Julek, główny bohater tej książeczki, podsuwa pięć zabawnych i kreatywnych sposobów radzenia sobie z wybuchami złości. Bez trudu może je wypróbować każdy maluch. Ilustracje, naśladujące dziecięce rysunki, skupiają uwagę małych czytelników i pomagają opanować złość. Książka jest skierowana również do rodziców znajdą w niej praktyczne porady psychologa, które podpowiedzą, jak reagować na złość dziecka i jak pomóc mu nad nią zapanować.
Na początku XXI wieku świat nawiedza widmo fundamentalizmów i integryzmów religijnych - prawo boskie zdaje się zagrażać wolności człowieka. Z takiej perspektywy Jean-Louis Schlegel analizuje przyczyny tych ruchów. Autor bada istotę ich zderzenia ze światem współczesnym, pokazując zarazem, że są one typowym wytworem rzeczywistości, którą odrzucają. Zastanawia się, dlaczego tak liczne rzesze wyznawców wielkich religii monoteistycznych: chrześcijaństwa, judaizmu i islamu, radykalnie kontestują dziś współczesne społeczeństwo Zachodu, powracając do archaicznych form wiary czy angażując się w święte wojny. Jaka jest wewnętrzna logika fundamentalizmów i integryzmów?
Ten zeszyt ma ułatwić ci, czytelniku, odkrycie prawdziwości i użyteczności uczuć, docenienie praktyczności czegoś tak jak one ulotnego, nie potwierdzonego empirycznie i naukowo. Jego autor jest świadom trudności, jaką sprawia identyfikacja uczuć, odróżnienie ich od emocji, czyli od działania. Dowodzi jednak, że uczucia stają się użytecznym narzędziem w kierowaniu własnym życiem, gdy zaczynamy posługiwać się nimi z prostotą i przestajemy sprawować nad nimi kontrolę. Ukazuje również te sfery rzeczywistości, które mimo społecznej i kulturowej akceptacji nie pozwalają kierować własnym życiem, przekonuje jednak, że warto znaleźć w sobie odwagę do ich ograniczenia.
Ksiądz Jerzy Czarnota jest – jak zwykło się mawiać, spotykając taki typ liryki – poetą kultury. Ktoś, kto obserwuje dzieła sztuki, penetruje przestrzeń idei... Sztuka dlań – jak sugeruje to w paru utworach – zwłaszcza ta najwyższego lotu, odzwierciedla doskonałość natury, a więc świata, kosmosu i jego Stwórcy... Myślę, że wiersze Jerzego Czarnoty są zaproszeniem do dialogu – zresztą one same są wieloraką rozmową, na różną porę i światło dnia, wtedy kiedy „niebezpiecznie łatwo wypełnia mnie spokój i kiedy możemy otrzymać łaskę wysokiej pogardy”.
Konstanty Pieńkosz („Ład”)
Nikodemowa liryka pytań to koncepcja zbliżona nieco do herbertowskiej poezji Pana Cogito. Jednak jest to tylko podobieństwo zewnętrzne, w samej konstrukcji, dramaturgii. Nikodem Czarnoty to postać inna niż Pan Cogito... Nieprzypadkowo bowiem zadając pytania i rozmawiając z sobą, bohater liryczny nosi imię wysnute nie z Kartezjusza, lecz z... Ewangelii. Nie mówi on „myślę, więc jestem”, lecz raczej „wierzę, więc jestem”... Wiara występuje tu nie jako coś, co zostało dane, lecz jako to, co zadane...
Bogdan Ostromęcki („Literatura”)
Wiersze Jerzego Czarnoty mają „dobrą duszę”. Przypominają staruszkę z Domu Emerytów, coraz bardziej niematerialną. Chrystusa przesuwającego ledwo widoczną wskazówkę południa, czarne topole, do których poeta się zwraca: od was chcę się dowiedzieć dokąd idę. W całym tomie ani razu nie spotykamy słowa miłość, raz jeden tylko słowo samotność. Poeta nie posługuje się wielkimi słowami, małe słowa więcej powiedzą. W wierszach Czarnoty to, co milczy, rzuca światło.
Ks. Jan Twardowski („Więź”)
Magdalena Wolińska-Riedi po raz kolejny odsłania sekrety WatykanuIle kosztuje lot z papieżem? Dlaczego na pokładzie papieskiego samolotu zawsze musi być odpowiedni zapas makaronu i parmezanu? Kto pilnuje papieskiego paszportu? Gdzie buddyści gorąco oklaskiwali papieża? Dlaczego pewna zbyt pochopnie wysłana do Europy Matka Boża musiała szybko zmienić w Rzymie samolot? Czy na pokładzie papieskiego samolotu jest łóżko? I jak wygląda praca reporterki w mieście, do którego przyjeżdża papież i w którym właśnie trzęsie się ziemia?Magdalena Wolińska-Riedi przez ponad 15 lat mieszkała w Watykanie. Nierzadko odgłos startującego helikoptera z papieżem na pokładzie budził jej maleńkie dzieci, a w czasie porannego spaceru z córkami zdarzało jej się spotkać Ojca Świętego wyruszającego na pielgrzymkę. Jako reporterka polskich mediów do dziś stale towarzyszy mu w takich podróżach, często nawet siedząc z nim w jednym samolocie. Będąc z papieżem w najdalszych zakątkach świata, z bliska obserwuje kulisy pracy świetnie znanych jej gwardzistów i żandarmów odpowiedzialnych za przebieg papieskich pielgrzymek. Dzięki swoim przyjaźniom z pracownikami watykańskiej administracji poznała zaplecze i tajniki przygotowań do podróży apostolskich oraz z pierwszej ręki usłyszała niesamowite, nigdy wcześniej nie opowiedziane historie. Teraz, zbierając wszystkie te doświadczenia, zdradza nam kulisy papieskich pielgrzymek po świecie.
Opowieści z kraju nad Wilią, autorstwa Anny Koprowskiej-Głowackiej, to zbiór ponad dwudziestu baśni litewskich, odwołujących się do dawnych podań oraz legend. Wszystkie opowieści zostały zaczerpnięte ze źródeł etnograficznych, opracowane pod względem językowym i uwspółcześnione. W niektórych legendach autorka nadała bohaterom imiona, aby stali się bliżsi polskim czytelnikom. Każda historia stanowi zamkniętą całość, posiada odrębną fabułę oraz pouczający morał. Ta fascynująca lektura, dzięki której możemy poznać dziedzictwo kulturowe naszych litewskich sąsiadów, zabiera wyobraźnię do krainy zielonych, umajonych wzgórz, gęstych lasów, błękitnych rzek, tajemniczych bohaterów, potężnych królów i zaklętych księżniczek. Ponadto, tym co wyróżnia książkę spośród innych publikacji tego typu, są wyjątkowe ilustracje Justyny Sokołowskiej, będące doskonałym uzupełnieniem dla wciągającej treści.
Wiek to stan umysłu. Co zrobić, by czuć się młodo w wieku dojrzałym? Wielu uważa, że po przekroczeniu magicznej granicy pięćdziesięciu lat coraz trudniej jest odnaleźć radość życia. Katarzyna Kozłowska na kartach swojej książki udowadnia, że nic bardziej mylnego! Jak wynika z badań, najbardziej produktywny okres w życiu człowieka przypada między 60 a 80 rokiem życia. Autorka barwnie opowiada o swoich doświadczeniach, zapewniając, że w wieku pięćdziesięciu kilku lat czuje się lepiej niż kiedykolwiek, i podpowiada, co robić, by naprawdę cieszyć się życiem w tym okresie. Korzysta nie tylko z własnych przeżyć, ale i z literatury, przedstawiając naukowe opracowania i analizy. Sukces swego dobrego samopoczucia opiera na filozofii 5S, w skład której wchodzą: sen, sport, seks, stoicyzm i szajba. Będzie pozytywnie, niebanalnie, z dużą dawką endorfin i szczerego uśmiechu! Jesteście gotowi na taką rewolucję?
Co masz zrobić pojutrze, zrób... dziś - będziesz mieć dwa dni wolnego!
Koniec ze zwlekaniem, prokrastynacji mówimy zdecydowane "nie". Łatwo sobie to obiecać, trudniej zrobić, prawda? Wiadomo, że odkładanie spraw na później to nie najlepszy pomysł, szczególnie jeśli jest ich dużo - w rezultacie nawarstwiają się, piętrzą i straszą po nocach, nie dając spać. Niestety, perspektywa zajęcia się zamiast nimi różnymi innymi rzeczami, czytaniem, spacerowaniem, przeglądaniem internetu, rozmową z domownikami, psem, kotem, a nawet - o zgrozo - ucięciem sobie drzemki, jest o wiele bardziej kusząca. Nawet jeśli wiemy, że nam to nie służy. I tak zbiorowo i indywidualnie prokrastynujemy.
Czy od prokrastynacji można się uwolnić?
Można, a nawet trzeba. Tym bardziej jeśli ma się konkretny cel do zrealizowania. Jeżeli zatem planujesz na przykład skończyć ważny projekt, napisać książkę, awansować w pracy, wygospodarować czas dla bliskich lub dla siebie albo po prostu chcesz więcej zarabiać i w tym celu brać dodatkowe zlecenia, naucz się jednego: konsekwencji w realizowaniu zadań. Cierpliwie, małymi krokami, wciąż do przodu. Uwierz - to wykonalne, oczywiście o ile zna się techniki antyprokrastynacyjne. Autorzy tej książki nie tylko je znają, ale też chętnie się nimi dzielą. Do tego dostaniesz ciekawe rady i gotowe rozwiązania od coraz lepiej zorganizowanych osób, artystów, redaktorów, specjalistów, między innymi Andrzeja Pągowskiego i Anny Jurksztowicz.
To co? Nie zwlekaj - czytaj, dowiaduj się, działaj!
O autorach
Dr Rafał Albiński - psycholog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny w procesie certyfikacji. Wykładowca akademicki, pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu SWPS w Warszawie, gdzie zajmuje się zagadnieniami z zakresu psychologii poznawczej i klinicznej. Interesuje się problemem prokrastynacji i efektywnego wykorzystania czasu, a także wpływem nowoczesnych technologii na codzienne funkcjonowanie. Pasjonat filozofii stoickiej, którą stara się - w miarę możliwości - praktykować na co dzień.
Magdalena Kuszewska - absolwentka dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, dziennikarka, redaktorka. Przeprowadziła około dwóch tysięcy wywiadów - specjalizuje się w rozmowach ze znanymi osobami i tekstach psychologicznych. Publikowała między innymi w „Gazecie Wyborczej”, „Polityce”, „Vogue”, „National Geographic Traveler”, „Polsce The Times”, „Pani”, „Twoim Stylu”, a także na portalach Newsweek.pl i Onet.pl. Autorka e-booków i kilku książek, w tym poradnika Dobre nawyki. Zakochaj się w życiu na nowo. Działa w ruchu społecznym Era Nowych Kobiet.
Reiki to energia życia, którą otrzymujemy w darze od Boga. Dostęp do tej energii ma każdy człowiek, niezależnie od tego jaką religię wyznaje i w jaki sposób definiuje postać Boga. Jest to uniwersalna, pozytywna energia z Wszechświata, która zostaje nam dana gdy o to poprosimy. W każdym z nas drzemie siła umożliwiająca leczenie i samoleczenie, jednak zwykle nie uświadamiamy sobie tego. Typowym przykładem jest dotknięcie dłonią miejsca, w które się uderzyliśmy: nieświadomie przekazujemy życiową energię przez nasze ręce. I to właśnie jest reiki. Dzięki wtajemniczeniu otrzymujemy dostęp do płynącej przez Wszechświat energii, która przez nasze kanały energetyczne przekazywana jest dalej. Pierwszy stopień reiki umożliwia pomaganie sobie i innym za pomocą leczącej siły dłoni. Drugi stopień to rozszerzenie tych zdolności, ponadto otrzymujemy moc do mentalnego przekazu, w wyniku czego czas i przestrzeń przestają stanowić ograniczenie. Uzyskanie stopnia mistrzowskiego zakłada wielki osobisty rozwój na wszystkich poziomach. Mistrz przejmuje zadanie i odpowiedzialność za przekazywanie dalej wiedzy o reiki.
Mudra jest zaawansowaną techniką hatha jogi, która przez celowe sterowanie energią życiową prowadzi do jej harmonijnego przepływu oraz pobudzenia w nas kosmicznej energii i odprowadzania jej na wyższy poziom. Aby mudra mogła działać, niezbędne jest wprawienie się w stan medytacji, w którym milkną rozpraszające myśli. Wówczas będziemy dysponować przestrzenią, by doświadczyć własnej jaźni i oddziaływania mudry. Praktyczne ćwiczenia przedstawione w tej książce pochodzą z dwóch źródeł. Rozdziały Mudry w jodze, Dalsze mudry jogi oraz Mudry i mantry do medytacji i skupienia wewnętrznego przedstawiają różne ćwiczenia wywodzące się z jogi, które można łączyć w indywidualne zestawiane programy ćwiczeń. Wykonywanie zaawansowanych technik i asan jogi powinno odbywać się pod okiem doświadczonego nauczyciela, ponieważ ćwiczenia te wymagają bardzo starannego wykonania. Podczas ćwiczeń obowiązuje kilka zasadniczych reguł: traktujemy nasze ciało z miłością i nie przeciążamy go, ćwiczymy jednak konsekwentnie i regularnie. Nigdy nie ćwiczymy z pełnym żołądkiem ponieważ utrudnia to koncentrację. Ćwiczymy całym sobą, szczególną uwagę zwracając na fakt, że etyczne zachowanie się w sposób zasadniczy wpływa na stan psychofizyczny. Druga część ćwiczeń to zestawienie mudr wywodzących się z rytualnych tańców hinduskich. Do tych pozycji dołączono krótkie afirmacje – skojarzenia, których uzmysławianie sobie i zintegrowanie z wykonywaną mudrą oddziałują zarówno na poziomie psychofizycznym, jak i duchowym. Podczas wykonywania wszystkich mudr wymagających zetknięcia ze sobą palców należy zwrócić uwagę, by palce stykały się ze sobą lekko, samymi opuszkami.
Shiatsu ma na celu przywrócenie równowagi energii życiowej Ki w meridianach, które z kolei rozprowadzają tę energię do wszystkich narządów. Meridiany tworzą szeroko rozgałęzioną sieć, przenikającą cały nasz organizm. W pewnych miejscach zwanych tsubo, kanały te otwierają się, docierając na powierzchnię ciała. Poprzez stymulację tych punktów doświadczeni masażyści shiatsu oraz osoby wykonujące akupunkturę mogą z wielką precyzją i skutecznością wpływać na krążenie energii. Również laicy i początkujący mogą podczas masażu dotrzeć do tych biegnących pod skórą kanałów, dotykając wspomniane punkty dłonią bądź kciukiem. Swobodny, harmonijny przepływ energii w meridianach stanowi wyraz fizycznego, umysłowego i duchowego zdrowia. Świadczy on o tym, że potrafimy poddać się naturalnemu biegowi życia, zaakceptować nieuchronne zmiany, nie blokować własnych uczuć, pozbyć się uporu i oszczędzać swoje siły. Nie da się oczywiście utrzymać tej równowagi na zawsze, co więcej, określone stagnacje w przepływie energii życiowej decydują o wyjątkowości naszego indywidualnego charakteru, stylu, naszego myślenia i odczuwania. Jeśli jednak całkowicie utracimy umiejętność powracania do indywidualnej harmonii w przypadku cielesnych lub duchowych obciążeń – a może się tak stać, gdy na przykład nie potrafimy się odprężyć, a naszą egzystencję postrzegamy jednostronnie, przez pryzmat smutku, lęku, egoizmu – to wówczas staniemy na drodze jakimkolwiek zmianom. Zablokujemy energię Ki, która nie będzie już swobodnie krążyć w swych naturalnych kanałach i we właściwych sobie cyklach, a zatem nie będzie zaopatrywać powiązanych ze sobą systemów i narządów (oddychanie, trawienie, krążenie) zgodnie z dotychczasowym rytmem. Blokady energii Ki prowadzą do sytuacji, w której pewne organy nie są zaopatrywane w energię, inne zaś są przeciążone, co ostatecznie wywołuje choroby.
Ta książka-przewodnik prowadzi czytelnika w niezbadane zakątki świadomego życia i wskazuje munajważniejsze kierunki na drodze do samorozwoju, budowania integralności i kreowania rzeczywistości,jakiej się pragnie. Autorka wskazuje, jak ważne jest umieć zaufać sercu, intuicji i nieśmiertelnej duszy,jednocześnie ucząc się kształtować racjonalny umysł. Ten kompaktowy przewodnik został stworzony napodstawie 40 lat osobistych i zawodowych doświadczeń. Zawiera wiele strategicznych, coachingowych, jakrównież psychologicznych i duchowych wskazówek. Pomogą one czerpać korzyści z własnego potencjału icudów życia. Unikalne obrazy ilustrujące książkę zostały stworzone przez terapeutkę sztuki, by dostarczaćinspiracji wizualnych, ale także po to, by pozwolić odbiorcy poczuć ich energię sercem. Książka zawierarównież ćwiczenia do samodzielnej pracy i refleksji nad swoją osobowością i sposobem działania.Anya Piątkowska jest międzynarodowym coachem-terapeutą, przewodnikiem transformacji serca iumysłu; certyfikowanym w szkole Tony'ego Robbinsa strategiem interwencyjnym. Spełniona mama, żona,wolny duch. Przez wiele lat mieszkała w Polsce, Irlandii, Wielkiej Brytanii. Teraz jej domem jest Słowenia. Wkażdym kraju zaczynała wszystko od początku, kreując rzeczywistość, jakiej potrzebowała i pragnęła.Obecnie z powodzeniem uczy sztuki świadomego życia. Jest pasjonatką podróży, natury, zrozumieniaenergii i holistycznego istnienia. Magdalena MacNiallais to artystka urodzona w Polsce. Mieszkała iwystawiała prace w różnych miejscach w Europie: w Luksemburgu, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwajcariii Florencji. Pasjonuje się tworzeniem barwnych obrazów ludzi i architektury. Pracuje farbami akrylowymi,pastelami i akwarelami.
Zbiór homilii na Triduum Paschalne i Niedzielę Zmartwychwstania abpa Henryka J. Muszyńskiego, biblisty, byłego Prymasa Polski, to rozważania na temat fragmentów Pisma Świętego podawanych przez Kościół w te najważniejsze świąteczne dni roku liturgicznego. Książka zawiera od pięciu do siedmiu homilii na każdy dzień Świąt Paschalnych, bogatych w refleksje biblijne Autora i jasno opowiedzianą myśl teologiczną dotyczącą dzieła odkupienia. Stanowi równocześnie głoszenie Chrystusa i Jego zbawczego dzieła, zaproszenie do włączenia się w nie przez nieustanne nawracanie się i życie sakramentalne.Homilie te wolne od taniego moralizatorstwa i rozwlekłych dywagacji, wzbogacone wieloma nowymi refleksjami mogą być fundamentem, osnową albo inspiracją dla kaznodziejów, a dla świeckich stanowić ważną lekturę duchową. Jak pisze Autor: Triduum Paschalne trzy święte dni są właściwie jedynym świętem, najważniejszym, upamiętniającym fakt zmartwychwstania Chrystusa, bez którego nie byłoby chrześcijaństwa. Żywię nadzieję, że zawarte w tej książce rozważania pomogą w ożywieniu wiary, w osobistym przeżyciu tajemnic paschalnych oraz przyczynią się do duchowego postępu i pogłębienia wspólnoty ze Zmartwychwstałym Panem i pomiędzy sobą.
Przedstawiamy książeczki edukacyjne skierowane dla najmłodszych czytelników. Tytuły z serii ""Dziecięce uczucia"" w prosty i piękny sposób tłumaczą pojęcie inteligencji emocjonalnej, a wszystkie historie są interesujące, zabawne i praktyczne.
Fichus to mowa, którą Derrida wygłosił z okazji otrzymania nagrody imienia Theodora Adorno. Wbrew oczekiwaniom nie traktuje ona o dialektyce negatywnej i jej wpływie na dekonstrukcję. Derrida, jak zwykle przekorny wobec konwencji, skupia się w niej nie tyle na filozofii Adorno, lecz na snach. Mówi o marzeniach sennych Adorna, który spisywał je w formie Traumprotokollen, o fantazjach Waltera Benjamina, który dzielił się raportami ze swoich snów z przyjaciółmi (tytuł pochodzi z jednego takiego snu, gdzie kluczowym symbolem okazuje się właśnie fichus, czyli halsztuk) i o swoich własnych nocnych zjawach, w ten sposób dołączając do grona mesjańskich marzycieli, należących do żywiołu nocy, nie dnia. Wysnuwając z tego „kłębka snów” nić sennej analizy, Derrida rozwija nową koncepcję oświecenia jako racjonalności zdolnej do „ocalającej krytyki” marzeń sennych. W ten sposób powracają wielkie filozoficzne wątki, które Derrida z pozoru zawiesił w swojej mowie o Adorno: kolejnym krokiem w procesie dialektyzacji oświecenia okazuje się właśnie jego stosunek do snów, w których ludzkość od zawsze deponuje swoje najśmielsze pragnienia, broniąc się przed ich brutalnym odczarowaniem. To czułe oświecenie nie ma być niszczącym marzenia „trzeźwym światłem dnia”, lecz nową praktyką rozumu, który będzie potrafił porzucić sen, jednocześnie zachowując zeń to, co najcenniejsze - nadzieję. Dzięki Piotrowi Sadzikowi, który przetłumaczył to dziełko i opatrzył świetnym komentarzem, polska publiczność ma szansę zapoznać się z kolejną ważną pozycją Derridy, który składa w niej hołd swojemu wielkiemu prekursorowi.
Agata Bielik-Robson
Jesienią 1884 roku papież Leon XIII doznał mistycznej wizji, w czasie której usłyszał dialog demona Bogiem. „Mogę zniszczyć Twój Kościół – mówił diabeł do Stwórcy. – Potrzebuję na to tylko większej władzy i więcej czasu: od 75 do 100 lat”. „Masz więc tę władzę i ten czas” – odparł Bóg.
Oto opowieść o wielkich papieżach XX wieku, wymierzonej w nich broni i oszczerczej propagandzie, absolutnie nadzwyczajnych interwencjach Bożych i najbardziej bestialskich w dziejach świata reżimach programowo walczących z Kościołem. Oto historia, jakiej nie znacie.
Ksiądz profesor Edward Staniek ukazuje Jezusa, który przechodzi przez labirynt zła i znaczy dla nas drogę. Trzeba za Nim wędrować krok po kroku, by poznać wszystkie zakamarki owego labiryntu. Szatan bowiem nadal istnieje na tej ziemi i jedynie udoskonalił metody niszczenia człowieka sprawiedliwego, ale mechanizmy i cele jego działania są identyczne.Lektura tej książki jest przeznaczona tylko dla odważnych. Dobra Nowina bowiem jest dla odważnych. Bez odwagi nie można się spotkać oko w oko ze złem. Jezus nie tylko spojrzał w oczy zła, ale wytrzymał jego spojrzenie i zniósł wszystkie zabiegi zła zmierzające do zgaszenia Jego wzroku. Ocalił serce i miłość, ocalił sprawiedliwość i mądrość.Wszystkim tym, którzy cenią sobie obcowanie z Ewangelią, rozważania te pozwolą jeszcze lepiej uzmysłowić sobie, jak wiele zawdzięczamy odwadze i poświęceniu Jezusa, a bogactwo i różnorodność ilustracji dodatkowo wzmocni ten przekaz.
Błogosławiona Matka Speranza: mistyczka, bliźniacza dusza św. Ojca Pio, inspiracja duchowa św. Jana Pawła IIJak to możliwe, że skromna zakonnica, która w pełni oddała swe życie miłosiernemu Jezusowi, zyskuje tak wielką popularność w świecie i nieustanie powiększa się grono jej czcicieli?Prezentujemy zbiór myśli bł. Matki Speranzy, które są wspaniałymi i inspirującymi wskazówkami duchowymi. Krótkie sentencje i spostrzeżenia błogosławionej odczytywane jak akty strzeliste prowadzą czytelnika każdorazowo ku miłosiernemu Chrystusowi. Wszystkie wskazówki Matki Speranzy trafiają w sedno, a siłą ich wyrazu jest prostota przekazu oraz kryjąca się w nich głęboka duchowa refleksja.Warto każdego dnia posilić się sentencją błogosławionej mistyczki i układać życie zgodnie z jej wskazówkami. Z całą pewnością będzie to doskonały klucz do Serca Jezusa oraz pomoc w rozwiązaniu wielu codziennych dylematów.
Ksiądz Teodor Sawielewicz, który na co dzień w internecie głosi Dobrą Nowinę i gromadzi tysiące ludzi na wspólnej modlitwie, tym razem przygotował specjalnie dla dzieci rozważania tajemnic różańcowych. Przybliży im to na nowo ważne wydarzenia, które dokonały się w życiu Pana Jezusa i Matki Bożej. Warto podczas odmawiania różańca zastanowić się nad tajemnicami ukrytymi w paciorkach i skierować choć kilka słów do Boga i Maryi, by wyrazić im swoją miłość. Pozwoli to jeszcze pełniej przeżyć tę jedną z najpiękniejszych modlitw. Maskotką, która towarzyszy dzieciom w rozważaniach, jest baranek Teoś. On zawsze przypomina, że uśmiech jest dobrym towarzyszem modlitwy.
„Polityczność naszej egzystencji zaczyna się na bardzo przyziemnym poziomie: od skrobania ziemniaków na wspólną kolację i od zmywania naczyń po niej. To, co wydarza się „pomiędzy”, mówi więcej o nas, o naszych decyzjach i ideach niż niejedna doraźna interwencja polityczna czy zdeklarowany pogląd i dlatego w książce, która jest krytyką polonistycznego rozumu, refleksją nad polskością i życiem uniwersyteckim, piszę także o tym, co, dlaczego i jak gotuję. Nie wierzę w opozycję „żywego” doświadczenia i „martwego” archiwum, podobnie jak nie daję się przekonać o mocnej separacji pamięci i zapomnienia albo rzeczywistości i języka. Lubię cytować, interpretować i tłumaczyć, ale tak samo intensywnie rozkoszuję się babraniem w materii, którą na różne sposoby staram się opanować w kuchni, miejscu równie w moim życiu uprzywilejowanym co biblioteka. Pisanie, uczenie i gotowanie to moje trzy główne praktyki egzystencjalne, o których piszę. W każdej z nich indywidualne idiosynkrazje zostają przetłumaczone na inny wymiar, sferę komitywy, minimalnej wspólnoty, dzielenia się z innymi. Chcę stworzyć personalną narrację nie dla samej narracji, która puszczona wolno, osiadałaby na manowcach myśli, ale dla przedłożenia jakiegoś argumentu, który będzie można rozważać nie w oderwaniu od tej narracji, lecz wyłącznie razem z nią. I odwrotnie: zamierzam umieścić istotny argument w ramach jednostkowego wyznania, które posłużyć może innym, albowiem granice między mną a innymi są porowate i przepuszczają więcej, niż się myśli. Mieszać te porządki, nie wstydzić się (pisać o wstydzie stosunkowo łatwo; nie wstydzić się samemu, pisząc, znacznie trudniej), mówić w pierwszej osobie, jakby się mówiło w trzeciej (a w trzeciej – jakby się używało pierwszej), nie bać się pojęć w anegdocie, pisać o Polsce na amerykańskiej wsi w przerwach między gotowaniem tajskiego i indyjskiego, a także wplatać do tej narracji dyskurs opakowany erudycją i przypisami, bo to tylko druga strona mojego rzemiosła – oto moje pisarskie zadanie”. Michał Paweł Markowski Ta książka jest hymnem na cześć nowożytnego podmiotu, który odkrył, że nie musi być jednym, że bogactwo świata ludzkiego, poznawane rzetelnie i ze świadomością własnych ograniczeń, wyklucza redukcję. Żeby to wykazać, autor czyni siebie zakładnikiem własnych tez. Na swoim piszącym, gotującym, uczącym i jedzącym jestestwie poddaje próbie krytykę historyczną takich pojęć, jak podmiot, indywiduum, pamięć, ideologia, histeria, psychoza czy nerwica. Na sobie jako nauczycielu, pisarzu i intelektualiście, ale też kucharzu i ogrodniku, opisuje procesy przejmowania „ich” przez dyskursy, którymi się te podmioty posługują. Siebie mięsożercę i miłośnika zwierząt, sybarytę i miłośnika płonącego ognia, apologetę rozmów przy stole i okresowego samotnika wprowadza z całą tą kłopotliwą wielością na scenę polityczną, mówiąc: oto obywatel. Tę książkę napisał intelektualista, który uczy studentów i zdaje sobie sprawę z politycznej wagi edukacji akademickiej. Jasność profesjonalnego wywodu wynika wprost ze zobowiązania publicznego. Podziwiam to w Markowskim od niepamiętnych czasów, ale odkąd pisze z Ameryki, ta cecha nabrała mocy. Świat jest do objaśniania, a nie do ściemniania i gmatwania. Słowa i zdania mają siłę zmieniania rzeczywistości. Intelektualista – całe życie ćwiczący się w rozumieniu najbardziej złożonych komunikatów, jakie stworzył człowiek, czyli literatury – jest dobrem publicznym, z którego powinien móc skorzystać obywatel chcący rozumieć z rzeczywistości więcej, niż podsuwają mu paski dnia czy eksperci telewizyjni „na gorąco” komentujący wydarzenia. Ryszard Koziołek, rektor Uniwersytetu Śląskiego Markowski potrafi zrobić świetną literaturę nie z „niczego”, jak poeta, ale z teorii, jak profesor. Doskonale opanował rzadką umiejętność łączenia indywidualnej emocji z dyskursywnym argumentem, wplatania jednostkowej narracji w rozważania wymagające akademickiego neutrum.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
