W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Czas historyczny książki rozciąga się pomiędzy rokiem 1817 a 1880. Razem z bohaterami opowieści wędrujemy po całej Europie: z Warszawy do Paryża, z Petersburga do Warszawy, z Wiednia do Berlina, z Paryża do Londynu, z Lublina do Moskwy, z Pragi do Wrocławia. Dzieje rodziny Wieniawskich – ojca i jego genialnych synów: Henryka – skrzypka i kompozytora, Józefa – pianisty i także kompozytora, oraz starszego ich brata Juliana, powstańca styczniowego, emigranta, a następnie działacza gospodarczego i pisarza (pseudonim Jordan); rodziny Bałaszewiczów, ojca i syna – staczających się w groźne otchłanie przestępstw na skalę międzynarodową oraz szpiegujących dla III Oddziału Kancelarii Osobistej rosyjskiego cara; Aleksandra Humboldta penetrującego dla cara Mikołaja I dalekie ziemie Syberii, gdzie żyli zesłani tam Polacy; losy Michała Szweycera – powstańca roku 1830, który po wyjeździe na emigrację do Francji parał się fotografią (autor fotografii portretowych Mickiewicza), był towiańczykiem i po upadku Komuny Paryskiej zginął rozstrzelany na skutek zwyczajnej pomyłki; losy Michaiła Bakunina – żarliwego anarchisty i polonofila, Fiodora Dostojewskiego tracącego w niemieckich kasynach swoją fortunę (podobnie jak nasz skrzypek Wieniawski) – to najważniejsze wątki tej powieści. Na podstawie autentycznych dokumentów autor pokazuje zaskakująco ogromną skalę infiltrowania przez rosyjską agenturę polskiej emigracji w Paryżu i Londynie. Okazuje się przy tym, że emigracyjnemu politykowaniu nieustannie towarzyszyło też polskie zaprzaństwo…
Kardynał Franciszek Macharski przez lata jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich duchownych, człowiek wielkiego formatu, który stał się legendą wyrosłą z innych wielkich postaci święcenia kapłańskie odbierał z rąk kard. Adama Stefana Sapiehy, zaś święcenia biskupie z rąk św. Jana Pawła II.Biograficzna książka ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego napisana jest w żywym, porywającym stylu. Ów autorski szkic do portretu kardynała wzbogacony został licznymi anegdotami i wspomnieniami. Rzetelna faktografia połączona z opisem wydarzeń, których autor był świadkiem lub wie o nich z pierwszej ręki, dają czytelnikom szalenie ciekawą lekturę o niezwykłej postaci żyjącej w przełomowych czasach. Wielką wartością książki jest odkrycie przed czytelnikiem mniej znanej twarzy kard. Macharskiego; jego działalności na rzecz Fundacji im. Brata Alberta zajmującej się opieką nad osobami niepełnosprawnymi oraz angażowaniem się w sprawy ludzi dotkniętych ciężkimi chorobami.
Historia opisana w tej książce jest opowieścią o małżeństwie Wiktorii i Henry’ego Rutherfordów z Hrabstwa Yorkshire w północno-wschodniej Anglii. Przy okazji remontu starego dworku na Wzgórzu Dobrego Pasterza bohaterowie odkrywają tajemnicę starej Biblii, która prowadzi ich do pogłębienia wiary i odmiany życia. Rozmowy małżonków o wierze są jednocześnie wewnętrznym dialogiem człowieka, w którym dojrzewa duchowa perspektywa życia słowem Bożym na co dzień. Tłem historycznym opowieści jest prawdziwa historia H. F. Lyte’a, autora wielu chrześcijańskich hymnów. Książka dedykowana jest osobom pragnącym poznać interesującą historię pogłębiającą życie duchowe. Opowieść opiera się na wartościach chrześcijańskich i niesie przesłanie budowania osobistej relacji z Bogiem realizowanej przez rozważanie Biblii.
Adam Szromek, naukowiec, pisarz, wynalazca, pasjonat, katolik. Profesor nadzwyczajny Politechniki Śląskiej, doktor habilitowany nauk ekonomicznych, inżynier oraz wynalazca urządzeń elektronicznych i metod organizacji. Członek Komitetu Nauki Organizacji i Zarządzania Polskiej Akademii Nauk (PAN). Autor ponad 140 publikacji naukowych o zasięgu krajowym i światowym. Członek komitetów naukowych wielu konferencji naukowych i stowarzyszeń naukowych. Uczestnik szkoleń współczesnego biznesu, GLS i certyfikatów Unii Europejskiej w zakresie przedsiębiorczości. Prowadzi działalność społeczną w zakresie wyrównywania szans młodzieży poprzez prowadzenie warsztatów z programowania oraz konstrukcji robotów. Jest współtwórcą cyklu konferencji pt. Biznes na życie wieczne oraz autorem powieści z obszaru literatury chrześcijańskiej. W roku 2017 opublikował książkę pt. Zarządzanie Ewangeliczne. Studium ewangelicznych postaw przedsiębiorczości i przywództwa chrześcijańskiego, w której omawia przykłady chrześcijańskich postaw w biznesie i władzy.
Książka zawiera opis 42 zamków i pałaców w polskich Sudetach Środkowych i na Przedgórzu Sudeckim od okolic Bolkowa po Kotlinę Kłodzką, współrzędne geograficzne GPS i informacje praktyczne. Opis rezydencji uzupełniają fotografie współczesne i historyczne, herby rodowe, ryciny i mapy.
Minialbum zawiera blisko 60 prac jednego z najznakomitszych polskich twórców ilustracji książkowej i prasowej – Janusza Stannego. Wyróżnikami prac artysty są wieloznaczna forma, delikatność rysunku oraz humorystyczne przedstawienie postaci. Stanny ilustrował bajki i baśnie, chociażby La Fontaine’a i Andersena, jak również literaturę dla dorosłych. Książka, opatrzona wstępem Doroty Folgi-Januszewskiej, jest piątą publikacją z serii poświęconej najwybitniejszym polskim plakacistom
Facebook. Oblicza i dylematy to książka o „imperium przyjaciół czyniącym świat lepszym”, platformie łączącej ludzi, ale i nietransparentnej korporacji wykorzystującej pracę dwóch miliardów użytkowników w biznesowych celach.
Traktujemy Facebook jako wielowymiarowy fenomen, komunikacyjną platformę relacji, prawdziwych i fałszywych „społeczności”, korporację wykorzystującą monopolistyczną pozycję, demiurga relacji z tradycyjnymi mediami i naturalne środowisko polskich millenialsów. Jest on organizacją atrofii różnic między ludźmi i nieludźmi, a także platformą rozpatrywaną w kategoriach procesowego algorytmu, mediatora relacji międzyludzkich, agregacji wiedzy (także fałszywej, nazywanej modnie postprawdą) i układów odniesienia, które mogą być systemami wartości – relacji ludzi i algorytmu dalekiego od doskonałości, nieskutecznego choćby w konfrontacji z farmami lajków. Facebook to lustro pozwalające użytkownikom odgrywać role, tworzyć własne biografie, serwis-dziennik prawdy i fikcji – środowisko translacji wartości.
Celebrując pewnego dnia Eucharystię, usłyszałem takie słowa: „Wydaj Mi najbardziej osobisty modlitewnik świata”. W moich myślach zapytałem: Panie Jezu, co to oznacza? Usłyszałem kolejną odpowiedź: „Ma być to czysta książka, którą zapiszą ludzie swoimi własnymi słowami. Takie modlitwy bardzo Mnie cieszą. Kiedy one płyną prosto z serca, ja przez to będę sam ich uczył, jak mają Mnie usłyszeć” (ks. Rafał Jarosiewicz).
Niezwykły modlitewnik, który zawiera tylko czyste kartki. Zaprasza każdego osobiście do pisania codziennie własnej modlitwy lub rozważania.
Dziennik wychowawcy pomoc psychologiczno-pedagogiczna został stworzony w oparciu o Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1646) oraz o Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach. W dzienniku uzupełnia się zalecenia pomocy psychologiczno-pedagogicznej wydane przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną oraz zalecone na podstawie diagnozy szkolnej ucznia.
Nie mamy wpływu na to, gdzie się rodzimy, jak dano nam na imię, kto nas uczył i wychowywał. Nie decydujemy o tym, w jaki sposób nasza historia się rozpoczyna, ale mamy moc, by zdecydować jak się zakończy. Wyzwaniem nie jest znalezienie własnej drogi, tylko jej stworzenie.
Wybitność to kwestia wyboru
Celem jest, abyś uwolnił swój ukryty potencjał i osiągnął spektakularny sukces. Zdecyduj, abyś stał się wolny i niezależny finansowo. Jeśli Twoje marzenia nie przerażają Cię, są zbyt małe. Ludzie mogą wątpić w to co mówisz, ale uwierzą w to co robisz. Nie czekaj. Pora nigdy nie będzie idealna. Ty i ja wiemy, że nie będzie to proste, ale bez ryzyka nie ma zwycięstwa.
Największe osiągnięcia zrodziły się ze zmagań i pokonywania przeciwności losu. Gdy stwierdzisz, że wszystko się skończyło i świadomie zdecydujesz, że się nie poddasz - to pokaże, kim tak naprawdę jesteś. — Dawid Piątkowski
Publikacja stanowi cykl opowiadań z wplecionymi ćwiczeniami artykulacyjnymi. Skierowane do młodszych dzieci opowieści o najbliższym otoczeniu nawiązują do tego, co znane i lubiane. Mogą więc być również doskonałym wprowadzeniem do rozmowy, a dołączony rysunek i pytania dodatkowo aktywizują dziecko. Dzieciom starszym dedykowane są opowiadania o polskich miastach, które ciekawie prezentują ich zabytki i atrakcje. Małe i duże języczka podróże to książka nie tylko dla logopedów, ale również dla rodziców i nauczycieli, którzy podczas ćwiczeń aparatu artykulacyjnego mogą rozbudzić w dzieciach chęć poznawania świata.
Niniejszym tomem zamykamy projekt naukowy poświęcony naturalizacji prawa. Dwie pierwsze prace zbiorowe dotyczyły ""stanowisk"" oraz ""interpretacji"", ten zaś kwestii ""granic"". Jakkolwiek w naszym zamyśle te trzy tomy mają stanowić pewną całość, to jednak każdy z nich dotyczy innego zakresu problemów powiązanych z naturalizmem prawniczym i daje się czytać niezależnie od pozostałych.Celem opracowania jest zarówno rozwinięcie pewnych wcześniej już podjętych wątków, jak i wskazanie kilku nowych obszarów badań. Nie ma to jednak być w zamyśle redaktorów żadne podsumowanie. Celem całego projektu było bowiem ""odnowienie"" (aktualizacja) debaty związanej z naturalizmem, przede wszystkim zaś tej związanej z naturalizmem prawniczym, a nie formułowanie ostatecznych i jedynie ważnych teorii i twierdzeń. Szczególnie istotna była dla nas interdyscyplinarna perspektywa badań nad naturalizmem prawniczym, nie tylko ta filozoficzno-prawna, lecz także filozoficzna, psychologiczna, ekonomiczna, wreszcie neuroscience oraz dogmatyczno-prawna. Był to jeden z głównych celów i mamy nadzieję, że również rezultatów ukończonego właśnie projektu.
Uwerturki to seria kartonowych książeczek przeznaczonych dla najmłodszych melomanów, które w sposób odpowiedni do wieku czytelników, wprowadzają w świat instrumentów. Odwołując się do pojęć, które dziecko nabywa wraz z rozwojem mowy, autorki przedstawiają rozmaite aspekty muzyki od kształtu i koloru instrumentów po sposób wydobycia z nich dźwięku. Każda z książeczek zawiera krótką narrację skierowaną bezpośrednio do czytelnika, dzięki czemu lektura staje się wspólną przygodą rodzica i dziecka w myśl zasady, aby uczyć bawiąc.Czarno na białym, czyli jaki kolor ma muzyka? od odgłosów zwierząt przechodzi z kolei do kolorów, pokazując, że instrumenty mienią się barwami, a dodatkowy koloryt wprowadzają stroje muzyków, a także batuta dyrygenta.
Z okazji przypadającej w tym roku 110. rocznicy urodzin Romana Palestra przygotowywana jest książka Roman Palester, Słuch absolutny. Niedokończona autobiografia i listy z lat wojny, opracowała i komentarzami opatrzyła Zofia Helman. Książka ukaże się 30 stycznia 2018 roku nakładem Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego i Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. Pierwszą część publikacji stanowi opowieść kompozytora o sobie samym siedem rozdziałów nieukończonej autobiografii Palestra, którą opatrzył tytułem Słuch absolutny. Autobiografię tę dopełniają fragmenty wspomnień z lat 19391945, spisane w 1980 roku, w których dominują opisy kompozycji powstałych w czasie okupacji oraz listy Palestra z lat 19401945 do rodziny Przypkowskich z Jędrzejowa, ukazujące realia codziennego życia w latach wojny i okupacji nazistowskiej. Publikację otwiera eseistyczny wstęp wybitnej znawczyni twórczości kompozytora, prof. dr hab. Zofii Helman, która jest jednocześnie autorką opracowania i komentarzy książki.
Karl Jaspers to bez wątpienia jeden z najważniejszych myślicieli XX wieku. Opracowane przez niego pojęcia sytuacji granicznych, wiary filozoficznej czy komunikacji egzystencjalnej na stałe weszły do słownika europejskiej humanistyki, a jako najczęściej podejmowane przez komentatorów zdominowały zakres recepcji twórczości tego filozofa. Tymczasem dla samego Jaspersa środek ciężkości jego myśli znajduje się gdzie indziej. Zasadność analiz egzystencji, wolności czy komunikacji zależy bowiem od bardziej źródłowego, metafizycznego namysłu nad całością Bytu oraz sposobu, w jaki jednostka odkrywa samą siebie na jego gruncie. Stąd też kluczowym wątkiem przenikającym i jednocześnie spajającym całość twórczości autora Philosophie okazuje się ostatecznie nie tyle jego koncepcja egzystencji, ile raczej teoria ogarniającego (das Umgreifende). Teoria, której podjętą po raz pierwszy próbę całościowego opracowania stanowi niniejsza książka.
Maciej Urbanek (ur. 1984) – adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Autor wielu artykułów poświęconych współczesnej filozofii człowieka, które publikował m.in. w „Kwartalniku Filozoficznym”, „Analizie i Egzystencji” czy „Diametrosie”. Członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego oraz jeden z członków założycieli Polskiego Towarzystwa Karla Jaspersa.
Kapitalizm to nic innego, jak uporządkowany egoizm; najstraszliwsze uporządkowanie egoizmu wedle hierarchii ważności, po to, by robić pieniądze. Ze względu na brak jakiejkolwiek innej obowiązującej hierarchii ważności, ta jest po prostu niezbędna. Gdzie pieniądz nie porządkuje — jak na przykład w hierarchii urzędniczej lub akademickiej — tam rosną od razu nepotyzm i protekcja. Gdyby dziś zlikwidowano pieniądze, „władza tego, kto rozdaje zaszczyty” pozostałaby nietknięta. W czasie przewrotów i zamieszek wszędzie ustanawiał się jakiś rodzaj naturalnej gospodarki wszelkimi możliwymi protekcjami. Trzeba to powiedzieć, ponieważ niektórzy zdają się wierzyć, że wraz z usunięciem pieniądza zlikwidowany zostałby i egoizm. On jest jednak stary i wieczny niczym jego przeciwieństwo — uczucia społeczne. Pieniądz jest nie jego źródłem, lecz następstwem; a jednak nic nie wzmaga go do takiej potworności jak właśnie pieniądz i jego struktury. „Dziś jednostka, pozostająca w konflikcie z własnym sumieniem, może znaleźć wytchnienie w zasadach wspólnoty. Zamknięta w sobie i nastawiona na siebie wspólnota narodu nie daje już takiego wsparcia. To, co w przypadku Niemiec stało się szczególnie wyraźne — sytuacja moralna, która nie może już zaspokoić się sobą i szuka zaspokojenia w przeszłości, za sobą (rasa, naród, religia, dawna prostota i siła, dobra nieskażone) — to jest, na głębokim poziomie, duchowa sytuacja całej współczesnej Europy. Obserwować człowieka niemieckiego jako symptom tej ogólnej duchowej sytuacji — to podnieść problem cywilizacji”. *** Nacjonalizm jest tylko szczególnym przypadkiem pożądanej powszechnie tęsknoty za wiarą, inkorporującym pojęcia ogólne spowinowacone z katolicką wczesną scholastyką. Gdybyśmy zebrali razem wszystkie próby tej tęsknoty za wiarą sięgające po romantyzm, scholastykę, platońskie idee (próby zatrzymujące się w czasie, który upłynął), to nasza epoka charakteryzowałaby się duchowym romantyzmem. Ale pozytywizm dnia powszedniego nie bierze tych prób serio; one są literaturą. (Także socjalizm bierze on o tyle tylko na poważnie, o ile ten reprezentuje namacalne interesy). ROBERT MUSIL (1880-1942) Austriacki pisarz, eseista i filozof, autor powieści pt. Człowiek bez właściwości (Der Mann ohne Eigenschaften, 1930-1943). Z wykształcenia inżynier, znakomicie rozeznający się w naukach ścisłych, świetny diagnosta stanu intelektualnego i powikłań społecznych swojej epoki.
Jakie są różnice między kompetencjami a kwalifikacjami?Które kompetencje są kluczowe?Jak najlepiej budować zespół?Jak być przywódcą akceptowanym?Przewodzenie oparte na przymusie czy ""przewodzenia bez przewodzenia""?Czy wszyscy powinni pracować zawodowo?Te i inne problemy porusza książka Zarządzanie kompetencjami Tadeusza Oleksyna, dostarczając równocześnie charakterystyk najważniejszych kompetencji, niezbędnych dla funkcjonowania:organizacji jako całości,przywódców, z uwzględnieniem modeli przywództwa i cech osobowościowych,pracowników merytoryczno-wykonawczych, operacyjnych, menedżerów oraz specjalistów,poszczególnych grup zawodowych z sektora przedsiębiorstw,przedsiębiorców - właścicieli małych i dużych firm.Osoby zainteresowane praktycznymi, skutecznymi metodami zarządzania w biznesie (i nie tylko) znajdą tu m.in:sposoby tworzenia systemów zarządzania kompetencjami w dużych i średnich organizacjachdobre praktyki związane z rozwojem kompetencji własnych (self-management).Książka jest też bogatym źródłem wiedzy dla teoretyków zarządzania, studentów i wykładowców. Zainteresuje także osoby luźniej związane z zarządzaniem, które chciałyby pełniej zrozumieć to, co się dzieje w ich organizacjach i w ich kraju oraz lepiej zarządzać własnym potencjałem i życiem zawodowym, a zwłaszcza rozwojem.
W książce odnajdziemy wskazówki odnoszące się nie tylko do związków natury romantycznej, ale do wszystkich rodzajów relacji międzyludzkich. Zgodnie z mądrością Mistrzów, każda z nich odzwierciedla nasz związek z Bogiem.Związki natury przyjacielskiej, miłosnej, małżeństwo i relacje z dziećmi mogą stać się największym oparciem w trudnościach i problemach życia codziennego. Jogananda w inspirujący sposób podkreśla korzyści płynące z pielęgnowania i podtrzymywania naszych więzi ze światem.Pragnienie doskonałości dla najbliższej osoby, odczuwanie czystej radości na myśl o jej duszy, jest przejawem boskiej miłości - na tym, według autora, polega prawdziwa przyjaźń. Przyjaźń pozwala nam objąć współczuciem i otworzyć się szerzej na otaczających nas ludzi. Uczy, że osądzanie, zazdrość, przesadna drażliwość i krytyka są jak trucizna dla naszego poczucia bezpieczeństwa i osobistego szczęścia.Niełatwo jest krytykować innych w odpowiedni, precyzyjny i życzliwy sposób, pisze Jogananda. Człowiek powinien najpierw nauczyć się krytycznie patrzeć na siebie samego. Właściwą postawą jest postrzeganie błędów innych ludzi ze współczuciem, jakby były naszymi błędami i przewinami. Tylko w ten sposób zbudujemy głębokie i satysfakcjonujące więzi z otoczeniem.Nie oznacza to jednak życia z przylepionym do twarzy uśmiechem, ani zgadzania się ze wszystkimi dookoła, bez względu na to, co robią lub mówią. Nie chodzi o to, by milczeć, by nikogo nie urazić. Ci, którzy starają się zadowolić wszystkich, by zyskać aprobatę dla siebie, często schodzą na manowce. Człowiek, który panuje nad swoimi uczuciami podąża ścieżką prawdy, dzieli się nią kiedy to możliwe i unika przekonywania tych, którzy i tak przekonać się nie dają. Taki człowiek wie, kiedy należy się odezwać, a kiedy zachować milczenie, ale nigdy nie idzie na kompromis w kwestii wyznawanych przez siebie ideałów oraz spokoju wewnętrznego. Taki człowiek staje się wielkim dobrem dla swojego otoczenia, siłą wspierającą cały świat.Przejawem siły i mądrości, według Joganandy, jest więc kochać tych, którzy nas nie kochają, współczuć tym, którzy nie mają współczucia dla nas, okazywać hojność tym, którzy nie mają jej dla innych. Nienawiść zatruwa duszę - traktując innych jak wrogów, pozbawiamy się szansy, by dostrzec piękno ich dusz.
Przełomowa praca C.G. Junga, będąca świadectwem odejścia od psychoanalitycznej tradycji Freuda w stronę projektu ""psychologii analitycznej"". Główne zagadnienia poruszane w książce to: rozszerzona koncepcja libido, analiza symboliki matki, podróż herosa jako walka o wyzwolenie się od matki, dialektyka śmierci i odrodzenia.
Drugi tom korespondencji Fryderyka Chopina, bogato ilustrowany autografami listów, opatrzony indeksami, wykazami źródeł, miscellaneami, bibliografią i notami biograficznymi postaci związanych z artystą. Zawiera korespondencję związaną z latami młodzieńczymi kompozytora oraz z okresem spędzonym za granicą po upadku powstania listopadowego aż do przyjazdu Chopina do Paryża wczesną jesienią 1831 roku, jak również z początkiem stałych letnich pobytów kompozytora w posiadłości George Sand w Nohant.
Tom drugi ukazuje się w dwóch woluminach, które obejmują:
część 1 — listy pisane od listopada 1831 do września 1838 roku
część 2 — listy pisane od listopada 1838 do maja 1839 roku
Listy zawarte w 1. części drugiego tomu Korespondencji Fryderyka Chopina dokumentują pierwsze lata pobytu Chopina w stolicy Francji, kiedy nikomu nieznany kompozytor-pianista z Warszawy, dzięki talentom towarzyskim oraz rosnącemu uznaniu dla jego twórczości i sztuki pianistycznej, zdobywał stopniowo miejsce w kręgu paryskiej elity artystycznej i polskiej Wielkiej Emigracji. Duże zainteresowanie badaczy budzą listy, które świadczą o przyjacielskich kontaktach Chopina z wybitnymi kompozytorami niemieckimi – Felixem Mendelssohnem Bartholdym i Robertem Schumannem. Szczególne znaczenie ma korespondencja z Marią Wodzińską i jej matką, będąca świadectwem rodzącego się uczucia Chopina do Marii i związanych z nią planów małżeńskich, które miały ostatecznie przynieść Fryderykowi bolesne rozczarowanie. W tym kontekście pojawia się słynne, lapidarne wyznanie George Sand pod adresem Chopina: „On vous adore”, zapowiadające nowy, a zarazem najważniejszy rozdział w jego doświadczeniach uczuciowych.
Listy zawarte w 2. części drugiego tomu Korespondencji Fryderyka Chopina dokumentują niezwykle ważne doświadczenie w życiu kompozytora, jakim była podróż na Majorkę z George Sand i jej dziećmi. Są tu m.in. listy do Juliana Fontany, będące kroniką majorkańskich wrażeń Chopina, opisem okoliczności powstania jednego z jego najsłynniejszych dzieł – cyklu Preludiów op. 28, a także świadectwem dramatycznego zaostrzenia się choroby artysty pod koniec pobytu w Valldemossie i podczas powrotnego rejsu do Barcelony. Ta część korespondencji dotyczy długiej rekonwalescencji Chopina w Marsylii pod troskliwą opieką George Sand, która właśnie wtedy podjęła ważną decyzję dotyczącą przyszłości swego związku z kompozytorem, zabierając go na pierwszy letni pobyt w Nohant. W tym okresie też jej nagła fascynacja Chopinem, o czym pisała w słynnym liście-rzece do Wojciecha Grzymały (zob. Miscellanea), przeobraziła się w stałe i głębokie uczucie, które zaważyło nie tylko na życiu artysty, lecz również na jego twórczości.
Czy nauka z niechęcią odwraca się od zespojenia z teologią?W każdym razie nie może zadowolić się ani konkordyzmem, ani dyskordyzmem. Brakującym ogniwem, jak uważa Dominique Lambert, może być tylko filozofia. W matematyce, astrofizyce, ewolucjonizmie, biologii i w innych dyscyplinach dokonywane są wybory wskazujące na potrzebę hermeneutyki przyrody i ładunku etycznego nauki. Otwiera się perspektywa, w której kwestia teologii przybiera nowy kształt. Na podstawie analizy zdarzeń znaczących drogę od Soboru Watykańskiego I do encykliki Fides et ratio autor przedstawia teologię Stworzenia jako teologię współtworzenia. W czasach ponownego oczarowania nauką proponuje ogląd oddający należne miejsce stwarzaniu przez człowieka i Stworzeniu Boskiemu.Szacunek dla nauki nie idzie dla mnie w parze z jakimś rodzajem dymisji na płaszczyźnie wiary. Otwarcie nie oznacza w żadnym razie teologicznej rezygnacji. Ta książka opiera się na nadziei, że możliwy jest dialog, który nie okalecza ani prawdy naukowej, ani prawdy teologicznej. Wierzący naukowiec nie musi więc chować swojej wiary do kieszeni, gdy używa myśli. Przeciwnie, lepiej dla niego, jeśli w trosce o prawdę będzie oddalał się od postaw polegających na tym, że dla uniknięcia dyskusji lub z pobudek czysto demagogicznych próbuje się zacierać istotne kwestie wiary, aby trzymać fason przed naukowcami ateistycznymi lub agnostycznymi. Z mojego punktu widzenia lepiej więc wyłożyć karty na stół i, w duchu tolerancji i gotowości do słuchania, zaświadczać o swojej wierze i oddawać jej rację, choćby oznaczałoby to konieczność odebrania krytyki, trafnej lub nie, ze strony uczonych niepodzielających tych samych przekonań. (Autor)Dominique Lambert profesor filozofii nauki na Uniwersytecie w Namur, członek Belgijskiej Akademii Królewskiej. W obszarze jego zainteresowań znajdują się zagadnienia dotyczące korelacji pomiędzy światem nauki i teologii, kosmologii, biologii, historii kosmologii. Jest laureatem nagród Fundacji Georgesa Lemaitre'a oraz Europejskiego Towarzystwa Badań nad Nauką i Teologią.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
