Wilno, Gdańsk, Hamburg - wymuszona zmiana pobytu, utrata korzeni rodzinnych, krainy dziecięcych marzeń, gdzie bezpiecznie żyło się od pokoleń. Wyobcowanie, poszukiwanie swojego miejsca, sprzeciw wobec nowej odmiennej rzeczywistości. Ucieczka w świat fantazji i obłędu. Ludzie - chłopcy bez własnego podwórka... Maria Dering

Los zmienia życie rodziny Matta Kinga, spadkobiercy wielkiej fortuny na Hawajach. Kiedy po wypadku jego żona zapada w śpiączkę, musi nagle zająć się wychowaniem swoich córek. Zajęty do tej pory swoimi sprawami, Matt staje przed bardzo trudnym zadaniem. Siedemnastoletnia Alex odkrywa uroki bycia niegrzeczną dziewczynką, a dziesięcioletnia Scotty planuje pójść w ślady starszej siostry. Mało tego, znają sekret matki, którego odkrycie jeszcze bardziej skomplikuje życie Matta. Jak w rajskiej scenerii Hawajów - gdzie nawet w szpitalu można kupić pocztówki z surferami - przeżyć rodzinny dramat? Jak wyobrazić sobie popalającego trawkę chłopaka w roli zięcia? Jak zostać prawdziwym ojcem? Młoda pisarka z Hawajów Spadkobiercami podbiła serce krytyki i czytelników. „San Francisco Chronicle” uznało ją za jedną z najlepszych książek roku, czytelniczki amerykańskiej edycji „Elle” doceniły swoją nagrodą, a w prywatnym rankingu najlepszych rzeczy roku Sofia Coppola umieściła Spadkobierców na pierwszym miejscu.  

Gdy Ulisses mimo przeszkód wreszcie ukazał się drukiem w 1922 roku, okrzyknięto go dziełem nieudanym, nieprzyzwoitym, niemoralnym itd. Uchodził za powieść, której porządny człowiek nie powinien nawet brać do ręki. Dziś, prawie sto lat później, jest powszechnie uważany za arcydzieło, którego nie wypada nie znać. O czym jest Ulisses? Można odpowiedzieć na dwa sposoby: o zwyczajnym dniu Stefana Dedalusa i Leopolda Blooma w Dublinie na początku XX wieku – albo: o wszystkim. Okazuje się bowiem, że zwykły dzień zwykłego człowieka – który chodzi, je, rozmawia czy załatwia różne sprawy, ale też myśli, czuje, wspomina i marzy – to miniatura całego ludzkiego doświadczenia. Czym jeszcze jest Ulisses? Jak napisał w posłowiu tłumacz Maciej Słomczyński, jest to „zapoczątkowanie nowego rodzaju sztuki i doprowadzenie go do doskonałości na przestrzeni jednego dzieła”.

Od sennej egzystencji człowieka pogodzonego z szarą codziennością do całkowitego zatracenia. Schowane od dzieciństwa pragnienie urody z powodu błahego przypadku urasta do rangi namiętności, która niszczy. Bohater powieści odkrywa w sobie misję i z gorączką szaleńca podejmuje trud jej spełnienia. Nieistotne na pozór zdarzenia wciągają go w niebezpieczną grę i zatruwają życie. Intensywność pragnienia prowadzi do zupełnej destrukcji osobowości, a proste marzenia stają się obsesją. Urojony cel jest już tylko drogą do obłędu. W książce nie ma nagłych zwrotów akcji, spektakularnych zdarzeń, jazgotu, wybuchów i krzyku. Tu niebezpieczny jest szept, a właściwie podszept. Podszept ciemnego umysłu. Kiedy gubimy miarę, łatwo możemy stać się ofiarami własnych idei…

?Niewolnice? to poruszająca analiza ludzkiego serca, ludzkich wyborów i ich konsekwencji. Doskonały debiut literacki w niezwykły sposób opisujący losy ciemnoskórych kobiet u schyłku epoki niewolnictwa. Cztery młode kobiety są wykorzystywane seksualnie przez swoich panów. Na kolejnych stronach powieści obserwujemy budzącą się w nich samoświadomość, pragnienie wolności i szacunku do samych siebie. Dolen Perkins-Valdez próbuje odpowiedzieć na pytanie, co takiego działo się między niewolnicami, a ich właścicielami, że mając wolność na wyciągnięcie ręki, nie próbowały po nią sięgnąć? Chwytająca za serce, intrygująca, oryginalna, trzymająca w napięciu powieść, która dowodzi talentu Perkins-Valdez do wskrzeszania niechlubnej przeszłości. ?Publishers Weekly?

O swoim niezwykłym spotkaniu z nieżyjącym ojcem, O trudnej walce o jego dobre imię, O niełatwej miłości do ukochanego mężczyzny, O podróżach i wielkim świecie, O tym, czym jest szczęście i zgoda na samą siebie Pisze w swojej najnowszej książce Roma Ligocka. Historia bohaterów dowodzi, że kochać można mimo cierpienia, że z bolesną przeszłością można się pogodzić i że na miłość zawsze jest się wystarczająco młodym. Tylko ja sama to piękna opowieść o życiu.

Jest to najdziwniejsza książka o nieszczęśliwej miłości i dojrzewaniu. Autor próbuje znaleźć przyczyny cierpienia zakochanego człowieka w samym sednie, w mózgu posługując się dotychczas zdobytą wiedzą ze świata zewnętrznego. Zaczynając od religii, poprzez filozofię dociera do uznania mózgu oraz jądra Ziemi do metakomputera, by wymyślić w końcu wytłumaczenie wszelkich doznań człowieka przy pomocy metamatematyki. Akcja książki rozgrywa się na tytułowej wyspie, która jest metaforą świata, raz przyjaznego i opiekuńczego, kiedy indziej groźnego i niebezpiecznego. Bohater poszukuje na niej wzorca, przyjaciela, przewodnika, ducha. Jak kończy się to poszukiwanie dowiemy się wkrótce w drugiej części ""Wyspy"".

Kolejna powieść Barbary Rosiek o życiu, chorobie, przemijaniu, próbie odnalezienia własnego miejsca w rzeczywistości jakby równoległej.

A wszystko zaczyna się od kradzieży bochenka chleba!. Historia byłego galernika Jana Valjeana, komisarza Javera, Fantyny, Kozety i bojowników z paryskiej barykady staje się wielowątkową powieścią rozgrywającą się w XIX-wiecznej Francji. Stanowi zarówno wnikliwe spojrzenie na socjologiczne mechanizmy rządzące społeczeństwem, jak i zadziwiająco trafną analizę natury ludzkiej. Ale przede wszystkim jest pełną wartkiej akcji i przygód historią z pogranicza kryminału. Zadziwia fakt, że ta powstała w drugiej połowie dziewiętnastego wieku powieść, ciągle króluje na listach bestsellerów, jest jedną z najczęściej komentowanych książek w historii literatury. O niesłabnącej popularności „Nędzników” świadczą liczne musicale, adaptacje filmowe i animowane. Historia Jana Valjeana, Javerta i Kozety znana jest nie tylko dorosłemu czytelnikowi, ale i młodemu odbiorcy. Czas Wersja pełna 55 godz. 56 minut Wersja skrócona 41 godz. 54 minut Cała powieść 10 tomów

McMurphy, szuler, dziwkarz i zabijaka, udaje wariata, żeby się wykpić od odsiadywania wyroku. Pobyt w szpitalu psychiatrycznym jawi mu się jako dobry żart do chwili, kiedy się dowiaduje, że nie odzyska wolności, dopóki nie uznają go za "wyleczonego". Decyzja należy do Wielkiej Oddziałowej, z pozoru uosobienia słodyczy i dobroci, w rzeczywistości sadystki znęcającej się nad pacjentami. McMurphy, który dotąd buntował przeciwko niej chorych, nagle zaczyna rozumieć, że musi ukorzyć się przed nią, jeśli chce opuścić szpital. Ale czy gotów jest dać się pokonać bezdusznemu Kombinatowi, który złamał tyle istnień ludzkich?  

Jedna z najwybitniejszych powieści XX wieku, oraz najsłynniejsza powieść na temat II wojny światowej. Powieść pełna czarnego humoru, ukazuje bezsens wojny i armii jako instytucji, wyśmiewa mechaniczny społeczne rządzące się logiką absurdu. Jej bohaterowie to zbiorowisko wariatów, fanatyków, oportunistów, ale nade wszystko ludzi którzy mają jeden wspólny cel - za wszelką cenę przeżyć...

Wstrząsający debiut powieściowy Kosińskiego, zawierający wątki autobiograficzne, to jedna z najgłośniejszych książek ostatniego półwiecza, która przyniosła autorowi sławę i uznanie. Utrzymana w konwencji surrealistycznej parabola ludzkiego losu, naturalistyczne studium barbarzyństwa i przemocy, wizja świata wynaturzonego przez wojnę.

Stylizowana na osobiste zapiski minipowieść „Piąte piętro, czyli 13 dni w szpitalu psychiatrycznym” stanowi zapis pierwszych dni pracy młodego lekarza psychiatry. Pozwala zajrzeć za drzwi, które zwykle są zamknięte, i zobaczyć, kim są współcześni pacjenci szpitala psychiatrycznego, jakie problemy zaprowadziły ich w to miejsce. Przy okazji można przyjrzeć się z bliska personelowi, który sam również boryka się z różnymi osobistymi problemami. Inspiracją autorki były osobiste doświadczenia związane z pracą psychologa.

Ciemna zimowa noc odbiera mu Natalię. Gorący letni dzień stawia na jego drodze Lilę. Jest piękna, rudowłosa, tajemnicza, niemal eteryczna. Lila przenika do jego życia, miesza zmysły. Jednak w najmniej odpowiednich momentach zaczyna niebezpiecznie przypominać Natalię... Bohater błądzi w labiryncie przeszłości i teraźniejszości, usilnie próbując zrozumieć, co się wokół niego dzieje. Żyje Lilą, ale wspomnienie Natalii nigdy go nie opuszcza. Sytuację jeszcze bardziej komplikuje pojawienie się jego dawnego kolegi - Dawida, którego jednak nie ma prawa spotkać. W zapanowaniu nad rzeczywistością próbuje mu pomóc przyjaciel Michał, ale tutaj nic nie jest takie, jakim być się wydaje. Gdzie zaczyna się jawa a kończy sen? Aby przezwyciężyć wszechogarniające poczucie pustki, umysł ludzki nie cofnie się przed niczym.

Eliza Karnstein, sławna pisarka młodego pokolenia, nie czuje kompletnie niczego. Przyjaciół ma za niepotrzebne i denerwujące ?składniki rzeczywistości? a rodzinę traktuje jak zło konieczne. Nawet narzeczonego oraz młodziutkiego kochanka uważa za niezbyt ciekawe przedmioty, mające co prawda charaktery, ale warte tyle, co rzeczy i zwierzęta. Panna Karnstein jest dwudziestoletnią, ?zmęczoną życiem? schizofreniczką, która umyśliła sobie istnienie siostry bliźniaczki o imieniu Atris? W jakim świecie żyją pisarze? Jak człowiek może czytać rzeczywistość i jak chory umysł ją postrzega? Czy choroba równa się obojętności i znieczulicy? ?Efekt Elizy? jest próbą ukazania tajników psychiki ludzkiej dotkniętej chorobą.

Czym jest prawda? Odpowiedzi na to pytanie poszukuje pięcioro studentów zamieszkujących poddasze jednej z krakowskich kamienic. Laura – studentka ASP, która swoje emocje wyrzuca na płótno, lecz oto nagle odkrywa zupełnie nowe powołanie. Ale czy pomoże jej ono uporać się z własną traumą przeszłości? Olga – pozornie najsilniejsza – załamuje się. Co jest przyczyną: trudne studia medyczne czy może skomplikowane relacje rodzinne i czy wyjdzie z tej próby obronną ręką? Kala – twardo stąpająca po ziemi studentka polonistyki, wielbicielka raczej Czechowa niż Witkacego. Wydaje się, że los jej sprzyja, ale jaką prawdę dla niej przygotował? Adam – do niedawna zafascynowany studiami ekonomicznymi, teraz przestaje widzieć w nich sens. Czy to lenistwo, zwyczajne zniechęcenie, czy może jakiś głębszy kryzys tożsamości, bo gdzieś tam czeka na odkrycie nowe – prawdziwsze ja. I wreszcie Jale, pełen sprzeczności wrażliwy luzak z kulturoznawstwa, dla którego punktem zwrotnym w świadomości będzie poznanie niewidomej harfistki Sary – kruchej i delikatnej, a zarazem silnej i fascynującej. Czy złamie kolejne serce, czy pozwoli by to jemu je złamano. Które z nich znajdzie odpowiedzi na swoje pytania? Dla kogo będą wyzwoleniem, a dla kogo przekleństwem? Powieść Anny Łakomy, niedawnej maturzystki, a obecnej studentki socjologii na UW pokazuje, że autorka świetnie zna realia, o których pisze. Jej bohaterowie to pełnowymiarowe postaci, które stawia w ekstremalnych niekiedy sytuacjach i sprawdza, jak się zachowają. Co skłonni będą poświęcić, by poznać tytułową prawdę, by zgodnie z nią żyć? Interesująco nakreślone portrety młodego pokolenia, a w tle Kraków i jego niepowtarzalne klimaty.

Książka wyróżniona w konkursie im. Andrzeja Adamusa w 2005 roku. ?Urodziłam się o zmierzchu? to powieść-poemat o rzeźbach ? żywych drzewach, które przez wychowanie, bolesne okoliczności oraz własne złe decyzje przekształcają się w kawałki martwego drewna. Pozornie, to historia jednego nieudanego roku studiów, wspomnienia z dziewięciu miesięcy roku akademickiego, które przeplatają się z obrazami z dzieciństwa, z przemianami dziejowymi w tle. Powieść bez imion i nazwisk, bez opisów wyglądu osób i miejsc, nie wiadomo na jakiej uczelni ani w jakim mieście. Jednak zasadniczo jest to historia jednego świata wewnętrznego, wyrzeźbionego bolesnym dłutem ojca, świata, do którego otaczająca rzeczywistość wdziera się jedynie w postaci zasłyszanych dialogów mijanych ludzi. Opowieść o zamknięciu się przed barwnym i gwarnym otoczeniem; relacja o tym, jak zmagania z niematerialną spuścizną rodziców oraz rozważania o przeszłości obezwładniają i doprowadzają do samozniszczenia. To również przedstawienie cierpienia związanego z konwersją matki i utratą wiary u córki. Wreszcie jest to opowieść o lęku paraliżującym nawet pojawiające się uczucie. Monika Szela (ur. 1976), z wykształcenia filolog języka angielskiego i rosyjskiego. Zawodowo trudni się przekładem tekstów prawnych. Prywatnie miłośniczka matematyki. Amatorsko zajmuje się rysunkiem. W 2005 otrzymała wyróżnienie w konkursie ogólnopolskim na powieść współczesną.

Szkielety, które mają piękne sny i ludzie, którzy próbują zasnąć. Czar księżyca za dnia, ślepy wiraż i tramwaj zwalniający ludzi przed wykolejeniem. Przytomny człowiek na dzień przed pomyłką.

Jules Barbey d'Aurevilly (ur. 1808 ? zm. 1889) to wielki skandalista doby romantyzmu, we Francji uchodzący do dziś za klasyka tej miary co Balzak czy Zola i równie jak oni poczytny. Barbey to jednak nie tylko dziecko swoich czasów, ale wielka osobowość czynnie wpływająca na kształtowanie się prądów i mód literackich epoki. Silnie oddziaływał na wyobraźnię późniejszych twórców. Echa jego wpływów pobrzmiewają wyraźnie w prozie Marcela Prousta i Henry'ego Jamesa. Wiele z jego dzieł zostało zekranizowanych. O Oczarowanej (1854) sam Barbey d'Aurevilly pisał, że ?to Szekspir na mokradłach Contentin?. Naruszająca wszelkie tabu historia zakazanego romansu mężatki i księdza była dla autora pretekstem do drążenia istoty kondycji ludzkiej. Na przykładzie tej miłości ?[...] autor przekonuje, że tylko piekło jest w stanie wytłumaczyć istnienie nieba. Ale opisuje nam wyłącznie piekło, wieczne i bezlitosne, w którym samotny człowiek ma tylko jeden wybór: między buntem a niewolnictwem. Za wzór buntu służy mu dumna samotność, bunt i wreszcie upadek Szatana.? (ze wstępu Marka Dębowskiego)

Autor bestsellerowej Chaty wydał Rozdroża, następną powieść ku pokrzepieniu serc. Wiiliam Paul Young , autor bestsellerowej Chaty powraca z Rozdrożami, inną prowokującą opowieścią o uzdrowieniu duszy, nadziei, egoizmie i zaufaniu. Wydana w USA 13 listopada 2012 roku w ponad milionowym pierwszym nakładzie ma szansę na osiągnięcie statusu bestsellera swojej poprzedniczki. Chata zaczynała się jak powieść sensacyjna, przechodziła w fantazję aby na koniec uwrażliwić nas na obecność Boga i przynieść katharsis. W Rozdrożach Young ponownie stawia nas przed kontrowersyjnym opisem Trójcy Świętej lecz zarazem podnosi ważne pytania o kondycję duszy ludzkiej i istotę człowieczeństwa. Treścią Chaty jest porwanie najmłodszej córki Mackenziego, Missy podczas rodzinnych wakacji. W opuszczonej chacie, ukrytej na pustkowiach Oregonu, znaleziono ślady wskazujące na to, że została brutalnie zamordowana, ale ciała dziewczynki nie odnaleziono. Cztery lata później pogrążony w Wielkim Smutku Mack dostaje tajemniczy list, najwyraźniej od Boga, a w nim zaproszenie do tej właśnie chaty na weekend. Wbrew rozsądkowi Mack przybywa do chaty w zimowe popołudnie i wkracza do swojego najmroczniejszego koszmaru. Jednakże to, co tam znajduje, na zawsze odmienia jego życie. Mack spędza w chacie weekend, uczestnicząc w czymś w rodzaju sesji terapeutycznej z Bogiem, nazywającym siebie Tatuśkiem, Jezusem, który pokazuje się pod postacią żydowskiego robotnika, i Sarayu, Azjatką uosabiającą Ducha Świętego. W czasach, gdy religia staje się coraz mniej istotna, „Chata” zmaga się z ponadczasowym pytaniem: „Gdzie jest Bóg w świecie tak pełnym niewysłowionego bólu?”. Odpowiedzi, które dostanie Mack, zadziwią Was, i być może odmienią tak jak jego. W otoczce twórczej błyskotliwości „Chata” jest głęboka duchowo, teologicznie oświecająca i ma moc wpływania na życie. „Chata” odcina się zarówno od komunałów religijnych, jak i tanich chwytów złego pisarstwa, i ujawnia coś ważnego i pięknego na temat tańca życia z boskością. Tę historię czyta się jak modlitwę, jak najlepszy rodzaj modlitwy, pełen męki, zadziwienia, jasności i zaskoczenia. Spostrzeżenia Williama Younga są nie tylko zniewalające, ale również prawdziwe i zgodne z Biblią. „Chata” to uprzejme zaproszenie do podróży do samego serca Boga. Podobnie jak Chata Rozdroża to wzruszająca historia jednego człowieka. Historia zaczyna się od biznesmena, Anthony Stewart, który własną praca doszedł do obecnej pozycji. To samotny mężczyzna po czterdziestce znany jako "negocjator trudnych i dużych transakcji." Uzależnienie od wygranej, o którym świadczy jego "rosnący portfel inwestycyjny", było jego celem bez względu na koszty. Pracownicy drżeli przed nim, a on był zachwycony "wyrywając resztki godności ludzi wokół niego." Jednak jego dusza, ukryta za samolubną ambicją i strachem skutecznie zagłuszała wewnętrzny ból spowodowany przez utraconą miłość i poczucie osamotnienia. Do czasu, gdy lekarze wykrywają u niego nowotwór. Guz mózgu sprawia, że zapada w śpiączkę i trafia do szpitala na OIOM. „Budzi się” w surrealistycznym świecie, w którym przeżywa ponownie swoje wzloty i upadki. Anthony jest nieświadomy swojego prawdziwego stanu i kieruje się prosto ku źródłu światła. Young w mocny słowach przedstawia zagubienie i niedowierzanie Anthonego, Odmienna od codziennej sytuacja w jakiej się znalazł, wystawia jego wierzenia na próbę i pozostawia mu wybór zmiany samego siebie. W surrealistycznym świecie spotyka Irlandczyka Jacka, "obcego", który pociesza i babcię, która gotuje z "sekretnych receptur rodzinnych." Babcia uczy również o śmierci, przebaczeniu, i tym co się znajduje pomiędzy czasem i wyborem. Tak jak w przedstawionym w Chacie opisie chrześcijańskiej Trójcy, tak i tutaj Bóg, Jezus i Duch Święty mają wzbudzać kontrowersje. Jej portret wynika z duchowego aspektu, opisany przez człowieka, który uważa się za "wierzącego, ale nie religijnego." Young w wywiadzie dla Publishers Weekly przyznaje że Crossroads "... rodzi nowe pytania" i mówi, że prawdopodobnie znajdą się czytelnicy, którym powieść może się nie spodobać. Chociaż dopiero trzeci rozdział książki przykuwa uwagę czytelnika, pierwsze dwa rozdziały są potrzebne, aby zrozumieć resztę opowieści. Potem tempo narasta i stawia Anthony’ego wobec fundamentalnego wyboru, który Jezus miał na myśli kiedy powiedział: "... wybierz jedną osobę aby ją fizycznie uzdrowić ... tylko jedną ... a kiedy zrobisz to, wraz z Twoim wyborem, Twoja podróż się skończy." Obie powieści Williama Paula Younga traktują o ludzkim cierpieniu i pokazują jak się z niego uleczyć. Na wrażenia, jakie wywierają na czytelnikach, zapewne wpłynął fakt doświadczenia przez autora wielkiego nieszczęścia. Zazwyczaj osobiste tragedie otwierają nas i uwrażliwiają. Tak było i tym razem. Na niezwykłą mieszankę cierpienia i wiary niewątpliwie wywarły wpływ wychowanie i doświadczenia Williama Younga z dzieciństwa. Jego rodzice byli misjonarzami. William P. Young urodził się jako Kanadyjczyk i dzieciństwo spędził wśród plemienia z epoki kamiennej żyjącego na Papui - Nowej Gwinei. Tam został zgwałcony. Pod wpływem doznanego nieszczęścia Young doświadczył zwątpienia i przechodził kryzys wiary. Tą beletrystyczną alegorią jego osobistej podróży przez ocean zwątpienia aż do osiągnięcia wybaczenia jest Chata. Young zaczął pisać książkę w 2005 roku, aby pokazać swoje nawrócenie i nowe podejście do Boga. Do przedstawienia Boga wykorzystał postać białego starszego człowieka, stolarza i Azjatki, starając się tym samym zmienić religijne uprzedzenia. „Chciałem powiedzieć coś w rodzaju: wiesz, nie wierzę, że Bóg jest Gandalfem ani Zeusem, który karze za jakiekolwiek twoje niedoskonałości”. Wyjątkowa podróż uzdrowienia, którą przechodzi Anthony jest tajemnicą owiniętą fascynującą fantazją. Young, jak wcześniej, po mistrzowsku oddaje poczucie powszechnego cierpienia i bólu, ucząc, że wybory są tam, gdzie potrafimy je zobaczyć. W przypadku Chaty Young rozdał pierwsze 10 kopii swoim dzieciom i przyjaciołom. Kiedy przyjaciele przyszli po więcej, aby rozesłać je znajomym, pomyślał, że książka nadaje się do udostępnienia większej liczbie odbiorców. Wysłał ją do zaprzyjaźnionego pastora, który uznał ją za rzecz wyjątkową. We trójkę z Bradem Cummingsem pracowali nad książką przez następne 16 miesięcy. Potem pokazywali ją w wydawnictwach. Niestety, żadne nie było nią zainteresowane. Chrześcijańskie wydawnictwa odrzucały ją jako zbyt świecką, komercyjne – jako zbyt religijną. Wtedy zdecydowali się wydać „Chatę” na własny koszt. Rok zajęło osiągnięcie statusu megabestselleru. Tym razem na Rozdroża czekają miliony wiernych czytelników. Czy Young sprosta ich oczekiwaniom, zobaczymy już niebawem. Rozdroża ukazują się w Polsce 28 listopada nakładem wydawnictwa Nowa Proza