Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Nowy tom wierszy jednej z najwybitniejszych poetek swojego pokolenia, laureatki m.in. Nagrody Wisławy Szymborskiej.Wiersze, które piszę, wyrastają z moich doświadczeń, nie są abstrakcyjne. W ostatnich latach szczególnie dwa zdarzenia domagały się przetworzenia na słowa: po pierwsze, nieoczekiwany pobyt w szpitalu, po drugie, wyjazd do Japonii. Mimo że były to przeżycia z zupełnie innych porządków, teksty, które dzięki nim powstały, zaczęły ze sobą rozmawiać, korespondować, a w końcu stały się częścią jednej książki. Ale nie jest to w żadnym wypadku pamiętnik liryczny. Nie chodzi o dokumentację tego, co mi się przytrafia, tylko o odbicie się od dosłowności, potraktowanie własnego życia, lektur, intuicji jako tworzywa wyobraźni. To ona potrafi sprawić, że jednostkowe, prywatne doświadczenia odsłaniają swój wymiar uniwersalny – mówi o nowym tomie Krystyna Dąbrowska.Głos, który zamieszkuje małe rzeczy, który pielęgnuje skręt i szczelinę, który szuka w słowie nie schronienia, ale przejścia: w tym wahaniu między intymnością a uniwersalnością, między minimalnym gestem a nieskończonym echem lub – jak powiedziałby Tadeusz Kantor – między śmietnikiem a wiecznością poezja Krystyny Dąbrowskiej objawia swoją wysoką wartość – Luigi Marinelli ( fragment eseju opublikowanego w „Kulturze Liberalnej”)
Z PANEM DARKIEM JEST COŚ NIE TAKJest rok 1990. Nadeszła wolna Polska i pan Darek też jest wolny. Jest wolny, bo wyszedł z więzienia. Jest wolny, bo nie ma siły ruszać się szybko, uderzać z zaskoczenia. Kiedyś, przed Sztumem, za komuny, pan Darek był gościem. Zjadał frajerów jak pieczone kurczaki. Brał wszystko, co chciał, i nawet nie patrzył. Był potężny. Teraz jest wątły. Niedobrze, bo świat dookoła pana Darka wywrócił się do góry nogami: okazje czają się za każdym rogiem, pieniądz leży na ulicy, wystarczy się po niego schylić. Wystarczy nie być frajerem.Ale aby to zrobić, trzeba jakoś oszukać tę łajzę Zmorę, co wepchnęła w łapy kontrakt oszukańczy...Pan Darek to trzecia i zarazem ostatnia powieść ze świata ,,Ślepnąc od świateł“. Zabierze Was w głąb głowy faceta, który stał się najbardziej uwielbianym czarnym charakterem polskiej popkultury po 1989 roku. Już coś wiecie o panu Darku. Wiecie, że lubi z cukrem, bez cytrynki. Wiecie, że lubi podróżować – Czarnogóra, Tajlandia. Wiecie, że jest trochę zaburzony. Ale tak naprawdę nie wiecie o nim nic.Dowiecie się dopiero teraz.Jakub Żulczyk (1983) – autor książek Ślepnąc od świateł i jej kontynuacji Dawno temu w Warszawie, współscenarzysta kultowego serialu na podstawie tej pierwszej. Nagrodzony Warszawską Nagrodą Literacką za powieść Wzgórze Psów. Scenarzysta Belfra i Warszawianki. Współautor podcastu ,,Co ćpać po odwyku“. Tłumaczony, nominowany. Ukończył UJ, fartem. Mieszka trochę w Warszawie, a trochę na Mazurach.
Na pewno nie raz się zastanawiałeś, co to właściwie jest komunikacja niewerbalna i czy ciałem można choć trochę pomanipulować? Złam zatem kod mowy ciała, poznaj jego tajne znaki, które umożliwią Ci lepsze poznanie siebie samego i innych! Ta książka Ci to ułatwi! Dzięki niej zrozumiesz, co bez słów mówi Twój partner, będziesz mógł odczytywać jego myśli oraz motywy nim kierujące, nie zdradzając własnych intencji, zachowując się pewnie i nader przekonująco.Patrz zatem uważnie! Prawidłowo odczytana mowa ciała jest częścią praktycznej znajomości człowieka. Nie można z niej rezygnować, zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym.Jako przejrzysty przewodnik językowy z wieloma przykładami i ilustracjami, książka ta odszyfrowuje podświadome sygnały wyrażane za pomocą gestów przez otaczających nas ludzi a tym samym ich prawdziwe zamiary i odczucia.
W swojej najnowszej książce Bogdan Frymorgen kładzie pod mikroskopem lęk przed nieuniknionym. Wszyscy kiedyś umrzemy podkreśla lakonicznie ale zanim znajdziemy się w pazurach tytułowego tygrysa, możemy spróbować odkryć w nim puszystego kota. Książka zawiera wiele elementów autobiograficznych, które w strumieniu świadomości autora mieszają się z szerszymi obserwacjami na temat kondycji współczesnego człowieka. Frymorgen zaznacza, że pisząc o śmierci, uchyla jedynie drzwi. To od czytelnika zależeć będzie, czy przez powstającą szczelinę wpuści mrok czy światło. Równie dobrze może on te wrota zatrzasnąć, a książkę spalić. Mimo prowokacyjnego tematu i przewrotnego tytułu, autor stara się unikać quasi-filozoficznych analiz i turpistycznego komizmu. Opisuje swoje obawy i aspiracje w tym samym lakonicznym stylu, do jakiego przyzwyczaił czytelników we wcześniejszych publikacjach. Nie chcę pisać o rzeczach łatwych, a te najtrudniejsze leżą pod latarnią. Wystarczy się schylić zaznacza. Oswajanie tygrysa nie jest łatwą książką. Z pewnością to najintymniejsza pozycja w dotychczasowej twórczości autora.
Zapiski lekarza z lat 1945-1947 Apokalipsa w Prusach Wschodnich. Okrucieństwo wojny, śmierć, zniszczenie, nadciągający Sowieci i polskie początki na Warmii i Mazurach. Dziennik z Prus Wschodnich to niezwykłe świadectwo lekarza niosącego pomoc każdemu bez względu na jego narodowość. Niemcom, Polakom, Sowietom Dziennik z Prus Wschodnich to opowieść o tym, jak pozostać człowiekiem w czasach schyłku i katastrofy.
Śnieg skrzypi pod moimichodakami, oddech ulatuje z ustbiałym obłokiem. Niebo ma kolor ołowiu.Gęste chmury wiszą nisko, opierają się na dachachbocianów, z których strażnicy z karabinami obserwująmnie bacznie, gdy powoli wlokę się do sypialnego baraku.Masza dogania mnie i delikatnie ujmuje moją rękę.Ściskam mocno jej lodowate palce. Wesołych świąt, Tosiu. Wesołych świąt, Maszeńko szepczę.Pojedyncza łza spływa po moim policzku.Spada, zamarza w locie, a potem znika w śniegu. Witajcie w Stalince, poprawczej kolonii pracy dla dziewcząt.To rozległy obóz, w którym żyje prawie sześćset więźniarek.Jestem chyba najmłodsza. Mam spędzić tu całe trzy lata. Mawia się niekiedy, że gorzej być nie może, ale to kłamstwo.Póki człowiek żyje, zawsze może być gorzej, zawsze już sięo tym przekonałam. Ale zawsze może też być lepiej,bo czasami w najciemniejszym lochu można odnaleźćiskrę nadziei i taką przyjaźń, która łączymocniej niż więzy krwi...
Książka ta opisuje najmniej znane dziś ludziom wypaczenia wczesnego chrześcijaństwa, wynikające z zapomnianego dziś kultu bogini Sofii. Reprezentowała ona wzorzec bardzo archaiczny i nie miała związku z wcześniejszą Sofią grecką jak się na ogół zakłada lecz była adaptacją bogini żydowskiej o imieniu Hokhmah, będącej klasyczną Wielką Matką. Przekłamania (względem nauk Jezusa) wynikające z włączenia jej do chrześcijańskiego panteonu miały zarazem najdalej idące następstwa zmieniły chrześcijaństwo na długo. Był to przede wszystkim kult aniołów, wynikający z faktu, że według teologii Sofii aniołowie mieli moc sprawczą zbawiania ludzi. Z niego z kolei wzięło się kastrowanie chłopców w Kościele dla celów liturgicznych, które kontynuowano w Kościele Rzymskokatolickim aż do początków XIX wieku. Ich głos uważano bowiem za głos aniołów (na podobnej zasadzie jak dzisiaj wafel eucharystyczny uważany jest za ciało Jezusa), który był warunkiem skuteczności liturgii. Można więc tu mówić nie tyle o zniekształceniach - jak w przypadku wcześniej opisywanych przekłamań, co o wielkim cofnięciu duchowym. Żaden inny czynnik nie ukształtował tego regresu równie silnie.
Kwintet F-dur op. 20 był wykonany po raz pierwszy w Warszawie 19 listopada 1834 roku w Resursie Kupieckiej. Wykonawcami byli amatorzy: kapitan Tatarinow i pan Pfaff (skrzypce), Józefowa Kaczyńska i Karol Wernik (altówki) oraz ''rodzynek'' zawodowiec Józef Kaczyński. Jak zauważa sprawozdawca ''Pamietnika Muzycznego i Teatralnego'' wykonawcy grali ''dzielnie, ze szczególną mocą i cieniowaniem''. Rok później Kwintet wydany został z Lipsku u F. Hofmeistera i na tym wydaniu oparte jest, wobec zaginięcia autografu, niniejsze wydanie. [...] Kształt Kwintetu F-dur jest bardzo klasyczny. Zgodnie ze wskazaniami wyrosłego w poprzedniej epoce pedagoga J. Elsnera, pierwsza część jest typowym allegrem sonatowym, druga, mimo iż nazywa się Menuetto jest mazurkiem. Część trzecia ''Andante doloroso ma non troppo lento'' jest przykładem spontanicznej reakcji na rezultaty Powstania Listopadowego. Polski hymn narodowy umieszczony w części ''Andante doloroso'' mówi sam za siebie. Dobrzyński i tak wiele ryzykował umieszczając zakazaną wówczas melodię w utworze kameralnym. Kilkadziesiąt lat później R. Wagner pisząc swoją uwerturę ''Polonia'' również korzysta z tej melodii. W obydwu przypadkach sens polityczny jest oczywisty. Część czwarta jest typową formą ronda. (...) [Andrzej Wróbel]
Rada redakcyjna Res Facta Nova: Paolo Emilio Carapezza (Palermo), Helen Geyer (Weimar), Marcin Gmys (Poznań) redaktor naczelny, Lisa Jakelski (University of Rochester), Małgorzata Janicka-Słysz (Kraków), Alicja Jarzębska (Kraków), Stefan Keym (Lipsk), Irena Poniatowska (Warszawa), Barbara Przybyszewska-Jarmińska (Warszawa), Michał Spitzer (University of Liverpool), Paweł Szymański (Warszawa), Marcin Trzęsiok (Katowice), Ryszard Wieczorek (Poznań), Małgorzata Woźna-Stankiewicz (Kraków), Laura Zattra (IRCAM). Zespół redakcyjny Res Facta Nova: Ewa Schreiber (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza) - redaktor naczelna, Małgorzata Pawłowska (Akademia Muzyczna w Krakowie), Marcin Krajewski (Uniwersytet Warszawski), Sławomir Wieczorek (Uniwersytet Wrocławaki) - zastępca redaktor naczelnej. Redakcja naukowa: Marcin Krajewski, Ewa Schreiber, Sławomir Wieczorek. Recenzenci tomu: Michał Bajer (Uniwersytet Szczeciński), Amy Bauer (University of California, Irvine), Beata Bolesławska-Lewandowska (Instytut Sztuki PAN), Anna Chęćka (Uniwersytet Gdański), Rafał Ciesielski (Uniwersytet Jagielloński), Agnieszka Draus (Akademia Muzyczna w Krakowie), Małgorzata Gamrat (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II), Levon Hakobian (The State Institute for Art Studies, Moscow), Justyna Humięcka-Jakubowska (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Kinga Kiwała (Akademia Muzyczna w Krakowie), Aleksandra Kłaput-Wiśniewska (Akademia Muzyczna w Bydgoszczy), Dobrawa Lisak-Gębala (Uniwersytet Wrocławski), Katarzyna Lisiecka (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Wolfgang Marx (University College Dublin), Joanna Miklaszewska (Uniwersytet Wrocławski), Weronika Nowak (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Mackenzie Pierce (Cornell University, Ithaca), Renata Skupin (Akademia Muzyczna w Gdańsku), Marcin Strzelecki (Akademia Muzyczna w Krakowie), Jacek Szerszenowicz (Akademia Muzyczna w Łodzi), Marta Szoka (Akademia Muzyczna w Łodzi). Konsultacja językowa (język angielski): Zofia Weaver Numer przygotowany we współpracy z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Najnowszy numer czasopisma. Przeczytamy w nim m.in. o Pastorałce dramatycznej Juliusza Słowackiego i jej muzycznej interpretacji we Fragmentach Zygmunta Mycielskiego czy o naturalistycznej muzykologii systematycznej wobec poglądów Meyera na emocje i znaczenie w muzyce.
Tom zadedykowany pamięci Prof. dr hab. Andrzeja Rakowskiego (1931-2018), wybitnego polskiego muzykologa i akustyka, badacza o międzynarodowym znaczeniu i człowieka o wielkiej kulturze osobistej. Poniższa publikacja, poświęcona zagadnieniom percepcji muzyki, ale także perspektywie twórcy i wykonawcy, służy podtrzymywaniu i rozwijaniu tradycji badań nad percepcją i psychologią muzyki w Polsce. Część artykułów stanowi rozszerzoną wersję tekstów wygłoszonych podczas konferencji Iluminacje: Contemporaneo zorganizowanej przez Katedrę Psychologii i Koło Naukowe Studentów Psychologii na Uniwersytecie Pedagogicznym im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (18-20 kwietnia 2017). Wśród autorów znaleźli się zarówno muzykolodzy, psycholodzy, jak i kompozytorzy czy filozofowie. Artykuły zamieszczone w tomie świadczą o aktywności, ale też o różnorodności i interdyscyplinarności polskiego środowiska naukowego, które zajmuje się tematyka psychologii muzykii, tak ważną dzisiaj w skali międzynarodowej. Rada redakcyjna Res Facta Nova: Paolo Emilio Carapezza (Palermo), Helen Geyer (Weimar), Marcin Gmys (Poznań) redaktor naczelny, Małgorzata Janicka-Słysz (Kraków), Alicja Jarzębska (Kraków), Stefan Keym (Lipsk), Irena Poniatowska (Warszawa), Barbara Przybyszewska-Jarmińska (Warszawa), Ewa Schreiber (Poznań) redaktor prowadzący, Paweł Szymański (Warszawa), Mieczysław Tomaszewski (1921-2019), Marcin Trzęsiok (Katowice), Ryszard Wieczorek (Poznań), Sławomir Wieczorek (Wrocław), Małgorzata Woźna-Stankiewicz (Kraków). Redakcja tomu: Julia Kaleńska-Rodzaj, Ewa Schreiber. Recenzenci tomu: Anna R. Burzyńska, Małgorzata Chmurzyńska, Krzysztof Guczalski, Justyna Humięcka-Jakubowska, Tadeusz Kornaś, Bogumiła Mika, Tomasz Misiak, Krzysztof Moraczewski, Joanna Posłuszna, Piotr Przybysz, Małgorzata Sternal, Marcin Trzęsiok, Sławomir Wieczorek, Michał Wierzchoń. Wydanie numeru dofinansowane przez Instytut Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Tematyka niniejszego tomu związana jest z 50. Konferencją Muzykologiczną Związku Kompozytorów Polskich pt. Muzyka kobiet. Kobiety w muzyce, która odbyła się na Wydziale Sztuki (Instytut Muzyki) Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie w dniach 911 września 2021 roku. Wybrane teksty konferencyjne wraz z artykułami powstałymi niezależnie od tego wydarzenia składają się na zbiór badawczych eksploracji, które odsłaniają rozmaite aspekty udziału kobiet w szeroko rozumianej kulturze muzycznej, prezentują nowe problemy, nowe źródła i nowe interpretacje. Wśród bohaterek tomu znaleźć można m.in. Wandę Landowską, Nadię Boulanger, Lidię Zielińska, Hannę Kulenty, Zofię Lissę, Katarzynę Kwiecień-Długosz, a także szereg innych, wciąż niewystarczająco rozpoznawanych, kompozytorek, muzyczek i organizatorek życia muzycznego.
W niniejszym tomie Polskiego Rocznika Muzykologicznego prezentujemy materiały z międzynarodowej konferencji naukowej pn. Szymanowski w kulturze XX i XXI wieku, która odbyła się w dniach 24 października 2017 roku w Zakopanem, w ramach Roku Karola Szymanowskiego, przypadającego w jego 135. rocznicę urodzin i 80. rocznicę śmierci. Reprezentanci różnych humanistycznych dyscyplin (obok muzykologów m.in. literaturoznawcy i kulturoznawcy) podejmują tu zróżnicowaną pod względem problemowym i metodologicznym refleksję na temat znaczenia oraz oddziaływania twórczości i osobowości Karola Szymanowskiego w przestrzeni kulturowej XX i XXI stulecia.
Pierwsza część zapowiadanego cyklu Naokoło świata. W 1931 roku dziewiętnastoletni Ryszard Voelpel wsiadł na rower i, nie mając pieniędzy na podróż ani zaplecza, wyruszył z Polski w nieznane. Jego celem była Afryka Północna i stojące w Gizie piramidy. Przemierzył tysiące kilometrów przez Bałkany, Turcję i Bliski Wschód, pokonując upały, choroby, brak jedzenia i dachu nad głową. Nocował pod gołym niebem, często był zmuszony prosić o chleb i wodę. Nie znał języków, nie miał poleceń ani środków finansowych miał tylko upór, ciekawość świata i wiarę w ludzi. Po ponad roku samotnej wyprawy dotarł do Egiptu. W obliczu piramid poczuł, że dotarł nie tylko do celu geograficznego, ale też do granic własnych możliwości.
Rok 2018 upłynął pod znakiem 70. rocznicy utworzenia Sekcji Muzykologów w ramach Związku Kompozytorów Polskich. Z tego względu w niniejszym "Roczniku" znalazły się teksty Beaty Bolesławskiej-Lewandowskiej i Iwony Lindstedt dotyczące przypomnienia historii Sekcji i najważniejszych zakresów jej długoletniej działalności. Tematem przewodnim tomu jest natomiast Przeszłość w muzyce - muzyka wobec tradycji. Kryją się pod nim dociekania zróżnicowanej grupy dziesięciu autorów, związane z jednej strony z poszukiwaniem i analizowaniem różnych form obecności muzyki przeszłości w kulturze wszystkich muzycznych epok, a z drugiej - z badaniem relacji muzyki do tradycji reprezentowanej przez rozmaite gatunki muzyczne, ośrodki i regiony czy grupy społeczne. Dział reprezentują z kolei dwa artykuły prowadzonych współcześnie badań historyczno-muzycznych, a tom zamyka tekst Magdaleny Tomsińskiej zawierający uzupełnienia i poprawki do opublikowanego w 2012 roku artykułu na temat gdańskiej tabulatury lutniowej z początku XVII wieku.
Pusty dom oraz inne opowieści o duchach Algernona Blackwooda to zbiór klasycznych historii niesamowitych, w których groza rodzi się nie tylko z obecności zjaw, lecz także z miejsc naznaczonych dawną tragedią, samotności i poczucia kontaktu z czymś niewidzialnym.Tytułowy Pusty dom prowadzi do starej rezydencji, gdzie przed laty doszło do morderstwa, a nocna wyprawa dwojga śmiałków zamienia się w spotkanie z odtwarzającą się przeszłością.W kolejnych opowiadaniach Blackwood zabiera czytelnika na nawiedzoną wyspę, do ponurych pensjonatów, lasów i odludnych obozowisk. Bohaterowie słyszą kroki, których nie powinno być, widzą postacie należące do innego świata i stopniowo tracą pewność, gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna niewytłumaczalne. Spis opowieści:Pusty domNawiedzona wyspaPrzypadek podsłuchiwaniaDotrzymując obietnicyZ zamiarem kradzieżyLas umarłychSmith: epizod w pensjonaciePodejrzany darDziwne przygody prywatnego sekretarza w Nowym JorkuJezioro szkieletów: epizod w obozie
Tematem przewodnim szesnastego tomu "Polskiego Rocznika Muzykologicznego" są relacje zachodzące pomiędzy życiem muzycznym i twórczością kompozytorską a instytucjami czy elementami funkcjonalnymi miasta, analizowanymi z różnych perspektyw i w różnych kontekstach. W części pierwszej znajduje się osiem artykułów napisanych przez autorów reprezentujących różne pokolenia i środowiska, natomiast w części drugiej znajdują się cztery artykuły prezentujące różne aspekty badań nad współczesną polską muzyką.
Tematem przewodnim niniejszego tomu jest Muzyka i władza, ukazanie relacji między muzyką a władzą w różnych kontekstach, kulturach i w różnym czasie historycznym. Dodatkowo w publikacji znalazły się cztery teksty prezentujące różne aspekty badań nad muzyką prowadzonych obecnie w Polsce. W tomie znalazły się teksty następujących autorów: Irena Bieńskowska, Krzysztof Bilica, Beata Bolesławska-Lewandowska, Edward Boniecki, Lisa Jakelski, Maria Magdalena Kominek-Karolak, Grzegorz Kubies, Sylwia Makomaska, Krzysztof Meyer, Janusz Musialik, Anastasiya Niakrasava, Tomasz Nowak, Mieczysław Tomaszewski.
Niniejszy "Rocznik" zawiera reprezentatywną część referatów przedstawionych na Międzynarodowej Konferencji Muzykologicznej pt. Tożsamości narodowe - europejska uniwersalność. Muzyka i życie muzyczne w Europie Środkowo-Wschodniej (1918-2018), zorganizowanej w roku 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Dziesięcioro badaczy z Polski, Czech, Litwy i Węgier poddaje w nich refleksji sformułowane w tytule konferencji zagadnienie, koncentrując się zarówno na fundamentalnych pytaniach, dotyczących relacji między muzyką a strategiami budowania narodowej tożsamości jej odbiorców, miejsca muzyki różnych krajów regionu Europy Środkowo-Wschodniej w kulturze europejskiej, jak i na twórczości i poglądach estetycznych wybranych kompozytorów. Tom zamyka artykuł, w którym jego autor poddał wnikliwej analizie cykle na fortepian (1954) Romana Palestra, ukazując przemiany stylu kompozytora, jakie dokonały się po podjęciu przez niego trudnej i brzemiennej w skutki decyzji o opuszczeniu ojczyzny i osiedleniu się na "wolnym" Zachodzie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
