Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
Wymiary ołtarza Mariackiego (wysokość około 13 m, szerokość blisko 11 m) stawiają go na pierwszym miejscu wśród zachowanych gotyckich retabulów. Dzięki ruchomym skrzydłom program ikonograficzny ołtarza można zmieniać, dostosowując do liturgii. Na co dzień eksponowano odsłonę tak zwaną ferialną (szafa zamknięta), z okazji radosnych uroczystości skrzydła były otwierane i oczom wiernych ukazywała się odsłona świąteczna. Sceny umieszczone w ołtarzu ukazują, najogólniej mówiąc, ewangeliczną prawdę o odkupieniu świata dokonanym przez Jezusa Chrystusa. Ze względu na wezwanie krakowskiej fary na pierwszy plan wysunięto osobę Marii jako matki Syna Bożego oraz jej udział w dziele Zbawienia.
Stwosz był doskonałym obserwatorem rzeczywistości i potrafił niezwykle trafnie charakteryzować ludzi w różnym wieku, różnego stanu, doznających różnych uczuć. Dowodzą tego postacie apostołów, ludzi w większości dojrzałych lub starych, których kościste albo nalane, poorane zmarszczkami twarze, kontrastują z subtelną, delikatną, gładką twarzą Dziewicy Marii. Spójrzmy również na ich dłonie... Cechą typową dla rzeźb Stwosza jest też ich poruszenie, ujęcie w ruchu, często gwałtownym. Dramatyczna ekspresja osiągnięta została poprzez gesty, ale nade wszystko poprzez skomplikowane, łamane, zawijane, skręcane wirowo, tworzące łyżkowate, muszlowate fałdy szat.
Wit Stwosz potrafił zainscenizować świętą historię w sposób genialny. Jak reżyser prawdziwie mistycznego spektaklu. Nikt, kto obejrzał ołtarz Mariacki, nie ma chyba co do tego wątpliwości.
Wymiary ołtarza Mariackiego (wysokość około 13 m, szerokość blisko 11 m) stawiają go na pierwszym miejscu wśród zachowanych gotyckich retabulów. Dzięki ruchomym skrzydłom program ikonograficzny ołtarza można zmieniać, dostosowując do liturgii. Na co dzień eksponowano odsłonę tak zwaną ferialną (szafa zamknięta), z okazji radosnych uroczystości skrzydła były otwierane i oczom wiernych ukazywała się odsłona świąteczna. Sceny umieszczone w ołtarzu ukazują, najogólniej mówiąc, ewangeliczną prawdę o odkupieniu świata dokonanym przez Jezusa Chrystusa. Ze względu na wezwanie krakowskiej fary na pierwszy plan wysunięto osobę Marii jako matki Syna Bożego oraz jej udział w dziele Zbawienia.
Stwosz był doskonałym obserwatorem rzeczywistości i potrafił niezwykle trafnie charakteryzować ludzi w różnym wieku, różnego stanu, doznających różnych uczuć. Dowodzą tego postacie apostołów, ludzi w większości dojrzałych lub starych, których kościste albo nalane, poorane zmarszczkami twarze, kontrastują z subtelną, delikatną, gładką twarzą Dziewicy Marii. Spójrzmy również na ich dłonie... Cechą typową dla rzeźb Stwosza jest też ich poruszenie, ujęcie w ruchu, często gwałtownym. Dramatyczna ekspresja osiągnięta została poprzez gesty, ale nade wszystko poprzez skomplikowane, łamane, zawijane, skręcane wirowo, tworzące łyżkowate, muszlowate fałdy szat.
Wit Stwosz potrafił zainscenizować świętą historię w sposób genialny. Jak reżyser prawdziwie mistycznego spektaklu. Nikt, kto obejrzał ołtarz Mariacki, nie ma chyba co do tego wątpliwości.
Seria: Mądrość, która kocha.
Dotychczas ukazały się: ?Niezawodna wiara?, ?Niezawodna nadzieja?, ?Niezawodna radość?.
Książki te zawierają nieocenione wskazówki dla tych, którzy pragną wzrastać duchowo i podążać ku Bogu drogą wiary, nadziei i miłości - ku RADOŚCI.
Piękna szata graficzna sprawia, że książki te są nie tylko wartościowe, ale i estetyczne. Wspaniale nadają się na niebanalny prezent.
Malowniczy opis dziejów Zakonu Krzyżackiego - od założenia i działalności w okresie krucjat, poprzez walki z plemionami pruskimi, wojny z Polską i Litwą, do upadku w XVI w. Obfituje w opisy dramatycznych wydarzeń europejskiego średniowiecza. Zawiera gruntowną i obiektywną analizę przebiegu bitwy pod Grunwaldem.
William Urban jest profesorem historii i studiów międzynarodowych w Monmouth College, w stanie Illinois, USA. Jest także doktorem filozofii Uniwersytetu Teksaskiego w Austin. Jest autorem kilkunastu książek.
/.../ A więc cofnijmy się wstecz, wykorzystajmy okazję do zagłębienia się w fotelu i odbycia podróży w przeszłość do wieków średnich, do czasów, kiedy ludzie nie byli zapewne ani lepsi, ani gorsi niż dzisiaj, tylko po prostu trochę inni.
Rola religii w starej Europie oraz fala przemian od XIV do XVII wieku to główne treści tomu będącego pokłosiem konferencji, która odbyła się 15-17 listopada 2000 roku w Warszawie, zorganizowanej przez grupę badawczą z Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, działającą pod nazwą Centrum Historii Europy Środkowo-Wschodniej.
Jednym z ważniejszych poruszanych w książce zagadnień jest konfesjonalizacja w Europie nowożytnej, która była tożsama z modernizacją Kościołów, państw i społeczeństw, kultury i mentalności. Przedstawione referaty odnoszą się do zasięgu tego zjawiska, relacji pomiędzy ujednolicaniem wyznaniowym i wzmacnianiem struktur państwowych. Jednocześnie zwrócono uwagę, że nie wszędzie nowożytna modernizacja musiała iść w parze z konfesjonalizacją. W centrum uwagi autorów znalazło się również porównanie sytuacji Kościołów w krajach Europy Środkowej z jednej strony i krajach ruskich z drugiej. Rozległe ramy chronologiczne książki — od późnego średniowiecza do czasów nowożytnych pokazują wpływ polityki na ruch husycki i stosunki pomiędzy protestantami a prawosławnymi.
Zbiór rozpraw, artykułów i esejów poświęcony sztuce orientalnej, historii malarstwa i historii uzbrojenia od końca XV do XX w., z lat 1956-1990, pióra niestrudzonego badacza historii sztuki i jej wielkiego miłośnika. Większość tekstów, zwłaszcza wcześniejszych, opatrzona została przez autora komentarzem, odnoszącym się czy to do dzisiejszego stanu badań, czy to do dziejów samego obiektu.
Książka omawia transformację kultury rusko-prawosławnej, jaka dokonywała się pod wpływem burzliwych wydarzeń na tle religijnym w Rzeczypospolitej w końcu wieku XVI i w wieku XVII. Odwołuje się do brzemiennych w skutki następstw reformacji i soboru trydenckiego, które zdominowały kulturę, politykę i Kościół na Rusi polsko-litewskiej. Znane wydarzenia historyczne, takie jak: unia brzeska, smuta moskiewska, czy schizmy kościelne, zyskały w książce odmienną interpretację, gdyż autorka omawia je z perspektywy fundamentalnych różnic istniejących pomiędzy kulturą łacińską i rusko-bizantyjską. Publikacja ukazuje dominujący wpływ odmiennej mentalności obu chrześcijańskich światów na ważne wydarzenia wspólnej historii Moskwy i Polski, a także wyjaśnia podłoże różnic w pojmowaniu człowieka, historii, państwa, Kościoła, eschatologii i oświaty. Nawiązując do współczesnych konfliktów na tle konfesyjnym i politycznym, sięga do ich źródeł, odwołuje się do podstaw kultury rusko-prawosławnej, co pozwala zrozumieć specyfikę rosyjskiego postrzegania świata.
Książka wyjaśnia, jakie są możliwości i granice wzajemnego zrozumienia, co łączy i dzieli oba światy, wskazuje na ważne dla nich symbole, które stanowią zarzewie konfliktu. Celem autorki jest pokazanie, że zasadnicza różnica pomiędzy światem kultury greckiej i łacińskiej miała kolosalny wpływ na kształtowanie się chrześcijańskiej Europy. Tam, gdzie przebiega granica tych światów, historia ściśle łączy się z eschatologią. Dlatego, zarówno dla Polaków, jak i Litwinów, Ukraińców i Rosjan wydarzenia z odległej przeszłości są wiecznie aktualne. Podobnie jest na Bałkanach. Racjonalna historiografia nie jest w stanie w pełni rozjaśnić te zawiłości.
"Książka niniejsza jest próbą czegoś, co kiedyś nazywało się "świecką teologią". Znaczy to, że autor nie jest profesjonalnym teologiem i zakłada, że tak samo rzecz się ma z większością jego czytelników. (...) Książka ma bardzo prostą budowę. Każdy rozdział jest swego rodzaju komentarzem do kolejnych sformułowań składu apostolskiego. (...) Wypowiada najważniejsze prawdy tej wiary i jest dobrym przewodnikiem po jej problemach. (...)"
((Z Wprowadzenia Autora)
Eseje polskich i czeskich mediewistów przynoszą szeroką panoramę życia w wiekach średnich, od prezentacji specyficznej duchowości średniowiecznej, przez stosunek chrześcijaństwa do herezji czy zwyczajów pogańskich, po przedstawienie relacji między jednostką a społecznością.
Kiedy w tej słynnej książce, jednej z najsłynniejszych, jakie przechowuje nasza cywilizacja, w rozważaniach o tajemniczej naturze czasu czytamy (XI 20), iż istnieją trzy jego dziedziny, „obecność rzeczy minionych, obecność rzeczy teraźniejszych, obecność rzeczy przyszłych”, może nam zaświtać myśl o tym, że w strefie, do której należą Wyznania, owe trzy dziedziny są w szczególny sposób zjednoczone. Strefą tą jest trwała, nieprzemijająca dziedzina literatury prawdziwie klasycznej. Właściwa nam tradycja kultury polega na tym, że istnieje pewna liczba dzieł, które stale nam towarzyszą i są dla nas zawsze obecne, jakiekolwiek by ogromne fale czasu z przyszłości przetoczyły się – poprzez teraźniejszość – ku przyszłości i w nią zapadły. ze wstępu Zygmunta Kubiaka
Ojciec Jan Góra w książce Poznań. Kościuszki 99 wprowadza czytelnika za bramę klasztoru, opowiadając równolegle dwie historie: jedną o dziejach dominikanów w Poznaniu i drugą o swoim w nim życiu. Tytuł pozornie anonimowy - bo bez adresata - tak naprawdę wskazuje na dom nie tylko ojca Jana, ale i wielu pokoleń studentów. Przez trzydzieści lat pobytu w Poznaniu dominikanin zajmował się bowiem najpierw Duszpasterstwem Młodzieży Szkół Średnich, a obecnie duszpasterstwem Akademickim. Miasto przygarnęło Jana Górę, Ślązaka z pochodzenia, i pomimo swojego wielkopolskiego porządku wyszło naprzeciw jego szaleńczym inicjatywom, które zaowocowały największymi w Polsce spotkaniami młodzieży przy Bramie-Rybie nad Lednicą oraz ośrodkiem duszpasterskim Jana Pawła II.
Zawiedzie się ten, kto myśli, że klasztor przy Kościuszki 99 to terra incognita, którą poznajemy, podglądając przez dziurkę od klucza. W opowieści ojca Jana wszystko jest jawne, hermetyczna przestrzeń okazuje się przyjazna i gościnna.
To, co w tej książce urzeka najbardziej, polega na odczytywaniu znaków powołania w rzeczach codziennych, myśleniu o swoim życiu w dalszej perspektywie, która pozwala zachować dystans do tego, co tylko przejściowe, a z krużganków zakonnych wyjść do zwyczajnych i często zagubionych ludzi. Ojciec Jan chce żyć znacząco, "tak, by ludzie pytali mnie o Boga" - mówi. Poznań. Kościuszki 99 to książka, której wydanie zbiega się z trzydziestoletnią pracą w Poznaniu. Rozpoczyna się słowami modlitwy ojca Jana:
Dziękuję Ci, Panie...
Aleksandra Reimann
Duszpasterstwo Akademickie
Duch objawia Jezusa to wspaniała książka o działaniu Ducha Świętego, pozwalającego nam odkrywać Jezusa w znakach dostarczanych przez Kościół i wiarę. Ksiądz Serafino Falvo mówi o roli kultury, kapłanów - reprezentantów Chrystusa, sakramentów, świętych, Słowa Bożego, nazywając je jednak kolejnymi zasłonami, które skrywają Jezusa i jednocześnie ku Niemu kierują. Zachęca, by nie skupiać się na nich samych, ale na Tym, do którego mają prowadzić. Sama książka jest również drogowskazem, ukazującym, jak poprzez te "zasłony" dążyć do odkrycia całej prawdy Jego boskiej Osoby. Pisana z wielką żarliwością i pasją, pozwoli czytelnikom wiele rzeczy przeżyć i zrozumieć na nowo.
Ideą przewodnią książki jest odkrycie swojej wartości jako daru, który Bóg ofiarował człowiekowi przez stworzenie go. Aby tego dokonać, należy przy pomocy dostępnych nam środków wyleczyć rany życia, przezwyciężyć negatywne doświadczenia z dzieciństwa lub wieku dorosłego, pokonać te przeszkody. Trzeba je sobie uświadomić i odzyskać własne "Ja" jako niezastąpioną wartość osoby, wzorując się na "Ja" Chrystusa, jakie możemy wyczytać z kart Pisma Świętego. Chrystus bowiem jest Uzdrowicielem w sensie absolutnym i to On pomaga nam rozeznawać.
Liczne cytaty biblijne potwierdzają i stymulują myśl formacyjną autora.
Valerio Albisetti jest jednym z najbardziej znaczących twórców współczesnej psychoanalizy. Z pochodzenia Szwajcar, profesjonalista odnoszący sukcesy, także i w dziedzinie przedsiębiorczości. Prowadzi konferencje i seminaria w największych miastach europejskich i amerykańskich. Twórca psychoterapii personalistycznej. Autor wielu poczytnych książek.
Zbiór psalmów stał się uprzywilejowanym tekstem mesjańskiej i liturgicznej modlitwy chrześcijaństwa. XVIII-wieczny komentator, Calmet, porównał Psałterz do barwnego gobelinu o wyraźnie zarysowanych i wyznaczonych obszarach, które nazwano później „gatunkami literackimi". Modlitwa w stanie czystym, alleluja hymnów, które - o nic nie prosząc - wysławiają Boga „z powodu Jego wielkiej chwały", przeplata się często z okrzykiem skargi, który przedstawia Bogu ciemności istnienia, gorycz cierpienia, koszmar samotności (...).
Dzieje Dawida przekazane w 1 i 2 Księdze Samuela to typowa historia człowieka nieznanego, który wspina się na najwyższe szczyty władzy i godności, a zarazem klasyczny przykład wybrania osoby z pozoru mało znaczącej, bez wielkich możliwości, wobec której Bóg dokonuje wielkich rzeczy. Dzieje Dawida są bardzo długie, dlatego w książce omówione zostaną tylko wydarzenia najważniejsze.
"Nie kto inny jak Duch Święty sprawia, że w ciągu tysiącleci coraz to nowi ludzie odkrywają zachwycające piękno trudnej drogi życia konsekrowanego. To On skłania ich do dawania pełnej odpowiedzi. To ON formuje dusze i serca powołanych, upodabniając ich do Chrystusa" (Vita consecrata, 19).
I o tym jest ta książeczka.
Serce Judasza to sfabularyzowana historia życia jednej z bardziej kontrowersyjnych postaci Nowego Testamentu - Judasza Iskarioty. Autor w sposób żywy i przekonujący snuje opowieść o jego rodzinie, dziejach i czynach, ukazuje rządzące nim emocje i uczucia. Kreśli obraz żyeia w dawnym Izraelu, tworząc żywe postacie i ukazując relacje między nimi. To symboliczna historia o ufności, wierze i przeznaczeniu, ukazująca znane wątki w nieco odmiennym świetle. Literacki debiut Krzysztofa Jednachowskiego.
Yves Prigent, psychiatra, i Stan Rougier, kapłan i pisarz, przedstawiają depresję z dwóch punktów widzenia: medycznego i duchowego.Yves Prigent wyjaśnia, jaki wpływ na rozwój zaburzenia mają mechanizmy psychiczne i doświadczenia z wczesnego dzieciństwa, oraz omawia objawy kliniczne, a także kulturowy i społeczny wymiar choroby. Natomiast ks. Stan Rougier widzi depresję jako doświadczenie duchowe. W świetle Biblii bada, jaki wypływ na stany depresyjne ma duchowość.Czy można zrozumieć, czym jest depresja? Jak wyjść zwycięsko z tej choroby? Jak oddzielić stronę medyczną od duchowej? Czy modlitwa i medytacja mogą pomóc? Dlaczego choruje na depresję coraz więcej ludzi młodych?
Kolejny tom z ?Dziejów Wielkiego Pontyfikatu Jana Pawła II?. Album przedstawia wydarzenia z ósmego roku Pontyfikatu Ojca Świętego ? od 16 października 1985 do 16 października 1986. Niezapomniane wydarzenia ósmego roku Pontyfikatu: pielgrzymki do Indii, Kolumbii i Francji, spotkania z Matką Teresą, bratem Rogerem Schutzem z Taizé, odwiedziny w miastach Sardynii i regionu Emilia Romania, Nadzwyczajny Synod Biskupów, uroczystości Roku Kościelnego, beatyfikacje i kanonizacje, Mistrzostwa Sportowe Osób Niepełnosprawnych, wizyta w Synagodze Większej w Rzymie ? to wszystko zobaczymy na zdjęciach papieskiego fotografa Arturo Mari. Fragmenty najważniejszych przemówień i homilii Ojca Świętego. Wspaniałe świadectwo posługi Jana Pawła II, prawdziwa lekcja wiary i miłości bliźniego.
Jest to pisana wierszem opowieść o dziesięciu wybitnych Polakach, którzy w sposób szczególny związani byli z Krakowem. Są to: św. Stanisław, św. Kinga, św. Jacek, św. Jadwiga Królowa, św. Jan Kanty, św. Kazimierz Królewicz, św. Albert Chmielowski, św. Faustyna, św. Józef Sebastian Pelczar, św. Szymon z Lipnicy.
Książka dostępna jest także w miękkiej oprawie (cena 14,90 zł).
Książka może być doskonałą pamiątką z okazji obchodzonej właśnie 750-tej rocznicy lokacji Krakowa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
