Masturbacja dziecięca - jedna z powszechnych postaci ekspresji seksualnej - jest źródłem wielu kontrowersji i burzliwych debat. Po pierwsze dlatego, że należy do praktyk seksualnych uprawianych samotnie, wykluczających funkcję prokreacyjną i obecność partnera i z tego powodu nierzadko uznawanych za patologiczne. Po drugie, ponieważ dotyczy dzieci - istot, które uznawane są za aseksualne. Ten podwójnie umocowany niewiedzą lęk o los dziecka rodzi niepokój dorosłych i skutkuje poszukiwaniem rozwiązań.Celem tej publikacji jest dostarczenie rzetelnej wiedzy, opartej na koncepcjach teoretycznych i wynikach badań empirycznych, pozwalających opisać, wyjaśnić i przewidzieć zjawiska związane z seksualnością człowieka. Autorka opisała zjawisko masturbacji dziecięcej i podała kryteria pozwalające odróżnić zjawiska należące do normy rozwojowej od takich, które od tej normy odbiegają. W kolejnych rozdziałach czytelnik znajdzie charakterystykę masturbacji dziecięcej na każdym etapie dzieciństwa. Książkę wieńczą rozdziały o postępowaniu diagnostycznym oraz planowaniu interwencji.Ostatecznie pomysł napisania książki zawdzięczam dziennikarzom zadręczającym mnie pytaniem: Co należy mówić rodzicom, których dziecko się masturbuje? i cierpliwie przyjmującym moje sakramentalne Nie wiem. Gwoli sprawiedliwości jednak dodam, że tym, którzy wytrzymywali rozczarowanie specjalistą nieumiejącym błysnąć medialną radą, wyjaśniałam: Wiem jednak, jak postąpić w tej sprawie: zebrać informacje, postawić diagnozę, zaplanować interwencję i ją wdrożyć. Niezmiennie bowiem uważam, że to jedyna skuteczna forma pomocy, jeśli masturbacja dziecięca stwarza problem.Z tekstu
Autyzm po polskuAlina dwa lata spędziła zamknięta w domu z synem. Na spacery wychodzili wieczorem, gdy ulice pustoszały. Pięcioletnia Kinga nie jadła, bo faktura pokarmów wywoływała u niej wstręt, więc zdiagnozowano u niej anoreksję. Piotr nie reagował, gdy chłopcy w szkole go obrażali, bili i okradali. Myślał, że tak ma być, w końcu to on jest dziwny.Autyzm w Polsce to lata walki z systemem, niezrozumieniem i brakiem właściwej diagnozy. Monika Szubrycht, dziennikarka i matka dziecka w spektrum autyzmu, oddaje głos osobom autystycznym, ich bliskim oraz specjalistom, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami. Rodzice osób w spektrum autyzmu opowiadają o trudnej codzienności. Doświadczeni specjaliści pokazują, jak pracować z osobami ze spektrum autyzmu, by wesprzeć ich w rozwoju. Osoby neuroatypowe opisują swoje doświadczenia w świecie, który nie rozumie ich potrzeb. Zebrane w książce opowieści, często niełatwe, ale też niejednokrotnie optymistyczne, niosą nadzieję na zmiany w systemie i mentalności otoczenia.Wśród osób w spektrum autyzmu są artyści, lekarze, prawnicy, terapeuci, pracownicy naukowi. Spotykamy ich na co dzień i nawet nie wiemy, że są w spektrum autyzmu. Skończmy zatem ze sztucznym podziałem na dwa światy wszyscy żyjemy w tym samym. Znajdzie się w nim miejsce dla każdego. Wystarczy się trochę przesunąć.Monika SzubrychtGłęboko humanistyczne, mądre i poruszające rozmowy z osobami, którym temat autyzmu jest bliski tak jak mi rodzicami, osobami w spektrum autyzmu i specjalistami. Na taką książkę czekałam!Joanna Grochowska, wiceprezeska Fundacji SynapsisKsiążka Moniki Szubrycht to zbiór niezwykle poruszających rozmów: z rodzicami osób z autyzmem, specjalistami oraz samorzecznikami. Ogromną wartością tej pozycji jest jej różnorodność indywidualne spojrzenia, przeżycia i wnioski pozostawiają w czytelniku więcej pytań niż odpowiedzi. I to jest w niej najcenniejsze ukazanie całego spektrum doświadczeń związanych z autyzmem bez drogi na skróty. To książka dla każdego, kto chciałby zobaczyć autyzm od środka, oczami osób, które mają nam wiele do powiedzenia, a nie zawsze mogą być wysłuchane. Lektura obowiązkowa, którą czyta się jednym tchem.Ewa Łukowska, psycholożka, terapeutka, Fundacja Pomoc AutyzmAutyzm. Bliski daleki świat otwiera przed czytelnikiem drzwi do prawdziwego świata autyzmu, a każdy rozdział pozwala oswoić się z innym wymiarem spektrum. Mamy nadzieję, że wiedza, którą dzieli się autorka, pomoże odczarować tajemniczą osobliwość autyzmu i budować świadome rozumienie tego, czym jest neuroróżnorodność. Joanna Jakś, Fundacja ProdesteMonika Szubrycht z wykształcenia polonistka, dziennikarka, neurologopedka. Dwukrotna laureatka Nagrody Dziennikarzy Małopolski w kategorii Dziennikarz specjalistyczny (2017 i 2018) oraz nagrody głównej w kategorii Twórca szczególnie wrażliwy na Festiwalu Wrażliwym w Gdyni (2019). Wykładowczyni Krakowskiego Instytutu Rozwoju Edukacji, na którym prowadzi zajęcia dotyczące spektrum autyzmu. Autorka wywiadu rzeki z dr Moniką Wasilewską Jak być szczęśliwym dorosłym bez szczęśliwego dzieciństwa.
Skoro sięgasz po tę książkę, to jest bardzo prawdopodobne, że przytłaczają cię toksyczni ludzie w twoim otoczeniu. Niezależnie od tego, czy chodzi o apodyktycznego współpracownika, który stale krytykuje, o członka rodziny, który tylko bierze, nie dając nic w zamian, czy też o partnera, który regularnie obraża i poniża, relacje z toksycznymi ludźmi wyciskają swe piętno na umyśle, ciele i duszy. Zwłaszcza w przypadku wysoko wrażliwych osób, które wszystko przeżywają intensywniej, głębiej. Takie osoby stanowią wyjątkowo łatwy cel dla manipulatorów, narcyzów, psychopatów i socjopatów. Wrażliwość, dobroduszność, życzliwość, empatia, sumienność czy chęć dawania to cechy, których toksyczne osoby szukają u innych i które skwapliwie wykorzystują. Ponieważ patrzysz na świat i na ludzi w prostolinijny, życzliwy sposób, możesz nie zauważać złych intencji i sygnałów ostrzegawczych. Warto jednak pamiętać, że relacja WWO i osoby toksycznej nie może być zdrowa – jest to układ typu pasożyt i żywiciel. Pasożyt będzie cię wykorzystywał, wysysał z ciebie energię, bezwzględnie korzystał z twoich zasobów. Sprawi, że zaczniesz odczuwać dyskomfort, stres, irytację, lęk. Wzbudzi w tobie poczucie przybicia, przytłoczenia, zagubienia, dezorientacji. Jak zatem radzić sobie z toksycznymi ludźmi, gdy jest się osobą wysoko wrażliwą? Shahida Arabi wyjaśnia to niezwykle szczegółowo. Opierając się na wynikach badań naukowych i na własnym doświadczeniu w pracy terapeutycznej, tłumaczy, dlaczego osoby wysoko wrażliwe są tak podatne na wykorzystanie, a także pokazuje, jak wyzwolić się z niezdrowego układu. Ten poradnik do lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce odzyskać swoje życie i uwolnić się z toksycznej relacji, aby w pełni wykorzystać własny potencjał. W książce znajdziesz praktyczne strategie i porady przedstawione w jasny, zrozumiały sposób. Dowiesz się z niej, jak: • przeciwdziałać taktykom manipulacji, wykorzystując narzędzia wywodzące się z terapii poznawczo-behawioralnej i dialektyczno-behawioralnej; • rozpoznać różne typy toksycznych ludzi i ochronić się przed nimi; • odzyskać równowagę i dojść do siebie po toksycznej relacji; • stawiać zdrowe granice i dbać o siebie; • wykorzystać swoje „supermoce”, aby rozkwitnąć.
W dobie powszechności handlu elektronicznego "Inteligencja interpersonalna. Jak utrzymywać mądre relacje z innymi" uczy wartościowych umiejętności. Nie często się zdarza, by opracowanie naukowe służyło w taki sposób praktyce! Solidna baza teoretyczna. Rzetelnie przygotowany materiał. Książka bardzo przyjazna dla czytelnika! - Stephen Covey, autor "The Seven Habits of Highly Effective People" Inteligencja interpersonalna. Jak utrzymywać mądre relacje z innymi" to lektura obowiązkowa dla każdego, kto pragnie rozwijać i umacniać swoje relacje w życiu zawodowym i osobistym. - Ken Blanchard, autor "Sekret. Tajemnica wielkich liderów" Oto książka napisana mądrze i zrozumiale, która podniesie twój iloraz inteligencji interpersonalnej. Przeczytaj ją... ! -Arnold A. Lazarus, wybitny profesor psychologii, członek American Board of Professional Psychology Wszyscy w taki czy inny sposób współpracujemy z ludźmi; każdy z nas niemal nieustannie ma do czynienia z innymi. Dlatego warto sięgnąć po korzyści ukryte w lekcjach tego niezwykle praktycznego poradnika. Autorzy książki "Inteligencja interpersonalna. Jak utrzymywać mądre relacje z innymi" odkrywają tajniki ośmiu podstawowych umiejętności, składających się na inteligencję interpersonalną, oraz proponują skuteczne działania, pomocne w radzeniu sobie we wszelkiego typu kontaktach międzyludzkich - z szefem, współpracownikami, współmałżonkiem, krewnymi i przyjaciółmi. Dowiedz się jak: o Uważnie słuchać, odczytywać mowę ciała i interpretować zachowanie innych. o Wypowiadać się zrozumiale i zwięźle. o Komunikować swoje potrzeby. o Motywować innych. o Wyrażać - a także przyjmować - konstruktywną opinię. o Rozwiązywać konflikty. o Efektywnie współpracować. o Zmieniać stare, nieskuteczne schematy postępowania. Dr Mel Silberman i dr Freda Hansburg przedstawiają realistyczny, czterostopniowy plan samodoskonalenia. Podają sposoby dokonania samooceny pod względem omawianych umiejętności, motywują do ich pogłębiania i rozwoju, podsuwają propozycje oraz zachęcają do praktykowania umiejętności na co dzień. Książka zawiera praktyczne przykłady, twórcze ćwiczenia i dostarcza narzędzi do ich wykonania. Pomoże tworzyć zdrowe relacje i więzi, porozumiewać się z innymi, prawidłowo odpowiadać na potrzeby otoczenia, a jednocześnie proponować to, co sami mamy do zaoferowania.
Wiedza o psychice pacjenta, procesach intrapsychicznych, psychopatologii oraz różnych metodach postępowania terapeutycznego stanowi fundament zawodowej kompetencji. Przyglądając się jednak z bliska, w jaki sposób owa wiedza i płynące z niej umiejętności praktyczne są obecne w gabinecie psychoterapeutycznym, odkrywamy, że niekiedy mądrość i skuteczność terapeuty polegają na czymś odwrotnym: na niewiedzeniu, wahaniu się, wręcz lekceważeniu własnych myśli. Wtedy pojawia się pytanie: Kiedy WIEM jest niezbędne, a kiedy potrzebne jest właśnie NIE WIEM?Fragment WprowadzeniaMam głębokie przekonanie, że ta oryginalna, znakomicie napisana, erudycyjna, udokumentowana empirycznie, dotykająca istoty procesu terapeutycznego monografia powinna być podstawową lekturą zarówno dla młodych, rozpoczynających swoją drogę zawodową psychoterapeutów, jak i dla doświadczonych praktyków, nauczycieli psychoterapii i superwizorów. [...] Dostarcza ona bowiem teoretycznego i empirycznego materiału, który zmusza do przemyślenia, czym w istocie jest koncept diagnozy psychoterapeutycznej [...], jakie jest miejsce teorii w procesie poznawania pacjenta/klienta oraz na czym ma polegać rozwój psychoterapeuty, jak uczyć umiejętności korzystania z niewiedzenia, jak uczyć pozostawania w dialogu, a nie w jego pozorności, jak uczyć sztuki dialogu"".Z recenzji prof. dr hab. Barbary JózefikDr n. społ. Wojciech Drath - psycholog, psychoterapeuta, superwizor aplikant Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. W 2016 roku obronił doktorat zatytułowany Idea i praktyka niewiedzenia w psychoterapii. Kieruje zespołem terapeutycznym Pracowni nad Sobą. Od 2013 roku jest związany z Fundacją Rozwoju Terapii Rodzin Na Szlaku"".Prof. dr hab. Bogdan de Barbaro - psychiatra, psychoterapeuta i superwizor psychoterapii. W latach 1993-2016 kierował Zakładem Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii, a w latach 2016-2019 Katedrą Psychiatrii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należy do Editorial Advisory Board pisma Psychiatry: Interpersonal and Biological Process"".
To książka o stylu życia najbogatszych ludzi w Polsce, tych ze szczytu listy Forbsa. O tym, jak wygląda ich dzień powszedni i świąteczny. Jak jedzą, jak mieszkają, jak pracują, jak się ubierają, jak się bawią, kochają, jak się przyjaźnią, jak zdradzają, wydają pieniądze, odreagowują stres, jaką mają fantazję, do czego są zdolni, jak wychowują dzieci. Dlaczego są skąpi, mimo że pieniędzy mają w bród? Po co korzystają z porad coachów a nawet wróżek? Jak wyglądają w środku ich rezydencje i biura? Jak traktują pracowników? Jak to jest być żoną miliardera?Autorka rozmawia ze znajomymi, współpracownikami miliarderów, ludźmi zarządzającymi ich PR-em osobistym oraz wizerunkiem ich firm, z architektami wnętrz. A przede wszystkim z ich żonami. Czy naprawdę żyją w domach ze złotymi klamkami, o poranku piją szampana za kilkanaście tysięcy złotych, a posiadanie nieograniczonych pieniędzy sprawia, że o nich nie myślą. Jak wielkie bogactwo wpływa na psychikę i jaka jest w końcu odpowiedź na wyświechtane pytanie czy pieniądze dają szczęście?.
Placówki opiekuńczo-wychowawcze, nazywane wcześniej domami dziecka, ochronkami, sierocińcami, szpitalami, pełniły zawsze tę samą funkcję wobec dzieci, które z różnych powodów i przez różny okres nie mogły przebywać we własnych rodzinach. Zajmując się opieką i wychowaniem, instytucje te zmieniały się w zależności od sytuacji społecznej rodzin i dzieci, uznawania podmiotowości dziecka i zrozumienia specyfiki jego potrzeb, a także wraz ze zmianami polityki społecznej wobec rodzin. Zmiany te były i są dzisiaj pewnym odzwierciedleniem miejsca, jakie przyznawano dziecku w rodzinie i społeczeństwie, a także relacji między rodziną a instytucjami państwa w zakresie wychowania. W książce przedstawiono zarys historii tych placówek, charakterystykę ich mieszkańców oraz zadania pracowników wobec dzieci i rodzin.
Wychodząc z pozycji współczesnych podejść do interpretacji osobowości, autor wskazuje na ich ograniczoność i proponuje spojrzenie holistyczne, uwzględniające specyfikę bytu ludzkiego - osoby. Osoba charakteryzuje się posiadaniem atrybutów, o których można wnioskować na podstawie analiz empirycznych ludzkiego działania i jego motywacji. Sposoby spełniania się atrybutów osobowych według odkrywanych zasad rozwoju osobowości wyjaśniają charakter jej rozwoju oraz wskazują na przewidywane zakłócenia - nieprawidłowości. Monografia zawiera szczegółowe analizy interpretacji osobowości, jej rozwoju oraz zakłóceń z tak pojmowanej perspektywy personalistycznej.
Poradnik przedstawia optymalny klimat szkoły, który sprzyja efektywnemu uczeniu się. Szkoła ukazana za pomocą metafory drzewa skupia w sobie wiele komponentów, z których każdy odgrywa konkretną rolę w zapewnieniu uczniom dobrostanu – zarówno w perspektywie „tu i teraz”, jak i w odniesieniu do przyszłości (i dorosłości). Ustalenia teoretyczne wsparte są solidnie opracowaną obudową metodyczną w postaci scenariuszy i kart pracy. Dzięki temu poradnik jest materiałem, który nie tylko może zachęcić nauczycieli do re?eksji nad własnym ogródkiem dydaktycznym, ale także od razu dostarczyć gotowe rozwiązania do codziennej pracy z uczniami i ich rodzicami. Poradnik zawiera konkretne wskazówki, jakie można podejmować, aby uczeń był bardziej zaangażowany w naukę i w jaki sposób stworzyć dobry klimat w szkole, tak, aby uczniom pracowało się jak najlepiej. Poradnik skierowany jest do szerokiej grupy odbiorców związanych z pracą w edukacji oraz rodziców dzieci w wieku szkolnym (nauczyciele, pracownicy oświatowi, psycholodzy, pedagodzy, studenci psychologii i pedagogiki, rodzice). Patronat: Szkoła Miesięcznik Dyrektora, Sygnał Magazyn Wychowawcy, Nowe Horyzonty Edukacji.
W czasach coraz silniejszego nastawienia na eksponowanie przez każdego osobistej ważności, budowania poczucia sprawczości przy wykorzystaniu mediów społecznościowych takie rozwiązania stanowią pożywkę dla różnych form kontestacji oraz wzmacniają atrakcyjność społeczną ruchów populistycznych. Kształtują poczucie niesprawiedliwego rozwarstwienia społeczeństw na uprzywilejowane elity i pokrzywdzonych szarych obywateli. Podziały i wzajemne wykluczenia generują konflikty społeczne, niestety pozostawiane bez rozwiązania. Dlaczego tak trudno o porozumienie wśród ludzi? Jeśli możemy uzyskać zrozumienie w zamian za rozumienie innych, to dlaczego tak mało zainteresowania wykazujemy racjami bliźnich? Dlaczego zamiast dialogu prowadzimy coraz ostrzejszy spór o wielowymiarowym kształcie. Dotyka on różnic politycznych, światopoglądowych, ideologicznych, obyczajowych, religijnych, kulturowych. Starając się szukać odpowiedzi na wymienione ważne pytania, Autor sięga do obszarów, które w jego przekonaniu generują konflikty i stanowią bariery dialogu i porozumienia.
Kara za wierną służbęKiedy w 1984 roku Agnieszka rozpoczyna swoją pierwszą pracę w jednej z formacji resortu spraw wewnętrznych, nie wie jeszcze, że właśnie wchodzi w paszczę lwa. Jako młoda, niedoświadczona zawodowo kobieta traktowana jest w najlepszym wypadku protekcjonalnie, w najgorszym pogardliwie. Codziennie musi zmagać się ze stereotypami i tajemnicami, udowadniając, że zlecone zadania potrafi wykonywać równie dobrze, jak jej koledzy. Mizoginia, zazdrość, nietolerancja i mobbing oto służbowa codzienność Agnieszki.Oddana swojej pracy, uparcie walczy o równe traktowanie, jednak coraz częściej pojawia się w jej głowie myśl, że wcale nie ma ochoty być jak Syzyf Nabyte tajne blizny Agnieszki jątrzą się do emerytury. Rozgoryczona i pełna żalu, po wielu latach wciąż ma poczucie, że została zepchnięta na margines społeczny, ukarana moralnie i finansowo. Nieustannie nurtuje ją pytanie: dlaczego?
Słowa, które niszczą. Słowa, które budują
Od początku swojego życia funkcjonujemy wśród słów. To one nas stwarzają i kształtują, kiedy jesteśmy małymi i większymi dziećmi - istotami najbardziej wrażliwymi i bezbronnymi wobec przekazu ze strony rodziców, dziadków, opiekunów w przedszkolu i szkole. Słowa nadają nam tożsamość, słowami jesteśmy ubierani albo w siłę i poczucie własnej wartości, albo w oczekiwania społeczne, które wynikają z lęku, unieruchamiają. Słowa tworzą wzorce myślenia i działania, z którymi każdy z nas nieświadomie idzie przez życie.
Takie słowa są jak zaklęcia. Mogą odebrać głos, bo "dzieci i ryby głosu nie mają". Mogą zamrozić emocje, bo "chłopaki nie płaczą". Mogą zasłonić potrzeby - "nie rób kłopotu". Mogą zabrać odwagę wyrażania siebie, gdy wciąż słychać "nie wydziwiaj". Mogą uśpić w nas życie na długie lata. Na szczęście wobec tych słów-zaklęć nie jesteśmy bezbronni. Uświadomiwszy sobie, które fatalne sformułowanie steruje akurat nami, możemy je z siebie zrzucić, odwołując się do innych, uzdrawiających słów; możemy stworzyć dla siebie nową rzeczywistość i stać się w pełni sobą.
Bo słowa mają moc. Niszczącą lub uzdrawiającą. I tylko od nas ostatecznie zależy, do których się odwołamy
O autorach książki
Agnieszka Kozak - psycholog, psychoterapeuta, trener. Wierzy, że to, co mówimy i jak mówimy, kształtuje relacje zarówno ze sobą, jak i z innymi. Tworzy programy rozwojowe oparte na idei porozumienia bez przemocy. Wartości, które ceni, to zaufanie, szczerość i akceptacja. Marzy o świecie, w którym ludzie będą umieli się zrozumieć i porozumieć. Kocha to, co robi, i robi to, co kocha. Współautorka książek: Dogadać się z innymi. Porozumienie bez przemocy nie tylko w życiu organizacji, Dogadać się z nastolatkiem. Szacunek i dojrzałość w relacji, W poszukiwaniu siebie. Bajki terapeutyczne dla dorosłych.
Jacek Wasilewski - socjolingwista zajmujący się tym, w jaki sposób język wpływa na ludzi i relacje między nimi. Projektował język do różnych procesów w firmach, tworzył strategie komunikacji, badał wpływ reklam na emocje, a także sposób, w jaki język kształtuje myślenie o sprawiedliwości, zaufaniu, wspólnocie. Pracuje na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Autor książek: Retoryka dominacji, Prowadzeni słowami, Opowieści o Polsce, Baśnie wolnego rynku. Występował na TEDx z tematyką dotyczącą wpływu języka na zdrowie i bezpieczeństwo.
Wyjdź ze swojej strefy komfortu i... rusz do przodu!
Czy znasz to uczucie? Życie proponuje Ci coś świeżego, świetnego, coś, o czym zawsze marzyłaś, co może zmienić wszystko. Innymi słowy: proponuje Ci nowe szanse. Czekałaś na nie, więc się nimi cieszysz, wyobrażasz sobie, jak to będzie, gdy opcja zmieni się w fakt, jesteś gotowa na tę zmianę. Ale tylko przez chwilę. Bo wówczas dopadają Cię... Nie, nawet nie wątpliwości. Raczej zniechęcenie, rozproszenie, początkowa ekscytacja ustępuje dobrze znanej rezygnacji. To zniechęcenie to opór. Wewnętrzny głos, który ostrzega, że niedobrze, niebezpiecznie i w ogóle niefajnie jest wychodzić ze strefy komfortu.
Ten głos to nasz wewnętrzny obrońca. Bo niby chce dla nas dobrze, pragnie nas uchronić przed niewygodą, trudem i ryzykiem, tylko... On w większości przypadków wyolbrzymia i zwyczajnie nas zwodzi, odbierając szansę na pozytywne zmiany. Opór ma wiele twarzy, kamuflaży i chwytów. Przebiera się za znudzenie, rozkojarzenie, brak czasu czy nawet fizyczne turbulencje i cielesne symptomy. Zła wiadomość jest taka: z tym oporem nie wygrasz. Dobra z kolei brzmi: możesz się z nim zaprzyjaźnić i namówić go do tego, by grał na Twoją rzecz. A kiedy już uda Ci się ten wewnętrzny opór oswoić i połączyć ze swoją wewnętrzną mocą, wówczas uzyskasz zdolność do rozpoznawania tego, co jest dla Ciebie prawdziwie wartościowe, a także znajdziesz siłę, by sięgać po to, czego naprawdę potrzebujesz.
O autorze książki
Sylwia Kocoń jest znakomitą pisarką, terapeutką i trenerką motywacyjną. Kiedyś należała do świata elit bankowych, jednak odnoszone sukcesy nie przyniosły jej szczęścia ani poczucia spełnienia. Dziś żyje tak, jak chce: codziennie doświadcza szczęścia i bogactwa, pisze, podróżuje, a przy tym znajduje czas, aby swoje bezcenne doświadczenia przekazać tym, którzy są gotowi na zmianę nastawienia, odkrycie i eksplorację swojego autentyzmu. Od 2012 roku prowadzi blog duchimateria.com, zabiera głos podczas różnych wydarzeń, a przede wszystkim pisze teksty, które inspirują, wspierają i pomagają żyć pełnią życia i radości.
Kiedyś postanowiliście być razem. Wydawało się wam, że Wasza miłość będzie wieczna. Najczęściej jednak z upływem czasu związek słabnie, a uczucie wydaje się wypalać. Zaczyna się od drobnych nieporozumień i pretensji, potem są zranione uczucia, w końcu poważne kłótnie. Kipiąca złość lub zachowania pasywno-agresywne niszczą więź i poczucie bliskości. Pojawiają się lekceważenie i zaniedbanie relacji. Konsekwencją jest dramatyczne rozstanie lub wieloletnia wegetacja, która nikomu nie przynosi zadowolenia i satysfakcji. Czy to brzmi znajomo? I czy ten scenariusz jest nieunikniony?
Na szczęście nie. Dzięki tej książce dowiesz się, jak mu zapobiec. Przekonasz się, że wystarczy mądrze praktykować mindfulness, czyli uważność w związku, aby cieszyć się relacją pełną miłości, zaufania, bliskości, radości - i oczywiście seksu satysfakcjonującego obie strony. Nauczysz się rozwijać i utrwalać nawyki sprzyjające zdrowszym i lepszym relacjom. Pokazano tu bowiem, jak w praktyce, bez wielkiego trudu, wykształcić zachowania, które zauważalnie poprawią jakość związku. Poznasz dwadzieścia pięć technik wzmacniania świadomości obecności drugiego człowieka, poprawy jakości komunikacji i unikania kłótni. A przede wszystkim otworzysz się na potrzeby ukochanej osoby, na okazywanie miłości i empatii i zyskasz pełną świadomość łączącej was wyjątkowej więzi!
W książce:
pięć sposobów używania języka miłości
sześć najważniejszych przyczyn rozpadu związków
siedem korzyści płynących z uważności w związku
osiem kroków budowania uważnego nawyku w związku
dwadzieścia pięć nawyków dla związków i sposoby ich rozwijania
Podsycajcie żar swojej miłości - nawykowo!
O autorze
Barrie Davenport jest założycielką nagrodzonej strony na temat rozwoju osobistego, Live Bold and Bloom (liveboldandbloom.com). Jest certyfikowanym coachem i autorką kursu internetowego. Podpowiada ludziom, jak stosować praktyczne, sprawdzone metody i strategie wychodzenia ze strefy komfortu, które pomagają osiągnąć większe szczęście i bogactwo, a także odnosić większe sukcesy. Jest również autorką serii książek na temat samodoskonalenia poruszających takie kwestie, jak pozytywne nawyki, życiowe pasje, nabieranie pewności siebie, uważność i prostota. Barrie — bizneswoman, mama trójki dzieci i właścicielka domu — doskonale wie, jak ważna jest umiejętność upraszczania pewnych spraw, określania priorytetów oraz odpowiedniego organizowania sobie życia i pracy, która pozwala na osiągnięcie prawdziwego szczęścia.
Pierwsza wojna światowa zapoczątkowała kryzys tradycyjnie pojmowanej męskości: hekatomba spowodowana użyciem nieznanych wcześniej śmiercionośnych broni pozbawiła uczestniczących w niej mężczyzn aury bohaterów, cykliczne nawroty kryzysów gospodarczych pozbawiały pracowników poczucia godności, upowszechnianie się postaw konformistycznych osłabiało zamiłowanie do ryzykownych przygód. Postępy w dziedzinie równości płci, zdobycze feminizmu podważały odwieczne męskie przywileje i prawo do ich egzekwowania przemocą.
Osiemnaścioro autorów analizuje na wielu płaszczyznach przyczyny, przejawy i skutki tego kryzysu.
Początek obecnego stulecia to czas gwałtownych i fundamentalnych przeobrażeń obejmujących życie prywatne i publiczne, przenikających przestrzeń fizyczną i aksjologiczną. Teraźniejszość jawi się jako zagmatwana mozaika konkurencyjnych idei, licznych narracji na temat świata oraz roli, jaką ma w nim do odegrania człowiek. Wyrazem wspomnianych procesów jest transformacja rodziny, która przez wieki stanowiła swoistą przystań, dając jej członkom poczucie bezpieczeństwa w wymiarze psychologicznym i ekonomicznym.Dziś młodzi ludzie nierzadko odraczają stworzenie trwałego związku bądź żyją w pojedynkę, co wpisuje się w klimat współczesności, gdzie elastyczność i mobilność stanowią wartości same w sobie. Jednak człowiek jako istota społeczna, wybrawszy samotność lub będąc na nią skazanym, doświadcza wyalienowania, dla którego przeciwwagą jest potencjał wspólnototwórczy tkwiący w kulturze. Obecnie, jak nigdy wcześniej, istnieją nieograniczone możliwości zrzeszania się we wspólnotach tradycyjnych bądź zawiązywanych poprzez media społecznościowe, nie wspominając już o efemerycznych ruchach zwoływanych ad hoc.Wydaje się, że w zglobalizowanym i wysoce złożonym świecie klasyczna idea dobra wspólnego (bonum commune) czeka na nowe odczytanie. Wskazują na to współautorzy książki, reprezentujący trzy ośrodki akademickie. Łukasz Szwejka jest pracownikiem Uniwersytetu Jagiellońskiego, Bogdan Więckiewicz - Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, natomiast Piotr T. Nowakowski - Uniwersytetu Rzeszowskiego. Podjęte przez nich rozważania, oparte na bogatym materiale empirycznym, sytuują się na pograniczu pedagogiki, socjologii, familiologii i filozofii.
Wizja budowania społeczeństwa, w którym nie chodzi tylko o pieniądze, ale o maksymalizację wartości, dla których warto żyć, przedstawiona przez jednego z założycieli Kickstartera. Społeczeństwo zachodnie wpadło w pułapkę trzech założeń: 1) że sensem życia jest maksymalizacja własnego interesu i bogactwa; 2) że jesteśmy jednostkami uwięzionymi w świecie pełnym przeciwności; oraz 3) że jest to naturalne i nieuniknione. Takie założenia dzielą nas, pozbawiają mocy i ograniczają to, jak widzimy przyszłość. Postrzegamy je jako prawdę. Nie są nią. Są punktem widzenia, który przyjęły poprzednie pokolenia. Nadszedł czas, by zastąpić je czymś nowym. Książka To jest nasza przyszłość opowiada o tym, jak znaleźliśmy się w tym miejscu i jak zmienić kurs. Nie chodzi o to, żeby pozbyć się pieniędzy, ale by poszerzyć nasze kategorie wartości. Przypisując racjonalną wartość innym wartościom poza pieniędzmi - takim jak wspólnota, cel i zrównoważony rozwój - możemy ponownie skupić energię na budowaniu społeczeństwa, które jest szlachetne, sprawiedliwe i gotowe na przyszłość. Zmieniając definicję wartości, świat niedoboru może stać się światem obfitości. Dająca nadzieję, ale mocno osadzona w realiach, pełna konkretnych rozwiązań i przepełniona kreatywnością książka To jest nasza przyszłość w błyskotliwy sposób poddaje analizie świat, w którym żyjemy i pokazuje nam drogę do świata, który możemy stworzyć.
Autorka bestsellerowej serii Żyj wystarczająco dobrze, Kochaj wystarczająco dobrze i Wybieraj wystarczająco dobrze bierze na warsztat emocje i uczucia. W mądrych i poruszających rozmowach z najwybitniejszymi ekspertami od tematu psychologami i psychoterapeutami (Bogdanem de Barbaro, Bartłomiejem Dobroczyńskim, Danutą Golec, Ewą Chalimoniuk, Zofią Milską-Wrzosińską, Anną Król-Kuczkowską, Paulem Boomem, Cezarym Żechowskim i Andrzejem Depko) wychodzi daleko poza stereotypowe rozumienie roli konkretnych emocji i uczuć w naszym życiu i relacji z innymi, odkrywając ich prawdziwe, głębokie i często nie uświadamiane przyczyny, uwarunkowania i objawy.Poznajemy poczucie winy/krzywdy, radość, lęk, wdzięczność, złość, zazdrość/zawiść, pokorę, nudę, lęk przed bliskością, wstyd, miłość, przyjemność, poczucie straty, namiętność, euforię, współczucie i smutek z perspektywy jaką daje wiedza i doświadczenie znawców ludzkiej psychiki i, co najważniejsze, w sposób, który pozwala na odkrywczy wgląd we własne przeżycia i emocje. Doskonała lektura będąca również użytecznym narzędziem rozwoju osobistego, samoświadomości i inteligencji emocjonalnej.To jest książka pełna odpowiedzi na pytania, które ludzie zadają sobie sami. Agnieszka Jucewicz proponuje uczestnictwo w wyjątkowych spotkaniach. W dociekliwy i spontaniczny sposób, również w naszym imieniu, rozmawia ze swoimi bohaterkami i bohaterami. Uwaga, to jest publikacja o przedłużonym działaniu. Nie da się przed sobą udawać, że się jej nie przeczytało.Mikołaj Grynberg
Seria: Teoria Literatury Żywa
Autorzy, odnosząc się do myśli oświeceniowej, odsłaniają interesujący obraz pracy nad cieniem jako metaforą niesamodzielną, stanowiącą jakieś konieczne tło, dopełnienie dla światła. Sądzę, że wyjście od osiemnastego wieku było dobrą decyzją ze względu na istotne przesunięcia w metaforyzacji od jaskrawego światła prawdy objawionej w kierunku zróżnicowania stopni oświetlenia: już w pismach Locke’a znajdziemy fragmenty mówiące o przedmiotach poznawalnych z pełną jasnością, obiektach znajdujące się gdzieś w półcieniu i takich, które pozostają w mroku. Oświeceniowy rozum sam wytyczał granice ludzkiego poznania i ograniczał tym samym rozjaśniane obszary; musiał też zmierzyć się z konceptami podającymi w wątpliwość istnienie czystych (jasnych) pojęć i postulującymi zakotwiczenie myśli w zmysłowym (ciemnym) doświadczeniu. (…)
Najsilniej reprezentowany jest w tym tomie wielki polemista drugiej połowy osiemnastego wieku, Johann Georg Hamann. Obok jego listu do Jakoba Krausa znajdziemy tu trzy poświęcone Hamannowi teksty, dwa Anny Żymełki-Pietrzak: „Teologiczne przemienienie oświecenia, czyli Johanna Georga Hamanna metakrytyka Odpowiedzi na pytanie: czym jest Oświecenie Immanuela Kanta” – stawiający pytanie o wolność jednostki w procesie samooświecenia i piętnujący zapędy Kanta oraz „Kwestia stylu. Atopie Johanna Georga Hamanna”, gdzie przedstawiono uzasadnienie ciemnej, niewygodnej, ale też niezwykle płodnej poznawczo retoryki królewieckiego myśliciela, w końcu – „Pochwała mroku. Szkic o rekonkretyzacji” Kamilli Najdek, wprowadzający wątek historyczny i społeczny. Z perspektywy Hamanna prawda jest zawsze czymś, co wyłania się z ciemności (nawet Chrystus przychodzi nocą, jak złodziej), w tym sensie mrok jest czymś koniecznym. (…)
Ten Hamannowski trzon obudowany jest tekstami wspierającymi jego treści. Artykuł Sophii Doms „Dwa cykle dialogów w rozmowach z czytelnikiem. Frauenzimmer Gesprächspiele Georga Philippa Harsdörffera i Monatsgespräche Christiana Thomasiusa” przedstawia wczesnooświeceniowe próby aktywizacji czytelników czasopism poprzez dialog. „Ahistoryczność jako cecha dyskursu zdegenerowanego” Anny Michalskiej kontynuuje namysł nad dialogicznością i, za Habermasem, uznaje historyczność za warunek możliwości dialogu. W „Jungowskim cieniu jako metaforze” Justyna Bogucka analizuje cień jako metaforę w psychologii C.G. Junga. „Aleksander von Humboldt. Poznanie zaangażowane” Kamilli Najdek pozwala wyjść poza opozycje światło–cień, jasne–niejasne i spleść je w teorii poznania zaangażowanego.
Prof. dr hab. Seweryn Blandzi
Autorzy: Justyna Bogucka, Sophia Doms, Johann Georg Hamann, Anna Michalska, Kamilla Najdek, Mateusz Salwa, Krzysztof Tkaczyk, Anna Żymełka-Pietrzak
Książka jest kolejną publikacją w serii wydawnictwa Difin poświęconej sztuce i arteterapii. Ma formę przewodnika po metodzie projektów. Zostały w niej opisane założenia metody, jej pochodzenie oraz walory. Każdy opis zawiera słowa kluczowe projektu, założenia, koncepcję projektu, opis realizacji, refleksję autora na temat metody, jej efektywności, odczuć związanych z realizacją.
Książka składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy poświęcony jest rozważaniom:co to jest projekt? Rozdział drugi (praktyczny) to siedemnaście projektów autorów publikacji zrealizowanych w latach 1978–2021 w różnych miejscach, z różnymi uczestnikami, mających różne przesłania. Opisy uzupełnione są fotografiami, co pozwala na w miarę dokładne ich zrozumienie i odczucie atmosfery działania oraz przybliżenie powstałych rezultatów. Rozdział trzeci został podzielony na trzy podrozdziały. Są to projekty dla dzieci, młodzieży, ludzi dorosłych, a nawet osób w podeszłym wieku, i realizowane razem z nimi. Wszystkie one powstały w ramach prac dyplomowych na studiach podyplomowych arteterapii, terapii zajęciowej, przygotowania pedagogicznego.
Patronat: Fabryka Kreatywności, Stowarzyszenie Arteterapeutów Polskich Kajros, Polski Instytut Ericksonowski, Centrum Arteterapii Sensarte, Polskie Stowarzyszenie Terapii przez Sztukę.
Książka nie jest klasycznym podręcznikiem. Jest zbiorem przykładów działań arteterapeutycznych, które mogą stać się pretekstem, inspiracją dla prowadzących różne własne projekty arteterapeutyczne bądź warsztaty z grupami arteterapii. Może też być kierunkowskazem dla poszukujących wyboru, na czym się skupić.
Publikacja ta jest ofertą dla wszystkich, którzy poszukują zmiany w życiu codziennym, w pracy, w środowisku, w którym żyją. Z książki tej, jak z przewodnika, korzystać będą mogli wszyscy, którzy poszukują atrakcyjnych metod pracy z projektami arteterapeutycznymi, także z projektami edukacyjnymi, socjalizującymi, dającymi radość tworzenia i polepszenie zdrowia w ujęciu holistycznym. Szczególnie polecamy książkę studentom pedagogiki, pedagogiki zdrowia, pedagogiki specjalnej, resocjalizacji, studentom arteterapii, terapii zajęciowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
