Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
"Wielka powieść europejska", "przełom w literaturze", "powieść-katedra o idealnych proporcjach i epickim, pełnym kunsztownych detali wykonaniu", "książka, która przeżyje nas wszystkich".
"Wyznaję" zachwyca czytelników i krytyków.
Tę książkę czyta niemal cała Europa!
To trzymające w napięciu do ostatniej strony wyznanie miłosne i spowiedź człowieka starającego się przeniknąć istotę zła – w świecie i sobie samym. Historia chłopca dorastającego samotnie wśród książek, który musi zmierzyć się z rodzinnymi tajemnicami. Za sprawą osiemnastowiecznych skrzypiec zagłębia się w mroki dziejów hiszpańskiej inkwizycji i piekła dwudziestowiecznej Europy.
Cabré, którego pasją jest muzyka, skomponował tę powieść jak symfonię, z częstymi zmianami nastroju, tempa i głosu narracji. Bogactwo wątków, postaci, pomysłów literackich oszałamia i wzbudza zachwyt.
Urodził się w Barcelonie. Tak jak jego bohater uczył się gry na skrzypcach i tak jak on porzucił je dla bardziej wyrafinowanego instrumentu – języka.
Jaume Cabré od lat uznawany jest za najwybitniejszego pisarza katalońskiego. Teraz, po wydaniu w 2011 roku znakomitej powieści "Wyznaję", mówi się o nim jako o jednym z najważniejszych pisarzy europejskich. I słusznie. Zresztą już wcześniej – paradoksalnie – w Europie był on bardzo ceniony, bardziej niż w tej części Hiszpanii, w której językiem literackim jest kastylijski. W Niemczech sprzedano ponad pół miliona egzemplarzy jego książek, we Włoszech, Francji czy Holandii – dziesiątki tysięcy. A teraz gdziekolwiek jego nowy utwór jest publikowany, tam zbiera znakomite recenzje i szybko wspina się do czołówek list księgarskich bestsellerów. Jego obsypane nagrodami książki zostały przetłumaczone na kilkanaście języków i wydane w setkach tysięcy egzemplarzy.
"Wyznaję" podbija Europę!
Teraz – po raz pierwszy Jaume Cabré i jego najważniejsza książka - po polsku.
Adam uczestniczy w badaniach nad stworzeniem programu imitującego ludzkie rozumowanie; w poszukiwaniu podpowiedzi do swojej pracy spotyka się z dawną znajomą, która porzuciła dotychczasowe życie i ideały dla komercyjnej sztuki. Konfrontacja instrumentalnego postrzegania zgromadzonej wiedzy z postawą ciągłego zwątpienia i poszukiwania nowych rozwiązań prowadzi Adama do pytania o własną indywidualność i jej źródło.
Nawiązujący do formy dramatu Kod źródłowy zamyka cykl książek Anny Sokalskiej (Melodia końca świata, Kryształowe sny, Potomstwo Księżyca) w jedną całość poświęconą refleksji nad pragnieniem człowieka do bycia wyjątkowym i niezależnym od losu.
Lektura plus opracowanie to nowatorskie opracowanie lektury zgodnie z podstawą programową. W książce zostały wyróżnione ważne cytaty potrzebne w czasie pracy nad lekturą, a także streszczenie ułatwiające interpretację. Ponadto każdy uczeń znajdzie w niej plan wydarzeń porządkujący przebieg akcji, wzory wypowiedzi i prac pisemnych według klucza egzaminacyjnego, pytania sprawdzające wiedzę na temat lektury oraz informacje o odniesieniach kulturowych.
Każdemu uczniowi polecam! - Jolanta Szczepanik -dyplomowana nauczycielka języka polskiego.
Lektura plus opracowanie to nowatorskie opracowanie lektury zgodnie z podstawą programową. W książce zostały wyróżnione ważne cytaty potrzebne w czasie pracy nad lekturą, a także streszczenie ułatwiające interpretację. Ponadto każdy uczeń znajdzie w niej plan wydarzeń porządkujący przebieg akcji, wzory wypowiedzi i prac pisemnych według klucza egzaminacyjnego, pytania sprawdzające wiedzę na temat lektury oraz informacje o odniesieniach kulturowych.
Każdemu uczniowi polecam! - Jolanta Szczepanik -dyplomowana nauczycielka języka polskiego.
Autor opowiadań zawartych w zbiorze ""Amerykański matoł"" wprowadza czytelników w męską wędrówkę bohaterów po świecie i w głąb siebie. Każdy z nich przeżywa drugie, znacznie ciekawsze życie w marzeniach, wspomnieniach i wyobraźni. Bezdomni z poczekalni dworcowej na amerykańskim południu, elektryk z Chicago, nowojorska prostytutka czy samotny mężczyzna powracający do rodzinnego miasteczka na polskiej prowincji - to tylko kilka spośród postaci, które znalazły się w opowiadaniach. Autor pozornie prowadzi je utartymi ścieżkami, ale w każdym z opowiadań dociera do zaskakujących wniosków z głęboką autorefleksją i bezlitosną samooceną. To książka szczera i odważna, przeznaczona zarówno dla mężczyzn, którzy z pewnością odnajdą w niej własne rozterki i wątpliwości, jak i dla kobiet próbujących zrozumieć pozornie prosty męski punkt widzenia. ""Amerykański matoł"" na pewno im w tym pomoże.
Henry wydaje książkę o Holokauście, w której stara się zmierzyć z tematem w nowy, niespotykany dotąd sposób. Jego powieść spotyka się z całkowitym niezrozumieniem i zniechęcony tym Henry rezygnuje z pisania. Nadal dostaje jednak listy od czytelników. Jeden z nich zawiera dziwną próbkę dramatyczną, dialog dwóch postaci na temat smaku i wyglądu gruszki. Henry składa autorowi wizytę. Okazuje się, że jest nim wypychacz zwierząt mieszkający w tym samym mieście. Nadesłana próbka jest częścią alegorycznej sztuki, której bohaterami są zwierzęta: oślica Beatrycze i małpa Wergili. Podczas kolejnych spotkań odbywających się w warsztacie wypełnionym wypchanymi zwierzętami Henry poznaje kolejne sceny. Ich atmosfera stopniowo gęstnieje. Postaciom, coraz bardziej zrezygnowanym i osamotnionym, zagraża bliżej nieokreślone niebezpieczeństwo, przed którym nie są w stanie się ustrzec...
Zobacz Zestaw Beatrycze i wergili + Życie Pi - razem taniej 15 %
"Żółte oczy prowadzą do domu" łącząc ironię Kundery z wnikliwą obserwację ludzkich zachowań, opowiadają historię o przyjaźni, tęsknocie i miłości ponad wszystko. Zabierając nas w podróż do barwnego świata Ameryki Południowej, pozwalają doświadczyć zderzenia dwóch kultur i dwóch pokoleń. Losy emigrantów i ich tęsknota za ojczyzną skłaniają do refleksji, czym jest dom i gdzie każdy z nas ma swoje miejsce na ziemi.
Jak je odnaleźć? Czy lekiem na nostalgię okaże się składanie papierowych żurawi orizuru?
Już nigdy nie pomyślisz o swojej mamie w ten sam sposób po przeczytaniu tej książki. „Zaopiekuj się moją mamą” to niezwykła i głęboko poruszająca historia o rodzinie poszukującej matki, która znika pewnego popołudnia wśród tłumu na stacji metra. Opowiedziana z perspektywy córki, syna, męża i samej matki jest uniwersalną opowieścią o miłości, rodzinnych sekretach, przeszłości i współczesności. Stanowi chwytającą za serce sentymentalną podróż świadomości, która doprowadza cię do spotkania twarzą z twarz z gorzką prawdą - że nie wiesz nic o swojej matce. „Ja nie znam mamy. Wiem tylko, że zaginęła...”
Marika Krajniewska ofiarowała nam powieść o Rosji, jakiej nie poznamy z pierwszych stron gazet.
To kraj samotnych kobiet. Mężczyzn wcześnie zabiera wódka lub wypadek. Bywa, że traci się też dzieci.
Bohaterki tej powieści, mieszkanki współczesnego Petersburga, połączył wspólny ból.
Czy będą potrafiły przekroczyć krąg cierpienia?
Anna Nasiłowska
Ta alegoryczna powieść pokazuje kunszt wytrawnego znawcy ludzkich zachowań. Zwierzęce figury bohaterów zdają się jeszcze doskonalej ogniskować to, co w każdym z nas śmieszne, i to, co trudne.
Niewidzialna staruszka, która podmienia tramwajowe tabliczki i metki w sklepach z odzieżą, drapieżna kotka, która czeka tylko aż zaśniesz, porzucone lalki, które lubią się stroić, poeci i damy przesiadujący w kawiarniach. Łóżko pachnące kobietą, wanna, w której się czai Dziad, stary kaszlak, brzozowa witka do bicia, wszechświat w lusterku, sterta nieużywanych włoskich butów. Przedmioty i ludzie, teraźniejszość i przeszłość, realność i niewidzialność mieszają się ze sobą, by stworzyć opowieści o przemijaniu. Autorzy przemycili w nich wiele pytań: Kiedy zaczyna się starość? Czy wtedy, kiedy stwierdzimy, że pewnych rzeczy już nie wypada robić, czy też wtedy, gdy ciało nam o tym wyraźnie zakomunikuje? Czy starość rzeczywiście pozbawia życie sensu? Czy rzeczywiście żyjemy w ""kraju nie dla starych ludzi"", czy może, myśląc o tym, co nieuniknione, pocieszymy się przewrotną piosenką Jeremiego Przybory ""Wesołe jest życie staruszka""? W tych opowiadaniach starość ma wiele odsłon: jest nostalgiczna, absurdalna, śmieszna, namiętna, nawet szalona. I ta starość ma sens; każda z autorek i autorów widzi w niej coś, co wzbogaca, a nie skazuje na banicję byle jakiej codzienności. Nie ma tu jednak nieznośnego hurraoptymizmu, natrętnego pocieszycielstwa, politycznej poprawności. Czytelnik dostaje coś cenniejszego, coś, co można nazwać czułą akceptacją czasu mijającego nieubłaganie. Jak w poemacie muzycznym Antoniego Vivaldiego Cztery pory roku. Ostatnia część, Zima, zamyka całość tonacją poważniejszą, ale nie mniej radosną niż części wcześniejsze. Tonacją poruszającej zadumy, spokojnej pieśni"" - Katarzyna Kubisiowska ""Główną bohaterką książki Wbrew naturze jest starość. Ta, której się boimy, i ta, o której zwykle staramy się nie myśleć - brzydka, niedołężna, schorowana czy samotna. Za sprawą 17 autorek i autorów starość powraca z wygnania, na jakie zesłała ją m.in. współczesna kultura masowa. Powraca, by zaprezentować całe swoje bogactwo - od złotych plamek na ciele po puste wgniecenie na poduszce..."" - Grażyna Latos, Genderstudies.pl
Książka opowiada o faszyzmie, hipokryzji, przyjaźni, zapomnianych skandalach, ale przede wszystkim o dwóch mężczyznach różniących się wiekiem i temperamentem, których spotkanie może pozwoli na pokonanie duchów przeszłości.
Dwaj historycy sztuki - pracownik muzeum i właściciel prywatnej galerii - wpadają na trop tajemniczego artysty. Po kilku spotkaniach znajomość zamienia się w jednostronną fascynację - artysta staje się ich bohaterem i z każdym dniem wciąga coraz głębiej w swój pełen obłędu świat. W chwili nieoczekiwanego uniesienia ujawnia im największy sekret sztuki...
Uwaga!
Pierwsze 130 stron - czyste kartki.
Stacja kolejowa w Delhi to morze ludzi, czekających długie godziny na swój pociąg. Rozłożeni z całym swoim dobytkiem na podłodze spędzają godziny na spokojnym oczekiwaniu. Stacja jest jak brzęczący ul wypełniony rozmowami tysięcy ludzi. Jedzą, konwersują, obserwują, śpią i czekają.
"Substancja rasowa" to podwójny debiut. Pierwsza książka 74-letniego autora mieszkającego w Amsterdamie i początek działalności wydawniczej Veny, która zapowiada publikacje "ambitne, o wysokich walorach intelektualnych". Rzecz dzieje się w latach 1940-1955 na terenie Polski, Niemiec, Francji i Rosji, przejętych przez III Rzeszę, która wygrywa wojnę. Bo w powieści Kalitowskiego historia toczy się inaczej. Stalin ginie, Niemcy - po likwidacji Żydów - zabierają się za usuwanie z Polski Polaków, kopiec Kościuszki przestaje istnieć, a nazizm - z apoteozą rasy aryjskiej jako doskonałej - staje się najważniejszą doktryną ideologiczną zwycięskiego mocarstwa. 11-letni Karol Zawistowski jest jednym z tych Polaków, którzy ze względu na inteligencję i aryjski wygląd (potwierdzony badaniami doktora Mengele!) mają zostać wchłonięci przez niemiecką kulturę. Zostaje oddany na wychowanie arystokratycznej rodzinie von Eulenburgów, która kształtuje w nim poczucie wyższości. Karol, już jako Karl, ukrywa swe pochodzenie, posuwając się nawet do ataku na rodaków z okolic rodzinnego Krakowa. Zostaje wysłany do renomowanej szkoły w Heidelbergu, a następnie robi karierę jako oficer odnoszący sukcesy na polu bitwy. Widzi siebie jako rycerza związanego więzami duchowego pokrewieństwa z wojownikami z czasów Cesarstwa Niemieckiego. Idealistycznie wierzy, że razem z innymi stojącymi rasowo wyżej zbuduje harmonijny świat. Dlatego interesuje go problem "substancji rasowej", rozumianej jako zagadnienie filozoficzne, ale także - a może przede wszystkim - składnik krwi, pozwalający klasyfikować ludzi. Mimo iż dopuszczony do wielu tajników systemu nie ma pojęcia o skali i sposobie dokonywania ludobójstwa. Dramatyczna prawda załamuje jego światopogląd.
Książki Soni Raduńskiej dla wielu osób, zwłaszcza dla kobiet, stanowią ważny przełom w poznawaniu, rozumieniu i kochaniu siebie. Po Białych zeszytach (2005) oraz Kartkach z białego zeszytu (2008) nadchodzi pora na Solo, w którym autorka przełamuje tabu samotności.
SOLO to intymne zapiski dojrzałej kobiety, szczęśliwej w samotności i pomimo niej. Sensualny, poetycki głos człowieka, zaprzyjaźnionego ze sobą i z własnym życiem.
Aleksandra Tyl, pisarka, autorka Alei Bzów i Miłości wyczytanej z nut.
"Życiowa i mądra książka, z której płynie spokój i siła. Podążając za Sonią Raduńską, nie sposób nie docenić przecudnej zwyczajności, jaką przed nami roztacza, pokazując, jak niewiele trzeba, aby cieszyć się życiem."
Skerco to zbiór krótkich, niekiedy miniaturowych opowiadań, formą i nastrojem nawiązujących do typowego dla muzyki klasyczno-romantycznej gatunku o lekkim, na ogół pogodnym charakterze, jakim jest scherzo (po włosku: żart). Ten swego rodzaju żart, drobiazg, błahostka, osiąga jednak czasem kształt samodzielnej, dramatycznej wypowiedzi, bardzo osobistej, lirycznej i ekspresyjnej. Takiej właśnie jak w tekstach ze zbioru Skerco, w których ton powagi, intymnego wyznania, miesza się z przenikliwą obserwacją rzeczywistości, zaś drwina z przedstawionego świata ? w tym: świata literackich konwencji, kulturowych wzorców i mód ? przybiera niekiedy postać żarliwej obrony jego wartości i urody. Wszystkie te prozatorskie ?skerca? ? przybierające kształt anegdoty, lub wspomnienia, obyczajowej scenki, bądź też mini eseju, albo poetyckiej refleksji ? mogą być czytane osobno, niezależnie od siebie. Lecz układają się też w przemyślaną i spójną konstrukcję nasyconą emocjonalnie, na poły prywatną, pełną dystansu i autoironii, której głównym spoiwem jest żywy, bardzo współczesny, język ? wyczulony na słowo oraz jego paradoksy i fałsz.
Pyszne ciało to zbiór opowiadań inspirowanych aktem kanibalizmu, którego w 2001 roku, dopuścił się Armin Meiwes, zabijając i zjadając (na wyraźne życzenie swojej ofiary) berlińskiego inżyniera Bernda Brandesa. Nawiązując do tych wydarzeń, autorka przywołuje m.in. scenę, w której Kanibal z Rotenburga zamieszcza anons informujący o tym, że szuka kogoś, kto chciałby być przez niego zjedzony. Jest to ten sam moment, w którym pisarka przeglądająca się w lusterku swojej matki, postanawia, iż nie umrze, a Rag, kloszard z przyszłości, były agent Jego Ekscelencji, marzy o tym, by zostać pożartym. Świat opisywany przez Agnieszkę Masłowiecką rozszerza się i kurczy w kosmicznym uścisku z pustką, a opowiadane przez nią sny stają się niebezpiecznym sposobem tworzenia nowej rzeczywistości. Pyszne ciało o wiele bardziej niż do pożarcia nadaje się jednak do degustacji. Ten zbiór złożony jest z historii, z których każda jest całością samą w sobie, ale też każda ? niczym element kalejdoskopu ? może stać się częścią większej całości: niezwykle skomplikowanej bądź dziecinnie prostej; sielskiej lub upiornej.
Antologia opowiadań w wyborze Justyny Sobolewskiej i Agnieszki Wolny Hamkało.
Zadając autorom temat ?mężczyzna? i szukając "męskich" opowiadań twórcy antologii liczyli nie na efekt satyryczny, ale literacki. Ciekawiło ich, jak autorzy opowiedzą swoje historie, jakich mężczyzn skonstruują. Liczyli na różnorodność, dlatego zostawione zostały opowiadania dawne z nowymi. Wyłoniła się ciekawa mozaika portretów. Tytuł antologii "Projekt mężczyzna" nie ma kojarzyć się z obrazem mężczyzny idealnego, mężczyzny nowych czasów, wirtualnym tworem, który powinien zaistnieć. Ten "projekt" jest właśnie ucieczką przed "obrazem współczesnego mężczyzny", który byłby stereotypem. Książka ta to po prostu zbiór zajmujących historii, choć nie można zauważyć, ze przeważają w nich ciemne barwy.
Osiemnaście opowiadań Mariki Krajniewskiej, autorki świetnej powieści "Za zakrętem", to czułe relacje o brutalności świata i o bólu istnienia. W tle wielu tych opowieści słychać echa - raz doniosłe, innym razem wyciszone - dwudziestowiecznej historii rosyjskiej i sowieckiej: do dziś dotkliwe, nie pozwalające, mimo upływu czasu, zapomnieć. Niemal wszyscy bohaterowie to ludzie zranieni, naznaczeni piętnem trudnej pamięci krzywd i nieprawości. Ich przeżycia i doświadczenia, spisywane z poczuciem taktu i z dystansem, jaki narzuca forma literacka, ewokują pytania o możliwość pogodzenia się z losem.
Leszek Szaruga
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
