Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Biografia Arka Gołasia napisana we współpracy z rodziną i bliskimi
Zwyczajny, skromny chłopak. Tak mówili o nim ci, którzy kiedykolwiek spotkali go na swojej drodze. I choć przyjaciele i znajomi wiedzieli, że potrafił także dobrze się zabawić, a w złości rozbić telefon o ścianę, wszyscy pozostawali zgodni co do jednego: był jednym z największych talentów w historii polskiej siatkówki.
Tragiczny wypadek na autostradzie w Austrii sprawił, że marzenia 24-letniego Arkadiusza Gołasia w jednym momencie zostały brutalnie przerwane – niespełna dwa miesiące po ślubie z Agnieszką i osiem dni po zakończeniu mistrzostw Europy, w których z reprezentacją Polski zajął piąte miejsce…
Piotr Bąk postanowił zadbać o to, by pamięć o tym wyjątkowym siatkarzu nigdy się nie zatarła. Rozmawiając z jego siostrą, rodzicami, trenerami, kolegami z internatu, klubów i reprezentacji Polski, stworzył niezwykle osobisty portret Arka Gołasia – wielkiego sportowca i człowieka.
Ta książka nie jest kolejną zwykłą biografią. To piękny hołd oddany komuś, kto siatkówce poświęcił się bez reszty. I do dziś pozostał w sercach kibiców z całej Polski.
***
Ta książka, pomimo bólu, który nadal odczuwam po stracie bratniej duszy, przywołała mnóstwo pięknych wspomnień. Potrafiłeś roztoczyć wokół siebie niesamowitą aurę, która sprawiała, że każdy w Twoim towarzystwie czuł się wyjątkowo dobrze. Przyjacielu, bardzo mi Ciebie brakuje…
- Krzysztof Ignaczak
Sportowo był rewelacyjny. Jego konikiem był atak. Pamiętam, że gdy tylko mieliśmy problemy, wystarczyło zagrać do Arka i było po sprawie.
- Michał Winiarski
Gdy wyskakiwał, sprawiał wrażenie, jakby unosił się w obłokach. Nie było wiadomo, jak to w ogóle możliwe. Był wspaniałym człowiekiem, który nigdy nie stwarzał problemów wychowawczych.
- Ireneusz Mazur
Podczas mistrzostw Europy w 2005 roku mieszkałem z Arkiem w jednym pokoju. Byliśmy umówieni, że mniej więcej w okolicy świąt Bożego Narodzenia zobaczymy się i zwiedzimy razem ciekawe miejsca we Włoszech. Niestety, nie zdążyliśmy.
- Sebastian Świderski
Długo wyobrażałem sobie i analizowałem, co by było, gdyby pojechał innego dnia, gdyby pewne rzeczy potoczyły się inaczej… Ja już zawsze będę pamiętał o Arku. Szesnastego września odmawiam za niego zdrowaśkę. To odpowiednia chwila, żeby spędzić z nim trochę czasu.
- Łukasz Żygadło
Fragment książki - Arkadiusz Gołaś. Przerwana podróż
issuu.com/wydawnictwosqn/docs/golas_issuu
Arkadiusz Gołaś
Arkadiusz Gołaś (1981–2005) – polski siatkarz, olimpijczyk, reprezentant kraju w latach 2001–2005. Karierę seniorską rozpoczął w AZS Częstochowa, w sezonie 2004/2005 reprezentował włoski klub Sempre Volley Padwa. Jako reprezentant Polski dotarł do ćwierćfinału igrzysk olimpijskich w Atenach. Jego ostatnim turniejem były mistrzostwa Europy w 2005 r., podczas których Polska zajęła piąte miejsce. W sezonie 2005/2006 miał grać we włoskim klubie Lube Banca Macerata. Zginął 16 września 2005 r. w wypadku samochodowym podczas podróży do Włoch.
Celem opracowania Koncertu e-moll Chopina na fortepian i kwintet smyczkowy jest umożliwienie wykonywania tego popularnego dzieła przez małe kameralne zespoły. Sprowadzenie pełnej orkiestrowej partytury do wymagań kwintetu smyczkowego z jednoczesnym zachowaniem wierności oryginałowi było wielkim wyzwaniem dla twórców opracowania. Partia fortepianu została zaczerpnięta z wydania urtextowego zwanego Wydaniem Narodowym Dzieł Fryderyka Chopina. To wydanie jest również podstawą opracowania partii orkiestry. Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Kevinem Kennerem, w których pianista opowiada o tym, jak doszło do stworzenia opracowań Koncertów Chopina na kwintet smyczkowy.
Orawa (pierwotnie skomponowana na kameralną orkiestrę smyczkową) wieńczy serię kompozycji Wojciecha Kilara inspirowanych folklorem góralskim. Od swojego pierwszego występu w Zakopanem w 1986 roku jest przebojem sal koncertowych, zachwycając żywiołowością, energią i temperamentem. Opracowana przez K. Urbańskiego wersja na kwartet smyczkowy jest alternatywą dla małego zespołu wykonawczego, co może zwiększyć liczbę wykonań.
Odpowiednio dobrane zeszyty zostały opracowane na poszczególne lata nauczania w niższych klasach szkół muzycznych, uwzględniając różnorodne problemy techniczne oraz stopniowanie trudności. Z uwagi na pedagogiczny charakter zbiorku, niejednokrotnie zostały wprowadzone zmiany w określeniu tempa, w łukowaniu, dynamice i artykulacji.
Bacewicz w swojej czteroczęściowej Sonacie w sposób oczywisty nawiązuje do muzyki baroku, do wirtuozowskiego nurtu muzyki smyczkowej tej epoki. Wskazuje na to typ narracji, bachowskie ostinata i figuracje, chwyty fakturalne, takie choćby jak liryczne dwudźwięki czy burdony z pustą struną, kwintowy plan powtórzeń w części II itp. (...). Wszystko to czyni z Sonaty osobliwy komentarz do dzieła, którym się żywi i któremu wiele zawdzięcza (cykl Partit i Sonat na skrzypce solo J.S. Bacha), odzierając muzykę z arkadyjskich złudzeń, zostawiając jej za to muzykancki rozmach, niepodważalną ,,skrzypcowość brzmienia i energię, która jest wyłącznie energią tworzywa, bez jakichkolwiek pozamuzycznych odniesień. [M. Gąsiorowska, Bacewicz, PWM Kraków 1999]
Jednoczęściowa sonata fortepianowa opatrzona tytułem Esercizio została zadedykowana prof. Stefanii Allinównie, u której Józef Świder przez dwa lata uczył się gry na fortepianie w katowickim Liceum Muzycznym, a następnie podczas studiów pianistycznych w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach.Niewątpliwie można tu zauważyć zarówno neoklasyczne inspiracje będące pokłosiem studiów u Woytowicza oraz fascynacji twórczością Sergieja Prokofiewa, jak i wpływ techniki kompozytorskiej Bli Bartóka. Schemat kompozycji nawiązuje do klasycznej formy sonatowej, wykorzystując kontrast wyrazowy dwóch głównych myśli tematycznych, które w toku utworu podlegają przekształceniom. Utwór przeznaczony dla zaawansowanych pianistów
Kompozycja ma budowę jednoczęściową, lecz zróżnicowaną wewnętrznie.Inspiracją do jej napisania był wiersz japońskiego poety Shigeharu Nakana pt. Rozstanie. W swoim utworze autor zwraca uwagę na ważne kwestie: miłość, kruchość bytu, cierpienie, śmierć i przemijanie. Poruszony tym do głębi, kompozytor postanowił napisać utwór, który odda atmosferę tej wyciszonej, bardzo osobistej poezji. Utwór przeznaczony dla zaawansowanych instrumentalistów.
W bogatej twórczości fortepianowej krakowskiego kompozytora Franciszka Mireckiego (17911862) sonaty zajmują miejsce centralne. W swojej stylistyce nawiązują do klasycyzmu, szczególnie do twórczości Muzia Clementiego, Josepha Haydna oraz Johanna Nepomuka Hummla (którego Mirecki był uczniem).Trzy sonaty op. 14 opierają się na wczesnoklasycznych wzorcach sonatowych, czego dowodem jest ich dwuczęściowa budowa, można jednak zauważyć również elementy nawiązujące do stylu brillant. Utwory te stawiają wykonawcy pewne wymagania zarówno pod względem trudności interpretacyjnych, jak i wykonawczych. W stosunku do nieco wcześniejszych sonat (czy też sonatin) z opusu 12 skomponowane zostały z myślą o dojrzalszym wykonawcy: są bardziej rozbudowane, bogatsze we fragmenty polifonizujące, nie zostały też opatrzone przez kompozytora palcowaniem, a wskazówki dynamiczne czy ekspresyjne pojawiają się sporadycznie.Na szczególną uwagę zasługuje Sonata a-moll (jedyna sonata Mireckiego w tonacji molowej), a konkretnie jej druga część wariacje, w których jako temat kompozytor wykorzystał melodię krakowiaka. Publikacja przeznaczona dla pianistów na poziomie II stopnia szkoły muzycznej.
Trzy sonaty op. 12 oparte są na wczesnoklasycznych wzorcach sonatowych, na co wskazuje dwuczęściowa budowa dwóch z nich. Można jednak zauważyć również elementy nawiązujące do stylu brillant.W stosunku do nieco późniejszych Sonat op. 14 zostały napisane z myślą o młodszym, mniej doświadczonym pianiście. Są prostsze technicznie i interpretacyjnie, mniej rozbudowane, rzadziej pojawia się w nich polifonizująca faktura. Zawierają one więcej wskazówek dynamicznych i ekspresyjnych, zostały też opatrzone przez kompozytora palcowaniem. Są to kompozycje o wartościowym materiałem pedagogicznym, odpowiednim dla uczniów pierwszych lat szkoły muzycznej II stopnia.
Ze "skriabinowsko-chopinowskiego" kręgu stylistycznego wyrastają 4 Etiudy op. 4, skomponowane w latach 1900-1902 i dedykowane Tali Neuhaus. Odznaczają się śmielszym językiem harmonicznym i surowszą niż w dyscypliną w operowaniu jedną wybraną formułą rytmiczno-motywiczną.
Impromptu albo wariacje na temat arii Que ne suis-je la fougere to jeden z najbardziej reprezentatywnych przykładów twórczości fortepianowej krakowskiego kompozytora Franciszka Mireckiego (17911862). Utwór cechuje się charakterystyczną dla twórczości Mireckiego przejrzystą, przeważnie homofoniczną fakturą oraz nadrzędną rolą melodyki. Istotną rolę w kształtowaniu dramaturgii dzieła odgrywa introdukcja, która w przeciwieństwie do tematu ma charakter niezwykle burzliwy i podniosły, jednak mocno osadzony w tradycji klasycyzmu. Faktura oraz sposób kształtowania fraz przywodzą na myśl orkiestrową uwerturę i tak też powinny zostać odwzorowane pod względem wolumenu oraz barwy brzmienia. Wychowany w duchu poszanowania wartości klasycznych, Mirecki przykładał dużą wagę do sposobu konstruowania utworu, co widoczne jest choćby w sposobie dobierania różnorodnych technik wariacyjnych w następujących po sobie wariacjach. Szczególną uwagę warto zwrócić na wariacje ósmą i dziewiątą. Połączenie durowego, opisanego głównie przez trzydziestodwójki oraz sześćdziesięcioczwórki tematu z jego molową, prostą wersją sprawia, że utwór nabiera oddechu, aby poprowadzić słuchacza do wirtuozowskiego finału. Utwór nieskomplikowany, przeznaczony dla średnio zaawansowanych pianistów.
To publikacja bardzo osobista, ale jednocześnie szeroka tematycznie łączy autobiografię, refleksję, opowieści rodzinne, bajki, wiersze i zapiski z pamiętnika. Jej osią jest droga Autorki od życia w napięciu, wstydzie i poczuciu konieczności ciągłego dawania rady do większej łagodności wobec siebie, własnego ciała, ograniczeń i innych ludzi. Opis wydawniczy: Po omacku. W poszukiwaniu łagodności to osobista, szczera i pełna czułości opowieść o drodze, którą każdy z nas w pewnym sensie przechodzi od życia według oczekiwań innych do spotkania z samym sobą. Bogumiła Jankowska od dzieciństwa mierzy się z postępującą chorobą wzroku, a przez większą część życia także ze wstydem, lękiem i przekonaniem, że musi być silna, pomocna, dzielna i zawsze gotowa ratować innych. W pewnym momencie odkrywa jednak, że można przeżyć życie inaczej. Wolniej. Uważniej. Bez ciągłego udowadniania swojej wartości. Z prawem do słabości, pomyłek, odpoczynku i proszenia o pomoc. Tytułowe po omacku ma tu znaczenie dosłowne i symboliczne. Jest doświadczeniem kobiety, która uczy się świata dotykiem i intuicją, ale także metaforą życia bez pewności, bez gotowej mapy i bez odpowiedzi na wszystkie pytania. Autorka przeciwstawia mu działanie na oślep pęd, nadmierną kontrolę i potrzebę naprawiania wszystkiego wokół siebie. Z czasem odkrywa, że prawdziwa siła może wyglądać zupełnie inaczej: jak zatrzymanie, oddech, przyjęcie rzeczywistości i zgoda na to, że nie wszystko należy do nas. Książka jest także opowieścią o kobietach tych współczesnych i tych, które żyły przed Autorką. O matkach, babkach, córkach i wnuczkach. O rodzinnych historiach, wojennych doświadczeniach, dziedziczonych lękach, kobiecej sile, bliznach i potrzebie ciepła. O tym, jak wraz z poznawaniem własnych korzeni można zacząć patrzeć na przodków nie tylko przez pryzmat ich błędów, ale również ran, które sami nieśli. Po omacku nie jest jednak wyłącznie książką o trudnych doświadczeniach. Jest w niej dużo światła: zachwyt nad przyrodą, miłość do córki i wnuków, przyjaźń, kawa, kotka Moli, rodzinne wspomnienia, dziecięca wyobraźnia, poczucie humoru i zwyczajne chwile, które nagle okazują się ważne. Autorka pokazuje, że łagodność nie przychodzi wtedy, gdy życie staje się idealne. Rodzi się wtedy, gdy przestajemy walczyć ze wszystkim, co jest. Na książkę składają się cztery części. Pierwsza to najbardziej osobista opowieść o chorobie, relacjach, macierzyństwie, poczuciu niewystarczalności i odzyskiwaniu siebie. Druga prowadzi przez rodzinne historie i opowieści o kobietach, miłości, stracie, odwadze oraz czułości. Trzecia została pomyślana jako przestrzeń dla wnuków znajdują się w niej bajki, wiersze i historie przekazujące dzieciom lekcje uważności i miłości. Czwarta gromadzi wiersze oraz zapiski z pamiętników powstające na przestrzeni wielu lat od młodości po dojrzałość. To książka o tym, że nie musimy już biec. Że możemy przestać być ratownikami dla całego świata. Że można zobaczyć własną historię również tę bolesną i nie odwracać od niej wzroku. Można iść po omacku. Byle w stronę światła. Byle w stronę łagodności.
Antyutopia oznacza społeczeństwo najgorsze z możliwych i stanowi polemikę z utopijną wizją porządku społecznego, która jest w nim realizowana. Literackie antyutopie stworzone przez młodopolskich pisarzy: Jana Lemańskiego, Karola Irzykowskiego czy Jerzego Żuławskiego są w istocie lustrem, w którym odbija się ówczesna rzeczywistość i które wychwytuje w społeczeństwie tendencje prowadzące do jego zniszczenia. Lemański obiera formę bajkowej przypowieści, by - w sposób satyryczny - krytykować niesprawiedliwe społeczeństwo, Irzykowski w konwencji farsy przedstawia zagrożenie ze strony dyktatorskiej władzy politycznej, Żuławski jest mistrzem gatunku science fiction i kreśli pesymistyczny obraz przyszłej ludzkości pogrążonej w konsumpcjonizmie oraz próbę ucieczki na Księżyc w poszukiwaniu lepszego świata. Książka zawiera drugie wydanie monografii o młodopolskiej antyutopii, z dodanymi rozdziałami dotyczącymi katastrofizmu, anarchizmu, stanowisk liberalno-demokratycznych, antyutopii okresu międzywojennego i współczesnej myśli politycznej. Na tym tle antyutopie odsłaniają swą wartość jako rodzaj diagnozy zbiorowych emocji, które powracają dziś w świadomości współczesnych ludzi, skłaniając do myślenia o zagrożeniach dla wolności, a także o przyszłości cywilizacji.
To jeden z najcenniejszych zabytków historiografii europejskiej z przełomu X i XI wieku. Starannie wykształcony, krytyczny i samodzielny w sądach biskup merseburski Thietmar (975-1018) stworzył wybitne dzieło, ukazujące dzieje Niemiec, Słowiańszczyzny połabskiej, Polski, Czech oraz Węgier. Sporo uwagi poświęcił w nim stosunkom polsko-niemieckim w czasach Mieszka I i Bolesława Chrobrego, a także sprawom wewnętrznym państwa polskiego. Kronika jest jednak przede wszystkim wspaniałą panoramą panowania na tronie cesarskim Ottonów I, II i III oraz Henryka II.
Szyfr Krzyżaków. Marcus Corvus i tajemnica zaginionych skarbów Zakonu to historyczno-przygodowy thriller, w którym średniowieczna tajemnica staje się początkiem niebezpiecznego wyścigu o skarb ukryty od ponad sześciuset lat. Profesor Harvardu i archeolog Marcus Corvus natrafia w watykańskich archiwach na list prowadzący do sekretu wielkiego skarbnika Zakonu Krzyżackiego. Tuż przed bitwą pod Grunwaldem Tomasz von Merheim miał ukryć ogromne bogactwa Zakonu w dziewięciu skrytkach, pozostawiając po sobie zaszyfrowane tabliczki, medalion i system zagadek wskazujących drogę do kolejnych miejsc. Ślad prowadzi Marcusa przez zamki, klasztory, krypty i archiwa Polski oraz Europy. Wraz z grupą współpracowników musi rozszyfrować pozostawione przed wiekami wskazówki, zanim zrobi to bezwzględny kolekcjoner von Sternberg. Poszukiwanie historycznego skarbu szybko zmienia się w walkę o przetrwanie, w której każda rozwiązana zagadka przybliża bohaterów nie tylko do fortuny, lecz także do prawdy, którą Zakon próbował ukryć przez sześć stuleci.
Tom zawiera szczegółowy komentarz do art. 134, 135 i 136 Konstytucji RP, dotyczących pozycji i kompetencji Prezydenta Rzeczypospolitej w sferze bezpieczeństwa i obronności państwa. Opracowanie obejmuje problematykę zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi, statusu i funkcjonowania Rady Bezpieczeństwa Narodowego oraz zarządzania mobilizacji i użycia Sił Zbrojnych. Uwzględnia genezę tych regulacji, ich rozwinięcie ustawowe, praktykę ustrojową oraz podział kompetencji między Prezydentem RP, Radą Ministrów i Ministrem Obrony Narodowej.
W prezentowanym tomie przedstawiono rzetelny komentarz do przepisów przejściowych i końcowych Konstytucji RP, które odegrały kluczową rolę w budowie nowoczesnego państwa prawa. W komentarzu przeanalizowano proces dostosowania systemu źródeł prawa oraz fundamentalne reformy, będące następstwem Konstytucji z 1997 r., w tym wprowadzenie dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego oraz utrwalenie zasady sądowego wymiaru sprawiedliwości. Rozważania koncentrują się również na mechanizmach zapewniających ciągłość poszczególnych organów władzy publicznej. Analiza osadza polskie rozwiązania w szerokim kontekście historycznym oraz regulacjach innych państw Unii Europejskiej. Publikacja dowodzi, że te, pozornie historyczne, przepisy wciąż stanowią żywy fundament współczesnej wykładni oraz praktyki stosowania prawa.
Książka stanowi wartościowe studium interdyscyplinarne, osadzone w paradygmatach ekonomii społecznej oraz behawioralnej. Teoretyczne rozważania uzupełniają unikalne badania opinii klientów banków spółdzielczych. To właśnie ta grupa reprezentuje lokalne społeczności. Kluczowym walorem metodologicznym pracy jest implementacja założeń ekonomii behawioralnej w celu zbadania opinii klientów banków spółdzielczych. Książka rzuca nowe światło na mechanizmy powstawania pętli wykluczenia społeczno-cyfrowo-finansowego we współczesnych ekosystemach rynkowych. To obowiązkowa i inspirująca lektura dla ekonomistów, socjologów, sektora bankowego oraz badaczy współczesnego rynku.
Chciałabym powiedzieć: TO JA ODKRYŁAM ALICJĘ DYDYNĘ. I byłaby to prawda. Ale powiem, że kowbojki to zupełnie nie mój styl. Chyba, że są to kowbojki Alicji. Wchodzę w buty Alicji i idę w nich główną aleją, a fontannom ochów i achów, pifów i pafów nie ma końca! Ola Kołodziejek
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
