Z biologicznego punktu widzenia śmierć następuje wówczas, gdy nie istnieje już ludzki organizm jako całość, czyli zintegrowany w jedność biologiczny system. Pojęcie "śmierć kliniczna" pojawiło się w dyskusji nad definicją śmierci medycznej. Przez długi czas było jedynym wskaźnikiem, czy ktoś żyje, czy też już przeszedł "na drugą stronę życia". Coraz więcej uratowanych ludzi potwierdza, że zatrzymanie akcji serca albo śpiączka, odniesienie śmiertelnych urazów nie oznacza jeszcze śmierci. Czy wszystkie wizje, których doświadczają umierający, można złożyć na karb niedotlenienia mózgu? Skąd pacjenci wiedzą co dzieje się z w innych pomieszczeniach, albo są w stanie zobaczyć swoich bliskich, mieszkających w zupełnie innym mieście? Pisma i dzieła spisane na podstawie wizji, audycji i widzeń, tworzą bogatą literaturę objawieniową. Podobieństwo mistycznych przeżyć wielu świętych oraz relacji osób pogrążonych w śmierci klinicznej jest uderzające. Książka Brama życia wiecznego autorstwa ks. prof. Andrzeja Zwolińskiego próbuje spojrzeć na misterium śmierci z katolickiej perspektywy.
26 październik 2024 r. podpisany został Dokument końcowy XVI Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów "Ku Kościołowi synodalnemu - komunia, uczestnictwo, misja", a papież Franciszek ogłosił, że zostanie on włączony do Magisterium Kościoła w miejsce adhortacji posynodalnej, jaka powstawała w analogicznej sytuacji. Dokument zbiera refleksje ojców synodalnych i ich wskazania, "które - w świetle jego podstawowych założeń - już teraz mogą być przyjęte w Kościołach lokalnych oraz w grupach Kościołów, uwzględniając różnorodne konteksty, to, co już zostało dokonane, oraz to, co wciąż pozostaje do zrobienia, aby coraz lepiej przyswajać i rozwijać styl właściwy misyjnemu Kościołowi synodalnemu". To szerokie spojrzenie na Kościół katolicki i wsłuchanie się, co "mówi Duch do Kościołów" (Ap 2, 7).
Papież Franciszek w październiku 2024 r. opublikował czwartą encyklikę, poświęconą tym razem Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Porusza w niej kwestię znaczenia serca w filozofii i jego roli w definiowaniu człowieczeństwa, wskazując, że we współczesnym świecie zeszło ono na dalszy plan, ale można to odmienić dzięki Sercu Jezusa. Dalej Ojciec Święty pochyla się nad ukazaniem miłości Chrystusa w Piśmie Świętym i nad kultem Serca Jezusowego z perspektywy teologicznej i historycznej. Choć nabożeństwo do Serca Chrystusowego może wydawać się przestarzałą formą pobożności, Papież ukazuje, że w istocie wciąż jest żywe i zachęca do jego podjęcia.
Dekalog jest Bożym darem dziesięciu słów, które należy rozumieć w kontekście wyzwolenia ludu Izraela z niewoli egipskiej i wejścia do ziemi obiecanej. Było to centralne wydarzenie historio zbawcze, w którym lud wybrany odnalazł prawdziwy sens życia w wolności. Dekalog jest podstawowym tekstem prawa Starego Testamentu, przekazanym przez Boga Izraelowi, ludowi Przymierza, za pośrednictwem Mojżesza. Dziesięć słów Dekalogu, które nabrały pełnego znaczenia wraz z przyjściem Jezusa Chrystusa, trzeba widzieć jako słowa wolności. Dekalog nakreśla projekt ludzkości przenikniętej głębokim zmysłem religijnym i moralnym, odkrywającym Boga zaangażowanego we wszystkich dziedzinach życia społecznego na rzecz wolności i godności człowieka. O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek, redemptorysta, profesor nauk biblijnych. Na KUL-u pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Teologii (19962002). Otrzymał doktorat honoris causa Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Tarnopolu na Ukrainie (1994). Wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologii we Florencji (20032009), teologii moralnej Starego Testamentu na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie (od 2005). W latach 20072016 redaktor naczelny pisma naukowego Studia Moralia. Opublikował 230 pozycji naukowych (książek i artykułów) w różnych językach. Mieszka w Rzymie.
Książek na temat Ojca Pio jest wiele. Trudno jest się temu dziwić. Pokorny zakonnik z San Giovanni Rotondo to święty ciągle nowy, świeży. Zachwyca miliony ludzi na całym świecie. Ta książka jest jednak od poprzednich inna, ponieważ traktuje na temat rzadko podejmowany. Kierownictwo duchowe w życiu i posłudze Stygmatyka z San Giovanni Rotondo jest wyjątkowym akordem jego historii ukierunkowanej absolutnie na Boga. Do Niego prowadził wszystkich, dlatego gromadził tłumy. I nadal tak jest. Nie gromadził ich wokół siebie, ale przy Jezusie Chrystusie, którego kochał ponad wszystko i we wszystkich. Książka jest cenną pomocą dla korzystających z kierownictwa duchowego, a także dla towarzyszących innym w kierownictwie świeckich i duchownych. O Autorze: Ksiądz dr Tomasz Rąpała kapłan diecezji tarnowskiej, święcenia otrzymał w 2004 roku. Pełnił posługę wikariusza w czterech parafiach, następnie ojca duchownego w WSD w Tarnowie, obecnie jest rekolekcjonistą w Centrum Formacyjno-Rekolekcyjnym ARKA w Gródku nad Dunajcem. Współpracuje z Centrum Formacji Duchowej salwatorianów w Krakowie. Uczestnik warsztatów dla kierowników duchowych w pustelni św. Jerzego benedyktynów-kamedułów w Rocca di Garda, a także warsztatów egzegetyczno-archeologicznych w Izraelu i Palestynie oraz wyspie Patmos. Pasjonuje się Biblią i nauczaniem Benedykta XVI.
Wprowadzenie do modlitwy kontemplacyjnej na podstawie Itinerarium mentis in Deum św. Bonawentury Zapraszam Cię, drogi Czytelniku, w wyjątkową podróż, nie tylko do średniowiecza, ale także do miejsc nieznanych, które są jednak bardzo blisko. Zapewne zdziwisz się, jeśli wyjawię, że chodzi o Twoje serce, wnętrze, duszę czy jak sam je nazywasz. W tajniki serca, w których jeszcze nie byłeś, i w meandry myśli, których dotąd nie znałeś, wiedzie droga niewytyczona szczegółowo na mapie, ale mająca pewne punkty, gdzie wierzący się zatrzymują, spotykają i pomagają sobie iść dalej. Święty Bonawentura zostawił nam swoje notatki z tej podróży. Warto z nich korzystać i odkryć własną drogę do Boga. Wojciech Pawłowski kapucyn, teolog i filolog klasyczny. Wykładał łacinę i grekę w Wyższym Seminarium Duchownym Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Obecnie doktoryzuje się z teologii patrystycznej i tradycji ojców Kościoła na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie.
Każdy z nas wciąż wędruje ku głębszemu poznaniu Boga i lepszemu rozumieniu Jego miłości oraz planu dla nas. Na tej drodze mamy niezwykły przewodnik - Katechizm Kościoła Katolickiego, który przypomina nam, kim jesteśmy, co wyznajemy i jak żyć jako uczniowie Chrystusa. Niniejsza publikacja, to seria kazań katechizmowych, które pomogą nam odświeżyć i pogłębić wiarę. Przyjrzymy się w niej kluczowym elementom naszej wiary takim jak: * 7 grzechów głównych * Grzechy wołające o pomstę do nieba * Grzechy przeciw Duchowi Świętemu * Najprzedniejsze dobre uczynki * Grzechy cudze Niech ten czas będzie dla nas inspiracją do umocnienia naszej wiary i miłości do Boga oraz bliźnich. Wyruszmy razem w tę duchową podróż z ufnością i radością!
Poznaj głębię tajemnic różańcowych i drogi krzyżowej, odkrywając ich sens i biblijne korzenie. Ta książka prowadzi czytelnika przez rozważania pełne duchowej refleksji i inspiracji, łącząc modlitwę z codziennym życiem. Autor zaprasza do pogłębienia relacji z Bogiem, czerpiąc siłę i nadzieję z życia, męki i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Różaniec staje się tutaj drogą, która prowadzi przez radości, cierpienia i chwałę, ukazując miłość Boga do człowieka. Droga krzyżowa zaś przypomina, że nawet w największym cierpieniu kryje się nadzieja na nowe życie. Każde rozważanie w tej książce ma na celu umocnienie wiary, odnalezienie pokoju serca i motywację do życia w miłości. Niech to będzie dla Ciebie zaproszenie do odkrycia Boga, który wciąż działa w naszym życiu.
Jeśli pragniesz pogłębić swoją duchowość i wzbogacić codzienną modlitwę, warto sięgnąć po książkę, która omawia najpiękniejsze modlitwy katolickie, takie jak Akty strzeliste. To krótkie wezwania do Boga, które można odmawiać w każdej chwili dnia, by utrzymywać bliskość z Panem. W książce znajdziesz także głęboką refleksję nad modlitwą Anioł Pański, która przypomina o tajemnicy Wcielenia i jest pięknym sposobem na uświęcenie dnia. Nie może zabraknąć również modlitwy Zdrowaś Maryjo, będącej sercem różańca i wyrazem naszego zawierzenia Matce Bożej. Warto także poznać historię i znaczenie starożytnej modlitwy Pod Twoją obronę, w której od wieków wierni powierzają się opiece Maryi w trudnych chwilach. Książka przybliży również Modlitwę do Anioła Stróża, która uczy nas wdzięczności za Bożą opiekę i wsparcie, jakie otrzymujemy każdego dnia. Sięgając po tę kazania katechizmowe, odkryjesz głębię tradycyjnych modlitw Kościoła, które pomogą ci w codziennym życiu duchowym i w umacnianiu relacji z Bogiem.
Książka w prosty i przystępny sposób wyjaśnia czytelnikowi czym jest czyściec, jakie dusze się tam znajdują i w jaki sposób, my śmiertelnicy, możemy im jeszcze pomóc. Książka podpiera się nie tylko cytatami z Pisma Świętego, ale także przykładami z życia świętych i Doktorów Kościoła.
Rok 2025 został ogłoszony przez papieża Franciszka Rokiem Jubileuszowym, czyli wyjątkowym czasem łaski dla Kościoła i świata. Jubileusz, zakorzeniony w tradycji biblijnej, stanowi wezwanie do odnowy duchowej, społecznej i moralnej. Motto Roku Jubileuszowego Pielgrzymi nadziei jest zaproszeniem do spojrzenia w przyszłość z ufnością. Jubileusz przypomina, że wszyscy jesteśmy wędrowcami, zdążającymi ku ostatecznemu spotkaniu z Bogiem.
100 modlitw dla zapracowanych to modlitewnik przygotowany dla tych, którzy dysponują niewielką ilością czasu na modlitwę ze względu na ciągłe zabieganie, a odczuwają pragnienie łączności z Bogiem. Jest on przeznaczony dla każdego: dla aktywnych zawodowo, zmęczonych pracą, dla rozmodlonych i trwających w oschłości, dla osób świeckich, a także kapłanów, zakonnic i zakonników.Modlitewnik:Jest poręczny, ponieważ został wydany w niewielkich rozmiarach i można go nosić przy sobie.Jest praktyczny, gdyż można z niego korzystać przy różnorodnych okazjach: w życiu codziennym, podczas czynności wykonywanych w domu, w pracy, w czasie odpoczynku, w kościele, przy nawiedzeniu Najświętszego Sakramentu.Posiada wartość duchową, gdyż te najkrótsze modlitwy akty strzeliste, westchnienia, krótkie myśli do Boga, Matki Najświętszej, aniołów - są jak strzały, które kierujemy do nieba.Książka posiada nihil obstat Kościoła katolickiego
Ta książka powstała po to, aby dobrze przeżyć Wielki Post, a jej tytuł ma przypominać o najważniejszym celu. Jest nim życie wieczne, Boża obietnica nieba! Autor zaprasza czytelnika do wspólnej wędrówki śladami Chrystusa. Proponuje czterdzieści krótkich rozmyślań na każdy dzień Wielkiego Postu wraz z sześcioma rozważaniami drogi krzyżowej. Przeżyj ten czas z Bogiem i pamiętaj, że wierne podążanie za Chrystusem kończy się... niebem!Bóg-Człowiek umarł za Ciebie! I za mnie. Za wszystkich nas. Niech nam nigdy nie spowszednieje ta prawda. A choć dalej mamy pytania - Ty je masz i ja też - to chyba to jedno jest jasne: że warto Jemu - Chrystusowi - Miłości zaufać. Życzę Ci, Siostro, Bracie, by to był owoc tej lektury: zaufanie Chrystusowi. Piękne. Pełne. Dojrzałe. Totalne. Autor
Proponowana książeczka o Odpustach w Roku Jubileuszowym 2025 jest w pierwszym rzędzie streszczeniem dekretu Penitencjarii Apostolskiej z 13 maja 2024 roku. To opracowanie jest jednak poprzedzona krótkim wstępem, po którym autor, dr n. teol Wacław Borek odwołując się do Kodeksu Prawa Kanonicznego i Katechizmu Kościoła katolickiego omawia rozumienia odpustu i skutki grzechu. Stąd precyzyjne wyjaśnienia Jak rozumieć rozróżnienie pomiędzy winą i karą doczesną? Odwołanie się do Wyznania wiary i historii narodzin praktyki odpustów skutkuje omówieniem Świętych obcowania i wymiany dóbr duchowych. Potem zostają omówione ogólne warunki, jakie należy spełnić by uzyskać dany odpust. I wreszcie zostają przedstawione warunki uzyskania odpustu podczas Jubileuszu Roku 2025. Ostatnim elementem tej pierwszej części książeczki jest przedstawienie możliwości uzyskania odpustu zupełnego dwukrotnie w jednym dniu. To wyjątek od dotychczas stosowanych zasad. Kierując się troską o osoby przewlekle chore, przebywające w więzieniach, DPS-ach i tak dalej, w drugiej części książeczki została umieszczona Droga Krzyżowa. Jej obecność jest usprawiedliwiona kilkoma motywami, nie tylko tym przed chwilą wymienionym. We wszystkich miejscach pielgrzymowania dla uzyskania odpustu należy uczestniczyć w jakimś nabożeństwie, jedna z propozycji to Droga Krzyżowa. Tekst został napisany przez Siostry od Aniołów. Siostry są specjalistkami od komunikacji empatycznej, rekolekcjonistkami, teolożkami. Spojrzenie na mękę Chrystusa z ich perspektywy jest pełne miłości dla udręczonego człowieka, bo Jezus wie, jak to jest i jak trudna bywa codzienność. Bardzo dobrze wpisuje się w tematykę Roku Jubileuszowego Pielgrzymi nadziei.
Zaiste to jest życie chrześcijańskie. Życie, które jest walką. "W poezji Adriany Szymańskiej odnaleźć można obraz świata pełnego wrażeń, pragnień, wątpliwości i wzruszeń, które ma, przeżywa i które na co dzień nosi w sobie każdy z nas. Jednocześnie Szymańska czuje, rozumie i odbiera świat jako wielki, niezmierzony i nieskończenie piękny dar Boży, złożony w ręce człowieka, powierzony i oddany mu pod opiekę. I ten świat, który Szymańska kocha i którym się tak bardzo przejmuje mimo że śmiertelny wciąż ma w sobie coś z wiecznego ogrodu, zaskakuje nas swoim bogactwem i hojnością, które są przecież znakiem hojności i łaskawości Stwórcy." Wojciech Kaliszewski Adriana Szymańska urodzona w roku 1943 w Toruniu, absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika poetka, eseistka, autorka dwóch powieści autobiograficznych, dwóch książek dla dzieci, zbioru szkiców o współczesnej poezji Księga objawień i inne lektury (2012), esejów z podróży do USA Dziedzice i barbarzyńcy. Notatnik amerykański (2017). Od roku 1970 przebywała w Warszawie, współpracując jako krytyk z redakcją Przeglądu Powszechnego prowadzonego przez jezuitów, publikując recenzje i eseje w Twórczości, Nowych Książkach, Toposie, Kwartalniku Artystycznym. Debiutowała tomem wierszy Nieba codzienności (1968), następnie wydała kilkanaście zbiorów poetyckich, wśród nich: To pierwsze (1979), Nagła wieczność (1984), Kamień przydrożny (1993), Requiem z ptakami (1996), Lato 1999 (2000), In terra (2003), Z Księgi Przejścia (2017), Nieprzerwany dialog. Wiersze z lat 1968-2019 (2019), Zielone rolety (2021), Epilog z gwiazdą (2023). Stypendystka Nowojorskiej Fundacji Kościuszkowskiej, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ZAiKS-u. Tłumaczona na wiele języków, uczestniczyła w międzynarodowych festiwalach poetyckich, m. in. Chicago Sisters City Program (1993), Internacional Writing Program w Iowa City (1997). Laureatka licznych nagród, w roku 2018 otrzymała Medal im. ks. Jana Twardowskiego za całokształt dokonań twórczych. Od roku 2002 mieszka w Pułtusku.
Zaiste to jest życie chrześcijańskie. Życie, które jest walką. Przed Tobą fascynująca podróż do świata ojców pustyni, których przypowieści ukazują surową prawdę o życiu chrześcijańskim. Nieidealizowane portrety starców pustyni pełne bojów z własnymi słabościami i pokusami przybliżają współczesnemu czytelnikowi, szukającemu prawdziwego świadectwa wiary, ich zmagania. Na kartach książki odkrywamy takie niezwykłe postaci, jak św. Antoni Egipski, Makary Wielki czy św. Jan Klimak. Pustynia, choć surowa i wymagająca, jawi się jako przestrzeń intensywnej walki duchowej, ale też jako miejsce odnajdywania pokoju, radości, wewnętrznej wolności i autentycznego spotkania z Bogiem. Duchowość ojców pustyni to szkoła życia, która mimo upływu wieków wciąż inspiruje do naśladowania Chrystusa, walki z własnymi słabościami i dążenia do świętości. Przygotuj się na duchową przemianę odkryj nauki pustyni, które uczą, jak wśród chaosu współczesności odnaleźć ciszę, pokój serca i drogę ku niebu.
Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak miłosierdzie BożeNa kartach Dzienniczka Jezus wielokrotnie zachęcał przez pośrednictwo św. s. Faustyny, by zaufać Jego dobroci. "Łaski z Mojego miłosierdzia czerpie się jednym naczyniem - wyjaśniał - a nim jest ufność. Im dusza więcej zaufa, tym więcej otrzyma". Orędzie o miłosiernej miłości Boga dotyka serc ludzi nie tylko w Europie, ale także na innych kontynentach. Odmawiając Koronkę do Miłosierdzia Bożego czy wypowiadając słowa: "Jezu, ufam Tobie", zawierzają Bogu siebie i swoich bliskich oraz wypraszają potrzebne łaski.Ośmioletni Robert cierpiał na porażenie mózgowe, często miał napady padaczki i poruszał się na wózku (...). Kilka razy był bliski śmierci. Ciało miał prawie bez muskulatury. Mówił tak niewyraźnie, że trudno było go zrozumieć. Po pobycie w Łagiewnikach (...) ataki padaczki więcej się nie pojawiły. Chłopiec zaczął rosnąć i mówić.Fragment Aktu zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu:Boże, Ojcze Miłosierny! (...) Pochyl się nad nami, grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia, aby w Tobie, Trójjedyny Boże, zawsze odnajdywali źródło nadziei.W książce znajdziesz świadectwa opowiadające m. in. o uzdrowieniu z choroby, o ocaleniu czy o uwolnieniu z nałogu, ale nade wszystko o nawróceniu serca. To prawdziwe cuda Bożego Miłosierdzia, których może doświadczyć ten, kto z ufnością zwraca się do Chrystusa.
Wielu współczesnych rodziców pragnie mieć szczęśliwe potomstwo, jednak może zdarzyć się, że wychowujemy dziecko, które "bywa" szczęśliwe, ale w dłuższej perspektywie przygotowujemy mu niezbyt szczęśliwą dorosłość. Dlaczego? Ponieważ lubimy chodzić na skróty, również w kwestiach wychowawczych, czasem nawet czynimy to w dobrej wierze. Gdzie zatem jest źródło szczęścia - szczęśliwego dziecka? W tym poradniku znajdą Państwo przykład rodziny Antoniego i Józefiny Ledóchowskich, których sposób wychowania dziewięciorga potomstwa zaowocował szczęśliwymi, dobrymi i pięknymi osobowościami synów i córek. Ich dorosłe dzieci wspaniale zapisały się na kartach historii Kościoła, Europy i Polski. Życie rodziny Ledóchowskich nie różni się od codzienności współczesnych rodzin. Dlatego można i warto skorzystać z ich przykładu, gdzie proste metody wychowawcze oparte na Ewangelii, tradycji i zdrowym rozsądku okazały się tak skuteczne.
Kościół żyje od Paschy do Paschy. Celebruje paschalne misterium Jezusa Chrystusa szczególnie uroczyście co roku podczas Triduum Paschalnego, ale również w każdą niedzielę, która jest nazywana małą Paschą. Tajemnica paschalna wyznacza rytm i kierunek całego życia Kościoła – w wymiarze liturgicznym, moralnym i społecznym. Z Paschy Kościół czerpie moc do dawania świadectwa i pełnienia swojej ewangelizacyjnej misji.
Słowo „pascha” oznacza uderzenie, gwałtowne i dynamiczne przejście. Izraelici przeżyli Paschę jako wyzwolenie z Egiptu i każdego roku obchodzili pamiątkę tego wydarzenia. W odniesieniu do Jezusa Chrystusa Pascha oznaczała Jego śmierć na krzyżu, w której okazał się On zwycięskim Barankiem: otrzymał nowe życie w zmartwychwstaniu i tego życia udziela wszystkim, którzy w Niego wierzą.
Dla nas, chrześcijan, coroczne świętowanie Paschy jest powrotem do tajemnicy chrztu. Przez ten sakrament zostaliśmy bowiem wprowadzeni w Paschę Chrystusa i wszczepieni w tajemnicę Jego śmierci i zmartwychwstania. Ilekroć celebrujemy święta paschalne, tylekroć uświadamiamy sobie, że zostaliśmy uzdolnieni do przechodzenia przez śmierć do życia.
Autor: Bp Zbigniew Kiernikowski
PASTORES 65 (4) 2014
Przybywa parafii, wspólnot, w których niemal tuż po zakończeniu oktawy Bożego Narodzenia ruszają przygotowania do Triduum Sacrum. Cenione są też rekolekcje paschalne czy takie, które tłumaczą znaki obecne w liturgii tego wyjątkowego czasu. Lektura Listu okólnego o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych opublikowanego w 1988 roku przez Kongregację Kultu Bożego, jak i osobista wrażliwość na czytanie rzeczy tego świata przez pryzmat Paschy Chrystusa skłoniły bp. Z. Kiernikowskiego, wówczas biskupa siedleckiego a obecnie legnickiego, do głoszenia przez 10 lat w katedrze katechez wprowadzających w poszczególne dni Triduum Paschalnego. W Misterium Paschy możemy odnaleźć odpowiedź na swoje życiowe pytania, „otrzymać łaskę nie tylko jakiegoś pogodzenia się z naszym krzyżem, ale wręcz korzystania z jego obecności w naszym życiu”. Autor jako pasterz ma głębokie przekonanie, że potrzebna jest gotowość wejścia w „błogosławione marnowanie”, potrzebny jest czas „na wypełnienie wszystkich znaków i na przyjęcie ukrytych w nich treści”. Wszystko po to, żeby w człowieku mogło się ukształtować życie według Paschy Chrystusa, bo dopiero „moc Jego wydania sprawia w nas czystość, to znaczy zmianę naszego myślenia przez odwracanie się od siebie”. Dlatego autor podpowiada tematy do osobistych i wspólnotowych przemyśleń, sugeruje obszary, którym trzeba w sobie odważnie się przyjrzeć. Bp Kiernikowski świetnie też wyczuwa i zna mentalne nawyki czy pobożnościowe schematy w naszym przeżywaniu okresu Wielkiego Postu czy właśnie kolejnych dni Triduum Sacrum – i do tego również konkretnie w swoich katechezach się odnosi. Skorzystają z jego uwag i sugestii na pewno duszpasterze-przewodnicy wspólnot, którzy wolą iść wiernie za liturgicznymi wskazaniami Kościoła niż trzymać się sztywnej zasady: „A u nas zawsze tak było”, która de facto utwierdza tylko obrzędowy rytualizm. Autor łączy biblijne i liturgiczne refleksje dotyczące znaków i działań z celebracji Triduum z życiem ludzi, z sytuacjami, w których się znajdują lub w których nie mogą się odnaleźć czy ich przyjąć. Zaznacza też, że to w przewodniczącym zgromadzenia „jako pierwszym powinno się dokonać to wszystko, co stało się w Jezusie Chrystusie. Tylko wtedy będzie prawdziwie przewodniczył, wprowadzał innych w celebrowaną rzeczywistość”.
Af
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
