W książce omówiono podstawowe problemy dotyczące niedożywienia związanego z chorobą. Zebrano i omówiono wszystkie dostępne metody oceny odżywienia niezależnie od sytuacji klinicznej. W całej książce dobrze wywarzono proporcje między informacjami ściśle naukowymi a praktycznymi wskazówkami postępowania w konkretnych sytuacjach klinicznych. Część informacji podana została w formie przejrzystych tabel, które mogą być łatwo wykorzystane w praktyce klinicznej. Książka adresowana jest: do lekarzy wszystkich specjalności zabiegowych, pediatrów i internistów, do średniego personelu medycznego oraz dietetyków. Będzie cennym źródłem wiedzy dla studentów medycyny, pielęgniarstwa i dietetyki.

To książka, która powstała na podstawie programu pod tym samym tytułem, który Szymon Hołownia prowadzi w Religia.tv. Rozmawia z ludźmi w sytuacjach granicznych - doświadczonymi przez chorobę, śmierć kogoś bliskiego lub inne trudne przejścia. Część z nich znana jest z mediów, jak Maciej Kozłowski czy Ewa Komorowska, inni toczą swoje zmagania z dala od blasku fleszy. W każdym jednak przypadku ich opowieści są autentyczne i poruszające. Uświadamiają nam, jak wielkim darem jest życie i zdrowie i jak niewiele trzeba, aby ten dar utracić. Szymon Hołownia prowokuje, pyta o bunt wobec Boga, o to, jak w ogóle można pogodzić się z takimi doświadczeniami. Odpowiedzi, które słyszy, mogą nas wiele nauczyć.

Horney przedstawia obraz neurotyka, z jego konfliktami, lękami, cierpieniem I trudnościami, jakie ma on z samym sobą oraz w kontaktach z innymi ludźmi, a także próby ich rozwiązania. Jest to podsumowanie pierwszych doświadczeń zdobytych przez autorkę w pracy klinicznej nad nerwicami, a jednocześnie ilustracja pewnego etapu rozwoju myśli neopsychoanalitycznej. Do dziś jedna z podstawowych lektur na studiach psychologicznych.

Wyznania pracownika koncernu farmaceutycznego. Koncernom farmaceutycznym zależy na tym, żebyśmy byli stale chorzy. Chcą nam wmówić różne dolegliwości. A jedynym powodem takiego postępowania jest chęć zysku.Czy wiesz, jakie leki łykasz? Wyznania pracownika koncernu farmaceutycznego. Koncernom farmaceutycznym zależy na tym, żebyśmy byli stale chorzy. Chcą nam wmówić różne dolegliwości. A jedynym powodem takiego postępowania jest chęć zysku. Skutek uboczny: śmierć to oparta na faktach opowieść o korupcji i oszustwach napisana przez dr. Johna Virapena, który określany jest mianem "osoby wtajemniczonej z kręgu Wielkiej Farmacji". W czasie 35 lat pracy w branży farmaceutycznej (głównie jako dyrektor generalny Eli Lilly and Company w Szwecji) odpowiadał za wprowadzanie na rynek wielu leków. Wszystkie miały efekty uboczne. John Virapen opowiada teraz całą prawdę i ujawnia tajemnice, których mieliśmy nigdy nie poznać.

Leksykon dermatologiczny ma charakter specjalistycznego słownika encyklopedycznego zawierającego ponad 4 tysiące ułożonych alfabetycznie haseł z dziedziny chorób skóry i wenerycznych oraz dziedzin wywodzących się z dermatologii lub związanych z tym działem medycyny. Dla celów dydaktycznych zamieszczono ok. 1000 oryginalnych zdjęć zmian skórnych, wybranych charakterystycznych obrazów histopatologicznych, tabel i rycin. Hasła leksykonu zostały opracowane bardzo dokładnie i szczegółowo w oparciu o mianownictwo dermatologiczne i najnowsze dane literaturowe. Wnikliwą uwagę poświęcono opisom objawów klinicznych i ich morfologii a także opisom obrazów histologicznych stanowiących często podstawę diagnostyki chorób skóry. Ze względu na swój interdyscyplinarny charakter leksykon może być bardzo przydatny nie tylko dermatologom ale także alergologom, chirurgom, dermatochirurgom, kosmetologom, mikologom, lekarzom chorób zakaźnych, ginekologom, urologom, pediatrom i lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej.

Leksykon dermatologiczny ma charakter specjalistycznego słownika encyklopedycznego zawierającego ponad 4 tysiące ułożonych alfabetycznie haseł z dziedziny chorób skóry i wenerycznych oraz dziedzin wywodzących się z dermatologii lub związanych z tym działem medycyny. Dla celów dydaktycznych zamieszczono ok. 1000 oryginalnych zdjęć zmian skórnych, wybranych charakterystycznych obrazów histopatologicznych, tabel i rycin. Hasła leksykonu zostały opracowane bardzo dokładnie i szczegółowo w oparciu o mianownictwo dermatologiczne i najnowsze dane literaturowe. Wnikliwą uwagę poświęcono opisom objawów klinicznych i ich morfologii a także opisom obrazów histologicznych stanowiących często podstawę diagnostyki chorób skóry. Ze względu na swój interdyscyplinarny charakter leksykon może być bardzo przydatny nie tylko dermatologom ale także alergologom, chirurgom, dermatochirurgom, kosmetologom, mikologom, lekarzom chorób zakaźnych, ginekologom, urologom, pediatrom i lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej.

Gdy cierpimy, szukamy oparcia, zrozumienia i nadziei. Stajemy się bardziej wrażliwi i dostrzegamy więcej niż w zwykłym biegu życia. Marek Skwarnicki, odwołując się do własnego doświadczenia choroby, zebrał w tym tomiku teksty modlitw, pieśni i innych utworów poetyckich w swoim tłumaczeniu. Mogą one pokrzepić cierpiących, zwłaszcza wtedy, kiedy trudno wydobyć z siebie odpowiednie słowa.

Zawarte w poradniku przejrzyste opisy w tabelach pomogą wam postawić wstępną diagnozę, a dzięki pięciu kluczowym pytaniom szybko dowiecie się, czy i jak możecie pomóc dziecku samodzielnie, a kiedy lepiej udać się do lekarza. Obszerny rozdział o samodzielnym leczeniu, osiem kategorii schorzeń od stóp do głów; system kolorowych oznaczeń dla szybszego zlokalizowania opisu. Liczne opisy środków homeopatycznych i roślinnych od A do Z, a także najlepsze środki domowe i ich zastosowanie.

Jedna z najpopularniejszych i najbardziej chyba poruszająca książka Wilbera, stanowiąca zapis historii niezwykłej miłości dwojga ludzi, którzy pokochali się od pierwszego dotknięcia. Każdy znajdzie w niej odbicie swoich najgłębszych tęsknot, pragnień i lęków, swojej wrażliwości i siły.Jedna z najpopularniejszych i najbardziej chyba poruszająca książka Wilbera, stanowiąca zapis historii niezwykłej miłości dwojga ludzi, którzy pokochali się od pierwszego dotknięcia. Każdy znajdzie w niej odbicie swoich najgłębszych tęsknot, pragnień i lęków, swojej wrażliwości i siły. Dzięki tej lekturze łatwiej rozeznać się we własnej prawdzie, we własnych mistyfikacjach i w wątpliwościach umysłu. W tę piękną opowieść Wilber potrafił wpleść objaśnienia i komentarze do wielkich tradycji duchowych, od chrześcijaństwa począwszy, a na buddyzmie skończywszy. Prowadzi rozważania o istocie medytacji, o związkach psychoterapii i duchowości oraz o naturze zdrowia i umiejętności uzdrawiania. KEN WILBER (1949) – współczesny amerykański myśliciel, teoretyk systemów i pisarz. W swoich książkach roztrząsa związki m.in. nauki, kultury, duchowości i religii. Jest twórcą integralnej teorii świadomości i psychologii transpersonalnej. Książka Śmiertelni nieśmiertelni jest niezwykłym dwugłosem – zapisem dramatycznej historii małżeństwa Wilbera, w której dwoje ludzi staje wobec nieuleczalnej choroby. Jednocześnie wpisaniem ich losów w kontekst rozważań nad wielkimi tradycjami duchowymi. Próbą znalezienia odpowiedzi w jaki sposób podołać najtrudniejszemu wyzwaniu KAROLINA GRUSZKA (1980) – absolwentka warszawskiej Akademii Teatralnej, aktorka filmowa (m.in. Kochankowie z Marony, Inland Empire, Tlen, 3 sezony w piekle) i teatralna (m.in. Władza, Lipiec, Taniec Delhi). Laureatka nagrody za pierwszoplanową rolę kobiecą na XXX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. w G JAKUB KAMIEŃSKI (1979) – absolwent wrocławskiej PWST, aktor teatralny (m.in. Trans-Atlantyk, Solaris) i filmowy (m.in. Yuma).

W tej książce znajdziesz kompleksowe omówienie znaczenia srebra koloidalnego oraz informacje o jego działaniu. Poznasz jego zastosowanie oraz zapoznasz się z licznymi spostrzeżeniami osób, które już korzystają z jego leczniczych właściwości.Rewolucja w leczeniu Już dziś każdy może poznać zaskakujące właściwości srebra koloidalnego zawarte w pierwszej publikacji na ten temat dostępnej na polskim rynku. Ten naturalny antybiotyk o szerokim spektrum działania to najskuteczniejsze lekarstwo niszczące nie tylko wirusy, bakterie i grzyby, ale też stanowiące Twój "drugi system odpornościowy". Coraz więcej ludzi sięga po ten uniwersalny środek, który do początku XX wieku miał w medycynie szczególne znaczenie. Zabija on bowiem z niezwykłą szybkością ponad 650 chorobotwórczych mikroorganizmów nie niszcząc przy tym dobroczynnej flory bakteryjnej organizmu. W tej książce znajdziesz kompleksowe omówienie znaczenia srebra koloidalnego oraz informacje o jego działaniu. Poznasz jego zastosowanie oraz zapoznasz się z licznymi spostrzeżeniami osób, które już korzystają z jego leczniczych właściwości. Srebro koloidalne możesz stosować bez skutków ubocznych tak często występujących w przypadku popularnych leków w leczenia m.in. zapalenia zatok, oskrzeli i płuc, grzybic, oparzeń i odmrożeń. Skraca ono także czas gojenia ran. Możesz przyjmować je wewnętrznie, do płukania gardła czy jamy ustnej, jak również stosować zewnętrznie, bezpośrednio na skórę. To idealne lekarstwo do stosowania zarówno dla dorosłych w każdym wieku jak i dzieci. Zainteresowanie srebrem koloidalnym w ostatnich latach znacznie wzrosło. Przejawia się to nie tylko w zwiększeniu ilości prac naukowych, które potwierdzają działanie srebra, lecz także poprzez szybki rozwój nowych obszarów jego zastosowań. Od teraz również polscy entuzjaści zdrowego życia i naturalnych metod leczenia mogą sięgnąć po to zapomniane przed laty panaceum. Zacznij stosować srebro koloidalne, a skutecznie pozbędziesz się pasożytów i bakterii, które dosłownie "zżerają Cię od wewnątrz". Fragment książki Srebro koloidalne Podstawy chemiczno-fizyczne Jeśli ktoś chce wypróbować działanie jakiegokolwiek środka leczniczego, co zresztą jest czymś zupełnie zrozumiałym, to na początek chce wiedzieć, jaką substancję czynną zawiera ów preparat, czym się ona charakteryzuje i jak działa. Zacznijmy zatem od pytania, czym jest srebro koloidalne, ponieważ pojęcie koloidu nie jest określeniem zbyt znanym, chociaż tak na dobrą sprawę z koloidami mamy do czynienia na co dzień — tak, nawet nasze życie bazuje na układach koloidalnych. Zanim przejdziemy do praktycznego zastosowania, postaramy się, w celu lepszego zrozumienia, przybliżyć ów temat od naukowej strony. Ponieważ chemia koloidów obejmuje szeroki zakres wiedzy, dlatego też, aby lepiej zrozumieć jej tajniki, ograniczymy się tutaj do najważniejszych informacji dotyczących srebra koloidalnego. Pod pojęciem koloidu rozumiemy niejednorodną mieszaninę, której część składową stanowią po prostu drobinki. Te z kolei składają się z mniej niż kilku tysięcy atomów i mogą mieć wielkość do 200 nanometrów. Nanometr odpowiada jednej miliardowej metra. Porównanie wielkości zostało przedstawione w poniższej tabeli. Przykładowo średnica erytrocytu wynosi 7,5 mikrometra (= 7500 nanometrów), tak więc jest on czterdzieści razy większy niż drobinka koloidu o średnicy 200 nanometrów. Uzyskane przy pomocy generatora srebro koloidalne jest jeszcze o wiele mniejsze. Składa się ono bowiem tylko z kilku atomów. Tak więc jest o wiele mniejsze niż erytrocyt czy też olbrzymia bakteria. Odpowiada to porównaniu ze sobą pod względem wielkości kota i Mount Everestu. W porównaniu do najmniejszej bakterii cząsteczka koloidu jest tak czy owak jeszcze prawie 2000 razy mniejsza. Ma się to tak, jak dorosły człowiek do szczytu Grossglockner. Jeśli spełnione zostaną poniższe trzy warunki, wtedy z naukowego punku widzenia mówi się o tzw. układzie koloidalnym: Musimy mieć do czynienia z niejednorodną mieszaniną, np. srebra i wody. Części składowe owej mieszaniny muszą mieć różne stany skupienia, np. ciecz/ciało stałe lub gaz/ciecz. Drobinki, z których składa się mieszanina, nie są rozpuszczalne. Mówi się także o tak zwanych zolach liofobowych, inaczej liozolach (lyein - rozpuszczać i phobos - strach). Dlatego też koloidy są niejednorodne, zwykle dwufazowe i nie dają się wymieszać na poziomie pojedynczych cząsteczek. Koloidalny to obok stanu stałego, ciekłego i gazowego czwarty stan skupienia materii. Czasami jest to definiowane w następujący sposób: Cząsteczki koloidu nie zmieniają — tak jak ma to miejsce w przypadku soli — określonych cech fizycznych mieszaniny (temperatura topnienia czy temperatura wrzenia itp.). Przede wszystkim ze względu na nierozpuszczalność dochodzi tutaj często do nieporozumień. Cząsteczki srebra w srebrze koloidalnym nie są rozpuszczone, lecz wymieszane. Zatem nie chodzi tutaj o roztwór, lecz o mieszaninę. W przypadku dodania do wody soli (mogą być to także sole srebra, takie jak azotan srebra czy chlorek srebra) zostaną w niej rozpuszczone. Oznacza to, że mamy tutaj do czynienia ze zjawiskiem dysocjacji, czyli rozpadem cząsteczek związku chemicznego na jony; naładowane dodatnio jony srebra (Ag+) i naładowane ujemnie jony chloru (Cl"). Nie chodzi tutaj jednak o cząsteczki elementarne tych pierwiastków! Tak oto bardzo wyraźna staje się różnica pomiędzy koloidalnym, elementarnym srebrem a solą srebra. Niestety, nadal pojęcia te są ze sobą mylone i na dodatek stawiane na równi (patrz: Jakie działania uboczne ma srebro koloidalne?). Nawet jeśli trudno jest uzyskać czyste koloidalne srebro, to mimo wszystko należy dążyć do tego, aby ilość srebra elementarnego była w tym przypadku tak duża, jak tylko to możliwe. Przede wszystkim jednak należy unikać zanieczyszczenia srebra solami. Niestety, komercyjna definicja srebra koloidalnego obejmuje wszystkie ciecze zawierające srebro, które wykorzystywane są w leczniczych celach, czyli jony srebra, sole srebra, proteiny srebra oraz inne jego związki. Owo rozmycie się naukowej definicji spowodowało, że srebro koloidalne spotkało się z ogromną krytyką (patrz: Jakie działania uboczne ma srebro koloidalne? i Po co ten cały zamęt?). W niniejszej publikacji chodzi głównie o srebro koloidalne zawierające możliwie dużo srebra elementarnego, czyli srebra uzyskanego w sposób elektrochemiczny. Należy jednak pamiętać, że generator produkuje ok. 10 procent, a co najwyżej do 25 procent cząsteczek srebra i od 90 do 75 procent jonów (wgjeffersona 2003). Jeśli dodamy do mieszaniny jedno ziarenko soli (chlorek sodu), to otrzymamy w ten sposób sól srebra (chlorek srebra). Drobinki koloidu są najmniejszymi cząsteczkami, które mogą zostać poddane rozkładowi, nie tracąc przy tym swoich cech indywidualnych. Kolejny etap rozdrabniania dotyczyłby już samego atomu. Tak więc pod pojęciem srebra koloidalnego rozumie się ekstremalnie małe drobinki srebra. W zależności od rodzaju ich pozyskiwania (chemicznie, poprzez mielenie bądź elektrolizę) ich wielkość może wynosić od mniej niż jednego do ponad dziesięciu nanometrów. Drobinki te znajdują się w wodzie destylowanej i posiadają ładunki elektryczne. Ponieważ te same ładunki się wzajemnie odpychają, dlatego też cząstki te nie osadzają się na dnie naczynia. Jeśli zaś chodzi o ładunek, to, tak jak ma to miejsce w przypadku baterii, w miarę upływu czasu, a przede wszystkim pod wpływem światła, słabnie. Dlatego też srebro koloidalne należy przechowywać w miejscach, gdzie nie będzie narażone na ekspozycję słoneczną. W wyniku rozdrobnienia na małe cząsteczki (nanodro-binki) widzialne jedynie pod mikroskopem, zwiększa się ich całkowita objętość, w konsekwencji czego ich spektrum działania jest stosunkowo duże. Rozdrobnienie ułatwia ich przeniknięcie do organizmu, a co za tym idzie, lepsze dotarcie do odpowiedniego miejsca. W przypadku koloidu drobinki te mogą poruszać się z różną prędkością. Jeśli przemieszczają się one z trudem, wtedy mamy do czynienia z żelem, w odwrotnym przypadku zaś z zolem. Te dwa stany skupienia mogą przechodzić z jednego w drugi, a zmiana stanu przebiega bardzo płynnie. Jeśli chodzi o przyrodę, to koloidy odgrywają w niej bardzo dużą rolę. Bez nich po prostu nie istniałoby życie, ponieważ wszystkie procesy życiowe zachodzące w komórkach, cegiełkach, z których składa się istota żywa, bazują właśnie na koloidalnych stanach skupienia. Inne przykłady koloidów to: świeżo wyciśnięty sok z pomarańczy, proszek do prania, warstwa pokrywająca kliszę, dym czy mgła. Srebro koloidalne Spis treści:   Uwagi wstępne od wydawnictwa Wstęp Srebro koloidalne — co to takiego? Podstawy chemiczno-fizyczne Od jak dawna znane jest srebro koloidalne? Informacje historyczne dotyczące zastosowania srebra w medycynie W przypadku jakich schorzeń stosuje się srebro koloidalne? Spostrzeżenia zaobserwowane podczas leczenia koloidem najróżniejszych chorób Jak działa srebro koloidalne? Zabójca zarazków chorobotwórczych Jakie zastosowanie ma srebro koloidalne? Metal o nieograniczonych możliwościach W jakich dawkach stosuje się srebro koloidalne? Dawka powinna być dopasowana indywidualnie Jak pozyskiwane jest srebro koloidalne? Nowoczesne metody gwarantują lepszą jakość Gdzie można otrzymać srebro koloidalne? Zwracanie uwagi na jakość Jakie kryteria dotyczące jakości są istotne w przypadku srebra koloidalnego? Świeżość, czystość i wielkość drobinek Czy srebro koloidalne jest pomocne także w przypadku zwierząt? Opinie i spostrzeżenia hodowców Czy srebro koloidalne można stosować także w przypadku roślin? Zdrowsze warzywa dzięki srebru koloidalnemu Jakie działania uboczne ma srebro koloidalne? Uniwersalny środek: niemal bez działań niepożądanych Po co ten cały zamęt? Opinie Instytutów Zdrowia Odporność: tak czy nie? Rzadkie ujawnianie się odporności Pył srebra i włókna srebra Aktualne trendy Często zadawane pytania Na zakończenie Słowniczek Bibliografia OAutorze

Złe miłego następstwa ? kac, kociokwik, katzenjammer, glątwa ? zjawisko ośmieszane w literaturze, lekceważone przez encyklopedystów nie zasłużyło sobie na poważne potraktowanie także przez medycynę. O kacu naukowcy piszą rzadko i raczej niechętnie, nie prowadzi się też badań klinicznych umożliwiających opracowanie skutecznych leków, wypada więc sięgnąć po stare, sprawdzone sposoby walki z nim.

Emocjonująca opowieść o niewyjaśnialnych naukowo uzdrowieniach, które następują po modlitwach skromnego, amerykańskiego lekarza. Te uzdrowienia są, jak uważa on sam i dziesiątki ludzi, którzy dzięki niemu zostali uwolnieni od groźnych i nieuleczalnych często chorób, wynikiem działania Ducha Świętego. Opowieść o sile wiary pewnego lekarza Emocjonująca opowieść o niewyjaśnialnych naukowo uzdrowieniach, które następują po modlitwach skromnego, amerykańskiego lekarza. Te uzdrowienia są, jak uważa on sam i dziesiątki ludzi, którzy dzięki niemu zostali uwolnieni od groźnych i nieuleczalnych często chorób, wynikiem działania Ducha Świętego. Książka przedstawia świadectwa uleczonych, relacje z modlitewnych spotkań, na których następowały uzdrowienia, wypowiedzi duchownych, w tym również biskupów, którzy pozytywnie wypowiadają się o osobie i działalności doktora Nemeha. Poznajemy także niezwykłą historię powołania głównego bohatera do misji, jaką on pełni.

Zagrożenie rakiem wzrasta. Książka ta oferuje porady, jak możemy znacznie zmniejszyć ryzyko zachorowania na nowotwór, poprawiając jakość diety i uzupełniając ją o właściwe elementy odżywcze.Metody zapobiegania i zwalczania raka bez udziału lekarstw Zagrożenie rakiem wzrasta. Książka ta oferuje porady, jak możemy znacznie zmniejszyć ryzyko zachorowania na nowotwór, poprawiając jakość diety i uzupełniając ją o właściwe elementy odżywcze. Powiedz Rakowi Nie – fragment Wrprowadzenie Żadna diagnoza nie przeraża pacjenta bardziej niż orzeczenie raka. Postrzegany jako choroba nieuleczalna, nieznanego pochodzenia, rak jest dziś tym, czym w wieku XVII musiała być dżuma. Żyjemy w ciągłym strachu przed tą chorobą i unikamy rozmowy o niej. Podczas gdy każdy z nas chowa głowę w piasek, rak wyrasta na Zachodzie na drugą co do częstości występowania przyczynę przedwczesnej śmierci, a przewiduje się, że w ciągu najbliższych 20 lat stanie się przyczyną numer jeden. Już w tej chwili jest głównym zabójcą ludzi przed pięćdziesiątką. Kiedy po raz pierwszy opublikowaliśmy tę książkę (w 1999 roku), przepowiadano, że za 15 lat nowotwór będzie wykrywany u co czwartej osoby. A już w 2009 roku, nowotwór wykrywany był u co trzeciej osoby! Do 2020 roku będzie to już co druga osoba! Chociaż czynimy wielkie kroki w leczeniu nowotworów, tym, czego nam naprawdę potrzeba, jest zapobieganie występowaniu lub nawrotom tej choroby. Rak jest wynalazkiem XX wieku Być może zaskoczy cię informacja, że rak jest w zasadzie wynalazkiem XX wieku. O pięciu najczęściej występujących typach nowotworów - płuc, piersi, żołądka, jelita grubego i odbytu oraz prostaty właściwie nie słyszano przed początkiem XX wieku. Wzrost częstości występowania raka przebiega proporcjonalnie do industrializacji i chemikalizacji naszego świata. Im bardziej rozwinięty kraj, tym więcej w nim przypadków raka. Im wyższy dochód na głowę mieszkańca, tym więcej notowanych nowotworów. Dzieje się tak, ponieważ większość typów raka jest w dużej mierze skutkiem zmian, jakie wprowadziliśmy w naszym stylu życia i otoczeniu ~ w tym, co jemy, co pijemy oraz czym oddychamy. Zmieniający się schemat zapadalności na raka w rozwiniętym ekonomicznie świecie świadczy o tym, że częstotliwość jego występowania jest silnie związana z wpływem środowiska. Według jednego z czołowych brytyjskich naukowców sir Richarda Doiła, 90% wszystkich typów raka jest spowodowanych właśnie wpływem środowiska. Nawet najbardziej konserwatywni eksperci w dziedzinie onkologii twierdzą, że z wpływem środowiska i prowadzonym stylem życia jest związanych co najmniej 75% przypadków nowotworów. Jednakże prawdopodobnie aż 80 procentom zachorowań można by zapobiec. Publikacja w New England Journal of Medicine opisuje badanie obejmujące 45000 par bliźniąt, które wykazało, że ryzyko zachorowania na raka jest w znacznie większym stopniu zależne od wyboru diety i stylu życia - a na to mamy wpływ - niż od genów. Bliźnięta jednojajowe, genetycznie takie same, miały nie więcej niż 15% szans na zachorowanie na ten sam typ raka. To sugeruje, że przyczyna większości przypadków raka w 85% zależy od środowiska - czyli od takich czynników, jak dieta, styl życia i ekspozycja na toksyczne substancje chemiczne. To badanie wykazało, że wybory dotyczące diety, aktywności fizycznej czy palenia tytoniu miały wpływ na zachorowanie na raka w 58-82% badanych przypadków2. Na przestrzeni dwóch pokoleń ludzkość wynalazła 10 milionów nowych związków chemicznych i nieświadomie wypuściła tysiące z nich do środowiska. 0 wielu wiadomo, że są rakotwórcze (to znaczy zdolne do wywołania raka). Przyjmujemy je w naszym pożywieniu, powietrzu i wodzie. Wielu można uniknąć - niektórych jednak uniknąć się nie da. Wygląda na to, że kopiemy sobie grób za pomocą naszych noży 1 widelców. Obecnie uważa się, że to właśnie współczesna dieta, złożona z przetworzonej żywności, pełnej sztucznych substancji chemicznych i pozbawionej składników odżywczych, w największej mierze zwiększa ryzyko zachorowań na raka. I odwrotnie - Światowa Fundacja Badań nad Rakiem twierdzi, że zachowując prawidłową dietę, możesz zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka o 40%. Komisja Europejska ocenia, że corocznie można by uratować ćwierć miliona ludzi w dwunastu krajach członkowskich UE wyłącznie za pomocą zmiany diety. Według Kampanii Badań nad Rakiem, „przynajmniej trzem na cztery ze wszystkich typów raka można by potencjalnie zapobiec, ale stanie się tak tylko wtedy, gdy komunikat ten dotrze do ludzi za młodu". Rak to jednak nie tylko kwestia żywienia. W naszych domach i miejscach pracy nieświadomie wystawiamy się na działanie wielu rakotwórczych substancji chemicznych. Minimalizacja tej ekspozycji może także w dużym stopniu zredukować ryzyko raka. Rakowi powiedz nie Spis Treści O Autorze Bibliografia i inne źródła informacji Przewodnik po skrótach i miarach Uwaga! Wprowadzenie CZĘŚĆ l Przyczyny raka 1. Co to jest rak? 2. Utleniacze i antyutleniacze 3. Zaburzenia w gospodarce hormonalnej 4. Czynniki rakotwórcze 5. Przyczyny tkwiące w genach 6. Obrona immunologiczna 7. Dlaczego wątroba to twój najlepszy przyjaciel? 8. Łącznik - homocysteina 9. Stres i negatywne emocje a choroby 10. Brak komunikacji CZĘŚĆ II Czy wiesz, co jesz? l l. Mięso - co za dużo, to niezdrowo 12. Mleczny problem 13. Najlepsze owoce i warzywa 14. Tajemnica salwestroli 15. Dobre i złe tłuszcze 16. Czynnik GL - dlaczego słodkie potrawy są niewskazane 17. Cała prawda o kawie, herbacie i alkoholu CZĘŚĆ III Świadome życie 18. Uwaga na promieniowanie 19. Opalanie się - dwie strony medalu 20. Pestycydy i tworzywa sztuczne 21. Czynne i bierne palenie tytoniu 22. Mechanizmy obronne 23. Wpływ stresu CZĘŚĆ IV Antyrakowe składniki diety 24. Obalanie mitów 25. Prawda o antyoksydantach 26. Megadawka witaminy C i rak 27. Jak witamina D chroni przed rakiem? 28. Inne antynowotworowe składniki diety 29. Niezbędne minerały - od selenu do cynku 30. Probiotyki - przyjaciele układu odpornościowego 31. Zioła i naturalne leki na raka CZĘŚĆ V Jak uniknąć raka? 32. Nowa dieta, nowy tryb życia 33. Przepisy antyrakowe 34. Korzyści z suplementacji CZĘŚĆ VI Co robić, gdy zdiagnozują u ciebie raka? 35. Terapia konwencjonalna i alternatywna 36. Wzmacnianie działania chemioterapii, naświetlań i operacji chirurgicznych 37. Redukowanie ryzyka nawrotów CZĘŚĆ VII Leczenie dietą od A do Z 38. Strategie dla każdego typu raka Przypisy

Odkąd Liam Creed nauczył się chodzić, doprowadzał swoją rodzinę do rozpaczy. Impulsywny chłopiec z ADHD nie mógł się odnaleźć ani w domu, ani w szkole. Nauczyciele uznali go za przypadek beznadziejny i spisali na straty. Wtedy jednak Liam poznał Aero - pełnego energii szczeniaka, którego musiał okiełznać. Program szkolenia labradorów przez ,,trudne"" dzieciaki dał początek niezwykłej przyjaźni i przeobraził życie nastolatka.Oto jego historia.Labradory zawsze chcą dobrze. Ale podobnie jak wielu ludzi - zwłaszcza piętnastolatków z ADHD - nie zawsze umieją wytrwać w swoim postanowieniu. Potrafią przeorać pazurami grządkę, kiedy nikt nie patrzy, lub zmienić elegancki skórzany but w mokrą miazgę.Powiedzmy sobie jasno: SZCZENIAKI TEŻ MAJĄ ADHD!Liam Creed jest siedemnastolatkiem, u którego w dzieciństwie zdiagnozowano ADHD. Do niedawna był, jak sam o sobie pisze, prawdziwym piekłem na kółkach, ale pewnego dnia nauczyciel zgłosił go do udziału w niecodziennym kursie. Uczestniczące w nim nastolatki szkoliły szczeniaki na psy towarzyszące dla osób niepełnosprawnych. Z tego treningu telewizja BBC nakręciła dokument, Liam zaś odkrył swoje powołanie.

W Atlasie anatomii przeżuwaczy przedstawiono najważniejsze zagadnienia z zakresu anatomii topograficznej bydła i kóz. Omówiono w nim kolejno: budowę anatomiczną głowy, szyi, kończyny piersiowej, klatki piersiowej, brzucha, kończyny miednicznej, części dalszych kończyn, miednicy oraz pochodnych powłoki wspólnej. Dodatkową wartością tej publikacji są umieszczone na początku każdego rozdziału informacje kliniczne, związane z omawianą okolicą anatomiczną, a także liczne zdjęcia radiologiczne głowy i kończyn. Zastosowane terminy polskie i łacińskie zostały ujednolicone zgodnie z Weterynaryjnym Mianownictwem Anatomicznym. Niniejsza książka jest przeznaczona dla studentów medycyny weterynaryjnej oraz praktykujących lekarzy weterynarii.

Niniejsza pozycja wydawnicza jest pierwszą tego typu na rynku polskim, o tak szerokim ujęciu tematu niepłodności i jej leczenia, która została przygotowana i napisana wyłącznie przez polskich specjalistów.Wszystko o leczeniu, diagnostyce i metodach wsparcia w niepłodności Niniejsza pozycja wydawnicza jest pierwszą tego typu na rynku polskim, o tak szerokim ujęciu tematu niepłodności i jej leczenia, która została przygotowana i napisana wyłącznie przez polskich specjalistów. Przedstawiają oni zagadnienie płodności w oparciu o swoje bogate doświadczenia diagnostyczne i lecznicze, zdobyte w naszym kraju w okresie ostatnich 20 lat. Celem zespołu autorskiego było przedstawienie maksymalnie pełnego obrazu, aktualnie dostępnych w Polsce, możliwości pomocy parom, które borykają się z trudnościami zajścia w ciążę, w zakresie diagnostyki, leczenia i metod wsparcia w leczeniu niepłodności. Jest to lektura obowiązkowa zarówno dla tych par, które jeszcze nie podjęły leczenia i dopiero chciałyby zdobyć podstawową wiedzę w tym zakresie lub ją uporządkować, poznając różne metody wspierania płodności, jak i dla tych par, które są już pod opieką specjalistów. Aby ułatwić czytelnikom lekturę, bogaty materiał autorski został podzielony na cztery części (zobacz rysunek 1 poniżej). Kryterium podziału było spojrzenie na płodność z kilku różnych, wzajemnie się uzupełniających i tworzących jeden, pełen obraz, perspektyw. Dzięki temu wszystkie te osoby, które są żywo zainteresowane poszukiwaniem praktycznych informacji, jak skutecznie pomóc sobie w leczeniu niepłodności, znajdą w tej książce bogactwo informacji, wskazówek, porad i przemyśleń specjalistów z danej dziedziny, które z powodzeniem mogą być wykorzystane w obraniu optymalnej drogi leczenia i wsparcia w Polsce.

Autorzy książki w sposób szczegółowy i przejrzysty przedstawili zagadnienie diagnostyki dzieci z podejrzeniem schorzeń układu nerwowego. Wiedza teoretyczna dotycząca poszczególnych problemów została zilustrowana dokładnymi przykładami klinicznymi. Podręcznik podzielony został na trzy części. W pierwszej z nich omówiono istotę wywiadu i badania klinicznego. W kolejnej części autorzy skupili się na badaniach dodatkowych, podając przy tym wskazówki dotyczące neurofizjologii i neuroradiologii, opierając się również na wiedzy z zakresu innych dyscyplin (jak np. biochemii). Ostatnia część zawiera opis konkretnych problemów wraz z omówieniem doboru właściwych badań w wybranych sytuacjach klinicznych. Książka jest kompendium wiedzy nie tylko dla neurologów dziecięcych, ale zawarte w niej treści będą również istotne dla specjalistów innych dziedzin (neonatologów, pediatrów, psychiatrów dziecięcych, lekarzy intensywnej terapii, lekarzy chorób metabolicznych, genetycy kliniczni).

Rewolucyjne badania w dziedzinie biologii doświadczeń mistycznych i z pogranicza śmierci Pomiędzy 1990 a 1995 rokiem dr Rick Strassman przeprowadził zatwierdzone przez DEA badania kliniczne na Uniwersytecie Nowego Meksyku, podczas których sześćdziesięciu ochotników otrzymało DMT – jeden z najpotężniejszych znanych nam psychodelików. Niniejsza książka stanowi niezwykle szczegółowy opis owych sesji, stawiając przy tym pytania dotyczące natury ludzkiego umysłu oraz terapeutycznego potencjału psychodelików. DMT jest substancją występującą głównie w roślinach, ale produkuje ją także ludzki mózg. Wywołała ona u badanych szereg doświadczeń z pogranicza śmierci oraz przeżyć mistycznych. Wielu ochotników opisało niezwykle realistyczne spotkania z inteligentnymi istotami, przy czym na szczególną uwagę zasługują przypadki nawiązania kontaktu z „obcymi”. Niemal wszyscy uznali, że udział w badaniach był jednym z najważniejszych doświadczeń ich życia. Strassman łączy DMT z szyszynką, a więc miejscem, w którym, według Hindusów, znajduje się siódma czakra i które Kartezjusz nazywał „siedliskiem duszy”. W DMT: Molekuła duszy stawia ON śmiałą tezę, w myśl której naturalnie uwalniane przez szyszynkę DMT umożliwia duszy wniknięcie do ciała oraz jego opuszczenie, towarzysząc także doświadczeniom narodzin i śmierci, osiąganiu najwyższych stanów medytacyjnych, a nawet seksualnej transcendencji. Strassman uważa także, że przypadkowe uwalnianie DMT może prowadzić do doświadczeń uprowadzenia przez obcych. Substancja ta, używana z rozwagą, może w znaczącym stopniu przyczynić się do dokładniejszego zbadania najbardziej mistycznych obszarów ludzkiego umysłu i ludzkiej duszy.

Pierwsza i do dziś uznawana za wyjątkową książka o początkach transplantologii. Bohaterami książki Thorwalda są pacjenci, w których leczeniu po raz pierwszy posłużono się sztuczną nerką, sztucznymi zastawkami serca czy sercem z tworzywa sztucznego. Literacki talent autora i oszczędny, zdyscyplinowany język sprawia, że ich historie czyta się jak najbardziej wciągającą powieść. Autor nie prowadzi narracji z punktu widzenia lekarzy nowatorów i ich śmiałych dokonań, wyznaczających kolejne etapy rozwoju transplantologii, lecz przedstawia określone problemy z perspektywy ludzi, w których egzystencję wpisana została nieuleczalna choroba. Jest to próba niemal fotograficznego zrekonstruowania historii konkretnych przypadków. Autor powstrzymuje się od sądów, zresztą materiały, z jakich korzystał, złożyły się na tak dramatyczny scenariusz wydarzeń, iż nie wymaga on właściwie komentarza, głos oddaje samym bohaterom – pacjentom, ich rodzinom, lekarzom… Dziś transplantologia jest jedną z najszybciej rozwijających się gałęzi medycyny. Poznając okoliczności pierwszych takich operacji sprzed ponad pięćdziesięciu lat, widzimy, że historia medycyny to zawsze historie pojedynczych ludzi.

Drugie wydanie podręcznika życia wspólnotowego, napisanego przez założyciela wspólnot "Arka", Jeana Vanier. Jean Vanier (ur 1928) jest Kanadyjczykiem, synem 19. Gubernatora Kanady. Ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Paryżu. Był nauczycielem akademickim w Toronto. Pod wpływem Thomasa Philippe – dominikanina zajął się opieką nad osobami niepełnosprawnymi. Wkrótce zamieszkał ze swoimi podopiecznymi, tworząc pierwszą wspólnotę L’Arche. Dziś istnieje ponad 130 domów w 30 krajach świata. Jego dziełem (wspólnie z Marie Helene Mathieu) jest ruch Wiara i Światło, również zajmujący się integracją ludzi zdrowych i niepełnosprawnych. Mieszka w Trosly-Breuil, małej wiosce na północy Francji, w miejscu, gdzie zakładał L’Arche. Każdego roku podróżuje do domów rozsianych po całym świecie i przemawia do tysięcy ludzi.