Poręczna książeczka zawierająca m.in. modlitwy dnia codziennego, modlitwy błagalne oraz litanie. Spis treści: - pacierz - w ciągu dnia - litanie - prośby - w rodzinie - ojcostwo i macierzyństwo duchowe - o ratunek w uzależnieniu - o pojednanie - do świętych patronów - modlitwy o uwolnienie Książka "Modlitwy w różnych potrzebach" została wydana z inicjatywy kapelana szpitalnego z myślą o osobach chorych, potrzebujących modlitwy.

W innym miejscu autor mówi, że bycie sobą, w sposób maksymalnie czysty, a więc bycie tym, do czego zostałem stworzony i przeznaczony – życie w zgodzie ze swą człowieczą naturą, z planem jej Stwórcy owocuje szczęściem człowieka. Zbudowanie szczęściodajnej relacji możliwe jest jednie wtedy, gdy odkrywamy i akceptujemy swoją naturę, a co za tym idzie powołanie. Odkrywanie tego, co wpisał w nas Stwórca, wymaga wiedzy, która przy użyciu rozumu i woli pomoże pięknie, w ładzie i spokoju sumienia budować intymną więź w szczęśliwym małżeństwie. Dostarczenie tej wiedzy jest właśnie celem książki Warto żyć zgodnie z naturą. Oby zdobyta wiedza owocowała szczęśliwymi małżeństwami!!!

Publikacja podejmuje niezwykle ważną problematykę, jaką są następstwa doświadczonych zdarzeń traumatycznych występujące u pracowników służb ratowniczych. Książka jest przeznaczona dla wszystkich osób zainteresowanych problematyką traumy i jej skutków, zwłaszcza pozytywnych. Szczególnie jednak będzie przydatna dla psychologów, zarówno teoretyków, jak i praktyków, psychologów klinicznych, specjalistów z zakresu zdrowia, stresu i psychotraumatologii, a także lekarzy-psychiatrów, którzy zajmują się leczeniem zaburzeń po stresie pourazowym. Książka będzie także cennym źródłem wiedzy dla studentów psychologii, pedagogiki, socjologii, medycyny. Książka może być wykorzystana przez służby ratownicze (strażacy, policjanci, ratownicy medyczni) w celach szkoleniowych.

Najlepszą zachętą do sięgnięcia po ten modlitewnik niech będą słowa jednej z modlitw. Janie Pawle II, nasz święty orędowniku, wspomożycielu w trudnych sprawach, opiekunie rodzin. Ty, który swoim życiem świadczyłeś o wielkiej miłości do Boga i ludzi, prowadząc nas drogą Jezusa i Maryi, w umiłowaniu obojga, pragnąc pomagać innym. Przez miłość i wielkie cierpienie, ofiarowane za bliźnich, co dzień zbliżałeś się do świętości. Ufam w miłosierdzie Boże i moc Twej modlitwy. Pragnę przez Jezusa i Maryję za Twoim przykładem zbliżać się do Boga. Pragnę prosić Cię o wstawiennictwo w mojej sprawie...

Opowieść o pieszej pielgrzymce do Rzymu – Świętego Miasta. Pielgrzymka wyruszyła z Krakowa 18 lipca 1980 r. Jej trasa wiodła przez Wadowice – miejsce, w którym przecież „wszystko się zaczęło”, dalej przez Czechosłowację, Austrię z pięknymi zielonymi Alpami, Włochy z przecinającym je górskim pasmem Apenin, by dojść wreszcie po 54 dniach, 9 września do Rzymu – Wiecznego Miasta, by w końcu spotkać się z Tym, do którego pielgrzymowaliśmy – z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Nie czuło się wtedy ani trudu, ani zmęczenia. Serce radośnie śpiewało: „CHRISTUS VINCIT, CHRISTUS REGNAT, CHRISTUS IMPERAT”.

Stygmatycy to niezwykli świadkowie Męki Chrystusa. Od czasu św. Franciszka z Asyżu, pierwszego człowieka naznaczonego znamionami ran Chrystusa, odnotowano blisko 400 przypadków stygmatyzacji. Wszystkie zostały wspomniane w tej książce, a najbardziej niezwykłe z nich zostały szczegółowo opisane – zwłaszcza w kontekście spotkań stygmatyków z aniołami, którzy, jak dowodzą autorzy, odgrywali w mistycznym życiu tych świętych szczególną rolę. Zostały tu opisane anielskie ingerencje w życiu wielu znanych świętych stygmatyków: św. Franciszka z Asyżu, św. Rity, św. Katarzyny z Genui, św. Teresy z Avila, św. Małgorzaty-Marii Alacoque, św. Weroniki Giuliani, bł. Anny Katarzyny Emmerich, św. Ojca Pio. Znajdziemy tu również niesamowite historie: Natuzzy Evolo, Teresy Neumann, Jadwigi Carboni czy Antonio Ruffiniego. Opisy przeżyć mistycznych zamieszczone w tej książce zostały potwierdzone przez liczne badania naukowe, szczególnie z dziedziny medycyny, psychiatrii i psychologii.

Pierwszy kompletny przewodnik po Watykanie, skierowany do szerokiego grona odbiorców: turystów, pielgrzymów i badaczy. Został opracowany przez przedstawicieli instytucji watykańskich, głównie Fabryki św. Piotra i Muzeów Watykańskich, którym przy ostatecznej redakcji towarzyszyli specjaliści o światowej renomie. Wszystkie obiekty państwa Watykan (Bazylika św. Piotra, Święte Groty, Pałac Apostolski, Biblioteka Apostolska, Tajne Archiwum, Ogrody Watykańskie, Nekropolie, Muzea, dzielnice współczesne) zostały zaprezentowane przez wprowadzenie historyczne. Po nim następuje szczegółowy plan trasy zwiedzania. Przewodnik prowadzi zwiedzających niejako za rękę po całej Stolicy Apostolskiej, od miejsc najznamienitszych i najbardziej uczęszczanych, przez odwiedzane trochę rzadziej, po te wręcz całkowicie nieznane, które można zobaczyć jedynie przy zachowaniu pewnych procedur. W Dodatku zgromadzono praktyczne informacje dla osób odwiedzających Watykan oraz wykaz papieży z ich herbami, indeks artystów i bibliografię. Publikację uzupełniają zdjęcia, plany, mapy i rysunki, ilustrujące rozwój najmniejszego państwa świata i jego zabytki. Autorzy: zespół specjalistów włoskich i zagranicznych, w tym redaktor pierwszej części Przewodnika Roberto Cassanelli, historyk sztuki, muzealnik, wykładowca w Accademia Albertina w Turynie; prowadzi w Wydawnictwie Jaca Book serię: „Włoskie dziedzictwo artystyczne”. Odbiorcy: - każdy, kto chce dobrze poznać historię i zabytki Watykanu. Dlaczego warto przeczytać tę książkę? - profesjonalnie opracowany przewodnik przybliżający zarówno dzieje Państwa Watykańskiego, jak i jego zabytkowe obiekty, a zwłaszcza jeden z najwybitniejszych zbiorów dzieł sztuki na świecie - liczne fotografie historycznych obiektów, m.in. bazyliki św. Piotra i wnętrz Pałacu Apostolskiego, reprodukcje eksponowanych w Muzeach Watykańskich cennych rzeźb czy obrazów, ponadto zaś przydatne plany z trasami zwiedzania - ciekawostki dotyczące atrakcyjnych pod względem kulturowym i architektonicznym miejsc w Watykanie, również w obrębie współczesnej zabudowy.

Kandydat na prezydenta"" Janusza Płońskiego to publikacja stanowiąca znakomity zbiór wspomnień autora z istotnych wydarzeń jego życia, które wpłynęły na światopogląd polityczno-społeczny. Jednakże styl twórczości odbiega daleko od nasyconych słodką i błogą propagandą wyborczych frazesów i banałów. Wręcz przeciwnie, autor ma w sobie przeogromne pokłady dystansu do siebie i wydarzeń, pozytywnej autoironii. Prowadzi z czytelnikiem sympatyczną, okraszoną humorem, dyskusję wokół codzienności. Oto jeden z cytatów: ""Uwielbiam podziw dla siebie i tego, co robię. Jeśli podziwem tym obdarza mnie płeć przeciwna, o rzucających się w oczy walorach, tym lepiej. Wtedy czuję się w swoim żywiole. Zapominam o czasie, obowiązkach, tokuję, błyskam inteligencją, popisuję się wiedzą, która choć fragmentaryczna i dość płytka przy odpowiedniej selekcji pozwala na zręczne epatowanie słuchaczy i stworzenie fałszywego wrażenia, że wiem prawie wszystko.(...) Czasem się zastanawiam, jakim jestem człowiekiem? Dobrym czy złym? Uczciwym czy szachrajem? Moralnym czy łajdakiem? Codzienność pokazuje, że bezustannie poruszam się ""między"", trochę tak, trochę siak. Jakby niczego nie było w formie czystej i jasnej, same półwartości. A czy jest półuczciwość. półdobro, półmoralność?

Francuski filozof Paul Ricoeur (1913–2005), znany przede wszystkim jako teoretyk hermeneutyki, doświadczał w życiu rozmaitych sytuacji między skrajnościami: mimo że pacyfista, został zmobilizowany w 1939 roku i spędził wojnę w obozie jenieckim. Po marcu 1968 niczym Heidegger był przez rok rektorem i zrezygnował z powodu ograniczeń autonomii uniwersytetów, choć miał przeciw sobie także studentów. Pochodząc z protestanckiej rodziny, wykładał na katolickich uczelniach. Do kwestii teologicznych podchodził od strony filozofii. Stąd zapewne w jego myśleniu taka waga kwestii woli, wyboru i decyzji. Niniejszy tom stanowi właśnie fragment jego rozległego projektu filozofii woli. Nie jest to jednak książka o ikonografii symboli zła, lecz próba fenomenologii zła i jego symboliki. Ricoeur rozważa zjawiska „skalania” (pierwszy stopień, niejako „fizyczny”, jak naruszenia tabu), grzechu (przeciw przykazaniom) i winy (świadomość, że źle rozporządzam swoją wolnością), wydobywając ich naturę i miejsce pośród mitów związanych z kwestią zła. Ściślej biorąc, interesują go mity mówiące o tym, „gdzie zło się zaczyna i gdzie się kończy”. Mit może zakładać zło już w samym początku, może lokować je w człowieku (mity upadku) lub w jakimś innym źródle. Budując fenomenologię mitu zła, Ricoeur ma na względzie ambitny cel intelektualny: wydobyć się z hermeneutycznej „cyrkularności” w kierunku samego „bytu”.

W cywilizacji zachodniej trwa proces wypierania śmierci zarówno z życia społecznego, jak i jednostkowej świadomości. Umieranie i śmierć ulegają zbanalizowaniu, śmierć wydaje się obca i nieoswojona. Śmierć jest raczej tabuizowana i uznaje się ją za niepożądaną, dlatego jest objęta zakazem manifestowania, który ma powstrzymać ludzi od nadmiernego okazywania smutku i żalu. Tabu dotyczy rzeczy wyjątkowych, nienormalnych, form pośrednich między dwoma stanami odpowiednio sklasyfikowanego przez człowieka Uniwersum, na przykład sacrum i profanum, nadprzyrodzonego i ziemskiego. Śmierć Jana Pawła II zakwestionowała większość współczesnych przekonań i wyobrażeń dotyczących umierania oraz społecznej roli umierających. Odchodzenie polskiego papieża, poprzedzone wieloletnim zmaganiem się z chorobą i niedołęstwem, przypomniało świadkom tego aktu, że tradycja żegnania członka społeczności wymaga od nich spełnienia odpowiednich rytuałów i obrzędów. Stało się tak w świecie, w którym towarzyszenie umierającemu jest zaniechaną praktyką, dawna sztuka dobrego umierania – ars bene moriendi – ulega zapomnieniu, a konającego człowieka umieszcza się w szpitalu, gdzie dochodzi do jego urzeczowienia i gdzie nie ma miejsca na długie pożegnanie w rodzinnym gronie.

Odbywamy dalekie podróże, szukając nowych doznań i wrażeń. Ciągle jednak nie znajdujemy zaspokojenia. Tymczasem najważniejsza jest podróż w głąb siebie. Jest to podróż w nieskończoność. Tak niezmierzona, że nigdy nie dotrzemy do jej końca. Novalis opisywał podróż do wnętrza słowami: Śnimy o podróżach w kosmos: czyż kosmos nie jest w nas? Nie znamy głębi naszego ducha – do wnętrza wiedzie droga pełna tajemnic. Wieczność ze swoimi światami, przeszłość i przyszłość są w nas albo nigdzie. Dla wielu z nas Duch Święty to pojęcie zbyt abstrakcyjne. Czy to nie absurdalne wierzyć w Ducha Świętego? - pyta prowokacyjnie autor. Wykorzystując swoje doświadczenie psychologa, Műller zbliża się do Nieskończonego. Opisuje, w jaki sposób każdy człowiek, jeśli tylko zechce, może czerpać siłę i radość z bliskości i mocy Boga, której można doświadczyć w dowolnym miejscu i czasie. Zarówno w klasztorze, jak i w Las Vegas, jednak przede wszystkim w głębi naszego wnętrza.

Facebook w edukacjiFacebook na co dzieńFacebook w badaniachNie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, dlaczego Facebook jest tak popularny w Polsce, ani pewności, że w dłuższej perspektywie czasowej tendencja ta się utrzyma. W 2013 roku wieszczono rychły upadek tego portalu społecznościowego, jednak prognozy się nie sprawdziły, a popularność Facebooka stale rośnie. [...] Polska zajmuje drugie miejsce na świecie, po Indiach, pod względem liczby rekrutowanych programistów przez Facebooka. Jednym z najważniejszych powodów popularności tego serwisu społecznościowego jest jego wielokontekstowa struktura pozwalająca na łączenie różnych funkcji i ról społecznych, w tym sfery prywatnej i publicznej.prof. Grażyna PenkowskaZespół autorów Fenomenu Facebooka pod red. G. Penkowskiej otwiera ważne pole problemowe dla pedagogiki. Autorki i Autorzy poszczególnych rozdziałów analizują fenomen Facebooka, unikając demonizowania tej przestrzeni, wskazując ważne obszary i konteksty domagające się pogłębionych eksploracji. Szkicują mapę problemów, których bazą są niewielkie przedsięwzięcia badawcze związane z tym portalem społecznościowym. Są to przedsięwzięcia udane, z dobrze opracowaną koncepcją badawczą, rzetelnymi analizami i bardzo ciekawymi wynikami.prof. Lucyna KopciewiczPublikacja dofinansowana z funduszy Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego.

Jakkolwiek od tej chwili, gdy Alvin Toffler opisał w Trzeciej fali nadciągające procesy prosumpcji, minęły ponad cztery dekady, to jednak pojęcie to znalazło się stosunkowo niedawno w sercu debat nad kształtem kultury współczesnej. Oto bowiem jak chcą jedni doczekaliśmy czasów swobodnego i spontanicznego przepływu ekspresji i oddolnie tworzonych dóbr kulturowych, które kwestionują istnienie tradycyjnych podziałów na producentów i konsumentów. Orędownicy prosumenckiej utopii wskazują na obszary kultury, w jakich owa idea oddolnej kreacji i partycypacji sprawdza się szczególnie, a więc na sferę kultury popularnej ukierunkowanej sieciowo (2.0) i fanowsko. Z kolei sceptycy patrzący z dystansem na zjawiska prosumpcji zwykli widzieć w niej jeszcze jedną chytrą neoliberalną sztuczkę, której istotą jest miękkie i odbywające się pod szczytnymi hasłami wprzęgnięcie konsumentów w procesy produkcji (najczęściej: na rzecz wielkich korporacji). Osobną sprawą, podnoszoną wszelako zarówno przez entuzjastów, jak i oponentów prosumpcji, jest wartość amatorskiej (czy aby zawsze?) produkcji dóbr kultury i konsekwencje jej hegemonii.Prosumpcja: między podejściem apokaliptycznym a emancypacyjnym jest książką wskazującą odmienne teoretyczne konteksty i usytuowania omawianych praktyk. To także tom niestroniący od studiów przypadków (dotyczących m.in. fanów gier RPG, prosumenckiej aktywności wokół Wiedźmina, przemian tradycyjnego fandomu science fiction). Niezmiernie cenne wydaje się także osadzenie problematyki prosumpcyjnej w kontekście prawodawstwa Unii Europejskiej.Nie mam też wątpliwości, że książka pod redakcją Piotra Siudy i Tomasza Żaglewskiego spotka się z dobrym i żywym przyjęciem przez wszystkich zainteresowanych problematyką kultury współczesnej.prof. Mariusz Czubaj

Wszyscy posiadamy talenty i zdolności, odczuwamy radość, kiedy z nich korzystamy i dzielimy się nimi z innymi. Wystarczy zajrzeć w głąb siebie, by, niczym w magicznym kalejdoskopie, odkryć cudowne kolorowe wzory. Niczego nie trzeba dodawać, nasza wewnętrzna moc tam jest – zapewnia autorka poradnika, Magdalena Przybysz. Wykonując zamieszczone w książce ćwiczenia praktyczne, poznamy takie sposoby działania, które będą nas skutecznie wspierać w osiąganiu celów i realizowaniu marzeń.  Jako psycholożka, coach, trener rozwoju osobistego i doradca biznesowy autorka od wielu lat wspiera innych, aby mogli pełniej korzystać ze swoich talentów i zdolności, a tym, którzy nie czują satysfakcji z tego, co robią, utracili siłę czy chęć do działania albo z innych powodów zrezygnowali z własnych marzeń, podpowiada, jak powrócić do źródeł wewnętrznej mocy i rozwijać swój potencjał.  Seria książek ROZWIJAJ SIĘ to praktyczne poradniki wspierające rozwój osobisty i realizację marzeń. W oparciu o nowoczesne metody i przykłady zaczerpnięte z własnej praktyki autorzy pomagają w nich czytelnikom zrozumieć ludzkie zachowania, myśli, emocje oraz skutecznie realizować plany i marzenia. Proponują ciekawe ćwiczenia, ułatwiające wprowadzenie korzystnych zmian w życiu.  Polecamy wszystkim zainteresowanym rozwojem osobistym, poszukującym inspiracji i skutecznych narzędzi zmian. 

Pakiet edukacyjny cyklu ""Żywioły"" jest przeznaczony dla klas 1-3 szkoły podstawowej. Stanowi systematyczny i rozwinięty program dydaktyczno-wychowawczy, który służy wspomaganiu twórczego rozwoju dziecka. Polecamy go wszystkim nauczycielom nauczania zintegrowanego. worzą: program edukacyjny oraz wydane odrębnie dla każdej klasy: poradniki metodyczne dla nauczyciela, książki do ćwiczeń dla ucznia, karty kreatywne. eatywne to komplet 100 obrazków do układania, na wzór puzzli, czterech różnorodnych krajobrazów i pejzaży Ziemi w różnych porach roku. Różnią się one stopniem abstrakcyjności. Stanowią znakomitą inspirację do tworzenia przez uczniów oryginalnych wyobrażeń, rozwijają myślenie metaforyczne i procesy kojarzenia.

Świętej Faustyny rozmowy z Bogiem jest wyjątkową propozycją dla każdego, kto chce zaczerpnąć ze skarbca modlitwy jaki zostawiła nam Święta z Łagiewnik i zanurzyć się wraz z nią, niezwykłą mistyczką XX wieku, w bezmiar tajemnicy Bożego Miłosierdzia. Przypominając o tej największej prawdzie naszej wiary, że Bóg bogaty jest w miłosierdzie, siostra Faustyna staje się dla nas mistrzynią życia duchowego i autentycznym świadkiem wiary w drodze do domu Ojca. Teksty modlitw, medytacji i rozważań różańcowych i Drogi Krzyżowej zostały oparte przede wszystkim na słowach Apostołki Miłosierdzia Bożego, której modlitwy-rozmowy z Bogiem, powinny nas zainspirować do wielkodusznego zanurzenia się w misterium Boga pełnego miłosierdzia, wbrew wszystkim ludzkim uprzedzeniom czy niepowodzeniom, by móc spojrzeć w duchu wiary na bliźniego żyjącego obok nas, wołającego w dzisiejszym świecie o miłosierdzie i potrzebującego naszej miłości. Świętej Faustyny rozmowy z Bogiem, są szczególnym zaproszeniem dla tych wszystkich, którzy we współczesnym, pędzącym na oślep świecie zagubili się do dialogu z Miłością, która nas rozumie. To książka dla tych, którzy mają odwagę poświęcić choć kwadrans ze swego życia i pochylić się nad Źródłem Bożego Miłosierdzia, by zaczerpnąć wiary, nadziei i miłości, potrzebnej do bycia uczniem Mistrza z Nazaretu, Jezusa Chrystusa każdego dnia. Przedmowa Kiedyś mało znany kult Miłosierdzia Bożego dziś staje się centralną myślą i troską Kościoła. Obok kultu maryjnego i szczególnego nabożeństwa do Matki Bożej rozwija się na całym świecie kult Miłosierdzia Bożego, a to za sprawą wyniesienia na ołtarze świętej zakonnicy z Łagiewnik, siostry Faustyny, oraz wzniesienia świątyni — sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Wielu dziwi się czasem temu, że tak późno, że dopiero teraz. Przecież o Miłosierdziu Bożym mówi już Stary Testament w Księdze Psalmów. Ewangelia Jezusa Chrystusa to Ewangelia Bożego Miłosierdzia. Na kartach wszystkich kanonicznych Ewangelii — jak nić pajęcza — przewija się temat Bożego Miłosierdzia. Wszystkie znaki i cuda, jakie Jezus czynił, błogosławienie dzieci, słowa pełne miłości o człowieku i do człowieka, a także o rzucaniu kamieniem: jeśli ktoś jest bez grzechu, świadczą o miłosiernej postawie Mistrza z Nazaretu. Całe Kazanie na górze i wiele przypowieści Jezusa to piękne słowa o Miłosierdziu Bożym i nieskończonej miłości Boga, posuniętej — w obrazie biblijnym — aż do miłości nieprzyjaciół, czyli miłości bez granic, bo miłosierdzie to miłość nieznająca granic. Także Listy św. Pawła Apostoła, napominające różne Kościoły, z reguły kończą się optymistycznym akcentem mówiącym o Miłosierdziu Bożym i tym, że jest ono nieskończone, a Ojcowie Kościoła pierwszych czterech wieków często mówią o miłosierdziu, które na sądzie ostatecznym z pewnością będziemy podziwiać bardziej niż sprawiedliwość, bo Bóg jest Miłością i Miłosierdziem. A jednak pomimo tego miłosierdzia, obecnego praktycznie na każdym etapie rozwoju młodego chrześcijaństwa pierwszych wieków i historii Kościoła, dopiero dziś, na początku XXI wieku kult Miłosierdzia Bożego wszedł w szczególne łaski u ludzi. I może dlatego powstają książki, modlitewniki i Świętej Faustyny rozmowy z Bogiem, takie jak te, które trzymam w dłoniach, oparte na Miłosierdziu Bożym, które nie tylko jeszcze raz chcą powrócić do Ewangelii i objawić światu Jego nieskończone miłosierdzie i przypomnieć o nim dzisiejszemu człowiekowi, ale też przywołać Chrystusowe: Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Ewangeliczne Miłosierdzie Boże i to, objawione światu za sprawą siostry Faustyny, staje dziś przede mną w całej swojej rozciągłości. Problem w tym, że nie bardzo chcę z niego korzystać. Nie podchodzę do kratek konfesjonału, by uporządkować swoje sprawy z Bogiem, nie rozmyślam o Męce Pańskiej, nie wsłuchuję się w Ewangelię i w słowa Chrystusa skierowane do siostry Faustyny i zbyt mało przejmuję się Miłosierdziem Bożym, żeby nie powiedzieć — w ogóle się nie przejmuję, bo jestem mądrzejszy i na pozór miłosierdzia nie potrzebuję; bo mało we mnie pokory i zdaje mi się, że bez Boga sobie poradzę. Pozostaję głuchy na Jego wezwanie zawarte w Ośmiu błogosławieństwach, a moja sytuacja w życiu nie skłania mnie do naśladowania postawy miłosiernego Samarytanina. I gdybym dziś znalazł się w sytuacji Samarytanina z przypowieści O miłosiernym Samarytaninie, w której notabene tak naprawdę codziennie się znajduję, nawet nie wiem, czy w ogóle bym przystanął. Może bym się zatrzymał, bo nie wypada przejechać obojętnie obok leżącego. Może bym się użalił nad nim w stylu: O biedaku, ależ cię pobito, bardzo ci współczuję. Kto ci to zrobił? Jak mógł to zrobić?! Miałeś jednak mnóstwo szczęścia. Mógł cię przecież zabić, a tylko pobił... Wiedz, że Kościół cię kocha. A na razie żegnaj, bo się bardzo spieszę. I tyle. I nic więcej. Podobnie jest z miłością posuniętą aż do granic miłości nieprzyjaciół. Nie przystaje do modelu współczesnego człowieka, w którym liczy się konsumpcyjny styl życia, troska o pracę, kariera za wszelką cenę, bardziej mieć niż być. Takiemu człowiekowi obce wydają się też słowa Jezu, ufam Tobie, a te o byciu wszystkim dla wszystkich niemal jak chleb, do którego każdy może przyjść i wziąć tyle, ile potrzebuje, stają się puste. I dlatego Świętej Faustyny rozmowy z Bogiem tak cieszą, bo w takiej właśnie perspektywie się zrodziły. Powstały po to, by uderzyć... w twarde serc naszych opoki. By je przeczytać — przeżyć, trzeba poświęcić piętnaście minut dziennie na chwilę refleksji, by zatrzymać się nad swoim życiem i podumać o jego celowości, zrobić rachunek sumienia i stanąć w prawdzie przed sobą. Potrzeba też świadomości swojej niedoskonałości, grzeszności i tego, że nie posiadłem wszystkich rozumów świata i mam w sobie dość pokory, by uderzyć się w pierś i powiedzieć: kiepska ta moja duchowość. Nie modlę się. Nawet nie wiem, czy jestem jeszcze człowiekiem wierzącym... To książka właśnie dla tych, którzy klęczą nie przy ołtarzu, chwaląc się przed Bogiem swoimi zasługami, ale klękają pod chórem i biją się w pierś, bo odwagi nie mają, by uklęknąć przed ołtarzem i Bogu spojrzeć w oczy, albo choćby tylko głowę lekko unieść ku górze, przez swoją grzeszność i życie, jakie prowadzą, a właściwie jak się prowadzą w życiu. To książka dla tych, którzy potrafią pochylić głowę przed Źródłem i pić z niego bezpośrednio. To rekolekcje dla zdrowych i chorych; dużych i małych; inteligentów i niedouczonych; starych i młodych; dla każdego, kto szuka miłosiernej miłości Boga i chce ją znaleźć albo choćby zrozumieć. W końcu to książka dla tych, którzy wierzą w Boże Miłosierdzie. Czekają na nie i często powtarzają: Jezu, ufam Tobie. Moc tych słów jest wielka! A po przeczytaniu tej książki zapewne ją zrozumiesz. Paweł Piotrowski

"Jeśli chcesz wiedzieć, co jest naprawdę ważne, przeczytaj tę książkę. Głęboka i wspaniale napisana. Ogromny wkład w etykę, prawość i odnowę charakteru". Richard Carlson "Co dała mi ta książka? Plan, strategię, pewność, że każdego dnia kieruje mną coś więcej niż tylko to, co najbardziej pilne. Telefon, wiadomość zostawiona w poczcie głosowej, e-mail, sprawy do załatwienia i wszystkie inne codzienne zadania i zobowiązania zdają się być sprawami nie cierpiącymi zwłoki. Bez wątpienia są ważne. Dopóki jednak nie wiesz, dokąd zmierzasz, wszystkie te zadania mogą przejąć kontrolę nad twoim życiem. Ponieważ ludzie pozbawieni celów stają się narzędziami w rękach tych, którzy mają cele". Ken Blanchard

Pięknie wydany klasyczny tekst Ćwiczeń, zatwierdzony przez wszystkich papieży od XVI wieku po dziś jako najlepszy sposób odprawiania rekolekcji. Książeczka służąca zarówno dającym rekolekcje jak i wszystkim, którzy już je odbyli i pragną podtrzymać w sobie ich owoce. .

Jak pokonać depresję - Jean Venier

Polecamy Państwu oryginalne wydanie Katechizmu Kościoła Katolickiego. Ukazanie się edycji typicznej Katechizmu w języku łacińskim pozwoliło edycjom narodowym na ostateczne przejrzenie i uzgodnienie tekstu z tym wydaniem. Dzięki temu także nowe wydanie Katechizmu Kościoła Katolickiego w języku polskim zostało dostosowane do wydania łacińskiego. Mamy nadzieję, że to wydanie jeszcze bardziej ułatwi rozumienie treści depozytu wiary zawartych w Katechiźmie.Opracowany po Soborze Watykańskim II Katechizm Kościoła Katolickiego przedstawia wiernie i w sposób uporządkowany nauczanie Pisma Świętego, Tradycji i Urzędu Nauczycielskiego Kościoła, a także duchowe dziedzictwo Ojców i Świętych Kościoła. Treść ujęta w nowy sposób odpowiada na pytania naszej epoki. Katechizm nie jest dokumentem magisterium Kościoła w tym samym sensie co np. encyklika czy konstytucja apostolska - zawiera bowiem prawdy już gdzie indziej podane i wyjaśnione, ale zawarte w nim treści posiadają zasadniczo status obowiązującej doktryny - zwłaszcza, że Katechizm Kościoła Katolickiego jest zatwierdzony przez Stolicę Apostolską, a w swym pełnym wydaniu zawiera szczegółowe przypisy powołujące się na tekst Pisma Świętego lub nauczanie Tradycji Kościoła.