W czym tkwi tajemnica atrakcyjności tego, co religijne, dla współczesnych mediów? Czy media, jak chce wielu, rzeczywiście ze swej natury są wrogie religii, niszcząc i wynaturzając w niej to, co dla niej najbardziej właściwe i najgłębsze? Jaki jest kulturowy sens procesów tabloidyzacji mediów? Skąd biorą się napięcia między mediami a religiami instytucjonalnymi? Na czym ma polegać odpowiedzialność mediów dziennikarskich w relacjonowaniu wydarzeń religijnych? Jakim wyzwaniem dla teologii akademickiej są współczesne media?
Autor bada relację między mediami a religijnością, rozumianą szeroko jako społeczna lub jednostkowa potrzeba sensu opierającego się na tym, co przekracza świat empiryczny: Kościoły, religie instytucjonalne, grupy nieformalne, duchowość, spirytyzm, wiara w nadprzyrodzoność czy zjawiska ponadnaturalne. W kolejnych rozdziałach książki proponuje refleksję nad pytaniami o powrót religijności w wieku mediów audiowizualnych i o (quasi-)religijną funkcję samych mediów.
„W przedmowie do swojego przekładu Księgi Psalmów pisze Czesław Miłosz, że decydującym powodem podjęcia tej pracy było zapoznanie się z mikrofilmem dwujęzycznego, polsko-hebrajskiego wydania Biblii z przekładem Izaaka Cylkowa. Na wydanie to zwrócił mu uwagę kolega z uniwersytetu w Berkeley, znakomity logik i matematyk Alfred Tarski. Poeta uważa, że jest to przekład zarówno poetycko piękny, jak i bardzo wierny (co przecież tak rzadko idzie w parze). Miłosz podkreśla, że Cylkow stara się zachować kolejność słów oryginału. Zauważa, że Cylkow, »wrażliwy na modulację hebrajskiej frazy, nieco inaczej kształtuje werset niż czynią to Biblie, zarówno katolickie jak i protestanckie, zawsze... ulegające wpływowi składni łacińskiej«. Przyznając się do tego, iż stale odwołuje się do jego rozwiązań, swój własny przekład określa jako »ciągłą z nim rozmowę«”.- pisze we wstępie do tłumaczenia Tory Cylkowa Henryk Halkowski.
Książka jest rzetelnym, systematycznym a jednocześnie doskonale napisanym „traktatem” teologicznym o Bożej miłości. Bardzo przyjazny dla czytelnika, lekkostrawny styl i niezwykła kondensacja treści sprawiają, że czytelnik nie zdąży się znudzić przemierzając pod przewodem autora całą panoramę zagadnień i problemów teologicznych, w których Boża miłość gra pierwsze skrzypce. Autor nie boi się trudnych tematów jak Trójca święta, predestynacja i wolna wola, piekło, wojna i przemoc, seks… wszystko w odniesieniu do objawienia miłości Boga do nas. Co więcej autor w wielu miejscach nie wstydzi się powiedzieć „nie wiem”, co nadaje książce dodatkowej wiarygodności.
Książka jest bardzo uporządkowana. Na początku autor osadza czytelnika w kontekście stereotypów i klisz współczesnej kultury (i współczesnego chrześcijaństwa), które utrudniają zrozumienie i przyjęcie prawdy o Bożej miłości. Następnie definiuje miłość agape, wyraźnie oddzielając ją od innych rodzajów miłości. Potem prezentuje Pismo Święte jako historię miłości Boga do człowieka (oryginalne „Love story” brzmi tu najlepiej). Następnie pokazuje jak objawiona prawda o Bożej miłości rozwiązuje kolejno problemy teologiczne, moralne, duchowe i wreszcie jak może pomóc w rozwiązywaniu problemów społeczno-politycznych.
Jednym zdaniem: jest to jedna z najciekawszych propozycji syntezy teologii chrześcijańskiej, jakie można znaleźć obecnie na rynku księgarskim.
Życie kulturalne w jidysz rozwijało się w naszym kraju jeszcze nie tak dawno, a kres położył mu dopiero rok 1968. I chociaż było ono swoistym fenomenem na tle tego, co działo się ZSRR, a przy tym jest zjawiskiem nieodległym w czasie, do niedawna mówiło sie o nim bardzo niewiele. Na szczęście od kilku lat wzrasta zainteresowanie polskich i zagranicznych uczonych tym zapoznanym rozdziałem w dziejach żydowskiej kultury. Niniejszy tom jest kolejnym małym krokiem na drodze odkrywania owej zaniedbanej wiedzy.
Pięć krótkich ksiąg, które składają się na niniejszy tom biblijnych przekładów Izaaka Cylkowa, żydowska tradycja określa po dziś dzień mianem megilot (zwojów) ? na pamiątkę tego, że spisywano je (jak Torę) na pergaminowych zwojach i z nich następnie odczytywano. W czasach Świątyni księgi te nie stanowiły wspólnego zbioru, trafiając do kanonu hebrajskiej Biblii w różnym czasie i często (przynajmniej w wypadku Pieśni nad pieśniami i Koheleta) ? po burzliwych dyskusjach. Prawdopodobnie dopiero u schyłku starożytności, co wiemy z literatury midraszowej, uznano za poręczne spisywać je razem i w takiej kolejności, jaką znamy współcześnie. Jeszcze później, bo w średniowieczu, przypisano je poszczególnym świętom, ale zwyczaj ten nie przyjął się we wszystkich żydowskich gminach (tylko Księga Estery, i to od czasów misznaickich, kojarzona jest powszechnie ze świętem Purim).
Bhagawadgita, najwyższe osiągnięcie duchowości indyjskiej i jeden z najważniejszych tekstów filozoficznych świata, uchodzi za przewodnik życiowy dla mędrców i zwykłych ludzi. W prostych słowach ukazuje konsekwencje ludzkich wyborów oraz różne ścieżki prowadzące do wyzwolenia.
Bizancjum w roku 1453. Sułtan Mehmet zmobilizował potężne siły zbrojne, aby sen niezliczonych przywódców armii wprowadzić w czyn: zdobycie Konstantynopola, stolicy Wschodnio-rzymskiego Cesarstwa. Z odwagą i przebiegłością bronią się Cesarz Konstantyn XI i jego sprzymierzeńcy przeciw przepotężnej armii tureckiej. Czy nadejdzie w ostatniej minucie obiecana pomoc z Zachodu? W pośrodku dramatycznych walk odbywa się też duchowe zmaganie o najwyższej aktualności: Czy wolno człowiekowi prowadzić wojnę w Imię Boga?
Jest to książka o małżeństwie chrześcijańskim, o jego osobistych, cielesnych, emocjonalnych, duchowych i społecznych wymiarach. Autor pisze o małżeństwie odwołując się do bogatej wiedzy teologicznej, ale też podaje szereg praktycznych wskazówek zaczerpniętych z własnego życia rodzinnego. Nie unika tematów trudnych, takich jak:
? wspólne zamieszkanie przed ślubem
? antykoncepcja
? kryzys więzi małżeńskiej
? rozwody i orzeczenie nieważności małżeństwa
XAVIER LACROIX jest znanym i cenionym we Francji filozofem i teologiem, znawcą problematyki małżeńskiej, profesorem teologii moralnej. Przez wiele lat był dyrektorem Instytutu Nauki o Rodzinie oraz członkiem Krajowej Rady Duszpasterstwa Rodzin. Jest żonaty, ma trójkę dzieci.
Wielu ludzi uważa, że chodzenie do kościoła jest nudne i niepotrzebne. Po co zawracać sobie tym głowę? Timothy Radcliffe, objaśniając krok po kroku mszę świętą, przekonuje, że Eucharystia przemienia nas i sprawia, że stajemy się ludźmi zdolnymi do miłości. ""Kiedy pełniłem funkcję duszpasterza akademickiego w Londynie, niedzielna Eucharystia była wspaniałym wydarzeniem. Małą kapliczkę zapełniali inteligentni i atrakcyjni młodzi ludzie, studenci z Royal College of Music przygotowywali wspaniałą oprawę muzyczną, wszyscy wydawali się kochać wszystkich. Ludzie lubili tam przebywać. Kiedy jednak studenci opuszczali to przytulne miejsce i zaczynali chodzić na bezduszne nabożeństwa z okropną muzyką, albo w ogóle bez niej, kiedy nikt ich tam nie witał i poczuli się niezauważani, pojawiła się myśl: po co chodzić do kościoła? Dan Berrigan SJ, powiedział kiedyś: ,,Twoja wiara rzadko jest tam, gdzie jest twoja głowa i twoje serce, twoja wiara jest tam, gdzie jest twój tyłek"". Dlaczego jednak nasz tyłek, mówiąc trywialnie, miałaby się znaleźć w kościele?"" (fragment książki)
Książka podejmuje bardzo ciekawy i rzadko poruszany temat przyjaźni między kobietami. Świetnie napisana, wciągająca, poruszająca, ożywiająca, dająca do myślenia. Choć oczywistym adresatem książki są kobiety, może być również interesująca dla mężczyzn, którzy chcieliby zrozumieć na przykład fenomen ""przyjaciółek żony"". Dee Brestin pisze w szczery sposób, czasami bardzo osobiście, czasami w sposób profesjonalny, patrząc z dystansu, nazywając problemy, analizując je, wskazując możliwe rozwiązania. Nie stroni też od tematów trudnych, np. relacji synowa - teściowa, problemu miłości lesbijskiej, zazdrości. ""Kobieca przyjaźń."" nadaje się zarówno na prezent dla nastolatki, jak i materiał do rozmyślań dla starszej pani. Może także służyć jako podstawa do pracy w grupie dyskusyjnej.
Książka Janusza Pydy OP ? podobna w formie i bliska pod względem treści Listom starego diabła? C.S. Lewisa ? pozwala w sposób swobodny i przystępny, ze swadą, ironią i poczuciem humoru poruszyć wiele ważnych dla współczesnego człowieka i chrześcijanina tematów. Stary anioł pisze m.in. o egoizmie, autorytetach, duchowości i psychologii, o hipokryzji, młodości i podejmowaniu decyzji, o spowiedniku, ryzyku wiary i odpowiedzialności. Jest to książka niebanalna i dostępna dla wszystkich!
Mój drogi Kasjelu, z całym szacunkiem dla Twojego podopiecznego, ale jako nieodrodny przedstawiciel swojej płci jest on z natury egoistą i hipochondrykiem znacznie większym niż jego żona. Mężczyźni kuszeni są jednak do tego, aby stać się doskonałymi kobietami. Dbają o swój wygląd w takim wymiarze, w jakim kobieta dbać powinna, i rozwijają w sobie takie cechy, które są piękne i wspaniałe, ale jednak nie do nich należą. W ten sposób nasi męscy podopieczni stają się niezwykle wrażliwymi i wypielęgnowanymi narcyzami. (fragment książki)
JANUSZ PYDA ? dominikanin, urodzony w 1980 roku, absolwent filozofii UJ i teologii PAT, sekretarz dominikańskiego Kolegium Filozoficzno-Teologicznego, prowadzi zajęcia z logiki i teologii dogmatycznej. Publikował w ?Teofilu?, ?Znaku?, ?Christianitas? i ?Teologii Politycznej?. Mieszka w Krakowie.
Pomimo tego, że KSIĘGA JEREMIASZA powstała w oparciu o wydarzenia z czasów tego proroka, jednakże warto podjąć próbę osobistego spojrzenia na to dzieło z dzisiejszej perspektywy, gdyż księgi prorockie nie zostały dane jako dzieło literackie, niosące znaczenie wyłącznie dla jednego pokolenia.
Zbiór przysłów, treść niniejszej księgi tworzących, nosi nazwę przypowieści Salomona albo w skróceniu Miszle, Sept. Stawianie sobie za cel krzewienie mądrości obiektywnej która wszystko co naturalne, moralne, humanitarne przedmiotem rozmyślań czyni, zachęcając ustawicznie do pielęgnowania "chochmy" i szukania towarzystwa "mędrców" w przeciwieństwie do "bezmyślnych, głupców i szyderców" zasługuje ona w zupełności na ten tytuł, który jej też i starożytni pisarze nieizraelscy nadali.
Jakie są cechy charakterystyczne teologii ojców Kościoła w ich własnym rozumieniu? W książce tej ukazane są w systematycznym ujęciu podstawy i metody wczesnochrześcijańskiej refleksji nad wiarą. To pierwsze całościowe przedstawienie epoki patrystycznej, pozwalające nam poznać zarówno zróżnicowanie, jak i wewnętrzną jedność myślenia o wierze we wczesnym okresie Kościoła. To nowe fundamentalne dzieło z zakresu patrystyki.
Michael Fiedrowicz (ur. w 1957 r.), dr hab. teologii, profesor starożytnej historii Kościoła, patrologii i chrześcijańskiej archeologii na Wydziale Teologii uniwersytetu w Trewirze.
Krzyżówki dają możliwość sprawdzenia, co dzieci zapamiętały z opowiedzianej historii. Zadania weryfikują wiadomości, przypominają imiona bohaterów opowieści i najważniejsze nazwy geograficzne, systematyzują fakty...
Jeśli to prawda, że każde dzieło z przeszłości tylko w określonych momentach swojej historii może być odczytane w całości, to ? jak się zdaje ? dla Listów świętego Pawła czas nadszedł właśnie teraz. Giorgio Agamben przywraca im ich mesjanistyczne znaczenie, które na nowo kształtuje perspektywę liczącej już dwa tysiące lat tradycji interpretacyjnej: w tym ujęciu święty Paweł nie był założycielem religii uniwersalnej, zapowiadając nową tożsamość i nowe powołanie, przywołał natomiast każdą tożsamość i każde powołanie; nie zniósł starego prawa, lecz otworzył je na nowe zastosowanie ? takie, które mieści się poza wszelkim prawem. Od nowiny świętego Pawła do tez o pojęciu historii Waltera Benjamina (które niekiedy zawierają niezwykłe z niej zapożyczenia), zamiana przeszłości i przyszłości, wspomnień i nadziei buduje jądro mesjanizmu. Czas mesjanistyczny to czas obecny; jako segment świeckiego czasu między zmartwychwstaniem Jezusa a apokaliptycznym końcem, konstruuje się w doświadczeniu współczesności. Książka Agambena trzyma się mesjanistycznego wzoru ?rekapitulacji przyprawiającej o zawrót głowy?: egzegetyczna wiedza o Biblii przechodzi w iluminacje filozofa, który ? wychodząc od Schmitta, Kafki i Scholema ? bada teksty świętego Pawła i znajduje w nich pojęciowe korzenie heglowskiej dialektyki
Czy pożycie małżeńskie musi przekształcić się w nużącą rutynę? Gdzie szukać inspiracji dla udanego życia seksualnego? Czy po wielu latach małżeństwa można jeszcze nawzajem siebie zadziwić? Wielu katolikom wydaje się, że powinni w łóżku zachowywać się jak w Kościele, a więc poważnie, wyrzekając się śmiechu i frywolności. Ojciec Ksawery Knotz, od lat zaangażowany w szerzenie nauki o pięknie aktu seksualnego, mówi coś wręcz przeciwnego: zachęca kochanków, aby rozmawiali ze sobą o doznaniach i wychodzili naprzeciw swoich oczekiwań. Przywołując słowa św. Augustyna, można by powiedzieć: "Kochaj i rób, co chcesz!".
O. Ksawery przypomina, że miłosne igraszki, fantazje i ciekawe pozycje nie są zarezerwowane dla amatorów przygodnego seksu bez miłości. Nie zapomina jednak o całościowym obrazie człowieka - sfera cielesna nie jest celem samym w sobie, ale dopełnieniem sfery duchowej.
Małżonkowie, jeśli dadzą sobie szansę, mogą po latach wspólnego życia stać się wytrawnymi kochankami. Wbrew współczesnym przesądom, które utożsamiają ilość partnerów seksualnych z jakością czerpanych doznań, ojciec Knotz mówi, że seks z jedną jedyną osobą można porównać do wina - im starszy tym lepszy! A dowie się o tym ten, kto wytrwa?
Książka ta zawiera trzynaście metod ciekawego sposobu opowiadania - strategie, które można by nazwać "metodami aktywnego słuchania". Są to zabawy, ćwiczenia i dynamiki, dzięki którym dzieci będą słuchać opowieści na temat Starego Testamentu z uwagą i zainteresowaniem. Obok krzyżówek podajemy sigla biblijne - odnośniki do odpowiednich fragmentów Starego Testamentu. Krzyżówki dają z kolei możliwość sprawdzenia, co dzieci zapamiętały z odpowiedniej historii. Zadania weryfikują wiadomości, przypominają imiona bohaterów opowieści i najważniejsze nazwy geograficzne, systematyzują fakty...
Michael Buckley to znany profesor teologii, autor monumentalnej monografii poświęconej ateizmowi (At the Origins of Modern Atheism), która była szeroko dyskutowana w środowisku akademickim. Książka Ateizm w sporze z religią jest jej popularną wersją, przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. Teza Buckleya brzmi interesująco: ateizm jako ideologia nie jest "dzieckiem" nauki wrogo nastawionej do religii ani wypaczoną reakcją na scholastykę, ale odmową przyznania doświadczeniu religijnemu wartości poznawczej. Buckley nie tylko dokonuje rekonstrukcji tego negatywnego nastawienia do doświadczenia religijnego, ale też pokazuje, jak - dzięki refleksji teologicznej i filozoficznej - można je przezwyciężyć.
Fascynujące... Twórcze związki pojęciowe poparte argumentacją naukową. Buckley to bystry człowiek.
Ch. Insole, "Times Literary Supplement"
Książka jest ciekawa i prowokuje do myślenia, podważa bowiem przekonania powszechnie uznawane za prawdziwe. Wzbogacająca lektura. H. Rikhof "Bijdragen, "International Journal of Philosophy and Theology"
PRZEDMOWA
Medytacje zawarte w tym tomiku nie stanowią nowej doktryny. Są to zapiski mistyka, który miał odwagę zobaczyć rzeczywistość i dlatego pełen był współczucia i miłości dla wszelkich istot i rzeczy; mi-styka, który rozkoszował się wszystkim i niczym. Są to w pewnym sensie medytacje autobiograficzne. Przedstawiają one bolesną drogę, którą Tony był pro-wadzony w ostatnich latach swego życia. Dążył do wyzucia się z wszelkich systemów przekonań, wie-rzeń, ideologii, formuł i przywiązań, by dotrzeć do życia, do miłości, do wolności, do samotności. Tema-tem tych medytacji jest przede wszystkim miłość i to, co ją utrudnia: przywiązania, pragnienia, żądze, chciwość, systemy wierzeń lub przekonań — je-dnym słowem uwarunkowania oraz sposób, w jaki można się od nich wyzwolić po to, aby widzieć, aby kochać.
Tony zaczyna każdą medytację od fragmentu Pis-ma świętego. Ktoś mógłby mieć zastrzeżenie, że te teksty z Pisma świętego to dla Tony'ego zaledwie wieszaki, na których wiesza własne myśli. To pra-wda, Tony nie przeprowadza egzegezy tekstu; jego refleksje są bardzo osobistymi medytacjami mistyka, dla którego ostatecznym celem jest wolność osoby od wszystkiego, stan, gdy człowiek zachwyca się (rozkoszuje się) wszystkim i niczym, gdy kocha bezwarun-kowo. On wydobywa z tych tekstów głębsze osobiste intuicyjne rozumienie, które wykracza poza wszelką egzegezę.
Są to medytacje pełne mocy, które pomagają w roz-bijaniu naszego więzienia zbudowanego z uwarunko-wań, w wyzwalaniu nas z naszych formuł, nie pozwalających widzieć rzeczywistości. Ich lektura prowadzi nas do zrozumienia, że aby dotrzeć do Pra-wdy, nie potrzebujemy doktrynalnych sformułowań, lecz serca, które pozbędzie się wszelkiego zaprogra-mowania i egoizmu — serca, które nie ma niczego, co by należało zabezpieczyć; serca pozbawionego am-bicji, a więc odważnego i wolnego. Medytacje te pod-ważają niektóre z powszechnie przyjętych teorii ta-kich, jak: możesz kochać jedynie wtedy, gdy czujesz się bardzo kochany przez kogoś innego itd. Obfitują one w enigmatyczne stwierdzenia: możesz kochać tylko wtedy, gdy jesteś sam, miłość jest, miłość nie ma podmiotu. Tony pomaga nam zaglądnąć w głąb tajemnicy, jaką jest miłość.
Nie spodziewam się, że wszyscy zgodzą się z Tonym. Wielu może nie będzie chciało zobaczyć tego, na co on wskazuje. Tony wiedział dobrze, że wię-kszość woli swoje mury więzienne od wolności pa-nującej na zewnątrz; niektórzy chcieliby zaledwie poprawić swoje warunki życia. Miał on jednak nad-zieję, że znajdzie się trochę takich, którzy zdobędą się na odwagę zburzenia murów więzienia i będą chcieli zobaczyć rzeczywistość i ulec przemianie dzię-ki temu, co zobaczą. Niektórzy będą go obwiniali o to, że na wszystko patrzył ze swojego, tak bardzo oso-bistego punktu widzenia, zaniedbując społeczne wy-miary rzeczywistości. Tony nie pozostawał ślepy na te wymiary: chciał raczej przedstawić zasadniczą postawę potrzebną wszystkim: reformatorom społecz-nym, rewolucjonistom, chrześcijanom, hinduistom, ateistom — komukolwiek. Chodziło mu o postawę podobną do niszkama karma z tradycji hinduskiej lub, jak to określił, mistycyzm działania nie przyno-szącego zysków, który jest konieczny każdemu, kto chce wnieść wkład w budowę społeczeństwa sprawie-dliwszego i bardziej ludzkiego.
Niewątpliwie znajdziemy w tej książce pewne powtórzenia. Trudno jednak ich uniknąć, jeśli nie chce się stracić cennych intuicji autora i jego wglądu w rzeczywistość. Dlatego tekst został zachowany w takiej formie, w jakiej pozostawił go Tony, z wy-jątkiem kilku bardzo drobnych poprawek. Publiku-jemy te medytacje nawet za cenę wzbudzenia wielu kontrowersji, ze względu na ich nadzwyczajną war-tość, a nie dlatego, że spodziewamy się entuzjasty-cznych naśladowców. Aczkolwiek może niektórzy zdobędą się na odwagę, aby potraktować je poważnie, i może zobaczą.Wezwanie do miłościSpis treści
Przedmowa
Pamiętaj o duszy
O szczęściu
Twoje oprogramowanie
Nasze żałosne posiadłości
Ucho igielne
Bez zabezpieczeń
Zaułki miasta
Sąd nad światem
Nawrócenie
Życie wieczne
Piękno świątyni
Jałmużna
Mądrość natury
Ludzie gwałtowni
Bądź wolny od opinii innych ludzi
Jeden nauczyciel
Być dzieckiem
Istota miłości
Ręka przy pługu
Miłuj nieprzyjaciół
Wspólnota z grzesznikami
Co to jest miłość?
Potrzeba samotności
Zobaczyć siebie i innych
Znaki miłości
Ziarenko bólu
Gdzie szukać szczęścia?
Przypatrz się ptakom
Jak uczyć się tracić?
Gdzie świeci światło prawdy?
Droga do świętości
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
