Do tego działu zapraszamy zwolenników medycyny konwencjonalnej. Jest bardzo wiele chorób, z którymi nie wygralibyśmy bez leków farmakologicznych, czy też radioterapii. Dlatego, aby zgłębić swją wiedzę z zakresu medycyny konwencjonalnej zapraszamy po podręczniki, poradniki, publikacje, altasy, literaturę medyczą dla uczniów, studentów, lekarzy i nie tylko. Chirurgia, terapia laserem, anatomia, piwrwsza pomoc, fizjologia i patofizjologia ambulatoryjna i kliniczna, diagnostyka neurologiczna, otolaryngologiczna, audiologiczna i radiologiczna i wiele innych.
Książka została wydana wspólnie z Wydawnictwem Studio Emka.
Jeszcze dziesięć lat temu wydawało się, że dr Olivier Ameisen - wybitny kardiolog, profesor Weil Cornell Medical College w Nowym Jorku, niezwykle utalentowany muzyk, uczeń Artura Rubinsteina - cierpiący na głębokie uzależnienie od alkoholu, zapłaci za nie życiem. Rezygnując z prowadzenia gabinetu, dr Ameisen wypróbował wszystkie dostępne terapie, łącznie z licznymi pobytami w klinikach odwykowych i przyjmowaniem naltreksonu. Bez skutku. Gdy poszukiwał ratunku, natrafił na informację o baklofenie, leku zwiotczającym, od lat stosowanym w leczeniu spastyczności mięśniowej. Sam go sobie przepisał i zaczął eksperymentować z różnymi dawkami, aż ustalił optymalną, której przyjmowanie uwolniło go od wszystkich objawów głodu alkoholowego. Teraz opowiada nam swoją historię.
Jeśli baklofen uratuje życie choćby jednej osobie z chorobą alkoholową, która sięgnie po tę książkę, to już znaczy, że warto było ją wydać. Wiem o tym leku od Paula, mojego przyjaciela z Paryża. Do tej pory nie działały na niego inne leki i terapie, a teraz opowiada mi o swoim leczeniu. Po półrocznej kuracji wrócił do pracy, do rodziny i do życia, choć jeszcze rok temu myślał o samobójstwie. Dołączam to lekarstwo do środków, które stosujemy w mojej poradni w leczeniu osób uzależnionych. Nie zrobienie tego byłoby grzechem zaniechania. Jeśli terapia jest mieczem do walki z tą śmiertelną chorobą, to baklofen może być wykorzystany jako tarcza. Najlepiej stosować je razem. - ROBERT RUTKOWSKI - certyfikowany psychoterapeuta uzależnień z Warszawy, wykładowca, przewodniczący organizacji pożytku publicznego, która pomaga rodzinom z problemem uzależnień Powrót z U.
To wspaniała okazja, aby napisać, że moim zdaniem dr Olivier Ameisen zasługuje na Nagrodę Nobla za pracę nad zastosowaniem baklofenu w skutecznym leczeniu uzależnień od substancji chemicznych. Zastosowałem metodę Ameisena u ogromnej liczby pacjentów z tą chorobą (nie korzystając oprócz baklofenu z żadnej innej terapii) i jako profesor psychiatrii na Akademii Medycznej im. Jonathana Feinberga przy Northwestern University w Chicago (Illinois) w USA nie mam najmniejszych wątpliwości, że metoda dr. Ameisena działa nadzwyczaj znakomicie. Z moich szacunków wynika, że w 99,4 proc. przypadków jej zastosowanie kończy się sukcesem. FRED LEVIN - profesor psychiatrii w Akademii Medycznej im. Jonathana Feinberga przy Northwestern University w Chicago (Illinois)w USA.
Badania nad stanem i nierównościami zdrowia oraz ekonomicznymi konsekwencjami złej kondycji zdrowotnej w krajach o wysokim poziomie rozwoju gospodarczego prowadzone są od wielu lat. Analizy z tego zakresu z zastosowaniem odpowiednich narzędzi statystyczno-ekonometrycznych dla warunków polskich podejmowane są sporadycznie i cechują się dużym rozproszeniem.
Realizacja zadań związanych z poprawą stanu zdrowia społeczeństwa i niwelowaniem nierówności wymaga dysponowania wynikami badań wielu dyscyplin naukowych, w tym dyscyplin zajmujących się ilościowym pomiarem zjawisk społecznych i ekonomicznych.
Powstaje potrzeba poszukiwań bądź adaptacji już istniejących metod analiz i narzędzi badawczych, mogących wspierać proces racjonalnego podejmowania decyzji związanych z wdrażaniem programów prowadzących do poprawy stanu zdrowia i redukcji nierówności.
?Autorka prezentuje tu nie tylko wyniki badań nierówności w zdrowiu, lecz także wyniki badania zależności pomiędzy wzrostem gospodarczym a zdrowiem (...) oraz pomiędzy zdrowiem a wzrostem gospodarczym (...). Jej wyniki empiryczne stanowią cenny wkład do toczącej się dyskusji (...)?.
z recenzji prof. dr. hab. Stanisława Macieja Kota
Nigdy wcześniej nie spotkałam człowieka tak absolutnie szczerego i prostolinijnego jak Krzysztof. Nie waży słów, nie kalkuluje, nie kluczy. Na każde pytanie odpowiada bez umizgów. Jeśli nie wie, zastanawia się.
Mira Suchodolska
Moje wspomnienia z pobytu w szpitalu i długiej rehabilitacji są po to, aby dać ludziom do myślenia. Aby przygotować niektórych na miękkie lądowanie w razie życiowego wirażu. Celowo opowiadam o domu rodzinnym, o młodości, szkole, harcerstwie i moim sposobie wychowywania dzieci. To wszystko daje mi siłę. Daje nam siłę. Bez tego moja opowieść byłaby niepełna. Jestem pewien, że gdyby nie bliscy, którzy byli przy mnie w najtrudniejszych chwilach, nie miałbym siły walczyć. Gdyby nie moja wiara, nie widziałbym w tej walce sensu. Wszystko jest po coś. (?) Mój wypadek był po to, żeby dać świadectwo innym. Wierzę, że to ma sens, że w dniu wypadku dostałem ?z góry? nową listę zadań. Do tego przekonania musiałem jednak dojrzeć. Zdałem sobie z tego sprawę dopiero po wypadku.
(fragment książki)
Głównym zadaniem poradnika jest przypomnienie najważniejszych poczynań diagnostycznych i terapeutycznych, których zasadność lekarz powinien szybko rozważyć w poszczególnych sytuacjach klinicznych. Główny nacisk położono na postępowanie z przebywającym już w szpitalu pacjentem, do którego lekarz dyżurny jest wzywany z powodu pojawienia się dolegliwości bądź też u którego stwierdza niepokojące nieprawidłowości podczas obchodu lub przeglądania nadchodzących wyników badań dodatkowych.
Rozprawa ta jest nietuzinkowym, a przy tym błyskotliwym przykładem historycznego opracowania z pogranicza filozofii (antropologii filozoficznej), psychopatologii (filozofii psychiatrii) oraz aksjologii. Co szczególnie ważne, analizy i rozważania prowadzone przez autorkę jawią się współczesnemu czytelnikowi jako nadal istotne, pasjonujące i aktualne, mimo że opisywane w pracy wydarzenia rozegrały się niemal 150 lat temu. Trzeba podkreślić zarówno interdyscyplinarność książki (w prowadzonych analizach autorka zademonstrowała i twórczo wykorzystała rozległą wiedzę z zakresu filozofii, medycyny i psychiatrii, psychopatologii, psychologii oraz sądownictwa), jak i jej walory intelektualne: wszystkie etapy postępowania badawczego zostały przeprowadzone przez autorkę w sposób wzorcowy. [...]
Książka ma w całości spójną i logiczną strukturę, jasno zarysowany scenariusz zaś jest realizowany przez autorkę w sposób modelowy. Dojrzałość intelektualna badaczki ujawnia się we wszystkich elementach prowadzonych przez nią analiz. Ta filozoficzna rozprawa napisana jest z wielkim zacięciem i smakiem humanistycznym, a jej najlepsze momenty o eseistycznym charakterze budzą podziw, szczególnie w kontekście bardzo młodego wieku autorki.
Na tle innych prac tego rodzaju rozprawa Miry Marcinów jawi się jako ze wszech miar wyjątkowa i wartościowa, na jej lekturze skorzystają poznawczo humaniści wszelkiej orientacji, zarówno studenci, jak i pracownicy naukowi. Z pewnością też zechcą po nią sięgnąć psychoterapeuci, lekarze psychiatrzy oraz wszyscy ci, którzy są zainteresowani chorobą psychiczną, egzystencjalnymi problemami człowieka dorosłego oraz tym, co w literaturze filozoficznej zwykło się określać jako ludzką kondycję.
Mira Marcinów (ur. 1985) ukończyła psychologię i filozofię w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autorka licznych artykułów z filozofii i historii psychiatrii. Publikowała m.in. w ?Przeglądzie Psychologicznym", ?Zagadnieniach Naukoznawstwa", francuskim czasopiśmie ?Orpheus" i angielskich monografiach poświęconych problematyce szaleństwa. Laureatka wielu nagród i stypendiów, w tym Nagrody im. Jerzego Perzanowskiego oraz Funduszu im. Adama Krzyżanowskiego UJ. Uczestniczka staży badawczych w Oxfordzie, Porto, Londynie i Buenos Aires. Zajmuje się udzielaniem pomocy psychologicznej, szczególnie terapią tańcem. Podjęła studia doktoranckie w Instytucie Psychologii UJ, gdzie prowadzi działalność naukową i dydaktyczną koncentrującą się wokół kulturowych ujęć obłędu.
Podręcznik Podstawy Fizjologii Medycznej jest przeznaczony dla studentów kierunków nauczanych na Wydziale Nauk o Zdrowiu, ale również mogą z niego korzystać studenci innych kierunków medycznych, lekarze różnych specjalności oraz pielęgniarki. Prezentuje on nowoczesną wiedzę fizjologiczną, w ujęciu zwięzłym, ale nie powierzchownym, przedstawiając w prosty i zrozumiały sposób skomplikowane mechanizmy odpowiedzialne za pracę poszczególnych układów organizmu człowieka
Wielką zaletą podręcznika są liczne rysunki, tabele i przejrzyste schematy, które ułatwiają zrozumienie przedstawianych problemów. Dzięki czytelnym i estetycznym rycinom książka sprawia przyjazne wrażenie i zachęca do nauki fizjologii adeptów kierunków medycznych.
Fragment recenzji prof. dr. hab. med. Jerzego Sadowskiego
Przedstawiony podręcznik fizjologii medycznej w pełni spełnia oczekiwania stawiane nowoczesnemu podręcznikowi, przeznaczonemu na czas reform programowych, w jaki właśnie wkracza szkolnictwo medyczne.
Treści w nim zawarte odpowiadają efektom kształcenia, opracowanym dla większości kierunków studiów medycznych. Jest to zatem podręcznik najbardziej aktualny na rynku, zgodny z krajowymi ramami kwalifikacji.
Poleciłabym go także absolwentom uczelni medycznych, przygotowującym się do egzaminów podyplomowych czy też specjalizacyjnych. Dla tych Czytelników będzie niewątpliwie zbiorczym ujęciem najważniejszych zagadnień z zakresu fizjologii człowieka.
Fragment recenzji prof. dr hab. med. Małgorzaty Tafil-Klawe
Każdy lekarz, niezależnie od tego, czy pracuje w wielkim wieloprofilowym szpitalu, czy w wiejskiej przychodni podstawowej opieki zdrowotnej, ma obowiązek informowania pacjenta o różnych sprawach. Celem takiego postępowania jest z jednej strony ochrona zdrowia pacjenta, z drugiej zaś umożliwienie mu podjęcia rozumnej decyzji dotyczącej jego stanu zdrowia. Obowiązek ten nabiera szczególnego znaczenia przed zabiegami operacyjnymi lub badaniami połączonymi z ingerencją w organizm pacjenta. Dlatego lekarz ma za zadanie w takich sytuacjach przedstawić pacjentowi powody, dla których dany zabieg się wykonuje, ryzyko z nim związane oraz konsekwencje jego niewykonania.
Przedstawione w książce zagadnienia związane z informowaniem pacjenta uświadamiają znaczenie umiejętnego przekazywania informacji w codziennej praktyce lekarskiej oraz wskazują, jak to należy robić.
Współczesne nauki medyczne i przyrodnicze posiadają ogromne możliwości ingerencji w rozwój zygoty, embrionu i płodu ludzkiego. Społeczne oceny takich praktyk dalekie są od zgodności, a regulacja prawna budzi wiele zastrzeżeń.
Prezentowana książka zajmuje się problemami badań nad embrionami ludzkimi z trzech perspektyw. Część autorów skupia się na języku dyskusji bioetycznych, komentując najczęściej używane pojęcia w świetle dorobku nauk przyrodniczych i medycznych, antropologii, a także nauk społecznych i prawnych. Inni autorzy rozwijają zagadnienia filozoficzne i etyczne, aby móc uzasadniać określone rozstrzygnięcia bioetyczne. Prezentowane są przy tym stanowiska wspierające oraz krytyczne. Trzecia grupa wypowiedzi odnosi się wprost do współczesnej praktyki prawa międzynarodowego oraz do konkretnych doświadczeń związanych z badaniami nad ludzkimi embrionami.
Czekając na bociana to książka o dojrzewaniu do adopcji i o drodze, jaką pokonała Autorka wraz z mężem, zanim zostali rodzicami. W tej historii ważne są polskie realia, jakże odmienne od tych kreowanych w amerykańskich filmach. Autorka niezwykle przejmująco opisuje własne przeżycia, zmaganie ze sobą, pokonywanie kolejnych trudności. Zwierza się Czytelnikowi z intymnych emocji. Ich tłem są praca, dom, znajomi i przyjaciele. To opowieść zwykłej dziewczyny walczącej o szczęście bycia matką.
Bezpłodność dotyka coraz więcej par. Jeśli nie nas bezpośrednio, to kogoś w najbliższym otoczeniu. Jak sobie z tym poradzić? Jak się zachować? To bardzo delikatna sprawa. Może będzie Ci łatwiej, jeśli poznasz moje doświadczenia?
Przeczytaj tę książkę, a zobaczysz, jak wiele wniesie ona do Twojego życia, jak pozwoli Ci spojrzeć na siebie z innej perspektywy. Może dzięki niej nauczysz się walczyć o własne marzenia? Tego właśnie Wszystkim życzę.
Agnieszka Kowalska
Sformułowanie nowatorskiej teorii podstaw bioenergoterapii i powiązanie jej z bioelektroniką skłoniło Autora, by zainteresować nią także naukowców. Pozytywne oceny, uzyskane przed wydaniem książki Samoleczenie Bioenergetyczne, zostały uzupełnione podczas uczestnictwa Autora na forum Nasze Nowe Horyzonty, zdominowanym przez ludzi nauki. Książka Nowe Horyzonty Energoterapii jest owocem tego zainteresowania i ujmuje dodatkowe wartości wniesione do tematyki samoleczenia bioenergetycznego.
Książka "Psychopatologia wieku dziecięcego" jest opracowaniem całościowym, ukazującym perspektywę historyczną omawianych zagadnień w odniesieniu do etiopatogenezy i jej podstaw teoretycznych,
Autorzy, z perspektywy wielu zróżnicowanych opcji teoretycznych, od biologicznych do psychoanalitycznych i środowiskowych, dokonują analizy obszarów normy i patologii, podkreślają wagę aspektu rozwojowego dla zrozumienia powstawania zjawisk psychopatologicznych i ewolucji zaburzeń psychicznych u dzieci. Wiele uwagi poświęcają znaczeniu czynników środowiskowych (rodzina, szkoła) w etiopatogenezie tych zaburzeń.
Podręcznik zasługuje na polecenie lekarzom psychiatrom dziecięcym i pokrewnych specjalności, specjalistą pracującym z dziećmi, a także studentom przygotowującym się do pracy z nimi.
(Z Przedmowy wydania I polskiego)
W publikacji m.in.:
- omówienie wielu koncepcji teoretycznych
- charakterystyka i etiopatogeneza najczęstszych zaburzeń psychicznych u dzieci
- norma i patologia w ich zachowaniu
Sześćdziesiąt tablic pozwala na szybkie i systematyczne powtórzenie oraz pogłębienie wiedzy
wszystkie mięśnie ciała człowieka z uwzględnieniem ich początków, przyczepów, unerwienia oraz czynności
każda tablica zawiera schematyczny rysunek opisywanego mięśnia, odpowiadający rycinom z Atlasu anatomii człowieka J. Sobotty w tomach 1, 2 i 3
gałęzie i zakresy unerwienia splotów szyjnego, barkowego oraz lędźwiowo-krzyżowego
stawy i nerwy czaszkowe
Każda tablica zawiera odsyłacze do odpowiadających jej rycin w Atlasie anatomii człowieka J. Sobotty (tomy 1, 2, 3).
Diagnostyka laboratoryjna. Poradnik kliniczny to kompendium skierowane do lekarzy praktyków, w tym lekarzy medycyny rodzinnej, a także diagnostów laboratoryjnych wszystkich specjalności. Książka ta jest również doskonałym uzupełnieniem wiadomości z zakresu diagnostyki laboratoryjnej dla studentów analityki medycznej. Zawarto w niej nie tylko informacje o badaniach i testach laboratoryjnych, ale, co bardzo ważne, omówiono również elementy fazy przedanalitycznej, dotyczące tego, jak przygotować pacjenta do badania laboratoryjnego, jak pobrać krew i do jakiego rodzaju próbówek, w jakiej temperaturze i czasie należy próbkę transportować, aby materiał do badań dostarczyć do laboratorium.
W podręczniku przedstawiono też fazę postanalityczną, w której dla różnych testów laboratoryjnych opisano przyczyny uzyskiwania wyników fałszywie dodatnich i ujemnych, a także wpływ czynników interferujących na fazę analityczną poszczególnych badań laboratoryjnych.
dr hab. n.med., prof. nadzw. Mirosława Pietruczuk
(Z Przedmowy do wydania II polskiego)
Atlas składa się z trzech tomów oraz oddzielnego zeszytu z tabelami stawów, mięśni i nerwów.
Jest przeznaczony przede wszystkim dla studentów kierunków lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, fizjoterapii, ratownictwa medycznego, a także pielęgniarstwa i położnictwa. Umożliwia szybkie i rzeczowe przyswojenie wiedzy do egzaminów, kolokwiów i zaliczeń. w atlasie wiedzę anatomiczną powiązano z wybranymi zagadnieniami klinicznymi mającymi duże znaczenie w późniejszej praktyce lekarskiej. Wskazane jest zatem, by towarzyszył lekarzom wszystkich specjalności, rehabilitantom, fizjoterapeutom, pielęgniarkom i położnym oraz kosmetologom.
Tom 1 Ogólne pojęcia anatomiczne. Narządy ruchu
Tom 2 Narządy wewnętrzne klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy
Tom 3 Głowa, szyja i układ nerwowy
Do każdego tomu załączono krótki słownik objaśniający miana anatomiczne. Pod rycinami zamieszczone są krótkie opisy anatomiczne bardzo istotne w zajęciach prosektoryjnych oraz przy powtarzaniu materiału. Ważne są także opisy rozwoju narządów oraz uwagi kliniczne, wyjaśniające przydatność anatomii w dyscyplinach klinicznych i motywujących do nauki anatomii. Wiadomości dotyczące rozwoju wyjaśniają powstawanie wad wrodzonych w poszczególnych okresach życia wewnątrzmacicznego. W niektórych działach atlasu znajdują się wskazówki dotyczące preparowania oraz tematyczne listy przeglądowe wskazujące struktury i najważniejsze informacje.
Do barwnych ilustracji anatomicznych dołączono wiele instruktywnych obrazów tomografii komputerowej oraz magnetycznego rezonansu jądrowego, a także schematów i tabel.
Prezentowane opracowanie składa się z czterech części. Pierwszą stanowi wprowadzenie do zagadnień chorób przewlekłych, jakimi są choroby psychiczne. Zawarty jest w niej rys historyczny psychiatrii i krótki opis poszczególnych zaburzeń psychicznych.
Część druga zawiera podstawowe wiadomości z zakresu terapii. Pedagogika specjalna stosuje terapię w pedagogice leczniczej, w pedagogice upośledzonych umysłowo, w resocjalizacji jednostek niedostosowanych społecznie, a także osób chorych psychicznie.
Część trzecia to wyjaśnienia terminologiczne dotyczące najszerzej prezentowanego rodzaju terapii w części drugiej, a mianowicie arteterapii/plastykoterapii.
Skrypt zawiera także część ćwiczeniową oraz aneks.
Przyznaję, gdy zorientowałam się, że jestem w ciąży, nie mogłam w to uwierzyć. Natychmiast pobiegłam do apteki po drugi test i tłumaczyłam nieco zdziwionej farmaceutce, że poprzedni, który mi sprzedała, na pewno źle zadziałał. Drugi pozytywny wynik wywołał lawinę płaczu, a po niej telefon do przyjaciółki. Werdykt ginekologa, do którego mnie zabrała, okazał się jednoznaczny: trzeci tydzień ciąży. Nie muszę chyba wyjaśniać, że nie planowaliśmy dziecka, nie planowaliśmy również, że urodzę je w Nowej Zelandii, odległej od Polski o prawie osiemnaście tysięcy kilometrów, czyli -z mojej perspektywy - położonej na końcu świata.
Kiedy udało mi się przejść przez trudny proces usamodzielniania się, otrzepywania z dobrych porad i lekkiej histerii, że moja córeczka Jena roz-padnie się i zepsuje podczas kąpieli lub przytulania, rozejrzałam się dookoła. Zobaczyłam matki w parku: Nowozelandki, Maoryski, Japonki, Filipinki i Angielki. I nie mogłam przestać się zastanawiać, jak to możliwe, że niektóre z nich, niezrażone widmem zapalenia płuc (bez względu na pogodę!), nie zakładają czapek swoim nowo narodzonym dzieciom. Umieszczają je w chustach przymocowanych do pleców i nie obawiają się, że będą miały skoliozę czy deformację bioder. Z kolei dwulatki biegają boso po trawie, gdy ich rodzice chodzą opatuleni w grube swetry. To wtedy zadałam sobie pytanie o moje przekonania dotyczące pielęgnacji i wychowania dzieci. Tak zaczęłam się spotykać z matkami innych narodowości, by dowiedzieć się, jak one radzą sobie z wyzwaniami macierzyństwa.
Asrini z Indonezji w czasie ciąży i przez pierwszy rok życia dziecka nie opuszczała domu po zmroku i co rano trzymała swoją nowo narodzoną córkę do góry nogami. Shweta powiedziała mi, że hinduskie noworodki przychodzą na świat z owłosieniem na całym ciele, dlatego w Indiach peeling to podstawa pielęgnacji niemowląt. Według Sai w Japonii to honor urodzić naturalnie
i bez znieczulenia, podczas gdy w większości krajów Ameryki Południowej cesarskie cięcie uznaje się za bezpieczniejsze od naturalnego porodu.
Bez wątpienia się różnimy, ale z drugiej strony, natura i nasze ciała nadają nam wspólny rytm, który później wtłaczamy w ramy metod, tradycji i wierzeń. Jesteśmy w ciąży tak samo długo, niezależnie od tego, jakich cyfr i kalendarzy używamy do obliczeń. Okres połogu i obowiązujące podczas niego zasady również są dyktowane biologią i w wielu, jakże odległych od siebie, regionach mówi się o czterdziestu dniach odpoczynku po porodzie. Kamienie milowe dziecięcego rozwoju leżą w tych samych miejscach, chociaż opieka nad niemowlętami w każdym zakątku świata wygląda inaczej. Książka ta mówi o ciąży, porodzie, połogu, metodach pielęgnacji i wychowania dzieci w różnych krajach. Jednak przede wszystkim zabiera w podróż po wewnętrznym świecie kobiet, opowiada o ich macierzyńskich doświadczeniach w kontekście zwyczajów i tradycji praktykowanych w ich rodzinnych domach. Moje liczne spotkania z matkami różnych narodowości zaprowadziły mnie do miejsca, w którym zdałam sobie sprawę, że znane mi święte zasady pielęgnacji czy wychowania bywają sprzeczne z tym, co radzi się w innych krajach. Świadomość ta sprawiła, że poczułam się swobodna w swoich wyborach, zyskałam także dystans do własnych przekonań, a to uczucie wolności jest naprawdę wspaniałe. - od autorki
Mama dookoła świata
Spis treści:
Od autorki
Zimne nóżki, czyli opowieści japońskich mam
Skazane na jedynaka, czyli opowieści chińskich mam
Peeling dla noworodka, czyli opowieści hinduskich mam
W jednym łóżku, czyli opowieści filipińskich mam
Łatwiej jest urodzić we własnej pościeli, czyli opowieści ormiańskiej mamy
Nie pytaj mnie, kiedy urodzę, czyli opowieść litweskiej mamy
Saga rodu Siren, czyli opowieści norweskiej mamy
Mój bohater tata, czyli opowieść kubańskiej mamy
Down under, czyli przystanek Nowa Zelandia
Podziękowania
Bogato ilustrowany atlas w przystępny sposób przybliża czytelnikowi zagadnienia dotyczące nieswoistych chorób zapalnych jelit (wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna, zapalenia nieokreślonego oraz zapalenia mikroskopowego) łącznie z obrazami zmian morfologicznych występujących w przebiegu tych chorób. Informacje w nim zawarte są owocem doświadczeń autorów zdobytych w czasie kilkudziesięciu lat zajmowania się nieswoistymi zapaleniami jelit.
Zgodnie z tytułem niniejszego podręcznika autorzy położyli nacisk na omówienie klinicznych aspektów chorób krążka międzykręgowego. Inne zagadnienia, takie jak embriologia, histopatologia, badania mikroskopii elektronowej oraz specjalistyczne procedury chirurgiczne, są poruszane tylko w stopniu niezbędnym. Naświetlono najczęstsze objawy wszystkich chorób krążka międzykręgowego, aby ułatwić ich zdiagnozowanie i uprościć leczenie. Przykładem tego jest zależność bólu od pozycji ciała, to znaczy zmiany nasilenia dolegliwości w zależności od tego, czy pacjent przyjmuje pozycję stojącą czy leżącą.
Ze wstępu
Choroby alergiczne są jednym z najważniejszych problemów medycyny XXI w. Badania epidemiologiczne prowadzone w krajach wysoko rozwiniętych wskazują na stale zwiększającą się liczbę chorych na atopowe zapalenie skóry. Nowość wydawnicza pt. Atopowe zapalenie skóry pod red. Wojciecha Silnego to nowoczesny, wyczerpujący
i praktyczny podręcznik, który wpisuje się w nowy nurt kształcenia w zakresie medycyny zintegrowanej. Książka może stanowić przydatną lekturę nie tylko dla studentów,
lecz także lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej oraz lekarzy specjalizujących się w dermatologii, alergologów będących pediatrami, internistami czy laryngologami.
Najnowsze III wydanie "biblii farmakologii", poprawione i uzupełnione.
Podręcznik podzielony jest na trzy części:
• część A zawiera ogólne informacje na temat farmakokinetyki i farmakodynamiki leków, ich działań niepożądanych, terapii genowej, terapii z wykorzystaniem komórek macierzystych, badań leków, w tym dodatek o fitofarmaceutykach i homeopatii,
• część B zawiera informacje o lekach wykorzystywanych w leczeniu chorób poszczególnych narządów i układów,
• część C zawiera informacje z toksykologii.
Niniejsza książka powstała na podstawie najnowszego, dziewiątego, uzupełnionego i poprawionego wydania jednego z najlepszych podręczników farmakologii na świecie. W zwięzły i przejrzysty sposób przekazuje wiedzę z farmakologii i toksykologii. Zawiera liczne ryciny, tabele i schematy. Jej atutem jest także uzupełnienie danych o poszczególnych grupach leków zgodnie z wynikami najnowszych badań klinicznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
