Praca poświęcona została organizacji czasu wolnego w kontekście analizy teoretycznego dorobku, jak też perspektyw, oczekiwań i potrzeb dzieci, młodzieży, rodziny oraz osób z niepełnosprawnością.
Pytania odnoszące się do systemu kategorialnego pedagogiki czasu wolnego, przedmiotu i zakresu badań nad czasem wolnym w ujęciu pedagogicznym, nadmiernego obciążenia ucznia nauką, wpływu zajęć wolnoczasowych na osobowość stanowią zakres analiz i rozważań w pierwszej części pracy. Ponadto autor dokonał analizy podstawowych koncepcji, definicji i wskazań odnoszących się do pedagogiki czasu wolnego.
Druga część książki dotyczy zagadnień związanych z czasem wolnym w kontekście środowiska osób z niepełnosprawnością.
Rzeczywistość społeczna charakteryzuje się stałymi zmianami i przejawia szereg ambiwalencji i wieloznaczności. Wpisana w nią konieczność trwałego podejmowania decyzji i ryzyka, stawia człowieka wobec szeregu wyzwań życiowych, w tym zawodowych. Konsekwencją przeobrażeń społecznych i gospodarczych jest zwiększenie mobilności i elastyczności oraz otwartości na nowości, co prowadzi również do zmian w przebiegu życia zawodowego. Otwarcie nowych rynków pracy w Unii Europejskiej przyczyniło się do nowych zmian i zjawisk na międzynarodowym rynku pracy.
Książka ma na celu poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o adaptację zawodową młodych polskich emigrantów w Wielkiej Brytanii, rozpatrywanym w kontekście poczucia szczęścia poza granicami kraju ojczystego. Poczucie szczęścia, satysfakcja i ogólne zadowolenie z życia są niezmiernie istotnym czynnikiem przetrwania oraz zaadaptowania się w warunkach migracyjnych.
Zestaw autorów monografii jest wyrazem ciągłości pokoleń polskich medioznawców, przy jednoczesnym dostrzeżeniu zróżnicowania, mnogości aspektów oraz multidyscyplinarności badań nad mediami w Polsce. Dla młodych badaczy przekrój wiekowy autorów jest przypomnieniem, że mogą szczycić się swoimi osiągnięciami, gdyż stoją na ramionach olbrzymów. Jednym z nich jest bez wątpienia profesor Tomasz Goban-Klas, któremu w imieniu polskiego środowiska badaczy mediów tę monografię dedykujemy.
ze Wstępu
Publikacja naświetla problemy polityczne, ekonomiczne i etyczne, powstające ze zróżnicowanego traktowania mediów jako narzędzi nie tyle komunikacji społecznej, ile wręcz propagandy. (...) Sama idea książki wykazuje, że polska ,,orkiestra” prasoznawstwa i medioznawstwa – niegdyś kameralna – stała się dużą orkiestrą symfoniczną, wykonującą wszystkie gamy komunikacji. Ku temu w dużej mierze przyczynił się profesor Tomasz Goban-Klas.
Prof. dr Andrius Vaišnys, Ph.D.
Dziekan Wydziału Komunikacji
Uniwersytetu Wileńskiego
Katarzyna Klimek-Michno jest redaktorką i dziennikarką. Specjalizuje się w tematyce dotyczącej rynku pracy i biznesu. Ma kilkuletnie doświadczenie w prasie codziennej
i mediach branżowych. Laureatka nagrody „Phil Epistemoni – Przyjaciel Nauki”.
Z okładki:
Dobrze o sobie myśleć to akceptować siebie, mieć do siebie szacunek, wierzyć w siebie. Czuć się dobrze z samym sobą, widzieć sens tego, co się robi. Mieć swoje miejsce na ziemi. Obdarzać siebie przyjaźnią. Myśleć o sobie jako dobrym człowieku. Nieidealnym, niedoskonałym, ale człowieku, który jest w porządku. Nie robi wszystkiego perfekcyjnie, ale ma swoje wartości i cele.
Dobrze o sobie myśleć to znać swoje talenty, atuty, umiejętności, ale też słabsze strony. Mieć świadomość, co jest od nas zależne, a na co nie mamy wpływu i co jest poza naszą kontrolą. Doceniać to, co mamy.
Dobrze o sobie myśleć to też otworzyć się na głosy innych, na różne perspektywy, ale jednocześnie zachować wierność sobie i stale uczyć się samego siebie.
Jeśli dobre myśli o nas samych nie towarzyszą nam zbyt często, warto spróbować to zmienić. Zyskamy wówczas naprawdę wiele – znajdzie to odbicie w jakości naszego życia, relacjach, związkach, w codziennych decyzjach i doświadczeniach. Dobre myślenie o sobie można budować, nawet jeśli wydaje nam się, że brakuje fundamentów. Jeśli chcemy w sobie coś zmienić, to nad tym pracujemy, nie zrzucając winy na okoliczności, sytuację i los.
Bądźmy dobrej myśli. O sobie.
Fragmenty:
Dobrze myśleć – co to dokładnie znaczy?
Dobrze o sobie myśleć to akceptować siebie, mieć do siebie szacunek, wierzyć w siebie. Czuć się dobrze z samym sobą, widzieć sens tego, co się robi. Mieć swoje miejsce na ziemi. Myśleć o sobie jako dobrym człowieku. Nieidealnym, niedoskonałym, ale człowieku, który jest
w porządku. Nie robi wszystkiego perfekcyjnie, ale ma swoje wartości i cele. Stara się, podejmuje wysiłek, uczy się, chce się rozwijać. Popełnia błędy i ma świadomość swoich słabości. Czasem upada, ale wstaje i idzie dalej. Z bagażem nowych doświadczeń.
Z plecakiem wypełnionym różnymi emocjami. Z teczką pełną życiowych lekcji. Cieszy się
z tego, co mu się udaje. Z małych i dużych sukcesów. Porażki nie druzgoczą mu samooceny, nie przynoszą samopotępienia, a są wskazówką na przyszłość.
Dobrze myśleć o sobie to wierzyć, że można podjąć próbę, poszukać rozwiązania, skonfrontować się z trudnościami. To znać swoje talenty, atuty, umiejętności, ale też słabsze strony. Mieć świadomość tego, co jest od nas zależne, co możemy zmienić, a na co nie mamy wpływu i co jest poza naszą kontrolą.
Dobre myślenie jest adekwatne do rzeczywistości. Nie przeceniamy wówczas swoich możliwości, nie zadzieramy nosa, nie traktujemy innych z wyższością, nie pobłażamy sobie. Jeśli dobrze o sobie myślimy, to też nie umniejszamy naszych osiągnięć czy pełnionych ról. Nie twierdzimy, że na nic nie zasługujemy. Nie mówimy, że nie jesteśmy czegoś warci albo że jesteśmy gorsi. Nie skupiamy się na użalaniu się, zazdroszczeniu i porównywaniu się
z innymi. Wiemy, na czym nam zależy i mamy swoje priorytety. Doceniamy to, co mamy. Jeśli chcemy w sobie coś zmienić, to nad tym pracujemy, nie zrzucając winy na okoliczności, sytuację i los. Podjęty wysiłek i trud stają się źródłem dobrych myśli. Dobrze o sobie myśleć to też otworzyć się na głosy innych, na różne perspektywy, ale jednocześnie zachować wierność sobie i stale uczyć się samego siebie.
W Prawidłach życia Janusza Korczaka można przeczytać taką cenną i ponadczasową myśl: „Są ludzie, którzy za surowo sądzą siebie, to jest niedobre, są tacy, którzy za wiele i za prędko sobie przebaczają – też źle. Są ludzie, którzy nie znają swoich zalet i wad – powinni je poznać”.
Celem książki jest przedstawienie wybranych aspektów funkcjonowania młodych ludzi, obszarów ochrony i ryzyka, ale przede wszystkim możliwości zastosowania profesjonalnych interwencji psychologiczno-pedagogicznych, zarówno by potęgować zasoby, jak i pomagać, gdy młodzi ludzie doświadczają problemów osobistych. Praca ma charakter interdyscyplinarny, a poszczególne rozdziały tworzą wielopłaszczyznową narrację dotyczącą szeroko rozumianej pomocy psychologiczno-pedagogicznej (od interwencji potęgujących zasoby, poprzez profilaktykę, po psychoterapię), a także socjalizacji, edukacji i wychowania. Praca składa się z trzech części: pierwsza zawiera rozważania o charakterze teoretycznym, druga charakterystykę interwencji psychologiczno-pedagogicznych ukierunkowanych na wspieranie rozwoju i potęgowanie zasobów, trzecia prezentuje wybrane formy interwencji psychologiczno-pedagogicznych ukierunkowanych na profilaktykę i terapię młodzieży w okresie adolescencji.
Miasto nie powstaje samo z siebie. Jest takie, jakie zaprojektują, a potem ukształtują ludzie. Kształt i charakter miejskiej przestrzeni sprawia, że miasto do siebie ludzi przyciąga albo zniechęca, odpycha i skłania do szukania swojego miejsca poza nim… Kształt i charakter miasta w dużym stopniu wpływają na to, jak ludzie żyją i jak się do siebie odnoszą – ufnie i życzliwie czy wrogo i podejrzliwie, pomocnie czy egoistycznie. Badanie miast – ich kształtu i charakteru, sposobów ich funkcjonowania, wpływu miejskości na człowieka – staje się coraz bardziej ważnym i naglącym wyzwaniem.
Celem niniejszego studium jest zgromadzenie danych empirycznych pozwalających na zbadanie wystąpienia syndromu wypalenia zawodowego wśród pracowników socjalnych. Badania zostały przeprowadzone w oparciu o własny model wypalenia, według którego wypalenie zawodowe to stan fizycznego, emocjonalnego i psychicznego wyczerpania człowieka, który spowodowany jest różnorodnością ról zawodowych, czynnikami organizacyjnymi oraz relacjami społecznymi i interpersonalnymi w środowisku pracy.
Ważne miejsce w zaproponowanym przez autorkę dysertacji modelu wypalenia zawodowego zajmuje motywacja, cele i oczekiwania związane z pracą. Jednocześnie autorka przyjęła, że na odczuwalność satysfakcji w pracy lub jej brak, która prowadzi do wypalenia zawodowego, znaczący wpływ mają warunki organizacyjne pracy. Wśród czynników organizacyjnych autorka wyróżniła: warunki pracy, warunki zatrudnienia oraz treść pracy. Jednocześnie istotnym elementem pracy jest środowisko społeczne w pracy oraz sposoby i strategie radzenia sobie w sytuacjach stresowych – pełnią one znaczącą rolę w odczuwaniu wypalenia zawodowego.
Stworzony przez autorkę niniejszej dysertacji model wypalenia zawodowego zakłada, że długotrwałe obciążenie warunkami organizacyjnymi pracy, złożoność ról zawodowych, brak wspierającego środowiska pracy oraz zła komunikacja prowadzą do odczuwania stresu i spadku motywacji. W przypadku nieprawidłowych sposobów i strategii radzenia sobie ze stresem wpływają na wystąpienie wypalenia zawodowego.
Niniejsza książka jest propozycją, aby spojrzeć na swoje marzenia i życiowe cele w
sposób realny. Dla niektórych będzie ona drogą do uporządkowania tego, co mają do
usystematyzowania i ustalenia kolejności realizacji celów. Innym podpowie, jak
odnajdywać swoje marzenia oraz cele ukryte w zakamarkach i jak je
wydobywać na światło dzienne. Mapa marzeń jest procesem. Procesem
dochodzenia do siebie samego. Do swojego wnętrza. I oddzielania tego, co moje, od
tego, co narzucił mi świat, bliscy, znajomi, normy społeczne… Stwierdzenia, z czym się
zgadzam, a z czym nie.
Twoje szczęście jest zapisane w liczbach! Nowoczesna psychologia zakorzeniona w starożytności.
W tej książce znajdziesz niezwykły klucz do podświadomości własnej i innych przechowywany przez wieki jako tajemnica tradycji mistycznego Wschodu.
- Poznasz swój potencjał i styl intuicyjny
- Poznasz swoją nabytą osobowość i prawdziwą naturę
- Odkryjesz główny dylemat wokół, którego kręci się twoje życie
- Namierzysz główne mechanizmy obronne powstałe w dzieciństwie
- Odkryjesz zagrożenia dla twojego związku i relacji z bliskimi
- Zrozumiesz jaki zawód da ci satysfakcję i spełnienie
- Poznasz swoją główną przeszkadzającą emocje
- Odkryjesz swoje dominujące cechy i zrozumiesz jakie szanse i zagrożenia niosą
Dzięki tym informacjom przestaniesz
- "gonić swój ogon"
- "czekać na szczęśliwy traf"
- "oddawać swoje szczęście losowi i przypadkowi"
Gdy ją przeczytasz obudzisz się i raz na całe życie sam zaplanujesz swoje szczęście!
Ta książka to więcej niż horoskop!
To mapa twojej osobowości i świadomości, dzięki której twoje życie stanie się prostsze.
• Jak stać się skutecznym coachem? Zupełnie nowe – rozszerzone – wydanie bestsellera Jenny Rogers! Nowe wydanie uwzględnia najnowsze odkrycia neurobiologii i ich praktyczne zastosowania w pracy coacha. Autorka oprócz teorii, podstawowych zasad i technik coachingowych, omawia także zagadnienia praktyczne: budowanie zaufania między coachem a klientem, ustalanie celów, stawianie wyzwań czy pracę z osobą, która doświadczyła traumy. Porusza takie kwestie jak etyka pracy, coaching przez telefon czy udzielanie informacji i rad na sposób coachingowy. To książka dla praktyków, obfitująca w cenne wskazówki poparte wieloma studiami przypadku i przykładami rozwiązywania różnych, nierzadko skomplikowanych, problemów. Zawiera liczne scenariusze i wytyczne pomocne w codziennej pracy coacha. Napisana w przystępny sposób, stanowi znakomity przewodnik po praktyce coachingowej – niecenione źródło wiedzy i inspiracji zarówno dla coacha początkującego, jak i doświadczonego, chcącego udoskonalić swój warsztat. To najbardziej obszerne i wyczerpujące wprowadzenie do tematyki coachingu.
Jest to praca wchodząca głęboko we współczesne kwestie społeczne i kulturowe, które mają obecnie miejsce w tym regionie. Ma ona charakter naukowy (co widać także po bibliografi i), ale przybiera również postać osobistego eseju socjologicznego o Śląsku i jego mieszkańcach. Jej autorka odwołuje się niejednokrotnie do swoich prac i badań na temat Śląska, które prowadziła od lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Pozwala to zrozumieć czytelnikowi zmiany, jakie dokonały się i dzieją się w tym regionie, jak ewolucję postrzegania regionu Śląska od traktowania go jako monolitu kulturowego w państwie polskim do dostrzeżenia jego autonomicznej wartości kulturowej w systemie demokracji. Lektura tej pracy nie pozostawia czytelnika neutralnym, autorka angażuje mocno czytelnika w poznanie i zrozumienie tego, co obecnie tam się dzieje. Staje zawsze po stronie Ślązaków, którzy próbują wreszcie mówić swoim głosem i w swoim imieniu. To jest nie tylko dobra merytorycznie i poznawczo książka, ale jest ona także sprawnie napisana (czyta się ją z zainteresowaniem), ciekawa ze względu na różne przykłady historyczne oraz aktualna ze względu na obecne miejsce Śląska i Ślązaków w Polsce.
z recenzji dr hab. Sławomira Łodzińskiego, prof. UW
Czy edukacja – jej istota, cele, proces – wymaga dzisiaj redefinicji? Czy jesteśmy świadkami kolejnych etapów ewolucji, czy też można mówić o bardziej gwałtownych zmianach rewolucyjnych? Czy, myśląc o edukacji, trzeba pójść za głosami, że system wymaga zrównania z ziemią i wybudowania wszystkiego na nowo, albo za tymi, że trzeba trwać przy tradycyjnym modelu, bo tylko on jest naprawdę wartościowy?
Drogi Czytelniku, oddawana do Twoich rąk książka nie stanowi zbioru kompletnych odpowiedzi na powyżej sformułowane pytania. Jest ona raczej wynikiem zatrzymania się w dzisiejszym, szybko pędzącym świecie oraz próbą spojrzenia na trendy i zjawiska dotyczące edukacji i szeroko rozumianych mediów oraz technologii „tu i teraz” – w połowie drugiej dekady XXI wieku. Jest próbą obserwacji i wyciągnięcia wniosków. Dynamika zjawisk w opisywanym obszarze jest tak duża, że eksploracje w tej problematyce są potrzebne cały czas. Jeżeli stanie się dla Ciebie, Szanowny Czytelniku, drogowskazem, który pozwoli na własne poszukiwania (czy to praktyczne, czy teoretyczne) w nakreślonym obszarze, zamysł autorki będzie można uznać za zrealizowany.
Książka ma charakter naukowo-badawczy. Opiera się na wynikach kilkuletnich badań i analiz, jednak można w niej znaleźć również fragmenty o charakterze bardziej popularnonaukowym. Została przygotowana z myślą zarówno o teoretykach, jak i praktykach edukacji. Jeżeli jesteś młodym człowiekiem, który przygotowuje się do tego, aby uczyć innych, lub sam uczysz się, wykorzystując nowości technologiczne, również znajdziesz tutaj coś dla siebie.
Publikacja rozpoczyna się od rozważań na temat zachodzących zmian, ich potrzebie i przesłankach do nich prowadzących, a dotyczących instytucji szkoły, współczesnego edukatora i nowoczesnej edukacji. Odnoszą się one przede wszystkim do wybranego obszaru, który takie metamorfozy może powodować, a mianowicie mediów i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Nie sposób jednak zastanawiać się nad modelami przyszłej edukacji bez odwołania się do uznanych teorii. Zatem w drugim rozdziale można zapoznać się z zagadnieniami behawioryzmu, konstruktywizmu, kognitywizmu i konektywizmu.
„Tytuł książki poprzez swą dwuczłonowość sygnalizuje, że jej zawartość ma postać dychotomiczną: koncentruje się na dwóch obszarach badań, tj. prasoznawstwie, jako historycznie ukształtowanej i zasłużonej dyscyplinie, oraz nowych, interdyscyplinarnych studiach nad dziennikarstwem i mediami muzycznym (rock, jazz); wyznaczono jej dwa nadrzędne cele, czyli wprowadzenie do syntezy prasy o takiej proweniencji i analizę strukturalną konkretnego pisma; wykorzystano dualny sposób prezentacji materiału, wynikający z przyjętej metodologii: ilościowo-jakościowy (z obszaru nauk społecznych) oraz deskryptywny (typowy dla humanistyki)”. Wstęp
Jakub. B. Bączek rzuca wyzwania wszystkiemu, co zastane - i jako biznesmen i w porywających wystąpieniach motywacyjnych.Jacek Santorski gotów jest integrować nowe rozwiązania z tradycyjnymi źródłami i zasadami. Ze zderzenia ich temperamentów i perspektyw wyłania się nowy paradygmat szczęścia i sukcesu, w którym poczucie celu i motywacji umacniamy przez d e t e r m i n a c j ę, twórcze i elastyczne, lecz zarazem zdyscyplinowane i oparte na prostych zasadach działanie i współdziałanie. Lektura tej niezwykłej książki pomoże Ci odnaleźć drogę lub ugruntować, tę, którą już podążasz, pomoże budować wewnętrzną moc i zewnętrzny sukces. Ustawicznie rozwijać się i zmieniać świat.Jakub B. Bączek jest spełnionym biznesowo przedsiębiorcą, trenerem mentalnym wyczynowych sportowców i światowym mówcą motywacyjnym Jacek Santorski jest mentorem
Książek poświęconych psychologii aktorów jest niewiele, i to nawet w skali literatury światowej. Z tego względu z dużym uznaniem oceniam tę propozycję edytorską, pomyślaną jako praca zbiorowa z tego interesującego zakresu. Kompozycja całości książki, zawierającej trzy części, jest dobrze zaprojektowana. (…) Bardzo ciekawa kolekcja oryginalnych wypowiedzi aktorów stanowi doskonałe wsparcie i ilustrację badań psychologicznych. Rekomenduję tę książkę do druku i bardzo pozytywnie oceniam jej zawartość.
prof. dr hab. Czesław S. Nosal, Uniwersytet SWPS – z recenzji
Aktorzy: To nie są błazny (…), lecz ludzie, których na to powołano, by biorąc na się maskę i udanie, mówili prawdy wiecznej przykazanie. Na co stać kogo, tajemnic tych sięga; wieczna w tym siła, groza i potęga. Przedstawione przez Wyspiańskiego standardy sztuki aktorskiej dowodzą, że jest to sztuka zarówno ważna, jak i potrzebna – w perspektywie jednostkowej i społecznej. Z uznaniem należy się odnieść do podjętego przez autorki projektu, analiz, badań i opisu. (…) Książka jest adresowana do profesjonalistów: psychologów, teatrologów, kulturoznawców, a także do szerszego grona czytelników, szczególnie tych, którzy cenią żywe słowo i kulturę narodową.
dr hab. Stanisława Tucholska, prof. Akademii Ignatianum w Krakowie – z recenzji
Barbara Mróz, prof. nadzw. dr hab. w dziedzinie psychologii, jest zatrudniona w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Przez 21 lat pracowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jest autorką pięciu książek, w tym publikacji 20 lat później – osobowość i hierarchia wartości wybitnych aktorów polskich. Badania podłużne, która zdobyła w 2016 r. Nagrodę Teofrasta w kategorii najpopularniejsza naukowa książka psychologiczna.
Jolanta Kociuba, dr hab. w dziedzinie nauk społecznych, zatrudniona w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest autorką książek: Tożsamość aktora (1996), Analityczne ujęcie danych jakościowych. Badanie poczucia tożsamości aktorów (2013), Idea Ja i koncepcja tożsamości. Zmiana znaczenia w nauce i kulturze (2014). Zajmuje się badaniami nad problemem poznania społecznego, nad współczesną tożsamością kulturową i indywidualną oraz jej przemianami w warunkach zmiany społecznej.
Barbara Osterloff, prof. Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, dr nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, historyk teatru i krytyk teatralny. Wieloletnia redaktorka miesięcznika Teatr. Opracowała i wydała monografię naukową Aleksander Zelwerowicz (2011), uhonorowaną Nagrodą Warszawskiej Premiery Literackiej (2013). W latach 2008–2012 i 2012–2016 pełniła funkcję prorektora ds. dydaktyki. Wykłada również historię dramatu na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Głęboko przemawia mi do przekonania sylogizm Józefa Szujskiego (1835-1883), który pisał o „fałszywej historii jako mistrzyni fałszywej polityki”. Anegdotycznie akurat ten cytat zawdzięczam człowiekowi, który w swej politycznej praktyce w sposób wręcz idealny zilustrował tezę Szujskiego - Bronisławowi Geremkowi (1932-2008) - a który tak chętnie posługiwał się może nawet lepszą od oryginału parafrazą: „Zła historia jest matką złej polityki”. Czy zasada ta działa także w przypadku niżej podpisanego – to zechce Sz. Czytelnik rozstrzygnąć na podstawie zamieszczonych tu autorskich interpretacji zarówno wydarzeń odległych w czasie, jak i bliskich, a nawet nieco wybiegających w przyszłość politycznych prognoz.
Grzegorz Braun - ur. 1967, reżyser filmowy, publicysta, kandydat na urząd Prezydenta RP w 2015 roku. Realizował m.in. filmy dokumentalne: „Wielka ucieczka cenzora”, „Plusy dodatnie, plusy ujemne”, „Defilada zwycięzców”, „Towarzysz generał”, „Eugenika w imię postępu” i „Nie o Mary Wagner”, oraz cykl „Transformacja – od Lenina do Putina”. Jego teksty drukowały m.in.: „Polonia Christiana”, „Opcja na prawo”, „Uważam Rze” i „Uważam Rze – Historia”, oraz „Polska Niepodległa”. W wyborach prezydenckich startował pod hasłem: „WIARA – RODZINA – WŁASNOŚĆ”. Do wyborów parlamentarnych szedł z własnym komitetem „SZCZĘŚĆ BOŻE!”. Do akcji „budzenia śpiących rycerzy” powołał organizację „POBUDKA!”, która propaguje program: „KOŚCIÓŁ – SZKOŁA – STRZELNICA – MENNICA”. Więcej informacji na stronie: www.pobudka.org.
Publikacja jest pierwszym, tak szerokim, polskim opracowaniem problematyki empatii z punktu widzenia socjologii, stanowiącym interesujące wprowadzenie do bardziej szczegółowych zagadnień z pogranicza socjologii moralności, historii idei moralnych i socjologii emocji.Autorzy prezentują kwestie teoretyczne i metodologiczne dotyczące badania empatii oraz przedstawiają wyniki własnych studiów nad funkcjonowaniem empatii w powiązaniu z różnymi zjawiskami ze sfery moralności, literatury, sztuki, z sytuacją osób niepełnosprawnych, nieheteroseksualnych, Żydów czy imigrantów. Rozpatrują kulturowo-strukturalne przyczyny wykluczania pewnych kategorii osób i doświadczeń z empatycznej wspólnoty, a także opisują mechanizmy społecznego konstruowania takich wspólnot na przykładzie tzw. mrocznej turystyki do miejsc zagłady i miejsc narodowej pamięci.Empatia wiąże się moralnością. W ujęciu filozoficznym i teologicznym empatię zbyt często traktuje się jako stan i przeżycie naturalne, uniwersalne i spontaniczne, za mało miejsca zaś poświęca się analizowaniu jej jako dyspozycji poddanej socjalizacji, zróżnicowaniom o charakterze międzykulturowym, historycznym i społecznym, wiążącej się z funkcjonowaniem ludzi w ich rolach społecznych i zawodowych. W ujęciu socjologicznym, reprezentowanym przez Autorów, empatia analizowana jest jako cecha o charakterze społecznym, tzn. podlegająca społecznemu uczeniu, kontroli społecznej i interpretacji kulturowej, której ramy wyznaczają uwarunkowania kulturowe, religijne, światopoglądowe, polityczne, instytucjonalne i sytuacyjne.
Coraz częściej słyszymy o nieuchronnym nadejściu wojny i o podobieństwie naszych czasów do sytuacji w Europie z lat 30. XX w. Odrodzenie nacjonalizmów i nastrojów ksenofobicznych, kryzys instytucji międzynarodowych, mowa nienawiści i rosnąca przemoc sprzyjają budowaniu napięć i wyobrażeń o wojnie. Nie bez znaczenia są też fantazje o bohaterstwie i niewinne, zdawałoby się, zabawy, które mogą się nam wymknąć spod kontroli.
Jaki obraz wojny mają Polacy?
Czym jest doświadczenie wojenne?
Co skłania ludzi do przemocy?
W Temacie Miesiąca:
Kultura wojny w czasach pokoju
Andrzej Leder
Spojrzenie w stronę śmierci
Tomasz Majewski w rozmowie z Urszulą Pieczek
Dotyk wojny
Anna Pawłowska
Ponadto w numerze:
Patrycja Sasnal o zmierzchaniu orientalizmu i szansie Niemiec na skończenie z fikcyjnym myśleniem o Bliskim Wschodzie
Charles King: Opowieść o wielokulturowości musi uwzględniać skomplikowaną relację między małymi a wielkimi ojczyznami, uznawać, że lokalne patriotyzmy często konstruowane są jako przeciwieństwa kultur narodowych.
Historia jednej tabletki. Jak przemysł farmaceutyczny wpływa na naukowców, lekarzy i polityków?
Tadeusz Gadacz i Neham Verbin o tym, kim jest Hiob: człowiekiem pokornym i wiernym czy buntującym i spierającym się z Bogiem? Czego uczy nas jego doświadczenie? Jakie postawy możemy przyjąć wobec cierpienia?
Opowiadanie Bronki Nowickiej, laureatki Nike 2016 pt. Confetti funeralne z ilustracjami Patrycji Podkościelny
Najlepsi ludzie na świecie są wszędzie – o lokalnych aktywistach, którzy tworzą domy kultury jak z bajki piszą Joanna Orlik i Grzegorz Broniatowski
Jak polubić samego siebie,
jak odzyskać poczucie celu,
jak nauczyć się w wiary w siebie,
jak odzyskać siłę,
jak nauczyć się być znów sobą,
jak odnaleźć się wśród ludzi,
jak nauczyć się myśleć pozytywnie,
jak zaprzyjaźnić się z własnym ciałem,
jak wyprostować poplątane emocje,
jak uporządkować chaos w duszy,
jak odzyskać wewnętrzną równowagę,
jak odnaleźć swoje miejsce w świecie,
jak porzucić dawne błędne przekonania,
jak odzyskać poczucie własnej wartości
i stać się wreszcie szczęśliwym człowiekiem.
Kurs pozytywnego myślenia. Kurs nowego myślenia o sobie i o świecie.
Co miesiąc nowa książka z nowymi ćwiczeniami.
Niniejsza książka traktuje o zakłóceniach w pracy szkoły w postaci zachowań ryzykownych, podejmowanych przez uczniów u progu adolescencji, w dotychczasowej strukturze oświatowej uczęszczających do klas pierwszych gimnazjów. Przedmiotem zainteresowania stały się obok zachowań ryzykownych także warunki im sprzyjające, ujęte tu jako warunki budujące klimaty bezprawia.
Z wprowadzenia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
