Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
Konstanty Willemann, warszawiak, lecz syn niemieckiego arystokraty i spolszczonej Ślązaczki, niewiele robi sobie z patriotycznych haseł i tradycji uświęconej krwią bohaterskich żołnierzy. Jest cynikiem, łajdakiem i bon-vivantem. Niewiernym mężem i złym ojcem.
Konstanty niechętnie bierze udział w kampanii wrześniowej, a po jej klęsce również wbrew sobie zostaje członkiem tajnej organizacji. Nie chce być Polakiem, nie chce być Niemcem. Pragnie jedynie zdobyć kolejną buteleczkę morfiny i żyć swoim dawnym życiem bywalca i kobieciarza.
Przed historią jednak uciec się nie da.
Szczepan Twardoch w Morfinie osiągnął rzecz rzadką w polskiej prozie - wykreował antybohatera, którego nie sposób nie lubić. Młody pisarz tak jak najwięksi – Witkacy, Gombrowicz, Littell – potrafi ukazać słabego, rozdartego człowieka wplątanego w wielką historię.
Szalona, transowa i odważna powieść.
Czy mężczyzna może lecieć z Moskwy do Paryża jedynie z bagażem w postaci damskich kabaretek i depilatora? W opowiadaniach Wiktora Jerofiejewa – jak najbardziej! Jego najnowsza książka Ciało to zbiór opowiadań, w których autor szuka wyjaśnienia odwiecznej tajemnicy ciała. Czym jest ono dla człowieka? Klatką duszy? Narzędziem rozkoszy czy cierpienia? Środkiem transportu do nieśmiertelności czy sensem istnienia samym w sobie? Kto nas nim obdarował – Bóg czy diabeł? Oczywiście na te pytania będzie musiał odpowiedzieć sam czytelnik, przewrotnie wprowadzony w świat nieokiełznanej wyobraźni Jerofiejewa (zwłaszcza erotycznej!), błyskotliwych paradoksów i poczucia humoru, od lat doskonale znanego polskim miłośnikom jego książek. Dla fanów znakomitego rosyjskiego pisarza Ciało to kolejna uczta duchowa w dobrze znanych klimatach, zaś tych, którzy jeszcze nie sięgnęli po twórczość Wiktora Jerofiejewa, lektura wprowadzi w świat dowcipu, znakomitych obserwacji życiowych, barwnych przygód i … seksu.
Jest to najpełniejszy zbiór opowiadań Gabriela Garcii Marqueza sprzed Dwunastu opowiadań tułaczych. Obejmuje zarówno tomy: W tym mieście nie ma złodziei i Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki, jak i tom Dialog lustra poszerzony o trzy opowiadania: Tubal-Kain wykuwa gwiazdę, Nataniel składa wizytę i Mężczyzna przychodzi w deszczu. Można w nich znaleźć zaczątki jego słynnych powieści, pierwowzory przyszłych bohaterów, fragmenty opowiadań stanowiące inne wersje wątków Złej godziny, Stu lat samotności czy Jesieni patriarchy. Ale to właśnie w opowiadaniach García Márquez najpełniej ukazuje magię Karaibów i cudowny świat własnej, niczym nieskrępowanej wyobraźni.
Główny bohater i narrator w jednej osobie - dziennikarz, kiedyś depeszowiec, a w chwili spisywania swej opowieści szacowny jubilat, autor codziennych felietonów i krytyk muzyczny, człowiek żegnający się właściwie z życiem - dostaje szansę spełnienia swego erotycznego i niemoralnego kaprysu, szalonej nocy miłosnej z nieletnią dziewicą. Niezaspokojona chętka wprowadza w jego dość nudne, szare, ustabilizowane, emeryckie życie niepokój, który okazuje się pierwszą w jego życiu, i niewątpliwie ostatnią, młodzieńczą miłością.
Proza z najlepszego Marquezowskiego pieca, powierzchownie bardzo stateczna, ale mnóstwo w niej odniesień do innych jego powieści, mnóstwo niezwykłych zdań, no i przesłanie jak z telenoweli: miłość zawsze cię dopadnie, bo jest silniejsza od życia.
Powieść Garcii Marqueza to skromna elegia o późnej miłości, a nie swawolny przewodnik po zamtuzach, o czym mam nadzieję przekonają się ci czytelnicy, którzy będą mieli odwagę po tę książkę sięgnąć. Tłumaczowi pozostaje jedynie wierzyć, że być może nadejdzie czas, gdy „Rzecz o mych smutnych kurwach” będzie mogła pod tym właśnie tytułem się ukazać.
Carlos Marrodan Casas?
Tom metafizycznych opowieści jednego z najwybitniejszych pisarzy XX wieku, w którym świat rzeczywisty i marzenia przenikają się i łączą. Proza Brunona Schulza jest bardzo poetycka, symboliczna i nawiązująca do obserwacji Zygmunta Freuda. Wydanie wzbogacono grafikami autora oraz opracowaniem ułatwiającym interpretację.
Między życiem i śmiercią istnieje świat, którego stąd nie widać
Życie człowieka to suma wyborów.
Dokonuje ich w każdej sekundzie.
Ale czy wie, jakie naprawdę będą ich skutki?
Czy może sprawić, by zły wybór doprowadził do szczęśliwego zakończenia?
Henri. Reporter wojenny. Żył w ciągłym zagrożeniu, jednak najbardziej przerażał go stały związek i założenie rodziny. Ratuje tonącą dziewczynkę, ale sam zapada w śpiączkę.
Eddie. Redaktorka w wydawnictwie. Kiedyś związana z Henrim. Jej ustabilizowane życie burzy informacja, że uczynił ją odpowiedzialną za podejmowanie wszystkich decyzji dotyczących jego leczenia.
Sam. Wyjątkowo inteligentny i wrażliwy trzynastolatek. Łatwo rozpoznaje uczucia innych, a emocje opisuje za pomocą kolorów. Marzy o tym, aby w końcu poznać ojca, którego losy śledził przez całe życie.
Przeszłość i teraźniejszość, rzeczywistość i marzenia, prawda i to, co się prawdą wydaje, splatają się w jedną historię. Ścieżki trójki bohaterów krzyżują się w krainie snów, gdzie zacierają się granice, a wspomnienia dają drugą szansę na życie.
Piękne kłamstwa to z pozoru lekka powieść kryminalna. Jednak porusza bardzo ważny problem społeczny, jakim jest ingerencja osób trzecich w sprawy związane z przemocą domową. Jak daleko można sie posunąć, aby wymierzyć sprawiedliwość? I czy samo podejrzenie przemocy domowej jest już podstawą do tego, żeby podejmować działania? Zwłaszcza nie do końca zgodne z prawem?
Powieść osnuta wokół losów sławnego pisarza Jerzego Kosińskiego – polskiego Żyda, który zrobił w USA wielką karierę. Kim naprawdę był ów kontrowersyjny człowiek, zmieniający wciąż swą biografię, naznaczony Holokaustem bywalec klubów dla sadomasochistów, podejrzewany o to, że nie napisał sam głośnego „Malowanego ptaka”? Ciekawa konstrukcja: narrator (sam Głowacki) próbuje stworzyć scenariusz do filmu o Kosińskim, przemierzając emigrancki Nowy Jork. Niepokojące, błyskotliwe, w części autobiograficzne.
Nowy klucz do największego literackiego fenomenu.
Przede wszystkim, obcy na żadną nogę nie utykał. Nie był ani niskiego, ani nazbyt wysokiego wzrostu, był zwyczajnie wysoki. Jeśli chodzi o zęby, to z lewej strony miał platynowe koronki, a z prawej – złote. Nosił drogi szary garnitur i zagraniczne półbuty pod kolor. Szary beret założył zawadiacko na bakier, a pod pachą trzymał laskę z czarną gałką w kształcie głowy pudla. Na oko – czterdziestka z okładem. Usta jakieś krzywe. Gładko wygolony. Brunet. Prawe oko czarne, lewe – niespodziewanie zielone. Brwi czarne – jedna wyżej, druga niżej. Krótko mówiąc – cudzoziemiec.
Oto opis najsłynniejszego diabła w historii. Wolanda i jego szajki przedstawiać nie trzeba, a książka Mistrz i Małgorzata od blisko 100 lat pozostaje bestsellerem i trafia na listy najważniejszych dzieł do przeczytania przed śmiercią. Mogłoby się wydawać, że powiedziano o niej już wszystko. Grzegorz Przebinda w nowym tłumaczeniu udowadnia, że to nieprawda. Odkrywa kolejne warstwy dobrze znanej, a wciąż zaskakującej historii, podkreśla niuanse, rozwiewa wątpliwości i polemizuje z poprzednimi przekładami. Oferuje nowy klucz do odczytania arcydzieła Bułhakowa i przybliża go współczesnym czytelnikom.
Michaił Bułhakow – lekarz, żołnierz, aktor, dziennikarz, morfinista. Człowiek o wielu twarzach i talentach. Chociaż napisał zaledwie trzy powieści, pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych pisarzy na świecie.
Bohaterem 'Buszującego w zbożu' jest szesnastoletni uczeń, Holden Caulfield, który nie mogąc pogodzić się z otaczającą go głupotą, podłością, a przede wszystkim zakłamaniem, ucieka z college`u i przez kilka dni 'buszuje' po Nowym Jorku, nim wreszcie powróci do domu rodzinnego. Historia tych paru dni, którą opowiada swym barwnym językiem, jest na pierwszy rzut oka przede wszystkim zabawna, jednakże rychło spostrzegamy, że pod pozorami komizmu ważą się tutaj sprawy bynajmniej nie błahe…
Anzelm Zaostry uczy matematyki w liceum. Matematyka to jego pasja, za jej pomocą tłumaczy sobie świat. Nosi imię świętego, który stworzył sławny dowód istnienia Boga. Kim dokładnie jest, sam nie wie – nie wie w sensie ontologicznym. Pewnego dnia Anzelm otrzymuje propozycję, by wziąć udział w grze z czasem. Nie zamierza jej podjąć, wszak postawił sobie za cel udowodnienie, że czas nie istnieje. Może zresztą tylko mu się wydaje, że odrzucił grę. W każdym razie odstawia alkohol – decyzja ryzykowna dla kogoś, kto piciem powstrzymuje nadmiar myśli.
„Dowód ontologiczny” jest współczesną powiastką filozoficzną i werbalnym równaniem z wieloma niewiadomymi. Główny bohater Anzelm wędruje poprzez swoje myśli i rzeczywistość, nie kategoryzując dotykających go zdarzeń. Ignoruje czas, chronologię i historię. Nie zadowalają go obecne normy i reguły, poszukuje nowych, porządkujących świat algorytmów. Zaskakuje zarówno otoczenie, siebie, jak i czytelnika.
Zbiór opowiadań – w większości polskich prapremier – jednego z najwybitniejszych pisarzy XX wieku, który w 1970 roku popełnił harakiri. Japoński autor po mistrzowsku pisze o ludziach, którzy nagle stają w obliczu spraw najważniejszych: miłości i śmierci. Tak jest w przypadku zakochanego aktora, który pomylił sceniczne emocje z prawdziwymi, Wielkiego Kapłana, nagle rozpalonego uczuciem do Cesarskiej Nałożnicy, czy rodziców, próbujących dojść do siebie po tragicznej stracie dzieci. Na koniec zaskoczenie: humorystyczna historia przyjaciółek, które poróżniła zagubiona perła...
Doskonała powieść o ludzkich niedoskonałościach
Jaka jest różnica między przyjaźnią a miłością? Lub między neutralnością i zaangażowaniem? Gustav Perle dorasta w małym miasteczku w „neutralnej” Szwajcarii, gdzie horror II wojny światowej wydaje się jedynie odległym echem. A jednak ojciec Gustava zginął w dość tajemniczych okolicznościach, a uwielbiana przez chłopca matka stała się dziwnie obojętna, a nawet zgorzkniała. Jedynym jasnym punktem w życiu Gustava jest przyjaźń z jego rówieśnikiem, Antonem Zwiebelem, który szybko staje się dla chłopca całym światem…
Nadzwyczaj poruszająca i pełna czułości powieść stawia pytanie, co dzieje się z człowiekiem – lub nawet z całym krajem – który z zachowania neutralności i kontroli nad samym sobą uczynił cel godny pochwał, spychając pasje, namiętności i marzenia na margines swojego życia. Prawdziwa literacka perła.
Tremain w swojej najlepszej formie. To poruszający rachunek strat, ale również [opowieść] o przyjaźni, jej trudnościach i kompromisach.
Vanessa Berridge, „Sunday Express”
Czuła, piękna i ze świetnymi postaciami – to moim zdaniem jak dotąd najlepsza książka tego roku.
„WI Life”
Rose Tremain – brytyjska pisarka. Autorka licznych powieści i zbiorów opowiadań, takich jak Droga do domu, Powrót, Muzyka i cisza, Jej portret czy Lato zimą (W.A.B 2016). Laureatka wielu nagród literackich, m.in. francuskiej Prix Femina Étranger czy Baileys Women's Prize for Fiction. Jej książki były także dwukrotnie nominowane do Man Booker Prize. Obecnie pisarka mieszka w Norfolk ze swoim partnerem – znanym biografem Richardem Holmesem.
Wiktor Osiatyński - wykładowca wielu uczelni w Polsce i za granicą, w tym University of Chicago Law School oraz Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego w Budapeszcie. Członek Komitetu Helsińskiego w Polsce. Był doradcą komisji konstytucyjnej w Polsce. Jako członek Rady Open Society Institute oraz przedstawiciel OSI w organizacji Prison Reform International bierze udział w opracowywaniu oraz wdrażaniu reform więziennictwa w wielu krajach. Był założycielem Komisji Edukacji w Dziedzinie Alkoholizmu i Innych Uzależnień, z którą nadal współpracuje.
Napisał około dwudziestu książek z różnych dziedzin. Rehabilitacja to ostatnia część autobiograficznej i autoterapeutycznej opowieści z tomów Rehab i Litacja.
Niezwykły, głęboki, poruszający portret psychologiczny kobiety niespełnionej, zawiedzionej i nieszczęśliwej. Historia pięknej i utalentowanej Róży, której karierę artystyczną złamał w zaraniu nieodpowiedzialny nauczyciel, a serce - nazbyt pochopnie obdarzony wielkim uczuciem młody mężczyzna. Opowieść o rozczarowaniu i nienawiści do świata, która zatruwa każdą chwilę życia, niszczy niewinnych, tych najbliższych, a przede wszystkim tę, która nienawiść zamknęła w swoim sercu. Opowieść o tym, że nigdy nie jest za późno, aby pogodzić się ze światem.
Nagroda Księgarzy Norweskich przyznana za najlepszą książkę dekady (1990)
Dzika, namiętna i mroczna opowieść o niepokornej kobiecie łamiącej wszelkie zakazy.
Księga Diny jest kontynuacją najlepszych rozdziałów w norweskiej tradycji literackiej. To książka pod każdym względem niezwykła – pełna napięcia i zabawna, przejmująca w opisach dramatycznego losu bohaterki. Dina nazywana przez autorkę amazonką i wojowniczką, wilczycą i olbrzymką, pozostaje przede wszystkim głęboko zranionym dzieckiem, którego uczucia uległy dewiacji w wyniku strasznych przeżyć.
Cykl „Trylogia Diny” składa się z tomu 1.Księga Diny (II wyd. 2014r.), tomu 2 „Syn szczęścia” (I wyd. 2017r.) - długo oczekiwana premiera kontynuacji kultowej norweskiej trylogii i tomu 3. „Dziedzictwo Karny” (I wyd. 2017r.) zaskakująego zakończenia tej najsłynniejszej sagi z krainy fiordów.
Herbjorg Wassmo to wybitna norweska pisarka urodzona w 1942 roku w Vesteralen. Zadebiutowała w 1976 roku zbiorem wierszy Skrzydlaty zespół, zasłynęła jednak jako powieściopisarka. Jest autorką wielu znakomitych powieści, w tym dwóch trylogii poświęconych dwóm bohaterkom: Torze i Dinie. Wielokrotnie nagradzana, między innymi otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej, Nagrodę Krytyków, Nagrodę Księgarzy oraz nagrodę im. Amalie Skram. Jej najpopularniejszą książką jest „Księga Diny”, która została zekranizowana w roku 2002. W książce Stulecie autorka opisuje historię swej rodziny aż do momentu, w którym staje się jedną z najwybitniejszych współczesnych pisarek. Herbjorg Wassmo napisała również wiele noweli i sztuk teatralnych. Jej książki zostały przetłumaczone na 26 języków, między innymi angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski, rosyjski, japoński i hebrajski.
Olive Kitteridge might be described by some as a battle axe or as brilliantly pushy, by others as the kindest person they had ever met. Olive herself has always been certain that she is 100% correct about everything - although, lately, her certitude has been shaken. This indomitable character appears at the centre of these narratives that comprise Olive Kitteridge. In each of them, we watch Olive, a retired schoolteacher, as she struggles to make sense of the changes in her life and the lives of those around her - always with brutal honesty, if sometimes painfully. Olive will make you laugh, nod in recognition, as well as wince in pain or shed a tear or two. We meet her stoic husband, bound to her in a marriage both broken and strong, and her own son, tyrannised by Olive's overbearing sensitivities. The reader comes away, amazed by this author's ability to conjure this formidable heroine and her deep humanity that infiltrates every page.
In Closing Time, Joseph Heller returns to the characters of Catch-22, now coming to the end of their lives and the century, as is the entire generation that fought in World War II: Yossarian and Milo Minderbinder, the chaplain, and such newcomers as little Sammy Singer and giant Lew, all linked, in an uneasy peace and old age, fighting not the Germans this time, but The End. Closing Time deftly satirizes the realities and the myths of America in the half century since WWII: the absurdity of our politics, the decline of our society and our great cities, the greed and hypocrisy of our business and culture -- with the same ferocious humor as Catch-22.
Closing Time is outrageously funny and totally serious, and as brilliant and successful as Catch-22 itself, a fun-house mirror that captures, at once grotesquely and accurately, the truth about ourselves.
Co by było, gdyby dorośli patrzyli na świat oczami dziecka?
Pewien pilot zmuszony jest awaryjnie lądować na Saharze. Tam niespodziewanie spotyka małego człowieczka, który całkowicie odmienia jego życie i patrzenie na świat.
Mały Książę to powieść filozoficzna, pełna głębokich przemyśleń, jednocześnie zachwycająca dziecięcą prostotą. Rozważania Małego Księcia skupiają się na relacjach – miłości, przyjaźni – na odpowiedzialności i na tym, co liczy się w życiu najbardziej.
Seria "Literatura Klasyczna" to zbiór najpiękniejszych dzieł światowej literatury dla dzieci i młodzieży. Piękne, nowoczesne wydanie sprawia, że czytelnicy w każdym wieku z przyjemnością sięgną po lekturę, a piękne ilustracje umilą czytanie i pomogą wyobraźni przenieść się do świata fascynujących historii.
Tytuły zawierają się w kanonie lektur szkoły podstawowej i gimnazjum.
Historie takie zdarzają się rzadko raz, dwa, góra trzy razy za życia, alezdarzają się każdemu. Tak, każdemu! Każdemu? Każdemu! No, chyba że ktoś zupełnąjest klęską, katastrofą i zapaścią. Ale i wtedy się zdarzają. JerzyPilchSłownik samotności? Opowieść o miłosnym olśnieniu? Czy może wyznaniaarcymistrza rozpadu na temat dążenia do wielkiej miłości?Przewrotna,dramatyczna i poruszająca historia. Główny bohater, niedoszły historyk sztuki,który całe życie spędził na obsesyjnym szukaniu miłości, poznaje młodziutką iolśniewającą Pralinę Pralinowicz żywą kopię młodej kobiety z obrazu AlbrechtaDrera, studentkę psychologii, kobietę ze wszech miar niepokojącą i tajemniczą,obdarzoną również atletycznym talentem literackim.Niestety, szybko okazujesię, że burzliwy i ekstatyczny związek dwojga kochanków nie ma najmniejszejszansy na przetrwanie. Dlaczego? Czy dwójka bohaterów rzeczywiście pragniemiłości, czy raczej marzy o gwałtownym i efektownym rozstaniu? Kto tu kogouwodzi, kto kogo zostawia, kto nad kim ma władzę? Czy Pralina rzeczywiście byłamiłością życia? I czy w ogóle była?Portret młodej wenecjanki jest bodajnajdoskonalszym pomieszaniem tego, co Pilch od lat uprawia: prozybeletrystycznej, dziennika, eseju, felietonu. Jest jednocześnie kpiarski ismutny, przerażony i euforyczny, zachwycony i gorzki, czuły i zrozpaczony.Tadeusz Nyczek
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
