Autorka, podejmując najistotniejsze wątki i wprowadzając w proces konceptualizacji pojęcia obywatelstwa, obywatelskości i obywatela, omówiła podejścia filozoficzne, socjologiczne i pedagogiczne dotyczące edukacji obywatelskiej. Zaprezentowała wyniki dużego międzynarodowego badania ICCS (International Civic and Citizenship Study), porównała poziom kompetencji poznawczych polskich 14-latków z kompetencjami rówieśników z 37 krajów świata. Szeroko omówiła zakres wiedzy obywatelskiej polskich gimnazjalistów, wskazała niedostatki polskiej edukacji obywatelskiej. Dokonała szczegółowej analizy uwarunkowań wiedzy obywatelskiej w Polsce i na świecie, wykorzystując nowe techniki statystyczne, regresji wielozmiennowej, co w pracach pedagogicznych, nie tylko polskich, jest ewenementem. Książka jest adresowana zarówno do środowiska pedagogów akademickich oraz przedstawicieli nauk społecznych, jak i władz oświatowych oraz nau czycieli na co dzień zajmujących się wychowaniem młodzieży.

Ludwik Gumplowicz jest bez wątpienia jedną z najciekawszych postaci w historii polskiej socjologii. Jego System socjologii to dzieło będące próbą udowodnienia swej wartości polskiemu środowisku naukowemu, które wcześniej odrzuciło rozprawy habilitacyjne autora ze względu na jego silnie antyklerykalne stanowisko oraz żydowskie pochodzenie. System socjologii jest podsumowaniem całego wcześniejszego dorobku naukowego Gumplowicza i przedstawia teorie dotyczące społeczeństwa. Tekst poprzedza obszerne wprowadzenie autorstwa Katarzyny Czajki, tom zawiera także wyczerpującą bibliografię prac autora oraz monografii i opracowań dotyczących jego drogi naukowej i dzieł.

Teksty zebrane w tomie dotyczą problematyki szeroko rozumianego kryzysu społecznego, przede wszystkim diagnoz kryzysu cywilizacji europejskiej w XX wieku. Autor omawia takie zagadnienia, jak paradygmaty kryzysu i ich społeczne konsekwencje, interpretacja komunizmu Nikołaja Bierdiajewa, miejsce partii politycznych w demokracji deliberacyjnej, życie w epoce "śmierci utopii". Książka jest przeznaczona dla socjologów, politologów, antropologów, kulturoznawców, historyków i przedstawicieli innych dyscyplin humanistycznych.

Projekty oświatowe i koncepcje pedagogiczne Szkolnictwo w kontekście zmian społecznych Różne oblicza praktyki edukacyjnej Wytyczne i wskazania w sprawie opieki nad dzieckiem Młodzież wobec dylematów wyborów.

Kodeksy etyczne firm traktowane są i przez kierownictwa firm, i często przez otoczenie jako przejaw szlachetności, symbol etycznego działania, a w każdym razie bardziej etycznego działania niż w przypadku firm niemających takiego dokumentu. Autor postanowił sprawdzić, czy tak jest rzeczywiście. Przeanalizował 49 kodeksów etycznych firm (dużych i małych, o zasięgu krajowym i międzynarodowym) pod kątem stosunku do pracowników jako szczególnych interesariuszy. Od Autora

Wrażliwy, kochający ojciec, choć niedoskonały – takim jawi się Herbert Brokering, charyzmatyczny pastor z Minnesoty – w nowo wydanej przez wydawnictwo „Warto” książce pt. „Listy do moich dzieci”. W formie listów Brokering zawarł doświadczenia swojego życia dotyczące relacji między rodzicami i dziećmi oraz przenikające całe jego życie doświadczenie wiary. Ojcowska miłość przejawia się poprzez wszystkie rozdziały książki, autor nie ukrywa, że rodzicielstwo to pasmo zwycięstw i sukcesów wychowawczych, ale uczy, że z niepowodzeń czy porażek można wyjść silniejszym. Przyznaje, że nie był ojcem idealnym: „Mój ojciec także nie był idealny. Ale nie jestem ofiarą jego niepowodzeń. Nie pogrążam się w błędach swojego dzieciństwa. Wiele lat zabrało mi zaakceptowanie błędów, przebaczenie ran i pójście wzmocnionym do przodu; jednak miało to miejsce. Lubię siebie takim, jakim jestem dzisiaj. Mam nadzieję, że ze swoimi brakami i ranami z dzieciństwa zrobicie to samo. Nie pozostańcie ofiarami niepowodzeń ojca”. Do czytelnika autor często kieruje apel, by wyartykułować, wypowiedzieć to, co się w człowieku dzieje, powiedzieć dzieciom, że się myliło, powiedzieć rodzicom, co się czuło. Dobrze wie bowiem, jak bardzo żałować można nigdy nie przeprowadzonej rozmowy. „Listy do moich dzieci” to prosta i wzruszająca książka o miłości w rodzinie, o tym, że przyjemnie jest mieć dla siebie czas, przyjemnie jest być w domu, z najbliższymi. Brokering pokazuje na przykładzie swoich relacji, jak ewoluowała rola ojca z tradycyjnej, oparta na władzy, lęku i dystansie, po pełną troski, czuwającą i akceptującą rolę, jaką chciał w swoim życiu pełnić. Nikt jak Brokering nie mówi tak przekonująco, że wszystkie chwile spędzone z dziećmi są święte, a pamiątki rodzinne, do gromadzenia których gorąco zachęca czytelników, tak wartościowe. Z perspektywy starości wspomnienia coraz bardziej go cieszą, a pielęgnowane z troską relacje rodzinne są źródłem siły, dumy i radości. Brokering uczy, jak w prostych czynnościach dostrzegać sacrum i jak żyć, by życie nigdy się nie znudziło.?

Demencja. Trafna diagnoza to zbiór ciekawych przypadków dotyczących objawów otępienia zarówno częstych, jak i rzadko spotykanych w praktyce klinicznej neurologa czy psychiatry. W rozdziałach omówiono: skargi chorego, wywiad (w tym rodzinny), badania laboratoryjne (również ocenę zdolności poznawczych MMSE, MRI, EEG), rozpoznanie, dalszy przebieg choroby. Każdy przypadek zakończony jest dyskusją. W niektórych częściach zostały również omówione testy i badanie neuropatologiczne zilustrowane kolorowymi mikrofotografiami. Celem książki jest wzmocnienie u Czytelników umiejętności diagnostycznych dzięki dokładnej analizie przedstawianych wzorców, przy użyciu współczesnych klasyfikacji rozpoznań i narzędzi. Po lekturze Czytelnik będzie zdolny rozróżnić chorych wymagających wsparcia, dokładniejszego śledzenia rozwoju choroby lub natychmiastowego skierowania do specjalistycznych ośrodków.

Prezentowana książka stanowi zbiór tekstów poświęconych wybranym dyskursom kobiecości w epoce wiktoriańskiej. Wyłaniający się z nich wizerunek kobiety nie pretenduje do miana całościowego czy nawet wielokontekstowego. Jestem świadoma, że epoka wiktoriańska - wyznaczona oficjalnie przez daty narodzin i śmierci królowej Wiktorii (1837-1901) - była wewnętrznie zróżnicowana zarówno w aspekcie czasowym, jak i przestrzenno-geograficznym. Dyskursy kobiecości zmieniały się przez dekady XIX wieku, choć - od razu wyrażę swoje przekonanie - w bardzo niewielkim stopniu na płaszczyźnie społeczno-kulturowych relacji między kobietami i mężczyznami. W pewnym, lecz także małym zakresie można również obserwować odmienności w zależności od tego, czy bierze się pod uwagę Anglię, czy Stany Zjednoczone (względnie - co niekiedy czynię w swoich tekstach - Australię lub nawet Francję, z tym jej historycznym odpowiednikiem epoki wiktoriańskiej, jakim była La Belle Époque). (Nie)akceptowane wersje i warianty kobiecości różniły się natomiast zdecydowanie w odniesieniu do różnych klas czy warstw społecznych, a pozostawały relatywnie stabilne w przypadku kobiet z wyższych klas społecznych, które są obiektem mojego zainteresowania w tej książce. Jestem więc całkowicie świadoma, że obraz, który wyłania się z moich narracji, jest z pewnością przynajmniej do pewnego stopnia jednostronny - zarówno w kontekście doboru analizowanych problemów, jak i grupy społecznej, która była przedmiotem mojego zainteresowania. Nie miałam jednak aspiracji do pokazania całości obrazu...

Celem pracy jest wskazanie na rolę i znaczenie sprawiedliwości w zarządzaniu organizacjami, a szczególnie w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi. Pierwsza część publikacji dotyczy roli i znaczenia sprawiedliwości w wybranych procesach zarządzania zasobami ludzkimi. Autor zidentyfikował podstawowe związki i zależności występujące między sprawiedliwością a zaufaniem, satysfakcją, solidarnością, zaangażowaniem. Ukazał znaczenie sprawiedliwości w wybranych procesach zarządzania zasobami ludzkimi, takimi jak rekrutacja i selekcja, motywacja, wynagrodzenie, ocenianie pracowników, zwalnianie. W publikacji zostały omówione różne rodzaje sprawiedliwości w systemie awansów pracowniczych i w dyscyplinie pracy oraz podstawowe przyczyny i konsekwencje niesprawiedliwości. W drugiej części monografii została omówiona rola kierownictwa w utrzymaniu i doskonaleniu sprawiedliwości. W kolejnych rozdziałach Autor wskazał praktyczne możliwości kształtowania i utrzymywaniu sprawiedliwości przez kadrę kierowniczą oraz ukazał relację między wsparciem organizacyjnym, w tym menedżerskim, a sprawiedliwością.

Zmiany towarzyszą nam od chwili poczęcia aż do śmierci - a może i po niej. Zachodzą wokół nas dosłownie w każdej milisekundzie życia. Umysł i ciało człowieka zostały zaprojektowane w taki sposób, że nie tylko radzą sobie świetnie z tymi nieustannymi zmianami, ale i rozwijają się dzięki nim. Niniejsza książka została napisana, aby pomóc ci w zrozumieniu, czym jest zmiana i jak możesz ją wywołać, a także abyś uwierzył, że możesz zaakceptować efekty zmian i potrafisz radzić sobie z nimi we wszelkich okolicznościach. Jesteś zarówno strategiem zmian, jak i ich sprawcą, obdarowanym niepowtarzalnymi zdolnościami, umiejącym przekształcać własną przyszłość i wywierać pozytywny wpływ na świat. Książka ta jest tak pomyślana, by umożliwić ci rozpoznanie własnych dążeń oraz uwolnić cię od lęków i błędnych przekonań. Dzięki temu rozwiniesz swój potencjał i umiejętnie skorzystasz z okazji, które zawiera każda sytuacja. Bez względu na to, jakie były twoje dotychczasowe doświadczenia, tkwią w tobie siły i zdolności, pozwalające świadomie zmienić sposób myślenia, uwolnić się od wcześniejszych wzorców i wykorzystać nieuchronność zmian jako naturalny element wielkiego eksperymentu, który nazywamy Życiem. Książka ta to twój przewodnik w procesie poznania, kim naprawdę jesteś, kim chcesz być i co chciałbyś osiągnąć. W wymiarze praktycznym powstała ona, by wyposażyć cię w narzędzia osobistej przemiany, które zostały wyekstrahowane z moich kursów oraz z doświadczenia milionów Czytelników, twórców zmian z całego świata. Narzędzia te znajdą zastosowanie w każdej sytuacji, w jakiej możesz się znaleźć. Umożliwią dokonanie w twoim życiu takich modyfikacji, które dadzą ci szansę osobistego rozwoju. W książce, którą trzymasz w ręku, znajdziesz wiele wypowiedzi wybitnych sprawców zmian oraz opisy sytuacji ludzi, którzy, chcąc wprowadzić pozytywną zmianę w swoim życiu, stosowali mapy myśli i inne techniki pracy umysłowej. Uzyskasz również możliwość zwracania się o pomoc do osobistych „mistrzów przemian", u których będziesz mógł szukać inspiracji na każdym etapie podejmowanych działań. Znajdziesz też punkty kontrolne w formularzu „współczynnika myślenia nastawionego na zmiany", które pozwolą ci zachować świeżość i kierunek.

Ewa jest jedną z najbardziej oryginalnych, prowokujących i niezwykłych osób, które poznałem w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Jej głęboka i wnikliwa książka wciąga do czytania, zmusza do myślenia, korci do natychmiastowego działania. Jest kwintesencją całej wiedzy o radości, szczęściu i dającej się spełnić wymarzonej przyszłości. prof. dr hab. Zbigniew Królicki

Zasadniczy temat książki stanowi próba znalezienia odpowiedzi na pytanie: Dlaczego właśnie ta, a nie inna osoba zapadła na raka? Podstawowym założeniem autorów ni jest traktowanie choroby jako problemu czysto fizycznego, ale raczej jako problemu całego człowieka, obejmującego oprócz ciała także umysł i emocje.

Opanowanie umiejętności czytania szybko, płynnie i bez wysiłku uznane zostało przez miliony ludzi na całym świecie za jedno z najważniejszych i najkorzystniejszych osiągnięć w ich życiu. We wprowadzeniu zapoznasz się z głównymi celami Podręcznika szybkiego czytania i z jego układem, obejmującym pięć części. Wyjaśniono tu także budowę każdego z rozdziałów i pokazano, w jaki sposób szybko zapoznać się z niniejszym kursem szybkiego czytania. Cele podręcznika szybkiego czytania Książka ma spełniać sześć podstawowych celów: 1. Znacznie zwiększyć szybkość twojego czytania. 2. Utrzymać i poprawić zrozumienie. 3. Zapoznać cię lepiej z funkcjonowaniem twoich oczu i mózgu, co pomoże ci bardziej efektywnie korzystać z nich podczas czytania i uczenia się, a także sprawniej posługiwać się nimi w codziennym życiu osobistym i zawodowym. 4. Pomóc ci wzbogacić zarówno słownictwo, jak i wiedzę ogólną. 5. Oszczędzić czas. 6. Dodać ci pewności siebie. FRAGMENT KSIĄŻKI: TWORZENIE MAP MYŚLI Posługując się podstawową wiedzą z zakresu funkcjonowania umysłu możliwe staje się przeszkolenie ludzi tak, aby potrafili poradzić sobie z problemami w każdej z wymienionych na początku dziedzin, poprawiając swoje możliwości często nawet o 500 proc. Jedną z nowoczesnych metod robienia takich postępów jest tworzenie map myśli. W tradycyjnym notowaniu, bez względu na to, czy służyć ma ono zapamiętaniu informacji, przygotowaniu do wypowiedzi pisemnej lub ustnej, uporządkowaniu myśli, analizie problemu, planowaniu czy też twórczemu myśleniu, standardem jest linearny sposób prezentacji: zdania, krótkie wyliczenia i numerycznie albo alfabetycznie uporządkowane listy. Metody te, z powodu braku kolorów, wizualnego rytmu, obrazu i związków przestrzennych, ograniczają zdolności umysłu i dosłownie hamują każdy z wymienionych wcześniej procesów myślowych. W przeciwieństwie do tego, tworzenie map myśli wykorzystuje pełen zakres możliwości mózgu, umieszczając obraz w centrum strony, aby ułatwić zapamiętywanie i twórcze uogólnianie idei, a następnie rozgałęziając się w sieć skojarzeń odzwierciedlających wewnętrzne struktury mózgu. Korzystając z tego podejścia, na przygotowanie wystąpień potrzebujesz nie dni, lecz minut; problemy mogą być rozpatrywane bardziej wyczerpująco i szybciej rozwiązywane; kiepska pamięć - zamieniona w doskonałą, a osoby myślące kreatywnie w miejsce króciutkiej listy pomysłów mogą generować je w nieskończoność. SUPERSZYBKIE CZYTANIE ROZSZERZONE - ZESPOŁY DO ZADAŃ INTELEKTUALNYCH Łącząc tworzenie map myśli z nowymi technikami czytania su-perszybkiego i w szerokim zakresie (umożliwiają one przekroczenie szybkości 1000 słów na minutę przy jednoczesnym doskonałym zrozumieniu, a nawet efektywne czytanie 10 tyś. słów na minutę), można utworzyć zespoły do zadań intelektualnych. Czytając z tak zaawansowaną szybkością, tworząc szczegółowe mapy myśli ujmujące zarys książki oraz jej rozdziały, wymieniając te informacje z wykorzystaniem zaawansowanej techniki tworzenia map myśli i umiejętności prezentacji, cztery osoby mogą każdego dnia zdobyć...

Najlepszym odzwierciedleniem treści zawartej w książce są słowa samego autora : Chaciałbym abyś dzięki tej książce nie tylko szedł, ale i biegł, a nawet fruwał. Żebyś stał się artystą uczenia się. Żebyś błyszczał, święcił rewelacyjne sukcesy, nie kując i nie ryjąc po nocach, tylko mając więcej czasu na wiele innych wartościowych rzeczy w życiu. I żeby tylko twoją tajemnicą zostało, jak niewiele wysiłku w to włożyłeś... W książce tej namawiam do uczenia się inaczej. Chciałbym, abyś świadomie porzucił mechaniczne uczenie się (czyt. kucie), a zaczął zapamiętywać z wyobraźnią, z wykorzystaniem całego potencjału mózgu i żeby ci się tego chciało. Żebyś uczył się wedle własnych strategii, we własnym stylu. Przekonasz się, że nauka może być zabawą. Wrócisz do pamięci doskonałej. Już nigdy nauka nie będzie dla ciebie ciężarem i udręką. Zobaczysz również, że na dobrej pamięci można zarobić. Odblokujesz swój niezwykły potencjał twórczy, pobudzisz wyobraźnię, odkryjesz, co to jest prawdziwy zapał i działanie z entuzjazmem.

Wszystko można zmienić, trzeba tylko wiedzieć, na czym nam zależy i dlaczego; co nowego ta zmiana przyniesie. Różnica między patrzeniem a obserwowaniem Świadomość siebie, świadomość innych Wyobraźnia i wizualizacja Znaczenie ruchu dla nauki, pamięci, twórczości Ćwiczenia z zakresu gimnastyki umysłu Obraz siebie a udana autoprezentacja Formułowanie satysfakcjonujących celów Warto odkrywać swoje marzenia, pragnienia, działać, ryzykując popełnienie błędu. Co prawda bezpieczniej jest, pozostawać w sferze marzeń, tyle, że wtedy niczego się nie osiąga... Warto również zadbać, by życie nie zepchnęło nas na ścieżkę, po której nie chcemy iść. Być wolnym, świadomie wybierać i zgadzać się na wszystkie konsekwencje twego wyboru.

Głównym tematem tej książki są mentalne i duchowe prawidła dające szczęście, zdrowie i spokój ducha. Wiara oraz praktyka Bożej Obecności są katalizatorami umożliwiającymi realizację naszych najskrytszych pragnień. Każdy rozdział tej książki powinien pomóc czytelnikowi w lepszym zrozumieniu duchowych praw, którym podlegamy i w efekcie wzmocnić jego wiarę w niewidzialne siły, z którym pomocą czynić możemy dobro. Wybrany fragment książki PRAGNIENIA SĄ SIŁĄ NAPĘDOWĄ wszystkich naszych działań. Nie bylibyśmy w stanie unieść ręki, ani ruszyć się na krok, gdyby nie nasza chęć poruszania. Pragnienia są darem od Boga. Jak powiedział Browning: „Tyś Boże, jest tym, który daje, jam jest tym, który otrzymuje". To człowiek jest tym, który otrzymuje wszystkie dary ofiarowywane przez życie!: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś' przy mnie i wszystko moje do ciebie należy". Wszystko, co tylko jest Ojca, należy do mnie. Nasz Ojciec zawiera w Sobie wszystko, czego potrzebujemy, aby osiągnąć spokój ducha, harmonię, dostatek i zaskarbić sobie Boże przewodnictwo. Musimy nieustannie wzrastać, rozwijać się. Nigdy nie wyczerpiemy zasobów Nieskończonej Skarbnicy. Uświadommy sobie kilka prostych prawd: to pragnienie powoduje, że uskakujemy przed nadjeżdżającym autobusem. Powodem, dla którego to robimy, jest nasze fundamentalne pragnienie ochrony własnego życia. Instynkt samozachowawczy jest podstawowym prawem natury. Rolnik zasiewa ziarno, ponieważ pragnie wyżywić siebie i swoją rodzinę. Człowiek buduje samoloty, ponieważ pragnie zwyciężyć czas i przestrzeń. Podobne przykłady znajdziesz w trakcie całego swojego życia. Pragnienie popycha człowieka do działania; jest bodźcem do czynu. Stoi za każdym osiągnięciem. Pragnienie to kosmiczny impuls, popychający nas naprzód i ku Bogu Pragnienie jest aniołem Bożym - posłańcem Najwyższego - który mówi nam: „Wznoście się coraz wyżej". Pragnienie stoi za każdym osiągnięciem. Jest siłą napędową życia. Dążymy do realizacji tych pragnień, które wydają nam się najbardziej porywające. Każdy z nas dąży do realizacji tego, co w danej chwili najbardziej zaprząta jego umysł. Pragnienie jest aniołem Bożym, który mówi nam o czymś, co uczyni nasze życie pełniejszym i szczęśliwszym, jeśli tylko to zaakceptujemy. Im większych korzyści oczekujemy z realizacji pragnienia, tym jest ono silniejsze, jeśli nie ma żadnej spodziewanej korzyści czy postępu, nie ma pragnienia; w konsekwencji nie jest podejmowane działanie. „Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni"2 - rzekł Pan. To, co podszeptuje nam serce, jest alfą; aby stało się omegą, musimy wzbudzić w sobie poczucie, że to, czego pragniemy, już teraz jest naszym udziałem. Długotrwała niemożność zrealizowania pragnień prowadzi do przygnębienia i frustracji. Wiele osób, z którymi zdarzyło mi się rozmawiać, skarżyło się, że od lat bezskutecznie próbują zrealizować jakieś marzenie lub osiągnąć określoną pozycję w życiu. Ludzie ci nie wiedzieli, że pragnienie zrobienia lub osiągnięcia czegoś było jak wyznanie: „nadal mi się nie udało". Zamiast tego powinni oni zadeklarować: „Tak, Ojcze, wierzę w to i uznaję za prawdę", i kroczyć przez świat, wiedząc, że „już się to stało". Wyobraźmy sobie ziarno, które pobiera z ziemi wszystkie niezbędne mu składniki, takie jak woda czy związki chemiczne, a gdy wyrośnie ponad ziemię, zaczyna w procesie fotosyntezy pobierać z promieni słonecznych światło i wszystkie inne elementy niezbędne do wytworzeni złożonej substancji zwanej chlorofilem. Odznacza się on również inteligencją, pozwalającą mu produkować w swej korze i liściach niezwykle złożone substancje chemiczne których rozpoznanie przekracza ludzkie możliwości. Podobnie jest z człowiekiem. Jeśli stanie się on jak ziarno, przyciągnie do siebie wszystko, co będzie mu nie zbędne do realizacji jego marzenia: przyjaciół, fundusze znajomości, pomysły itd. Każdy mężczyzna, kobieta czy dziecko napotkane na ścieżce życia jest sługą prawa, które wprawiliśmy w ruch w swoim wnętrzu: „Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami".3 Nieskończon1 Intelekt, który wprawiliśmy w ruch swoją modlitwą, za szczepią u innych czyny i słowa niezbędne do realizacji naszego dążenia. Niedorzeczne jest oskarżanie czy obwinianie innych ponieważ musimy zdać sobie sprawę z tego, że inni ludzie są jedynie świadkami, mówiącymi nam, jacy naprawdę jesteśmy: „Jak wewnątrz, tak i na zewnątrz". Jeśli wewnątrz panuje niezgoda, to musi ona przejawić się również na zewnątrz. Jeśli tkwisz w poczuciu niedostatku i bezsilności inni tylko o tym niedostatku poświadczą.

Książka poświęcona jest temu JA, które każdy człowiek nosi w sobie. Rodzimy się bez "instrukcji użycia" i nie potrafimy odkryć wielkich możliwości, które jak zaklęty dżin, zamknięte są w naszym wnętrzu. Książka pokazuje, jak uwolnić tego wielkiego ducha i zaprząc go do pracy dla siebie.

Odpowiedzi na pytania dzieci o śmierć w rodzinie, w gronie przyjaciół, w szkole Śmierć to trudny i delikatny temat w rozmowie z dzieckiem. Często dorośli nie znajdują odpowiednich słów. Nie wiedząc, co powiedzieć i jak to zrobić, wielu rodziców i wychowawców unika udzielania odpowiedzi na pytania dzieci. Niektórzy zupełnie na nie nie reagują. Ośmioletnia Alicja opisała stresujące zdarzenie, jakie ją spotkało. W pierwszym tygodniu szkoły powiedziała nauczycielce 0 śmierci swojego taty, a nauczycielka nie skomentowała tego ani słowem. Przytaczając tę sytuację, rozzłoszczona i zasmucona Alicja powtarzała raz za razem: „Dlaczego nauczycielka nic mi nie odpowiedziała?" Dziewczynki i chłopcy często mówią o złości i poczuciu osamotnienia, które czują, gdy ich pytania o zaznaną bolesną stratę są zbywane milczeniem czy ignorowane. „Gdzie jest teraz moja mama?", „Dlaczego tata musiał umrzeć?", „Czy mój piesek cierpiał?", „Czyja też umrę?" - to powszechne pytania kłębiące się w umysłach dzieci. Troskliwa reakcja na nie może uporządkować przykre myśli i uczucia. Już samo uszanowanie pytania jest ważnym sposobem podbudowania dziecka i zaoferowania mu większego poczucia bezpieczeństwa. Uszanowanie pytań dzieci Niekiedy w obliczu pytania dziecka o śmierć ogarnia nas panika, która sprawia, iż możemy świadome lub nieświadome wysyłać sygnały powstrzymujące dalszą rozmowę. Jeśli dorośli odpowiadają w sposób bardziej zawiły niż to konieczne, dzieci mogą poczuć się zdezorientowane. Jeśli odpowiadają zaś zdawkowo lub wcale tego nie robią, dzieci otrzymują wiadomość: „Śmierć to temat zamknięty. Nie pytaj więcej". Kiedy matka Kuby chciała wiedzieć, co robić, gdy jej pięciolatek pyta o śmierć, pewna pracowniczka służby zdrowia poradziła jej w taki sposób: „Moja córka Ania też ma pięć lat i za dużo pytała o śmierć. Powiedziałam jej, że może zadać tylko dwa takie pytania dziennie. Jeśli zapyta więcej razy, będzie musiała pójść do swojego pokoju na pół godziny i to przemyśleć. Znakomicie to zadziałało. Od miesiąca nie zadała już żadnego pytania o umieranie". Ania dostała niedwuznaczny sygnał: nie pytaj o śmierć. Narzucanie takich restrykcji i zniechęcanie dzieci sprawi oczywiście, że przestaną zadawać te pytania. Naszym celem jest jednak stworzenie otoczenia, w którym wszelkie pytania są dozwolone, akceptowane oraz traktowane w sposób otwarty i pozbawiony krytycznych ocen. Zamierzeniem tej książki jest ukazanie prostych, bezpośrednich dialogów na temat śmierci, które ułatwią otwarty przebieg komunikacji. Taki niewymuszony język pozwala troskliwym dorosłym na okazanie właściwych reakcji, które spełnią potrzeby małych ludzi i będą ich wzmacniać. Etapy rozwoju Dzieci ponownie przeżywają żałobę na różnych etapach rozwoju. We wczesnym dzieciństwie zwykle zadowalają się prostymi definicjami i wyjaśnieniami. Traktują śmierć jako coś odwracalnego oraz rozumują w sposób egocentryczny, w którym zawiera się myślenie magiczne. Często wierzą, iż to przez nie nastąpiła śmierć danej osoby. W miarę dorastania chcą coraz lepiej poznać fakty związane z okolicznościami śmierci. Mogą wracać do tego tematu w wieku ośmiu, dziewięciu i dziesięciu lat z ponownie rozbudzoną ciekawością i dociekliwością. Potem w okresie dojrzewania mają silną potrzebę, by liczyć na wartościowe reakcje od swojej grupy rówieśniczej. W tym wieku dziewczęta i chłopcy zaczynają postrzegać śmierć jako zdarzenie nieodwracalne. Życie ma kres. Młodzi ludzie zaczynają kształtować swój system przekonań, oczekując wsparcia i zrozumienia od swoich rówieśników. Często czują się też upoważnieni do tego, by prowadzić działania uświadamiające innych o niebezpieczeństwach, które spowodowały śmierć ich ukochanej osoby. Co i jak mówić? Sześcioletni Samek zapytał mamę: „Dlaczego tata musiał umrzeć?" Mama odpowiedziała: „A jak ty myślisz?" Zamiast podsunąć mu gotową odpowiedź, stworzyła niekry-tyczną przestrzeń do wysłuchania myśli i odczuć synka. „Myślę, że tata umarł, bo byłem niegrzeczny i Bóg się na mnie pogniewał" - usłyszała. Samek wyjawił charakterystyczny dla swego wieku magiczny sposób myślenia, zgodnie z którym on sam był powodem śmierci ojca. Poznawszy tę myśl wyrażoną na głos, mama mogła powiedzieć o faktach dotyczących śmierci ojca. „Tata umarł na chorobę serca. Jego serce było słabe przez wiele lat i lekarze pomagali mu już od bardzo dawna. To nie była twoja wina." Pytania, które dzieci zadają na temat śmierci, ukazują samo jądro ich wewnętrznego świata oraz dają głęboki wgląd w przebiegający u nich proces żałoby. Często odzwierciedlają lęki i obawy, o które łatwiej jest im zapytać, niż byłoby wyrazić je wprost.. Słuchanie tych pytań wewnętrznym uchem wyczulonym na uczucia skryte w tle sformułowań jest bezcennym instrumentem ujawniania niewypowiedzianych myśli i emocji, które w ten sposób mają większą możliwość bezpiecznego wyładowania. Kolejne stronice zawierają sugestie na temat użytecznego języka, którym możemy posługiwać się w odniesieniu do kwestii śmierci. W każdym rozdziale przytoczono praktyczny, dostosowany do wieku dialog, który zapewnia poszanowanie pytań dziecka na ten temat. Dialogi te otwierają pole do dalszej rozmowy. Dorośli opiekunowie mogą rozmawiać z dziećmi o śmierci w sposób, który złagodzi ich lęk i wzmocni poczucie pewności siebie, dając fundament do dalszego zgłębiania swoich myśli. Pytania dzieci są kluczem, który otwiera drzwi do zrozumienia istoty ich żałoby, dzięki czemu możemy im pomóc. Z Przedmowy Jak rozmawiać z dziećmi kiedy ktoś umiera Spis Treści   Przedmowa 1. Dlaczego mama musiała umrzeć? 2. Co to znaczy „umarł"? Jak ludzie umierają? 3. Gdzie był Bóg, kiedy Go potrzebowałem? Jak mógł pozwolić, żeby mój brat zginął? 4. Gdzie jest zmarły? Co to jest niebo? 5. Moja mama umiera. Co mogę zrobić? 6. Jestem ciężko chory Z kim mogę porozmawiać o umieraniu? 7. Bardzo się martwię Czy i ja umrę? Czy i ty umrzesz? 8. Czy zapomnę tatę? Co będzie, jeśli go zapomnę? Jak mogę zachować go w pamięci? 9. Czy mama umarła przeze mnie? Czy bardzo cierpiała? 10. Jak inne dzieci znoszą żałobę? Czasem czuję się taki samotny 11. Boję się. Co mogę zrobić, żeby poczuć się bezpieczny? 12. Jak mogę uczcić zmarłego z kolegami i rodziną? Czy pójdę na pogrzeb? Ostatnie słowo Dla dzieci Dla dorosłych opiekunów Wybrane tematyczne portale internetowe w języku angielskim

Dzięki poznaniu istoty zaburzeń jedzenia oraz stanów często im towarzyszących możemy pomóc sobie lub swoim bliskim. Autorka przedstawia metody terapii oraz omawia praktyczne kwestie w realcjach rodzinnych. Ukazje, w jaki spsosób można wracać do zdrowia samodzielnie lub z pomocą specjalistów i lekarzy.

Książka Dwie strony mikrofonu jest podsumowaniem moich dziennikarskich trzydziestu pięciu lat. Spisałem swoje wspomnienia i refleksje najwierniej, jak potrafiłem. Być może mało dyplomatycznie, za to w pełni szczerze. Mam nadzieję, że zaciekawią one także tych z Państwa.