Przedstawiamy książeczki edukacyjne skierowane dla najmłodszych czytelników. Tytuły z serii ""Dziecięce uczucia"" w prosty i piękny sposób tłumaczą pojęcie inteligencji emocjonalnej, a wszystkie historie są interesujące, zabawne i praktyczne.
Przedstawiamy książeczki edukacyjne skierowane dla najmłodszych czytelników. Tytuły z serii ""Dziecięce uczucia"" w prosty i piękny sposób tłumaczą pojęcie inteligencji emocjonalnej, a wszystkie historie są interesujące, zabawne i praktyczne.
W końcu naczyć się żyć to w życiu Jacquesa Derridy wywiad ostatni i traktujący o rzeczach ostatnich: o życiu, śmierci, życio-śmierci i przeżyciu. Derrida przedstawia siebie jako myśliciela przeżycia (survie), tym samym dystansując się do tradycji filozoficznej, którą określił platoński imperatyw melete thanatou, czyli nauki umierania. Derrida staje po stronie życia jako przeżycia, które nieustannie musi zmagać się ze śmiercią, utratą i żałobą, ale póki przeżywa – nie poddaje się i nie przyjmuje Heideggerowskiego wyroku bycia-ku-śmierci jako dydaktycznego autorytetu. Życie określone przez survie jest skończone, ale nie definiuje się przez swój kres: jest pełnoprawnym życiem, pomimo tego, że nie może liczyć na nieśmiertelność. W istocie w ogóle się nie definiuje: życia nie sposób się nauczyć. Stąd, jak zawsze u Derridy, subtelna zabawa słowna w tytule: życie można by ogarnąć tylko „w końcu”, a więc wtedy, gdy już zabraknie ucznia. W ten sposób tworzy Derrida nowy, skromnie witalistyczny typ mądrości w stylu nowoczesnej docta ignorantia: nawigując między od zawsze umierającą filozofią (od Platona do Heideggera) a chrześcijańską obietnicą życia wiecznego, Derrida kreśli trzeźwą pochwałę życia skończonego, które nie pojmuje się przez pryzmat własnego kresu, lecz pozostaje otwarte, niedokończone i niewyuczalne – aż do samego końca. Piotr Sadzik, tłumacz i autor posłowia, znakomicie wychwycił wszystkie elementy Derridiańskiej „uczonej niewiedzy”, która odsłania nam inne, dotąd w Polsce nieznane oblicze twórcy dekonstrukcji: myśliciela, który tym razem zmaga się z tekstem własnego życia.
Agata Bielik-Robson
Kompendium wiedzy i użyteczna pomoc dla całej rodziny. Publikacja przydatnaw codziennych okolicznościach poręczna i użyteczna. Dziewiąta edycja bestsellerowego kalendarza i poradnika zarazem, a w niej:- praktyczne rady;- proste przepisy na smakowite dania i desery każdego dnia;- miejsce do notowania oraz zapisywania wydarzeń i rocznic rodzinnych;- codzienne listy zakupów, z którymi można się udać do sklepu;- informacje, kto jest patronem dnia, a także, kto kiedy obchodzi imieniny;- ciekawostki, prawdy wiary, sentencje, użyteczne rady, ciekawostki oraz sentencje;- godziny wschodów i zachodów Słońca oraz Księżyca;- ewangeliczne motta dnia oraz niedzielne Ewangelie z komentarzami.
Pasjonująca historia życia szamanki, która jako dziecko widzi i słyszy to, czego jej otoczenie nie dostrzega lub nie rozumie. W wieku trzydziestu trzech lat sparaliżowana trafia do szpitala, gdzie przeżywa doświadczenie bliskie śmierci. Podejmuje wtedy decyzję o wykorzystaniu swojego daru dla dobra innych. Paraliż nieoczekiwanie mija i Rambaud wypisuje się do domu na własne życzenie. Wraca do intuicyjnych, energetycznych praktyk. Uczy się reiki. Wielokrotnie podróżuje do Indii, Nepalu i Ameryki Południowej, gdzie trafia pod skrzydła szamanów i nauczycieli duchowych. Od tamtej pory organizuje seminaria w różnych zakątkach świata, m.in. we Francji, Belgii, Wielkiej Brytanii, Polsce, Egipcie, Maroku oraz Indiach. W książce Wejście w wibracje opowiada o swoim niebywale bogatym życiu i ponaddwudziestopięcioletnim doświadczeniu w pomaganiu ludziom.Zrozumiałam, że rytuały są niezbędne, aby pozostać w kontakcie z naszą duchową istotą. Zrozumiałam, iż każda ścieżka życia jest święta i wszystko zaczyna się od siebie samego. Zobowiązałam się do przekazywania swoich nauk drogą serca, ponieważ głęboko wierzę, że te przebudzenia świadomości zmienią świat, zapewniając pokój, szacunek i życzliwość
W kulturze chińskiej numerologia i magia liczb były sztukami odczytywania ładu Wszechświata, tak aby podziwiając jego ciągłe zmiany i trwałość, można było zarazem odczuwać współzależność wszystkich rzeczy. Były elementami samopoznania i samodoskonalenia wewnętrznego. Podstawą tych sztuk była wiedza wypływająca z obserwacji „mądrości” przyrody. Wiedza dawała spokój wewnętrzny wynikający z poznania swojego miejsca we Wszechświecie. Miejsca niekoniecznie dominującego i najważniejszego, ale mającego swoje znaczenie w ustalonym porządku „dziesięciu tysięcy rzeczy”. To rozpoznanie i akceptacja pozwalają człowiekowi dostrzegać i wykorzystywać energie istniejące w danym czasie i otoczeniu. Tak aby czas i miejsce zawsze pracowały dla niego i były mu przychylne.
Zdobywając wiedzę, musimy pamiętać, że jest ona raczej zdolnością do tolerancji, zrozumienia, współpracy, nigdy narzędziem dominacji, manipulacji, uzależnienia.
Wiedza daje człowiekowi siłę, aby pozornie nieprzychylne „koleje losu” aktywnie przekształcać w piękną, wspaniałą rzeczywistość; aby te naprawdę nieuchronne i tragiczne – spokojnie ominąć lub znieść z godnością. Daje też mądrość pomagającą odróżnić jedne od drugich.
W tradycji chińskiej los człowieka jest wypadkową trzech naturalnych sił SAN CHAI – trzech rodzajów szczęścia. Przede wszystkim istnieje TIEN CHAI – Szczęście Niebiańskie. To ono decyduje o tym, czy ktoś rodzi się w rodzinie bogatej lub biednej, jako człowiek inteligentny lub ograniczony, oraz o tym, czy jego przeznaczeniem jest sława czy zapomnienie. Druga składowa to TI CHAI – Szczęście Ziemskie. Dotyczy ono powiązań ziemskich: miejsca i warunków, w jakich żyjemy oraz ludzi, jakich spotykamy. Jest też REN CHAI – Szczęście Ludzkie, które jest efektem działania człowieka, jego charakteru i intencji, a przede wszystkim poczynań wobec Nieba i Ziemi.
Czymże jest małżeństwo?Dwoje ludzi, dwa światy, dwa życia połączone w jedno. Dwie historie, splecione w jedną opowieść.Jedna miłość, dana od Boga Wszechmogącego, by zjednoczyć.Natalia i Bartek są parą od liceum, a małżeństwem i rodzicami niemal od początku studiów. Wspólnie przezwyciężyli wiele trudności. I wtedy, kiedy wszystko zdaje się być już łatwe, kiedy życie wreszcie się ułożyło, kiedy można zacząć spokojnie się nim cieszyć wspólnie z tą drugą ukochaną osobą przychodzi rozstanie.Czy to koniec? Czy trzeba pogodzić się z tym, co zdaje się być nieuniknione? Czy należy bez walki rezygnować ze złożonych przysiąg, z planowanego szczęścia, stabilizacji?Ta historia nie miała prawa się zdarzyć, chyba że w kinie, i to bollywoodzkim. Ale życie ma to do siebie, że nie bacząc na to, co się zdarza lub nie, tworzy najlepsze i najbardziej nieprzewidywalne scenariusze.A więc i ona się zdarzyła nieprawdopodobna historia prawdziwa.Wystarczyło tylko wysłuchać, wystarczyło ją tylko spisać. Tylko trzeba było mieć serce i ucho czułe, a pióro lekkie jak Lidia Czyż.
TO NIE JEST KSIĄŻKA O TYM, JAK ŻYĆ, MAJĄC MNIEJ, ALE JAK ŻYĆ GŁĘBIEJ I PEŁNIEJKochaj ludzi, używaj rzeczy to poradnik napisany przez bohaterów popularnych dokumentów Minimalizm: Czas na mniej dostępnych na kanale Netflix. Joshua Fields Millburn i Ryan Nicodemus zachęcają nas do zadania sobie kluczowego pytania: Czy życie mogłoby być lepsze, gdybyś miał mniej?Wyobraź sobie życie, w którym masz mniej: rzeczy, bałaganu, stresu, długów i niezadowolenia życie z mniejszą liczbą rozpraszaczy. A teraz wyobraź sobie życie, w którym masz więcej: czasu, znaczących relacji, miejsca na rozwój, zaangażowania i zadowolenia życie pełne pasji, w którym nie dajesz się złapać w pułapki, jakie zastawia na ciebie chaotyczny świat. To właśnie świadome życie.W książce Kochaj ludzi, używaj rzeczy zwykłe porządkowanie jest jedynie wstępem i okazją, by pokazać, w jaki sposób minimalizm stwarza przestrzeń na przewartościowanie i uzdrowienie siedmiu podstawowych relacji w życiu: z rzeczami, prawdą, samym sobą, pieniędzmi, wartościami, kreatywnością i innymi ludźmi. Autorzy wykorzystują własne doświadczenia oraz doświadczenia ludzi, których spotkali na swojej drodze aby pokazać, jak wieść pełniejsze i bardziej sensowne życie, zgodnie z zasadą: kiedy już masz mniej, możesz zrobić miejsce na więcej, ale tego, co się liczy najbardziej.
W książce zaprezentowano najważniejsze czynniki odpowiedzialne za dobre i złe relacje w rodzinie. Najwięcej miejsca poświęcono sprawom skutecznej komunikacji między członkami rodziny, zarówno przy użyciu słów (także w formie metafor), jak i mowy ciała. Skoncentrowano się również na przyczynach konfliktów w rodzinie oraz sprawdzonych sposobach ich łagodzenia. Podano też strategie efektywnych oddziaływań terapeutycznych na system rodzinny, z uwzględnieniem chronologii życia rodziny i jej specyficznego rozwoju. Zawarto bardzo dużo cennych rad służących tworzeniu udanych relacji między członkami rodziny.Jest to znakomita lektura nie tylko dla osób profesjonalnie pomagających rodzinom (pedagogów, psychologów, pracowników socjalnych, psychoterapeutów), ale również dla wszystkich, którzy pragną lepiej zrozumieć i poznać zasady dobrego funkcjonowania rodziny.
Człowiek jest dzisiaj bardzo samotny, w szczególności Europejczyk. Stworzyliśmy taki świat, w którym każdy żyje sam. Ta samotność prowadzi nas do myślenia, że nikomu nie jesteśmy potrzebni – a to jest niesamowite kłamstwo. Jeśli weźmiemy Biblię do ręki, usłyszymy, że jesteśmy bardzo potrzebni, że jesteśmy chciani, że jesteśmy w sposób aktualny teraz stwarzani. Każdy z nas istnieje dlatego, że Bóg go chce w tej chwili.
Augustyn pisze w Wyznaniach, że kiedy zaczął czytać Biblię, zaraz ją odłożył – stwierdził, że jest za prymitywna. On się naczytał pięknej literatury greckiej i Biblia była dla niego zbyt „prostacka” – żaden styl. Potem mówił o sobie w ten sposób: „Moja pycha tak mi nadęła policzki, że przestałem widzieć”. Trzeba się nauczyć języka Biblii. To wymaga pokory. Będąc ludźmi XXI wieku, potrzebujemy odpowiedniej pokory, by czytać Biblię, ale fundamentalne pytania, jakie zadajemy dzisiaj, nie różnią się zasadniczo od tych, które mieli ludzie w czasach Augustyna: „Kim jestem, skąd jestem, dlaczego urodziłem się tutaj i teraz, dlaczego kocham, dlaczego cierpię, dlaczego umrę?”. Ostateczną odpowiedzią nie jest tekst, nawet najpiękniejszy tekst, ale Osoba – Słowo Wcielone… Wypełnieniem Biblii staje się osoba Jezusa Chrystusa.
Jest to książka niezwykła. To, co łączy wszystkie teksty, to przynależność ideowa, teoretyczna i metodologiczna do jednego systemu teoretycznego, lub szerzej, ideologicznego. Jest nim behawioryzm wyrastający z teoretycznych podstaw stworzonych przez B.F. Skinnera.Książka jest wykładnią paradygmatu psychologii behawioralnej. Znajdziemy w niej systematyczny wykład dotyczący podstaw teoretycznych, metod i zastosowań psychologii behawioralnej. Dowiadujemy się z niej, jakie cele może sobie stawiać badacz. Celem postępowania badawczego jest opis relacji organizmu i otoczenia (bez wyjaśnienia odwołującego się do niemierzalnych bezpośrednio procesów). Kryterium sukcesu staje się więc zdolność przewidywania zdarzeń. Przewidywanie to miara skuteczności postępowania badawczego oraz oddziaływań praktycznych. Jest więc psychologia behawioralna wierną kontynuatorką pozytywizmu, z którego wiele zresztą na początku swego rozwoju zaczerpnęła.Prezentowane teksty w klarowny i kompetentny sposób wprowadzają Czytelnika w problematykę. Wielką zaletą recenzowanej pozycji jest to, że została napisana przez osoby, które rzeczywiście psychologię behawioralną uprawiają. W obliczu zalewu prac, w których głównym elementem jest pisanie z drugiej ręki o tym, co napisali inni, jest to niezwykle ważna charakterystyka książki.Nie będąc członkiem społeczności psychologów tej orientacji, stwierdzam, że i krytykom i zwolennikom behawioryzmu jest ta książka potrzebna do naukowego i profesjonalnego rozwoju. Niedoinformowanemu zaś Czytelnikowi, polegającemu dotąd na przekazie z drugiej ręki, będzie służyła jako wiarygodne źródło informacji.- z recenzji prof. dr. hab. Wojciecha Pisuli
Autor – niekwestionowany autorytet medyczny o wieloletnim doświadczeniu w branży farmaceutycznej – zaobserwował intrygujące zależności pomiędzy umysłem, a ciałem. Skłoniło go to do gruntownej analizy prac naukowców i działalności mistyków oraz uzdrowicieli. Efektem jego badań jest książka. Dowiesz się z niej, że myśli i uczucia, idee i przekonania, nadzieje i marzenia zmieniają Twój organizm, okoliczności życiowe, a nawet stan całego świata. Dr Hamilton wyjaśnia terapeutyczną moc medytacji. Ujawnia również lecznicze działanie myśli kierowanych do drugiego człowieka. Podaje naukowe dowody na to, że uczucie miłości stymuluje powstawanie nowych, zdrowych komórek w naszym ciele. Czas byś skorzystał z jego odkryć. Pamiętaj: na początku była myśl!
Książka dla pedagogów, nauczycieli, rodziców
Umiejętności społeczne. To one pozwalają nam skutecznie komunikować się z innymi, rozpoznawać swoje emocje i dawać im wyraz. Dzięki nim radzimy sobie w sytuacjach konfliktowych, potrafimy asertywnie sformułować swoje zdanie, nie spalamy się emocjonalnie podczas rywalizacji. Umiejętności społeczne warto i należy rozwijać od najmłodszych lat. Pomóc w tym może zawarty w książce zestaw ćwiczeń przygotowanych przez psychologów praktyków, od lat prowadzących warsztaty dla dzieci. Zaproponowane scenariusze, które można zrealizować z dzieckiem w domu, w szkole i podczas zajęć online, zostały sprawdzone w praktyce w ramach kursów i treningów. Książka zawiera między innymi:
25 gotowych scenariuszy zajęć grupowych
scenariusze przystosowane do prowadzenia zajęć online
scenariusze zajęć indywidualnych
zestawienia materiałów i pomocy potrzebnych do przeprowadzenia warsztatów
Scenariusze są skonstruowane tak, aby zajęcia w pełni angażowały wszystkich uczestników, co przyczynia się do lepszego zapamiętywania treści. Obejmują takie zagadnienia jak:
rozpoznawanie emocji własnych i emocji innych ludzi
odczytywanie intencji drugiej osoby
asertywność
budowanie poczucia własnej wartości
radzenie sobie z ośmieszaniem, hejtem i ze złością
bezpieczne poruszanie się w internecie
koncentracja uwagi
Autorzy publikacji są związani z działającą od 2009 roku w Warszawie poradnią Przystań Psychologiczna oraz Fundacją Terapeutyczna (wcześniej Terapeutyczna Kawiarnia). W prowadzonych przez nich treningach umiejętności społecznych i warsztatach psychoedukacyjnych wzięło udział już ponad tysiąc uczestników.
O autorach
Sylwia Sitkowska - psycholog, terapeutka. Współzałożycielka Przystani Psychologicznej, Terapeutycznej Kawiarni i poradni online Przestrzeń Pomocy. Specjalizuje się w terapii krótko- i długoterminowej osób dorosłych.
Maria Kocurowska — psycholożka, trenerka TUS i TZA, prowadzi warsztaty psychoedukacyjne. Przez wiele lat koordynowała administracyjnie działanie Szkoły TUS oraz poradni Terapeutyczna Kawiarnia w Warszawie, co pozwoliło jej wnieść do książki bogaty wkład merytoryczny, a także praktyczne spostrzeżenia z punktu widzenia organizacji i przebiegu zajęć.
Damian Berent — psycholog, psychoterapeuta, oligofrenopedagog. Ma wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu treningów umiejętności społecznych, treningów umiejętności rodzicielskich, warsztatów psychoedukacyjnych oraz terapii indywidualnych dzieci i młodzieży. Nauczyciel Szkoły TUS i TZA w Warszawie, prowadzi także praktyki z zakresu TUS dla studentów Uniwersytetu SWPS.
Być może znasz podobną sytuację: siedzisz przy suto zastawionym stole i pytasz o sól. Nie widzisz jej, a jest tuż przed tobą! I tak jak przyjaciel pokaże ci gdzie jest sól, tak ekspert Ho'oponopono Ulrich Emil Dupre pokazuje, jak łatwo jest prowadzić spokojne, udane i szczęśliwe życie dzięki hawajskiemu rytuałowi przebaczenia Ho'oponopono.W swoich wyjaśnieniach, opowieściach i sprawdzonych ćwiczeniach Ho'oponopono, autor doprowadzi tak wiele oczywistych myśli do miejsca, w którym zadasz sobie pytanie: Dlaczego wcześniej nie widziałem tego w ten sposób?. Zaczniesz postrzegać swoje otoczenie i innych ludzi zupełnie inaczej, a co najważniejsze będziesz się mniej denerwować i mniej martwić. Po prostu stań się całkowicie szczęśliwą i zadowoloną osobą!
Książka przedstawia różne formy chińskiej sztuki zdrowego życia, od feng shui po ćwiczenia energetyzujące. Znajdują się w niej praktyczne wskazówki, jak Europejczyk XXI wieku może wykorzystać wspaniałą wiedzę Chińczyków we współczesnych realiach. Feng shui daje możliwość takiego ukształtowania środowiska wokół nas, aby żyło się nam harmonijnie i zdrowo. Z kolei specjalne zestawy ćwiczeń zapewniają odpowiednią energetyzację organizmu. W ten sposób, poprzez działania dotyczące otoczenia człowieka (feng shui), jak i bezpośrednio jego ciała oraz umysłu (dieta, akupresura, masaż, qigong, medytacja), możemy stworzyć optymalne warunki do życia. Opisane są także najpopularniejsze chińskie symbole i talizmany. Prezentowane w książce zalecenia są proste i łatwe do zastosowania przez każdego z czytelników.
Książka prezentuje historię i zastosowanie tego oryginalnego energetyzatora. Czytelnik znajdzie w niej informacje o badaniach oddziaływania znaku umieszczonego na nim, a co najważniejsze, praktyczne wskazówki, jak używać pierścienia oraz różnego rodzaju ozdób ze znakiem Atlantów, krzyży Atlantów oraz egipskiego Ankh, jak również skonstruowanego przez autora wahadła atlantydzkiego OT.Pierścień Atlantów to po prostu energetyzator, antena szerokopasmowa absorbująca życiodajne energie przyrody. Zakładając go na odpowiednie palce, stymulujemy kanały akupunkturowe, które przez nie przebiegają.
Po 14 latach od pierwszego wydania oddajemy w ręce Czytelników zaktualizowane wydanie podręcznika Diagnostyka edukacyjna.Drugie wydanie podręcznika pogłębia podstawy psychologiczne diagnostyki edukacyjnej, poszerza i aktualizuje jej tematykę i literaturę, wprowadza Czytelnika w zagadnienia, które współcześnie zyskują na znaczeniu. Autor podręcznika wyodrębnił trzy główne bloki tematyczne dotyczące diagnozy osiągnięć uczniów oraz systemów edukacyjnych:Przedmiot diagnozy. Ta część została poświęcona zagadnieniom uczenia się i kształcenia. Autor scharakteryzował modele uczenia się, koncepcję sprawczości i wspólnotowości w odniesieniu do ucznia oraz relacje między nauczaniem, wychowaniem i kształceniem. W tej części Czytelnik znajdzie także podstawowe informacje dotyczące paradygmatów diagnostyki oraz diagnozy edukacyjnej, a także charakterystykę pracy diagnosty w kontekście oczekiwanych kompetencji oraz wrażliwości etycznej.Metody diagnostyczne. Druga część podręcznika zawiera podstawowe informacje na temat pomiaru jako podstawy diagnostyki edukacyjnej. Oprócz nabycia wiedzy na temat skal pomiarowych i narzędzi diagnozowania Czytelnik zapozna się z etapami pracy diagnosty, sposobami definiowania celów diagnozowania oraz konstruowania i ewaluacji narzędzi diagnozy. Autor scharakteryzował tu także nieformalne narzędzia diagnozy edukacyjnej.Wyniki diagnozy. Ostatni blok tematyczny przybliża wiedzę na temat wyników procesu diagnozy edukacyjnej ucznia w sferze emocjonalnej i poznawczej. Autor opisał także zagadnienia związane z prowadzeniem egzaminów wewnętrznych oraz z diagnozą osiągnięć edukacyjnych na poziomie placówki edukacyjnej i kraju.
Rozprawa Michała Pawłowskiego O granicy poznaniazakwalifikowała się do finału Konkursu o Nagrodę im. Barbary Skargiogłoszonego w maju 2019 roku, a rozstrzygniętego w listopadzie 2020.Temat konkurs brzmiał: Metafizyka dziś[] Kolejną wartą przypomnienia właściwością granicy (o ile w przypadku pseudoobiektu tego typu można w ogóle mówić o własnościach) jest złączenie w ramach jej ukonstytuowania elementu koniecznościowego z niepodlegającym determinacji. Granica poznania, leżąc zwyczajnie tam, gdzie leży, ma kształt niepodlegającej negocjacji rzeczywistości - z drugiej strony sama została ustanowiona przez rozum, zdawałoby się więc, że też przez niego może zostać zniesiona lub przesunięta. Rzeczywiście, rozum według Kanta może rozszerzać granice swego poznania, jednak jest to proces żmudny i wymagający wielkiej ostrożności. Paradoksalność zniknie, gdy weźmie się pod uwagę transcendentalny charakter tego częściowo przypadłościowego determinowania granicy i empiryczny kształt bariery napotykanej w codziennym użyciu przez rozum. Pomocna może być również analogia z Heglowskim utożsamieniem wolności z koniecznością na wyższym poziomie rozwoju Rozumu lub figurą zmuszania do wolności, zaproponowaną przez Jana Jakuba Rousseau.Tak jak dla Kanta granica w myśleniu wraz ze swymi warunkami jest określana na sposób syntetyczny, totalizm Wittgensteinowskiego ujęcia wiedzy, ukryty za pojęciem sensowności, jest dużo dalej posunięty i otrzymuje ściśle analityczny kształt. Znaczy to tyle, że, paradoksalnie, sens i nonsens opierają się na takim samym językowym tworzywie. Na pierwszy rzut oka dane zdanie może równie dobrze przynależeć do sfery sensu, konstatując jakiś fakt, bezsensu rozumianego jako beztreściowość charakteryzująca logiczny szkielet świata, czy niedorzeczności wykraczającej poza jego granice. Dopiero jego analiza wskaże, do której dziedziny przynależy. Jednak samo to kryterium zbudowane jest w języku i na nim też się opiera. W efekcie znika nadwyżka pojęciowa, oddzielająca prawomocny dyskurs od nieuzasadnionego, a granica okazuje się, wprawdzie konsekwentnym, ale tylko pojęciowym rozróżnieniem. []Fragment rozdziału IVMichał Pawłowski o swoim eseju:Głównym tematem eseju O granicy poznania. metafizycznie i einzcyzifatem jest tytułowa granica poznania. Podstawowe zawarte w nim pytanie brzmi: w jaki sposób jest w ogóle możliwe, aby rozum sam ustosunkowywał się do swoich granic? Wielokrotnie filozofowie (zwłaszcza ci "metafizyczni") czy naukowcy formułowali i wciąż formułują pewne zdania dotyczące tego, co poznawalne, a także tego, co granicę poznawalności przekracza. Zdawałoby się, że nie ma tu nic kłopotliwego - wystarczy sformułować pewne kryterium "poznawalności" i następnie wyznaczyć grupę obiektów mu podlegających, wyłączając to wszystko, co się wymyka poza reżim poznawalnego. Tak by postąpił rzetelny badacz.Jednakże charakter tej granicy, z konieczności wyznaczanej przez rozum (nawet gdy niezależnie od tego miałaby być ona determinowana przez, powiedzmy szumnie, Naturę), okazuje się przy uważniejszym oglądzie czymś co najmniej problematycznym. Czy jej wytyczenie w jakimś konkretnym miejscu nie wymagałoby umiejętności przynajmniej chwilowego wykroczenia poza nią, jak sugeruje Wittgenstein? Zresztą co to by miało być za miejsce? Wykluczenie pewnych obiektów jako niepoznawalnych równałoby się uznaniu ich za nieistniejące z perspektywy poznającego rozumu, a przecież niepodobna dopuścić granicę przebiegającą między czymś a pustką. Z drugiej strony, jeśli ma to być granica między czymś a czymś, nie będzie to już granica poznania we właściwym sensie.
„Opracowanie to istotnie poszerza naszą wiedzę dotyczącą sytuacji ludności wiejskiej w Polsce o niepewnych dochodach. Jest to fakt niewątpliwy. Oryginalny, samodzielnie zebrany i bardzo staranie oraz poprawnie przetworzony materiał źródłowy pozwoliły Autorowi na przedstawienie tekstu który stanie się na wiele lat punktem odniesienia do dalszych analiz dotyczących zmian w poziomie życia ludności wiejskiej. Dodatkowym walorem pracy jest imponujący zestaw wykorzystanej literatury, która może stać się dobrym przewodnikiem dla kontynuatorów dalszych, bardziej specjalistycznych badań.”
Prof. dr hab. Józef Orczyk – Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu,
Rektor Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu,
Przewodniczący Komitetu Nauk o Pracy i Polityce Społecznej PAN
„Przedstawiona do recenzji praca stanowi wkład w badania nad determinantami i społecznymi konsekwencjami rozwarstwienia ekonomicznego ludności wiejskiej. Zainteresowanie tą problematyką znajduje uzasadnienie zarówno ze względu na poszukiwanie paradygmatu umożliwiającego połączenie wzrostu gospodarczego z rozszerzaniem zbioru społeczności korzystającej z jego efektów, jak i pogłębiania udokumentowanej empirycznie wiedzy dotyczącej zakresu wykluczenia z racji ograniczeń materialnych. W tym kontekście podjęta tematyka ma również znaczenie aplikacyjne, ponieważ stanowić może cenną wskazówkę przy doborze najbardziej efektywnych instrumentów stymulujących uaktywnienie ekonomiczne i poprawę w poziomie życia zmarginalizowanej części wiejskiej społeczności.”
Prof. dr hab. M. Alina Sikorska – Instytut Ekonomiki Rolnictwa
i Gospodarki Żywnościowej PIB
Sławomir Kalinowski – doktor nauk ekonomicznych, adiunkt w Katedrze Ekonomii Uniwersytetu Przyrodniczego
w Poznaniu. Jego zainteresowania naukowe obejmują poziom życia ludności wiejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem ludności o niepewnych dochodach, a także zagadnienia związane z ekonomią społeczną, bezrobociem i społecznym aspektem teorii gier. Jest autorem i współautorem ponad 75 publikacji naukowych w języku polskim i angielskim, w tym współautorem książki „Ubóstwo ludności wiejskiej województwa wielkopolskiego”, Wyd. AR w Poznaniu, Poznań 2007 oraz redaktorem naukowym monografii „Życie na skraju – marginesy społeczne wielkiego miasta”, Wyd. Societas Pars Mundi, Bielefeld 2014. Kierownik i główny wykonawca projektów badawczych dotyczących poziomu życia i ubóstwa ludności wiejskiej, konsultant projektów dotyczących modeli współpracy sektorowej wspierających godzenie życia zawodowego i prywatnego opartego o idee flexicurity. Członek Polskiego Towarzystwa Polityki Społecznej oraz Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, sekretarz Międzyśrodowiskowej Grupy Badawczej Margines Społeczny Poznania.
O wpływie hormonów równie dobrze można mówić w odniesieniu do nabuzowanego testosteronem bankiera z City, jak i kobiety przed miesiączką
Eleanor Morgan
Jednak tylko kobiety słyszą: „to hormony” czy „histeryczka”-lekceważące reakcje na zmieniającą się biochemię kobiet. Morgan w niezwykle ciekawy sposób opisuje historyczno – kulturowe tło i opowiada, jak przez lata patologizowano i stygmatyzowano nasze emocje i zachowania. Jej zdaniem mity, dezinformacje i awersje wokół kobiecej rozrodczości w zachodnim świecie XXI wieku wciąż mają się świetnie. Autorka zastanawia się, w jakim stopniu utrwalony w oczach społeczeństwa obraz kobiet wpływa na to, jak postrzegają same siebie. O kobiecej fizjologii nadal mówi się publicznie ze wstydem. Miesiączka, poronienia, endometrioza, menopauza – to tematy, o których się szepcze w ukryciu. To właśnie dlatego, zdaniem autorki, kobiety żyją w niewiedzy, w odcięciu od własnego ciała. A nie uciekniemy od biologi – pisze – siła tkwi w lepszym poznaniu siebie. Morgan bardzo wnikliwie analizuje życie zdrowotne współczesnej kobiety – od cyklu menstruacyjnego przez antykoncepcję, PMS po menopauzę. Obala mity, zestawiając je z najnowszą wiedzą medyczną. I co najważniejsze - uczy nas i siebie na nowo odczytywać swoje ciało i zrozumieć siebie.
Eleanor Morgan - pisarka, feministka, psycholożka. Stale publikuje w opiniotwórczych czasopismach m.in.: The Guardian, The Observer, The Times, The Independent, VOGUE, WIRED, i The New York Times.
Hormonal jest jej drugą książką. Pierwsza, wydana w 2016 roku Anxiety for Beginners: A Personal Investigation, porusza problemy ludzi z zaburzeniami lekowymi. Obecnie pracuje nad trzecia książką Maps of Desire (styczeń 2022) w której bada różnorodność kobiecego pożądania.
Mieszka w Londynie ze swoim psem.
Kobiece ciało ciągle jest dyskryminowane. Przez wieki zakłamywano naszą cielesność, ograniczając ja do seksualności i rodzenia. Dziewczynki uczone są wstydu, który towarzyszy nam we wszystkich okresach życia. Książka Eleanor Morgan uświadamia nam, jak mało wiemy o naszym ciele i o tym, jak wiąże się ono z osobowością i tożsamością. Czytając "Hormonal", zrozumiemy, co dzieje się z naszą fizjologią i jaki ma wpływ na nasze codzienne życie.
Krystyna Kofta
Autorka w bardzo przystępny sposób podaje skomplikowaną wiedze medyczną, analizując związki między hormonami a zdrowiem i samopoczuciem kobiet. Obala od lat powtarzane mity o żeńskich hormonach i pokazuje mechanizmy ich powstawania. Lektura obowiązkowa dla mężczyzn.
Dr n. med. Jakub Bukowczan
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
