Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Książka poświęcona została niezwykle ważnej problematyce. Walory naukowe, poznawcze i edukacyjne pracy podkreślają autorskie tabele i rysunki. Podejmując ciekawą formę szkicu, Autor w sposób inspirujący skłania do refleksji, dyskusji i dalszych poszukiwań. Szkic to w istocie swej projekt czegoś, to zakreślenie ram problematyki bez wnikania w jej szczegóły. W sztuce szkic oznacza swobodny rysunek, zazwyczaj koloru czarno-białego, „podkład” pod realizację większego dzieła, później wypełnianego barwami. Przyjęcie przez Autora książki konwencji szkicu skłania nie tylko do kreatywnego pochylenia się nad niezwykle ważną problematyką, ale także inspirująco zachęca do twórczej refleksji oraz do podejmowania autorskich prób realizacji zasygnalizowanych koncepcji w praktyce wychowawczej.
Z recenzji prof. zw. dr hab. Urszuli Ostrowskiej
Książka Szkice do teorii wychowania kreatywnego powstawała w latach 2010–2012. Autor wykorzystał w niej artykuły lub ich fragmenty wcześniej już publikowane w innych pracach zbiorowych, na użytek niniejszej pracy zebrane, uporządkowane i zmodyfikowane. Całość została wzbogacona o fragmenty referatów wygłoszonych na konferencjach naukowych.
Kreatywność, twórczość i rozwój to procesy, które nierozerwalnie wiążą się z życiem ludzkim, zarówno w wymiarze społecznym, jak i jednostkowym. Wyróżniają one człowieka spośród innych istot żywych i wynoszą go ponad świat materialny. Stanowią jednocześnie warunek sine qua non kultury ujmowanej nie socjologicznie czy etnograficznie, ale normatywnie, a więc widzianej w optyce wartościującej, która pozwala snuć refleksję o kulturze wysokiej. Może być ona udziałem i doświadczeniem wielu, nie tylko elit, jeśli wyrasta z ideałów i aspiracji do doskonalenia moralnego właściwych każdemu człowiekowi. Taka kultura jest zdolna podnieść życie ludzkie, a razem z nim i kondycję moralną społeczeństwa na wyższy poziom...
Rozwój dziecka to skomplikowany proces, którego poprawność wpływa nie tylko na jego osiągnięcia w szkole, ale także na sprawność dziecka w życiu dorosłym.dr Bartłomiej Gorlewski
Niniejsza publikacja stanowi rezultat badań empirycznych nad kształtowaniem się postaw młodzieży szkolnej wobec pracy i jej otoczenia instytucjonalnego. Została ona podzielona na dwie części. W pierwszej, teoretycznej Autorka przedstawia stan wiedzy i badań przeprowadzonych przez specjalistów z różnych dziedzin nauki, których dokonania miały wpływ na prowadzone przez nią badania. Część druga ? empiryczna ? stanowi prezentację przeprowadzonych badań porównawczych, polskiej i norweskiej młodzieży licealnej, w zakresie prezentowanych przez nią postaw wobec pracy i jej otoczenia instytucjonalnego. Autorka docieka, czy i jakie znaczenie w formułowaniu oczekiwań i postaw młodzieży mają płeć, narodowość, wyznanie, zaangażowanie religijne i wcześniejsze doświadczenia w wykonywaniu pracy zarobkowej, tzn. zmienne, które w oparciu o dokonane wszechstronne analizy mogą mieć znaczący wpływ na postawy młodzieży.
Na całość książki składa się ponad 200 autorskich programów wybranych ze względu na ich różnorodność. Prawie połowa z nich została przedstawiona w poszczególnych rozdziałach podręcznika w ujednoliconej formie i przyporządkowana trzem głównym grupom wyodrębnionym ze względu na formę i przedmiot oddziaływań.
W pierwszym rozdziale zaprezentowano oddziaływania redukujące deficyty wychowawcze, w drugim ? oddziaływania psychokorekcyjne i w trzecim oddziaływania edukacyjne przez kulturę. Pozostała cześć programów została umieszczona w aneksie w skróconej formie.
Uzyskane z poszczególnych zakładów karnych i aresztów śledczych materiały, po odpowiednim opracowaniu, stały się podstawą do stworzenia niniejszego podręcznika, który, Autorka ma nadzieję, stanie się wartościowym materiałem nie tylko dla studentów i znawców problematyki resocjalizacyjnej i penitencjarnej, ale także będzie stanowić zachętę i inspirację do podejmowania dalszych działań dla praktyków.
Znaczny odsetek uczniów wykazuje niedojrzałą sprawność ruchową oraz niestabilność postawy. Taka niedojrzałość neuromotoryczna jest często uwarunkowana nagromadzeniem się odruchów pierwotnych (u prawidłowo rozwijających się dzieci odruchy pierwotne występują do szóstego miesiąca życia, a następnie zostają zastąpione reakcjami posturalnymi). Badania wskazują na bezpośredni związek pomiędzy niedojrzałością układu ruchowego a osiągnięciami w szkole. Dzięki odpowiedniemu wsparciu oraz szkoleniom nauczyciele oraz inni specjaliści mogą nauczyć się, jak rozpoznawać oznaki opóźnienia rozwojowego, aby dziecko mogło być skierowane do odpowiedniego terapeuty albo też objęte odpowiednim programem ćwiczeń. Książka stanowi zestaw narzędzi pozwalających: - rozpoznać, u których dzieci występują niedojrzałe odruchy, - wprowadzić program ćwiczeń fizycznych oraz ocenić wyniki. Książka została podzielona na trzy części: 1. W części pierwszej przedstawiono serię testów przesiewowych dla dzieci w wieku 4–7 lat, pozwalających sprawdzić obecność trzech odruchów, kontrolę równowagi statycznej, koordynację, percepcję wzrokową oraz integrację wzrokowo-ruchową. 2. W części drugiej omówiono podobną serię testów przesiewowych dla dzieci od siódmego roku życia wzwyż. 3. Część trzecia zawiera pełen program ćwiczeń integrujących, który można realizować w pracy z całą klasą lub też z mniejszymi grupami dzieci w trakcie jednego roku szkolnego. Sally Goddard Blythe jest dyrektorem Instytutu Psychologii Neurofizjologicznej (INPP) w Chester, zajmującego się oceną i nadzorem programów wyrównawczych dla dzieci i dorosłych ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, agorafobia i napadami paniki. Jest autorką uznanych publikacji, m.in. Odruchy, uczenie się i zachowanie... (2005), Harmonijny rozwój dziecka (2010), Jak osiągać sukcesy w nauce (2011).
Rodzina polska XXI wieku przeżywa zmiany i trudności w wymiarze, jaki trudno było wcześniej przewidzieć. Problemy te są konsekwencją dynamicznego rozwoju cywilizacyjnego w XX wieku i dotyczą jej istoty, struktury, modelu funkcjonowania, zwłaszcza zadań, z których szczególne miejsce zajmują szeroko rozumiane funkcje wychowawcze. Przyczyn owych zmian i trudności należy poszukiwać w różnych obszarach życia: od przemian cywilizacyjnych, przez postęp kulturowy, gospodarczy, ekonomiczny, technologiczny po zmiany w sferze moralnej i egzystencjalnej. Nie bez znaczenia dla funkcjonowania rodziny pozostają takie zjawiska, jak proces postindustrializacyjny i urbanizacyjny oraz dynamiczny postęp naukowy, który powodując liczne zmiany w systemie wartości, kreując przy tym nowe potrzeby człowieka, wymusza nową jakość życia jednostki i funkcjonowania rodziny. Celem opracowania jest inspirowanie do refleksji nad związkami pomiędzy różnymi wymiarami funkcjonowania rodziny a oddziaływaniem mediów na jednostkę i jej styl życia. W książce została przedstawiona wieloaspektowa analiza rodziny w kategoriach twórcy i odbiorcy treści medialnych. Autorzy szukają w niej odpowiedzi na pytania: Czy media zmieniały rodzinę? Jak, w jaki sposób, dlaczego i po co?
Z recenzji prof. dr hab. Wioletty Tuszyńskiej-Boguckiej:
Analizując całą listę zagrożeń, jakie wiążą się z korzystaniem przez młodych ludzi z mediów elektronicznych, możemy ulec pokusie skierowania całego wysiłku na maksymalne ograniczenie korzystania z nich. Wydaje się jednak, że kluczową sprawą jest stworzenie takiej kultury domowej, nakierowanej na bycie z innymi, rozmowę, wzajemną pomoc i wreszcie naukę i własny rozwój, która spowoduje, że dziecko/dorastający nie będzie liczył czasu do kolejnego filmu lub kolejnej sesji z komputerem. Jest to więc stworzenie swoistej ?kultury domowej?, czyli zbioru rozsądnych zasad korzystania z mediów. Niniejsza praca jest cennym przyczynkiem właśnie do takiej pracy i stanowi cenną pozycję wydawniczą.
Książka jest wielowątkową analizą zagadnień wczesnej edukacji. Bardzo obszerny materiał został w logiczny sposób podzielony na dwie uzupełniające się części.
W pierwszej opisano zjawiska zmieniającego się świata w subiektywnym odbiorze dziecka, a druga proponuje pewne rozwiązania do zastosowania w organizacji jego edukacji.
Wiele rozwiązań zasługuje na uwagę w świecie toczących się dyskusji nad doświadczeniami związanymi z przemianami we współczesnej oświacie.
Na podstawie recenzji wydawniczej dr hab Ewy Skrzetuskiej,
prof. nadzw. UMCS
Pokaż mi, co rysujesz, a powiem ci, co się dzieje w twoim wnętrzu...
Za pośrednictwem rysunków dziecko pokazuje, jakie jest. Nawet wtedy, gdy rysuje wyłącznie po to,
by sprawić komuś radość, pokazuje, co tak naprawdę dzieje się w jego wnętrzu.
Rysunek to doskonały kanał komunikacji, dzięki któremu możemy lepiej poznać nasze dziecko i odkryć jego potrzeby, dowiedzieć się, w jaki sposób pomóc mu sprostać wyzwaniom i jak wspierać je w radzeniu sobie z trudnościami czekającymi na nie na każdym etapie rozwoju.
Chcąc lepiej zrozumieć opowieść ukrytą w rysunku dziecka, warto zapoznać się ze wskazówkami cenionej pedagog, Nory Rodríguez. Dzięki jej sugestiom rodzice i wychowawcy nauczą się „słuchać” słów, których dzieci nigdy nie wypowiadają.
Odbiorcy:
– nauczyciele, wychowawcy, pedagodzy, psychologowie i rodzice.
– studenci psychologii i kierunków pedagogicznych.
Dlaczego warto nabyć tę książkę?
– to proste narzędzie, które podpowiada, w jaki sposób interpretować rysunki dzieci.
– opiera się na praktyce i doświadczeniu.
– wyjaśnia zasady „czytania” rysunków dzieci, zawiera liczne przykłady dziecięcych prac.
W książce Scenariusze przekorne i prawie niemożliwe Anna Biernacka i Stanisław Bortnowski, doświadczeni metodycy i nauczyciele języka polskiego, prezentują swoje pomysły na lekcje z poezji. W dokonanym przez nich wyborze wierszy przeważają utwory Bolesława Leśmiana, Wisławy Szymborskiej i Czesława Miłosza, ale znajdują się tu także wiersze innych współczesnych poetów polskich, takich jak Ewa Lipska, Janusz Szuber, Tomasz Różycki czy Tadeusz Dąbrowski. Autorzy kładą nacisk na metody aktywizujące, rozwijające wyobraźnię i kreatywność uczniów. Scenariusze łączy idea metodyczna ujęta przez Bortnowskiego w słowa: ""Oboje jesteśmy trochę szaleńcami i chcemy inaczej, niż nakazują tradycyjne wzorce, uczyć języka polskiego!"". Inaczej, ale i skuteczniej. Rezultaty bywają zaskakujące nie tylko dla nauczycieli, lecz także dla samych uczestników zajęć. ""Uczniowie potrafią więcej, niż ktokolwiek mógłby sądzić, nawet oni sami!"" - podsumowuje skuteczność pozornie zwariowanych metod Stanisław Bortnowski.
Jak jeść, by nie czuć głodu, a jednocześnie chudnąć? Należy zastosować się do koncepcji „jedzenia intuicyjnego”, opracowanej przez amerykańskie dietetyczki Evelyn Tribole i Elyse Resch. Dziesięć zasad zdrowego i racjonalnego odżywiania się pomoże każdemu zrzucić zbędne kilogramy, a jednocześnie zachować dobrą formę i radość życia.
Syntetyczne opracowanie zbiorowe o walorach wieloaspektowej monografii, poruszającej temat zaburzeń rozwojowych dzieci z rzadkimi zespołami genetycznymi i złożonymi wadami rozwojowymi. Autorzy przedstawiają analizę oraz ocenę możliwości i szans wczesnego wykrywania zaburzeń rozwojowych, skutecznego leczenia oraz wspomagania rozwoju i edukacji dzieci w różnym wieku poważnie zagrożonych niepełnosprawnością lub niepełnosprawnych. Cenną wartości ą poznawczą i praktyczną jest poradnikowy charakter tomu – stanowi on kompendium wiedzy dla nauczycieli oraz osób, które nie będąc pedagogami specjalnymi, mogą skutecznie pomóc stworzeniu odpowiedniego i indywidualnego programu rozwoju dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
W pracy resocjalizacyjnej pedagog nie tylko posługuje się posiadaną wiedzą i zdobytymi kompetencjami, lecz także wyciska na podopiecznym piętno własnej osobowości i stylu funkcjonowania, żeby pomóc mu zmienić swoje życie. Zadaniem wychowawcy jest dopasowanie posiadanej wiedzy i wykorzystywanych technik pracy z osobowością własną i podopiecznego. W niniejszej książce omówiono głównie kluczowe umiejętności i techniki stosowane w pracy resocjalizacyjnej z nieletnimi.Opisane umiejętności mogą być wykorzystywane zarówno w warunkach środowiska otwartego, placówkach resocjalizacyjnych pobytu dziennego, jak i ośrodkach całodobowych. Przedstawiona propozycja jest wynikiem przemyśleń i doświadczeń autora zdobytych w pracy z dziećmi i młodzieżą. Autor uważa, iż teorie poznawczo-behawioralne są godne uwagi w pedagogice resocjalizacyjnej. Wskazują na nieadekwatne treści poznawcze osób niedostosowanych społecznie, zalecają określone strategie zaradcze oraz uczą specyficznych sposobów rozwiązywania problemów wykorzystując instrukcje, modelowanie, ukierunkowane ćwiczenia i informacje zwrotne.Dla pełniejszego zilustrowania problemu oraz ze względu na poruszany obszar i cel opracowania w książce zostały podane przykłady zaczerpnięte z doświadczenia zawodowego autora.W książce autor chce pokazać Czytelnikom możliwości wykorzystania w pracy resocjalizacyjnej empatii, autorytetu, asertywności, sposoby motywowania wychowanków oraz rozwiązywania problemów. Oddana do ich rąk książka opisuje między innymi, jak kształtować prospołeczne umiejętności u nieletnich niedostosowanych społecznie. Uwzględnia wiele technik i umiejętności psychokorekcyjnych, takie jak: aktywne słuchanie, odzwierciedlanie, rozmowy motywacyjne czy praca zorientowana na rozwiązanie problemu.Zdolność do kształtowania prospołecznych umiejętności u nieletnich niedostosowanych społecznie jest jedną z kluczowych kompetencji pedagoga resocjalizacyjnego, która determinuje efektywność podejmowanych przez niego oddziaływań. Im więcej będzie się o tym mówiło, pisało i uczyło, tym większe korzyści będą odnosiły osoby niedostosowane społecznie, praktycy oraz społeczeństwo.Książka ta będzie pomocna zarówno dla teoretyków, jak i praktyków. Ponieważ uwzględnia zarówno teoretyczny, jak i praktyczny aspekt resocjalizacji, jest ona skierowana do szerokiego grona odbiorców. Polecamy studentom, badaczom, pedagogom resocjalizacyjnym, psychologom i socjologom zainteresowanym tą tematyką. Dla badaczy może być inspiracją do rozwijania teorii i prowadzenia studiów nad skutecznością interwencji psychokorekcyjnych, a dla praktyków - do pewnych rozważań porządkujących ich warsztat pracy. Książka jest zaadresowana przede wszystkim do tych osób, które chcą rozwijać swoje umiejętności wychowawcze potrzebne w pracy z osobami niedostosowanymi społecznie.
Światowy bestseller pośród publikacji poświęconych problemom, z jakimi każdego dnia zmagają się rodzice i dzieci. Praktyczne ćwiczenia i wskazówki ułatwiające opanowanie sztuki komunikowania się z dziećmi i... nie tylko z nimi sprawiają, że książka ta nie jest "zarezerwowana" tylko dla profesjonalistów. Jest przeznaczona dla każdego, kto chciałby nie tylko lepiej rozumieć i mądrzej kochać dzieci, ale i być przez dzieci kochanym i rozumianym. Książkę uzupełnia suplement: "Doświadczenia rodziców polskich".
Fragment „Jak mówić żeby dzieci nas słuchały Jak słuchać żeby dzieci do nas mówiły”
Pytania, zalecenia i relacje rodziców Odpowiedzi na pytania rodziców
1. Czy to ważne, aby zawsze wczuwać się w przeżycia dziecka?
Nie. Wiele naszych rozmów z dziećmi jest przypadkową wymianą zdań. Jeżeli dziecko mówi: „Mamo, dzisiaj po szkole idę do Davi-da" - nie wydaje się konieczne, aby należało odpowiedzieć: „A więc postanowiłeś, że odwiedzisz przyjaciela dzisiaj po południu". Zwykłe: „Dobrze, że mi to mówisz" - będzie wystarczającą odpowiedzią. Okazją do „wczuwania się" jest moment, kiedy dziecko chce ci powiedzieć, co czuje. Odwzajemnienie jego pozytywnych uczuć nie stanowi większego problemu. Nie jest trudno odpowiedzieć na dziecięcy okrzyk: „Dostałem dzisiaj 97 punktów z testu z matmy!" - z równym entuzjazmem: „97! Musisz być bardzo szczęśliwy!"
Natomiast negatywne emocje dziecka wymagają o wiele większej zręczności. Dlatego musimy pozbyć się naszych starych ciągotek do ignorowania, zaprzeczania, moralizowania itd. Jeden z ojców powiedział, że tym, co pomogło mu stać się bardziej wrażliwym na emocjonalne potrzeby jego syna, było porównanie zmaltretowanych, nie- j szczęśliwych chłopięcych uczuć z fizycznymi ranami. Czasami wyobrażenie sobie skaleczenia pozwoliło mu zdać sobie sprawę, iż jego syn wymaga takiej samej wytężonej uwagi z powodu swych zranionych uczuć, jakiej potrzebowałby, mając zranione kolano.
2. Co jest złego, gdy pytamy dziecko wprost: „Dlaczego tak to odczuwasz?"
Niektóre dzieci potrafią powiedzieć, że się boją, są złe lub nieszczę- j śliwę. Dla wielu jednak pytanie „dlaczego?" tylko powiększa ich problem. Do pierwotnego zmartwienia dochodzi jeszcze to, że dziecko musi teraz analizować przyczynę i dać rozsądne wyjaśnienie. Bardzo często dzieci nie wiedzą, dlaczego tak się czują, jak się czują. Innym razem nie mają chęci odpowiedzieć, ponieważ czują, że w oczach dorosłych to, co powiedzą, może wydać się nie dość przekonujące. („To dlaczego płaczesz"?).Podziękowania
List do Czytelnika polskiego
List do Czytelników
Jak czytać tę książkę i korzystać z niej
1. Jak pomóc dzieciom, by radziły sobie z własnymi uczuciami
2. Zachęcanie do współpracy
3. Zamiast karania
4. Zachęcanie do samodzielności
5. Pochwały
6. Uwalnianie dzieci od grania ról
7. Podsumowanie
A właściwie to o co chodzi?
Aneks
Wiele lat później
I Listy
II Tak, ale... A co, jeśli...Co byś powiedział na...?
III Ich język ojczysty
Trzydziesta rocznica
Następne pokolenie
Przemoc rówieśnicza to zjawisko, które dotyka wiele naszych dzieci. Mimo że wciąż powstają kolejne projekty i programy mające na celu wyeliminowanie przemocy, niemal w każdym szkolnym środowisku znajda się gnębieni i gnębiciele. Jak rozmawiać z dzieckiem będącym ofiarą przemocy? Jak mu pomóc? Odpowiedzi na te pytania poszukajcie w książeczce Nie wolno mnie gnębić! Pierwsza rozmowa o... przemocy rówieśniczej.
Książka skierowana jest do wszystkich tych osób, które są żywo zainteresowane dobrym zrozumieniem roli pedagoga i psychologa szkolnego oraz doskonaleniem ich specyficznego warsztatu pracy. Pozycja obejmuje osiem rozdziałów dotyczących monitoringu procesu edukacyjnego i elementów środowiska wychowawczego, działań w zakresie psychoprofilaktyki zachowań problemowych wychowanków, interwencji oraz propagowania właściwych wzorców zachowań w szkolnych relacjach. Czytelnik znajdzie w niej też wiele porad, wskazówek i propozycji ćwiczeń z uczniami.
Książkę polecamy również studentom pedagogiki i psychologii, przyszłym nauczycielom oraz rodzicom uczniów.
To książka opisująca źródła kreatywności, jakie nigdy jeszcze nie były analizowane w tego rodzaju publikacji. Punktem wyjścia jest nie stan naszego systemu oświatowego, ale stan zastoju, w jakim znalazła się cywilizacja zachodnia. Jest to spojrzenie na kreatywność i innowacyjność z punktu widzenia fundamentów rozwoju społeczeństw, w tym zwłaszcza uwarunkowań kulturowych. Ilustracją tego jest zdefiniowanie kreatywności jako „zdolności do dostrzeżenia wokół siebie tego, czego nie są w stanie dostrzec inni”. Zasadniczą metodą zastosowaną przez autora jest porównawcza analiza wybranych modeli cywilizacji, jakie istnieją lub istniały na naszej planecie. Precyzyjnie ujawnia ona różnice między różnymi modelami rozwoju oraz pozwala wejrzeć w mechanizmy percepcji o wiele głębiej, niż analizy czysto psychologiczne, które według autora stanowią „zbiory luźnych refleksji”.
Program do pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo w wieku przedszkolnym, ukazujący propozycje kontrolowania dziecięcej energii poprzez odpowiednio zorganizowane zabawy i ćwiczenia relaksacyjne, zawarte w praktycznych scenariuszach zajęć dostosowanych do poszczególnych grup wiekowych.
Książka ukazuje przyczyny niewłaściwego zachowania dzieci i sposoby radzenia sobie z nimi. Omawia następujące metody pracy z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo:
Techniki relaksacyjne według Jakobsona oparte na treningu autogennym Schultza Metodę Symboli Dźwiękowych Techniki parateatralne technikę zamiany ról teatr palcowy teatrzyk kukiełkowy teatrzyk wyboru Metodę malowania dziesięcioma palcami Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne
Publikacja poświęcona jest problematyce funkcjonowania dzieci z ADHD oraz ich rodzin. Przedstawiono w niej interdyscyplinarne spojrzenie na istotę zaburzenia w odniesieniu do najnowszych koncepcji biologicznych, psychologicznych i pedagogicznych. Poruszono najważniejsze zagadnienia dotyczące etiologii, symptomatologii, a także wsparcia i terapii dziecka z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. Rozważania na temat rodziny podjęto w ujęciu systemowym, zakładającym wzajemność wpływów wszystkich członków stanowiących system rodzinny. Na podstawie przeprowadzonych badań nakreślono warunki wychowawcze typowe dla rodzin z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo. Wyodrębniono charakterystyczne cechy funkcjonowania społecznego, edukacyjnego oraz emocjonalnego dzieci z ADHD, a także podjęto próbę zdiagnozowania sytuacji psychospołecznej ich rodzeństwa. Zebrany materiał umożliwił także przybliżenie czynników wpływających na relacje między rodzeństwem. Dzięki przyjęciu takiej perspektywy badawczej podkreślono znaczenie problemów każdego członka rodziny, w której wychowywane jest dziecko z dysfunkcją.Praca jest interesującym, opartym o badania autorskie źródłem do wykorzystania zarówno przez teoretyków i praktyków podejmujących działania mające na celu wspieranie procesu terapeutycznego dzieci z ADHD i innymi zaburzeniami w rozwoju
Doskonały poradnik dla rodziców i nauczycieli – najnowsze metody wspierania rozwoju i inteligencji dzieci, zasady wychowania zdolnego dziecka, atrakcyjne ćwiczenia łączące zabawę z nauką oraz wiele cennych wskazówek, np. co robić, gdy dziecko nie chce się uczyć, jak skutecznie i mądrze nagradzać, jak pomagać dziecku w nauce. Polecamy również książki: „Mowa dziecka do 6. roku życia. Ćwiczenia usprawniające”, „Uczenie się a pamięć”, „Szybkie czytanie. Sukces w nauce”.
Praktyczny poradnik, w którym znajdziesz informacje o przyczynach niepowodzeń szkolnych, specyficznych trudnościach w uczeniu się (jak np. dysleksja), skuteczne sposoby i metody pracy z dzieckiem. Wśród poruszonych tematów znalazły się m.in.: syndrom braku osiągnięć, wyuczona bezradność, jak polubić czytanie, jak polubić zadania matematyczne, rozwiązywanie konfliktów, relacje z rodzeństwem i rówieśnikami, czego wymagać od szkoły i nauczyciela, symptomy ryzyka dysleksji rozwojowej. Książka zawiera również przykłady ćwiczeń usprawniających czytanie (przy dysleksji), kształtujących poprawność pisowni (przy dysortografii), rozwijających właściwy kształt pisma (przy dysgrafii), poprawiających pamięć, równowagę i koordynację wzrokowo-ruchową. Polecamy również „Jak wychowywać trudne dziecko”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
