Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
"Zniszczenie" to smutna i jednocześnie zabawna historia o tym, jak nie być pisarzem. O spełnionych marzeniach, które niszczy seks, dawkowany w nadmiernych ilościach i alkohol. To opowieść o przeszłości, od której nie można uciec i której kiedyś trzeba będzie stawić czoła.
Ta książka jest jak butelka whisky - trzeba ją wypić samotnie, żeby zrozumieć jak trudne do pokonania przeszkody stawia przed nami życie.
Tim Downs, zdobywca wielu nagród literackich, proponuje nam emocjonującą opowieść o problemach z tożsamością i mało prawdopodobnym odkupieniu winy. Powieść ta skłania do śmiechu, ale też pozwala spojrzeć na życie z innej, wyższej perspektywy.
Książka Trucicielka i inne historie o namiętnościach to zbiór czterech wyjątkowych opowiadań bestsellerowego francuskiego autora. Schmitt porusza w nich kwestie poszukiwania miłości, nadziei, zwątpienia, ale tym razem wzbogaca je o coś nowego. O namiętność, analizę naszych najskrytszych pragnień, emocji. Uczuć, które w jednej chwili mogą nas wyzwolić lub doprowadzić do zbrodni.
Jego bohaterowie nie są kryształowi. Często wzbudzają prawdziwy lęk. Pewna starsza kobieta podejrzewana jest o zamordowanie swych trzech mężów. Nikt nie zna prawdy i tylko jeden człowiek, będzie miał szansę ją usłyszeć. Zmieni ona jego życie, zabierając tak potrzebną jego duchowemu rozwojowi niewinność. W drugim opowiadaniu pewien marynarz dowiaduje się o śmierci córki. Nie wie tylko której. Przerażony uświadamia sobie, że nie wszystkie kocha równie mocno. Kolejne opisuje rywalizację dwóch młodych muzyków. Chęć wyrównania rachunków odkrywa mroczne kulisy życia ludzi, którzy mogli mieć wszystko, ale zmarnowali swój dar. Ostatnie opowiadanie opisuje wzruszającą miłość za kulisami pałacu prezydenckiego. W pustych ścianach wytwornej rezydencji toczy się dramat samotnej, umierającej kobiety.
W swoim najnowszym zbiorze opowiadań Schmitt odkrywa prawdziwą potęgę uczuć. Ich moc. Jego bohaterowie ukrywają zbrodnie, brak im cierpliwości, jedynie w sytuacji kryzysowej przypominają sobie o tym, co jest dla nich najważniejsze. Na ich przykładzie Schmitt uczy nas czegoś ważnego - że nigdy nie jest za późno na zmianę, nawet jeśli nie zawsze dane nam będzie szczęśliwe zakończenie.
Wyjątkowość książki Trucicielka i inne historie o namiętnościach doceniło jury prestiżowej nagrody literackiej - Le Prix Goncourt, w 2010 roku wyróżniając ją nagrodą Le Prix Goncourt de la Nouvelle.
PIEKŁO - ZIEMIA - NIEBO
WARSZAWA - BIAŁYSTOK - RAJ
MIASTO MIAST - GÓRA GÓR - DZIURA DZIUR
Piekło zlikwidowano, zamknięto Niebo. Bogowie zstępują na Zmienię, do "kraju w promocji" - Polski.
Tu spotykają się z ludźmi i razem z nimi wyruszają w poszukiwaniu Piekła i nadziei - utraconego świata, w którym zbrodnia prowadzi do kary, przyczyna łączy się ze skutkiem, życie z celem, a miłość ze strzałą Erosa.
"Psy pociągowe" to prozatorski debiut Filipa Zawady, muzyka, fotografa, autora tomików "System jedynkowy" (1997), "Bóg Aldehyd" (1998) oraz "Snajper" (2004). Niegdysiejszy poeta zabiera czytelników w kolejową podróż drugą klasą PKP; w podróż przez 100 stacji między zapomnieniem a śmiercią.
Napotykani współpasażerowie stają się bohaterami kreślonych w kilku zdaniach, plastycznych mikroportretów mówiących o życiu więcej niż niejedna kilkusetstronicowa powieść.
WIERNI to opowieść wielopiętrowa, jednak ideowo i kompozycyjnie przejrzysta. Sensacyjnej akcji towarzyszy refleksja nad negowana we współczesnym świecie wartością patriotyzmu i honoru. Towarzysząc bohaterowi w jego dramatycznych wyborach, Czytelnik z pewnością nie raz postawi sobie pytanie: czym on sam gotów byłby ryzykować w obronie spraw, które uważa osobiście za święte i ważne. I czy istnieją jeszcze dla niego takie sprawy.
W ciemność grzechu i przeznaczenia...
Południe Stanów Zjednoczonych, początek XX wieku. Straszna, okrutna baśń o dziecku porzuconym
w lesie. O grzechu, kazirodztwie, tragicznej nieuchronności losu.
Druga chronologicznie powieść w dorobku Cormaca McCarthy'ego (1968). Jej filmowa adaptacja weszła
na ekrany kin w USA w 2009 (reż. Stephen Imwalle).
"Ta powieść nawiązuje do tradycji literatury egzystencjalistycznej w szerokim sensie tego pojęcia ? od
Księgi Koheleta przez Króla Leara, aż do Obcego Alberta Camusa. Mamy tu świat pozbawiony Boga, celu
i przyczynowości; świat, w którym ludzie są pół analfabetami i istotami na półzwierzęcymi. Tę ponurą
rzeczywistość autor konstruuje, nanizując na siebie motywy ciemności, ślepoty, bezimienności, choroby
oraz przemocy. Przewijają się one przez całą narrację. To piekło, Hades, ziemia jałowa Eliota. Pełno tu
aluzji do greckiej mitologii i chrześcijańskich wierzeń. Mimo wyrazistej warstwy realistycznej, jest to
świat przynależny bezgranicznej krainie wyobraźni." Dan Geddes, "The Satirist"
W ciemność grzechu i przeznaczenia...
Południe Stanów Zjednoczonych, początek XX wieku. Straszna, okrutna baśń o dziecku porzuconym
w lesie. O grzechu, kazirodztwie, tragicznej nieuchronności losu.
Druga chronologicznie powieść w dorobku Cormaca McCarthy'ego (1968). Jej filmowa adaptacja weszła
na ekrany kin w USA w 2009 (reż. Stephen Imwalle).
"Ta powieść nawiązuje do tradycji literatury egzystencjalistycznej w szerokim sensie tego pojęcia ? od
Księgi Koheleta przez Króla Leara, aż do Obcego Alberta Camusa. Mamy tu świat pozbawiony Boga, celu
i przyczynowości; świat, w którym ludzie są pół analfabetami i istotami na półzwierzęcymi. Tę ponurą
rzeczywistość autor konstruuje, nanizując na siebie motywy ciemności, ślepoty, bezimienności, choroby
oraz przemocy. Przewijają się one przez całą narrację. To piekło, Hades, ziemia jałowa Eliota. Pełno tu
aluzji do greckiej mitologii i chrześcijańskich wierzeń. Mimo wyrazistej warstwy realistycznej, jest to
świat przynależny bezgranicznej krainie wyobraźni." Dan Geddes, "The Satirist"
Akcja powieści dzieje się w Londynie, bohater - Richard Burton - został uwięziony w szybie windy, prawdopodobnie w wyniku wybuchu podłożonej przez terrorystów bomby. Niepewny czy i kiedy nadejdzie pomoc, bez wody i jedzenia, snuje opowieści o swoich wcześniejszych spotkaniach ze śmiercią. To książka o umieraniu, o lękach, o samotności, ale napisana z humorem i pełna przygód.
"Samotność bez prawa wyboru to więzienie. W więzieniu od szaleństwa ratują wspomnienia. Angielski bohater nowej książki Łukasza Gołębiewskiego, zamknięty w windzie wiszącej gdzieś między piętrami budynku zniszczonego wybuchem bomby, przypomina sobie niewiarygodne zdarzenia jakich był uczestnikiem w czasie swego brawurowego, prowadzonego na krawędzi śmierci życia. Czy rzeczywiście wszystko to mu się przydarzyło? Czy Richard Burton istniał naprawdę? Jaka jest granica pomiędzy wspomnieniem a mistyfikacją? Autor do końca trzyma czytelnika w niepewności" - napisał o powieści Grzegorz Sowula, recenzent "Rzeczpospolitej".
Akcja "Kroniki ptaka nakręcacza", podobnie jak w większości książek Haruki Murakami jest bardzo skomplikowana, ale nie ona jest najważniejsza. Jeden z recenzentów streścił ją tak: Toru Okada traci najpierw pracę, potem kota, potem żonę a w końcu - rozum. O ile w pierwszych trzech punktach można recenzentowi przyznać rację, o tyle z tym rozumem sprawa jest nieco bardziej złożona.
Życie Toru Okady po stracie pracy jest monotonne i pozbawione ambicji. Żona zarabia wystarczająco dużo na utrzymanie ich obojga, a Toru prowadzi dom. Ten harmonijny układ zostaje jednak pewnego dnia zburzony, kiedy to znika im kot. Toru wyrusza na poszukiwanie zwierzątka i tak zaczyna się wielka historia jego spotkań z różnymi najdziwniejszymi osobami, prowadząca do całkowitej przemiany duchowej, nieomal buddyjskiej iluminacji. Gdy odejście żony pozbawia go środków do życia i nie może sobie pozwolić na bezczynność, jest już innym człowiekiem, gotowym zacząć nowe życie.
Pasja życia to znakomity obraz życiowej i artystycznej drogi Vincenta van Gogha. Pasja pisarska autora tej biograficznej opowieści równa jest pasji twórczej genialnego malarza. Autor kreśli przed Czytelnikiem wnikliwy i fascynujący portret artysty nie uznawanego za życia, a dziś nazywanego świętym patronem sztuki nowoczesnej.
"Przezroczyste przedmioty" to siódma z pisanych po angielsku powieści Nabokova. W Polsce ukazała się po raz pierwszy pod tytułem "Przejrzystość rzeczy" (tłumaczenie Adriany Demkowskiej). Dziś wydawnictwo MUZA wznawia znakomity przekład Jolanty Kozak (pierwsze wydanie: Da Capo, 1997). Niniejszą edycję, jak wszystkie pozostałe dzieła Nabokova w tej serii, opatrzył posłowiem Leszek Engelking.
Opisując cztery wyprawy bohatera w to samo miejsce, do pewnej szwajcarskiej wioski, Nabokov po raz kolejny eksploruje mechanizmy działania świata wspomnień i zawiłości ludzkiej pamięci.
Kto jest narratorem tej opowieści? A może opowiada ją nie jeden człowiek, lecz kilku? Czemu bohater nosi nazwisko oznaczające "osobę"?
Uważny czytelnik znajdzie odpowiedzi na te pytania, odkrywając kolejne warstwy tekstu, jeśli tylko nie da się zwieść kamuflażowi i nie wpadnie w pułapki zastawione przez Nabokova.
Niezwykły, głęboki, poruszający portret psychologiczny kobiety niespełnionej, zawiedzionej i nieszczęśliwej. Historia pięknej i utalentowanej Róży, której karierę artystyczną złamał w zaraniu nieodpowiedzialny nauczyciel, a serce - nazbyt pochopnie obdarzony wielkim uczuciem młody mężczyzna. Opowieść o rozczarowaniu i nienawiści do świata, która zatruwa każdą chwilę życia, niszczy niewinnych, tych najbliższych, a przede wszystkim tę, która nienawiść zamknęła w swoim sercu. Opowieść o tym, że nigdy nie jest za późno, aby pogodzić się ze światem.
"Książka Michała Dąbrowskiego jest wybitną powieścią o naznaczeniu. O tej małej (?) prywatnej apokalipsie, jaką jest kalectwo z urodzenia ? przyjście na świat bez prawej dłoni. Ta historia, która ma swe źródło we własnym doświadczeniu autora ? choć się wcale do tego doświadczenia nie sprowadza ? została nam podana bez wielkich słów, bez wylewu emocji. Niemal bezlitośnie, jakby chodziło o jakąś rzecz, o jakiś kęs materii pogrążony w martwocie. Albo o dziurę w murze. I dlatego ta opowieść jest tak bolesna, tak przejmująca. I taka ? nie zawaham się tego nazwać po imieniu ? piękna".
Zbigniew Mikołejko, filozof, eseista
W mojej głowie zaczęły się rodzić upiorne wizje muzeum, w którym trzymano by osoby odbiegające od obowiązującego kanonu piękna ? na wózkach, bez nóg, z wodogłowiem. W tym bestiarium widziałem też siebie, ale nie w roli eksponatu, tylko zwiedzającego. Byłem tam z ciocią, która mocno ściskała moją prawą rękę i pokazywała mi coraz dziwaczniejszych ludzi. Za każdym razem powtarzała, że te osoby zostały zamknięte w gablotach i wystawione na widok publiczny na własne życzenie, aby dowieść społeczeństwu, że niczego się nie wstydzą.
Michał Dąbrowski
Skoro już wymieniamy i chwalimy opowiadania Czechowa, koniecznie muszę wspomnieć Nieciekawą historię, która jest mi najdroższą ze wszystkich jego nowel; jest to utwór całkiem niepospolity, fascynujący i w swej cichej, smutnej dziwności nie ma sobie równego w żadnej literaturze; zdumiewa on choćby tym, że młody, niespełna trzydziestoletni człowiek z najgłębszym wyczuciem czyni narratorem tej zapowiedzianej jako ?nieciekawa", lecz wstrząsającej historii ? starca, światowej sławy uczonego w randze generała, z tytułem ekscelencji, który często też tak się w swoich wyznaniach tytułuje: ?Wasza ekscelencjo!", co brzmi jak: ?O mój Boże!?. Bo chociaż jest to ktoś wysoko postawiony w oficjalnej hierarchii, jego umysł i samokrytycyzm, oraz krytycyzm w ogóle, są na takim poziomie, że uświadamia on sobie całą niedorzeczność otaczającej go sławy i okazywanej mu czci; w głębi duszy jest człowiekiem zrozpaczonym, spostrzega bowiem, że jego życiu wraz z wszystkimi zasługami brak było duchowego centrum, jakiejś ?ogólnej idei", że w gruncie rzeczy było to życie bezsensowne, życie człowieka zrozpaczonego.
Tomasz Mann "Esej o Czechowie" (fragment)
?Książka Abbott to subtelny gobelin
utkany z miłości i apokalipsy?
?Publishers Weekly?
Shirley Abbott przenikliwie analizuje pogmatwane związki swych bohaterów, którzy reprezentują niemal wszystkie warstwy amerykańskiego społeczeństwa. Tym razem poznajemy grupę nowojorczyków, którym miłość nie przynosi tego, czego po niej oczekiwali. Gdy we wrześniu 2001 roku ziemia zadrży pod ich stopami w jak najbardziej dosłownym sensie, każdy z bohaterów wielkomiejskiego wielokąta będzie musiał na nowo przemyśleć swoje uczucia i w odmienny sposób zacząć postrzegać przyszłość własną i swoich bliskich.
Aktor Julían Dalmau przybywa ze Stanów na Kubę odegrać rolę swego życia ? własną śmierć. W otoczeniu szemranej bohemy hawańskiego półświatka przygotowuje się do spektaklu mało znanego dramaturga Howarda Owena o trudnej relacji ojciec?syn w obliczu homoseksualizmu. Świat, w który wkracza bohater, to fascynujący, a zarazem mroczny klimat hawańskich zaułków i dzielnic pachnących grzechem, to miasto pełne spelun, gdzie w oparach dymu z cygar i przy brzęku szklanek z rumem toczą się dyskusje o życiu, sztuce i teatrze. Podczas długo oczekiwanej premiery rola Juliana Dalmau wymyka się kartom scenariusza...
Hawana lat pięćdziesiątych z Hemingwayem w tle kabarety, domy uciech, podrzędne bary z wyjątkowymi klientami.
Kiedy twoje dziecko nie jest w stanie spojrzeć ci w oczy, czy oznacza to, że jest winne najgorszej zbrodni?
Nastoletni Jacob Hunt cierpi na zespół Aspergera, czyli łagodną postać autyzmu. Nie umie czytać sygnałów społecznych ani wyrażać swoich myśli i uczuć. Na pierwszy rzut oka to zupełnie normalny, inteligentny i elokwentny chłopak, jednak każde odstępstwo od codziennej rutyny, każda zmiana w ustalonym porządku dnia może wytrącić go z równowagi. Nieważne, czy chodzi o zbyt jasne światło, dotyk obcej osoby, szelest zgniatanego papieru, pomarańczowy kolor, czy nieodpowiednią konsystencję płatków śniadaniowych z mlekiem – Jacob potrafi wpaść w furię z byle powodu. Ma też, jak wielu młodych ludzi z zespołem Aspergera, obsesyjne zamiłowanie do jednej, specjalistycznej dziedziny – w jego przypadku jest to analiza kryminalistyczna. Chłopak pojawia się w miejscach, gdzie policja prowadzi śledztwo, instruuje detektywów, co należy robić… a do tego najczęściej ma rację.
„W naszym domu” to wspaniała, poruszająca opowieść o samotnym świecie dziecka z zespołem Aspergera i o tym, co przechodzi jego rodzina: o nieustannym strachu i walce na burzliwym morzu rodzicielskich zmagań, o głębi matczynej miłości. Jodi Picoult, pisząc o chłopcu dotkniętym autyzmem, uczy nas współczucia i zrozumienia dla ludzi cierpiących na schorzenie, które w każdej sytuacji nieuchronnie stawia ich poza nawiasem społeczeństwa. Zadaje jednocześnie trudne pytania o to, jak odnosimy się do tych, którzy są inni, i czy oczekujemy od nich, że będą przestrzegać naszych reguł. Opisuje nasz system prawny – dobry dla ludzi, którzy potrafią się porozumiewać w określony sposób, ale zdecydowanie gorszy dla tych, którzy nie posiadają tej umiejętności.
Murakami w mistrzowski sposób buduje fantastyczne postaci, równoległe światy, zaciera granice między rzeczywistością a literaturą. 1Q84 to opowiadana na przemian historia kobiety i mężczyzny, Aomame i Tengo, sensacyjna, chwilami wręcz przerażająca. Oboje w dzieciństwie dobrze się znali i wszystko wskazuje na to, że ich ścieżki znowu się skrzyżują. Ona jest instruktorką sztuk walki, masażystką, a po godzinach perfekcyjną morderczynią. On - wykładowcą matematyki, a w wolnych chwilach początkującym pisarzem i redaktorem. Aomame dostaje się do innej rzeczywistości. Ona i Tengo desperacko próbują się odnaleźć. Aomame postanawia powrócić do normalnego świata, a gdy to się jej nie udaje, podejmuje decyzję o samobójstwie. Ma nadzieję, że w ten sposób porzuci drugą siebie żyjącą w roku 1Q84 i powróci do zwykłego roku 1984. W tym samym czasie Tengo postanawia, że spróbuje żyć w świecie, w którym na niebie unoszą się dwa księżyce, bo wie, że tylko w nim może spotkać swoją Aomame.
Pierwsza z trzech powieści Reginy Doman, które ukażą się nakładem Księgarni św. Jacka.
Akcja powieści dzieje się w Nowym Jorku. Na progu spokojnego domu dwóch sióstr, Blanche i Rose, oraz ich matki, wdowy, staje pewnego zimowego wieczora tajemniczy młody mężczyzna. Pozwalają mu wejść do środka, mimo że nie wyjawia im swego prawdziwego imienia ani nie mówi, kim naprawdę jest. Przedstawia się jako ?Niedźwiedź? i wygląda na kogoś, kto dobrze zna ciemne zaułki Nowego Jorku i jego mroczne tajemnice. A jednak wpuszczają go do swego bezpiecznego świata i od tej chwili staje się ich przyjacielem, opiekunem i wiernym towarzyszem. Nie przypuszczają nawet, że ta przyjaźń może kosztować je kiedyś? życie.
Cień Niedźwiedzia to pierwsza część trylogii Reginy Doman, w której poznajemy czworo głównych bohaterów: Blanche, Rose, Beara i Fisha ? jeszcze jako nastolatków. Ich losy niespodziewanie splotły się ze sobą i równie niespodziewanie się potoczą. Mimo swego młodego wieku, wszyscy oni są ludźmi, którzy wiele w życiu stracili i żadne z nich nie jest do końca tym, kim na początku się wydaje. Każde na swój sposób zmaga się z przeszłością, od której nie może się uwolnić (ten wątek będzie obecny na kartach wszystkich trzech części powieści). Jak to w Nowym Jorku, są tu i narkotyki, i zagadkowe morderstwo, i porwanie, i tajemniczy kolekcjoner?
Tajemniczość otacza zresztą wszystkich bohaterów i obecna jest na kartach całej książki. W pełną napięcia i niespodziewanych zwrotów akcję autorka wplata niezwykle umiejętnie i dyskretnie przekaz wartości, które w dzisiejszym świecie są coraz mniej popularne i coraz bardziej zapomniane i niemodne. Lektura książki zmusza do refleksji, iż pewne wartości nie mogą przestać obowiązywać nawet w rozpędzonym i zapatrzonym w siebie świecie dwudziestego pierwszego wieku, bo wtedy człowiek zaczyna pogrążać się w chaosie i ostatecznie gubi samego siebie. Tak właśnie dzieje się z negatywnymi bohaterami książki.
Nie ma tu jednak prostych, płytkich odpowiedzi. Są natomiast doskonale przedstawione meandry ludzkich losów, trudnych wyborów i duchowych dylematów? Bohaterowie zmagają się z takimi problemami jak śmierć bliskiej osoby, brak zrozumienia, fałszywe oskarżenia, odrzucenie, przemoc, narkotyki, zbrodnia, miłość? Stają w obronie prawdy, czystości i innych pięknych wartości, narażając przy tym niejednokrotnie własne życie.
Nowy Jork z powieści Reginy Doman staje się dla czytelnika zadziwiająco bliskim i znajomym obrazem świata, w którym on sam żyje.
Nie sposób nie polubić i nie zżyć się z sympatycznymi bohaterami pierwszej części trylogii. Pocieszające jest to, że nie trzeba się z nimi rozstawać wraz z zamknięciem książki, bo w przygotowaniu są dwie kolejne książki opowiadające o ich dalszych losach ? jeszcze bardziej zawiłych, niespodziewanych, niebezpiecznych i niezwykłych.
Dodatkową atrakcją pisarstwa Reginy Doman jest fakt, że czerpie ona inspirację z baśni braci Grimm. Książka Cień Niedźwiedzia oparta jest na motywach mało znanej baśni Białośnieżka i Różyczka. Znajomość baśni nie jest jednak konieczna do właściwego odbioru książki. Żyje ona bowiem własnym życiem i nie ma w niej prostych i bezpośrednich analogii do baśniowych wydarzeń i postaci. Niemniej znajomość baśni może dostarczyć czytelnikowi dodatkowej przyjemności, bowiem do emocji, jakie zapewnia sama lektura książki, dochodzą jeszcze te, które wynikają z szukania punktów wspólnych oraz bliższych i dalszych odniesień.
W 2005 roku ukazała się płyta ze słuchowiskiem na podstawie powieści Cień Niedźwiedzia, które w 2009 roku otrzymało prestiżową nagrodę Sonic Society (kanadyjskiego stowarzyszenia zajmującego się promocją słuchowisk) dla najlepszego słuchowiska.
Na podstawie książki powstaje również film, którego premiera zapowiadana jest na czerwiec 2011 roku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
