Ten dział kierowany jest do pasjonatów podróżnictwa, którzy poszukują nowych, nieznanych miejsc. Dla tych co uwielbiają podróże i związane z nimi doznania i przygody polecamy szeroki wybór reportaży podróżniczych, literaturę podróżniczą, pamiętniki, opowiadania, albumy, mapy, magazyny podróżnicze. Główne atrakcje i szalki turystyczne, egzotyczne miejsca, opisy najpiękniejszych miejsc w Polce i na świecie, piękne fotografie przedstawiające potężne budowle, miejsca pamięci, kunsztowne dzieła sztuki i piękno natury. Przewodnik po polskich i światowej klasy muzeach i prezentowane w nich dzieła sztuki.
"Nowy bedeker gdyński" stanowi kontynuację wydanego w 1995 i 2001 roku "Bedekera gdyńskiego" autorstwa Kazimierza Małkowskiego. Prace nad trzecią edycją przerwała śmierć tego niestrudzonego kronikarza dziejów miasta. Kontynuacji dzieła podjął się Dariusz Małszycki, pracownik Muzeum Miasta Gdyni. Obecne wydanie, dedykowane pamięci pierwszego Autora, zawiera poprzednie hasła dotyczące ważnych tematów z historii i współczesności nadmorskiego miasta, a także nowe informacje o wydarzeniach, które na trwałe wpisały się w gdyński krajobraz. "Nowy bedeker gdyński" łączy w sobie dwie perspektywy: historyczną, która odwołuje się do czasów powstawania i rozwoju głównego portu II Rzeczypospolitej, i współczesną, którą tworzy nowe pokolenie gdynian. Wiadomości zawarte w hasłach uzupełniają informacje praktyczne. Z myślą o miłośnikach Gdyni przygotowano również opisy tras umożliwiających lepsze poznanie tego pięknego miasta. Kazimierz Małkowski - urodzony 3 marca 1933r., gdynianin. Popularyzator wiedzy o Gdyni, regionie kaszubskim i gospodarce morskiej.Współzałożyciel Koła Starych Gdynian, członek Towarzystwa Miłośników Gdyni oraz założyciel Koła Przewodników Turystycznych przy PTTK w Gdyni. Do ostatnich chwil życia aktywny przewodnik turystyczny. Za swoją działalność odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz medalem im. Eugeniusza Kwiatkowskiego za wybitne zasługi dla Gdyni. Dariusz Małszycki - urodzony w 1970 r. w Kartuzach,z wyboru gdynianin. Starszy kustosz, od ponad siedemnastu lat pracownik Muzeum Miasta Gdyni (opiekuje się zbiorem fotografii i negatywów). Badacz historii harcerstwa gdyńskiego i XX-wiecznej historii Gdyni (zwłaszcza dziejów kin i dzielnic). Współautor książki "Wielki Kack. Dzieje kaszubskiej wsi" oraz autor książki "Harcerstwo w Gdyni w okresie międzywojennym i czasie okupacji (1928-1945)", a także licznych artykułów związanych z tym tematem (m.in. w "Roczniku Gdyńskim"). Autor lub współautor wielu wystaw i publikacji muzealnych.
Antarktyda jest wymarzonym celem chyba każdego podróżnika. Ponieważ szanse na samodzielną wyprawę na ten wyjątkowy kontynent są małe, autor zdecydował się na grupowy wyjazd komercyjny. Jednak nie poleciał tam samolotem ani nie popłynął zwykłym statkiem – aby poczuć smak przygody, wybrał rejs żaglowcem. Podróż taką poleca szczególnie amatorom żeglarstwa, bo będą mogli „pobiegać” po rejach, zapalonym turystom, ponieważ dotrą do miejsc trudno dostępnych i bardzo rzadko odwiedzanych, jak Tristan da Cunha, miłośnikom natury, gdyż przyroda była największą atrakcją tej wyprawy, a przede wszystkim entuzjastom fotografii, bo będą usatysfakcjonowani różnorodnością kadrów.
Album jest fotograficznym zapisem tego niezwykłego rejsu. Zobaczymy groźne fale Cieśniny Drake’a i Morza Scotia, wspaniałe krajobrazy lodowe na Morzu Weddella, niezwykłych kształtów góry lodowe i ogromne góry stołowe, pośród których „Europa” raz była majestatycznym żaglowcem, a raz kruchą łupiną. Poznamy Georgię Południową – subantarktyczną wyspę, ziemię pingwinów królewskich, których kolonie liczą setki tysięcy osobników, a także królestwo słoni morskich i kilku milionów uchatek antarktycznych; to na nią dotarł bohaterski Shackleton wracający w 1916 roku ze swojej nieudanej próby przejścia przez Antarktydę. Ujrzymy Nightingale, wyspę w archipelagu Tristan da Cunha, gdzie gniazdują albatrosy, a ich młode usiłują dziobnąć zbyt ciekawskich turystów. Na Antarktydzie i na sąsiednich wyspach odwiedzimy argentyńskie stacje badawcze i domy polarników ze szwedzkiej wyprawy Nordenskjölda zimujących tu w 1903 roku. Dotrzemy do opuszczonych baz wielorybniczych na Wyspie Zwodniczej i na Georgii Południowej, gdzie kilkadziesiąt lat temu ludzie, zabijając dla zysku miliony uchatek, fok i wielorybów, doprowadzili prawie do wyginięcia tych zwierząt. W podróży przez południowy Atlantyk będą nam towarzyszyć dostojne albatrosy wędrowne.
Zapraszamy na rejs „Europą” na Antarktydę i Georgię Południową. Popłyniemy z Ushuai w Ameryce Południowej, a podróż zakończymy w Afryce, w Kapsztadzie.
Przewodnik po polskiej literaturze pięknej od XVI do XXI wieku „500 polskich książek, które warto w życiu przeczytać” (Muza 2012) zaliczył „Syberię” Jacka Pałkiewicza do pozycji, które z różnych powodów wypada znać.
Jacek Pałkiewicz to jeden z najwybitniejszych podróżników odkrywców. Dotarł do najdalszych i najbardziej niezwykłych zakątków naszej planety. Jego książki i reportaże są czytane z ogromnym zainteresowaniem na całym świecie, a jego działalność przyczynia się do pogłębienia wzajemnego zrozumienia między ludźmi oraz szerzenia idei ochrony środowiska naturalnego.
Michaił Gorbaczow
laureat Pokojowej Nagrody Nobla, jedyny prezydent ZSRS
Wyprawa „Syberia ‘89” kierowana przez Jacka Pałkiewicza odegrała wielką rolę w ociepleniu relacji Wschód–Zachód w burzliwym okresie pierestrojki, punkcie zwrotnym w historii XX wieku.
„Corriere della Sera”, Mediolan
Marzyłem, by gdzieś pojechać na daleką wyprawę, taką niezwykłą, którą się zapamięta do końca życia. Mieliśmy z Jackiem jechać na Syberię, ale się zrobiło, jak się zrobiło – prezydentowi nie wypada brać udziału w tego rodzaju eskapadzie.
Bronisław Komorowski
prezydent RP
Dziennik Katarzyny z Sosnowskich Platerowej jest jednym z najciekawszych polskich opisów podróży do Italii w XVIII w.
Tym bardziej cennym, że pozostawiła go kobieta. Choć ówczesne Polki często wyjeżdżały do Włoch, spisanych wrażeń zachowało się niewiele.
10 sierpnia 1519 roku z Sewilli wypłynęło pięć statków dowodzonej przez Ferdynanda Magellana Armady Molukańskiej. Wyruszała ona na poszukiwanie nowej, zachodniej drogi wodnej do Wysp Korzennych, skąd pochodziła większość goździków, pieprzu i gałki muszkatołowej, cenionych wówczas w Europie nie mniej niż złoto.
Trzy lata później z tej wyprawy powrócił tylko jeden statek prowadzony przez kilkunastu krańcowo wycieńczonych żeglarzy, ale z ładowniami pełnymi przypraw. Znacznie jednak ważniejsze było to, że statek ten – pierwszy w dziejach – opłynął Ziemię.
"Poza krawędź świata" to próba przedstawienia pełnej historii wyprawy Magellana, opowieść o intelektualnej i fizycznej odwadze, samotności i zaślepieniu, olśniewających odkryciach i bajkowych mirażach, podróż po świecie wyłaniającym się ze średniowiecza i wkraczającym w epokę renesansu. A także barwny obraz do dziś mało znanych ludów i zamieszkanych przez nie lądów oraz pasjonująca jak najlepszy thriller kronika zmagań o władzę nad światem.
Nieustępliwy, przebiegły i odważny, Magellan był człowiekiem pełnym sprzeczności, zarówno konsekwentnym, jak i niecierpliwym, przenikliwym, a mimo to ślepym. Był wizjonerem, który kierując się instynktem, zapomniał o ideałach. Ambitny aż do przesady, bez wahania uciekał się do najgorszego, żeby utrzymać dowództwo powierzonych mu statków, przeżył niewyobrażalne sztormy, głód oraz kilka buntów – i trzeba było połączonych sił trzech tysięcy ludzi, żeby go zabić.
Laurence Bergreen, absolwent Harvardu i juror konkursów literackich, napisał siedem książek. Specjalizuje się w literaturze faktu, głównie biografiach. Zajmował się tak znanymi postaciami, jak Irving Berlin, Al Capone czy Louis Armstrong. Mieszka w Nowym Jorku.
,,Alpy na wariata"" to książka - przynęta. Na tych, którzy ciągle na przyszłośćodkładają realizację swoich marzeń. Przekładają na później zamianę wizjiw czyny, uciszają drzemiące w nich ambicje i pasje. Jej bohaterowie potrafiąbowiem bez oporów wsiąść w samochód i pędzić przed siebie tysiące kilometrów,by zdobyć upragniony szczyt.Książka zawiera cztery opowieści o górach, wędrówce wśród skał oraz męskiejprzyjaźni. Tu nie ma hoteli, a zamiast tego noclegi co najwyżej w namiocie,chociaż częściej w samochodzie lub pod gołym niebem. Książka pokazuje, żew dzisiejszych czasach można jechać w nieznane, nawet w centrum Europy.,,W nieznane"" znaczy po prostu na oślep wybierając kierunek, nie do końcawiedząc, gdzie droga poprowadzi. Jej bohaterowie, gdy tylko mogą, ruszająw góry, by dać się ponieść swojemu szaleństwu. Ich ambicja nie opada wrazz upływem potu i zmęczeniem ciała. Nie ustępują, mimo porażek i błędów.Siła gór kontra siła grupy śmiałków - to esencja czterech wypraw książki,,Alpy na wariata"".
1980 rok. Na pustkowiu tuż przy granicy z Meksykiem pewien myśliwy znajduje dwa miliony dolarów. Niedawno w trakcie transakcji narkotykowej doszło tu do krwawej strzelaniny. Llewelyn przywłaszcza sobie gotówkę, marząc o rozpoczęciu nowego życia. Ale jego tropem podąża psychopatyczny morderca...Filmową adaptację powieści w reżyserii Ethana i Joela Coenów (2007) nagrodzono aż 4 Oskarami.
Ekskluzywny reprint przewodnika z 1935 r. z 20 planami i mapami dołożonymi w kieszonce na tyłach publikacji. Znajdziemy w nim propozycje wycieczek krajoznawczych oraz opisy najważniejszych zabytków. Zawiera informacje o następujących krainach:
Wileńszczyzna
Nowogródczyzna
Grodzieńszczyzna
Suwalszczyzna
Kurpiowszczyzna
Puszcze Białowieska i Świsłocka
Podlasie
Polesie
Już czas.
Możesz zmienić to wszystko, czego nie lubisz w swoim życiu. Możesz wreszcie wstać z kolan i poczuć, że żyjesz.
Możesz być szczęśliwa i wolna.
Daję słowo honoru.
Wiem, że to jest możliwe.
Bo ja tak zrobiłam.
To jest trzecie, zmienione i rozszerzone wydanie tej książki.
Napisałam ją w połowie na nowo.
Dla Ciebie.
Beata Pawlikowska
Krzysztof Samborski - dziennikarz i podróżnik, były redaktor naczelny pisma MOTO VOYAGER od ponad 20 lat w siodle motocykla zwiedza świat, takie kraje jak Afganistan, Indie, Maroko czy Mongolia to jego pasja. Liczne i częste wojaże pozwoliły mu zgromadzić bogate doświadczenie w najrozmaitszych tematach związanych z turystyką motocyklową.
Książka traktuje o wrażeniach i obserwacjach autora z jego kilkunastu podróży po krajach Azji Centralnej: Kirgizji, Tadżykistanu, Uzbekistanu, Afganistanu i zachodnich Chinach. Jednak nie ma tu mowy o tekstach w stylu „przyjechałem, zjadłem kolację i poszedłem spać”. Ta książka to reportaż, trochę pogłębiony o dygresje historyczne, ale bez zbędnego dydaktyzmu.
Są to miniatury o ulotnych zjawiskach w pewnym wielkim oriental¬nym mieście. Canetti krąży po arabskich i żydowskich dzielnicach miasta, oddycha jego osobliwymi zapachami, obserwuje targujących się sprzedawców na bazarach i sprzedawczynie pachnącego chleba, wsłuchuje się w slumsach w głosy niewidomych, żebrzących czy po¬zbawionych języka kalek, zdumiewa się na widok twarzy biednych Żydów w mellah, staje się świadkiem najbardziej intymnych sytuacji, spostrzega różnorodne złośliwości, nędzę i prostytucję, a tropi tę jed¬ną tylko tęsknotę – za lepszym życiem. W tych prozaicznych tekstach o nader powściągliwej subiektywności rygorystyczny obserwator na¬słuchuje głosów, które już spoza rzeczywistości umieją objawić rze¬czy ostateczne” (François Bondy).
Książka została opracowana przez zespół autorski pracowników Katedry Zarządzania Turystyką Uniwersytetu Szczecińskiego w ramach grantu Narodowego Centrum Nauki. Publikacja może być wykorzystana w środowisku akademickim, przez studentów, doktorantów, słuchaczy studiów podyplomowych oraz pracowników dydaktyczno-naukowych interesujących się problematyką środków Unii Europejskiej. Wyniki przeprowadzonych badań powinny zainteresować także przedstawicieli podmiotów gospodarki turystycznej, tj. przedsiębiorców turystycznych, jednostek samorządu terytorialnego wszystkich szczebli oraz organizacji turystycznych (regionalnych, lokalnych, samorządu gospodarczego turystyki).
W książce przedstawiono następujące zagadnienia:
- funkcjonowanie Unii Europejskiej oraz podstawy europejskiej polityki turystycznej;
- struktury funduszy Unii Europejskiej oddziałujące na rozwój gospodarki turystycznej;
- funkcjonowanie regionalnej i lokalnej gospodarki turystycznej, w tym analizę poziomu atrakcyjności turystycznej regionów;
- analizę aplikowania i wykorzystania funduszy europejskich w regionalnej gospodarce turystycznej w perspektywie finansowej na lata 2007-2013;
- efekty i kierunki wykorzystania funduszy europejskich w gospodarce turystycznej w kolejnej perspektywie finansowej Unii Europejskiej na lata 2014-2020.
Książka ,,Ocean Niespokojny"" jest relacją z próby przejścia Oceanu Spokojnego łodzią wiosłową na trasie z Japonii do wybrzeża Ameryki. Książka nie jest zredagowanym dziennikiem pokładowym... To opis niedokończonego rejsu, przez pryzmat przeciwności podróżniczego losu, jak również przedstawienie świata oceanu i walki z żywiołem. To także opowieść o tym, że naszym życiem rządzi przeznaczenie i nieuchronność, na które tak naprawdę nie mamy żadnego wpływu. W treści nie brak refleksji autora, które mogły się nasunąć tylko w samotności i obliczu otaczającego bezmiaru, jakim jest ocean. Książka bardzo ekskluzywnie wydana: twarda oprawa, 216 stron w tym 64 strony z fotografiami.
Pielgrzymka dwóch młodych kobiet do Santiago - czyli przemierzenie piechotą Europy praktycznie bez przygotowania logistycznego, z niewielką ilością środków finansowych - to robi wrażenie. Jednak ten zbiór opowiadań nie powstał po to, by wzbudzać podziw, lecz z potrzeby serca. Nie bez znaczenia była też zachęta ze strony osób znających tę historię do przelania jej na papier. Sama Autorka nigdy nie przedstawiała swej pielgrzymki w kategorii wyczynu (choć liczba przemierzonych kilometrów nasuwa takie skojarzenie!). Pielgrzymka do grobu św. Jakuba była wyrazem jej pokory, zawierzenia Bogu i pragnienia, by doświadczyć Jego bliskości. Już samo wysłuchanie bezpośredniej relacji od osoby, która dotarła piechotą do Santiago de Compostela, jest niezwykłym przeżyciem. Dla wielu Czytelników, którzy być może nie mają takiej możliwości, równie cenna i ubogacająca będzie lektura opowiadań z tej pielgrzymki, które zawiera ten tom.
-Jedziecie na TEN Madagaskar? - z niedowierzaniem dopytywali nasi znajomi, gdy poinformowaliśmy ich o swoich zamiarach.
- Podróż dookoła świata na rowerach wam nie wystarczyła?
Kto raz zaznał prawdziwego życia w siodełku wie, że nawet stukrotne objechanie świata nie zaspokoi głodu podróży - bo przecież we włóczędze nie chodzi o bicie rekordów czy wypełnianie statystyk, ale o to, by nieustanie gonić za horyzontem. Tak, brakowało nam drogi. Tak, postanowiliśmy pojechać na TEN Madagaskar.
Dlaczego tam? A czyż jest jakieś inne miejsce na Ziemi, gdzie ludzie odkopują kości zmarłych w radosnej ceremonii, tańcząc przy tym i śpiewając? Gdzie od milionów lat w konarach drzew skaczą lemury, a od czasu do czasu (od lat kilkunastu) wskakują i na plecaki turystów, jeśli ci ma-ją w nich banana lub mandarynkę? Czynie chce się człowiekowi udać w miejsce, gdzie poranki pachną wanilią, w prastarym lesie łatwiej wypatrzyć kameleona niż rozbitą butelkę po piwie, a nawet najwytrawniejszy lingwista połamie sobie język, próbująć nauczyć się lokalnego narzecza lub choćby wymówić imię popularnego mal-gaskiego króla Andrianampoinimerinan-driantsimitoviaminandriampanjaka?Któż wkońcu nie chciałby pojechać do miejsca, którego już sama nazwa, jak pisał Arkady Fiedler, „jest jak magiczne hasło, jak nie-zwalczona pokusa, jak wyzwanie do szaleństw"?
Czy mogliśmy wybrać inne równie fascynujące miejsce jako cel swojej kolejnej podróży? Teoretycznie tak, ale dopóki nie zostaną uruchomione połączenia pasażerskie z Alfa Centauri pozostał nam „ósmy kontynent". - ze wstępu do ksiażki "Przez Madagaskar na rowerach"
Wstęp
W drodze na „Ósmy kontynent”
Madagaskar – Antananarivo
Madagaskar – Część południowa
Madagaskar – część północna
To i owo dodatkowo
Krótki informator praktyczny
Druga, wyczekiwana część Przez świat na rowerach w dwa lata . Nie pamiętam, kiedy dokładnie zdaliśmy sobie z tego sprawę. Wiem, że nastąpiło to jednego z tych dni, gdy byliśmy sami na drodze, mieliśmy przed sobą otwartą przestrzeń, a wiatr trochę ucichł, pozwalając pozbierać myśli. A z tych wynikło, że wielka część naszej wycieczki była pogonią za uciekającym czasem. Dotrzeć do miasta przed zmierzchem, opuścić kraj przed upływem ważności wizy, zdążyć przed zimą. Właśnie wtedy zrozumieliśmy, że ten pośpiech nie ma sensu, upływających godzin i dni i tak nie dogonimy. Lepiej zwolnić. Wszystko przemija, nowe nie zawsze przynosi lepsze. Carpe diem?
zapiski spełnionych marzeń
A potem leniwie drepczemy na dół, podpatrując ogrody i sposoby na ozdobienie muru lub rozczulając się majtkami na sznurku, przesłaniającymi świat św. Antoniemu w malutkiej kapliczce. Zaglądamy do otwartych sklepików. Zatrzymujemy smaki z mercatino (ryneczku), kupujemy kawałek owczego sera i czerwone wino. Wszędzie mnóstwo mieszkańców, wylegli gromadnie na spacer.
Apetyczne są takie niedziele. Można potem wrócić do powszedniego dnia, porządków, prasowania, a mimo to z lekkością unosić się nad ziemią...
Książka zawiera 36 kolorowych stron ze zdjęciami z Toskanii.
Autorka ukończyła wychowanie plastyczne w PWSSP (obecnej ASP) w Poznaniu oraz reżyserię teatru dzieci i młodzieży przy PWSST we Wrocławiu. Przez kilka lat pracowała jako nauczycielka plastyki, by potem jako instruktor plastyki i teatru z sukcesami działać w Gminnym Ośrodku Kultury "Sokół" w Czerwonaku pod Poznaniem. W 2007 roku wyprowadziła sie z Polski i zamieszkała w Toskanii. Pracuje jako gospodyni u zaprzyjaźnionego księdza i z tej perspektywy spogląda na świat dookoła siebie. Założyła własną pracownię, wróciła do malarstwa, wytwarza świece artystyczne, tworzy aranżacje florystyczne.
Książka na podstawie ulubionego przez internautów bloga o ż yciu w Toskanii
Sylwia: Nie wyobrażam sobie picia porannej kawy bez czytania Pani bolga! To zapiski moich jeszcze niespełnionych marzeń :)
Darek: Od zeszłego tygodnia usiłuję nadrobić ponad dwa lata, czytając Pani zapiski, oglądając zdjęcia i przede wszystkim podziwiając decyzję. W blogu widać Pani toskańskie zauroczenie i czuję to do dziś. Wkłada Pani sporo serca w tworzenie tego swoistego okna na Toskanię, a Pani talnety artystyczne dopełniają całokształtu. Dziekuję za chęci dzielenia się radością z innmi.
Dwie przyjaciółki: iberystka Justyna Minc i prawniczka Paulina Pilch zdecydowały się zrealizować swoje marzenie o podróży dookoła świata. Postanowiły, że ich podróż będzie typowym gap year - nie planowały wyjazdu na stałe, nie chciały włóczyć się po świecie kilka lat. Rzuciły dobre prace w warszawskich firmach i pod koniec sierpnia 2010 wyruszyły na wschód - pociągiem do Moskwy. Książka jest opisem rocznej podróży dookoła świata, zapisem nisamowitych doświadczeń, niezwykłych wrażeń, przygód i przemyśle autorek. Pomysł powstał podczas pisania bloga - zapisu podróży. Sam blog pisany początkowo w celu porozumiewania się z najbliższymi, szybko okazał się rewelacyjnym sposobem udokumentowania wszsytkiego tego, co się wokół obu dziewczyn działo. Ich relacje to kopalania wiedzy dla tych, którzy marzą o takiej podróży, ale nie mają pojęcia, jak się przebić przez urzędowe przeszkody, finansowe pułapki, barierę językową i różne niebezpieczeństwa. W 2010 roku blog był nominowany do nagrody Travelera National Geographic.
Drugi tom i kontynuacja podróży dwóch dziewczyn, które zrobiły sobie rok przerwy (gap year) od pracy w rozpędzonej warszawskiej korporacji i wybrały się w pełną przygód podróż. W drugiej części znajdą się w Austarlii, Nowej Zelandii, przez Pacyfik dotrą do Argentyny, Chile, Peru, Boliwii. Potem odkryjemy z nimi uroki Brazylii, trudną drogę do Panamy, bananową republikę Kostaryki, Nikaraguę, Gawtemalę, Meksyk nie tylko aztecki i na deser Nowy Jork. Przenikiwa obserwacja podróżniczek także i w tej części nas nie opuszcza , wszystko tętni życiem oraz humorem i optymizmem. Dodatkową wartością książki są praktyczne porady dla potencjalnych naśladowców (transport, noclegi, kuchnia, poziom cen).
Wyruszając z domu. miałyśmy cztery wizy w paszporcie, plecaki przeładowane niepotrzebnymi rzeczami i... strach w oczach. Po miesiącu, gdy opuszczałyśmy Mongolię, po strachu nie było śladu, duża część zbędnego bagażu została wyrzucona lub odesłana do domu, a nam wydawało się, że oto zdobywamy świat i nikt już nam nie stanie na drodze. Stanęły Chiny i ich miliard trzysta milionów mieszkańców, ale potem było już tylko łatwiej...
Z góry zakładałyśmy, że podróż ta będzie typowym gap year (roczną przerwą w życiu zawodowym, przeznaczaną zazwyczaj na podróże lub pracę w wolontariacie). Nie wyjeżdżamy z Polski na stałe ani nie zamierzamy włóczyć się latami. Zostawimy wszystko i wyruszymy w nieznane ale bez poczucia ucieczki, tylko ze świadomością, że po roku wrócimy, bogatsze o nowe doświadczenia i niezapomniane wspomnienia
Gdzie diabeł nie może Dziewczyńska podróż dookoła świata
Spis treści:
Gapjer, czyli rok w podróży
Mapka podróży opisanej w części l
Rosja
Mongolia - stiep, stiep i susliki
Chiny
Japońskie impresje
Hongkong i Makau - czyli niby Chiny, ale trochę inne
Wietnam - czyli znowu jesteśmy na krótkich wakacjach
Kambodża
Tajlandia po raz pierwszy - two nights in Bangkok
Indie
Pierwsza tercja za nami - krótkie podsumowanie
Laos - Order Miliona Stoni i Biatego Parasola
znów Tajlandia - w drodze do Bangkoku
Malezja - kokosy i multikulti
Przez Jruman Show do Indonezji
Mapka podróży opisanej w część II
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
