Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Dziewięć inspirujących scenariuszy przedstawień, dzięki którym dzieci odkryją magię teatru.Zupełnie nowa wersja przygód Kopciuszka, zaskakująca historia kowbojów, którzy wyruszają na poszukiwania Boga, czy nietypowe jasełka w formie teleturnieju to tylko niektóre z dziewięciu propozycji przedstawień, które spodobają się rodzicom, nauczycielom i... oczywiście dzieciom! Pełne humoru, nowatorskie i uwspółcześnione teksty dostarczą wielu inspiracji i sprawią, że pierwsze próby aktorsko-teatralne staną się niezapomnianą przygodą, a nie nudnym obowiązkiem.To wartościowa pomoc dydaktyczna dla nauczycieli, którzy nie lubią sztampowych rozwiązań i szukają czegoś nowego!
Celem niniejszej pracy jest próba przedstawienia obrazu wypalenia zawodowego nauczycieli i postrzegania przez nich środowiska pracy.
Książka składa się z pięciu rozdziałów. Rozdział 1 ma charakter teoretyczny i powstał na podstawie literatury przedmiotu. Omówiono w nim rolę zawodową nauczyciela, z wykorzystaniem trzech punktów wektora epistemologicznego (Witkowski 1988):
1) kompetencji zadanych i danych oraz ich rozwoju;
2) koncepcji ukazujących ewolucję paradygmatu roli w wymiarze teoretycznym i praktycznym;
3) kondycji – stresu i wypalenia zawodowego nauczycieli.
Taka perspektywa teoretyczna łączy się z kierunkiem podjętych analiz empirycznych.
Rozdział 2 dotyczy metodologicznych aspektów pracy. Przedstawia cele i problemy badawcze, zastosowane metody badawcze, charakterystykę próby badawczej ze względu na wzięte pod uwagę w programie badawczym zmienne zawodowego funkcjonowania badanych nauczycieli, z uwzględnieniem czynników indywidualnych, takich jak płeć, wiek i staż pracy. Przedstawione zostały tu także procedury dokonywanych analiz statystycznych.
Rozdział 3 dotyczy empirycznej analizy zależności między wypaleniem zawodowym jako syndromem trzech dymensji: emocjonalnego wyczerpania (EW), depersonalizacji (DP), braku poczucia osiągnięć (BPO) u badanych nauczycieli (zmienne zależne), a wybranymi zmiennymi zawodowymi, tj. obciążeniami zawodowymi, obszarami życia zawodowego, poczuciem misji społecznej, satysfakcją z pracy, wartościami zawodowymi (zmienne niezależne), w grupie z dominacją w wypaleniu emocjonalnego wyczerpania oraz w grupie z dominacją w wypaleniu braku poczucia osiągnięć. Najpierw przedstawiono kryteria wyodrębnienia tych dwóch grup nauczycieli oraz dokonano oceny różnic w modelach zawodowego funkcjonowania wyodrębnionych w tych grupach nauczycieli o najwyższych wskaźnikach wypalenia. Przeprowadzone zasadnicze analizy statystyczne objęły: ustalenie współzależności i zależności strukturalnych między EW, DP, BPO (zmienne zależne) a zmiennymi zawodowego funkcjonowania (zmienne niezależne) badanych nauczycieli w grupach z dominacjami wypalenia emocjonalnego wyczerpania i braku poczucia osiągnięć, ustalenie zawodowych uwarunkowań dymensji wypalenia w wyodrębnionych grupach nauczycieli o emocjonalnym i intelektualnym typie wypalenia.
W rozdziale 4 podjęto próbę empirycznej analizy związku wypalenia i jego zawodowych uwarunkowań z etapami profesjonalizacji zawodowej, z uwzględnieniem płci badanych nauczycieli. Założono, że staż pracy różnicuje poziom trzech dymensji wypalenia nauczycieli (kobiet i mężczyzn), gdy weźmie się pod uwagę profil emocjonalny (grupa z dominacja EW) lub intelektualny (grupa z dominacją BPO). Zaprezentowane badania potwierdzają te różnice. ...
Karty pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną, autyzmem oraz problemami w komunikowaniu się.Karty pracy powstały z myślą o uczniach mających problemy z komunikowaniem się. Proponowane zadania rozwijają kompetencje społeczne, uczą prawidłowych relacji oraz interakcji z innymi. Uczeń może lepiej pokonywać komunikacyjne bariery, zdobywając przy tym narzędzia do sprawniejszego porozumiewania się. Dzięki temu może on nabyć szereg umiejętności niezbędnych w codziennym funkcjonowaniu. Publikacja zawiera zbiór ćwiczeń do wykonania. Dziecko na kolejnych kartach pracy uczy się nazywać emocje, mówić o sobie, o opowiadaniach, które słyszało, poznaje bariery komunikacyjne i sposoby ich pokonywania, zaznajamia się z różnymi sposobami komunikowania się. Zadania uwzględniają specyfikę pracy z osobami porozumiewającymi się pozawerbalnie i są zróżnicowane pod względem stopnia trudności. Umożliwia to dostosowanie pracy do indywidualnych możliwości danego ucznia. Część z zadań po rozwiązaniu może posłużyć uczniowi jako karty do porozumiewania się z otoczeniem.
Karty pracy dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i trudnościami w komunikacjiNiniejsza publikacja powstała, aby pomóc w codziennej terapii dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i trudnościami w komunikacji. Materiał prezentowany na kartach pracy jest spójny i nie obejmuje zbędnych, zakłócających percepcję treści. W każdym dziale wprowadzono kilka najważniejszych słów i jedną cyfrę. Ponadto na każdej karcie znajdują się miniaturki obrazków niepozwalające zapomnieć o przerobionym już materiale. Wszystkie działy zakończone są sprawdzianami wiadomości, które pozwolą dorosłemu ocenić, czy przedstawione treści zostały przez dziecko wystarczająco dobrze zrozumiane i zapamiętane.
W TEJ KSIĄŻCE ZNAJDZIESZ JASNO I PRZYSTĘPNIE ZAPREZENTOWANE ZAŁOŻENIA PEDAGOGIKI MONTESSORI DOSTOSOWANE DLA DZIECI DO TRZECIEGO ROKU ŻYCIA, PRECYZYJNE WSKAZÓWKI I PRZYKŁADY WYKORZYSTANIA JEJ W PRAKTYCE ORAZ PONAD STO ŁATWYCH DO PRZEPROWADZENIA ROZWIJAJĄCYCH ZABAW NA CAŁY DZIEŃ.
Pedagogika Montessori pozwala dziecku osiągnąć świadomość siebie i we własnym tempie stawiać pierwsze kroki na drodze ku samodzielności. Dlaczego nie mamy pomóc dziecku w osiągnięciu pełni swoich możliwości już od chwili narodzin? Charlotte Poussin, praktyk metody Montessori, przytacza relacje ekspertów i nauczycieli Montessori oraz dzieli się z czytelnikami wiedzą i wskazówkami na temat wdrażania montessoriańskiego podejścia, dzięki któremu dziecko może rozwijać się w zgodzie ze swoją osobowością i we własnym rytmie, wykorzystując cały swój potencjał: pomagajmy mu, ale nie zanadto, obserwujmy je i z życzliwością zachęcajmy do aktywności. Kierując się tymi zasadami, ukształtujemy w dziecku pogodę ducha, samodzielność, pewność siebie, radość z uczenia się oraz świadomość siebie i innych.
CHARLOTTE POUSSIN – nauczycielka z dyplomem Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori i mama pięciorga dzieci, które wychowuje metodą Montessori. Pracowała w Argentynie, Brazylii, Francji i Kanadzie. Prowadziła szkołę Montessori. Kierowała szkołą Montesori. Autorka wydanej po polsku książki Metoda Montessori. Naucz mnie to robić samodzielnie (2017).
Program ten jest zgodny z podstawą programową (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, opublikowane w dniu 24 lutego 2017 r. w Dzienniku Ustaw poz. 356, Załącznik Nr 2) oraz opiera się na potrzebach i zainteresowaniach uczniów, warunkach lokalowych, terenowych i tradycji szkoły oraz warunkach naturalnych środowiska lokalnego.Program wychowania fizycznego Ruch zdrowie dla każdego 2 adresowany jest dla uczniów II etapu edukacyjnego ośmioletniej szkoły podstawowej.Program może być realizowany praktycznie w każdych warunkach szkolnych, po ewentualnych korektach. Do jego realizacji wystarczą standardowe warunki szkolne (sala gimnastyczna lub pomieszczenie zastępcze, korytarze oraz boisko na zewnątrz). Bardzo przydatne będą tereny naturalne, położone w bliskiej odległości od szkoły.
Karty pracy adresowane są do uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi z niepełnosprawnością intelektualną, niepełnosprawnością sprzężoną, autyzmem, dysleksją oraz różnymi deficytami rozwojowymi. Przeznaczone są do stosowania w przedszkolach masowych oraz specjalnych, a także w nauczaniu początkowym w klasach integracyjnych i oddziałach edukacyjno-terapeutycznych podczas zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Mogą być również wykorzystane jako materiał przygotowujący do edukacji wczesnoszkolnej.
Książka z serii z kotylionem - specjalnej, limitowanej edycji Czytam sobie z okazji rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Bardzo wzruszająca historia o dzieciach w Lublinie, które 11 listopada 1918 roku postanawiają wysłać list do Ignacego Daszyńskiego. List ma zawierać ich postulaty, dotyczące tego, jak ma wyglądać niepodległa Polska. Jarosław Górski - felietonista, polonista i nauczyciel - z wielkim wyczuciem i swadą pokazuje współczesnym młodym czytelnikom, jak wyglądało dzieciństwo ich rówieśników 100 lat temu. Realistyczne ilustracje Pauliny Dudek pomagają wyobrazić sobie ówczesny świat ze szczegółami.
Karty pracy adresowane są do uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi z niepełnosprawnością intelektualną, niepełnosprawnością sprzężoną, autyzmem, dysleksją oraz różnymi deficytami rozwojowymi. Przeznaczone są do stosowania w przedszkolach masowych oraz specjalnych, a także w nauczaniu początkowym w klasach integracyjnych i oddziałach edukacyjno-terapeutycznych podczas zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Mogą być również wykorzystane jako materiał przygotowujący do edukacji wczesnoszkolnej.
Zestawy ćwiczeń proponowane w niniejszej publikacji mają służyć rozwijaniu u najmłodszych uczniów sprawności rachunkowej jako jednego z podstawowych celów elementarnej edukacji w zakresie umiejętności matematycznych. Poszczególne ćwiczenia mogą być wykorzystywane przez nauczycieli (terapeutów pedagogicznych, rodziców) w formie kart pracy. W każdym z zadań po prawidłowym wykonaniu działań można odczytać hasło, co z jednej strony uatrakcyjnia ćwiczenie, z drugiej zaś pozwala na szybką ocenę prawidłowości obliczeń. Proponowane zadania doskonalą również percepcję wzrokową. Dodatkowym rodzajem ćwiczenia może być objaśnienie słów (wyrażeń, związków między wyrazami) stanowiących rozwiązanie zadania. Materiał ćwiczeniowy jest bardzo różnorodny i obejmuje zadania typu: domina, ciągi, piramidki, zakreślanki i krzyżówki. Pod każdym zadaniem znajduje się instrukcja jego wykonania. Wskazane jest, aby przeczytał ją i objaśnił dziecku nauczyciel (lub inny dorosły).
Przewodnik dla każdego, kto chce wprowadzić dziecko w świat liter
Niniejsza publikacja w przystępny, przejrzysty i zaskakująco prosty sposób przedstawia krok po kroku efektywną metodę poznawania liter przez dziecko. Prezentowana metoda opiera się ona na założeniach mnemotechniki i pozwala na ukonkretnienie materiału abstrakcyjnego, jakim są litery. W książce wykorzystano mnemotechniczną zasadę skojarzenia i podobieństwa kształtu litery do kształtu dobrze znanego zwierzęcia, przedmiotu, znanej rośliny lub osoby.
Ruch daje radość, zadowolenie, odpręża, wzmacnia organizm, sprzyja ogólnemu rozwojowi fizycznemu i psychicznemu dziecka. Zajęcia wychowania fizycznego prowadzone w ramach edukacji wczesnoszkolnej powinny być dla uczniów przyjemnością i zabawą. Nauczyciel powinien dążyć do rozwoju naturalnej potrzeby ruchu. Zadaniem wychowania fizycznego na wszystkich etapach edukacji jest przygotowanie ucznia do stałego uczestnictwa w kulturze fizycznej, czyli wyposażenie w umiejętności, wiedzę, przekonania i wartości, które w dorosłym życiu owocować będą aktywnym, zdrowym stylem życia.
Główną formą pracy w nauczaniu wczesnoszkolnym jest dzień aktywności dziecka. Treści kształcenia i wychowania powinny być spójne dla wszystkich edukacji. Wychowanie fizyczne jest integralną częścią nauczania i wychowania. Niestety pojawiają się tendencje do traktowania tego przedmiotu jako przerywnika w innych zajęciach, dodatkowego, niezbyt ważnego elementu nauczania. Zminimalizowane, ograniczone do dwudziestominutowych zabaw i gier wychowanie fizyczne pozostaje na uboczu procesu edukacji. W większości programów nauczania wychowaniu fizycznemu poświęcono niewiele uwagi, a przecież realizacja czynności ruchowych oraz zdobycie wiedzy i umiejętności opisanych w podstawie programowej wymagają przemyślanych sposobów działania, odpowiednich warunków, specjalistycznego sprzętu, właściwego przygotowania nauczyciela i uczniów.
Jedną z najważniejszych potrzeb dzieci jest potrzeba ruchu. Zajęcia ruchowe powinny odbywać się każdego dnia jako składnik kształcenia zintegrowanego. Nie mniej istotne jest, by przynajmniej jedna godzina zajęć wychowania fizycznego w tygodniu prowadzona była w sali gimnastycznej z dostępem do wszelkich środków i sprzętów sportowych.
Pracę tę wyróżnia – od innych prac na temat narkotyków – umiejętne wszczepienie naukowych kwestii w popularny charakter książki, wyjątkowość układu i wizualizacja treści, klarowność i jasność językowa, liczne przykłady praktycznego zastosowania proponowanych rozwiązań oraz profesjonalizm (naukowy i praktyczny) Autorów.
dr hab. prof. AJD Irena Motow, Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie
W tym roku mija osiemnaście lat od premiery filmu Requiem for a dream, z przejmującą muzyką Clinta Mansella. Historia destrukcyjnej siły narkotyków zaczyna się od pojedynczych dźwięków ostrzegawczych, powoli narasta, by w finale przyoblec formę wielkiej symfonii rozpaczy. W śmiertelnej pustce ginie sens życia, radość i szczęście. Ten obraz upadku człowieka stanowi nie tylko ostrzeżenie, ale i przejmującą diagnozę życia współczesnych ludzi. A właściwie „ucieczki od życia”. Dobrze zatem, iż pojawiło się opracowanie Narkotyki i dopalacze. Co powinni wiedzieć rodzice i nauczyciele?, skierowane do szerokiego kręgu odbiorców. W świecie destrukcji, duchowego chaosu i nicości, do której zdąża nihilistyczny narcyz XXI wieku, odzyskajmy siłę duchową, cnotę dzielności i męstwa, bez jakich niemożliwa jest obrona wartości moralnych, stanowiących fundament świata zachodniego.
ks. dr hab. prof. WSH Stefan Radziszewski, Wyższa Szkoła Handlowa w Radomiu
Publikacja mówi nam wiele o faktycznej kondycji współczesnej młodzieży polskiej, a tym samym polskiego społeczeństwa, a także daje trafną diagnozę problemów narkomanii w Polsce. Można ją polecić każdemu, kto zajmuje się (albo chce się zajmować) procesami socjalizacyjnymi i wychowawczymi nadchodzących pokoleń. Należy mieć nadzieje, że publikacja znajdzie poczesne miejsce w polskiej literaturze naukowej i praktycznej, ze względu na jej rzetelność naukową i świetną formę opracowania. Na uwagę zasługuje także wypracowana przez zespół prof. M. Jędrzejko nowa metoda badań, którą określam jako „socjologiczną metodę operacyjną”.
dr hab. prof. PRz Eugeniusz Moczuk, Politechnika Rzeszowska
Podejmij matematyczne wyzwania! Naucz się samodzielnego myślenia i poszukiwania rozwiązań!Ćwicz i rozwijaj umiejętności:wyobraźni i orientacji przestrzennej,odwzorowywania figur i wzorów,konstruowania,rozumienia, wnioskowania, uogólniania,dostrzegania regularności powtarzających się sekwencji,rozumienia symboli,koncentracji,przeliczania.Kolorowe karty spięte są plastikowym gwoździem, dzięki czemu korzystanie z nich jest łatwe, wygodne i efektywne.
Ocenianie osiągnięć uczniów jest najtrudniejszym zadaniem nauczyciela.
Oczekiwania co do jakości oceniania w szkole są bardzo wysokie. Uczniowie, ich rodzice, władze szkolne i opinia publiczna chcą wierzyć, że nauczyciel uznaje wartość wszystkich swoich obowiązków, potrafi zdobyć pełną informację o wynikach nauczania i skutecznie unika jakichkolwiek uprzedzeń wobec uczniów. Niełatwo sprostać tym oczekiwaniom.
Ocena szkolna powinna być jednoznaczna dla wszystkich jej odbiorców. W ich poczuciu to symbol słowny lub liczbowy mówi jasno, czy cel został osiągnięty, natomiast potok słów ukrywa wartość uzyskanego wyniku.
Wielu uczniów potrzebuje sukcesów i zachęt, które mogłyby w nich obudzić zainteresowanie przedmiotem. Ocena, jak wiedzą nauczyciele, pełni dla nich funkcję głównego motywatora. To dotyczy zwłaszcza najmłodszych, niedojrzałych do samoregulacji, lecz motywacja jest chwiejna w każdym wieku i niezbędne bywają jej wzmocnienia z zewnątrz.
Oceniając osiągnięcia uczniów, nauczyciel ocenia zarazem swoją pracę. Zdaje więc sobie sprawę z tego, że osoby z zewnątrz mogą uznać niskie oceny uczniów za jego porażkę dydaktyczną, a wysokie oceny za brak należytych wymagań. Jedne i drugie obawy deformują ocenianie, zwężając jego skalę.
Te oraz inne zagadnienia związane z ocenianiem szkolnym będą przedmiotem tej książki. W gąszczu faktów, poglądów i ryzykownych zachowań pedagogów potrzebny jest psychologiczny poradnik oceniania. Autor wciąga czytelnika w dyskusję edukacyjną, która dotyczy wpływu nauczyciela na ucznia. Ocenianie daje szansę wzmocnienia tego wpływu, ale by to uzyskać, trzeba wiedzy i doświadczenia.
Poradnik jest przeznaczony dla wielu odbiorców:
psychologów, którzy będą mogli wykorzystać swoją wiedzę naukową do pogłębiania teorii i ulepszania praktyki oceniania szkolnego; nauczycieli, kandydatów i tych czynnych zawodowo, którzy zechcą wzbogacić swoje przygotowanie pedagogiczne o psychologiczne podstawy systemów oceniania osiągnięć uczniów; studentów pedagogiki poszukujących wiedzy, która może uzasadnić ich dążenie do rewizji tradycyjnych systemów oceniania szkolnego; wykładowców pedagogiki, którzy mogą chcieć porównać poglądy autora książki ze swoimi przekonaniami; członków komisji egzaminacyjnych , pragnących dokonać jasnego odróżnienia treści i funkcji egzaminu zewnętrznego od oceniania wewnątrzszkolnego; władz szkolnych i pracowników nadzoru pedagogicznego potrzebujących wsparcia w poszukiwaniu nowych rozwiązań w dziedzinie oceniania osiągnięć uczniów i nauczycieli.
Larousse poleca!
Zabawna, a zarazem przewrotna książka, która jest przewodnikiem po dobrych manierach. Krótkie teksty i bardzo zabawne ilustracje sprawią, że nawet małe dziecko nie będzie się nudziło. Wspaniała zabawa dla całej rodziny!
Na książę składa się osiem rozdziałów, które zostały podzielone na część teoretyczną i empiryczną.
W części teoretycznej wykorzystano wiedzę na temat relacji lekarz – pacjent, zgromadzoną na gruncie medycyny, psychologii zdrowia czy socjologii medycyny. W rozdziale pierwszym ukazane zostaną modele medyczne w odniesieniu do potrzeby zmian w relacji lekarz – pacjent. Z tego też względu zostaną naświetlone relacyjne implikacje dwóch dawniejszych modeli, a mianowicie modelu biomedycznego, biopsychospołecznego oraz trzech modeli współczesnych: paternalistycz- nego, partnerskiego i konsumenckiego. Taka podstawa teoretyczna umożliwia koncentrację na problemie: W jaki sposób postrzegany jest współczesny pacjent? Kolejne paragrafy będą dookreślały pacjenta jako: przypadek chorobowy, klienta, ofiarę systemu opieki zdrowotnej, osobę, a także jako tzw. pacjenta upodmiotowionego (ang. empowered patient). W ostatniej części pierwszego rozdziału analizowane będą oczekiwane przez pacjen- tów kompetencje lekarskie, a mianowicie komunikatywność, umiejętność słuchania innych, budzenie zaufania, empatia.
W drugim rozdziale wskazane będą odniesienia pomiędzy procesem edukacyjnym a istotnymi elementami zdobywania zawodu lekarza. Punktem wyjścia będzie analiza kształcenia teoretycznego w zakresie nauk medycznych oraz praktyk i stażu jako pomocnych w osiąganiu kompetencji lekarskich. Ważne też będzie zastanowienie się nad komplementarnością oraz synchronicznością procesu edukacji i samoedukacji. W ostatnim punkcie rozdziału drugiego ukazana zostanie relacja lekarz – pacjent z perspektywy pedagoga specjalnego.
Zasadniczym tematem badawczym w rozdziale trzecim będzie komunikacja lekarza z pacjentem oraz jej oddziaływanie na proces leczenia. Komunikacja międzyosobowa to rzeczywistość złożona, której analiza wymagała refleksji nad porozumiewaniem się werbalnym, niewerbalnym oraz środowiskiem komunikacji. W odniesieniu do komunikacji werbalnej szczególna uwaga zwrócona zostanie na sposoby komunikacji oraz rodzaje i formy jej odbioru. W komunikacji niewerbalnej istotne są mimika, gestykulacja rąk, postawa ciała, kontakt wzrokowego, tembr głosu oraz dotyk. Na komunikację lekarza z pacjentem wpływa również środowisko, w którym ten proces się dokonuje. Stąd też ostatnie dwa paragrafy trzeciego rozdziału dotyczyć będą roli dystansu i bliskości pomiędzy lekarzem a pacjentem oraz wystroju miejsca komunikacji.
Artykuły zebrane w książce łączy zasada komplementarności czytania tekstów kultury, jak również interpretacyjnego drążenia każdego z nich. Znalazły się tu części poświęcone retoryce obrazu malarskiego i literackiego, filozofiom tekstów kultury, sposobom budowania iluzji w dziełach artystycznych, magiom: słów, detali, fraz poetyckich, form, linii i kolorów plastycznych.
Polonistyka w kontekście tradycji i nowoczesności, py- tania o aksjologię, metodologia odbioru narracji zarówno w tekście literackim, jak i malarskim, czy wreszcie kwestia literatury „trudnej” w edukacyjnym dyskursie – oto kolejne problemy, które przedstawiam.
W dawnych i nowych dialogach poszukuję odpowiedzi na zasadnicze pytania: kim jest pisarz, artysta?, jaki jest świat?, czy i w jaki sposób można odczytać zapieczętowane sensy, myśli oraz ulotne chwile wyobraźni dzieł kultury, sztuki, filozofii? Jak utrwalić „zobaczone” w poezji, a jak opowiedzieć historie „zapisane” w malarstwie.
Sztuka bliskiego budowania dialogu z dziełem literackim i plastycznym, a co za tym idzie – myślenie, czytanie, patrzenie, opowiadanie obrazów, które prowadzi do zrozumienia i przeżycia, to główna idea, na której zbudowana jest narracja tej książki.
ANNA PILCH – profesor tytularny, literaturoznawca, dydaktyk. Kieruje Katedrą Polonistycznej Edukacji Nauczycielskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka książek Kierunki interpretacji tekstu poetyckiego. Literaturoznawstwo i dydaktyka (2003, 2006), Symbolika form i kolorów. O krytyce artystycznej Stefanii Zahorskiej (2004), Formy wyobraźni. Poeci współcześni przed obrazami wielkich mistrzów (2010) oraz licznych artykułów w czasopismach i książkach zbiorowych. Zajmuje się
historią literatury XX i XXI wieku, analizą i interpretacją tekstów kultury (szczególnie poezji i malarstwa), współczesnymi systemami edukacyjnymi, metodologią odbioru narracji plastycznych w dydaktyce, „lekturą twarzy” literackich i malarskich, sztuką czytania ikonicznych i poetyckich obrazów w nowoczesnej polonistce.
Nieśmiałość jest powszechnym dziecięcym problemem, który może negatywnie wpływać na samoocenę oraz relacje z innymi ludźmi. Bajkoterapia to jeden ze skutecznych sposobów na udzielenie nieśmiałemu dziecku emocjonalnego wsparcia. Celem bajki terapeutycznej jest zaspokojenie potrzeb dziecka, dostarczenie mu wiedzy oraz wzorców skutecznych zachowań, redukcja napięcia, pomoc w zrozumieniu siebie oraz innych. „Hania, Adelajda i czasozmieniacz” to bajka terapeutyczna, która opowiada o radzeniu sobie z nieśmiałością, relacjach rówieśniczych i towarzyszących im emocjach. Publikacja zawiera również część poradnikową ze wskazówkami dla rodziców i terapeutów.
DZIECI EKRANU"" AUTORSTWA DR. NICHOLASA KARDARASA, SPECJALISTY DS. UZALEŻNIEŃ - TO WSTRZĄSAJĄCA ARGUMENTACJA, ŻE TECHNOLOGIA MA OGROMNY WPŁYW NA MÓZGI DZIECI - I TO WCALE NIE POZYTYWNY.Wszyscy je widzieliśmy: dzieci hipnotycznie wpatrzone w jarzące się ekrany w restauracjach, na placach zabaw i w domach naszych przyjaciół - a ich liczba wciąż rośnie. Oświetlone przez jarzący się blask buzie - dzieci ekranu - mnożą się niczym wirtualna plaga. Lecz za jaką cenę? Czy jest to jedynie nieszkodliwa rozrywka lub chwilowy szał, coś jak cyfrowe hula-hop? Niektórzy twierdzą, że jarzące się ekrany mogą nawet być dobre dla dzieci - stanowiąc rodzaj interaktywnego narzędzia edukacyjnego. Nie wierz im.W tej książce, dr Nicholas Kardaras bada ogromny wpływ technologii - zwłaszcza technologii ekranowej, nieodpowiedniej dla młodego wieku, z całą tą jarzącą się wszechobecnością - na mózgi całego pokolenia. Badania przeprowadzone metodą neuroobrazowania dowodzą, że stymulujące jarzące się ekrany są tak samo dopaminergiczne (aktywujące dopaminę) dla ośrodka przyjemności w mózgu jak seks. Rosnąca liczba badań klinicznych koreluje technologię ekranu z takimi zaburzeniami jak ADHD, uzależnienia, niepokoje, depresja, wzmożona agresja, a nawet psychoza. Co jednak szokuje najbardziej, najświeższe badania przeprowadzone metodą neuroobrazowania nie pozostawiają wątpliwości, że nadmierne obcowanie z ekranem może neurologicznie uszkodzić rozwijający się mózg młodej osoby tak samo jak uzależnienie od kokainy.Kardaras zanurza się w socjologiczne, psychologiczne, kulturowe i ekonomiczne czynniki związane z globalną epidemią technologiczną, mając na celu zbadanie wpływu całej naszej wspaniałej, lśniącej nowej technologii na dzieci.Dzieci ekranu"" to przełomowa i niewyobrażalna opowieść o niewyobrażalnej, która powinna stanowić wezwanie do ponownego rozważenia naszej nieustannie rozwijającej się relacji z postępującą technologią. Kardaras przypomina nam, że technologia może podstępnie, w sposób nieprzewidywalny, obrócić się przeciwko nam.- Dr Howard J. Shaffer, profesor nadzwyczajny psychiatrii w Harvard Medical School oraz kierownik oddziału terapii uzależnień w Cambridge Health AllianceŁącząc dyscyplinę dziennikarza śledczego ze spostrzeżeniami specjalisty ds. uzależnień, Kardaras czyni ten złożony i niewygodny temat przystępnym i całkiem do przyjęcia. Wysoce zalecana lektura.- Victoria Dunckley, lekarz medycyny, psychiatra dziecięcy i autorka Reset Your Child's Brain""Przeczytaj tę książkę. Uratuj mózgi swoich dzieci, teraz. Dzieci ekranu nie jest zrzędzeniem wywołującym bezsensowną panikę w stylu Kurczaka Małego niebo-spada-nam-na-głowę""... Przeczytaj i zastosuj się do zaleceń Kardarasa, zanim wyrządzimy jeszcze większą krzywdę mózgom całego pokolenia.- Paula Poundstone, komik estradowy, pisarka, komentatorka społeczna i aktywistka propagująca wychowywanie dzieci bez ekranuTa książka jest nieocenionym źródłem informacji uświadamiającym nam, na jak wielkie ryzyko narażamy nasze dzieci, pozwalając im na swobodny dostęp do ekranów"".- Dr Pedro A. Noguera, honorowy profesor UCLA i były profesor Harvard School of EducationPrzerażająca prawda na temat uzależnienia od mediów cyfrowych.- Dr Andrew Doan, kierownik badań zdrowia psychicznego i uzależnień w Departamencie Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, Pentagon oraz autor Hooked on Games""Uwielbiam tę książkę! Wykłada ona niewygodną prawdę dotyczącą tego, jak często interes gospodarczy przemysłu technologicznego jest sprzeczny z potrzebami naszych dzieci. Obowiązkowa lektura dla każdego.- Dr Hilarie Cash, dyrektor wykonawczy restart i współautorka Video Games and Your Kids: How Parents Stay in Control""Dr Kardaras w przekonujący sposób udowadnia, że ekrany są narkotykiem nowego millennium oraz że firmy manipulują naszymi dziećmi, bardziej dbając o swoje zyski niż o umysły najmłodszych.- Tour, krytyk kultury, autor i były współprowadzący The Cycle"" w MSNBC
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
