozpoczął w AZS Częstochowa, w sezonie 2004/2005 reprezentował włoski klub Sempre Volley Padwa. Jako reprezentant Polski dotarł do ćwierćfinału igrzysk olimpijskich w Atenach. Jego ostatnim turniejem były mistrzostwa Europy w 2005 r., podczas których Polska zajęła piąte miejsce. W sezonie 2005/2006 miał grać we włoskim klubie Lube Banca Macerata. Zginął 16 września 2005 r. w wypadku samochodowym podczas podróży do Włoch.
Historie kobiet, które zakulisowo rządziły Watykanem.Nie miały prawa zasiadać w kolegiach kardynalskich, kierować kurią ani sprawować kościelnych urzędów. A jednak od wieków wpływały na losy Kościoła katolickiego, doradzały papieżom, uczestniczyły w najważniejszych rozgrywkach politycznych, a nawet inspirowały religijne przemiany.Kim była Donna Olimpia Maidalchini, nazywana niekiedy "papieżycą" XVII wieku? Czy legenda o Joannie, kobiecie na tronie Piotrowym, kryje w sobie historyczne ziarno prawdy? Jaką rolę w Kościele odegrała Matka Pascalina, najbliższa współpracowniczka Piusa XII? Dlaczego Francesca Chaouqui stała się bohaterką jednego z największych współczesnych watykańskich skandali? I co losy Lukrecji Borgii, Marii Magdaleny czy Wandy Półtawskiej mówią o miejscu kobiet w Kościele?Nowa książka autorów bestsellera "Kryminalna historia Watykanu" przywołuje zaskakujące opowieści o bohaterkach, które do centrum katolickiego świata trafiały bocznymi drzwiami. O ich ambicjach, wierze, odwadze i cenie, jaką płaciły za przekraczanie granic wyznaczonych przez męski świat Kościoła. Warto poznać portrety kobiet, bez których historia Watykanu potoczyłaby się zupełnie inaczej.
30 września nakładem RASP ukaże się książka ROK RAKA. Moja onkohistoria. Podróż bez planu, mapy i przewodnika Miałam 45 lat. Byłam w świetnej formie. Zdrowa, aktywna, szczęśliwa, przekonana, że nowotwór dotyczy innych. A potem usłyszałam diagnozę: rak piersi. Ta książka jest zapisem roku, który zmienił wszystko. Roku pełnego strachu, niepewności i pytań bez odpowiedzi. Pokazuje drogę od pierwszego szoku, przez leczenie i zwątpienie, aż po odzyskiwanie poczucia sprawczości i wiary w przyszłość. To opowieść o chorobie, ale jeszcze bardziej o życiu. O zwykłych dniach, które nagle stają się bezcenne. O ludziach, którzy dają siłę. O odwadze, która pojawia się wtedy, gdy wydaje się, że już jej nie mamy. Napisałam tę książkę dla siebie sprzed diagnozy. I dla Ciebie – jeśli potrzebujesz odrobiny wsparcia, zrozumienia i nadziei. Wierzę, że dzięki niej ktoś poczuje się mniej samotny, mniej zagubiony i po prostu mniej przestraszony. „Rok raka” Aleksandry Wysockiej to intymny zapis onkodrogi, który wymyka się ramom literatury faktu i porywa stylem niczym wciągająca powieść. Wysocka odczarowuje dotychczasowy sposób opowiadania o chorobie nowotworowej, oddając w ręce czytelników książkę, jakiej brakowało na polskim rynku: literacki debiut o znakomitej narracji, z wyrazistym językiem i mocnym głosem autorki, podejmującym niezwykle ważny społecznie temat. O autorce: Aleksandra Wysocka – rocznik 1979, z wykształcenia socjolożka, z zamiłowania podróżniczka, z zawodu wiceprezeska Fundacji K.I.D.S. Klub Innowatorów Dziecięcych Szpitali. Ma na swoim koncie kilka gościnnych tekstów dla tygodnika Polityka. Mieszka w Warszawie z mężem, dwójką dzieci i dwoma kotami, ale gdy tylko może rusza ku słońcu, zwykle bez planu. Lubi las, czarny humor i białe wino i ma niepokojącą skłonność do kupowania biletów lotniczych. Wraz z mężem hobbystycznie prowadziła blog podróżniczy 8 stóp, który otrzymał nominację do „Travelerów” w kategorii „Blog roku”. Z rodzinnej onkohistorii i własnego raka piersi „ulepiła” książkę, jaką sama chciałaby przeczytać po usłyszeniu diagnozy.
Po kilku operacjach kręgosłupa układ nerwowy Marty przypomina zepsutą instalację elektryczną. Krzyś od urodzenia cierpi na jedną z najboleśniejszych chorób świata - pęcherzowe oddzielanie naskórka. Endometrioza atakuje coraz więcej miejsc w ciele Adrianny. Gdyby system ochrony zdrowia nie zawodził, ból nie zmieniałby ich życia w piekło.Dopiero od maja 2017 roku prawo do leczenia bólu obejmuje wszystkich pacjentów, nie tylko umierających, rodzące czy osoby w stanie nagłego, ostrego bólu z oczywistą przyczyną. Jednak nowa ustawa nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości. Wyniszczeni cierpieniem pacjenci uzależniają się od leków nierzadko przepisywanych bez umiaru, a w skrajnych przypadkach popełniają samobójstwo.Co gorsza podejście do leczenia bólu podlega stereotypom. Dolegliwości kobiet, które zmagają się z przewlekłym bólem, często traktowane są z większą podejrzliwością. Nadal pokutuje wiara, że mają wyższy próg bólu i skłonności do "histeryzowania". Z kolei cierpienie mężczyzn jest w oczach lekarzy wiarygodniejsze, a diagnostyka trwa krócej.Anna Kiedrzynek próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego uśmierzanie przewlekłego bólu wciąż jest w Polsce luksusem. Ze zbioru poruszających indywidualnych historii wyłania się zarys społecznej historii bólu jako zjawiska.Jest to książka o bólu: o tym, co robi z ciałem, jak je niszczy, zabija, ale przede wszystkim o tym, jak nim rządzi. To książka o tym, komu pozwalamy cierpieć i jak nierównomiernie rozkładamy nasze współczucie, słysząc słowa "boli mnie". One, w zależności od tego, kto je wypowiada, mają różny ciężar. Czasem bywają bardzo lekkie.Znajdziecie w tej książce opowieści o próbach mierzenia bólu poprzez wbijanie igieł i rażenie prądem, o zabiegach na sercu bez znieczulenia i strachu przed morfiną. To książka o takim rodzaju bólu, który zmusza do uciekania z Polski przez całą Europę z piłką przyciśniętą do żeber; albo o takim, który młodą matkę pcha na krawędź dachu wieżowca. To opowieść o tym, kto nie chce ulżyć starym ciałom, o myleniu bólu z szaleństwem i długiej historii niezrozumienia, czym on właściwie jest.To opowieść o tym, jak próbujemy ból przyszpilić, zrozumieć, nazwać. O skalach numerycznych i katalogach określeń; o bólu łupiącym, parzącym, rozrywającym, ściskającym. O próbach zamykania go w tabelach i liczbach.I o tym, jak bardzo nam się to nie udaje.Autorka
Burzliwa historia kobiecego ciała - od starożytnej Grecji po współczesność.Piersi, łechtaczka, błona dziewicza i macica. Na przestrzeni dziejów te części ciała mówiły kobietom, kim są i co powinny robić. Chociaż wiedza na temat każdej z nich zmieniała się z biegiem czasu, żadna z nich nie ma prostej historii. Sposób ich funkcjonowania, a w niektórych przypadkach nawet samo ich istnienie, były przedmiotem dyskusji. Można je postrzegać jako potężne lub odrażające, jako istotne wyłącznie dla reprodukcji lub jako źródła przyjemności seksualnej.W książce "Kształty idealne" klasycystka i historyczka Helen King bada symbiotyczną relację między religią a medycyną oraz ich wspólną historię sprawowania kontroli nad tymi kluczowymi organami, które służyły do definiowania "kobiety", ilustrując, w jaki sposób wyobrażenia o kobiecym ciele zawdzięczają więcej wyobraźni i mitom niż obserwacji i nauce. Na przestrzeni dziejów sposób, w jaki rozumiemy ciało, zawsze był przedmiotem dyskusji i nadal jest kształtowany przez ludzką interwencję oraz interpretowany zgodnie z kulturowymi uwarunkowaniami.Bystra i wciągająca książka "Kształty idealne" jest przeznaczona dla wszystkich, którzy zastanawiali się, co historia ma do powiedzenia na temat dzisiejszych burzliwych debat dotyczących ludzkiego ciała i tego, kto jest "naprawdę" kobietą.
To książka dla tych, którzy nie chcą poznawać historii wyłącznie z podręcznikowych dat i nazwisk. Autor zabiera czytelnika w sam środek jednego z najbardziej dramatycznych konfliktów XX wieku - wojny, która stała się zapowiedzią nadchodzącej katastrofy europejskiej.Jej wyjątkowość polega na przyjęciu perspektywy polskiej prasy i korespondentów wojennych. Zamiast jednej, wygładzonej narracji otrzymujemy wielogłos: "Gazeta Polska", "Polska Zbrojna", "Kurier Warszawski", "Kurier Poznański", "Polonia", "Robotnik", "Wiadomości Literackie" czy "Nasz Przegląd" przedstawiały hiszpańskie wydarzenia z odmiennych perspektyw politycznych i ideowych. Dzięki temu książka pozwala zobaczyć nie tylko jak przebiegała wojna, lecz także jak o wojnie informowano, jak ją interpretowano i jak próbowano wpływać na opinię polskich czytelników.Szczególnie interesująca jest galeria korespondentów. Na kartach książki pojawiają się m.in. Roman Fajans, Jerzy Przywieczerski, Ksawery Pruszyński i Jędrzej Giertych. Fajans, wysłany do Hiszpanii m.in. przez "Kurier Warszawski", "Polskę Zbrojną" i Polską Agencję Telegraficzną, znalazł się po stronie powstańczej. Jego relacje były na tyle popularne, że porównywano je z twórczością Arkadego Fiedlera czy Ryszarda Kapuścińskiego. Przepióra przypomina również jego rozmowę z Miguelem de Unamuno, jednym z najważniejszych hiszpańskich intelektualistów tamtej epoki.To właśnie takie szczegóły sprawiają, że książka nabiera reporterskiego charakteru. Czytelnik nie obserwuje wojny z bezpiecznego dystansu. Trafia do Madrytu, Guerniki, Belchite, Barcelony i Alkazaru, poznaje realia bombardowań, ewakuacji i codziennego życia w oblężonym mieście. Autor prowadzi również przez dzieje polskiego poselstwa w Madrycie, działalność Międzynarodowego Komitetu Nieinterwencji, zbrodnie wojenne oraz exodus ludności cywilnej.Jednocześnie "Kto ocali Hiszpanię?" nie ogranicza się do samego pola bitwy. W książce spotykają się Franco, Largo Caballero, Llus Companys, Jos Antonio de Aguirre, Miguel de Unamuno, Ludwig Renn, a także przedstawiciele III Rzeszy, Włoch, Portugalii, Związku Sowieckiego, Brygad Międzynarodowych, anarchistów, Falangi i karlistów. Dzięki temu wojna domowa zostaje pokazana jako niezwykle skomplikowany splot ideologii, interesów międzynarodowych i osobistych wyborów.Ogromnym atutem publikacji jest baza źródłowa. Karol Przepióra sięga bezpośrednio do przedwojennej prasy, relacji świadków i wspomnień uczestników wydarzeń. Co ważne, autor świadomie pozostawia w książce liczne cytaty z ówczesnych artykułów, pozwalając czytelnikowi zetknąć się z językiem i emocjami ludzi, którzy wydarzenia te przeżywali na bieżąco. Sam autor podkreśla przy tym konieczność krytycznego podejścia do relacji, ponieważ korespondenci działali w warunkach propagandy, cenzury i politycznej presji.Na szczególną uwagę zasługuje również szeroki kontekst polski. Książka pokazuje, że hiszpańska wojna domowa nie była dla społeczeństwa II Rzeczypospolitej odległym konfliktem gdzieś za Pirenejami. Wywoływała manifestacje, debaty, podróże, spory polityczne i ideologiczne. Polacy walczyli w Brygadach Międzynarodowych, a inni jechali do Hiszpanii jako dziennikarze, obserwatorzy czy po prostu "szpiedzy".Warto też podkreślić imponującą konstrukcję książki. Ponad 400-stronicowa publikacja obejmuje nie tylko prasę II RP, lecz także biogramy najważniejszych postaci, kluczowe epizody wojny, charakterystykę wszystkich głównych stron konfliktu oraz ich zagranicznych sojuszników. Całość uzupełniają liczne ilustracje, bibliografia i skorowidz osób.
Samotnym można być wszędzie, ale w wielkim mieście, pośród milionów ludzi ma to szczególny charakter – sama fizyczna bliskość nie wystarczy, by rozproszyć poczucie izolacji. Co to właściwie oznacza: być samotnym? Olivia Laing szuka odpowiedzi na to pytanie i mistrzowsko przeplata własne doświadczenie osamotnienia w Nowym Jorku z życiorysami najbardziej znanych kronikarzy miejskiej samotności. Edward Hopper, Andy Warhol, David Wojnarowicz, Billie Holiday czy Klaus Nomi to tylko kilkoro z jej bohaterów. Przytaczając biografie wielkich nowojorskich twórców, Laing rysuje uniwersalny portret samotników nie z wyboru, a także analizuje skomplikowane związki między samotnością a sztuką. Wśród blichtru i zgiełku współczesności karmi się nas przekonaniem, że samotność da się okiełznać, a społeczna izolacja jest sprawą prywatną. Poczucie osamotnienia jest jednak zbiorowe – w mieście zwanym samotnością mieszka sporo ludzi: to miasto samo w sobie. „Stolica sztuki nieprzypadkowo znajduje się w Nowym Jorku, który jest królestwem samotności. Laing podąża tropem jego książąt i księżniczek, artystów i artystek, którzy na ulicach tego wspaniałego, strasznego miasta toczyli bitwy z samotnością – na śmierć i życie. Sztuka nie jest ucieczką od samotności, ale pozwala stawić jej czoła – podobnie jak ta hipnotyzująca książka pełna melancholii i nadziei.” Stach Szabłowski „Przemyślana, przekonująca, sugestywna i przenikliwa książka […]. Wkraczamy w niej do świata, który jest zarazem mroczny i rozświetlony i w którym samotność jawi się nie tylko jako odwieczna klęska, ale jako jeden ze skarbów składających się na pełnię krótkiej ludzkiej egzystencji.” Matthew Adams, „The National” „„Miasto zwane samotnością” to zachwycający hołd dla skrajnej samotności, która może otworzyć nas na odmienność innych ludzi, na ryzyko i nowatorstwo sztuki i artystów. Laing napisała ważną książkę, która będzie cieszyć się uznaniem przez wiele lat.” Deborah Levy „Wyjątkowy talent Laing jako krytyczki polega na ogromnej wyobraźni i czułości, z jaką podchodzi do opisywanych postaci. Dzięki temu sens dzieła i życia każdego z artystów pozostaje z nami, nawet gdy już zamkniemy książkę.” „Elle” „Ogromny sukces […]. Laing śmiało podejmuje fundamentalne pytania dotyczące życia i sztuki.” „Telegraph” „Niezwykle mądra, pełna zaangażowania i empatii […] książka, którą koniecznie trzeba przeczytać.” Helen McDonald „Nawiązywanie kontaktów staje się mniej onieśmielające, jeśli znika lęk przed porażką. Ta śmiała książka to krok w tym kierunku.” „Economist” „Książka Olivii Laing to po części wspomnienia, po części opowieść o sztuce i i geografii. Autorka przygląda się samotności oraz temu, jak przestrzenie publiczne, a zwłaszcza sztuka, mogą uleczyć albo uśmierzyć tę bardzo współczesną dolegliwość.” „Red” „Ta książka nie tylko przypomina o tym, jak to jest być samotnym, ale też jest czułą afirmacją łączących nas więzi.” „Boston Globe” „Połączenie osobistych zapisków, reportażu, opowieści o historii i wyjątkowo odkrywczej krytyki kultury […] książka pełna empatii i przenikliwości.” „San Francisco Chronicle” „Zarazem osobiste wspomnienia, esej i zbiorowa biografia, podejmująca trudny, niemal zakazany temat i w błyskotliwy sposób ukazująca go od zupełnie nowej strony.” „Evening Standard” „Błyskotliwa i co dziwne, dająca pociechę […]. Laing podchodzi do tematu samotności na swój własny, oryginalny sposób.” „New York Times Book Review” “Laing z bezkompromisową szczerością opisuje uniwersalne, a jednak często trudne do przekazania doświadczenie.” „Financial Times”
Polonia rozrzucona jest po całym świecie, tworząc mniejsze i większe skupiska. Zebrane w tomie "Diaspora polska" teksty prezentują je we współczesnej rzeczywistości, z odwołaniami do historii, bez której niepodobna zrozumieć meandrów losów osób polskiego pochodzenia w rozmaitych zakątkach świata. Teksty pokazują wielość sytuacji, w których znaleźli się Polki i Polacy w wyniku emigracji (różnorodnie motywowanej) oraz zmian granic państwowych. Jakie były ich dalsze losy? W jaki sposób pielęgnowali i pielęgnują lub rozwijali i rozwijają swoją tożsamość? Jakie związki utrzymywali i utrzymują z ojczyzną i innym skupiskami diaspory? Na czym one polegają? W każdym z krajów, do których docierali, ich życie – ze względu na lokalne realia – wyglądało inaczej, można jednak dostrzec także wiele cech wspólnych. Książka przedstawia polską diasporę w całej jej różnorodności, stanowiąc aktualny, ciekawy i użyteczny przewodnik po tej tematyce.
Czarny humor, medycyna i survival w jednym.Książka o śmierci, która tak naprawdę jest instrukcją obsługi życia.Możesz umrzeć na 99 sposobów. Ale jest dobra wiadomość - wieluz nich da się uniknąć. Bakteria pożerająca ciało. Zawał. Trującaroślina. Ukąszenie węża. Zatrucie niepozornym lekiem. Katastrofalotnicza. Piorun. Seks, którego zdecydowanie lepiej było nie uprawiać.A nawet woda.Ashely Alker, lekarka medycyny ratunkowej, każdego dnia spotyka ludzi,którym śmierć zajrzała w oczy. Wie doskonale, jak zaskakująco łatwomożna znaleźć się na SOR-ze i co zrobić, żeby tam nie trafić.W tej przewrotnie zabawnej, chwilami makabrycznej i naszpikowanejfascynującymi faktami książce bierze pod lupę 99 zagrożeń: od choróbzakaźnych, zawałów i udarów przez narkotyki, trucizny i niebezpiecznezwierzęta aż po katastrofy naturalne i zwykłe ludzkie błędy. Wyjaśnia,co naprawdę może cię zabić, czego nie warto się bać i jak zwiększyćswoje szanse na wyjście cało z sytuacji, w której wszystko poszłobardzo, bardzo źle.Będziesz się śmiać.Będziesz się bać.I już nigdy nie spojrzysz tak samo na swoje życie. Bo najlepszysposób, żeby oszukać śmierć, to wiedzieć, skąd może przyjść.
Najnowszy reportaż Grzegorza Rzeczkowskiego, autora bestsellerowej książki "Szpiedzy Putina".W "Ameryka Putina" autor koncentruje się na wyjaśnieniu przyczyn rosnącej popularności w Polsce antydemokratycznych ruchów o charakterze ekstremistycznym oraz wpływie, który wywarli na nie radykałowie z USA, związani z Partią Republikańską i Donaldem Trumpem. W tle zaś są komunistyczne służby - PRL i ZSRR oraz ludzie z nimi związani.Sięgając do historii, od przełomu XIX i XX wieku, opisuje rosnącą siłę nacjonalistów w Polsce, napędzaną ideologią endecką oraz ich powojenne relacje z władzą oraz Służbą Bezpieczeństwa. Książka przedstawia, jak organy bezpieczeństwa Związku Radzieckiego i PRL wykorzystywały skrajne ideologie nacjonalistyczne do walki z Zachodem oraz jak infiltrowały z ich użyciem środowiska oraz organizacje opozycyjne, w tym polskie w USA, a nawet - wprowadzały do nich swoich ludzi. Celem było rozbicie ruchów demokratycznych i mocniejsze związanie Polski z ZSRR. Wiele z tych osób po przełomie 1989 r. z nową siłą zaczęło używać ekstremistycznej agendy do uderzenia w polską demokrację i jej instytucje. Tym razem po to, by odciąć Polskę od UE, zaprowadzić autokratyczne porządki i związać z trumpistowską Ameryką. Ten scenariusz realizuje się właśnie na naszych oczach, a jednym z głównych beneficjentów jest Rosja Putina.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
