Tomaszowi Maślance udało się scalić w ""pracującą"" teoretycznie całość różne aspekty kontrkultury. Pozwala na to konsekwentne opowiedzenie się za tradycją wyjaśnień socjologicznych, znacznie wszakże modyfikowanych i traktowanych niekiedy heurystycznie, a nie jako bezkonkurencyjnie właściwe. Innymi słowy, autor wypracował język narracji, który pozwala mu - niesprzecznie i rozszerzająco - przechodzić od rozważań stricte filozoficznych i teoretycznych do tego, co skłania się nazywać społecznym imaginarium kontrkultury. Analizom przemian intymności i życia rodzinnego towarzyszą tedy zarówno Freud i Fromm, jak i kulturowy detal, historyczna migawka i panoramiczne ujęcie rewolucji w trakcie jej dziania się. Autor unika także ujęć zbanalizowanych i zmitologizowanych, zachęcając do spojrzenia na lata sześćdziesiąte, kontrkulturę i formy kontestacji jak na swoisty kulturowy palimpsest. Co więcej, nie popełnia tak częstego błędu rekonstrukcji przeszłości, jakim jest stosowanie interpretacji adaptacyjnych, ściśle wypełniając wskazania rzetelnej interpretacji historycznej w jej socjologicznym wariancie. W ten sposób - moim zdaniem - rehabilituje tradycje socjologii kultury, daje im nowe życie. (prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta)
Niniejszy tom to efekt wymiany refleksji, analiz i dociekań teoretycznych autorów, ale również prezentacji interesujących projektów badawczych obejmujących różne obszary związane z edukacją oraz socjologicznym, psychologicznym i filozoficznym kontekstem jej funkcjonowania. [...] Konfrontacja różnych podejść teoretycznych, analiz badawczych, przedstawienie czasem zaskakujących swoją oryginalnością albo ogólnikowością wniosków, to dobra szkoła rozwijania umiejętności dyskutowania, argumentowania, analizy różnych perspektyw naukowo-badawczych. [...] Artykuły w publikacji zostały podzielone ze względu na podejmowaną problematykę na trzy obszary tematyczne: Pedagogika i kultura ? refleksje na pograniczu, Edukacja formalna w okresie zmiany oraz Konteksty edukacji nieformalnej. [...] Sądzę, że różnorodność podjętej problematyki badawczej oraz wielość perspektyw w ich ukazywaniu i interpretowaniu zainspiruje czytelników zainteresowanych różnymi dziedzinami nauki, nie tylko pedagogów (prof. Małgorzata Żytko).
Książka ukazuje się jako czwarty tom serii Pedagogika Społeczna. Podejmuje dyskurs na temat lokalnego środowiska życia, które jest realną i konkretną przestrzenią funkcjonowania rodziny i szkoły. Na zbiór składają się teksty z dwóch kręgów tematycznych: studia i poglądy na temat teorii i praktyki edukacyjnej oraz badania środowiska, relacji i stosunków wychowawczych stanowiące inspirację do poszukiwania odpowiedzi na trudne pytania i dylematy współczesnej edukacji w ustawicznie zmieniającym się świecie. Publikacja może zainteresować głównie pedagogów, nauczycieli praktyków, ale także psychologów, socjologów, badaczy kultury oraz osoby odpowiedzialne za kształtowanie polityki oświatowej i społecznej.
Prezentowana książka stanowi studium z zakresu krytycznej socjologii wiedzy. Wybranym do badania przypadkiem są tu nauki polityczne w ich polskim wydaniu. Na ich przykładzie autorzy pokazują ogólniejsze prawidłowości, które w mniejszym lub większym stopniu mogą być charakterystyczne dla nauk społecznych w Polsce i w krajach podobnych pod względem położenia w globalnych hierarchiach. Położenie to określone jest zaś mianem peryferyjnego czy też semiperyferyjnego i wiąże się ono w pierwszej kolejności z zależną pozycją gospodarczą oraz polityczną danego kraju.
Głównym metodologicznym rysem monografii jest próba innowacji polegającej na połączeniu ujęcia teoretycznego inspirowanego pracami Pierre’a Bourdieu z podejściem uwzględniającym kontekst międzynarodowy i jego implikacje, które inspirowane jest tzw. szkołą zależności, w szczególności zaś teorią systemu światowego Immanuela Wallersteina. Z tych dwóch nurtów teorii krytycznej wywodzi się też tytułowe hasło „gry peryferyjnej”, w którym pojęcie „gry” odwołuje się do metaforyki Bourdieu, gdzie cechą każdego pola społecznego jest posiadany przez jego uczestników „zmysł gry”, z kolei pojęcie peryferii jest jednym z głównych elementów teorii Wallersteina.
Tomasz Warczok – socjolog, adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie, członek Zespołu Studiów nad Peryferyjnością w Instytucie Studiów Społecznych im. Profesora Roberta Zajonca Uniwersytetu Warszawskiego. Publikował m.in. w pismach: „Current Sociology”, „Polish Sociological Review”, „Kultura i Społeczeństwo” czy „Studia Socjologiczne”. Ostatnio współautor książek: Granice symboliczne. Studium praktyk kulturowych na przykładzie działań zawodowych pracowników socjalnych (2013) oraz Literatura polska po 1989 roku w świetle teorii Pierre’a Bourdieu (2014).
Tomasz Zarycki – socjolog, geograf społeczny, profesor i dyrektor w Instytucie Studiów Społecznych im. Profesora Roberta Zajonca Uniwersytetu Warszawskiego. Publikował m.in. w pismach: „Current Sociology”, „Geoforum”, „East European Politics and Societies”, „Europe-Asia Studies” czy „Theory and Society”. Autor m.in. książek: Ideologies of Eastness in Central and Eastern Europe (Routledge, 2014) oraz (wspólnie z Rafałem Smoczyńskim) Totem inteligencki: Arystokracja, szlachta i ziemiaństwo w polskiej przestrzeni społecznej (w druku).
Otaczamy się coraz większą ilością przedmiotów i bardziej dbamy o swoje potrzeby. Jak to możliwe, że nadal tak trudno nam stwierdzić z całym przekonaniem, że jest nam dobrze? I w jaki sposób zagwarantować sobie takie poczucie na resztę życia? Odpowiedzi udziela szamańska psychoterapeutka i uzdrowicielka energetyczna, która od lat pomaga ludziom uwolnić się od samopowtarzalnych wzorców stresu i stworzyć ogromną przestrzeń dla dobrostanu, szczęścia, spokoju i wewnętrznej mocy.W tej książce zdradza ona najskuteczniejsze metody, dzięki którym możesz wziąć pełną odpowiedzialność za własne samopoczucie. Dzięki prostym wyjaśnieniom i praktycznym ćwiczeniom podniesiesz poziom samoświadomości i nauczysz się aktywnie pracować ze swoim sercem, umysłem oraz duszą w celu wykreowania transformacyjnych zmian. Uwolnisz się od fizycznego bólu i wykształcisz poczucie bycia obecnym w teraźniejszości. Dowiesz się jak uzdrowić swoje relacje, stworzyć silniejsze granice, uwolnić się od stresu i niepokoju oraz osiągnąć nowy poziom wibracyjnego zdrowia. Stworzysz wokół siebie zdrowsze środowisko oraz wykorzystasz swój pełen potencjał i stworzysz życie, które kochasz.Poprzez przepracowywanie uzdrawiających technik opisanych w tej książce, doświadczysz więcej szczęścia i pełniejszego zdrowia niż kiedykolwiek wcześniej. Uzyskasz także narzędzia, które pozwolą ci osiągnąć dobrostan na całą resztę życia.Sprawdź, jak cudownie mieć się dobrze!
Książka jest pierwszą w języku polskim szeroko zakrojoną prezentacją aktualnych zagadnień teoretycznych i klinicznych na temat zjawisk świadomości i nieświadomości, rozpatrywanych z perspektywy neuropsychologii klinicznej. Opracowana na najwyższym akademickim poziomie, ważna dla badaczy i studentów psychologii, a także dla przedstawicieli innych dyscyplin naukowych, zainteresowanych procesami świadomego i nieświadomego funkcjonowania człowieka w normie i patologii neurologicznej. Z recenzji prof. Dr hab. Danuty Kądzielawy
Richard Pipes prezentuje w swoim dwutomowym dziele wielowątkową biografię Piotra Struwego (1870–1944), jednego z najwybitniejszych rosyjskich intelektualistów przełomu XIX i XX w., historyka, filozofa, ekonomisty, publicysty i polityka. We wszystkich tych dziedzinach Struwe wywierał ogromny wpływ. Jako naukowiec i działacz pomógł stworzyć ruch marksistowski w Rosji, przyczynił się do rozwoju kariery Lenina, zainicjował rewizjonizm marksistowski, był też teoretykiem i współzałożycielem partii kadetów.
Po 1905 r. stał się zdecydowanym krytykiem postaw rosyjskiej inteligencji i najważniejszym politycznym ideologiem opozycji antybolszewickiej w okresie wojny domowej, a później na emigracji. Walczył o ukształtowanie liberalnej demokracji, lecz doznał porażki i był świadkiem narodzin państwa totalitarnego.
Pipes obnaża rozdartą duszę rosyjskich intelektualistów – ich brak odpowiedzialności, niechęć do kompromisu, nietolerancję. Struwe – liberał, który stał się konserwatystą – głosił swoim rodakom wolność opartą na prawie. Był okcydentalistą broniącym reform społecznych, rządów prawa, własności prywatnej oraz znaczenia państwa. Ta długa i bogata tradycja liberalnego konserwatyzmu jest przedstawiona na tle „gigantycznego wzrostu politycznych oczekiwań wobec jednostki”, który „sprawił, że intelektualną i moralną niezależność coraz częściej karano ostracyzmem, ograniczaniem wolności, wygnaniem i śmiercią”.
Richard Pipes, ur. 1923 r. w Cieszynie, dzieciństwo spędził w Warszawie. Od 1940 r. mieszka w Stanach Zjednoczonych. Emerytowany profesor Uniwersytetu Harvarda, jeden z najważniejszych historyków Rosji. W Polsce ukazały się m.in.: Rosja carów (1990), Rewolucja rosyjska (1994), Rosja bolszewików (2005), Rosyjski konserwatyzm i jego krytycy (2009), a także autobiografia Żyłem. Wspomnienia niezależnego (2004).
Richard Pipes prezentuje w swoim dwutomowym dziele wielowątkową biografię Piotra Struwego (1870–1944), jednego z najwybitniejszych rosyjskich intelektualistów przełomu XIX i XX w., historyka, filozofa, ekonomisty, publicysty i polityka. We wszystkich tych dziedzinach Struwe wywierał ogromny wpływ. Jako naukowiec i działacz pomógł stworzyć ruch marksistowski w Rosji, przyczynił się do rozwoju kariery Lenina, zainicjował rewizjonizm marksistowski, był też teoretykiem i współzałożycielem partii kadetów.
Po 1905 r. stał się zdecydowanym krytykiem postaw rosyjskiej inteligencji i najważniejszym politycznym ideologiem opozycji antybolszewickiej w okresie wojny domowej, a później na emigracji. Walczył o ukształtowanie liberalnej demokracji, lecz doznał porażki i był świadkiem narodzin państwa totalitarnego.
Pipes obnaża rozdartą duszę rosyjskich intelektualistów – ich brak odpowiedzialności, niechęć do kompromisu, nietolerancję. Struwe – liberał, który stał się konserwatystą – głosił swoim rodakom wolność opartą na prawie. Był okcydentalistą broniącym reform społecznych, rządów prawa, własności prywatnej oraz znaczenia państwa. Ta długa i bogata tradycja liberalnego konserwatyzmu jest przedstawiona na tle „gigantycznego wzrostu politycznych oczekiwań wobec jednostki”, który „sprawił, że intelektualną i moralną niezależność coraz częściej karano ostracyzmem, ograniczaniem wolności, wygnaniem i śmiercią”.
Richard Pipes, ur. 1923 r. w Cieszynie, dzieciństwo spędził w Warszawie. Od 1940 r. mieszka w Stanach Zjednoczonych. Emerytowany profesor Uniwersytetu Harvarda, jeden z najważniejszych historyków Rosji. W Polsce ukazały się m.in.: Rosja carów (1990), Rewolucja rosyjska (1994), Rosja bolszewików (2005), Rosyjski konserwatyzm i jego krytycy (2009), a także autobiografia Żyłem. Wspomnienia niezależnego (2004).
Książka ukazuje proces tworzenia relacji przemocowych w rodzinie, uwzględniając zarówno problemy indywidualne, jak i problemy w relacjach partnerskich. Analizuje także proces terapeutyczny, jako sposób odkrywania osobistych mechanizmów funkcjonowania sprawcy i ofiary oraz przekształcania się relacji rodzinnych jako konsekwencja zdobywania świadomości indywidualnych i społecznych trudności. W publikacji została dokonana analiza kryzysów w funkcjonowaniu rodziny, pojawiających się w trakcie psychoterapii oraz po jej zakończeniu. Stanowi również opis budowania relacji w rodzinach, które postanowiły pozostać ze sobą pomimo doświadczonej przemocy. W książce przedstawione są praktyczne wskazówki dla terapeutów pracujących z ofiarami lub sprawcami przemocy domowej.
Patron medialny: Niebieska Linia.
Tożsamość oraz obraz pozostają jednymi z najważniejszych zagadnień współczesnej humanistyki. To wokół nich budowane są kolejne teorie, czy wręcz całe dziedziny wiedzy. Autorzy tekstów zawartych w tomie zadają pytanie, co wyłania się ze zderzenia obu pojęć. Przedmiotem ich zainteresowań jest więc nie tożsamość bądź obraz, ale wszystko to, co odnajdziemy pomiędzy nimi, co wyrasta na skrzyżowaniu dyskursów. Zamieszczone tu studia obejmują refleksją zarówno sztukę, jak i literaturę, film, fotografię czy poezję. Poprzez badania nad konkretnymi tekstami kultury oraz rozważania teoretyczne, autorzy starają się ujawnić skomplikowane relacje zachodzące pomiędzy tym, co tożsamościowe a obrazowością. Pytają zarówno o obrazowanie tożsamości, jak i o tożsamość samego obrazu. Przede wszystkim jednak towarzyszą im pytania o nas samych - o to, co widzimy, kiedy patrzymy w lustro, w jaki sposób kreujemy obrazy i jak im podlegamy.
Podstawową zasadą funkcjonującego od kilku dekad tzw. modelu wspólnotowego w Europie była solidarność wobec słabszych uczestników integracji. Jednakże ów model uległ erozji w okresie kryzysu strefy euro, który zaczął się w 2010 roku. Stopniowo doszło również do ukształtowania nowego modelu integracyjnego, w ramach którego rosnące wpływy polityczne mają najsilniejsze państwa członkowskie. Rozpoczął się też proces rosnącej segmentacji politycznej w UE na różne kręgi integracyjne, zgodnie z mechanizmem „Europy dwóch prędkości”. Towarzyszyły tym procesom takie zjawiska, jak: wzmocnienie roli politycznej Komisji w UE, postępująca instytucjonalizacja strefy euro oraz podział terytorialny i polityczny na państwa centralne i peryferyjne. Trudno odgadnąć, czy wspomniane zmiany procesów integracyjnych w dobie kryzysu są tylko tymczasowe, czy też będą miały charakter bardziej trwały i konsekwencje systemowe (a więc dotyczące ustroju politycznego obowiązującego w Europie). Nie wiemy również, jak te zmiany wpływają na poszczególne polityki unijne. Zamierzeniem niniejszej książki jest m.in. próba znalezienia odpowiedzi na powyższe pytania.
dr hab. Tomasz Grzegorz Grosse, prof. UW
Autorzy podjęli się przeprowadzenia ambitnej analizy uwarunkowań i skutków polityk w zakresie integracji Europy – co wymagało wiedzy z zakresu: ekonomii, historii, nauk politycznych, stosunków międzynarodowych, prawa, a nawet socjologii. Sprostali temu zadaniu, oferując czytelnikom kompleksowe wyjaśnienie fenomenu wpływu kryzysu na praktykę integracyjną i współczesne uwarunkowania integracji UE z punktu widzenia jej organizacji i funkcjonowania.
prof. zw. dr hab. Zbigniew Czachór
Prezentowany zbiór tekstów pod redakcją naukową Tomasza G. Grosse jest niezwykle cenną propozycją w polskich studiach europejskich. Wpisuje się w studia krytyczne nad integracją w Europie i tym samym niezwykle kreatywnie otwiera dyskusję nad stanem obecnym i przyszłością UE.
prof. zw. dr hab. Janusz Ruszkowski
Książka ma na celu wzbogacenie warsztatu diagnostycznego wszystkich osób, które zawodowo zajmują się socjoterapią, a także nauczycieli i wychowawców na co dzień pracujących z dziećmi i młodzieżą oraz studentów, którzy wiążą swoją zawodową przyszłość z pracą o charakterze wychowawczo-terapeutycznym.
Publikacja zawiera propozycje konkretnych narzędzi diagnostycznych, które można wykorzystać w trakcie procesu diagnostycznego dzieci w wieku przedszkolnym, szkolnym oraz młodzieży, a także w diagnozie kompetencji osoby socjoterapeuty.
Carlos Castaneda (1925-98) - amerykański antropolog, psycholog, autor bestsellerów takich jak ""Nauki Don Juana"", ""Podróż do Ixtlan"" czy właśnie ""Odrębna rzeczywistość"", w sumie kilkanaście milionów sprzedanych egzemplarzy. Ale też mag, używający środków odurzających, piszący o nich, mający swoich wyznawców, wielbicieli ale też i fanatycznych wrogów. W 1960 miał on spotkać szamana z plemienia Yaqui o imieniu don Juan Matus. Jego doświadczenia z don Juanem stały się dlań bodaj najważniejszą życiową inspiracją. ""Odrębna rzeczywistość"" opisuje drugie spotkanie Carlosa Castanedy z Don Juanem, spotkanie po 10 latach od spotkanie pierwszego. W tym spotkaniu opisuje Castaneda trudności związane z próbą wyjścia poza granice rzeczywistości, świadomości. Pomóc w tym mogą różnego rodzaju środki halucynogenne bardzo różnego rodzaju. Po ich świecie, sposobach korzystania z nich oprowadza tym razem Castanedę Don Juan. Tylko w taki sposób dotrzeć można wykroczyć poza granice znanej nam z racjonalnego świata rzeczywistości, by dotrzeć do innej właśnie Odrębnej rzeczywistości.
Erich Fromm (1900-80) amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak Ucieczka od wolności, Zapomniany język, Mieć i być, Patologia normalności, Zdrowe społeczeństwo, Pasje Zygmunta Freuda czy właśnie O byciu człowiekiem. Trzeba przy tym pamiętać, że Fromm był nie tylko wybitnym humanistą, uczonym, ale także człowiekiem niezwykle zaangażowanym w bieżące społeczne problemy. Jak pisze Mirosław Chałubiński jego twórczość to zintelektualizowana artykulacja lęków nurtujących współczesne społeczeństwa, a zarazem rodzaj przewodnika po trudnych sprawach współczesnego świata. Dodajmy może nie tylko przewodnik, ale może nawet poradnik jak zachować godność we współczesnym świecie, co powinno nas skłaniać ku humanzmowi, a co nas we wsp. świecie odrzucać i dlaczego. I choć Fromm pisał tę książkę blisko 40 lat temu to pozostaje ona ciągle niezwykle aktualna. O byciu człowiekiem Ericha Fromma to niepublikowany dotąd w Polsce zbiór esejów, wykładów a nawet mów przygotowanych przez autora na potrzeby kampanii prezydenckiej w USA. Większość tekstów obraca się wokół tematu zmian zachodzących w społeczeństwach krajów uprzemysłowionych i choć teksty te pisane są z perspektywy lat 60. ubiegłego wieku, w większości zaskakują swą aktualnością i trafnością diagnozy. Wizja zbiurokratyzowanego, podporządkowanego technologii społeczeństwa jest wizją mocno pesymistyczną, Fromm poddaje jednak rozwadze czytelnika propozycje zmian, które w jego odczuciu są w stanie ""uchronić cywilizację, a być może i ludzkość przed zagładą"". I choć wojna termojądrowa nie wydaje się być już dzisiaj aż tak namacalnym zagrożeniem jak w czasach ścierania się krajów Zachodu z ideologią sowiecką, to przecież także we współczesnym świecie mamy do czynienia z globalnymi konfliktami, na które humanizm, tytułowe ""bycie człowiekiem"", może stanowić receptę.
Erich Fromm (1900-80) – amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak „Ucieczka od wolności”, „Zapomniany język”, „Mieć i być”, „Patologia normalności” i właśnie „Zdrowe społeczeństwo”. Jak pisze sam autor „Zdrowe społeczeństwo” to w znacznej mierze kontynuacja „Ucieczki od wolności”, tyle że w tej pracy miast tylko krytycznej analizy pojawiają się sugestie dotyczące funkcjonowania zdrwego społeczeństwa. Trzeba bowiem pamiętać, że Fromm to także społecznik, jego myśl wywarła ogromny wpływ na ruch kontr-kultury, jego myśl w znacznej mierze zmieniła mieszczański stary świat. Trzeba – rozpatrując twórczość Fromma – zwłaszcza zaś ksiązki „Zdrowe społeczeństwo”, że Erich Fromm stoi na stanowisku tzw. humanizmu normatywnego, co oznacza, że opiera się na założeniu, że „istnieją poprawne i błędne , satysfakcjonujące i niesatysfakcjonujące rozwiązania problemu ludzkiego istnienia. Zdrowie psychiczne zostaje osiągnięte wtedy, gdy człowiek dojrzeje w pełni, zgodnie z cechami charakterystycznymi i prawami natury ludzkiej. Choroba psychiczna to niepowodzenie tego rozwoju”. Jak jednak ten prawidłowy rozwój osiągnąć, jak powinien prawidłowo funkcjonować człowiek, a zwłaszcza człowiek w społeczeństwi i wreszcie samo społeczeństwo? Jaki system gospodarczy najbardziej prawidłowy rozwój wspiera, a jaki ogranicza? Czy państwo lub tylko politya nacjonalistyczna ma sens? Jak rozróżnić patriotyzm aod patologii nacjonalizmu, który autor nazywa naszą współczesną formą kazirodztwa, naszym bałwochwalstwem, naszą chorobą psychiczną? Jak niezwykle ważne jest dla każdej jednostki funkcjonowanie w właściwym a więc zdrowym społeczeństwie, bo zacytujmy znowu autora” „Zdrowe społeczeństwo sprzyja ludzkiej zdolności kochania bliźnich, zdolności do twórczej pracy, do rozwoju rozumu i obiektywizmu, sprzyja poczuciu siebi opartemu na doświadczeniu własnych produktywnych możliwości. Społeczeństwo niezdrowe tworzy wzajemną wrogość, nieufność, zamienia człowieka w narzędzie,, które inni wykorzystują...”
Samobójstwa stanowią postępujący problem społeczny o wymiarze globalnym. Co 40 sekund na świecie ktoś odbiera sobie życie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) raportuje, że każdego roku w wyniku samobójstwa ginie więcej ludzi niż łącznie z powodu konfliktów, działań wojennych i katastrof żywiołowych.Walka ze zjawiskiem jest trudnym wyzwaniem wymagającym rzetelnej wiedzy i jasnych standardów postępowania.Książka Samobójstwo w sposób przystępny przedstawia problematykę zachowań samobójczych osób dorosłych wraz z praktycznymi implikacjami. Autorzy wnikliwie analizują zjawisko, zwracając uwagę na wyzwania, z jakimi na co dzień mierzy się personel medyczny, oraz prezentując zalecane sposoby interwencji terapeutycznych.Zjawisko samobójstwa zostało przedstawione w ujęciu neurobiologicznym, ogólnomedycznym, psychologicznym i społecznym. Lektura monografii pozwoli Czytelnikom na poznanie i lepsze zrozumienie zachowań autodestrukcyjnych, dostarczając wiedzy na temat historii, systematyki, epidemiologii, teorii oraz praktyki. Autorzy nie pominęli aspektów odnoszących się do problemów społecznych, takich jak eutanazja, przestępstwa na tle seksualnym czy terroryzm. Przybliżyli też rolę chorób somatycznych oraz wpływ kultury masowej na zachowania samobójcze, a także aspekty prawne postępowania z osobami w kryzysie suicydalnym.Monografia jest cennym źródłem wiedzy dla profesjonalistów pracujących w różnych obszarach ochrony zdrowia, ale też wartościową lekturą dla studentów i wszystkich osób zainteresowanych zagadnieniem samobójstw.
Prezentowana monografia dotyczy przesłanek dopuszczalności wykonywania jurysdykcji przez Międzynarodowy Trybunał Karny, czyli określonych w obowiązujących przepisach warunków, od których uzależniona jest możliwość prowadzenia sprawy przed tym Trybunałem.
Szczegółowej analizie poddano przesłanki wymienione w art. 17 Statutu MTK:
? brak działania państwa,
? brak woli,
? niezdolność do prowadzenia postępowania,
? wystarczającą wagę sprawy oraz
? zakaz ne bis in idem.
Opracowanie wypełnia lukę w polskim piśmiennictwie oraz weryfikuje tezy postawione przez autorów zagranicznych. W żadnej z pozycji literatury zagranicznej czy polskiej nie przedstawiono pełnego standardu zachowania państwa w odniesieniu do postępowań przed MTK. W tym zakresie niniejsza monografia stanowi wkład do dyskusji nad międzynarodowym prawem karnym.
dr Karolina Wierczyńska – adiunkt w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, sekretarz redakcji periodyku Polish Yearbook of International Law. Jej zainteresowania naukowe oscylują wokół szeroko pojmowanego międzynarodowego prawa karnego, a także praw człowieka i odpowiedzialności międzynarodowej państwa i jednostki.
Twój umysł nie może być w dwóch miejscach jednocześnie.
Zbyt wielu z nas popadło w uzależnienie od popularnego, kuszącego i niebezpiecznego narkotyku, jakim jest wielozadaniowość. Devora Zack też mu uległa, lecz go przezwyciężyła i stała się bardziej efektywna. Ty też możesz to zrobić.
Zack porządkuje dowody naukowe z zakresu funkcjonowania układu nerwowego, aby dowieść, że naprawdę nie możesz robić kilku rzeczy naraz – jest to po prostu iluzja. Lepiej dać sobie radę z mnóstwem informacji i zakłóceń, które dziś nas bombardują.
Ta książka wyjaśnia dokładnie, jak oczyścić i uspokoić umysł, jak ułożyć swój plan
i uporządkować otoczenie, aby łagodnie, lecz zdecydowanie poradzić sobie z wymaganiami, jakie stawiają nam ludzie, i zrealizować pomyślnie swoje zadania – jedno po drugim, a przez to być o wiele bardziej produktywnym. Jednozadaniowość jest sekretem do osiągnięcia sukcesu i zdrowia psychicznego.
„Nie pozwól, aby zwiódł cię łagodny ton Zack – Jednozadaniowość jest książką opartą na poważnych badaniach naukowych, a pragmatyczne rady w niej zawarte mogą rzeczywiście zmienić twoją pracę i życie”.
David Bach, dziewięciokrotnie umieszczany na liście najpoczytniejszych autorów według „New York Timesa”, autor Automatic Milionaire oraz Smart Women Finish RichTwój umysł nie może być w dwóch miejscach jednocześnie.
Zbyt wielu z nas popadło w uzależnienie od popularnego, kuszącego i niebezpiecznego narkotyku, jakim jest wielozadaniowość. Devora Zack też mu uległa, lecz go przezwyciężyła i stała się bardziej efektywna. Ty też możesz to zrobić.
Zack porządkuje dowody naukowe z zakresu funkcjonowania układu nerwowego, aby dowieść, że naprawdę nie możesz robić kilku rzeczy naraz – jest to po prostu iluzja. Lepiej dać sobie radę z mnóstwem informacji i zakłóceń, które dziś nas bombardują.
Ta książka wyjaśnia dokładnie, jak oczyścić i uspokoić umysł, jak ułożyć swój plan
i uporządkować otoczenie, aby łagodnie, lecz zdecydowanie poradzić sobie z wymaganiami, jakie stawiają nam ludzie, i zrealizować pomyślnie swoje zadania – jedno po drugim, a przez to być o wiele bardziej produktywnym. Jednozadaniowość jest sekretem do osiągnięcia sukcesu i zdrowia psychicznego.
„Nie pozwól, aby zwiódł cię łagodny ton Zack – Jednozadaniowość jest książką opartą na poważnych badaniach naukowych, a pragmatyczne rady w niej zawarte mogą rzeczywiście zmienić twoją pracę i życie”.
David Bach, dziewięciokrotnie umieszczany na liście najpoczytniejszych autorów według „New York Timesa”, autor Automatic Milionaire oraz Smart Women Finish Rich
Człowiek i medium. Terapia - Rozwój - (Auto)narracja pod red. naukową prof. Agnieszki Ogonowskiej to zbiór artykułów oddających wieloaspektowy stosunek człowieka do mediów oraz różne sposoby wykorzystywania w nich (auto)narracji - stosownie do potrzeb danej osoby. Jak można wykorzystać tradycyjne i nowe media w terapii, leczeniu, edukacji? Jak mogą one negatywnie wpłynąć na użytkownika, prowadząc do uzależnień i degradacji osobowości? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziemy w tej książce - kolejnym tomie serii wydawniczej Kultura i społeczeństwo.
Nie ma nic lepszego niż dobra porcja śmiechu. Śmiech łaskocze najgłębsze zakamarki naszych dusz, jest gimnastyką dla serca. Nasze dusze są zmięte przez negatywne myślenie i brak entuzjazmu, ale śmiech jest w stanie wygładzić je na nowo. Co więcej, śmiech to sygnał, który pozwala innym odczytać nasze odczucia.
Radość jest stanem umysłu; jest stosunkiem do świata, który utrzymuje nas w dobrym zdrowiu. Wszyscy rodzimy się z poczuciem humoru, lecz jest to dar, który powinniśmy rozwijać tak jak inne otrzymane talenty. Proces ten powinien trwać aż do śmierci. Zapłatą za pielęgnowanie poczucia humoru jest prostsza droga do dobrej kondycji i zdrowia.
O tym właśnie jest ta książka. O radości, śmiechu i humorze. O sposobach na szczęśliwsze życie oraz o tym, co robić, byśmy stali się większą radością dla otaczających nas ludzi. O napełnianiu życiem naszych serc.
O marszczeniu twarzy jedynie w uśmiechu i o tym, jak nie dać duszy wyschnąć niczym suszona śliwka.
A więc… połaskocz swoją duszę!
Żyj dobrze, kochaj i śmiej się!
Anne Bryan Smollin, c.s.j., jest dyplomowaną terapeutką, trenerką terapii rodzinnej, kierownikiem Centrum Doradztwa Świeckiego w Albany, w stanie Nowy Jork. Jest autorką bestsellerowej książki „Żyj, śmiej się i niech cię Bóg błogosławi” (2006), oraz „Bóg wie, że jesteś w stresie” (2001).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
