Wzniesiona na Ostrowie Tumskim katedra św. Piotra i św. Pawła nazywana jest Matką Kościołów w Polsce. Stając się królewską nekropolią, bazylika wyniesiona została do szczególnej godności i znaczenia pomnika początków dziejów państwa polskiego, a jednocześnie symbolu ciągłości pokoleń. W jej tysiącletnie dzieje wpisane są najważniejsze
momenty polskiej historii i chrześcijaństwa.
Wykorzystanie przypowieści do zabawy to znakomity sposób na to, by lepiej poznać tajemnicę miłości Boga do człowieka, która nie jest tylko słowami, ale konkretem. Młodsze i starsze dzieci poprzez taką zabawę dużo chętniej uczestniczą w poznawaniu słowa Bożego, a więc i samego Chrystusa. Zabawa nie musi być zatem tylko sposobem na nudę. Może być natomiast sposobem na poznanie najważniejszych prawd, które przekazał nam Jezus.
Niniejsza książka proponuje zabawy stosowne dla różnych grup wiekowych. Do każdej zabawy dołączono informację o czasie jej trwania, wymieniono potrzebne materiały oraz możliwe warianty.
Interesująca lektura dla wszystkich zainteresowanych tematem życia i duchowości przeżywanej we wspólnocie zakonnej.
„Tajemnice zakonu” to fascynująca opowieść o życiu w zakonnych murach. Ojciec Leon Knabit przedstawia w niej świat zamknięty dla zwykłego człowieka. Książka, miejscami poważna, miejscami pełna humoru i ciepła, dotyka takich zagadnień jak powołanie, przyczyny wstąpienia do klasztoru i kwestie życia w odosobnieniu.
Odpowiada także na pytania o to, czym różnią się współczesne zakony od dawnych, w jaki sposób nowoczesność przeniknęła do zakonów, zmieniając nieco ich charakter.
Ojciec Leon Knabit (ur. 1929) – Benedyktyn, rekolekcjonista. Autor wielu książek. Prowadził programy telewizyjne w Telewizji Polskiej „Ojciec Leon zaprasza”, „Salomon” oraz „Credo”. Był jednym z redaktorów półrocznika „Cenobium”. Znany jest ze swej otwartości, dobrego kontaktu z młodzieżą i poczucia humoru.
Artur Sporniak – dziennikarz Tygodnika Powszechnego, współautor i autor kilku książek, rozmów na tematy związane z wiarą, m.in. „Autobiografia z ojcem Joachimem Badenim”, „Schody do nieba”.
Nabożeństwa naszej Cerkwi prawosławnej nawet przy jednym spojrzeniu na ich piękno wywołują w pokornych duszach uczucie uwielbienia; lecz nieporównanie większe uczucie uwielbienia zarówno u duchownych, jak i modlących się wiernych może wywołać rozumienie tajemniczej mocy i istoty odprawiania nabożeństw cerkiewnych. U celebrujących bezkrwawą Ofiarę wzmacnia ono święty zachwyt, który jest wynikiem świadomego przeżywania nabożeństw, a zebranych z pokorą wiernych, przenosząc myślami niemal do niebiańskich przybytków anielskich, niepostrzeżenie pobudza do pozostawienia w słodkim zapomnieniu wszystkich trosk ziemskich. Wielu bogobojnych chrześcijan szukało sposobności oświecenia umysłu takim właśnie światłem zrozumienia i – nie znajdując pomocy odpowiadającej ich pragnieniu – zmuszonych było niekiedy czerpać ogólne wiadomości o cerkwi, nabożeństwie i wszystkich związanych z nimi ważnych rzeczach wyłącznie z księgi dawno wydanej, o nazwie Tablice (…)
W Nowych Tablicach arcybiskup Niżnego Nowgorodu Beniamin (1739–1811) proponuje systematyczny i jednocześnie popularny przegląd rytuału prawosławnego w ostatnim etapie jego rozwoju (od czasów Beniamina do dziś Liturgia prawosławna pozostaje niezmienna). Z tego właśnie wynika wartość traktatu oraz fakt, że nie stracił on swego znaczenia i dziś – może z powodzeniem służyć jako przewodnik po przestrzeni sakralnej, utensyliach liturgicznych, gestach i modlitwach chrześcijaństwa wschodniego.
Z Przedmowy G. Minczewa
Leśniowskie błogosławieństwa rodzinne zrodziły się w świętym czasie i wydawać się może w święty sposób. Cząstkę tej świętości zatrzymał w kadrze Mariusz Knieja, który już kilka lat fotografuje w Leśniowie niemal wszystkich i wszystko. Idea nazwania Leśniowa Sanktuarium Rodzinnych Błogosławieństw, zrodziła się podczas przygotowań do Roku Rodziny, który obchodzono tu w latach 2006/7. W tym czasie wchodząc głębiej w charyzmat rodzinności Leśniowa, duszpasterze zainicjowali nabożeństwa błogosławieństw rodzinnych. Był to swego rodzaju eksperyment duszpasterski, który błyskawicznie i z entuzjazmem został przyjęty przez pielgrzymów nawiedzających sanktuarium i okolicznych mieszkańców. Na tej bazie niejako samoczynnie i spontanicznie, zrodziła się potrzeba nazywania Leśniowa Sanktuarium Rodzinnych Błogosławieństw. Wszystko to odbywało się przy niezwykłym wsparciu powstałej w tym czasie przy sanktuarium grupy modlitewno - pokutnej. We wszystkich inicjatywach duszpasterskich podejmowano intensywną modlitwę, post i jałmużnę. I ta praktyka wydaje się przynosić nadzwyczajne owoce. Prawdopodobnie Leśniów jest jedynym miejscem kultu na kuli ziemskiej, które nazywane jest w ten sposób. Gdyby jednak chodziło tylko o nazwę, nie byłoby powodu do wydawania albumu. Radością jest jednak to, że Leśniowska Patronka Rodzin, jak przypuszczamy, wybrała sobie Leśniów, by tu rozdzielać błogosławieństwa w ilości i formie wprost zdumiewającej.
W 150. rocznicę objawień Matki Bożej Bernadetcie w Lourdes przedstawiamy pierwszą w Polsce publikację, która tak obszernie przybliża sens i treść nadchodzącego jubileuszu. Poznamy w niej aktualne oblicze Lourdes, śmiało spoglądającego w przyszłość. Jacques Perrier, biskup diecezji Tarbes i Lourdes, przedstawia w niniejszej książce 12 misji Lourdes w służbie nowej ewangelizacji, opatrzone relacjami świadków. Autor opisuje misje Kościoła m.in. wobec osób niepełnosprawnych, chorych, czy osób pozbawionych praw oraz problem zjednoczenia chrześcijan i szeroko pojętego dialogu międzyreligijnego.
Książka ukazuje się równocześnie w czterech językach: francuskim, angielskim, włoskim, hiszpańskim i polskim.
Chusta Weroniki, Całun Turyński, święta suknia z Trewiru, ""włócznia losu"" z Wiednia - ludzkie oszustwa czy autentyczni świadkowie cierpienia Jezusa Chrystusa? Mówi się, że są nasączone krwią Chrystusa. Karol Wielki, papieże, Napoleon Bonaparte i Adolf Hitler wierzyli w ich tajemniczą moc. By je zdobyć prowadzono wojny, wzywano do wypraw krzyżowych i płacono bajońskie sumy. Wznoszono dla nich najwspanialsze kościoły, gdzie ukryte przed spojrzeniami ludzi były pilnie strzeżone. Przez prawie dwa tysiące lat współtworzyły historię, a mimo to ich tajemnica pozostała nadal nierozwiązana.
Opowieść o męce i śmierci Jezusa pomaga w zrozumieniu, jak wielka była jego miłość do nas i jak nieogarniony jest Jego dar.Tekst dopełniają wspaniałe ilustracje Elisabetty Cagnolaro, które nie tylko obrazują historię męki, ale są prawdziwa Drogą Krzyżową, która przemienia w modlitwę rozważanie i kontemplowanie cierpiącego Jezusa.W ten sposób dzieci nauczą się patrzeć na krzyż i śmierć Chrystusa bez strachu, odnajdując odwagę konieczną do tego, by angażować się w dobro nawet wtedy, kiedy wymaga to z ich strony wielu wyrzeczeń.
Diagnoza stanu wiedzy studentów z regionu warmińsko-mazurskiego na temat sekt i stosowanych przez nie technik manipulacji
Sekty towarzyszą człowiekowi od stuleci i mają ogólnoświatowy charakter. Początkowo związane z religijną płaszczyzną życia, obecnie przenoszą swoje wpływy na ekonomię, edukację, a nawet politykę i rozrywkę, stając się prawdziwym zagrożeniem dla współczesnego człowieka, jego rozwoju i wolności. Na oddziaływanie ugrupowań destrukcyjnych narażeni są wszyscy obywatele, ale najbardziej ludzie młodzi, inteligentni, wykształceni, wrażliwi.
W książce przeanalizowano wiedzę młodzieży studenckiej na temat sekt. Publikacja składa się z sześciu rozdziałów. Pierwsze dwa zawierają podstawy teoretyczne dotyczące problematyki sekt oraz stosowanych przez nie technik manipulacji. Cztery pozostałe dotyczą metodologicznych podstaw przeprowadzonych badań, otrzymanych wyników i wyciągniętych z nich wniosków. Przedstawiona teoria pozwala na bliższe poznanie zagadnień związanych z grupami destrukcyjnymi.
Książka skierowana jest do młodych ludzi, rodziców, pedagogów, a także do wszystkich, którzy interesują się problematyką sekt lub dopiero zamierzają pogłębić wiedzę na ten temat. Osoby poszukujące wiedzy dotyczącej ugrupowań destrukcyjnych mogą w tej książce odnaleźć przynajmniej niektóre odpowiedzi na stawiane sobie i innym pytania o definicję sekty, jej cechy, przyczyny przynależności, skutki oddziaływania i stosowane techniki manipulacji. Czytelnik niniejszej publikacji zyska świadomość zagrożenia, jakie niesie ze sobą lekkomyślna decyzja o wstąpieniu do jakiejkolwiek bliżej nieznanej organizacji, wspólnoty, grupy.
Henry Nouwen należy do najwybitniejszych autorów naszych czasów. Miał ogromny wpływ na życie i rozwój duchowy wielu ludzi, a jego twórczość nadal zachwyca i intryguje rzesze czytelników...
Niniejsza książka zawiera wspomnienia oraz refleksje przyjaciół i znajomych Nouwena; wspomnienia o niezwykłym człowieku oraz refleksje na temat spuścizny wielkiego pisarza – spuścizny duchowej i literackiej.
Swymi wspomnieniami dzielą się jego przyjaciele i znajomi; ludzie, którzy go znali i z nim pracowali, m.in.: John Eudes Bamberger OCSO, John Dear SJ, Brian Doyle, Kevin Dwyer, Peggy R. Ellsberg, Michael Andrew Fox, Jim Forest, Michael O’Laughlin.
Bogato ilustrowana książka przedstawia dwadzieścia najsłynniejszych świętych miejsc świata, ważnych dla buddyzmu, hinduizmu, sufizmu czy chrześcijaństwa. Autor opisuje piękno i niezwykłość dróg, którymi podążają pielgrzymi. Wszystkie te pielgrzymki służą jednemu: oddaniu czci Bogu, odnalezieniu prawdy o sobie i o otaczającym świecie.
Książka zawiera przekład pierwszego tomu 5-tomowego dzieła Benjamina Constanta zatytułowanego De la religion, considérée dans sa source, ses formes et ses développements (O religii z punktu widzenia jej źródła, jej form i rozwinięć). Dzieło francuskiego arystokraty, polityka, pisarza oraz myśliciela ukazało się w Paryżu w latach 1824-1831. Zdaniem wielu znawców tematu Constanta należy uznawać za prefenomenologa (G. van der Leeuw w swej Fenomenologii religii nazywa Constanta "największym i najbardziej wpływowym uczonym" wśród uczonych Oświecenia zajmujących się religią), a jego dzieło za zapowiedź pojawienia się poważnej, metodycznej i obiektywnej refleksji nad fenomenem religii.
Jan Reczek, To Jezus leczy złamanych na duchu Modlitwa wstawiennicza o uzdrowienie, 2005: Ks. Raczek próbuje ukazać nam głębie Miłosierdzia Bożego, odnotowując udzielone przez Boga łaski, chcąc przybliżyć każdego z nas do tej miłości, która często wykracza poza nasze o niej pojęcie. Niech słowa Ks. Raczka wyjaśnią nam, jego intencje: Ujawnionych zostało tu wiele łask, które przekraczają miarę działania Bożego w granicach człowieczej natury i zwyczajności. Wszystkie są współczesnymi cudami Pana Jezusa Chrystusa, których świadkami staliśmy się we Wspólnocie Jezusa Miłosiernego ""Misericordia"". Ale są zapisane nie dla sprawozdania. Ani nawet nie tylko dla świadectwa. Są ogłoszeniem niezgłębionego Miłosierdzia Bożego, które chce ogarnąć twoje życie - tak, jak ogarnęło życie ludzi, których historie są tutaj przytoczone. (Ks. Jan Reczek).
"Ujawnionych zostało tu wiele łask, które przekraczają miarę działania Bożego w granicach człowieczej natury i zwyczajności. Wszystkie są współczesnymi cudami Pana Jezusa Chrystusa, których świadkami staliśmy się we Wspólnocie Jezusa Miłosiernego 'Misericordia'. Ale są zapisane nie dla sprawozdania. Ani nawet nie tylko dla świadectwa. Są ogłoszeniem niezgłębionego Miłosierdzia Bożego, które chce ogarnąć twoje życie - tak, jak ogarnęło życie ludzi, których historie są tutaj przytoczone." (Ks. Jan Reczek)
Książka napisana została przez historyka idei, łączy więc w sobie kilka dziedzin nauki: filologię, religioznawstwo, historię, historię sztuki oraz filozofię. Dzieło to omawia w porządku chronologicznym narodziny i transformację pojęcia duszy w religii i kulturze umysłowej starożytnych Greków.
Erwin Rohde, profesor z Heidelbergu, w swej książce prowadzi nas przez zabytki pisane, począwszy od literatury pięknej po relacje historyków i teksty naukowe, materiały ilustracyjne pochodzące głównie z waz oraz rzeźb reliefowych, pokazując zasadnicze fazy kształtowania się poszczególnych idei składających się na obraz duszy ludzkiej i jej losy pośmiertne.
Nikomu nie trzeba przedstawiać, kim jest ten, który o sobie opowiada - Jan Paweł II. Postać tak dobrze znana wszystkim. Tu mówi: "Starsi pamiętają mnie młodego, młodzież i dzieci już jako starego człowieka z laską lub na fotelu. Ludzie uważają, że jestem kimś bardzo ważnym, ale ja sam o sobie tak nie myślę". I dalej, z wrodzoną skromnością - znakomitym piórem dominikanina ojca Jana Góry - opowiada o Bogu, kontaktach z ludźmi, o swoim niecodziennym życiu.
Zacznę od stwierdzenia, które od razu się narzuca po lekturze, choć powinno być raczej wnioskiem niż początkiem: uważam, że książka Ewy Bobrowskiej o dyskursie radiomaryjnym jest znakomita. Czytałem ją z ogromnym, rosnącym w miarę lektury, zainteresowaniem, do najwyższej aprobaty skłania bowiem wszystko: oryginalne i świetnie uzasadnione sproblematyzowanie zagadnienia, szerokie horyzonty metodologiczne, ciekawe analizy, uwzględnienie dużego materiału, niezwykle trafnie dobranego, klarowność i precyzja wywodu. A także to, że praca otwiera nowe perspektywy, zmusza do porównań i niejako projektuje nowe dociekania na temat tego typu dyskursu. [...]
Autorka słusznie podkreśla przy różnych okazjach, że przedmiotem jej dociekań jest sam dyskurs, a nie – jego oddziaływanie. Gdyby ono znajdowało się w centrum uwagi, konieczne byłyby badania empiryczne. Pokazuje jednak – i to wydaje mi się szczególnie ważne, a zarazem ciekawe – jak prezentuje się „idealny użytkownik dyskursu”, a więc, w jaki sposób został on pomyślany i jakie warunki powinien spełniać, by odbierać dany tekst zgodnie z zawartymi dyskursywnymi dyrektywami. Przede wszystkim powinien podzielać wizję świata, w której podstawowym wyznacznikiem jest bezwzględnie przestrzegany podział: my–oni, przy czym owi oni pojmowani są zdumiewająco szeroko. Oni są niejako ex definitione wrogami. A w istocie wrogiem jest każdy, kto nie podziela światopoglądu, tkwiącego u podstaw dyskursu radiomaryjnego; katalog wrogów jest niezwykle rozbudowany.
Z recenzji wydawniczej Profesora Michała Głowińskiego
Książka dotyka problemów człowieka, jego uczuć i tęsknot. Mówi o samotności, znużeniu życiem, pośpiechu, zniewoleniu, przemocy, a równocześnie o pragnieniu wyzwolenia, sprawiedliwości, pokoju, życia, miłości. W świeckich zachowaniach, takich jak: wakacyjne podróże, weekendowe wyjazdy, fascynacja sportem, ekologiczna pasja czy nawet teatr absurdu, zauważa ukryte wołanie współczesnego świata, które w pełni zaspokoić może tylko Bóg.
Autor przejawia wielką troskę o człowieka, a szczególnie człowieka zagubionego, którego wiara osłabła. Odnosi się do niego z wielką delikatnością i współczuciem i zachęca do odkrywania na powrót skarbu wiary. Wyraźnie dostrzegalna jest życzliwość wobec ludzkich poszukiwań i cierpliwość wobec powolności ludzkiego dojrzewania.
Dostrzegalna jest pasja autora, by rozjaśnić prawdę chrześcijańskiej Tradycji, przybliżyć współczesnemu człowiekowi skarby liturgii, ukazać związek chrześcijańskiego dogmatu z życiem. Zachęca on do poszukiwania przestrzeni ciszy.
Papież Benedykt XVI kontynuując myśl teologiczną swego wielkiego poprzednika, Jana Pawła II, przykłada ogromną wagę do ?powrotu do źródeł? chrześcijaństwa. Pokazując sylwetki apostołów i uczniów Chrystusa, Benedykt XVI pomaga nam zbliżyć się i lepiej zrozumieć istotę chrześcijaństwa. Dopełnienie całości stanowią piękne zdjęcia oraz mapy przedstawiające wędrówkę misyjną pierwszych świadków wiary.
Papież Benedykt XVI kontynuując myśl teologiczną swego wielkiego poprzednika, Jana Pawła II, przykłada ogromną wagę do „powrotu do źródeł” chrześcijaństwa. Pokazując sylwetki apostołów i uczniów Chrystusa, Benedykt XVI pomaga nam zbliżyć się i lepiej zrozumieć istotę chrześcijaństwa. Dopełnienie całości stanowią piękne zdjęcia oraz mapy przedstawiające wędrówkę misyjną pierwszych świadków wiary.
Drugie wydanie książki o życiu św. Rafała Kalinowskiego, wyniesionego na ołtarze karmelity bosego. Carski oficer, uczestnik powstania styczniowego, więzień, zesłaniec, prywatny nauczyciel w paryskiej rezydencji Czartoryskich, wreszcie – zakonnik. Przechodząc kolejne etapy ziemskiej wędrówki, coraz pełniej realizował swoje życie jako służbę, zapominając przy tym o sobie.
Autorka napisała książkę na podstawie korespondencji o. Rafała, zachwycona jego prostotą, serdecznością i humorem, a szczególnie niezwykłą nutą radości i pogody ducha, która uwidacznia się w lekceważeniu własnej osoby i swoich osobistych problemów oraz w wesołym pokpiwaniu z samego siebie. Jest to dla niej przejaw świętości, bo święty – to nie człowiek doskonały, ale ten, kto widząc prawdę o sobie, składa całą swoją nędzę u stóp Bożego Miłosierdzia, z ufną prostotą dziecka i skruszonym sercem, a w zamian otrzymuje z Boskiego serca radość i pokój.
Ks. Adam Boniecki w swoim liście do Autorki pisze m.in.: „To wielka sztuka tak pisać, żeby poruszyć nawet zatwardziałe księżowskie serce – a tak właśnie było. Jednocześnie podziwiam wielką pracę historyczną, której wymagało zebranie tak wielkiej liczby informacji i dokumentów. Wspaniale to Pani zrobiła i książka na pewno wiele przyniesie dobra”.
Książka ukazuje się w stulecie śmierci św. Rafała Kalinowskiego.
AUTOR
Małgorzata Czerwińska
Absolwentka Instytutu Wyższej Kultury Religijnej przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, katechetka w katowickiej szkole, mama trójki dzieci. Prababcia Autorki – Helena Kalinowska, bratowa św. Rafała, pochodząca z protestanckiej rodziny, została przyjęta przez niego do Kościoła katolickiego. Była jego wierną korespondentką, wspomagała też materialnie budowę klasztoru w Wadowicach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
